장음표시 사용
261쪽
et 3 6 De satisfacticnetur proprie satisfactio, sicut illi qui puniim atur a communitate &iudicibus. Hoc sup- bposito dico, quod poena a Deo inflicta po- litest esse satisfactoria. Probat. S. Tla O. quia hpoena illa potest esse opus peccatori S , Pec thoc quo duolimrarie acceptat,& patienter lisustinet uctit Iob qui dicebat, sicut domi otno placuit ita factit mi est . sit nouaen domini ibenedictum illud erat satisfictorium, quia iam e rat pro tyri u in i η i i s. E t i ta d e fi d e te non idum est, quia sic dilfinitur in Concilio Tri- identi.Sescio. ra. de ptaeniten cano. I cuius
uerba sunt. Si qu's dixerit pro peccati ad ij poenam temporalem, minime Deo per Chri sisti merita satisfieri, poen s ab eo lassictis lepatienter toleratis, anathema sit. Si autem quis renitatur tali poenae, non est satisfacto iii ria is talis resistentia situsque ad peccatum timortale. Unde infirmuς qui uellet sanari si posset,sed quia non potest fert bono animo, , ein nomine domini satisfacit, non solum per pati etiam quam habet, sed quia ipsae poenae .
a Deo inflictae sunt satisfactoriae de se: sic ue .etia poetiae purgatorii:& multo melius. Dico iii
praeterea & hoc est multu probabile,& ueri ii, simile quod quicuq; in gratia punitur a dςo
in isto mullo, sufficienter punitur, & non punietur in alio seculo: & maxime si morte eupuniat, tuc.n. non dubito quin mors inflicta hi.
262쪽
De satisfactione a 3 7 a Christo non loquor de morte naturali λomnem poenam deleat. Probatur, quia nulla est ratio iam quod Deus punit aliquem in uita, cur puniat partem & non totum. Hoc non negaret Hieronymus, qui uerbum mirabile dicit super illud Nahum .i Non consurget duplex tribulatio. inio duos potestis uidere si placuerit) in suo fonte. A, RIT vR , quae fini opera satisfactoria poenalia, utrum sint tria, quae communiter ponuntur a doctoribus &a Magistro senten. . d. is . scilicet ieiunium, eleem Oiy- pr opita na, de orati ἐ Respondeo, quod sic. Probat tria, ieiu- .
sanctus Tho. quia ut supra diximus, in fa--ς ς tis Actione oportet quod sicut peccator usurpauit sibi quod non debet , ita auferat sibi aliquid quod ei competebat, pum ista bona naturalia per ieiunium: bona tena poralia per eleemosynam . Bona autem spiritualia non debent auferri , sed fati facimus operibus spiritualibus cognoscendo, quod sunt Dei, & petendo auxilium, quod fit per orationem. Et in his inclu- duntiar omniassiopera poenalia . In tem nto opera afflictitia ex natura sua , puta peregrinatio , silentium , &c. Praedicarauero, legere , et similia intelligunt tir sub eleemosyna, Quia sunt bona proximis ex- hibita. -
263쪽
2o9 et 3I De Satisfactione Cousessor Qv Ar Rr TvR, an confessor audiens con I xQbligy fessionem possit obligare poenitentem ad istentem d aliquam satisfactionem puta ad hoc uti eiu s
intactione tenet quod confessor non potest obligare ipoenitentem si ipse noluerit acceptare. Si tautem semel acceptauerit, tenetur imple- ire poenitetiam sub poena peccati mortalis. i
quia potest satisfacere in alia vita. Idem . tenet Sylvest. uerb. confessio. r. parrapho, et 3.&. 26. licet cum aliquibus limitationi- thus.Caiet.etiam q. a.de satisfactione tenet liquod poenitens' non tenetur acceptare poe cinitentiam, saltem sub poena peccati morta slis ,&si acceptet,non tenetur eam implere tisub poena peccati mortalis. Sed quicquid it sit de his opinionib', puto esse probabilius h quod poenites sub poena peccati mortalis .
