Dissertatio dogmatica de Caroli Friderici Bahrdtii et Joannis Salomonis Semleri ludicra inter se invicem pugna, circa materias religionis praecipuas. Elucubravit Jos. Xav. Alb. Hosemann ... Defendente selectas ex universa theologia theses Maximiliano

발행: 1781년

분량: 189페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

Bahrdtio dissert*- Rursum universalis Mide tica praeseribi norim in Gemuini teste Senale ro , non potest neque illa nomina ullam relationem habere ad forum internum possunt , sed ad externam duntaxat tranquillitatem pertinent. Ec- cur itaque in Europa non etiam tolerentur Socini 'ni . sicut Lutheran, nimirum quia his favent coi cordata 7 sed enim religioni Romanes catholicae non modo averunt humanae pactiones quae ipsae a Protestantibus illegitime primitus extortae sunt sed ipsa etiam Apostolica antiquitas illam commendavit; tamen proh dolor Lutheranis calvinianis sectas invehere novas licuit. - D nique utrimum alitati gravamen de juramento super symbolicis libris non deponendo mirabile dueci neutiquam debet est enim Protestantismi principiis maxime consentaneuma quandoquidem

f. XCIV.

Primarii etiam .plerique e Protestantibus modernis scholiarchae admittunt iacile, ea quae in illis continentur libris , de se salsa esse absolute posse, adhuc ulteriori Doctorum disquisitioni subitare posseque apud se quempiam aliter convictum reddi Et quaeso te, adeone vilescit ipsis sancta juramenti religi , ut illud quispiam valeat si per tali re aliqua deponere, quam incertam iso sorte salsam judicat Si homo contraditim alia quem juramento firmet, quem semper timere debet, an physi)e, aut moraliter in conscientia ser

. Vare

132쪽

Hre possit si subditus quaedam adjure puncta 'quorum aequitate dubitat si religione se nutes

odstringat pro conditionibus , quas ambigit, ta-laene sint, an bonae Num praeceps adeo , divi rmoque gloriae maxime praejudiciosum probabitur. iuramentuma Atqui toties probatur a Protestantibus, quoties super lallibilibus de se articulis, aut libris symbolicis, aut ipsi jurant aut alios jurares: uini Praeterea quo dant licentiam. imo mandant ut Dottor praedicet aliter, quam subinde sentit.

3 XCV.

Hoc sane pressi argumento jam pridem Calvinitae insallibilem suis synodis authoritatem vindia care volebant uti resert illustrissimus Hostuet Taceo synodum illorum Dordraci habitaris, taceo

rentonensem in Gallia ab iis celebratam solam hic adduco Vitriensem, in qua Ecclesiae Calvinistarum peculiarcs solemni se juramenti religione obstrinxerant ad synodi nationalis desinitiones ac plandas . . ex firma persuasione, ut ibidem, tun, quod PeuSe praesidebit, eamque in omni, veritate A aequitate per verbi sui regulam diriget. Ad hanc necesssiitatem etiam vos re- regimini D. D. Lutherunt Ni Consessioni Augusta- irae ni sonuentibus velitris in quibus consecti sunt

ςoncordia i symbolorum libri, ius allibilitatem

133쪽

vindicetis , unimentum deponere non potestis. Atqui subinfero, aspicite majores vestros , quin de Doctores Evangelicae vestrae ecclesiae passim omnes. qui alicujus nominis sunt nullus ex iis tantum sibi animi sumit, ut authoritatem humanam agnoscoret insallibilem imo si quispiam id sacere vellet, contradiceret ecclesiae suae principiis, de statim alios plerosque severos experiretur adversarios, ruos in Vitriens Synodo Calvinistae sunt experti. 'erte Semlarus ipse ecclcsae suae nomine prosit ,

concludite, qua ronte, quave audacia super u- gustana Consellione super libro concordiae duper aliis symbolis vestris , tanquam super humano, .

re verbo Uut recte inquit Haluditus Dullum dep .nere juramentum possus'

At scilicet jurumentum sinite super humano. mere verbo deponit Caesar quilibet novitur coronandus Adstringit se iii millima religione quod,

tam e Rei p. ad recens triburg pM 1 97.

