Claudii Galeni Pergameni Scripta Minora, VoL III

191쪽

δ' αλλως η δες ὁ σιδηρος ὐπb τῆς et ρακλειας λιθου δύναμιν ἐχουσης ἐλκτικην τοιαυτης ποιοτητος; αλλ' εἰ τὴν μὲν ἀρχὴν της αναδύσεως η τῆς κοιλίας ἔνθλιη ις παρέχγεται, τὴν δὲ μετὰ ταυτα φοραν ἄπασαν αῖ τε

φλεβες περιστελλύμεναι, καὶ προωθουσαι καὶ τον τρε- 10φομένων εκαστον ἐπισπώμενον εἰς ἐαυτό, τῆς προς τι κενούμενον ἀκολουθιας -οσταντες, ῶς οὐ πρεπούσης ἀνδρὶ τεχνικὴν ὐποθεμενω τὴν φύσιν, ουτέος αν καὶ την ἀντιλογιαν εἴημεν πεφευγότες τὴν Ἀσκληπιάδου

δυνάμενοι γε λυειν αὐτήν. τb γὰρ εἰς τὴν ἀπό- 15δειξιν παραλαμβανόμενον λημμα τι διεζευγμενον ουκἐκ δυοῖν ἀλλ' ἐκ τριων εστι κατά γε τὴν ἀλήθειαν διεζευγμενον. εἰ μὲν οὐν ος ἐκ δυοῖν αυτω χρη- lj107 σαίμεθα, ηγευδος ἔσται τι τον εἰς την ἀπόδειξιν παρειλημμένων' εἰ δ' δες ἐκ τριον, ἀπέραντος ὁ λύγος so

Cap. VIII. Καὶ ταυτ' οὐκ ἐχρ. ἀγνοεῖν τιν' ασιστρατον, εἴπερ κὰν ὁναρ ποτὲ τοῖς ἐκ του περιπάτου συνέτυχεν, δεσπερ ουν οὐδὲ τὰ στερὶ της γενέσεως τον-ὐπὲρ δεν οὐδὲν ἔχων εἰπεῖν ΓαλλοJ s5

192쪽

ουδὲ μεχρι μετριου πιθανbν οζεται παρακρουεσθαι

ουτων επι mi ις. εἰτ , ω προς θεων, οπως μὲν τὰ σιτια κατὰ τὴν γαστερα πέττεται χρησιμον ἐπιστασθαι,

ε πως δ' ἐν ταῖς φλεηνὶν η χολὴ γίγνεται, περιττύν;

καὶ της κενώσεως αρα φροντιστεον αὐτῆς μύνης, αμελητέον δὲ τῆς γενεσε Dς; ῶσπερ οὐκ αμεινον υπαρχον μακρω τb κωλυειν εὐ ς ἀρχης γεννασθαι πλειονα του πραγματ' εχειν ἐκκενουντας. θαυμαστιν δὲ καὶ 10 τι διαπορειν, εἴτ' ἐν τω σωματι τὴν γενεσιν ὐποθετεον εἴτ'AH - ς εξω θεν ἐν τοῖς σιτιοις περιέχεσθαι φατέον. εἰ γαρ δὴ τουτο καλως et πύρηται, τί οὐχὶ καὶ περὶ του αῖματος ἐπισκεψόμεθα, πύτερον ἐν τω σώματι li λαμβανει την γενεσιν η τοῖς σιτιοις 108 15 παρέσπαρται, καθάπερ οἱ τας ὁμοιομερειας ὐποτι- θεόμενοί φασι , καὶ μην πολλ' γ' ἡνζητεῖσθαι, ποῖα τον σιτίων διμολογεῖ τη της αιματω- σεως ἐνεργεια καὶ ποῖα διαφερεται, του ζητεῖν, τίναμεν τη της γαστρος ἐνεργεία νικαται ραδιως, τίνα δ' 20 αντιβαίνει καὶ μάχεται. τούτων μεν γὰρ η ἔκλεξις εἰς πέψιν μόνην, ἐκεινων δ' εἰς αιματος χρηστου διαφερειγενεσιν. ουδὲ γὰρ ἴσον ἐστὶν ii καλῖς ἐν τηγαστρὶ χυλω θηναι τὴν τροφὴν αiμα γεννηθηναι. πος δ' οὐκ αἰδεῖται τὰς μὲν της πέκ εως 25 ἀποτυχιας διαιρούμενος, ῶς πολλαί τ' εἰσὶ καὶ κατὰ πολλὰς γίγνονται προφάσεις, ψπὲρ δὲ τον της αἱματώσεως σφαλμάτων Ουδ' ἄχρι ρήματος ἔνος ουδ' ἄχρι

193쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ συλλαβὴς μιας φθεγξάμενος; καὶ μην εὐρισκεταί γε καὶ παχἰ καὶ λεπτον ἐν ταῖς φλεχρὶν αἷμα καὶ τοῖς

ἐρυθρότερον, τοῖς ξανθοτερον, τοῖς δὲ μελάντερον, τοῖς φλεγματωδέστερον. εἰ δ' ὁτι καὶ δυσαῖδες οὐχ ενα τροπον αλλ' ἐν πολλαῖς πάνυ διαφο- s10s ραῖς ἀρρητοις μεν λόγω, σὰ φεστάταις δ' αἰσθήσεσι

φαίνεται γιγνύμενον, εἰδείη τις, οὐκ ὰν οἶμαι μετρίως ετι καταγνωσεσθαι της Ἐρασιστράτου ραθυμιως αὐτονουτω γ' ἀναγκαίαν εἰς τὰ ἔργα της τεχνης θεωρίαν παραλιπύντος' ἐναργη γὰρ δὴ καὶ τὰ περὶ τῖν ὁδερων 16 ἁμαρτημιατα τη ῆαθυμία ταύτη κατὰ λόγον ηκολουθη- κοτα. τό τε γὰρ τη στενοχωρία τον ὁδῖν κωλύεσθαι νομιζειν πρόσω του ηπατος ἰεναι τb αἷμα καὶ μηδέποτ'ὰν ἄλλως υδερον δυνασθαι συσπηναι πῖς Ουκ ἐσχάτηνενδείκνυται ρ υμίαν; το τε stat διὰ τιν σπληνα μηδὲ 15 δι' ἄλλο τι μύριον, ἀλλ' ἀεὶ διὰ τιν ἐν τω Φῆστατισκιρρον υδερον οἴεσθαι γίγνεσθαι τελέως ἀργου τὴν διάνοιαν ἀνθρωπου καὶ μηδενὶ τον ὁσημεραι γιγνομένων παρακολουθουντος. ἐπὶ μεν γε χρονίαις αἱμιορ- ροῖσιν ἐπισχεθείσαις διὰ κενωσιν ἄμετρον εἰς ψυξιν 20 ἐσχάτην ἀγαγουσαις τον ανθρωπον ουχ ἄπαξ ουδὲ δὶς ἀλλὰ πολλάκις ηδη τεθεάμεθα συστάντας ὐδερους,

ωσπερ γε καὶ γυναιξὶν ῆ τε της ἐφ' εκάων μηνὶ

καθάρσεως ἀπωλεια παντελὴς καὶ kμετρος κένωσις, 5ταν αἱμορραγησωσί ποθ' αἱ μητραι σφοδρῖς, ἐπεκα- 25 110 λέσαντο πολ λάκις sδερον καί τισιν αὐτον καὶ ὁ γυ-

