장음표시 사용
171쪽
ΓΑΛΗNΟΥ γὰρ αν ἔτι προνοεωθαι του ζωου δόξειεν επιτρέπουσα συναναφερεσθαι, το αιματι μοχθηρον ουτω χυμον; αλλὰ ταυτα μὲν σμικρά ' τι δὲ μεγιστον καὶ σαφέστατον πάλιν ενταυθ' αμαρτημα καὶ δὴ φρασω. εἴπερ
γὰρ δι οὐδὲν αλλ' η δτι παχύτερον μεν ἐστι τι αἷμα, sets λεπτοτέρα δ' ἡ li ξανθὴ χολὴ . καὶ τὰ μὲν τῖν φλεβον εὐρυτερα στύματα, τὰ δὲ τῖν χοληδύγ ων αγγείων στενότερα, διὰ τουθ' η μὲν χολὴ τοῖς στενοτεροις
ἀγγειοις τε καὶ στόμασιν ἐναρμύττει, τb δ' αἷμα τοῖς εὐρυτεροις, δηλον, δες καὶ τb υδατῖδες τουτο καὶ 10δρρῖδες περιττωμα τοσο υτρο πρύτερον εἰσρυήσεται τοῖς χοληδύχοις ἀγγειοις, οσω λεπτότερόν ἐστι της χολης.
πος ουν οὐκ εἰσρεῖ; οτι παχυτερόν ἐστι νὴ Αια τοουρον τῆς χολης' τουτο γαρ ἐτύλμησε τις ειπεῖν τον καθ' η ας Ἐρασιστρατειων αποστὰς δηλονότι τον 15αισθήσεων, αἷς ἐπίστευσεν επι τε της χολης καὶ τουαιματος. εἴτε γὰρ ὁτι μολλον η - χολὴ του αιματος ρεῖ, διὰ τουτο λεπτοτεραν αὐτὴν ὴμῖν ἐστι νοριι εον, εἴθ' ὁτι δι' ὁθύνης η ρακους τινος η θμου ραον διεξερχεται καὶ ταύτrὶς τι δρρῖδες περιττωμα, κατὰ 20 ταυτα τὰ γνωρισματα παχυτερα τῆς 6δατώδους ηὐγρύτητος καὶ αἱ τη γενησεται. πάλιν γὰρ οἱ δ' ενταυθα λόγος οὐδεις εστιν, ος ἀποδειξει λεπτοτεραν τὴν χολὴν τῖν ὀρρωδον περιττωμάτων. αλλ' Oταν τις ἀναισχυντηπεριπλέκων τε καὶ μήπω καταπεπτωκεναι συγχωρον, ii s580 ομοιος ἔσται τοῖς ἰδιώταις τον παλαιστον, οῖ καταβληθεντες ὐπι τῖν παλαιστρικον καὶ κατὰ τρὶς γης
172쪽
s Cap. ΙΙΙ. Ληρος οἶν μακρος απασα πύρων ὐπύθεσις εἰς φυσικὴν ενεργειαν. εἰ μὴ γὰρ δυναμις τις σύμφυτος εκάστω τον ὀργανων υπο της φυσεως εὐ ς αρχης δοθειη, διαρκεῖν ου δυνησεται τὰ ζωα, οτι τοσουτον ἀριθμὼν ἐτον αλλ' Oet δ' ημερων δλι- 10 γίστων ἀνεπιτροπευτα γὰρ ἐάσαντες αὐτὰ καὶ τέχνης καὶ προνοίας ἔρημα μοναις ταῖς τῖν ὐλῖν οἰακιζύμεναροπαις, ουδαμου δυνάμεοος οὐδεμιας της μὲν ελκούσης τι προσηκον λυτη, της δ' ἀπωθουσης τι ἀλλύτριον, τῆς δ' ἀλλοιουσης τε καὶ προσφυουσης τι-ουκ15 οιδ' Oπως οὐκ ὰν εἰ ημεν καταγελαστοι περί τε τον φυσικων ενεργειων διαλεγύμενοι καὶ πολὐ μαλλον ἔτι