134쪽

tam Protestantes velit in sua pos essione desendere, quam Romanentes 7 ene vero sed dicite mei Domini illudne sacit Caesar in savorem religionis

Protestanticae, an Romano- catholicaea Facei et-ne, nisi dura quadam necessitate compulsus, ne iis

veros Romanae ecclesiae filios majora mala incurrerent Objectum juramenti Caesarei est tranquili,

las publica, c unice verae religionis favor, propior quam tolerat Protcsilantes, qui vel ideo talos dicti:itur, quod nolebant Catholicis ii quiescere, donec suae capitulationi, instrumentis publicis illum etiam de tuendis illorum sectis Paragraphum Imperator insereret. Valet itaque juramentum Caesareum ob bonum religionis Romano- catholi- eae, non item ob bonum Protestanticae. - Ut vera hic me scribere agnoscas, proferam verba capitulatione Caesarea Caroli Vlti sub Art. imo:

135쪽

- mitiarιu verbinden ,, D deo proinde protectionem suam ecclesiis Protestanticis adsecurat Caesar, quod similem alias Romatiae sed de Ecclesiae promitti non paterentur Principes Acatholici Est itaque latissima disparitas Caesareum inter &Jur mentum Pastorum Lucteranorum. Insideles quo dam subditos ob verae religionis bonun tueri mere extrinsece nihil omnino mali habet ast praedicare ac docere doctrina na, quae de s e salsa eiic potest, contra quam sentim interne cuivis liceat , id enimvero grande piaculum est, tale quidem, quale datur periculum, ne pernicios in religionem errore publice aut invehantur, aut homines in illis salso confirmentur.

3 XCVII.

Quia in paritate illa de Caesareo iuramento tantopere Protestantes confidunt, juvat eos adlluc isthoc ad hominem casu repellere. Ra, si Bahω- tius tantum subin roboris adquisivisset, ut in suam etiam partem magnos quosdam Principes cum suis subditis pertralleret; si dein gravit lima orirentur

dissidia & bella, ita ut non jam soli Catholici sedi sis etiam Prose stantes in tristein detruderentur necestitatem aut concedendi, quod cum suis vult Bahi diius, aut ulteriora dumine periculosa mala Eccle-

Art. a. apud Vitriar.

136쪽

Ecclesiae Cliristianae cxperiundi, numquid liceret

Principibus tam Catholicis , quam Protestanticis juratum inire foedus de Bahrditanis adsectis αω-lerandis tanquam Roti an limperii iein bris des en andi. - . t vero Luna peritu e icero Halita tiora ejus conrinilitoitibus leti et juran1ent adstringere ad Socinjan. ii, Polagianam & Arianam doctri am populo publico trad ciui1in Illud prius in bonum Ecclcisae suae coacti faciunt Primcipes Calliolici erga Luthera nos, Calvinistas Posterius vero facere salva conscientia & conformiator suis propriis principiis iacmo Protestantium potest. Legatur Conicilio Augustana, in qua Art. 1 in de Deo Confestares hunc in modum loquii tur: Eccusae magno consensu apud nos docent, , decretum acacnae Synodi, de unitate essentiae, divinae. 6 de tribus perlonis, verum, sine ulla dubitatione credendum esse. - amantis Omne haeres etcontin hunc articulum exortas, ut ianicitaeo , Valentinistrios, Arianos, Eunomianos, MahometissaS, omnes horum si- , miles. Damnant, Samosatenos, veteres cis neotericos, qui de Verbo, Spiritu sancto a is stute impie rhetoricantur is in Eu itaque ut haereticos alios tam veteres , quam neotericos condemnent Lutheranilis qui fieri potest, ut a catholico Caesare Concilii Tridentini QRomanae Ecclesiae definitionibus se submittente Lutherico in s sectani

Art. i. de Deo.

137쪽

tiam adprobari, Piotestantes contendant Τ

Simus igitur boni, & captiam dicamus se pliam. Subditus aliquis, qui in igno quodam praecise toleratur, non potest excipere, si novus

denuo alius quispiam a Principe admittatur. Ergolioque religio praecise tolerata valet excipere contra aliquam noviter tolerandam. Sed sectae , ut heram & Calvinistica, in Romano Imperio dicuntur toleratae , ut ipsi Proteitantes dissueri non possunt. Ergo non olent excipere contra Baliriitium de ejus religionem. Sola proinde Eccles Romano cath . lica est , quae sua se antiquitiana posscssione tuetur: sola quae dici more toler ita nullatenus potest esset enim im I rudern Matrem ipsam dicere toleratam, quae, ne morigeris filiis nocumentum adserat, filios etiam degeneres in tua domo patitur Sola. quae ante reformationis tempora Germaniam licite occupavit. Haec itaque sola loqtiatur, haec ing miscat, haec queruletur contra Balii diium haec illum proscribi, ejusque doctrinam subprimi malos astus evelli radicitus postulet. Ne vero IJahrditus, sicut quondam Lutherus Calvinusis eorumdsm adsectae , interitum visibilis celisiae pro sua reformatione praetendat, illud inter ara. 'itGUSTi Ni grave dictum intorqueo illa ccclesia, is quae sui omnium gentium , ammon est, periit 'o Hoc dicunt Protestantia qui in illa non sunt.