194쪽

ναικεῖος ὀνομαζύμενος ρους εἰς τουτ' ἐτελιυτησε πάθος, ἶνα τοὐς απι τον κενεώνων αρχομενους ηὰλλου τινbς τον επικαίρων μοριων έ δερους παραλιρτω, σαπις μὲν και αυτοὐς ἐξελέγχοντας τὴν Ἐρασιστρά 5 τειον υπύληη ιν, ἀλλ' οὐχ οsτως ἐναργος δες οἱ διὰ κατά φυξιν σφοδρὰν της ὁλης εξεως ἀποτελούμενοι. πρώτη γαρ αυτη γενεσεως et δερων αἰτία διὰ την ἀποτυχίαν της αιματώσεως γιγνομενη τρόπον ὁμοιότατον ταῖς επὶ τη τον σιτιων ἀπεψια διαρροιαις. οὐ μην 10 ἐσκίρρωταί γε κατὰ τοὐς τοιούτους ὁδερους οὐδ' ἄλλο τι σπλάγχνον ουδε τb ήπαρ. ἀλλ' Ἐρασιστρατος ὁ σο- φις ὐπεριδδεν καὶ καταφρονοήσας ' ων ουθ' Tπιτοκράτης ουτε Aιοκλῆς Ουτε Πραξαγόρας ουτε Φιλιστίων ἀλλ' οὐδὲ τον ἀριστων φιλοσύφων ουδεὶς κατεφρόνησεν ουτε 15 Πλάτων ουτ' Ἀριστοτελαὶς ουτε Θεόφραστος, ὁλας ενεργείας fπερβαίνει καθάπερ τι σμικρbν καὶ τb τυχιν της τεχνης παραλιπῖον μερος in δ' ἀντειπεῖν ἀξιώσας, εἴτ' δρ θως εἴτε καὶ μὴ li σύμπαντες ουτοι θερμω καὶ 111 ψυχρῶ καὶ ξηρω καὶ ὐγρω, τοις μὲν δες δροσι, τοῖς 20 δ' πάσχουσι, τὰ κατὰ τb σαγμα τον ζωων απάντων διοικεῖσθαί φασι, καὶ δες τὼ θερμιν ἐν αὐτοῖς εἴς τε τὰς ἄλλας ἐνεργειας καὶ μυάλιστ' εἰς την τῖν γενεσιν τι πλεῖστον δέναται. ἀλλὰ τb μεν μὴ πείθεσθαι τοσούτοις τε καὶ τηλικούτοις ἀνδράσι καὶ πλεον 25 αυτον οἴεσθαί τι γιγνώσκειν ἀνεμεσητον, τι δε μήτ' ἀντιλογίας ἀξιοσαι μητε μνήμης ουτως ἔνδοξον δόγμα 3. αλλους τινας L li παραλείπω Μ li 7. γενεσις L ll s. post ἐπὶ om. LΜ ll 11. hμῖν ὁ σοφbς LM il 16. μικρον LM it 18. θερμω

195쪽

ΓΑ-NOT θαυμαστήν τινα τὴν ὐπεροψίαν ἐνδεεινυται. καὶ μηνσμικρύτατος ἐστι τὴν γνωμην καὶ ταπεινος ἐσχάτως ἐναπασαις ταῖς ἀντιλογιως ἐν μὲν τοις περὶ τῆς πέψεως λύγοις τοῖς σήπεσθαι τὰ σιτία νομιζουσι φιλοτίμως ἀντιλέγων, ἐν δὲ τοῖς περὶ της αναδύσεως τοῖς διὰ sτὴν παράθεσιν τον αρτηριων ἀναδιδοσθαι τb διὰ το ν φλεβον αἷμα νομιζουσιν, ἐν δὲ τοῖς περὶ τὴς ἀναπνονὶς

τοῖς περιωθεῖσθαι τιν ocέρα φασκουσιν. οὐκ si κν ησε

δ' ουδε τοῖς ἀτμοειδος εἰς κυστιν ἰέναι τὰ οὐρα112 νομιζουσιν ἀντειπεῖν οὐδε τοῖς εἰς it τον πνευμονα 16 φέρεσθαι τb ποτόν. οἱ τως ἐν απασι τὰς χειρίστας