περὶ τον η υχικον καὶ li συμπάσης γε τῆς γοης. ουδὲ 81γαρ ζην ουδὲ διαμενειν οὐδενὶ τον γοων οὐδ' εἰς ἐλάχιστον χρόνον ἔσται δυνατον, εἰ τοσαυτα κεκτημενον20 ἐν μυτω μύρια καὶ ουτω διαφέροντα μη θ' ἱλκτικητον οἰκειων δυνάμει μητ' αποκριτικη των ἀλλοτριων μήτ' ἀλλοιωτικη των θρε V1ύντων. καὶ μὴν ει ταυτας ἔχοιμεν, ουδὲν ἔτι πύρων μικρον ὴ μεγάλων ὐποθεσεως ἀναποδεικτου λαμβανομένων εἰς ουρου25 καὶ χολης διάκρισιν δεύμεθ'α και τινος επικαίρου θε- σεως, ἐν ω μύνω σωφρονεῖν ἔοικεν ὁ Ἐρασιστρατος ειταντα καλος τεθῆναί τε καὶ διαπλασθηναι τὰ μορια
1. τοσουτου L τb τουτου Μ τοσουτον Ο li 2. καταβάλλοντας
173쪽
ΓΑΛΗΝΟΥ του σωματος ὐπι τῆς φύσεως οἰομενος. αλλ' εἰ παρακολουθησε ν ἐαυτω φυσιν δνομάζοντι τεχνικήν, εὐθὐς μεν αρχης απαντα καλως διαπλάσασάν τε καὶ δια θ ἐισαν του ζωου τὰ μορια, μετὰ δε τὴν τοιαέτην ἐνεργειαν, Δς ουδὲ, ἔλειπεν, ἔτι προαγαγουσαν εἰς φῖς 5αυτὼ σέν τισι δυνάμεσιν, ὼν ἄνευ ζην οὐκ ηδυνατο, καὶ μετὰ ταυτα κατὰ βραχὐ προσαυξήσασαν ἄχρι του πρεποντος μεγέθους, ουκ οἶδα πος ὐπομένει πορων σμικροτησιν ij ij μεγέθεσιν si τισιν αλλαις Ουτω ληρω- δεσιν ὐποθεσεσι φυσικὰς ἐνεργειας ἐπιτρεπειν. η γὰρ 10 διαπλάττουσα τὰ μορια φυσις ἐκεινη καὶ κατὰ βραχυ προσαυξουσα πάντως δήπου δι' ὁλων α υτον ἐκτέταται 'καὶ γὰρ ὁλα δι' ὁλων οὐκ ἔξωθεν μονον αυτὰ διαπλάττει τε καὶ τρεφει καὶ προσαύξει. LIραξιτελης μεν γὰρ η Φειδιας η τις ἄλλος ἀγαλματοποιις ἔξωθεν 15 μόνον ἐκύσμουν τὰς υλας, καθὰ καὶ ψαυειν αυτον ὴδύναντο, τb βάθος δ' ἀκόσμ/ητον καὶ ἀργιν καὶ ἄτεχνον καὶ απρονοητον Ιαπελιπον, δες αν μη δυνάμενοι κατελθεῖν εἰς αὐτι καὶ καταδυναι καὶ θιγεῖν ἁπάντων της υλης ταῖν μερον. χὶ φυσις δ' Ουχ ουτως, ἀλλὰ τι 20μεν ὁστου μέρος ἄπαν οστουν ἀποτελει, τι δε σαρκος σάρκα, τι δε πιμελης πιμελὴν καὶ τον αλλων εκαστον 'ουδεν γάρ εστιν αii αυστον αυτηὶ μέρος ουδ' ἀνεξωγαστον οὐδ' ἀκόσμητον. αλλα τιν μεν κηριν ὁ Φειδιας οὐκ ηδυνατο ποιειν ἐλεφαντα καὶ χρυσόν, αλλ' ουδε ab τιν χρυσον κηρύν' εκαστον γὰρ αὐτον μένον, οἷονην ἀρχης, ἔξωθεν μονον ημφιεσμένον ειδος τι καὶ
174쪽
σχημα τεχνικον, αγαλμα τελειον li γέγονεν. η φυσις δ' 83ουδεμιας ἐτι φυλαττει των ὐλων τὴν αρχαίαν ἰδεαν αἷμα γαρ αν ουτως απαντα του ζωου τα μορια, τι παρα της κυουσης ἐπιρρεον τω σπερματι, δικην5 κηρου τινος υλλὶ μία καὶ μονοειδὴς ὐποβεβλημενη τω τεχνιτ i. γίγνεται δ' εξ αυτης οὐδεν των του ζωου μοριων ουτ' ερυθρον ουτως ουθ' υγρον. ὀστουν γαρ
