장음표시 사용
161쪽
r36 De contritione Pater, quia alias non posset homo consequi remissionem peccatorum nisi aliquo certo et determinato tempore, quod est salsissi mtim : nam in quocunque momento potes homo susticienter conreri, iuxta illud EZechielis. 33. In quacunq; die ingemuerit peccator, etc. Et sumitur ibi dies pro momento. Sequela autem probatur, quia ad cogi-.. tanduiri peccata requii itur certum tempus,
ergo ad dolenduna in speciali etiam requiritur tempus certum . Et hoc primum conceditur , et necessario concedendum est ab . omnibus. Secundo dico, quod nec ante; On tritionem generalem, nec post, requirituri cogitatio et detestatio singulorum peccatorum in particulari ante confessionem: in ipsa enim confessione tenetur homo conte. . ri in speciali. Cum enim consessio debeat. esse di istincta, tunc cum ea confitetur, de . testatur illa: nam alias estet fictio . Nec opor. t et dicere,doleo de istis quatuor et de hi=.6. . sed doleat de omnibus et confiteatur disti in interior poenitentiae a quo exterior profici-. s itur, singula mortalia quae sub consutSi' ,
162쪽
De Contritione 137 articu . a. dicit quod licet quis habeat dolorem de peccatis propter Deum, cum omnibus aliis bonis circunstantiis: nisi talis dolor habuerit certam intensioliem et continuationem, non sufficit. Quanta autem debeat esse ista intensio doloris,dicit quod solus Deus nouit. Sed hoc cit mere uolui arariudictum. in re autem necessaria ad saltitem non debemus loqui sine autoritate sacraescripturae, aut sanctorum.Item ariguitur contra hoc, Delia pronior est: ad miserendam quam ad puniendum: sed quaecunque intensio uoliti,tatis in pccςatum, etiam in uno instanti sufficit ad damnandum hominem: ergo quaecunque intensio contra peccatum in quocunque instanti sufficiet a consequendam misericordiam et remissionem. Tenendum igitur est om .ssa multi indine argumentorum quod in contritione non requiritur certa intensio, aut continuatio te inpotris. Sed tunc dubitatur quia modo intellI- ,
gitur, quod contritio debet esse maximus dolor, ut dicunt doctores requiri: quia est de maximo malo scilicet de qstensa Deit Ad hoc dicendum, quod si ut dilectio Dei de- Mi esse maxima non inteis siue, sed effecti uuet appreciatiue: ita requiritur quod odio hibeamus peccaxum supra omne odibile : et riuera mesium esse mor u incurrisseque quacuulficiat ad re
163쪽
Ia 8 De contritione . . iquaecunque alia damna quam peccaturiis cet talis actus sit remissus gradu aliter. Non Oportet tamen quod poenites Deiat illain icomparationem, mallem pati hanc mortem iliet illud malum, quam inci irrisse hoc pecca fium qua uis hic actus esset ualde perfectus,& multum ualeret ad poenae remissisionem γ is ed sicut satis est ad dilectionem ne i super tomnia, uelle ei in omnibus elacere, et in nullo displicere: ita ad contritionem suffi- l icit dicere ego nullo modo uellem offendisse l
Deum. Et licet experiamur in morte charo ' irum nos plus dolere quam in peccatis, non iturbemur: quia hoc prouenit ex eo quod praesentia magis mouent quam absentia: et
magis connaturalia sunt magi sensibilia. - . ' ideo appetitum sensitiuum magis mouent. liHic autem dolor sensitiuus debet esse mode iratus. Vnde apostolus. 2. Corintli. et .admo- net eos ut consolentur poenitensem queridam, ne abundanti Hri tristitia absdrbeatnt. l 'Dolor autem intellectivus non potest esseni lmius. xi VTRVM,de grauiori peceato si habenda An de ma maior contritio quam de minori Respon- primo quod non est necessarium dolerexi, doletia ab pliu S de uno teccato qua de alio . Patet. dum. quia ut supra diximus, sufficit ad contritio- ut m dolor in uniuersali de omnibus pecca- itis,ω
164쪽
tita, & talis dolor non est tunc Intensior rospectu unius peccati, qua respectu alterin s.l Secundo dico, quod id esset conuenientissimum, ut sci Iicet maiorem dolorem habeati homo de maiori peccato. Q uod autem hoc hon sit necesssitum patet, quia alias tenere aur poenitens scire grauitates peccatorum, quod scilicet sit grauius peccatum, forni catio, an detractio: quod nullo modo est dicendum I l a QVAE R irvR, utrum dolor contritionis habere debeat hanc circunstantiam finis ut sit propter Deum Z virum ad hoc quod contritio sit sufficiens ad remissionem peccato ter Deum tum, requiratur dilectio Dei super omnia ἐRespon. quod de hoc sunt opiniones, Gare
requiritur dilectio Dei super ominia. Et ideuidetur dicere, S.Tho. 3.p. si. 8 r. arti. s. ubi dicit, quod quintus actus qui cocurrit ad con , tritionem est actus charitatis q. 1 Iarii. . r.dicit quod ad poenitentiam non sun κficit motus fidei nisi sit informatus charita re.&.3. p.q. 87. arti. 6. dicit quod actus poenitentiae nascitur ex actu cha istatis Et prob eur, quia in poenitentia fit integratio ami- -
citiae clitetnim ex inimico an sed hod
165쪽
est impossibile nisi inimicus incipiat diligo.
