장음표시 사용
211쪽
quae non potuit, vel conjuncta sibi Divinitas. quae noluit mederi; cum potius ingenti miraculo illam felicitatem suspenderit, quae sibi ob claram Dei visionem debebatur impediendo, ne quic- luam inde commodi in animam aut corpus doueret. Praeterea omnes hae aerumnae plurimum iniecidebantur 3. Pur distinctum futurorum notitiam. Nam neveI unicum temporis punctum emueret, quo amantissimus Salvator non cruciaretur, Statim Primo vitae suae momento repraesentavit ei Pater aeternus omnes amictiones , supplicia , dolores , injurias, contemptus et tormenta ad mortem usque Perserenda, et quidem vivide ac per Partea cum omnibus adjunctis, cum omni eorum Pondere, numero et mensura, quasi ea jam reipsa subiret. Quae tamen omnia Christus voluntate Promptissima acceptavit, singillatim offerendo caput spinis, oculos lacrimis, genas alapis, faciem injuriis , os selli et aceto, corpus plagis ac cruentae neci. ΟVer ' Numquam saturaudam patiendi aviditatem lo qnaclopere molles nos Iesu socios hoc Ducis nostri exemplum reprehendit atque confunditi
Fructus ex hac meditatione colligendus est nota solum viliρensio honoris et odium illecebrarum aut commoditatum caruis; sed est insuper aestimatio et amor saltem oriens seu initialis contem -ptionum ac molestiarum, nec non desiderium saltem illius dosideri, quo Ista ardenter appelR-mus ac Procuremus.
sectus. O mi Iesul ipso primo temporis puncto , quo
venisti in mundum, non solum stupenda tui abiectione demittebas te, sed etiam iuuocens corpu'
212쪽
aeulum, materni uteri molestias perserendo, summe amigebas. Quin imo ut ortum inde cruciatum amplius et acerbius sentires, formasti tibi corpus secendo dolori aptum, et statim a principio atii-matum, et quidem iam tunc cum persecto rationis usu suisti: ne nempe organorum imperfectione, animationis dilatioue aut rationis desectu dolor obtunderetur, sicque minueretur; et ego proh pudori petulantem hanc meam totque sceleribus contaminatam carnem tam blande habeo, a me, quidquid molestiarum est, solicite arceo, vel ipsum asperitatis nomen delicatus horreo. Tu sanctissimos sensus tuos ab omni actione co-bibuisti, eisdem nihil suave unquam concessisti, et ego meis omnem licentiam permitto, lieni impatiens ipsam quoque umbram mortificationis abhorreo. At pudet ac dolet, quod illam virtutem tantopere sugiam, quae adeo tibi cordi fuit; ut siue illa nec momento vivere volueris, eamque in ipso matris utero jam comitem habueris. Quare accende in me odium mei ipsius, extingue moria
proprii flammas, ut divini eo purius ardeant. o consubstantialis imago Dei 09, tu ingrediens mundum dixisti Patri aeterno: hostiam et oblationem noluisti; comus autem viasti mihi; tunc disi: cs venio, in capite libri scr*tum est de me , ut sciam, Deus, voluntatem tuam et , te his verbis offerendo ad eidem serviendum omni quo ille iusserit modo: Per ooriam et ignobilitatem , Per infamiam et bonam famam, in tribulationibus et Gugustiis, in plagis et carceribus, in laboribus et migiliis 3). Eni hoc tuo exemplo animatus, etiam
ego dico: ecce menio, ut faciam moluntatom tuam,
indifferens ad omnem divini servitii, tuaeque imi-
213쪽
tationis modum. O utinam sicut tu, statim primo rationis momento eumdem in actum erupissem,
Deique famulatui me mancipassem ad quidvis indisseeentemi Sed quod ibi omissum, saltem nune fiat: dixi nunc mui s . . His subjungatur actus fidei de hoc mysteria,
. adorationis personae Christi, gratiarum actionis . pro tam sublimi incarnationis mysterio et tam n stupendae demissionis exemplo, item petitionisu odii ac demissionis sui M.
