장음표시 사용
141쪽
Equidem haud me clam est, quantopere sciolis ejusmodi e suo simi oriundis restiterjnt illi eruditi Protestantes veluti Ieremias Frid. Reussius Acad. Tubire Cancellarius, Christianus Frid. Schmidius Win b. Acad. Professori, Joannes Paul. Comm rellius, Superintendens in Ducati urtembergico Petrus Andreas ulterus, Halae Adjunctus, nunc Prosess. iii Acad. Hugoviens , Joannes Rud Pide'
ritius Theologiae Prosessis in Collegio Castellano
queis alios accensere plures possem. l Η omnes strenue laborarunt in consutando novaturientes suos in religione collegas imo illis etiam libris The pneustiam vindicant . quos Martinus Lutherus, Chemnitius aliique anteriores Sectari plenis buccis eAplos erant ipsam adeo Apocalypsim alias tant pere Proteliantibus exosani doctis lucubrationibus , prolata in medium Veterum Patrum traditione amaxiii e contra Semlerum tuentur. - Sed enim qui hanc inter Proteitantes litem intelligo, simul eos omnes in turbido piscari, malitatium plicatis in sinu manibus ridere milii videor Adme nieneutices regulas scriptum Dei verbum accipi: ex stylo antiquitate, doctrina , miraculis. ωV tierum testimoniis Theopneustiam agnosci debere,
adierunt passim omnes. Contra liumanam quamdam authoritatem in his exponendis usuilibilem ,
142쪽
i resti conciliorum decisiones irrcsragabiles etiam circa dogmata existere . donuo negant cum Lockio pallina nanes. Audi jam Ledior benevole, quid ueludam
Protestantium quilibet alteri Bahestius Sem-lero Semlerus Reussio potest oggerere: Per quam pii m transvit Spiritus a me ut loqueretur tibi DE cur mihi in tanta scientiarum ac artis criticae luce, dum certiora suppetunt ii:guarum quas Oriens colit hermencutices sacrae , aliarumque discipli-
irarum subsidia, non liceat , recudere Canonem,
mutare addere, demere, atque libris qui positi sunt in Canone vulgari, divinitatem abjudicare qEccur non licet addubitare dogmata meae etiam Ecclesiae iecepta ilizique perquirere, impugnare, resecare Poterant homines emindi periculo, noxii, rudes , ac in naultis vel superstitiosi, vel ultra modum tardi multa de Canone expungere; licuit Lutheres, Calvino , winglio quis mihi licentiam denegabit Saltem haereticus non evado, etsi contra sensum Eccl siae meae receptissimum sive Arii, sive Socini, sive Manetis, sive lyllabis metis in iudicando partes teneam scrutentur alii collegae mei veritatem sicut ego, & invenient sicut ego ἰ etiam totum corpus vangelicorum
Protestantium errare potest , sicut errasse conssiat, cum modo communiter inris Librorum censuinis
cipiunt Apocalypsim Epistola Judae, Mom,
143쪽
Pauli ad Hebiaeos, aliasqile Scripturae partes quas prjm cum Luthero Reiormatores passim omne res id larunt. Certe alli ruiuum, Protesilairi i-bus i inant fieri debere, ut scripturae Canon mutetur uti Joaniles Henricus Majus . ProselIbrTlieol in Academ Giellensi Dissert. 3 de anodo consignati Canonis ubi ait Ex Disputationu, bus roteliantium contra pontificios patet, Ecclcssae non linere Canonem sibi concini:are; sed, Deo aut liori rcllitque: id uni laoc I rivilegium esse. idem sortisit Ioannos Frichius apud Ulmensos Theol. Prossessi, in comment. Tlieo crit de cura Ecclesiae veteris circa Canouem S. Scriptura g. , qui ii scribitur Canonis divina origo. idem Joannes Eusius in Bibliothcca sacra. Amstethorio. Rid in Hali ratius quantum potest, isque in ecclesia sua Protestantica id adsecutum gaudeat, quod exoptavit, scilicet libertatem conscientiae acalaeismi patrocinium. Rideat, non eos tantum, quos ipse recenset, commilitones nactum se uisse, sed etiam alios de Ecclesia sua quam plurimos uti Christia nii Tobiam ammium Berotinensem, inlinerum Stoinbardium inrancolui tenses ad Viadrum, Lutatum , Spaldingium , asscdovium, Eberham dum Leilingium, aliosque ejusdem sarinae, a mines incredulos , rerum novarnm Studiosos, suisque scriptis de Christiana republica pessime meru
