장음표시 사용
281쪽
pzR. l. AB ADAMO AD MOS. r. 'Sinear, dc reliquorum, qui ' Ibidem conmnemorantur,' regum, conti gerit , ex instituto dc accurate disserit io. HEM. HEIDEGGERus peculiari exercitatione de bello pentapolitan , quae in parte seeunda his . riae eius patriarcharum quinta est , p rg. ρε I.seqq. Nos illud saltem obseruamus, quod Abrahamus hostex victores, qui 3c Lothum a duxerant, ad Danem usque ners r . cnni eopiis suis secutus dicitur, variis eruditorum disceptationibus ansam praebuisse. Cumi enim ex Iosnx. I. Ac Dd. XVIIL. . constet, urbem, quae olim Lais, si oraschem dicta, a Danitis demum, a quibus capta est, Nomen Dari' sortitam, suerunt, qui de hinc arguntentum peterent', quo proburent, Mosen non esse pentateuchi auctorem. Non' en 'eum potuisse Gurbium commemorare nomina, quae diu post ipsius demum mortem
orta sunt. Vtitur hoc argumento sENzoICos DE spmora, in react. theo polis. eap. VIII. dc post eum ro. CLERICvx, sub nomine Geologomm quorundam Batauorum, sanientiam suam de Ricbariu Sm mis hsoria crirae , expotin , quem tamen deinceps hac in re sententiam suam mutasse constat. HERMAN NES: U IT si v , contra SPINO M pariter ac Io. CLERICU disputans, locum hunc inter ea, quaa
a seriore manu sunt, referre non dubitat, miscelian. sacror. Part. L. lib. I. cap. XIV. F. XXXVII. pagnavi'Praeeuntem sibi quodammodo
e limbo in contextum forte intrusam, opinatur, aut ab ipi Esdra. dum libros sacros recognosceret, voeabulum Lais sita aetate propter vetustatem & desuetudinem ignotum, trita dc usitata voee mutatum esse. ' Qua responsionei sere spi NogAE dubiis satisfactum putet nv I v s, ipse tarnen tandem in eam ingreditur sententiam, eum Iordanes talinis ex duobus rivulis jor & Dam coaleicat, nomenque Iordanis urbe Dan longe si vetustius, Mosen nomine Dan non urbem, quae postea ita vocata est, sed alterum ex istis rivulis, ex qlii-bus Iordanes originem ttrahit , innuere demon an in Vel. Ραι L. IrF. IV. cap. XIV.p. m. as. Iordanem ex duobus eius, ut diximus. nomi Eis Hutilis bris , certum est, testaturquid id praeter stos IosEFRv j, ubi hane de Abrahaino historiam narrat, Ichn L amrquar.υ. - . earp. X. U Hinc de Io. CLERICus, cum tuam do alictore penta-
Ruebi mentem mutasset. eidem sententiae subscribit, simulque bene
282쪽
m T. III. A VOCAT. ABRΛHAMI AD MOSEN. 263 obseruat, fides posse, ut locus aliquis eandem appellationem duabus diuersis de caussis sortiatur, indeque recte colligit, hoc ex loco ce tum non pos duci argumentum, hoc vocabulum istin a Mose non fuisses ad Genes. XIV. t . t Planius aliti, ad hocce dubiuin responderi posse putant, si dicatur, fuisse tempore Abrahami' urbem, cui nomen D.in, sed distinctam ab urbe Lais, quae deinceps Dan vocata est. Quod etsi ita esse potuit, nondum tamen rationes prae gnantes video. cur haec scutentiq pri9ri sic praeferenda, qtiae & IosapAI auctoritate, estitur. Vrbem enim eius nominis tempore Abrahami fuisse, etsi negare nolim, certo tamen testimonio probari nequit. Rivulum unum, ex quo coalescit Iortanes, Dan vocatum, veterum testimoniis constat. conf& sΛL. DET LINGιus, obse .rt. s maristari. I. obsimat. VLEM. A AHq.