καὶ αρτνὶρια κοὰ φλεκ καὶ νευρον καὶ χύνδρος καὶ πιμελὴ καὶ αδὴν καὶ ὐμὴν καὶ μυελις αναιμα μεν, εξ10 αιμιατος δε γεγονε. τίνος ἴδ'J αλλοιωσαντος Γαυτο καὶ τίνος πηξαντος καὶ τίνος διαπλάσαντος εδεομην
τως γὰρ ἄν ειπεν τοι φυσιν ὴ τὼ σπερμα, ταυ-τιν μεν λεγων καθ' εκάτερον, διαφύροις δ' επινοιαις 15 ερμηνευωw δ γὰρ προτερον σπερμα, τουθ δταν ἄρξηται φυειν τε καὶ διαπλάττειν τb ζωον, φυσις τις γιγνεται. καθάπερ γὰρ o Φειδίας εἰχε μιὰν τὰς δυνάμεις τγὶς τέχνης καὶ πρὶν κ αυειν της υλης, ἐνηργει δ' αυταῖς περὶ την et λην - ἄπασα γὰρ δυναμις ἀργεῖ 20 απορουσα της οἰκείας υλης -, ουτω καὶ τb σπερματὰς μεν si δυνάμεις οἴκοθεν ἐκεκτητο, τὰς δ' ἐνεργείας 84 οὐκ εκ της et λης ἔλαβεν, ἀλλὰ περὶ τὴν υλην ἐπεδείξατο. καὶ μην εἰ πολλω μὲν επικλυζοιτο τω αιματι τι σπερμα, διαφθείροιτ' ἄν ' εἰ δ' ὁλως ἀποροίη παντά 25 πασιν ἀργουν, ουκ ὰν γενοιτο φυσις. ιν' ουν μήτε
175쪽
ΓΑΛΗNΟΥ φθειρηται καὶ γιγνηται φύσις αντὶ σπέρματος, ολίγον επιρρεῖν αναγκαῖον αὐτφ του αῖ ματος, μαλλον δ' οὐκ ὁλόγον λέγειν ἀλλὰ σύμμετρον τω πληθει του σπερματος. τις οἶν δ εμετρον αὐτου τι ποσbν της επιρροης; τίς ὁ κωλύων ἰέναι πλεον; τίς ὁ προτρεπων, sta' ἐνδεέστερον μη ἴs; τίνα ζητήσομεν ἐνταυθα τριτον ἐπιστάτην του ζωου της γενέσεως, Oς χορηγησει σπερματι τb συμμετρον αἶμα; τί ὰν εἶπεν Ἐρασιστρατος, εἰ ζον ταυτ' ηρωτήθη; τι σπερμα αὐτο δηλονύτι' τουτο γαρ εστιν ὁ τεχνίτης ὁ ἀναλογων τω Φειδία, 10
κηρον αυτον ἐαυτφ τι μετρον ἐαευρίσκειν, ἀλλὰ τbν Φειδίαν. ελξει δὴ τοσουτον αῖματος ὁ τεχνίτης εἰς 85 ἐαυτόν, ὁπύσου δεῖται. ἀλλ' ενταυθα χρη προσεχειν
ηδη τιν νουν κοὰ σκοπεῖν, μη πως λάθωμεν τφ σπερ- i5ματι λογισμόν τινα καὶ νουν a si ρισαμενοι ' ουτω γαρὰν ουτε σπερμα ποιήσαιμεν ουτε φυσιν ἀλλ' ηδη ζωον αυτο. καὶ μην εἰ φυλάξομεν ἀμφοτερα, την θ' ὁλκην του συμμέτρου καὶ τι λογισμου, δυναμίν τινα, καθάπερ τὶ λίθος ελκτικὴν εἶχε του σιδηρου, καὶ τω 20
σπερματι φησομεν-αιματος επισπαστικήν. ηναγκάσθημεν ουν πάλιν κἀνταυθα, καθάπερ ηδη πολλάκις εμπροσθεν, ελκτικην τινα δυναμιν ὁμολο
