Dissertatio dogmatica de Caroli Friderici Bahrdtii et Joannis Salomonis Semleri ludicra inter se invicem pugna, circa materias religionis praecipuas. Elucubravit Jos. Xav. Alb. Hosemann ... Defendente selectas ex universa theologia theses Maximiliano

발행: 1781년

분량: 189페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

hmunem in crure se non obtulisse. - Amtim rem hune Semlari pridem S. Paulus nedum inuti, leti, sed infidelem esse declaravit ut g. 47. mox ostendi. Nam Christum vocat aperte landatorem conditorem caeli & terrae Eumdem docet esse crucifixum , ac Pontificem per omnia tentatum absque peccato. Vocat verum Dei Filium, de quo dicitur Phronus tuus Deus inseculum seculti enseque sacerdotem in aeternum nominat secundum os clinem Melctiisedech. illique adtribuit illud Psalini, Mea Ecce venio uifariam Derus voluntatem tuamsi qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi OD Igitis christus, rus Deus momo , verusque Sacerdos &. Pontifex se victimam in cruce tradens Moblationem cruentam sui orporis faciens, adeo non humanum, ut maxime verissimeque divinum monstravit suisse meis sacrificium. Ecce totum Redemptionis homanae Mysterium t sic Deus erat in oris mun dum reconcilians Mi usus Ss Humanitate trulius ut instrumento voluntario; ridem Deus erat verbum, quod caro fictum fuerat ideoque Raa erificium Christi Domini erat vere divinum.

f. LI.

is porro articulus Balitati sextus hue sp ctat, quem breviter expediam. Inquit: si Fidem', in Iesum Christum pro Christumis conditi em

82쪽

inevitabilem salutis existere, negari non potest. , Verum obligationem hane ad alios etiam nou, Christianos extendi , insipiens judico , inhum num Scripturaeque contrarium, Rursus hane ipsam fidem in adprehensiolae aliqua & adplica-- tione meritorum Christi consistere, eodem modo salsum arbitro In novo saltem Testamento adeo parum de isthoc fidei conceptu reperitur, ut a se nignia sit mihi, qua ratione Doctores ecclesiala permoti suerint, ut sic acciperent. Fides itaque

in Christum aliud nihil est, quam acceptatio do . ,, ctrinae Jesu adimpletio, conjuncta firmae fidu- , ciae in promissiones suturae beatitudinis, a Christo, saetas ejusque morte obsignatas. Ubi duo praecipue tenet Bala ditus , et fidem in Iesum Christum non esse ad salutem necessariam iis, qui Christiani non sunt, sed sesum Christianis ad fidem hane non esse adprehensionem aut adpli- rationem meritorum Christi , adeoque non tam actum intellectui; sed voluntatis adimplentis doctrinam Jesu firmamque in promtisiones futurae beatituduiis fiduciam habentis.

f. LII.

Et quidem si per primum aliud non velit, nisi quod aliqui adbucisatis catholice defendunt, mdem in Jesum Christum omnino explicitam non esse hecessariam ad salutem si inquam, solum hoc,

lit per exorbitantes suas expressiones duntaxat

peccavit, quas adhibuit , opinionem contrariam ut insi-

83쪽

insipientem, inhumanam, advertam Ss Literis tradurendo. At enim cum hunc articulum amante praecesserit alius, in quo Divinitatem Christicum Socinianis contrectat; numquid jure arguitur Bahrditus, velle necessitatem omnis sili4 in Jesum etiam implicitae denegare S illam quam Christia nis ait necessariam, neutiquam reapse divinam esse oportere, sed solum relate ad subic tum illi bstianos conceptus imaginariam Τ Atqui liaec adseseti plane Sociniana, lici istica S gentilis. - AN teram vero riusdem articuli partem quod adtinet. si plus non intendat, nisi solam de se fidem , qua quis adprehendit, sibique adplicat Christi merita . non ustificare aut sufficere bene docet. Illam Gnim tanquam merum actum intellectus sine operiis bus mortuam esse , nedum omnes Catholici, sed moderni Protestantes doctiorcs turmatim defendunt. Atque hinc utique necessarium , amplecti etiam & sectari doctrinam Christi, a tam persecti Salvatoris nostri vestigia premere. Sed enim B. spectum ipse se reddidit Bahrditus adeo, ut cum negaret adplicationem Chriit meritorum ad fidem

pertinere aperte convincatur innuere , salutem nostram neutiquam illi valoris infiunt sacrificio, sed impletioni duntaxat moralis doctrinae Christi, nostraeque in Dei promissioncs de sutura beatitudine

fiduciae adscribendam esse id quod Pelagianum

Arianum ac Socinianum denuo consectarium est.

