Claudii Galeni Pergameni Scripta Minora, VoL III

181쪽

ΓΑΛΗΝΟΥειπόντες τέ τι βραχἰ πρις τοὐς Ἐρασιστρατειους ετιτον εφεξῆς - δοκουσι γαρ μοι μηδὲν ανεγνα - κεναι των Ἀριστοτέλους οὐτοι συγγραμμάτων, ἀλλ' αλλων ακουοντες, δες δεινος ην περὶ φυσιν ὁ ανθρωπος καὶ δες οἱ απι της στοας κατ' ἴχνη της εκείνου 5φυσιολογιας βαδίζουσιν, εἶθ' εὐρύντες εν τι τον περιφερομενων δογμάτων κοινον αὐτω πρbς Ἐρασιστρατοναναπλάσαι τινὰ συνουσίαν αὐτου- ἐκεινους τοὐς ανδρας. αλλ' ὁτι μεν τῆς 'Αριστοτελους φυσιολογιας ουδεν Ἐρασιστράτι' μετεστιν, ὁ κατάλογος τον προ- 10ειρημενων ενδείκνυτα ι δογμάτων, ὰ πρώτου μεν Ἱπποκράτους ἡν, δευτερου δ' Ἀριστοτελους, τριτων δε τῖν

Στωἷκων, ενbς μονου μετατιθεμενου του τας ποιότητας ειναι σαγματα. τάχα δ' ἄν της λογικὴς ενεκα θεωρίας Δμιληκεναι φαῖεν τον Ἐρασιστρατον τοῖς ἐκ του περι- 15s3 πάτου φιλοσόφοις οὐκ εἰδότες, δες ἐκεῖ νοι μεν η ευηεῖς καὶ ἀπεράντους οὐκ εγραη αν λύγους, τὰ δ' Ἐρασι- στράτεια βιβλία παμπολλους ἔχει τους τοιούτους. τάχὰν ουν ηδ η τις θαυμάζοι καὶ δt αποροι V, τί παθων ὁ

ασιστρατος εἰς τοσουτον τῖν Ἱπποκράτους δογμά- 20των ἀπετράπετο καὶ διὰ τί των ἐν ηπατι πορων των

χοληδύχων, ἄλις γὰρ ηδη νεφρων, ἀφελώμενος τὴν

ελκτικην δυναμιν επίκαιρον αιτιαται θεσιν καὶ στομάτων στενύτ ητα καὶ χώραν τινὰ κοινήν, εἰς ψ ν παράγουσι μεν αἱ απι τῖν πυλων τὼ ἀκάθαρτον αἷμα, 25

182쪽

μεταλαμβάνουσι δε προτεροι μεν οἱ ποροι την χολήν, δεύτεραι δ' αἱ απο της κοιλης φλεβις τb καθαριν αἷμα. πρις γὰρ τω μηδεν ὰν βλαβηναι τὴν ὁλκην εἰπων ὰλλων μυριων ἔμελλεν duφισβητουμενων ἀπαλ- ό λάξεσθαι λόγων. cap. V. Σὸς νυν γε πόλεμος ου σμικρος ἐστι τοις Ἐρασιστρατειοις ου πρις τους ἄλλους μόνον ἀλλὰ καὶ προς ἀλλ ήλους, ουκ εχουοιν, ὁπως εξηγησωνται τὴν ἐκ του πρωτου των καθόλου λόγων λέξιν, ἐν ρ φησιν 16 εἰς τb il αυτι δ' ἀνεστομωμενων ετερων θυο ἀγγειων 94του τ' ἐπὶ τὴν χοληδοχον τεινοντων καὶ τον ἐπὶ τὴν κοίλην φλέβα συμβαινει της ἀναφερομένης ἐκ της κοιλίας τροτης τὰ ἐναρμοζοντα ἐκατεροις τον στομάτωνεις ἐκάτερα τον αγγειων μεταλαμβάνεσθαι καὶ τὰ μύὲν

15 ἐπὶ τὴν χοληδοχον φερεσθαι, τὰ δ' ἐπὶ τὴν κοιλην φλέβα περαιουσθαι'. τb γὰρ ' εἰς τb αὐτb ἀνεστομω- μενων δ κατ' ἀρχὰς της λέξεως γέγραπται, τί ποτε