tenetur acceptare poenitentia sibi iniuncta. e Ita tenet Magist. q. d. i. 18:.S. Tho. ibidem, tr. di in additionib'. q. I 8.ar. 3 .&.d.I6. in. expost latione textus,&Palla. .dist et O.q. z.& Malo. Ed. x7 q. a.d Alma. d. 12. dc uidetur sententia th. omnium sanctorum antiquorum, qui si pec in catori graui iniungerent poenitentiam,& ii' ille nollet acceptare, non reputarent eum. ut credo esse in statu salutis. Et probo Viis , s qu0d Aac tur acccstarci quia ia. c. nis. χαν' dicitur,
264쪽
u. De Satisfactone xa dicitur,& iniunctam sibi ho enitentiam prouisibus studeat adimplere. In praedicto. c. est praeceptum obligans ad confitendum semel in anno : sed sub iisdem uerbis dicitur impleat poenitentiam in itincta ian & co, fiteatur. ergo etiam illi id est praeceptum. Ite cap. statuimus de maledicis. dicitur, si poenitentiam renuerit peccator iniunctam a sacerdote interdicatur ei ingressus ecclesiae. i. eX communicetur , dc ecclesiastica careat sepultura. Et licet hoc inteli igatur de poenitentia publica, tamen eadem ratione intelligendum est de secreta : qtita quantum ad claues nihil refert utrum confessio fiat publice,uel secrete. Et credo quod qui antiquitus publice confitebantur, non iterum confitebantur secrete. Probatur etiam, sacer
dos habet potestatem remittendi & soluendi culpam & poenam, ergo & ligandi quoad culpam & poenam. Item quilibet iudex in foro contentios habet obtestatem imponendi poenam pro criniline, & alius tenetur acceptare quare ergo iudex. ecclesia lucus non habebit halic potestatem in suo foro ἐSed iam de fide tenendum est quod confestar potest obligare poenitentem ad aliquam satisfactionem, quia sic diffinitur in concilio Tridentino, Sessione. I . de poenitcntia. a. r.Suido u*rbasciit. Si quis dixe rit
265쪽
rit claues ecclesiae datas tantum ad soluen dum, non etiam ad ligandum, & propterea saeerdotes dum imponunt poenam costentibus agere contra finem clatinam & contra institutionem Claristi& fictione esse, quod 'uirtute clauium,sublata poena aeterna,poena temporalis plerunque exoluenda remaneat, anathema sit. Qv AERI TvR , utrum sacerdos habeat Conieisor potestatem imponendi quamcunque p* inpoliese uolucrit pro suo arbitrios' Respo quamcim oportet qilod per poenitetiam tu iuncta η, oluerit a conseis ore poenitens satisfaciat pro tota poena omnium peccatorum suorum. Nam alias frustra esset purgatorium. Secundo dico quod sacerdos no potest imponere qtiali tam cun l. poenam grauem: & quando esset intolerabilis, poenitens non tenetur obedire. Vtrum autem debeat sacerdos ponere aliquam poenitentiam sub consilio,fac hoc, di si uolueris fac et istin istiid. Patu. cossilit ita facere,& Sylvester,& alii. Hoc etiam laudat S. Tho. Propter quod dico. quod talis poenitentia propter consilium sacerdoti est magis meritoria, quam si eam faceret ex arbitrio proprio solummodo. in Α ε R irvR,turum secundus consessor possit commutare uel tollere poenitet iam
a Primo consessoreo De hoc fune opinionca.
266쪽
De satis Ilione 2 repiniones. Sylvester et isti dicunt, quod non potest nisi confiteatur. Sed puto pro habilius quod potest, quia secundus con sessore ia-sestar est iudex & habet potestatem su- . iunctat per istum , & ideo satis est , quod poenitens confiteatur peccatum istud, quod non , fecerit poenitentiam sibi iniunctam ab alio : & potest confessir , uel tollere tO-tam, uel minuere, uel etiam commutare. Vtrum autem confestar teneatur semper aliquam iniungere poenitentiam poenite la-
ti, posset dubitari . Sed dico , quod sic, '
quia est iudex,& grauiter peccaret si nullam imponeret: nisi esset ex magna & rationabili causa, ut in articulo mortis, uel si uideret,quod poenitens nullam acceptaret poenitentiam si tamen hoc icontingere possit unquam. Haec de satisfactione di- as sufficiant.