176쪽
δυνάμει ινα γένηται τον ὐπ' αυτης τι δεδημιουργημενων, αμοιρον εἶναι της οἰκειας δυνάμεως ο οὐκ ἐνδεχεται. πος ουν Ἐρασίστρατος αυτὴν οὐκ οἶδεν, εἰ δὴ πρώτη μεν αἱ τη του σπερματος ἐνεργεια τι συμμετρον αιματος ἐπισπασθαι πρις εαυτO; συμμετρον δ' αν εἴη τι λεπτbν ουτω καὶ ἀτμωδες, δεστ' εὐρυς εἰς παν μοριον ἐλκύμενον του σπερματος δροσο- 10 ειδως μηδαμου τὴν λυτου παρεμφαινειν ἰδέαν. ουτω 86 γὰρ αὐτου καὶ κρατησει ραδίως τι σπερμα καὶ ταχέως εξομοιώσει καὶ τροφὴν λυτρο ποιησεται καπειτ οἶμαι δεύτερον ἐπισπάσεται καὶ τρίτον, δὶς ὁγκον ἐαυτω καὶ
πληθος ἀξιόλογον ἐργάσασθαι τραφεντι. καὶ μὴν ηδη 15 καὶ ἡ ἀλλοιωτικὴ δυναμις ἐξευρηται μηδ' αὐτὴ πρις
Ἐρασιστράτου γεγραμμενη. τρίτη δ' αν η διαπλαστικὴ φανειη, καθ' ην προτον μεν οἷον ἐπίπαγον τινα λεπτιν ὐμενα περιτιθησιν εαυτω τι σπερμα, τον ὐφ' Ιπποκράτους ἐπὶ της ἐκταιας γονὴς, ην ἐκπεσεῖν ελεγε 20 της μουσουργου, το τῖν ωον εικασθέντα μετὰ δε τουτον ηδη καὶ τἄλλ', ὁσα πρις ἐκεινου λέγεται διὰ του περὶ φυσιος παιδίου συγγράμματος. ἀλλ'
δες ἐξ ἀρχης ἐγένετο, τί αν εἴη πλεον; αὐξάνεσθαι
177쪽
87 ἐμφυσοντες ἔτριβον, ἀναμνησθεὶς μαθηση μαλλον ii κἀκτον νυν ρηθ'Vσομενων. ἐννύησον γὰρ δὴ τὴν καρδίαν sουτc 3 μὲν μικραν εἶναι κατ' αρχάς, ῶς κεγχρου μηδὲν διαφερειν εἰ βούλει, κυάμου, καὶ ζηλὶτησον, οπως ἄν ἄλλως αυτη γένοιτο μεγαλη χωρὶς του πάντη διατεινο- μενην τρεφεσθαι δι' ολχὶς λυτης, δες ὀλίγω πρόσθεν ἐδεικνυτο το σπερμα τρεφύμενον. αλλ' οὐδε τουτ' 10 Ἐρασιστρατος οἶδεν ὁ την τέχνην της φυσεως ὐμνῖν, αλλ' ουτως αὐξανεσθαι τὰ ζωα νομιζει καθαπερ τινὰ κρ/ησεραν η σειρὰν ῆ σάκκον ὴ τάλαρον, ων εκάστ' κατὰ τι πέρας ἐπιπλεκομένων ὁμοιων ετερων τοῖς ἀρχης αὐτὰ συντι θεισιν πρόσθεσις γιγνεται. αλλ ἡ 15 τουτό γ' ουκ αυξησίς ἐστιν ὰλλὰ γένεσις, δε σοφώτατε γίγνεται γὰρ ὁ θύλακος ἔτι καὶ ὁ σάκκος καὶ θοἰμάτιον καὶ Ψὶ οἰκία καὶ τb πλοιον καὶ τον ἁλλων εκαστον,5ταν μηδεπω τι προσηκον ειδος, οὐ χάριν υπb του τεχνιτου δημιουργειται, συμπε πλ ηρωμένον ποτ' οὐν 20 αὐξάνεται; δταν ηδη τέλειος ων ὁ τάλαρος, ῶς εχειν πυθιμένα τέ τινα καὶ στόμα καὶ οἱον γαστερα καὶ τὰ τουτων μεταξώ, μειζων απασι τούτοις γένηται. καὶ 88 πως li εσται, τουτο; φήσει τις. πῖς δ' αλλως η εἰ ζωον ἐξαίφνης η φυτιν ὁ ταλαρος ημῖν γένοιτο , μύνων γὰρ 25τον ζώντων /ῆ αυξησις. συ δ' ἐσως οnt, τὴν οἰκίαν 1. πάντως Μ li 3. ἐπὶ περὶ Ly ll 5. νυν εἰρησομενων O li γαρ δὴ om. Μ ll 6. μεν om. O ll 9. εαυτης L αοτης ΜΟ li ὀλίγω
178쪽
οἰκοδομουμενην αὐξάνεσθαι καὶ τον ταλαρον πλεκόμενον καὶ θοἰμάτιον ὐφαινύμενον. αλλ' οὐχ ωδ' ἔχει
του μὲν γὰρ συμπεπληρωμενου κατὰ τb εἶδος ηαυξησις, του δ' ευ γιγνομενου η εἰς το εἶδος ὁδος ο οὐκ αυξησις ἀλλὰ γενεσις ονομάζεταC αὐξάνεται ψεν γαρ τι ὁν, γιγνεται δὲ τb οὐκ ὁν. Cap. IV. Καὶ ταυτ' Ἐρασίστρατος οὐκ οἶδεν, δν οὐδὲν λανθάνει, εἴπερ ὁλως ἀληθευουσιν οἱ ἀπ' αὐτουφάσκοντες Δμιληκεναι, τοῖς εκ του περιπάτου φtλοσύ- 10 φοις αυτον. ἄχρι μεν οὐν του τὴν φύσιν ὐμνεῖν δες τεχνικην κἀγω γνωριζω τὰ του περιπάτου δύγματα,
του δ' αλλων οὐδὲν οὐδ' εγγές. εἰ γάρ τις ὁμιλησειε τοῖς Ἀριστοτελους καὶ Θεοφράστου γράμμασι, της Ἱπποκράτους ὰν αὐτὰ δύξειε φυσιολογίας fπομνήματα 15 συγκεῖσθαι, τι θερμbν καὶ τb η υχρον ii καὶ τι ξηρον καὶ τι 6γρbν εἰς ἄλληλα δρωντα καὶ πάσχοντα καὶ
τούτων αὐτον δραστικωτατον μὲν τι θ ερμών, δεύτερον δὲ τη δυνάμει τι ψυχρbν Ἱπποκράτους ταυτα σύμπαντα πρωτου, δευτερου δ' Ἀριστοτέλους εἰπόντος. 20 τρεφεσθαι δε δι' ὁλων αὐτον τὰ τρεφόμενα καὶ κεράννυσθαι δι' ὁλων τὰ κεραννυμενα καὶ ἀλλοιουσθαι δι' ὁλων τὰ ἀλλοιούμενα, καὶ ταυθ' Ἱπποκράτειά θ' ἄμα καὶ Ἀριστοτελεια. καὶ τὴν πε ριν ἀλλοίωσίν τιν' υπάρχειν καὶ μεταβολὰὶν του τρεφοντος εἰς τὴν οἰκειαν ab του τρεφομενου ποιύτητα, δ' ἐξαιμάτωσιν ἀλλοί 3. μεν Rnte γαρ redd. O om. LΜ ll 6. οὐκ LΜ μη Oll
179쪽
ΓΑΛΗΝΟΥωσιν εἶναι καὶ τὴν θρεη ιν οσαύτως καὶ τὴν αυξησιν ἐκ τῆς πάντη διατασεως ἴτου σωματοςJ καὶ θρεκ1εως γιγνεσθαι, τρὶν δ' ἀλλοιωσιν ὐπb του θερμου μάλιστα συντελεῖσθαι καὶ διὰ τουτο καὶ την πεκγιν καὶ τρὶν θρέψιν καὶ την τον χυμον απάντων γένεσιν, ηδη δὲ ε καὶ τοῖς περιττώμασι τὰς ποιοτητας ὁπο της ἐμφυτου
θερμασιας εγγιγνεσθαι, ταυτα συμπαντα καὶ προς τούτοις ετερα πολλὰ τά τε τον προειρημενων δυνάμεων s0 καὶ τὰ li τον νοσημάτιον της γενεσεως καὶ τὰ των ἰαμιάτων της εὐρέσεως Tπποκράτης μὲν προτος ἀπά- 16των Δυ ἴσμεν δρθος εἶπεν, Ἀριστοτέλης δὲ δεέχτερος