χρη νοησαι, χαλεπον εἰπεῖν. ητοι γὰρ Oυτως εἰς ταυτον, ωστε τω της ἐν τοῖς σιμοῖς φλεβις πέρατι συν- 20 άπτειν δυο ετερα πέρατα, τό τ' ἐν τοῖς κυρτοῖς καὶ τι του χοληδύχου πορου, η, εἰ μη ουτω, χώραν τινὰ κοινὴν ἐπινο ησαι χρη τον τριον ἀγγειων οἱον δεξαμενήν τινα, πληρουμενην αεν ὐπb της κάτω φλεβός, ἐκκενου- μενην δ' εἴς τε τοὐς χοληδοχους πορους καὶ τὰς της 25 κοιλης αποσχιδας καθ' ἐκατέραν δε τον ἐξηγήσεων ἄτοπα πολλά, περὶ ων ει πάντων λεγοιμι, λάθοιμ' ἁν

183쪽

γεῖον ἐμπιπτειν αὐτό, οὐ παρέρχεσθαι παραρρεῖν εδεκέως εἰς τι μεῖζον στόμα τη-της ἀναδύσεως φερέμενον. ἄρ' οὐν ἐν τούτοις μόνον ἀπορίαις ἀφύ κτοις ὁ Ἐρασιστράτου λύγος ἐνέχεται- βουληθέντος χρήσαο θαι ταῖς ἐλκτικαῖς δυνάμεσιν εἰς μηδέν, et σφοδρύτατα μὲν ἐν τούτοις καὶ σαφος ουτως, ῶς ὰν 10 μηδὲ παῖδα λαθεῖν; Cap. VI. Εἰ δ' ἐπισκοποῖτό τις ἐπιμελως, οὐδ' ὁ περὶ θρε ii εως αὐτου λύγος, ον ἐν τω δευτερω των καθόλου λόγων τὰς αὐτὰς ἀπορίας ἐκφεύγει. τη γὰρ προς τb κενούμενον ἀκολουθία συγ- 15χωρηθεντος ἔνος λήμματος, ῶς πρόσθεν ἐδείκνυμεν,

ἐπεραινε τι περὰ φλεβον μύνων καὶ του κατ' αὐτὰς αιματος. ἐκρεοντος γάρ τινος κατὰ τὰ στύματ' αὐτων καὶ διαφορουόμενου καὶ μητ' ἀθρόως τόπου κενου δυναμενου γενεσθαι μ/ήτε τῖν φλεβον συμπεσεῖν, τουτο 20 γὰρ ην τι παραλειπομενον, ἀναγκαῖον ῆν επεσθαι τbso συνεχες ἀναπληρουν του κενου μένου την βάσιν. αἱ δαὶ φλέβες hμῖν ουτω θρεηγονται του περιεχομένου κατ' αὐτὰς αιματος ἀπολαυουσαι ' τὰ δε . νευρα πως; οὐ γὰρ δη κἀν τουτοις ἐστὶν αἷμα. προχειρον μὲν γὰρ ab ῆν ειπειν, ελκοντα παρὰ των φλεβων αλλ' οὐ βουλε-

184쪽

ται. τί ποτ' ουν κανταυθα ἐπιτεχναται , φλέβας εχειν

ἐν ἐαυτ' καὶ αρτηριας τι νευρον ῶσπερ τινα σειρὰν ἐκ τριον ἱμάντων διαφεροντων τη φύσει πεπλεγμενην. ωηθη γαρ ἐκ ταυτης της ὐποθέσεως ἐκφευξεσθαι τωι λόγω την ὁλκην ' οὐ γὰρ ὰν ἔτι δεησεσθαι τὼ νευρον ἐν μυτω περιεχον αιματος αγγεῖον ἐπιρρυτου τινις ἔξωθεν ἐκ της παρακειμένγὶς φλεβος της ἀληθινης αι- ματος ετερου, αλλ' ἱκανον αὐτφ πρις την θρεψιν ἔσεσθαι τb κατεχ νευσόμενον ἀγγεῖον ἐκεῖνο τb λύγω θεω- 16 ρητύν. αλλὰ κανταυθα πάλιν αὐτbν δόμοια τις απορια διεδέξατο. τουτὶ γὰρ τb σμικρον αγγειον μυτb μεν θρε- ti ει, τι παρακειμενον μέντοι νευρον ἐκεῖνο τb απλουνὴ τὴν αρτηριαν οὐχ οἱών τ' ἔσται τρεφειν ανευ του σύμιφυτήν τιν' ὐπάρχειν αὐτοῖς θλκην της τροφης. is 15 τη μεν γαρ πρις τι κενούμ ενον ἀκολουθία στος ἄν 97 ἔτι δύναιτο τὴν τρο νῆν ἐπισπασθαι τι απλουν νευρον, δεσπερ αἱ φλέβες αι σύνθετοι , κοιλότης μὲν γάρ τίς ἐστιν ἐν αὐτω κατ' αὐτον, αλλ' οὐχ αῖματος αυτη γ' ἀλλὰ πνεύματος ψυχικου δεόμεθα δ' /ῆμεῖς οὐκ 20 εἰς πρὶν κοιλοτητα ταύτην εἰσάγειν το λόγω την τροφὴν αλλ' εἰς τb περιεχον αὐτὴν ἀγγεῖον, εἴτ' οὐν τρεφεσθαι μόνον εἰτε καὶ αυξεμ αυ δέοιτο. πος οἶν