ἐπιλεγύμενος δέξας ἀγάλλεται διατρίβων ἐπὶ πλεον ἐν ταῖς ἀντιλογίαις' ἐπὶ δὲ της του αιματος γενεσεως ουδεν ἀτιμοτερας ουσης τῆς ἐν τη γαστρὶ χυλώσεως

ηξίωσεν ουτ' αὐτος εἰσηγησασθαί τιν' ετεραν γνώμην ἐτόλμησεν, ὁ περὶ πασον των φυσικων ἐνεργειον ἐν ἀρχη τον καθολου λογων ὐποσχόμενος ἐρεῖν, ὁπως τε γίγνονται καὶ δι' ἁγντινων του ζωου μοριων. η της μεν πεττειν τὰ σιτια πεφυκυίας δυνάμεως ἀρρα στοέ- 20σrὶς ἀπεπτήσει τb ζψον, της δ' αιματούσης τὰ πεφθεν-τα ουδεν ἔσται πάθημα τb παράπαν, ἀλλ' ἀδαμαντίνη

τις ὴμῖν αυτη μονη καὶ ἀπαθής ἐστιν; ὴ ἄλλο τι τῆς ἀρρώγστιας αυτης εκγονον ὐπάρξει καὶ οὐχ υδερος; δηλος ουν ἐναργως ἐστιν ὁ 'Eρασιστρατος α δεν ἐν μὲν s5 τοῖς ἁλλοις ο ὐδὲ ταῖς φαυλοτάταις δοξαις ἀντιλεγειν

196쪽

αὐτbς εἰπειν τι καινον ἐτόλμησε, τι σφάλμα της εαυ- του γνωριζων αἱρεσεως. τί γαρ ὰν καὶ λέγειν ἔσχεν ὐπὲρ αιματος li ἄνθρωπος εἰς μηδὲν τω συμιφέτω θερ- 113μω χρώμενος; τί δε περὶ ξανθης χολης η μελαίνης ηι φλέγματος; ὁτι Βία δυνατον ἐστιν ἀναμεμιγμενην

τοῖς σιτίοις ε ὐθος ἔξωθεν παραγιγνεσθαι τὴν χολ/ήν. λέγει γουν ἁ δέ πως αυτοῖς ὀνόμασι ' ποτερον δ' ἐν τηπερὶ τὴν κοιλιαν κατεργασία της τροφης γεννὰται τοιαύτη fγρασία η μεμιγμενη τοῖς ἐξωθεν προσφερομένοις 1o παραγιγνεται, ο ὐδὲν χρησιμ ον πρις ἰατρικὴν ἐπεσκέφθαι'. καὶ da γενναιοτατε, καὶ κενουσθαι χρηναι φάσκεις εκ του ζωου τbν χυμ ον τουτον καὶ μεγάλως λυπεῖν, εἰ μὴ κενωθειη. στος ουν οὐδεν εξ αὐτου χρηστον ὐπολαμβάνων γίγνεσθαι τολμας ἄχρηστον λε- 15 γειν εἰς ἰατρικὴν εἶναι τὴν περὶ τῆς γενε coς αὐτουσκε ii ιν; ὐποκείσθω γὰρ ἐν μὲν τοῖς σιτίοις περιεχεσθαι, διακρίνεσθαι δ' ἀκριβος ἐν ηπατι ' ταυτα γὰρ ἀμφότερα νομιζεις ειναι δυνατά. καὶ μην οὐ σμικρbν

ἐνταυθα τb διαφέρον ὴ ἐλαχίστην η παμπολλην χολὴν ad ἐν ἐαυτοῖς περιέχοντα προσάρασθαι, σιτία. τὰ μὲν γὰρ ἀκινδυνα πάντα es, τὰ δὲ παμπολλην περιέχοντα τωδυνασθαι στασαν αὐτὴν ἐν li ηπατι καθαρθ' ηναι κα- 114λος αἴτια καταστησεται των τ' ἄλλων παθον, ὼν αὐ-