84쪽

Erravit Bahestius ex defectu

Timoris.

f. LIII.

Eu pertinent originale peccatum, aeternitas

poenarum, ac Daemonum insistatio, circa quae corrupta est fides Bahrdiit. Sic autem habet,rticulus illius primus Profiteor, me omne que homines esse peccatores gratia Deique mi, sericordia indigos. Porro num innatum si no- , bis, ut simus peccatores et numque cum incli- ,, natione ad malum omnes nascamur, dubito. Imori videntur mihi potius homines ipsi perditionisse suae culpam habere. Tam multas enim in illis, observo egregias ad virtutem dispositiones natur senes, tam multos innatos stimulos desinclinationis, si ut fortassis nonnisi meliore educationis methodo, de modo vivendi Tyrannidis ac luxus experte opus foret ad originariam bonitatem humanas naturae restituendam. Ubi vides, bone Lectores Balitatium de existentia originalis peccati plane dubitare actuale duntaxat in hominibus agnoscere. Rationem hanc reddit, quod liomino iis sint dispositionibus inclinationibus natui aliter psu

85쪽

praediti, quarum ope, dummodo melior accedat educatio'is methodus, humanae naturae bonitas

possit restitui.

g. LIV.

quidem Ethnicae eiusmodi doctrinae vi.

rus omnibus adparere, facile perspicio nec proin longiore illam censeo resutatione dignam. Si d bium est , an pcccntum aliquod pravaque ad malum inclinatio connata sinit nobis: sique humanae naturae, bonitas quaim propria amisin iis Cpe

sonali culpa reparari de facili potest ope naturalbum dispositionum, ac meliore educationis meth do ergo dubium est saltem, an baptismus amplius ad salutem sit necessarius 3 Dubium, an parvuli sine baptismo denati, culpae propriae personalis naturaliter incapaces vita aeterna priventur bium , an gentiles naturae viribus non idem omnino possint obtinere, quod Christiani viribus gratiae supernaturalis, ras pignorum adminiculos Non ergo Pelagiani pro haereticis declarandi; in, qua sui omnis ecclesiae conciliorum &Patrum condemnatio in Pelagium Britanniae colubrum de Viperinum illius germen contorta.

Quid quod ultra progredior. In mente Bahrd-tii Baptismus aliud nihil nisi arbitraria quaedam e remonia existet . tantum abest, ut Christianismi ianua dici debeati Certe enim quae in praesente Art,

86쪽

Articulo dubitavit paulo supcrius adhuc se magis

declaravit versi bellis. . serpenti tui Pelagii soboles. Pag. enim i 5. Peccati originalis dcctrinam illa ii ter dogmata nunierat, quae partim pietati ioceant partim infidelitatis origora conteinptus cligionis oecas sint. - Siccine destruitur undamentum Clariitianae fidei Sic suu vcititur priri a-rium dogima bonis nioribus instruendis aptissim un:'Suspicor alii litium, ni suae cuticulare inierit. extiturum uic primos ore, qui cum Gentilibus deriderent Curistianos uiri baletllu .a. ὲorique Q. perstitionis rguerent, At enim, ut ne plura di- eam , conticescatis,aledicum o homini illis quunt inciniam Pro peccato originis Ecet lia ab Ai o- , stolis traditioncm suscepit tiam potvulis aptitia , mum dare. Sciebant enim, quia slsint iij on ni- . bus genuinae sordes peccati, quae ci aquam Ἀ- Spiritum S. ablui deberent. ORiGEM,Siii .

s. LVI.

Et qui Bahretiano huic errori Semlerus res- stic Contradictionem quidem suam adversario se stendit, qua jam de originali peccato dubitat, aut vero illud absolute negat praeterea retorquet in Balitatium , inquiens , praeter dispositiones naturae Ninas in hominibus etiam malas deprehendi. quae originale peccatum nuncupentur denique ii sumit quasi argumentuma originariam nim narum

87쪽

rae bonitatem cum restitui posse adiit me Bahro. tius , sequitur manifeste illam fuisse deperditam. Haec enim vero omitia, quae Semlerus ex ratione respondet, omittamus. At cum illa statim ab initio verba legissem, adtonita plane mens obstupuit ait nimirum Semlarus pag. q. --llel et

