장음표시 사용
241쪽
r Av AN. Huius inter filios primo loco eommemoratur E L I S C H Λ ir,
quo nomine Elidem , vetussistimam Peloponnesi prouinciam , signa, ri, viri docti credunt. Nam Ezecb. XX IL 7. laudatur purpura est . Elis autem purpurae piseatione celebris erat , teste PUNIO, MDr. na--. M . IX. eap. XXXVI. Contentiunt hactenus alii, ut tamen paulo ampliores huius regionis limites statuant , immo totam Peloponnesum hoc nomine comprehendant.. Certe tum ex Peloponneso ipsa, sum ex circumiectis insulis ingentem purpurae copiam auectam Diise , ostendit nocHARTvs l. e. hb. III. cap. IV. Sequitur T H A R-s I s, cuius sedem in Hispania quaerit BOCHARrvs , L c. lib. III. e. VLI. Esse enim Hispaniam Phoenicum nauigationibus ιχ metallo 'admo , dum celebrem , quod de regiona Tharsis scriptura laudat. Eetreis. XXVII. M. Verum cum hic Iavanis, unde Graeci, posteri recensean tur , rectius alii Tharsidem in Macedonia quaesiuerunt, qua de ravarias coniecturas profert IOAN. CL Enicus ad h. l. Per CHITTIM
plerique Macedoniam intelligunt , idque vel ex L. Maccab. I. t. it. VIII. I. ut&ex EI. XXIII. t. aliisque argumentis patet. Discessit nihilo- seeius ab hac sententia nocHARTus, Italiamque cum insulis vicinis intelligit , c. e. lib. III. eap. V. Sed Macedoniam Jc aliquot vicinas maris Aegei insulas hae voce designari, solide probat Io. CLERICU sad h. t. qui dc ad rationes no CHARTI respondet. cons. & BALTH SAR BEBEL Iustoc. est. pag. o. Superest D ODANIM, pro qua voce
nonnulli RHODANIM legunt, eum in genealogiis Esdrae & in pentateuchi versione Samaritana sic Iogatur, dc Lxx. interpretes haud dubio ita legerint, qui Modios intelligunt. Sed cum constans co dicum ebraeorum lectio sit : Dodanim, ab ea discedero merito no bis religioni ducimus. Versiones etiam ad fontes exigendae sunt, non fontes ad versiones. Facessat itaque procul coniectura sAM. ao CHARTI, qui Rhodani aeeolas in Gallia intelligit, De. eis. libr. III. eap. H. Praeferenda omnino sententia B. LvTHERI alio rumque , qui Epirotas designari autumant , penes quos deinde celeberrimum illud templum Dodonaeum fuit. Consentaneum eminquit DAvID CHYT AEus, Dodanim nepotem Iaphet in ea Epiri
ora sedem ecclesiae π scholae constituisse , in qua vera de Deo dolina ad posseros propagaretur. Hao extincta diabolus suae
242쪽
sE T. II. A DILO. AD UCA . AERAHAMI. Mis,phemiae-idololatriae sedem ibi collocauit, ut sempeν in munis do feri soleis commem, in Genes ad h. L Iapheti hactenus progeniem vidimus. Sequuntur nunc secundum ordinem, a Mose Obseruatum, posteri Chami. Inter filios eius primum locum cavstenet, a quo LXX. & Vulgatus, dc patres, ut & plerique commentatores, Aethiopes deriuam. 1ΛH. Bo CHARTvx contra Midianitas