267쪽
Extremae Vnctionis. De quo licet sit Sacramentum exeuntium , prius tractatur quam de matrimonio, o de ordine. uia prius agendum est de SacramentiS quae pcrtinent ad omnes Christianos, quam de iis quae spectant solum ad certum genus personarum. Et de hac
materia tractatur a doctoribus. d. 23. RIMo quaeritur, an extrema
unctio sit sacramentum ἰ Respon. secundum omnes catholicos, quod sic . Quia est inuisibilis gratiae uisibilis forma, nam significat gratiam interiorem, cum eius effectus sit remouere reliquias peccatorum. Et confert gra' tiam,iuxta illud lacob. 3. & si in peccatis fuerit, dimittentur ei. Ex quo patet quod si peccator cum sola attritione recipiat hoc sacra mentum, recipiet gratiam uirtute illius,&remissionem peccatorum mortalium. Item, probatur quod sit sacramentum, quia in ca. ad abolendam .de haereticis . excommunicantur qui aliter sentiunt de sacramentis quam scntit Romana ecclesia: sed ecclesa Romana in Concilio Florenti. sub Eugenio quar to determinauit quod extrςma unctio est unum
268쪽
De Extrema unctione et unum de septem sacramentis ecoesiae: Et in cap. illud superfluum. ς 3. distin.idem dete minatur, ergo ita tenendum est de fide, &oppositum est haereticum. init AERITUR, a quo sit hoc sacram ei1- tum institutum , an a Christo Z Magister. . distin. 23. ex uerbis Hugonis ait quod ab apostolis Iaco. Sed cum sacramenta nouae legis conserat gratiam quam solus Christus confert: tenendum est omnino quod Christus instituit hoc sacramentum. Nam instituere sacrameta pertinet ad potestatem excellentiae quam sol ns Christus habuit. χindautem dicit Magister, quod fuit ab apostolis institutum, inteIligendum cst secundum S. Tho. quod est ab apostolis promulgatum. Sed ubi legitur in sacra scriptura huius sacramenti institutio λ S. Tho.& omnes alii dicunt quod non est expressus locus ubi fuerit institutum. Habemus tamen quod sit sacramentum ex traditione ecclesiae quae in his quae sunt fidei errare non potest:& hoc susscienobis. Euangelistae non clarauerunt tradere nisi necessaria ad salutem , ut de baptismo, poenitentia, eucharistia,quae sunt sacramenta necessaria. De confirmatione uero & extrema unctione propterea siluerunt, quia non sitiat necessaria ad salutem et quamuis
Marci. uideatur fieri de hoc sacramen-
269쪽
α De Extrema mmcneto mentio , cum duodecim ungebant infi i
QJ A E RIT v R , quis sit effectus huius sata cramentit Respon. quod hoc sacramentutia non imprimit characterem ,& ideo est iterabile. Patet, quia in Concilio Florentino dicitur quod solum tria secramenta imprimunt characterem, baptismus, confit matio, & ordo. Secundo dico, quod effectus huius sacramenti sunt tres, scilicet, gratiae Collatio, peccatorum remissio, infirmantium alleuiatio. Ita enim iuxta fidem asserendum est.Nam in Conc.Triden. Sessio.I q.
de sacramento extremae unctioniS. cano. Σ.:
ita diffinitur. Si quis dixerit sacram infirmorum unctionem , non conferre gratiam, 'nec remittere peccata, nec alleviare infirmos , sed iam cessasse quasi olim tantum fuerit gratia curationum, anathema sit. Tertio dico, quod effectus principalis huius sacramenti est remissio peccatorum per gratiae collationem, minus principalis est fanitas corporis, dicente Iacobo,& alleviabit eum dominus, & si in peccatis fuerit dimittentur ei . Sed tota difficultas est, ad remissio-lyem quorum peccatoriim ordinetur . Ricardus, Bonaventura, Scotus, Durandus, &Maior, dicunt, quod ordinatur ad remisesionem uenialium. Sed contra, quia contra: uenialia
270쪽
uenialia sent multa remedia , & faciliora ut aqua bciae dicta, oratio Dominica, tunsio pectoris, &c. & in caeremoniis huius sa- ω cramenti, uni est confessio generalis, i siqua remittuntur iientalia: ergo non ordinatur ad remissionem taenialium: Item, quia, si ordinaretur ad remissionem uenialium, deberet conferri sanis. Dico igitur cum. S. Tho. quod ordinatur ad reliquias peccatorum , quae sunς, debilitas potentiarum, tri- stitia, & alia quae impediunt animam cogi- ' . . tare de Deo. Et propterea confertur hoc secramentum infirmis ut possint facilius re- . sistere tentationibus daemonum , quae tunc maxime insurgunt: & remotio illa est exhiblaratio cordis ut habetur in capitu. unica. de sacra unctione Idem dicit etiam. Palu . . Non negamus tamen qtim remittat uenialia, imo & aliquando remittit mortalia. In a peccato ergo sunt tria, macula, poena, et reliquiete. Ad tollendam maculam , in in- gressu notiae uitae ordinatur baptismus . . Post perditam uero uitam spiritualem ordinatur poenitentia adtollendam maculam. Ad poenana uero non est aliquid de per se ordinatum. Manet ergo ad reliquias pec- , .catorum extrema unctio. Et reliquiae istae
sunt quaedam qualitates infectivae animae, &naturalis impotentia ,set ineptitudo quae