Bone Deus jam iterum adpellatur libertas eoi scientiae Fas est privato cuidam homini &per baptismum ecclesiae anuam ingresso dubitare eonnatumne nobis peccatum, pravaque ad malum inclinatio sit postquam omnis retro antiquitas ab Apostolorum tempore clarissime definivit, nos omnes in originali peccato tam nasci, quam concipi'Vah si ergo Balitatius, si alii increduli Semlem oggerant re maturius ponderata cognoscimus, liter se habere . quam ecclesialoceat ' Si suis is deo parvulis clam verum baptisma subtrahant Horrenda consecutio, at vix evitabilis si enim liceat semel apud se dubitare, praeoccupata incredulorum judicia brevi rationes habere sibi videbun-.tur , ut omnino negent. &ic cum enormi salutis humanae dispendio clanculum saltem in praxi deducant. Verum quid expectes aliud a viro Pelagii discipulo, qualis est Scmlerus Inquit iste in Prae-

88쪽

rain adpellaverat, de ab Augustino inventana sormulam, secundum quam peccatum originale ad ins uites transit, atque embryones Christianis sacrae Scripturae Lectoribus liberiun relinquit de ea re sententiam serre pro varia consuetudine interiir tandi institia doctrin Christian pag. 3ris.

Aliud non minus practicum religionis principium tollere connititur Bahrditus ubi de aeternitate poenarum arta se ita exprimit is Credo, justos omnes a Deo summe beatos in altera vita , esse reddendos illum vero ad torquendos aere num ac diabolo tradendos malos eodem modo inclinari, non credo. Nam de ipse testatur i, Ego su Dominus Delu - - aemulator; se reddens iniquitatem patrum Juper lios in tertiam ρο quartum generationem his, qui oderunt nis. Et, faciens misericordiam in multa millia diligentibus is M, U Uodientibus praecepta mea. Deuter. I. v. q. cio. Ex his concludo adversum eos, quiis facere vellent Deum eodem modo vindictaeis pidum, uti benignum: Sicut quatuor ad mille. ita se habet in Deo inclinatio puniendi ad inelia nationem praemiandi., - Scilicet e Thristarum

libris hanc suam ratiuiiculam Balirdcius mutuave

89쪽

riti Tousiaint, aliique iustitiam Dei pro adpetitu vindictae sump:erunt. Horum jam expressionem ipse adhibet, quando Deum dicit ad puniendum inclinari. Itaque praeprimis ejicienda fuerat ista locutio qua Deus habere vindietae cupidinem diacitur, cum Ente infinite persecto neutiquam comjungibilem. Quaelo enim te, quis Catholicorum unquam adeo blasphemus suit, ut sub juritia Dei vindictu adpetitum intelligeret 8

Iam vero persectissint a Dei justitiae congrum re, ut mules actores ad finem perseverantes aetemnum puniat, a posteriori cum primis tam aperte monstratur, ut Scripturae vim inserat maximam, qui aliter sentiat. w Di redit macidisti in Vmmaeurnum; paulo post cx ibunt hi inius; licium aeurnum. No Christus aeternas poenas iis, qui scandalizant pusilos, tertium repetitis comminatur, scilicet mittendos in geliennam, in ignem inextinguibilem, ubi vermis eorum non morietur ignis non extilaguetur. et iraviter adfirmat Apostolus eos qui non obediunt Evangelio Chriani , poenas daturos aeternas in interit a facie. Domini. Similia habentur Lue a a. s. Iudae 6 vocat. q. o. Textus hi horrendi

90쪽

it ut contremiscere deberemus tam paethici, ut explanatione non egeant tam credibiles , ut eonvincant, Et tamen Balitatius arum praesert Seripturae locum, ex quin, cum nil minus quam intentioni serviat mechaiticum aliquod argumentum instruit Incito Deuter cap. de hujus duntaxat vitae poenis atque idololatriae peccato in filiis adhuc punito agitur in nostris vero textibus de poenis mortem & extremum judi cium subsequentibus sermo estu hic negativa ex- prcilio . vermis non morietur, ignis non extingvse iuri item absoluta paritas quais vita proborum

aeterna . de supplicium improborum aeternumte inde dicuntur, litem adeo peremptorie terminant . ut prudenti cuilibet hanc Augustini vocem non ex . torquere non possint is Qualiscunque poena signis cata lit nomine vermis atque ignis , certe si non morietur, aeque extinguetur sine siue prae

se dicata est. -

f. LIX.

Cesset hinc omnis argutatio, quam cum Thes-stis format Bahrditus. Scilicet infinite nil sericors est Deus ' Puni ut Pater, non vindicat ut Tyraim nus ymisericordia superexaltat judicium 8 Hoc ad illam se habet, ut quatuor ad mille Quaeso te, quisquis adsertor horum e dogmatum quam tu tibi bonitatem Dei Miseiacoroiam singi. Ta lemne quae caeca sit, omnisque sapientiae consilio osti-

SEARCH

MENU NAVIGATION