τις ὁ 'Eρασιστρατος ἐπὶ πλήθει χολης γιγνεσθαί φησι,

197쪽

ΓΑΛΗNΟΥ τατον ἰατρῶ γιγνωσκειν, προτον μεν, δες ἐν τοῖς σιτίοις αὐτοις ἔξω θεν περιέχεται, δεύτερον δ δες τb μεν τευτλον, εἰ τυχοι, παμπύλλην, ὁ δ' αρτος ελαχιστην καὶ τὼ μεν ἔλαιον πλειστην, o δ' οἶνος

περιεχει τὴν χοληπι, πως γὰρ οὐκ αν εἰ η γελοιότατος,δς ὰν ἐκων αἱρηται τὰ πλειονα χολ ρὶν ἐν ἐαυτοῖς περιέχοντα στρb τον ἐναντίων; τί δ' εἰ περιέχεται μὲν ἐν τοῖς σιτίοις ἡ χολή, γίγνεται δ' ἐν τοῖς τῖν ζωων σώμασιν; ὴ οὐχὶ καὶ κατὰ τουτο χρησιμ,ον ἐπίστασθαι, 10

τίνι μὲν καταστάσει σωματος επεται πλείων αυτης qὶ

γένεσις, τίνι δ' ἐλάττων; ἀλλοιουν γὰρ δήπου καὶ μεταβάλλειν οἱοί τ ἐσριεν καὶ τρεπειν ἐπὶ τb βέλτιον

αεὶ τὰς μοχθηρας καταστάσεις του σώματος. ἀλλ' εἰ si h γιγνώσκοιμεν, καθοτι μοχθηραὶ καὶ ὁπη της δεου- 15σης ἐξίστανται, πῖς ὰν αὐτὰς ἐπανάγειν οἷοι τ' εἴημεν 115 ἐστὶ τb κρεῖττον; ουκουν αχρηστον ἐστιν εἰς τὰς ἰάσεις, δες Ἐρασίστρατός φησιν, ἐπίστασθαι τἀληθες αὐτο περὶ γενεσεως χολης. ου μὴν ουδ' ἀδύνατον οὐδ' ἀσαφες ἐξευρεῖν, ὁτι μη τ ' πλειστην ἐν λυτρο 20 περιεχειν τι ιμέλι την ξανθην χολην αλλ' ἐν τῶ σώμμιατι ιμεταβαλλύμενον εἰς αὐτὴν ἀλλοιουταί τε καὶ τρε πεται. πικρον τε γὰρ αν ῆν γευομένοις, εἰ χολην ἔξωθεν εχ θυς ἐν λυτρο περιεῖχεν ἄπασί τ' ὰν δεσαύτως τοῖς ἀνθρωποις ἴσον αὐτης ἐγέννα τb πληχθος. 25 ἀλλ' οὐχ ci δ' εχει τἀληθές. ἐν μεν γὰρ τοῖς ἀκμά-

198쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩN B.

ζουσι καὶ ιμάλιστ' εἰ φέσει θερμότεροι καὶ βίον εἶ εν βιουντες ταλαιπωρον, απαν εἰς ξανθὴν χολρὶν μεταβαλλει το μελι ' τοῖς γερουσι δ' ἱκανος ἐστιν ἐπιτη δειον, Δς ὰν οὐκ εἰς χολὴν α εἰς αἷμα τὴν ἀλλοί , ωσιν ἐν ἐκείνοις λαμβάνον. Ἐρασίστρατος πρbς τι μηδὲν τοέτων γιγνώσκειν ουδὲ περὶ τὴν διαιρεσιν του λόγου σωφρονεῖ, πότερον ἐν τοῖς σιτίοις ήὶ χολ ρὶ περιέχεται εἰ θ 0ς ἐξ ἀρχης η κατὰ τὴν ἐν τη κοιλία κατεργασίαν ἐγενετο, μηδεν εἶναι χρο σιμιον εἰς ἰατρικὴν 16 ἐπεσκεφθαι λεγων. ἐχρην γὰρ δυπου προσθεῖναί τι 116 καὶ περὶ της ἐν ηπατι καὶ φλεχρὶ γενεσεως αὐτης, ἐν τοῖσδε τοῖς δργάνοις γεννὰσθαι τὴν χολὴν ἄμα τῶ

