장음표시 사용
381쪽
3 η . clanibus. Scotus dissimi 8. &. 1 9sasserit nullum poenia tentem obligari ad acceptandum poenitentiam quam iuiungit sacerdos. Idem Gabriel diltia. io. q. 1. QSia ad satisfactione' pro Poena duo lunt remedia,alterum in hac uita alterum in purgatbrio: ergo poenitens poterit suo cedere ratiori. inita ex miser icordia Dei satisfactio fraesens acceptatur pro futura poepa. Secundo dicit quod si poenitens acceptet poenitentiam iniunctam, tenetur illam implere sub mortali: quod tamen uidetur irrationabile. Nam si sacerdos non potest obligare ad mortale , mea acceptatio no inducit peccati mortalis obligationem: non enim uolo implere poenitentiam iniuimctain, nisi eo modo quo sacerdos obligare potuit Propterea Caieta. q. a. de satisfactio-rie ad. z.tenet contrarium quod non tenetur acceptare poenitentiam, nec acceptatam
sub mortali adimplere D. Tho. hic non di- lcit, an teneatur, sed quod sacerdos ligat: hec dici t an ad mortale uel ueniale. Sed dis.16. in expolitione textus dicit quod est praeceptum de satisfactione. Et ita tenet Vluester uerbo, Coia sessio i .f. as. Et ita tene tua est quod est praeceptum . obliganS ad morta- lς, si poenitentia iniugcta sit rationabilis.
Probatur , qutii est sacrilegium uolunta--ος relinquere sacramentum imp riectu 33.
382쪽
item in foro contentioso iudex habet potestatem impone di poenam pr9deli reo quam
reus subire tenetur, ergo &iudex ecclesiasticus in foro conscientiae. item in. c.Omnis utriusqi sexus de poenitentiis & remissi. in . iunctam poeta itentiam pro uiribus studeae adimplere. Item suadetur ex capi. ultimo. de maledicis. Est autem sacerdoti prudentia necessaria ad poenitentibus imponendum poenitentia. Si sciret quantae poenae fit debitor poenites, cum sit iri de x, tenetur ae lualem imponere. Sed in poenitentiae in itinctione multa debec pensari: ut habetur in cap. 8. de poeni ensi. . Nihilominus arbitrium sacerdotis, non debet esse aut seuerum,aut remissum:uident udenim ridiculae poenitentiae huius temporiS . sed in tribus casibus lis et poenitentiam leuem iniungere. Primo in articulo mortis.& ubicunq; poenitens est impotens ad poenitentiam grauem implenda. Secundo quando indulgentia conceditur poenitenti ex ratio bili causa: illa enim habetur loco satis sectionis Secus quando indulgentia est indiscrςta: ut habetur. c. i6. de poeni. Tertio si appareat magna contritio,& peccatum non fuit adeo graue His adderem etiam, cum poenitens est tam imbecilli animo, ut pec
383쪽
Sed an unius conse r possit mutare poenitentiam iniunctam ab alio consessoreἐResp. quod si poenitentia suit irrationabilis, poenitens non tenetur eam implere , nec habet opus commutatione. Si autem poenitentia
erat rationabilis, sed sit dura poenitenti,iaon potest commutari nisi a superiori. cuia par in parem non habet potestatem. Et ita decretum Vrbani papae de poenitetia.dist. 6. cap.ultimo, placuit ut deinceps nulli sacerdoti liceat quemlibet commissum alteri sacerdoti ad poenitentiam suscipere, sine eius consensu cui prius se c0mmisit, nisi pro ignorantia illius cui poenitens confessus est.. Sacerdotes legales non habebant claues.