εἰσάξομεν; ουτω γάρ ἐστι σμικρbν ἐκεῖνο τb ὰπλουν ἀγγεῖον καὶ μέντοι καὶ τον ὰλλων ἐκάτερον, ωστ', εἰ us τη λεπτοτάτη βελόνη νυξειάς τι μερος, ἄμα διαιρ ησεις

185쪽

σίστρατον αυτιν αποκρινασθαι περὶ του στοιχειώδους ἐκεινου νευρου του σμικρου, ποτερον εν τι καὶ συνεχες 5ακριβως ἐστιν η ἐκ πολλον καὶ σμικρον σωμάτων, ων

Ἐπίκουρος καὶ Λευκιπιτος καὶ Θημοκριτος ὐπεθεντο, 98 συγ κειται. καὶ γαρ καὶ περὶ τουτου τους Ἐρασιστρατειους ὁρω διαφερομενους. οἱ μεν γὰρ εν τι καὶ συνεχες αὐτο νομιζουσιν η ουκ αν απλουν εἰρησθαι 10 προς αὐτου φασι ' τινες δε καὶ τουτο διαλυειν εἰς ετερα στοιχειωδη τολμωσιν. ἀλλ' εἰ μεν εν τι καὶ συνεχές ἐστι, τι κενουμενον ἐξ αυτου κατὰ τρὶν ἁδηλον ὐπb τον ἰατρον ὀνομαζομενην διαπνοὴν ουδεμίαν ἐν εαυτο καταλείη ει κενήν. ουτω γὰρ Ουχ εν 15 ἀλλὰ πολλὰ γενήσεται, διειργομενα δηπου ταῖς κεναῖς χωραις. εἰ δ' ἐκ πολλον συγκειται, τη κηπαια καταπρὶν παροιμίαν προς Ἀσκληπιάδην ἀπεχωρ/ήσαμεν ἁν-αρμά τινα στοιχεια τιθέμενοι. πάλιν Ουν ἄτεχνος Ψὶμῖν ἡ φυσις λεγέσθω ' τοις γαρ τοιούτοις στοιχειοις ἐξ ἀνάγ- 20κης τουθ' επεται. διb δη 'μοι καὶ δοκουσιν ἀμαθος πάνυ την εἰς τὰ τοιαυτα στοιχεια τον ἁπλον ἀγγείων εἰσάγειν διάλυσιν ενιοι τον Ἐρασιστρατειων. ἐμοὶ

γουν οὐδεν διαφερει. καθ' ἐκατέρους γαρ ἄτοπος ὁ τῆς θρέψ εαος εσται λογος, ἐκείνοις τοῖς ἁπλοῖς ἀγγείοις ass9 τοῖς σμικροις τοῖς συντιθεῖσι τὰ μεγάλα li τε καὶ αἰ-

186쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ B. 1 73σθητὰ νευρα κατα μὲν τους συνεχη φυλάττοντας αὐτὰ δυναμενης γενέσθαι της προς τι κενουμενον ακολουθίας, ὁτι μηδεν ἐν τω συνεχεῖ γίγνεται κενύν, καναπορρεη τ συνερχεται γὰρ προς ἄλληλα τὰ καταλει-ε πύμενα μύρια, καθάπε0 επὶ του υδατος ὁραται, καὶ πάλιν γίγνεται πάντα την χώραν του διαφορηθέντος αυτὰ καταλαριβάνοντα ' κατὰ τους ἔτερους, ὁτιτον στοιχείων εκεινων ουδεν δεῖται της προς τb κε νούμενον ἀκολουθιας. επὶ γὰρ τῖν αἰσθητον μονων,10 Ουκ επὶ τον λόγω θεωρητων ἔχει δυναμιν, δες α δτις ὁ Ἐρασίστρατος ὁμολογει διαρρηδην, ου περὶ του τοι