pro Chusi posteris habet. Sephora namque Molis uxor ex haetente fuit, God. ἐI. ια at. & Sennacheribum oppugnantem oppiadum in tribu Iudae, Tirhaca, rex Chin, ex improuiso adortus dicia uir, IL Reg. XIX. y. quod facile quidem a Madianitidis rege fieri potuit, minime autem a rege Aethiopum. Mitto reliqua, quae ab eodem auctore, ad hancce sententiam confirmandam, afferuntur. Nihil tamen obstat, quo minus dicamus, primos Chusi posteros in Madianitide sedem suam collocasse, deinde autem latius se diffudisse, ut ab illis Aethiopes quoque prouenerint. Et . hunc in modum &istae inter se conciliari sententiae poterunt. Alter Chami filius fuit MI et AIM, quanquam adhuc disputetur, sitne regionis vel gentis,un unius hominis illud nomen. Cum enim formae, ut loqui seis lent, sit dualis, regionis potius nomen esse, nonnulli inde concludunt, eo, quod Aegyptum in superiorem & inferiorem diuisam
fuisse, constet. Ita post SAN. BOCII Tura loc. cit. lib. IV. αν. XXIV. 3Λc. PEIOZONIVS, in Afraptiac. o Q. inues gai. c.F. L pag. 6. Alii exemplo nominis i Ephraim , aliisque, comprobare volunt, hominis illud etiam nomen fuisse. . Quicquid huius sit, cum ex perpetuo scripturae vis latis constet, Mi Eraim esse Λegyptum, in ςonfelo est, & extra omnem dubitationem positum, huncce Chaismi filium, eui id nominis datum, Aegyptiae gentis auctorem esse, ae conditorem. Tertius Chami filius: fuit P v T , vel P H v T , cuius p fieri,secundum quosdam, Mauritaniam, secundum alios, Lydiam ac cuparunt. BOCHAR Tva sedem Aegypto viciniorem huic genti assignat, quicquid scilicet terrarum trans Tritonidem usque ad oceanum Atlanticum exporrigitur, ob IV. cap. XXXII. Id certum ,
fuisse gentem Africanam , quia Aethiopibus , Lybiis & Aegyptiis
annumeratur, Ierem. XLVI. s. Mech. XXX.F. Sequitur inter Cha filios cari A AN. Posteros eius cam terram, quam deinceps Biae inlita. Diqitigoo by
243쪽
22 PER. . AB ADAMO AD MOS. . litae occuparunt, Phoeniciam & Syriam, posted ille , notius est, quam ut moneri debeat. Cumque plerique, praesertim Sidonii &Tyrii, mercaturae essent deditissimi, factum inde, ut mercator κατ' IMP diceretur. Ceterum Canaanum hunc, aut Noachi -- ledictionem expertum, eo quod in delicti paterni societatem venis sit, iam supra diximus. Cuius rei aliquoties spiritus onctus meminit , eum haud dubio in finem, ut eo confidentius Ebraei a Semo
derivati Gen. X. 2I. arma tum, cum haec scriberet Moses, corriperent aduersus Cananaeos, seruituti Semitarum & Iaphetitarum destinatos, Genes Ixar. Recte hoc obseruat BΛLTHAsAE BEBEL Ius ..