138쪽

: O impudentem vocem illa non est, quia tu in is illa non . Vide, ne tu ideo non sis; nam illa, erit, etsi tu non sis li

Conclusi operiS.

, 'um jamjam ad finem mea vergat oratio, liceat injhi amice Lectori porro unicam adhuc rogationem ad te erre. Quid fiet, si Prot stantes suis inniti principiis pergant, is agnoscenda ecclesiae authoritate insallibili alienati maneantri Edicam, quod res cst. Finis tandem erit Luttieranismo, siciis Calvinis ino. - Non et E clesia nostra catholica sciolo quodam Procuratore. qui aliquod mansuetum, at ineptum schediasma conscribat ad cuiliendos Acatholicos prout ante biennium tentare ausus est scribillator quidam sub' itulo Cille Echrit tu unlon. Nequaquam; Ecclesia nostra de suis dogmatis omittere nihil potest. Id solum interea petit a filiis discolis ut concedant insallibilem authoritatem. Quod ubi none cesserint , finis Lutheranismo Calvinismo ta men erit Bahrditus millenos brevi numerabit 'imo dam actu numerat adsectas austii amb

139쪽

sua prosesitione ad Caesarem data sub finem Plures ejusmodi in sua ad Publicum declaratione domrecenset . inter quos QSemleruna antagonitam plane ludicrum. Addunt tyrotelantes tam Ecclesiastici, quam secularcs Consiliarii in threm ut/do ten uber die Tul)rdiisd)e Suste potuisse illis.

qui a Balitatio minitiantur, plures adhuc alios adjungi Praecipueque huc spectare arbitror illos recensentes, quorum ope Bibliotheca universalis Berotini prodit, & qui plane nonagintad ultra esse feruntur, varie per Germaniam dispersi si

f. C.

Novissima deris Librorum canone inter Prot stantes controversia, quid aliud indicat, quid aliud probat, nisi religionem ipsorum esse cecundam Theismi matrem ' Pervulgatum est apud eruditos, ecquid nuperrime tentaverint Georgius Ludovicus Oederus Gymnasi noldini Rector, Joannes Salomon Semlerus, alae Magdeburgi rosessi, , Georgius Lud Vogelius Magister, Cadjunctus H leusis quid denique altissmi non eo tantum proingressi sunt, ut illos e Canone libros X pungeretit, quos Lutherus ejusve commilitones Verum pro sua etiam libertate alios ab omnibus hactenus cceptos sive textus, sive etiam libros demunt. Et qui- i Aloys. Mer Mephaachi, rediist. Uu arg. 78o,

140쪽

qui dona de veteri Telui mento censetit, Libros hill ricos Judaeis datos vel onanino, vel partem maximam Christianis esse inutilos Libris Iosue, Iudicum, Regunt, paralii omenon, utici. Cantic rum Ruth, Esdrae, Nehemiae, novem p stremis capitibus EZechi ij suam Theopneuitiam abiudicant: donique e veteri Testamento illa ui taxat esse colligenda adfirmant, quae ad doctrinamimorum Memendationem spectare videntur, cetera Juclaeis elinguenda. Sed nec mitius agunt cum novi Tostamenti libris praeter illos enim, quos

solam Pauli ad Philemonem apocryphis accensent;

addunt Apostolos immunosci: on fuisse a sermento

id est, uepta hebetum Hebraeorum docti illa, xumque se persuasonibus in scribendo adcomodasse: Perinde esse limini Christiano, remque videri adiaphoram mistorias in novo Tostamento contentas sive credat, sive pern et Quid multa generatim adserunt integrum esse Christiano cuivis plures vel pauciores ex his, qui vulgo circuna seruntur, scripturae libros ceu divinos profiteri & Pythagorae, Socrati, Platoni inspirasse Deum, aeque ac Prophetis rerum utilium crenitionem, ut adpellari possint Prophetae . quoniam sicut hos, ita illos Providentia Divina direxit, ut ratione sua recte olerentur. λ

SEARCH

MENU NAVIGATION