ο κατὰ βραχΘ παρεσπαρται τοῖς σώμασιν, ἀλλὰ περὶ του σαφους καὶ αισθητου καὶ ἀθρύου καὶ μεγάλου καὶ 15 εναργους καὶ ὁπως ὰν ἄλλως ονομιάζειν ἐθελης. Eρασιστρατος μεν γὰρ αὐτος αἰσθητιν ἀθρύως ου φησι

δυνασθαι γενεσθαι κενον ' isti δ' ἐκ περιουσιας εὐπορχ σας ὀνομάτων τα υτbν δηλουν ἔν γε τω νυν προκειμενω λογφ δυναμενων καὶ ταλλα προσεθηκα.

20 Κάλλιον οἶν μοι δοκει καὶ li ημας τι συνεισενεγ- 100κασθαι τοῖς Ἐρασιστρατειοις, επειδὴ κατὰ τουτο γεγύναμεν, καὶ συμβουλευσαι τοῖς τι προτον ἐκεῖνο καὶ ἀπλουν et στ' Ἐρασιστράτου καλούμενον ἀγγεῖον εἰς ετερ' Rττα σώματα στοιχειωδη διαλύουσιν ἀποστηναι 25 της ὐποληχρεως, ῶς πρbς τῶ μηδὲν εχειν πλεον ετικαὶ διαφερομιενοις Ἐρασιστράτφ. ὁτι μεν ουν ουδὲν 3. οτι τε C li 4. γαρ LΜ γε ο it 6. πάντα LM πάντη Ο j7. αὐτα LΜ αΟτω o It 8. οοδὲ Τν LΜ ll 9. μονον Μ ll 10. την δυναμιν o li 11. ὁ om. O li του om. O li 15. ἐθελης Ρ ἐθελοις LO

187쪽

Γ-HNΟΥ πλεον, ἐπιδεδεικται, σαφως' ουδὲ γὰρ et δυνήθη διαφυγεῖν τὴν περὶ τῆς θρές εως ἀπορίαν qὶ ὐπύθεσις ὁτι δ' οὐδ' 'Eρασιστράτω σύμφωνός ἐστιν, ο ἐκεῖνος απλουν καὶ πρῖτον ὀνομάζει, σύνθετον ἀποφαίνουσα καὶ πρὶν της φέσεως τέχνην ἀναιρουσα, προδηλον καὶ 5 τουτ' εἶναι μοι δοκεῖ. εἰ μὴ γὰρ κἀν τοῖς ἁπλοῖς τούτοις ενωσίν τινα της οὐσίας ἀπολειψομεν, ἀλλ' εἰς

ἄναρμα καὶ αμεριστα καταβ ησόμεθα στοιχεῖα, παντάπασιν ἀναιρ ησομεν της φύσεως τὴν τεχνην, ωσπερ καὶ πάντες οἱ ἐκ ταύτης ὁρμωμενοι της υστο θεσεως ἰατροὶ 10 καὶ φιλύσοφοι. δευτερα γὰρ τῖν του μοριων κατὰ τὴν τοιαυτην ὐπόθεσιν έὶ φυσις, ου πρώτη γι-

101 γνεται. διαπλάττειν δὲ li καὶ δημιουργειν ου του δευτερου γεγονότος, ἀλλὰ του προυπάρχοντύς ἐστιν ' δεστ' ἀναγκαιόν ἐστιν ευθὐς ἐκ σπερμάτa ν ὐ ποθεσθαι τὰς 15 δυνάμεις της αἷς διαπλάττει τε καὶ αὐξάνει καὶ τρέφει το πον' ἀλλ' ἐκείνων Γεκαστον τον σωμάτων τον ἀνάρμων καὶ ἀμερῖν οὐδεν ἐν εαυτ' διαπλαστικὴν ἔχει δυναμιν η αὐξητικην η θρεπτικὴν ηδλως τεχνικην' ἀπαθὲς γὰρ καὶ ἀμετάβλητον ὐπύκει- 20ται. τῖν δ' ειρημενων ουδὲν ἁνευ μεταβολης καὶ ἀλλοιώσεως καὶ της δι' ὁλων κράσεως γιγνεται, καθθάπερ καὶ διὰ τον ἔμπροσθεν ἐνεδειξάμεθα. καὶ διὰ