. tu. Λtque isti quidem cum fuerint Chami filii, nunc & quosdam ex eius nepotibus Moses memorat, non aliam itidem haud dubio ob caussam, quam quod gentes ex hisce ortae prae reliquis ei dignae visae sint, quarum conditores indicaret, idque maxime in tuitu Israelitarum. c Hvs I itaque filii fuere Seba , muιla, Sibiba, Raema dc Sub eeba. Λb hisce varios Arabiae populos propagatos, recte obseruarunt viri docti. His speciatim adhuc additur NIM-Ro Dus, distinctus quodammodo a ceteris, non quod ex illegitimo thoro sit susceptus, quae quorundam incerta nimis est traditio, sed quod Babylonici regni fuerit conditor, dignusque adeo,qui prae ceteris commemoraretur, addita sit nul regni tam memorabilis Origine.. Sed hac de re in sequentibus. HI AIN originem dedit τοῖς Luium, Anamim, Lealim. NapHubim, Pathru Caslubim, Petishtim fiemphasorim. De hisce gentibus cum nihil, si a coniecturis oppido incertis discedas, fere dici queat, nos sequentia saltem obseruabis mus. Primo haec non singulorum hominum, sed integrarum
gentium nomina esse; quod & recte obseruatum SAL o M. GLAss Io Grammat. μγ.seuphilol. Dcν. lib. IV. tract. III. obf. t.ρ. 'πρ. Deinde, de voce Midraim, num hominem, an regionem denotet, iam supra disputauimus. Utcunque hic capiatur, sensus alius esse nequit,' quam hasce
gentes esse originis Λegyptiacae, seu colonias Aegyptiorum. Ad Plistbrim seu Philistaeos quod attinet, admodum est verosimile, eos in Africa olim sedem habuisse, & hinc nauibus in oram Syriae seu Palaestinae 'maritimam delatos , tractum huncce insedisse. Rationibus minime contemnendis hoc, itemque Caphtorim Africae gentibus annumerandos
244쪽
randos esse, euincit Ioa N. C RIGVs ad h. I. CANA Λ s denique,
undecim a Mose celebrantur silii, Anion, Get, Itans, Emox Di , . Gisgasi, Heui, Ar i, Sini, Aramaei. Scurara ela Cham,uisi. Horum
omnium posteri eas inhabitarunt regiones, quae Cananaeae nomina deinceps venerunt, ut vel ex iis, quaq Moles statim Verri. ιρ. subiicit , patet. Est vero Obseruandum, Caninitarum nometa in dum vel, generatim sumi, ut omnes gentes hic commemoratas complectatur ;. vel speciatim, ut illos Cananaeos denotet, qui partim ad inare, partim ad ripas Iordanis habitabant. cons. Gλn. XV. aI. Exod III. I. ι7.
XXXIII. a. σα Zidon hic non urbis, ut nonnulli volunt, sed hominis, a quo urbs illa longe celeberrima nomen sorti a est , nomen est, quia diserte additur, eum Canaanis fuisse primogenitum. Superest fg Mus cum posteris suis, de quibus ideo vltimo loco Moles. verba facit, quod illi constitutum esset, missis reliquis Noachidis, historiam Abrahami ex Semi progenie oriundi, copiosius prosequi. Filii autem Semi fuere Elam. Afur, Arphaxaec Lud, Aram. Λ, ELAMO descendunt Elamitae, qui incolunt Elymaidem, inter Susianam& Mediam. Hinc frequenter coniunguntur Elamitae & Medi, o XXI a. An . II. p. Bellicosam fuisse gentem, suisque regibus ines'. tam , discas ex Ierem. XLIX.yy. & Genes. XIV. I. Ab Assv RE Assy-irios originem ducere, vel ipsi nominis ratio suadet. Regio, quam inhabitabant, sita erat ab occasu inter Tigrim fluuium, i a m ridie Susianam habens, ab brtu Mediam, a septentrione Niphatem moniatem , quo ab Armenia maiore distinguitur. Metropolis eius Niniue suit, quam a Nino Muris filio dictam putant. Sane a filiorum primogenitorum nominibus nomina urbibus quandoque impolita, viam Caini evemplo patet, Genes m. Senteotiam illorum , qui Nini uen a Nimrodo extructam putant, deinceri sub mamen reuoca dimus. ARPHAcHsADI posteri quinam fuerint, aut ubi habitauerint, si ab iis, de quibus deinceps, discesseris, incertum. Nominis tamen vestigium in Ar piscbitide pane Assyriae, euius meminit Fri Lo Evs Q
sibi inuenisse visus estis ει aucHARTus, Phate: bb. 4L lv. IV. Vocem Lu D idem Eo CHART e Phoenicum lingua interpretatur
flexuosum, de hinc colligit, oreos a Lun esse Lydios, Asiae minoris vopulos t. dictosque eos ita esse a flexuoso Maeandri cursu. lib. II. . . Ff t
245쪽
HR. f. Q ADAMo Ad M s. r.ep. XI. Λ in iis, Asiae populis, Lydos Africanos distinctos esse.