144쪽
Nos etiam Romano- Catholicos ad risum inmovet, ac simul dolet isthoc Proteitantium iu-ter se viti litigium. Finis est igitur Luthyranismo Calviniimol l luctant Catilotici. Sed progressus maximus est Theismo ac Toloranti: m, Dolo. ant. Certe BAlledovius S ideratius . Destillinii tyrotestantes, hocce periculum suae Sectae uini iiDDS, sine quidem pii it ut ophetico ipsi uic prospicjunt , cque eo solicite suo admonenti Verum qui haec tristia Pleud, Relbfitiatorum anonimenta conspicimus, unice verae Ecclesiae noltrast, quae ex tot haei essibus iliana infestantibus pulchrior semper ac nobilior eminet, laude nectamus, concolnia is Conditio enim praesentium tena porum etiam lianc admonitioncm provocat stram non oportere nos mirari super haereses, istas, sive quia sunt suturae enim praenuncia-- bantur: sive quia fidem quorumdam subvem, tunt ad hoc enim sunt, ut fides liabendo tenis lationem habeat etiam probationem. m Ton tinae sibi Ecclesia Catholica juxta promissionem Christi in aevum permansura extollat licit sacvus coluber perfidiae Theistic re caput, inconcussa stabit illa semper Es domino scuta supra
retram , indescendis litvia i velamini sumina re verum venti, cirri erunt in istam domum
145쪽
non cecidit; unaatu εηλ erat Inprosimum se tram. Ex tunc & deinceps non defuit genus Christianum , nc fides de terra , nec charitas de Ecclesia. - Nec verbositate Phia se losophorum, rae cavillationibus Haereticorum , nec gladiis Persecutorum potuit ista aut pol rit aliquando separari a charitate Dei, quae est, in Christo esu o
n Matur. 7. V. 25. M S. Bernardus si cantic. e. 3.
146쪽
I. qui dicunt in corde suo non est DEim. Ita plane desipere, aspectabilis hujus mundi machina luculenter ostendit, IL Ut adeo Entis cujusdam sumini existet tia ab homine rationis compote ad longius saltem tempus sub omni praedicato Divino sine culpa nequeat ignorari. III. Porro si DRus est , unicus sit necesse est; ex ipsa enim hoc Entis summi notione patenter
IV. x eodem principio fluit, DE- inde pendentem prorsus esse, sibique soli sufficientissimum; V. Nullos igitur quos Sociniani Norstius Calvinista fingunt persectionis habet limites , nullos temporum aut locorum terminos Vl. Ab aevo in aevum semper idem sne ulla mutatione perseverat; VlL Cumque hae omnia per identitatem habere melius sit, quam per compositionem quamlibet aut unionem, Diso deo aliutit, qui omnimodam ei simplicitatem ineste negant ;
147쪽
VIII. Atque perlati innem hanc DEI splendidissimam anactsi nec caeci Antropomorphitae, lusci vid irint Abbas Joachimus CGilbertus Porretanus Agnoverunt an en Meljto Sardensis, pruphanius cum patribus cieris, unicum sorte, neque hunc certo Totulliat uini ceu M.t X. Coianimendatistin a inter persectiones Diavinas in scripturis occurrit praeicientia, de sutur
rum etiam contingentium praevisio insallibilis. X. Sine quidem humanae libertatis dispendio sicut enim tu moria in non cossis facta esse, a praetri serunt , feta Ein pro6tuntia sua non cogit facienda se , it Ju:ura sunt.