φηναμενων. ἀλλὰ τοῖς εὐθος ἐξ ἀρχης σφαλεῖσι καὶ 15 διαμαρτάνουσι της δρωθ/ῆς ὁδου τοιαυτά τε ληρεῖν ἀναγκαῖύν ἐστι καὶ προσετι των ρ ρησιμωτατων εἰς τὴν τεχνην παραλιπεῖν τὴν ζητ/ζσιν. ηδεως δ' ὰν ἐνταυθατου λύγου γεγονως ηρομην τοὐς ὁμιλησαι φάσκοντας αὐτbν ἐπὶ πλεῖστον τοῖς ἐκ του περιπάτου φιλοσοφοις,20 εἰ γιγνώσκουσιν, ὁσα περὶ του κεκρὰσθαι τὰ σάγμαθ' ημῖν ἐκ θερμου καὶ ψυχρου καὶ ξηρου καὶ ὐγρου προς Ἀριστοτελους εῖρηταί τε καὶ ἀποδεδεικται, καὶος τι θερμιν ἐν αὐτοῖς ἐστι τι δραστικώτατον καὶ Δς τῖν ζωων ὁσα μὲν θερμοτερα φέ σει, ταυτα πάντως 25 ἔναιμα, τὰ δ' ἐπὶ πλέον η υχροτερα πάντως ἄναιμα καὶ διὰ τουτο του χειμωνος ἀργὰ καὶ ἀκίνητα κεῖται Psoλεύοντα δίκην νεκρον. εἴρηται δε καὶ περὶ της 2. μεταβαλλεται, Μ ll 5. ἐν LΜ om. O li στρις om. M li 8 τηom. Μ ll s. ἐς Μο li 11. ἐν τουτοις δὴ τοῖς ὁργ. L li 15. vθης

199쪽

ΓΑ-NΟΥ χροιὰς του πιματος - Ἀριστοτελει μόνον, ἀλλὰ καὶ Πλάτωνι. καὶ /ῆμεῖς νυν, ὁπερ ηδη καὶ πρόσθεν εἶπον, li117 οὐ τὰ καλος ἀποδεδειγμένα τοῖς παλαιοῖς χέγειν προὐθέμεθα, μήτε τη γνώμη μήτε λέξει τοὐς ανδρας ἐκείνους ὐπερβαλεσθαι δυνάμενοι ' τὰ δ' ητοι χωρὶς εαποδειξεως δες ἐναργη πρις αὐτον εἰρημένα διὰ τb μηδ' ὐπονοησαι μοχθηροὐς ουτίος ἔσεσθαί τινας σοφιστάς, οῖ καταφρον ήσουσι της ἐν αἰ τοῖς ἀληθειας, ηκαὶ παραλελειμμενα τελέως ὐπ' ἐκεινων ἀξιουμεν εὐρίσκειν τε καὶ ἀποδεικνύναι. περὶ δὲ τ ης τίον 10 γενεσεως ο ὐκ οἶδ εἰ ἔχει τις ετερον προσθεῖναι σO- φωτερον αγν Ἱπποκράτης εἶπε καὶ Ἀριστοτέλης καὶ IIραξαγόρας καὶ Φιλύτιμος καὶ Rλλοι πολλοὶ των παλαιον. ἀποδεδεικται γὰρ ἐκείνοις τοῖς ἀνδράσιν ἀλλοιουμενης της τροφης ἐν ταις φλεχιγὶν ὐπb της ἐμ- 15 νύτου θερμασιας αἷμα μὲν ὐπο της συμμετρίας της κατ' αὐτήν, οἱ δ' ἄλλοι διὰ τὰς ἀμετρίας γιγνύμενοι ' καὶ τουτρο τῶ λύγ' πάνθ' ὁμολογεῖ τὰ φαινόμενα. καὶ γὰρ τῖν ἐδεσμάτων ὁ να μέν ἐστι θερμοτερα φυσει, of ολωδωτερα, τὰ δὲ et χρότερα φλεγμα- 201 18 τικώτερα ' καὶ τῖν ηλικιον δεσαύτως χολωδέστε ραι μὲν αἱ θερμότεραι φύσει, φλεγματωδεστεραι δ' αἱ η υχρύτεραι' καὶ τον επιτηδευμάτων καὶ τον - καὶ