recte monet, idque dubio caret. Io AN. CLERICVs Lydos, Semi Posteros, Euphratis potius accolas este, existimat, inter. Singam dc Saocoram amnes, nec in Asia minori temere quaerendos, cum ab na eademque stirpe oriundi non adeo procul alii ab aliis discedere leant ; ad Gen. X. aa. ARAMvM denique Syrorum suille parentem torum metropolis Damascus fuit, ED. VI I. y. cum apud omnes in consesso sit, ut prolixius his immoremur, necesse non eis. Quod
vero circa Iapheti & Chami filios fecerat Moses, id etiam faeit eirea filios Semi, ut quorundam ex illis posteros specialius designet. ARAM itaque filios fuisse, dicit, in , Hut, Gether & Mar. Cumque antea iam obseruatum sit, Aramum Syrorum patrem fuisse, dubium non est, quin & horum filiorum eius posteri, in Syria & regionibus vici nis sedes suas habuerint. Reliqua, quae de illis dici posIunt, ad con lacturas ineretissimas redoum. . Alter filiorum Semi, cuius posteros speetatim designat, ese Arphachsed, sed ea hac facit ratione, ut Cum Primis Ostendat, quo patM a Semo per Arphachiadum iusta serie
descendat Abrahamus. ARPHAcris anus namque MDehum, Susiano ram, ut putant, conditorem, hic vero Greum genuit. ERERI duo
fuere filii, Pelet , qui ita dictus, quod eius tempore orbis diuisus sit, quae de re iam supra dictum, & D eram ΑκRTANI, qui & Ddian ac Ioct.1n. filii fueret Almodar, Salepb , Haza mauet, Iarah , Had ram, VIM, Diaeia, O . Abimael, Seba, O ir, Maiia, &Iobab. De sede Iahetano as lignanda inter se vict docti non conueniunt, hodie tamen plerisque se probat sententia sAM. B o CHARTI, Arabiae feliciit hin, asserentis, quod inter alla 'ex seriptoribus Arabibus euincit, qui,
ipsum Cathanem vocant, & linguae, Arabicae repertorem celebrant
in Ph. n. lib. m e p. XV. Hinc recolligere pronum est, filios, qui hie eommemorantur, Iahetanis, variis Arabiae felicis populis origi-.nem dedisse, qui deinceps latius se diffund e potuerunt. PE Gx filius a quo per μωρον Nassiorum, re Tha am, Originem. duxit Abrnari, vi in sequentilatis ipluribus ea posetur.
Inter eos, qui reliqum ud turrim inuito Numine aed
scandam impulere, haud ultimus stat Nimrodus, Chusi m
246쪽
lius, ex gente Chamitarum, immo hic velut dux& antelignanus ad opus illud aggrediendum fuisse videtur. ' Dispersis autein ob linguarum confusionem reliquis , ille cum suis ia. terra Sinear permansit, ibique regnum Babylonicum condidit. . . Nec dubium, quin eius exemplum alii imitati sint, quod & de Assure, regni Niniuitici conditore., haud obscure Gen. aero. asseritur. Vnde, quaenam imperiorum post diluuium fuerit origo, perspicere licet.