Mopus hodiernae diei est imitatio Christi in
illis virtutibus, quae praecipue eluxerunt eX gemitio Incarnationis et Nativitatis mysterio, nempe in humilitate, mortifieatione et paupertate. Hi anim tres illi eomites sunt, qui vix natum in stabulo exceperunt, ac deinde toto vitae cursu ad mortem usque conjunctiasimi inter se prosecuti sunt. Praesens consideratio de humilitate aget; erastinae argumentum mortificatio erit. Paupertatem ultima hodie meditatio commendabit. Porro ut humilitatem amplius aestimemus, tenerius amemus ac impensius ametrimus, hi enim
tres illi gradus sunt ad quos nobis secunda hac hebdomade totis viribus eluctandum est plurimum conducet rite Perpensa, Virtutis hujus prau- stantia, utilitas, aequitas. I. Ad eius excellentiam quod attinet, hanc mire extollunt SS. Patres. Si quaeris , ait Augustinus, . quid sis primum in religione et disciplina Christiῖ res ondeo: Primum est humilitas: quid secundum8
214쪽
humilitas: qud tertiumῖ humilitias si . Tota enim et vera Christianae svientiae disc*linia in vera ac Noluntaria humilitate consistit a). Quid quaeso, sublimius diciῖ quid ad instillandam nobis hujus
virtutis aestimationem excellentius apti usque a serri possitῖ Et tamen ita sentit, ae enunciat magnum illud Ecclesiae lumen Augustinus, et qui- dem iure; nam r. Humilitas est fundamentum saei; illa enim
Tationem nostram, omniaque naturalia luminas mittendo, idoneos nos reddit ad fidem recipiendam in cutiastatem redigens omnem intellε-
etum 3). Ubi enim nulla humilitas, ibi nec fides.
Cum ergo fides sit lapis angularis totius religionis, basis christianae disciplinae ac principium aeternae salutis, patet summum pariter humilitatis , utpote quae fidei landamentum est, pretium et
exeellentiam esse. a. Quin ea ceterarum quoque virtutum bonum
quoddam ac strabile fundamentum est . Sicut ι nitium Omnis peccati superbia est 5 ; ita radix omnis virtutis humilitas est S. Ipsa enim virtutes ceteras menti inserit, insertasque custodit. Ipsa mater et nutrix, columna et anchora, fulcimentum et vinculum harum omnium est 7 . Contra vero qui sine humilitate mirtutes congregat, quasi in Mentum Puli rem portiat 8 ; et ubi ea nutat, omnis virtutum congregatio non nisi mina est 9 , Omniaque bona γera nulla sunt, nisi humilitaιe eondiantur εο). '3. Imo sine humilitate summae virtutes in vitia
215쪽
degenerant, hominique in perniciem cedunt. Nam sine hac maxima vitae asperitas foeda hypocrisis est, altissima contemplatio turpis illusio, extrema paupertas inanis vanitas est. Sine illa AnachorQ-tarum deserta, Consessorum Poenitentiae, Μari
rum tormenta, Apostolorum Belus non nisi vanis-aima oculorum et daemonum ludibria sunt. Ubi vero ea praesens adfuerit, ipsa etiam scelera suam nocendi vim amittunt, atque mira rei mutatione in materiam virtutum convertuntur. Qiii enim ob
admissos desectus sub potenti manu Dei corde contrito profunde se abiicit, veniam obtinet ac meritum auget, cum plus Deo Placeat humiliaras in
malis factis quam si erbia in bonis i).4. Quin imo sine humilitate ipsae etiam Dei
gratiae Mobia nocumento sunt. Nam quae S. Nili comparatio est sicut venti valde secundi et probe navis vela instantes huius naufragium acceIo-Tant, quando ea in abditos fluctibus scopulos propellitur; ita etiam coelestium donorum electarumque gratiarum assiuentia animam perdit, ubi ea
secretam foverit superbiam. Talem enim animam Spiritus S. lumina non illustrant, sed excaecant; eidem coeli charismata non prosunt, Sed obsunt; eam rerum divitiarum notitia potius inflat, quam emendat. Donum orationis, lacrimarum, prophe- tiae, linguarum atque curationum pestilena eidem venenum sunt. Ex his omnibus humilitatis exceι- Amiam aestimare discamus.
II. Summa vero ejusdem utilitas illam insuper amiare nos docebit, nam quod utile nobis ac proficuum est, ad sui quoque amorem potenter nos allicit. Porm primum, quo humilitas nos beat , bonum proxima est cum Christo similitudo. Cum enim status abiectionis fuerit status characteri-
H Aug. loquens de Publio. et Pharis.