των Δρον καὶ πολἰ δὴ πρότερον ἔτι τον φύσεων αὐτον αἱ μὲν η υχρύτεραι φλεγματωδεστεραι, χολω- 25 δέστεραι δ' αἱ θερμοτεραι' καὶ νοσημάτων τὰ ψὲν ψυχρὰ i. ἄριστοτελη L li 2. ηδη om. L li εἰ ομεν O 6. δια τb LM

200쪽

του φλεγματος εκγονα, τὰ θερμὰ της ξανθης χολης' καὶ 5λως οὐδεν ἔστιν εὐρεῖν των παντων, O μη τουτωλόγω μαρτυρεῖ. πῖς δ' οὐ μελλει , δια γαρ την

ι δεδι πως ἐνεργουντος ανάγκη πὰσα καὶ διὰ τὴν βλάβην αὐτον ὴ διαφθείρεσθαι τελεως η ἐμποδιζεσθαι γε τὴν ἐνεργειαν καὶ ουτω νοσειν τι ζωον ῆj ολον ἰὴ κατὰ τὰ μορια. καὶ τὰ προτά γε καὶ γενικωτατα νοσήματα τετταρα τιν αριθμbν ὐπαρχει θερμότητι καὶ et χροτητι 10 καὶ ξηρότητι καὶ ὐγρότητι διαφεροντα. τουτο δὲ καὶ αυτις ὁ Ἐρασιστρατος ὁμολογεῖ καιτοι μὴ βουλόμενος. ὁταν γὰρ ἐν τοῖς πυρετοῖς χειρους τῖν σιτιων τὰς πεψεις γίγνεσθαι λεγη, μὴ διύτι τῆς ἐμφύτου θερ- i is μασιας qὶ συμμετρια διεφθαρται, καθαπερ οἱ πρόσθεν 1s ὐπελάμβανον, ἀλλ' ὁτι περιστέλλεσθαι καὶ τρίβειν γαστὰὶρ ουχ ὁμοιως δώναται βεβλαμμενη τὴν ενεργειαν, ἐρεσθαι δίκαιον αυτύν, ὐπb τινος η της γαστρις ἐνέργεια βεβλαπται. γενομενου γάρ, εἰ τυχοι, βουβωνος ἐπὶ προσπταισματι, πρὶν μεν πυρεξαι τιν ἄνθρωπον,20 οὐκ ὰν χειρον η γαστὴρ πεη ειεν ' οὐ γὰρ ἱκανον δετερον αὐτον ουθ' ὁ βουβων ουτε τὼ ελκος ἐμποδίσαι τι καὶ βλαψαι τὴν ἐνεργειαν της κοιλίας ' εἰ δὲ πυρεξειεν, ε o ς μὲν αἱ πεii εις γίγνονται χείρους, εὐ-

ς δε καὶ τὴν ενεργειαν της γαστρις βεβλάφθαι 25 φαμεν ὀρθως λεγοντες. ἀλλ' ὐπb τίνος ἐβλάβη, προσ-οθεῖναι χρὴ λόγω. τι μὲν γὰρ ελκος οὐχ οἷον τ'αυτην βλάπτειν, δεσπερ Ουδ' ὁ βουβων ' γὰρ αν