Communis haec atque recepta sere est sententia , ' eaque fundamento non destituta, inter auctores praecipuos consilii de urbe& turri, qua gentium disperito impedJretur, extruenda , fuisse Nimroindum. Idque haud obscure innuit ipse Moses , dum dicit r kis i
terris potens isse coepit, Gen. X. r. Quod non alium in finem naris rauit, quam ut intelligeretur, cuius potissimum auspiciis gesta D.t, quae deinceps expositurus erat. Idque adeo ex hisce verbis praeter alios recte colligit R. fALOM. IAR Cur ad h. l. Alii ex ipis minori nomine , quod a verbo π P derivatum , rebessem significat, argumentum ducunt, quo idem comprobent. Quod tum rite valebit , si dicamus , hoc nomen illi tum demum impositum , cum v riis facinoribus inclaruis Iet, quae etiam quorundam est sententia Dicitur vero idein Nimrcidus potens venator coram Domino. Quae verba a nonnullis figurate explicantur , ac si iis significetur fuisse Nimrodum venato em hominum contra Deum , hoc est, cepisse animos hominum, traxisse eos in suas partes, & excitasse ad rebellionem contra Deum. 3 paucis: oppressisse homines simul & rebellaste contra Deum. Ita AvavsTmus lib. XVI. de civit. Dei cap. IV. quem &alii sequuntur. Verum nullam .hic video rationem, quae nos cogat, ut a propria & genuina verborum significatione discedamus. Quanti periculi res sit, in narratione praesertim historica, mi ua propria ver borum signifieatione, ad figuras & metaphoras se recipere , alii iamdudum offenderunt. Neque est , ut aliter lentiamus. quia additur: coνam Deo. Ea enim phrasi intensionem rei, cui additur, vel eius e
collentiam, aut id, quod palam , feliciter , ieeure, confidenter tam
247쪽
ara Pist. I. AB ADAMO AD MOS. quam in conspectu & sub praesidio Dei, agitur, designari, exemplis
variis condoceri potest. cons. Det. III. I. Gen. XXIII. L V. XXXVI. T. Actor. VII. ao. S lus itaque est: Nimrodum mille venatorem longe excellentissimum. Quod & prouerbium , cui occasionem dedit, a Mose subiunctum, confirmat. Sed omnia recte quoque sibi constant, si proprie haec verba capiantur. Cum enim diuinus scriptor dixisset, Ni mrodum fuisse potentem in terea, rationem subiicit, cur ad potentiam istam atque auctoritatem peruenerit. Venationibus enim, sor tudinis promptitudinisque laudem sibi parauerat. Simul vero magnis alios homines affecerat beneficiis, feras bestias eos in- .sectantes, capiendo vel occidendo. Antiquislimis enim temporibus cum homines pauciores, plures autem bestiae erant, haud mediocri . homines beneficiu sibi obstringebat, qui illorum securitati, captis aut occisis bestiis, considebat. Plerosque heroas Graecos eadem ratione
apud alios homines gratiam & potentiam sibi inuenisIc , pluribus
edisserit IACOB vs PERIZONi us, qui& eandem ex instituto confirmat sententiam, orig. Bab on. cap. XII.pag. as . seqq. Interim non
nego, futile hominem impium, atque tyrannum, qui spretis diuinis legibus, omnibus, quibus potuit modis, ad magnam potentiam gras
faretur. Verba tamen, venatoν coram Deo , directe hoc non innuunt. FL. IOSEPHUS, AUGusTINus, aliique, Ni mrodum homines ad idololatriam, speciatim ad cultum ignis , Chaldaeis familiarem , sed xiisse, perhibent. Eoque haud obscure inclinat Targum Hierosolymitanum et Hic suis poιens in venatione, in peccato coram Iehoua , quia fuit venatus filios hominum, tinguis suis, o dixit eis r discedi e ab institutionibus Dei , re adiacνete influuiis Nimrodi. Quo nomine &inter haeresiarchas aeui Noachici a nonnullis refertur. Verum quemadmodum vita hominum improba Numinis contemtum Omnino arguit, ita idololatram fuisse Nimrodum , aut alios de Deo erro res fouisse, dici nequit, cum nullum eius iei in scriptura sacra vestiasium extet.. '' Planissime hoc colligere licet ex verbis Mosis r Initium eius regni Babel. Erech, Gad dc Cisset, Gens X. ι o. Babel itaque . cum fuerit initium regui ejus, necesse eit, ut dicamus , Nimrodum