216쪽
alleus Christi in his terris etiam anima in tali statu
constituta, eoque contenta, est velut alter Christus, et linago illius expressa. Ejus sensa et affectionea acini omnino cousormes sensis et affectionibus Christi, utpote qui pariter contemptus et opprobria summe semper aestimavit, tenerrime amavit,
nee aliud quoad vixit in votis habuit, quam vilipendi et contemni. Talis anima ex eodem cum Christo calice abiectionis, ut ita dicam, ab nihlum bibit: eodem cum illo contemptionis Panu vescitur: eadem cum illo confusionis diploide ore ritur i): eodem quo ille modo a Patre aeterno habetur. Atque, ut compendio utar, laeta i rνο-rium Christi portat sa), majores illud disicias asstimans thesauro Aegyptiorum 3 .
Iam autem quantum sit honum, divini Servatoris lineamenta ad vivum reserre, iisdem cum eo vestibus indui et coloribus uti, idem cum eo avere et Velle, aestimare et spernere, amare et odisse, prensare et sugere, eodem spiritu regi et eadem quasi anima animari, et propter hanc morum cum eo similitudinem et sortis assinitatem eoedis Iesu gaudium, coronam et delicium esse,
quis pro dignitate explicaverit λ Quis ergo non amet humilitatem, quae animam similem reddit sociatque ei, qui est filius ille dilectus, in quo Pater aeternus sibi bino complacuit ); et ideo sibi complacuit, quia exinanisu semet*sum fr-mam semi accipiens 5, Alterum, quod humilitas parit, bonum est summa animi pax, qua humilis anima omnibus turbis superior tranquillam ducit vitam. Hoc ipso enim quod honorari et aestimari nullatenus am-
217쪽
hiat imo sugiat, contemni vero ac vilipendi adeo non horreat, ut ultro etiam appetat, primarius perturbationum, quae mentem humanam commovere solent, fons atque origo ipsa in Perpetuum praecluditur.
Quid enim illum perturbet, cui despectus et iniuriae in deliciis suntῖ qui libenter colaphos excipit, et percutienti se alteram ultro maxillam porrigitῖ Quis talem in coeli vestibulo degere, et propria Beatorum tranquillitate quamvis in terris vivat, frui negety Ad hanc autem anticipatam beatitudinem cum teste Climaco humilitas nos Derducat, inde illius utilitatem colligas , licet. Sancti autem Climaci verba sic habent: quoties,
ait, aliquem audieris, mel et ideris, intra Paucos annos altissimam tranquillitatem acquisisisse; noli hunc aestimare, aliam, quam hanc beatam celeremque viam humilitatis ρMGus ambulasse i . Tertium, quod humilitas affert, bonum in eo consistit, quod aureus hic abiectionis status ait omnium aptissimus ad amulaendam brevi tempore sublimem sanctimoniam. Nam ejusmodi hominem hoc ipso quod non nisi abjectas et viles de eo ideas alii foveant) fugium socii, ejus consortium horreu . a suis eum conventiculia arcent. Quo sit, ut vitatus a mundo etiam ille mundum vitet, et ab eo repulsus eidem pariter repulsam det; secumque habitans, ac soli Deo in sacra solitudine,
quae sanctitatis mater est, expeditius Vacans, animum a variis naevis, quae inter homines numquam non contrahuntur, purum atque integrum
Qua cordis yuritate se insuper proxime habilem reddit ad obtinendum amorem divinum, in
218쪽
quo summa omnis persectionia consistit. Id quod S. Ioannes Evangelista S. inriam Μagdalenam de Pagnis in quadam ecstasi docuit, dicens: anima, quas in se halbebit humilitatis Perfectionem, facillia me possidebit amorem absque eo, quod aliud exemeitium adhibeat ad eum obtinendum. Et nunquam inMenietur cor, Plenum humilitate, quin sit pianum more, quo anima Perfecte Deo unietur, et quo ea
st perfecto unum quid eum i i . Nam, quod
bene notandum, ex divino per humilitatem acquisito amore nasiatur etiam,