Xl ineptiunt porro cum Libertinis Haeretici. qni praescientiam aut libertatem ideo praecise ne stant , quod utramque mathematice, ut ita loquar, inter se combinari non cernant. XIl. Nec minus in Ss Paginis sere singulis divina nobis misericordia commendatur, quam nobis practice monstiat voluntas vi seria fulvandi omnes homineS, XIll. Quae ad parvi los etiam se extendit ne baptismo donatos, pro quibus paucorum di rum litaminibus etiam mortuus est Christus. Xl V. Est porro haec voluntas salvandi omnes eui justa respectu omitium, non aequali tauten XV. Heinc certorum duntaxat hominum datu praedestinatio, quain cum Augultino recte dicas praescientiam iraeparationem beneficiorum I Ei,
148쪽
quibus certissime liberantur, quicunque liberantur; XVI. Et est efficax omnino, insallibilis, de immutabilis. XVII. Praecipue vero liti reserendum est M. rinitatis mysterium , circa quod seustra labo. rant ostendere repugnantiam Sabelliani, Tritheboe. Sociniani, ceterique Trinitatis thostes XVIII. Eumenim uti unum in natura, ita trinum in periscis esse, varie invicte confimusetur; XIX. Ex quibus non tantum Pater, sed de Verbum est verus DEus , ejusdem cum illo substantiae; IX. Quem a Patre, & quidem solo procedere pridem definiverunt Nicaeni Patres, i
XXI. Sed rapiritus sancti divinitas tot
Conciliorum oraculi in seriptura sundatistimis eis iunciata est, ut horrendae blasphemiae reus sit, qui negaverit;
IL Procedit autem ille a Patre de Filio,
simul adorandus, conglorificandusque. XXlli me totidem dogmata, quot verba; ut adeo Semlerus, Arianam deras Trinitate controversiam inter ecclesiasticas tantum quaestiones Ieserens, ea consessione ulcus suum satis detex
149쪽
XXIV. Angelos esse aliquos in rerum natii contra Hermannum Riswichium & Libertinosis vimus ex fide, & multis adparuisse scriptum legismus nee inde dubitare sis nobis est. v. Porro Angesus ossicii nomen est, non naturae. Quaeris nomen hujus naturae Spiritus est quaeris officium' Angelus est Unde pure spiritualem esse naturam angelicam, contrara desplium Cud ortum, quosdam Lesbnitianos
XXVI. Non tamen eam naturaliter vim ha hent Spiritus hi purissimi, ut occulta quaeque, sutura , de mysteriosa ipsi pervideant. XXVII. Praeter gratiae statum, in quo sunt conditi, libertatem a DR acceperunt naturalem; prout lugubris malorum Angeloruit lapsus in pe
XXoI. Quem brevi post casus e Gelo
eurus est, atque illorum ad inferos detrusio; IX. Ubi tamen non se eos detineri, quasi non habeant aliqui ex ipsis inde egrediendi acurutarem, continuo in terris vagentur, Apostoli, ea fides docet, XXX. Ex qua habetur, nedum ante Christi adventum, sed etiam post illum, insestationibus Daemonum exponi humanum genus tam in an, ma , quam in corpore ac fortunis;
150쪽
XXXI. Unde ridemus aut rem Daemon logiae biblicae, qui contra Seripturae apertos ex iis . eontra iamnem Patrum sensum, quonee Prorsus ac temerari negare id ausus suit;
mus authoris istius lautorem , qui doctrinam omnem de Daemoniacis in speciali dissertatione ador sus est, & cum Rousseauvio illud Gerasenorum de obsesiis in Evangelio exemplum exsibilat M. Patrum contemptor ac insultator stivolui de vel in hoc Martini Lutheri discipulus: XXXIII. Nocore tamen daemon plus iton potest quam illi DEus infinite providus pernuse rit qui simul eo misericors erga nos est, ut cuia libet peculiarem deputet custodem Angelum nec
ab hae gratia probabilius excludat infideles ipsos
XXXIV. Anges dignitate successit Immo. qui insita sibi a natura propeiasione in beatitudianem sertur. Atque id dolendum maxime, quod dignitatis suci oblitus in transitoriis plerumque honis suam reponat felicitatem; XXXV. Cum tamen anhelare deberet DRUM, in patria per intuitimi illius visionem de amorem struitivum pacifice possidendum. XXXVI. Et mirum quod hominum orda