248쪽
reliquis, qui Babelis aedificationi interfuerunt, dispersis, aut ibi cum suis mansille, aut eodem rediisse. Prius est verosimilius. Confirmatque idem ros pilus , antiquitat. tuae lib. I. cap. VII. υπομεινας παρὰ Βαβυλωνίοις ἐτυράννησε, manens post dispersionem) apud Babylonios, regnauis. cons. ik ABEN EsRA ad h. l. Narratio autem Mosis ita digerenda, ut, quae de Nimrodo dicit, initium regni eius fuisse Babel, post gentium demum dispersionem contigille , i relligantur. Qui enim Babel initium regni eius esse potuit , cum nondum esset λ Haec ipsa urbs autem , quae occasionem dispersoni dedit, quaeue ob linguarum confusionem Babel dicta , regni eius initiuna fuit. Mirorque omnino, fuisse viros doctos, qui hanc urbem regnumque iam ante dispersionem conditum existimarunt. Quod prorsus fieri non potuit. Ceterum cum a profanis hist ricis, CTEsa Λ praecipue, ceterisque , qui eum sequuntur , Babylonici imperii conditor Belus vocetur, viri quidam docti in eam ingressi sunt sententiam , Belum eundem esse , ac Nimrodum. Ita
praeter alios quam plurimos sentit DIONYsIvs PETAVIus , in rationar. temp. pira. II. libr. LI. cap. III. Is ΛACus contra Ο1sius eam prorsus reiicit sententiam , atque impugnat, falsis innixus hypothesibus a dissertat. o aetate mundi eap. IX. quam rursus defendit ac tuetur IACOB. PERIZONIus, ut tamen Belum
hunc Babylonium, a Belo Assyrio , qui pater Nini fuisse dicitur, utpote eo longe antiquiorem , discernat , in originib. Bablon. cap. VtL p. n. seqq it. cap. XIV. p Ias. Quicquid huius sit, in eo hodie fero conueniunt viri eruditissimi, sententiam illam de regum Babyloniorum , maximam Asiae partem sub imperio tenentium, . continua successione , donec Medi & hinc Persae in illorum locum successerint, omni prorsus fundamento destitui. c τε si AE , & illo- rum , qui eum sequuntur, ut hic nos moueat auctoritas, necesse non est. Quantum enim huic auctori tribuendum sit, iam in pro- legomenis dictum. Qui Nimrodum eundem cum Belo esse , volunt, lubrico itidem nituntur fundamento, aut, si idem fuit, de Babylonio , non de Assyrio , hoc est intelligendum , ex quo communis & recepta sententia parum praesidii capit. Ex scriptura
de amplitudine ista, & continua successione regni Babylonici, nihil Ff 3 pro
249쪽
2M PER. I. AB ADAM AD MOS. proferri potest. Prima enim in illa post Nimrodum & Amraphelem, Ba-hyloniorum regum mentio occurrit in historia Ezechiae, II. Reg. 6. r. II. Parat. XXXILII. ubi Merodae filius Baladanis, rex Babel , legatos ad Erechiam mitisse dicitur , sciscitatum de portento , quod aegro Ezechia acciderat, additis etiam muneribus. Quae limul itaeomparata sunt, ut inde facile intelligere liceat , nec eo tempore tantam huius imperii magnitudinem ac potentiam fuisse, quanta vulgo iactatur. Amraphel contra, rex Sinear, seu Babyloniae,
Gen. XIV. r. q. numeratur inter auxiliares copias Chedor
Iahomori regis Elam , quasi multo potentioris. Quod fieri non potuisset, si Babylonici imperii statim ab initio tanta in