ταύτην τὴν ἀνάγκην οὐκ ἔχοντες, οπως τὰ ακόλουθα τοις στοιχειοις, οἷς ὐπεθεντο, φυλάττοιεν οἱ ἀπο 25 τῖν τοιουτων αιρεσεων ἄπαντες ἁτεχνον ηναγκάσθησαν αποφηνασθαι τὴν φυσιν. καίτοι ταυτά γ' οὐ παρ' ηφιον ἐχρην μανθάνειν τους Ἐρασιστρατειους, ἀλλὰ 6. κὰν L κἀν Μ ἐν O li 11. των μορίων του μου LMll15. ἐστιν om. O li σπερματος ο li 16. τε om. LΜ li 17. Γείαστονθ'

188쪽

της ἀμαθιας νομιδοι προήκειν, Δς ταύτην γνω-5 ρισαι δυνηθηνία τὴν ἀκολουνίαν, αλλ' αμα μὲν υπο- 102θεσθαι τεχνικὴν τὴν φυσιν, ἄμα δ' εἰς ἀπαθη καὶ ἁναρμα καὶ ἀμετάβλητα στοιχεια καταθραυσαι, τὴν Οὐσιαν. καὶ - εἰ δωσει τιν' ἐν τοῖς στοιχειοις ἀλλοι- ωσιν τε καὶ μεταβολὴν καὶ ενωσιν καὶ συνεχειαν, εν 10 ἀσυνθετον αὐτω το ἁπλουν ἀγγεῖον ἐκεινο, καθάπερ

καὶ αυτbς ὀνομάζει, γενήσεται. αλλ' η μεν ἁπλη φλὲκ αυτης τραφήσεται, το νευρον δὲ καὶ η ἀρτηρια παρὰ της φλεβύς. πως καὶ τινα τροπον; ἐν τουτωγὰρ δὴ καὶ προσθεν γενόμενοι τω λογω της τῖν Ἐρα-

15 σιστρατειων διαφωνιας ἐμνημονεύσαμεν, ἐπεδειξαμεν δὲ καὶ καθ' εκατέρους μὲν ἄπορον εἶναι την τωνάπλων ἐκεινων ἀγγειων θρέη ιν, αλλὰ καὶ κρῖναι την μάχην αὐτων Ουκ δεκν ήσαμεν καὶ τιμησαι τbν Ἐρασίστρατον εἰς τὴν βελτίονα μιεταστησαντες αιρεσιν. 20 Αἴθις οἰν ἐπὶ τὴν εν ἁπλουν qὶνωμένον λυτ φπάντη τι στοιχειοδες ἐκεῖνο νευρον ὐποτιθεμένην αιρε σιν ὁ λόγος μεταβὰς επισκοπείσθω, πῖς τραφησεται 'τι γὰρ εχ ρεθεν ἐνταυθα κοινον ὰν ηδη καὶ της Ἱπποκράτους αιρεσεως γένοιτο. κάλλιον δ' ἁν μοι δοκO τb25 ζητου 'μενον επὶ τον νενοσηκότων καὶ σφόδρα κατα- 103 λελεπτυσμενων βασανισθηναι. πάντα γὰρ τουτοις ἐναργος φαίνεται τὰ μορια του σάγματος ἄτροφα καὶ