re, ergo: Ιu conitarium est, quia dilecti n s actus est perfectior,quam actus poenitentiae. ergo remissio peccatotum non deberet tribui actui poenitentiar, sed actui dilectio. nis : cuius oppositum dicunt omnes . Pro solutione huius dubii notandum, quod stus poenitentiae est actus distinctus ab actu dilectionis Dei: quia poenitentia et chari fias distinguntur, ergo etiam actus earum. Hoc stipposito, uidetur quod non possit e Gse poenitcntia sine dilectione Dei, quia ''dium nascitur ex amore, ergo odium peccatorum nascit hir ex dilectione Dei. si enim non diligerem De Vm, quare odio haberem peccatac nunquid propter amorem creatu, rar non certe, sed propI et Dei amore: cum igitur odium peccatorum sit super omne ondibile in uere poenitenti, ergo procedit ex amore Dei super omnia. Et ita est regulari ter quod peccator ex amore mouetur ad poenitendum. Potest tamen esse quod in uo-liintate non sit alius actus quam iste , doleo quia offendi Deum: qui nec est elicitus nec imperatus a charitate, et iste talis actus sit alia dilectione sufficit ad remissione pecca-t0rum,qui licet regulariter procedat a cha 'ri te, tamen remissio peccatoru magis tri ..huiturpoenitentiae qu/m charitati, quia in
166쪽
- ne contritio sacra scriptiara illi actui promittitur rem a tuo. Et S. Tho. dicens quod poenitentia procedit ex amore, intelligendus est communi per& regulariter : ut patet apud ipsum. .d. 16.q. I.arti. 2.quaestium. I. Verum est quod ipse actus poenitentiae, nolle Deo cisplicere, est uera dilectio . Dolor igitur peccatorum debet esse propret Deum, non propter timorem poenarum, aut propter quod uis aliud rsed quia sunt offensiae Dei patris piissimi.
ERI TvR, utrum qui dolet ut nunc diximus semper recipiat gratiam λ Caieta. An quid wl. de cotritione, tenet mirabilem opinionem, scilicet quod stat quempiam dolere de semper rupeccatis perfecte, & perfecte proponere Ca cipiat grauere ab illis in futurum, et perfecte diligere . Deum super omnia et non habere grati. I. Ratio cius est, quia alias sequeretur quod posset quis habere euidentia quod sit in gratia oppositu tenent oes doctores, et dic ut quod quam primu fecerit aliquis totu quod 'Pi se est,statim habebit gratia. Vide: S Th.
ar. r.et 6. Et in plurib' aliis locis Et oppositu esset cotra scriptura sacra diccte,Conuerti- mini ad me et ego couertar ad vos. ia hic pae nites conuertitur ad Deu, et Deus non con uertitur ad poenitentem. Iacob. q. appro
167쪽
Ioan, r4. Qui diligit ime diligetur patre
In eo. Et Psalmus. 1 o. Cor sontritum di hum iliatuni Deus n6n despicies. Falsis imurnergo est quod Caieta. dicit. Et dico quod non. nai de lege quod taliter poenitens careat gratia cum faciax totum quod in. se est. Nec hoc dato sequitur se scire euide ter quod habeat gratiam.Non enim ego possum habete euidentiam , quod doleo de peccato super lomnia, uel quod proponam perfecte cauere lin laturu . Habemus igitur pro certo, quod qui sic dolet habebit grati*m . lι' Qv AI RIT V R, iatrum attritio possit fieri. attri- contritio in Ad hoc suppono ex omnibus do p*β ix ctoribus, & S.I ho. quod nihil aliud est conmςR quam dolor perfectus. attritio uero dolor imperfectus.Tunc dicit S. Tho. μ.d.I T.: quaest.2.arti. l. qu est iuncula. 3. quod attriti non potest fieri contritio . Probatur , qui principium contritionis est gratia: uirtus imi fusa: attritionis pero principium est habi tus acquisitus, uel sola po vetitia, idem au-
tem actus riqii potest elici a uirtute infusa, lsi acquisita uel a potenti , erg0 scxo dψn est tamen , quod dii pi ' est c00 triti se, qua vdam intri sece, quae liabeς b0ς pro obiectis: doleo de peccatis se per otia ma. Ali4 extrinsece . i. ex circunstantia, , ac omnis dolor qui est ςum gratia uocarur quinti'. hodς in.