oriente fuisset potentia. Immo deinceps Mesopotamiae , Moabitarum, Cananitarum , Midianitarum , aliique reges, ceu magna in oriente potentia praediti , commemorantur, nulla Babyloniorum iniecta mentione. Quod documento profecto est certissimo , extinguae ad minimum auctoritatis hisce temporibus Babyloniorum reges fuisse. Atque haec cum ita sint , non errauerit , qui dixerit, Babylonicum regnum a Nimrodo conditum , amplitudine reliqua, quae deinceps in oriente orta sunt , regna , neutiquam superasse, idemque varia expertum fata , & aliis quasidoque lubiectum sui staregibus e tempore Ezechiae, regis Iudae, proprios equidem habuisse reges, qui tamen diu aduersus inualescentem tum maxime Assyriorum potentiam sese tueri non potuerunt. Mox vero Medisiuncti Babylonii, Assyriorum non tantum iugum excusserunt, sed magnam quoque imperii istius occuparunt partem. Tum demum potentia & auctoritas huius imperii enitescere , sed non diu admodum duratura , & mox ad Medos . hinc ad Persas transitura. Haee λ scripturae sacrae , ita & veritati sunt consei tanea. In alterum extremum prolabitur Io. MAR sHAMus, qui ipsius urbis quoque Babylonis originem ad Naborassari tempora vult deiectam. euius tamen conditorem fuisse Ni mrodum . aperte satis scriptura
tradititata immerito ideo refutatus a IAC. PERIZONIO, ore. βα-0lon. cap. III.8.3 seqq. Sunt plurimi, iique eruditissimi viti, qui in verbis Mosis Go. X. r. v.Min riser pro regionis, non pro hominis nomi
250쪽
ne accipiunt. Hos dc praeter alios secutus est Io. MA HAMus , qui
in hae interpretatione argumentum sibi inuenisse visiis est, quo su tentiam suam, qua negat, Ni mrodum esse Babylonis conditorem, confirmare queat. Sensiam itaque verborum Mosis esse putat: Iniatium νegni eius fuere Babet eae c. id est, initio Babyloniam occupauit in qua oppida ista postea condita Dorunt e cum ureo panes sae si morum amnium Euhratis σ Tignis inundationib- essent. obnoxiae , e tora illa exiit in Assyriam, es aedificauit Ninium G. Hi ne tandem concludit e Cum egressia sis ex Babylonia , Babylonis urbis conditoν haberi nequis, in can. chron. fer. XVII. HI. xoI. Alii, licet de origine urbis Babyloniae a MARsHAMo dissentiant, in eo tamen conueniunt, Ni mrodum ex Babylonia in Assyriam venisse , ibique urbem Ninive condidisse. At verbis apertis Mosis vim manifestam faciunt, qui ita sentiunt. Ita namque loquitur diuinus scriptor:
.. NA' NVNI I NI In e terra hae egressus est Assur. Qui do Assyriae regione haec accipiunt, ellipsin hic admittere coguntur, sic supplendam : egressus es Nimrodus in αννiam. Cuiusmodi
ellipseon etsi forte quaedam exempla Tostent, cum vero durat sint. & rarae, ad eas sine necessitate non esse confugiendum, res ipsa docet. Eo minus autem hoc ferendum , cum etiam tensus planus & conueniens haberi potest. Id quod cum hoc in loco ita se habeat, Assur hominis nomen esse, eo fidentius asserimus, quo: infirmiora sunt, quae contra hancce exspositionern afferuntur. Id praecipue urgent: alienam esse ab hac mamrtarum enarratione menaerionem Semitae, item, ordini hisoriae repugnare. τι visum gesta σρνbes ab eo extractae ex abrupto referantur prius , quam natiuisa
Quibus ut occurratur dubiis , nonnulli quidem per Murem non Semi istum filium, cuius ν. o. mentio iniicitur, sed alium, filium scilicet Nimrodi, cui idem nomen fuerit, intelligunt. Et hunc eundem esse cum Nino, quem profani scriptores urbis Ninive con ditorem serunt. Verum cum , Nimrodo fuisse filium, Assur dictum, nullibi Iegatur, de Semo contra constet , quod filium , cui nomen Assur, genuerit, ut in hanc concedam sententiam, a me im Petrare nequeo. Sed cuncta quoque recte sibi constant, si vel maxime admittamus, Murem hunc Semi iussis filium. Obseruandum