Quia illius sacerdotii potesta, non se extendebat ad caelestia, sed ad caelestium figuras. Et in hoc praefertur sacerdotium Christi legali sacerdotio, per libo quod Christus as- sistens pontifex futurorum bonorusis , ad
tabernaculum caeleste introducit, &c. Illi ergo sacerdotes non habuerunt claues ,sed in eis clauium figura praecessit. Christus autem habuit clauem autoritatiue inquatima Deus, excellentiae inquantum homo:habuit enim potestatem aperiendi, &hlaudendi
regnum caelorum. Soli uero sacerdotes ordinati ab ecclesia, habent claues ordinis, α , potestatem
384쪽
De classibus .3 7 potestatem absoluendi a peccatis In foro
poenitentiae. Haec conclusio habetur concit. Florenti. Etiam in materia de ordine latius ostendimus contra haereticos. Clavem auteiurisdictionis quae non dire te se extendit ad ipsum caelum, sed mediante militante e clesia) non sacerdotes habere possunt ut Archidia.& eleini. Lege quartum argumentum D. Tho. in additioni. ad tertiam partem. q. I9.ar. 3.Vnde nota quod Reminae hi ullam potestatem spiritualem habent. Vnde de legibus &praeceptis earum debet iudicari, id quod de legibus matrisfamilias i. domestica gubernatione: Nam si materia est grauis& praeceptum necessarium ad conseruationem boni communis, obligabit praeceptum Abbatissae ad peccatum mortale.Sin autem materia non est grauis. quamuis ipsa uelit ob ligare ad mortale,lex eius & praeceptuni non obligat ad mortale. Verum est, quod
cum ex uoto obedientiae monachae tenean
tur suae serperiori obedire, forsitan cum exigeret obedientiam a subditis, etiam in re non admodum graui,si subditae uiolant obedientiam uotum suum uidentur infringere. Sed hoc mihi certum non est. Illud uero primo loco dissinitum est mihi certissimum. Vnde perpera monachas inststuunt, qui absolute docet, praecepta sitarum iuperiorum
385쪽
non obligare eas ad peccatum mortale. Quemadmodum si quis doceret leges principum eminu iam nullas ad mortale obligare. Sed uerum est non habere potestatem obligandi in ordine ad finem supernaturalem, hoc enim pertinet ad uium ci
Is Mali sacerdotes usiim habent clauium,iniquitas enim ministri non tollit liberalitate domini, sed sacerdos est sol tim minister, ergo non potest sita malitia donu a Deo trans. missum per eum nobis auferre. Praeterea, nullus potest scire de alio, an sit in statu salutis: si ergo nullus posset uti clauibus in absoluendo nisi existens ingratia, nullus se sciret absolutum, quod est inconueniens. Har- resis fuit Uui cleph. condemnata in Concit. Constant. se sisto. 8.&. rs. quod mali sacerdotes priuantur iurisdictione, quae etiam manifesto ecclesiae usu condemnatur. Sed contra uidetur id quod habetur. a. . quaestio. I.
ca. audiuimuS.&. l. q. r. ca. etiam corde: sed loquitur de diuiso ab ecclesia, ut patet legenti. Est etiam argumentum. c. remissionem. I. q. I. &de consecra. d. ca. quomodo, ex August. sed loquitur de sanctis,uel bonis catholicis, uel de publicis peccatoribus qui
, a schiunatici, haeretici, excommunicari,
386쪽
Dae clauibus 3 η' degradati , usum clauium non habent: quia priuantur subditis, in quos potestatem qua
habent exerceant. Sicut nec possent coia secrare non habentes panem, nec baptizare si non habeant aquam. Illi ergo qui priuati sunt, non possunt usum clauium habere. Sed nota quod in Concit. Constan.statutum est, non teneri fideles uitare excommunicatoS, nisi sint nominatim excommunicati, uel manifesti percussores clericorum. Unde fit ut hon omnes excommunicati &suspensi pria uati sint iurisdictione, illi uidelicet qui tolerantur , & quos euitare non debent. Tempo re autem D. Tho. nondum id fuerat constitutum . peccant tamen illi administrantes sacramenta : quia concilium dicit hanc relaxationem in nullo excommunicatis debere suffragari. Hoc tamen intellige cum grano salis, peccat enim si est in mora petendae absolutio iiis . Item quando licite potest se excusare ab administratione sacramentorum. At quando tenetur administrare sacramenta petenti, non peccat administrando dialias est et perplexu S. Sed nuliquid in mortis articulo huiusinodi poterunt absoluere λ D. Thom. hic in additionibus.quaest. Is .articu . 6. nullum casum excipit. Sed supra quaest. 8. generaliter di
xit in articulo mortis quemlibet sacerdote 3 absol-
387쪽
absoluere posse. Se l. 3.p.q. 82.art. .ad. 2. dicit quod solus baptis mus permittitur escte ratus haereticis&schismaticis in arti.necessitatis. In nullo aute casu possunt consecrare,uel aliud sacramentum conferre. Et idem hac quaest. ar. 3. 3. Et est communis opinio. Sed Palu.d. et s. q. i. circa finem tenet, quod in articulo mortis licitum est ab haeretico recipere poenitentiam: quia est sacramentum necessitatis sicut baptismus. Idem Syl- uester uerbo conses r. I. parrapho ultimo. Et Maio .d.r7.Et Glo. de sponsa. c. H. Et revera, de excommunicatis catholicis non dubito, quin in art. mortis possint sacramentum poenitentiae ministrare . Non enim uideo causam quare fideles in art. mortis praesente sacerdote catholico priuentur sacramento necessario ex iure diuino. Nec esset minus intolerabile prohibere absolutionem in articul. mortis quam reseruare casus: praesertim cum communiter homines habeant attritionem. Item licet recipere baptismum, ergo absolutionem: quia utrumq; est in diuino praecepto. & sacramentum necessitatis. Item ca. quod non est. de regulis.