189쪽

μενα. καὶ τοίνυν καὶ τb νευρον τουτο τb αισθητον,

ἐφ' οὐπερ αρχης ἐποιησάμην τιν λύγον, ἰσχνbν μεν ἱκανῖς γέγονε, δεῖται δε θρεηγεως. ἔχει δ' ἐν ἐαυτωμερη πάμπολλα μεν ἐκεῖνα τὰ προτα καὶ αύρατα νευρα sτὰ σμικρὰ καί τινας αρτηριας ἁπλας ὀλίγας καὶ φλέβας ὁμοιως. απαντ' ουν αὐτου τὰ νευρα τὰ στοιχειώδη καταλελεπτυνται δηλονότι καὶ αυτὰ η, εἰ μηδ' ἐκεῖνα, οὐδε τb ὁλον. καὶ τοίνυν καὶ θρεψεως οὐ τbμεν ὁλον δειται νευρον, εκαστον δ' εκεινων οὐ δεῖται. 10 καὶ μὴν εἰ δεῖται μεν ἀναθρεκ εως, ουδεν δ' η πρις τι κενουμενον ἀκολου θία βοηθεῖν αυτοῖς δυναται διά τε τὰς ἔμπροσθεν εἰρημενας ἀπορίας καὶ διὰ την ὐπύ- γυιον ἰσχνοτητα, καθάπερ δείξω, ζητητεον ηιμῖν εστινετεραν αἰτιαν θρεψεως. πος ουν η πρbς τι κενουμενον 15 ἀκολουθία τρέφειν ἀδυνατός εστι τιν ουτω διακεί- 104 μενον; ὁτι τοσουτον ἀκολουθεῖν li ἀναγκάζει τον συνεχον, ὁσον απορρεῖ. τουτο δ' επὶ μεν των εὐεκτούντων ἱκανον ἐστιν εἰς την θρεκ/ιν, ἴσα γὰρ ἐπ' αυτων εἶναι χρη- ἀπορρεουσι τὰ προστιθεμενα επὶ δὲ 20 τον εσχάτως ἰσχνον καὶ πολλης ἀναθρεκ εως δεομενων εἰ μη πολλαπλάσιον εἴη τb προστιθεμενον του κενου-

μενου, την ἐξ ἀρχης εξιν ἀναλαβεῖν οὐκ ἄν ποτε δυ-

ναιντο. δηλον ουν, ως ελκειν αυτὰ δεησει τοσουτωπλεῖον, ὁσφ καὶ δεῖται πλείονος. Ἐρασιστρατος δὲ 25 κἀνταυθα προτερον ποιήσας τι δευτερον ουκ οἶδ' ὁπως οὐκ αἰσθάνεται. διοτι γάρ, φησί, πολλαὶ προσ-

190쪽

εἰς ὰνάθρεψιν γίγνεται τοῖς νενοσηκώσι, διὰ τουτο καὶ qὶ προς ταυτην ἀκολουθια πολλη. πως δ' αν πολλὴ πρόσθεσις γένοιτο μη προηγουμενγὶς ἀναδο-

σεως δαη ιλους; εἰ τὴν διὰ τον φλεβον φορὰν της

5 τροφῆς ἀνάδοσιν καλεῖ, την δ' εἰς εκαστον των απλον καὶ ἀοράτων εκεινων νευρων καὶ αρτηριων μετάληψιν

κενουμενον ἀκολουθία φησὶ γιγνεσθαι, τὴν εἰς τὰ 10 λογω θεωρητὰ ιμετάληη ιν ημῖν εξηγγὶσάσθ' ἄγ' ὁτι μεν γὰρ ουκετ' επὶ τουτων η προς τb κενουόμενον ἀκολουθία λεγεσθαι δυναται καὶ ιμάλιστ' επὶ τον εσχροάτως ἰσχνον, αποδέδεικται. τί δέ φησιν ἐπ' αυτον ἐν τῶ δευτέρω τῖν καθολου λόγων ὁ Ἐρασιστρατος, ἄξιον 15 επακουσαι τῆς λέξεως ' τοῖς δ' εσχάτοις τε καὶ απλοῖς, λεπτοις τε καὶ στενοῖς οὐσιν, ἐκ τον παρακειμιένων ἀγγειοον ὴ πρύσθεσις συμβαίνει εἰς τὰ κενῶιματα τοναπενεχθέντων κατὰ τὰ πλάγια τον ἀγγείων έλκομένης της τροφης καὶ καταχογριζοιμένης '. ἐκ ταυτης της 20 λέξεως προτον εμεν το κατὰ τὰ πλάγια προσίεμαί τε καὶ αποδεχομαι ' κατὰ μ εν γὰρ αυτb τι στύμα τι ἁπλουν νευρον Ουκ ὰν δυναιτο δεχύριενον την τροφὴν ουτως εἰς ὁλον ἐαυτb διανέμειν' ἀνάκειται γὰρ ἐκεῖνοτο χρυχικω πνευμ ατι ' κατὰ δε τι πλάγιον ἐκ της

25 παρακειμένης φλεβος της ἁπλῆς ἐγχωρεῖ λαβεῖν αυτο. δευτερον δ' ἀποδέχομαι τον ἐκ της Ἐρασιστράτου λεξεως δνομάτων τι γεγραμ μένον ἐφεξης τῶ κατὰ τὰ