Quartum, quo humilitas nos ditat, emolumen tum, nempe intima conjunctis cum Deo. Cum e- . nim talis hominis cor ab omni honoris cupidine liberum sit, Deus ille possidet sine socia ac rivaliauperbia, quae illius possessionem sibi dubiam xeddere ae mancam aliqua ex parte possit. Et hinc ad talem animam venire, viad eam mansionem facere a , cum eadem conversari, ac amoria vinculo eidem intime unire in deliciis habeti
Exinde resultat amica communicatis coelestium
thesaurorum. Etenim cum hujusmodi thesauri in humili corde a linea vanae gloriae securi Ιateant, eos praecipue septem dona spiritus S. heneficum Numen ultro magna vi atque copia ibidem recondit. Abditissimorum mysteriorum tam claram ei momento intelligentiam insundit, ut parem notitiam ne ipsa quidem prima litterarum lumina, conjunctis viribus et studiis longissimi temporis, obtinere queant. Exemplo nobis sint S. Theresia, B. Nicolaus de Rupe, Rodericus, Crescentia aliique innumeri queis humilitas ad altissimam divinarum rerum cognitiouem aditum xeaeravit. Nempe ut ipse Christus enunciat quae
Pater aeternus abscondit a sapientibus, ea reMelat
219쪽
aroviis si) in oculis suis. Ut nihil dieam de
coelesti illa dulcedine,qua ejusmodi animae etiamnum in vivis perfunduntur. Cumque hujusmodi animae eam gloriam, quae ex magnis operibus resultat, integre in omnis boni auctorem refundant, nihilque exi nde surtiva laudoathi decerpant; hinc etiam Deus non nisi illis vii solet ad patranda misericordiae suae prodigia iureducendis ad frugem peccatoribus atque in aliis altioris etiam notae operibus suscipiendis perficiendisque. Ita ut vere humiles ejusmodi animae
merito exclamare possint: menerunt mihi omnia
bona pariter cum illa a) humilitatis virtute. Atque
ut compendio dicam. omnia, humilem Deus diligit, et consolatum. humili homini se inclinat: humili largitur gratiam magnam: humili sua secreta re lut, et ad se dulciter trahit et invisat 3). Quia ergo virtutem adeo nobis utilem non amet, utpote quae nos ducit ad proximam cum Christo similitudinem, summam animi pacem, sublimem
sanctimoniam, intimam eum Deo conjunctionem et coelestium thesaurorum communicationem ;nosque aptissima vicit instrumenta promovendae Dei gloriae, ac procurandae salutis alienae8IIl. Tandem nemo nostrum poterit non etiam ametere illam virtutem, cujus excellentiam rite aestimat, ac utilitatem serio amat. Praecipue si o- Pendamus, quam aequum sit, ut omni conatu desideremus illa virtute potiri, proPter quiam meraciter nos edocendam, is, qui sins aestimations magnus est, usque ad passionem factus est pomus ),
et cuius amore Deus humanam assumpsit naturam, ut nempe disceremus ab eo esse humiles
corde. Quo in loeo iuverit etiam considerare ,
220쪽
quantum Sanctissima humanitas Christi, licet a primo statim animationis momento peccati inca- Pax, clara Dei visione praedita, ac infinitis perse-etionibus, gratiis et virtutibus ornata suerit, quantum continuo eoque numquam interrupto summae demissionis acta a primo suae incarnationis momento usque ad ultimum vitae punctum se coram
infinita Dei Μajestate demiserit. Profecto id ejus generis spectaeulum est, quod non tantum superbos Adae filios, sed ipsos etiam superbissimos tartari spiritus posito fastu se infra
Iudex vi rum et mortuorum 5 , in cujus nomine omne genu fleetitur 6); hic, qua bomo erat,aese coram SS. Trinitate in imam abyssum profundissime dejicit: hie se norissimum virorum 7), imo verm- essa et non hominem 8 ultro prositetur; idque agit eontinuato per omnem Vitae Cursum demissionis actu; et tu, qui non es nisi gutta roris antelucani 9), pulseis exiguus 1 o , et Por ad modicum parens ii : qui ipsa malitia, imbecillitas, abiectio et vilitas es; tu vane te e tollere, verbis jactare, aliis praeserre ausus suerisῖΑhi tandem aliquando ad Christi praesepe super hiae nostrae fastum abjiciamus, et humilitatis virtutem aestimare, amare et ametere discamus ab illo, cui ea tanto in pretio semper, amore ac desiderio suit.