iuris dicitur, quod necessitas non habet Iegem. Et idem mihi probabile est de haeretico, a quo periculum non timetur, & qui non errat in articulo sacramenti poeniten tiaea
388쪽
Dae clauibus arx tiar, praesertim si de iure diuino quilibet sacerdos habeat autoritatem in articul. mori, Non ualet quod afferri solet in contrarium de Hermegit. ex. et . q. 1 .caparit.tum quia ibi loquitur de communione quae non est sacramentum necessitatis, tum quia id fecit ne faueret Arriano episcopo: quoniam pater ob id destinarat Sacerdos autem non potest uti claue in quemlibet,sed in eos tantu qui ei in sortem uenerint: nisi in necessitatis articulo ubi nemini sacramenta sunt deneganda. Hanc opinionem D.Th.probabiliorem facit Martinus. s.qui in conci.Constanties circa fine, inter reliquas interroPtiones ponit hanc utrum credat autoritatem iurisdictionis papae & episcopi esse maiorem in soluendo, ligandoque,autoritate simplicis sacerdotis etiam habentis curam animarum. Proprius uero sacerdos in aliquibus casibus non debet abibluere sibi subditum , sed remittere ad superi' rem. Primus,quando est solennis poenitentia imponenda, quia eius proprius Onister est episcopus.Sed iam haec poenite-tia recessit ab usu. SecunduS de excommunicatis , quando inferior sacerdos non pOrest absoluere. Tertius , quando inuenit irregularitatem contractam, pro cuius di-
390쪽
De exton micatione 3 3 s' resiquis tribus communicationibus. Vnde
e sistet ab aliis diffiniri & bene ) excommu-
u nicatio est priuatio a quacunque licita come- municatione fidelium,Consule Caici.quod- 'libe. et . quaest. Iet. Et tinta antiquam consue-i, tudinem ecclesiae in excommunicatione,
i quod gradatim fideles communicatione prix Dabantur. Et forte tot erant genera excOma municationum quot genera communion , Vnde Sylve. tria genera ponit uerbo ex coma municatio. G. r. Aliquando enim privabani- rur sola communione eucharistiae, quae an- a tonomatice comunio dicitur. ut tradit. Dioa nys de ecclesi . hieran ca. 3.&ostendit Vuut Mn.lib. de sacramentis urap. 9 Et de hac inas telligo decretum Ioa imis papae . . quaest. a C. Engeltrudam . Aliquando privabanturo Christi fideles ecclesiastico conuentu ad of ut ficia diuina audienda, uel ab oratione com- si muni: quae Omnes poterant appellari mino- ii res excomunicationes, de eas uidere licet. s.' quaest. a. ca. praesenti. Er. I I. quaest. 3. cap. ada metasam. Et inconcilio Niceno. capitu. II. .i a. Et Chrysosto. homi. 17. in Matthaeuma circa sinem . Aliquando fideles privabant; tur omni communione, quasi praescisi ab
it ecclesiastico corpore: & hanc uetereS ap-s: Pellabant anathema, qua uoce Iudaei extre-