168쪽
De contritione 2 3' modo duple, est attritio . in raedam intrinsece ex obiecto, ut puta , doleo de peccatis quia turpia sunt & infamia, uel propter infernum . Alia extrinsece, puta doleo de pec, catis propter Deum: et cum omnibus circunstantiis, sed omitto praeceptum aliquod necessarium. Tunc sit conclusio, nunquam ex attritione fit contritio intrinseca, quia differunt ex obiecto . una enim dolet propter Deum, alia propter poenas. Vnde con- elusio S. Tlio. intelligitur de attritione Pro- ,
prie dicta, et de contritionesroprie dicta.
A E RIT v R, utrum tota ista uita sit
tempus contritionis ζ Respondeo primo An tota vi quod est expediens et conueniens saepe dole δ ii su rede peccatis. Et sancti ita consulunt. Ad amicitiam enim pertinet saepe dolere de offensa facta amico: maxime qnia dolere debemus quousque reparemus detrimentum factum per peccatum: sed multa sunt quae nullo modo possunt reparari, puta tempus iquod perdidimus peccando, ergo per tota uitam dolere debemus de illo. Hoc autem. intelligendum est de dolore qui est in uolua tate, nam de sensitivo dolore graue esset uia der e amicum semper csse tristem. Loquendo autem de doloris tepore qui est sub priaecepto dico quod de peccato semel dimisso non tenemur amplius dolere,quia Deus no
169쪽
iudicat bis in id ipsum,ut dicitur Nahum. t.
Sed de peccato non dimisso est dubiu quando teneatur homo conteri e Ad hoc Caieta-nns quodlibeto. a. q. 3. dicit quod praecepta contritionis partina est affirmativum, quia obligat ad actuin, scilicet ad dolorem: pam tim negativum, quia obligat ad non manendum in peccato. Loquendo de hoc praecepto inquantum est affirmativum, obligat emper, sed non ad semper, sicut et reliqua praecepta affirmativa: scilicet in casu necessitatis, puta dum quis administrat , uel recipit
sacran tentuin, uel in articulo mortis. L
quendo uero de praedicto praecepto inquantum est negativum obligans ad non manen dum in inimicitia Dei, obligat sicut et caetera praecepta negativa semper et ad semper, et ad statim. Et sicut qui tenet alienum tenetur statim reddere , sic qui est in statu inimicitiae Dei, tenetur statim ab illo exire. Peccat autem contra hoc praeceptum qui habet actum conam issionis contrarium puta si dicat uolo manere in hoc statu per diem aut per horam. Sicut qui retinet alienum non semper peccat de novo, sed cum habet hunc actum positiuum, nolo reddere alienum, est tam eqsemper in malo statu. Magister meus , Victoria tenet quod nullum est praeceptum
de poenitentia aut convitione, quod obi get subo
170쪽
ne contritione r s' sub nouo peccato. Quamuis peccatum mortale sine poenia entia non posis it delexi, ac proinde sit . necessarium dothre seui caenitere, sed qui non poenituerit, damnabitqr pr0pter peccata quae cQm misit, sed noli quia n poenituit. Sed quia mihi magis placet opinio contraria, ideo
hanc non prosequo r. I Q V AS R I T V R, utrirm post hanc uitam sit locus poetiitentiae λ Respon. quod non, sed pro9t in corpore gessit siue bo-yniri, siuei malum: recipiet. 2. Corinthio. . Et nbi cecjderit lignum ibi manebit, Ecclesiasti. , Veniet nox quando nemo poterit operari. Ioannis. 9. Sed contra de Traiano, et aliis quos apostolici sit scitauerunt , quorum aliqui forsati erant iri infernum detrusii. Resphnd ur non dubito quin Deus possit homines damnatos liberare ab inferno , sed hoc est praeter legem. Id autem quod dicitur deiano timeo quod sit tabula , tamen quicquid sit, Deus potest omnes damnatos eripere ab inferno , etiam si non poeniteant. Et sic non opus est dicere quod suscitauit illum ad poenitendum : non enim erat opus. -