ὀρθος ἐξηγ ήσατο. καὶ - εἰ ταοτα σύμπαντα τοῖς ἐκ του περιπάτου δοκώ, καθάπερ οἶν δοκεῖ, μηδεν δ' αυτον ἀρεσκει τω Ἐρασιστράτω, τί ποτε βούλετὰ ι τοις Ἐρασιστρατειοις τὶ προς τοὐς φιλοσύφους εκείνους του 15της αιρεσεως αὐτων ῆγεμονος ὁμιλία; θαυριάζουσι μεν γὰρ αὐτbν.ῶς θειν καὶ πάντ' ἀλγὶθεύειν νομιζουσιν. εἰ δ' ουτως ἔχει ταυτα, πάμπολυ δήπου της ὰλ λὶ θειας εσφάλθαι χρὴ νομίζειν τους ἐκ του περιπάτου φιλοσοφους, οἷς μηδεν ῶν Ἐρασίστρατος ὐπελάμβανεν ab ἀρέσκει. καὶ μὴν ωσπερ τιν' ευγένειαν αὐτω της φυσιολογιας τὴν προς τοὐς ανδρας ἐκεινους συνουσιαν ἐκ ποριζουσι. πάλιν οἶν ἀναστρέκνα μεν τον λόγον ἐτέρως δες ὀλίγω στρόσθεν ἐτύχομεν εἰπόντες. εἴπερ γὰρ οἱ - του περιπάτου καλως ἐφυσιολόγησαν, οὐδὲν 25αν εἴη ληρωδέστερον Ἐρασιστράτου καὶ δίδωμι τοῖς
180쪽
τερον λύγον ὴ τουτον ii προσέὶσονται. λέγει δ' ὁ -91πρύτερος ουδὲν ὀρθος ἐγνωκέναι περὶ p ύσεως τοὐς περιπατητικο Jς, ὁ δευτερος Ἐρασιστρατον. ἐμbνε μὲν οἶν έ πομνησαι τον δογμάτων τὴν μάχην, ἐκεινων δ' η αίρεσις. ἀλλ' ο κ ὰν ἀποσταιεν του θαυμάζειν
Ἐρασίστρατον ' οὐκουν σιωπάτωσαν περὶ τον ἐκ του περιπάτου φιλοσύφων. παμπολλων γὰρ ὁντων δογμάτων φυσικον περί τε γένεσιν καὶ φθορὰν τῖν ζωων 10 καὶ ὐγιειαν καὶ νόσους καὶ τὰς θεραπείας αὐτων μένον εὐρεθησεται τα ὐτον Ἐρασιστράτω κἀκείνοις τοῖς ἀνδράσι, τύ τινος ενεκα πάντα ποιεῖν τὴν φυσιν καὶ
μάτην ριηδεν. ἀλλὰ καὶ αυτι τουτο λογου κοιμνον, εργι' δε μυριάκις Ἐρασιστρατος αὐτb διαφθειρει' 15 μάτην γαρ ὁ σπλὴν ἐγενετο, μάτ ην δὲ τb ἐπίπλοον, μάτην δ' αἱ εἰς τοὐς νεφρους ἀρτ ηρίαι καταφυομεναι, σχεδbν ὰπασα ν τον απι της μεγάλης αρτηριας ἀποβλαστανουσίον οὐσαι μεγισται, μάτην δ' ἁλλα μυρια κατά γε τιν Ἐρασιστράτειον λύγον' απερ εἰ μεν ουδ' 20 3λως γιγνώσκει, βραχεῖ μαγειρου σοφώτερός εστιν ἐν ταῖς ἀνατομαῖς, εἰ δ' εἰδιος οὐ λεγει τὴν αὐ-τον, οἴεται li δηλονύτι παραπλ ησίως τω σπληνὶνὶ μάτην s2αὐτὰ γεγονέναι. καίτοι τί ταυτ' ἐπεξέρχομαι της περὶ χρείας μορίων πραγματείας ὁντα μελλούσης ημῖν ἰδία 25 περαίνεσθαι; πάλιν οἶν ἀναλάβωμεν τὼν αὐτbν λύγου