Palam hac oceasione. sactum, praeter Lothum, Mel chisedecum quoque Solymorum regen , verae ecclesiaemgmbrum esse.' . Ei enim , panem & vinum sibi a vi'oria redeunti essetenti, decimam Om iuini spolioriij partem Abrahamus dedit, eoque ipsum Visul se maiorein Consessus est, ii qlio & benedictionem accepiti, se idque haud immerito, quod .cerdos Dei altissimi audiat. V./ Db ii
I. .Quis ille inlc edecus. infrat, varie tamqi Anxie inter mi s doctos, & olim apud veteres hodie ,..disceptatiun Κὶt. -Τnten veteres thaereticos Hieracit e commemorantur, ab Hieracer sectae conditore ita dicti, qui inter alia asseruerunt, ipsum ly ustum sanctum Melchisedeci nomine venire, teste EPIPDANso, haeres nil XVIL THEoiloaETO, Meret. ab. IGIL A v. vs PNq, vi hyeresib. - gap. XL ME & HIERONYM: o, ,epis. Ux L 'd. Agrium. , Cym- que fias constet, Hieracitas, talligoris rum, filii *b Origene or-- ti sunt, propaginem esse, fontem & originem huius erroris facile perspicere licet i Ex inempestiuo enim ciu)cta' allegorice interrie--itandi studio profluxisse videtur. t Athoni viam ingrcili vi labi, ede- - . auctores Th Moto: quod ars hillio quἱ M kl, aeue
283쪽
r m. I. AB ADλMO AD MOS. cum non hominem, sed virtutem Dei arbitrati sunt, quam Christo ipso Dei filio potentiorem, augustiorem & feliciorem esse docuerunt , ad cuius imaginem &,tupum Clunitus ipse fuerit a Deo factus. vid. AususTINus, de haeresias XXXII ' Cui errori cum compseratio Christi dc Melahisedeci, Ebri rap. II. malo Intellecta OcCa sionem praebuisse videatur, ex eodem simul loco refellitur quam rectissime cum . Chris iis Melchiladeco longe fuisse superiorem, ibidem apostolus olfetidat. ---s, Melchisedecum angelum1e se, credidit, qua in re, ut & alias, filifragantem sibi habuit ni,
otum. At in prima in Genesin homilia , in qua hoe docuisis dicitur, quae hodie extat, nulla Melchiseduci mentici. Vnde no nulli eam, quod haeresibus referta ψlet, e medio sublatam elle, suspicantur. p. ec necesse est, Vt . contra eam quidquam adferamus sententiam, cum, hominem filisse Melchisedecum, aperte satis apostolus ED. Vn. s. doceat. Et hinc etiam patet, quid de sententia, quae longe phares bropugnatores nacta est, sentiendum sit, Mel-ehisedecum ipsimi fuisse Dei filium, qui ea ipsa forma, qua de
inde inter i mortales versatus eis, IAbrahamo apparueri L Ita *On nulli apud Epipi Aesivi, haeres Lia VII. nec alienus .ab hac sententia est A Ma Rosius, lib. I. de Abrah. cap. II Eandem recentiori aetate in scenam produxit, argumentisque magnam speciem praese ferentibus cinfirmauit PETRux MOEt NAE vs, tum in libro, cui titulus est: pares, seu de praecognitione futurorum re bonis m. que prophetis, lib.'IV. cap. XI. se N. flai typ. seqq. tum in peculiari quo dam scripto, gallicano idiomate edito. Suifragantem is sibi habuit iuris patiter ac elegantiorum litterarum callentillimum virum, pgraviscvΗΑΕvM, lib. III. de republ. EM. c p. III. Et cv Naavs quidem eam veterum sententiam , quam ex EPIPHANIo antea proposuimus, Christiam ea corporis forma, quam pollea homo faetiis interris gessit, Abrahamo apparuisse, plane suam fecit; cuin MoLi-NAE vs contra existimet, silium Dei veri uominis corpus assumsi ephantasia illius hominis tanti re obsessa, re a consuetis Ninnon ιM ab acI a. Praetor ANDREAM M YRTUNν commeam in Goes aἀ
284쪽
IoAN. HENRicvs HEIDEGGER s, histor. scr. patriarchar. pari. II. eriercit. n. S. VIII.p. s.seqq. cui tamen IACOB Vs GA ILLAR Dus lis brum sub titulor mehisedeesu Chri rex iustitiae, rex meis, iterum opposuit, pro ista NOLINAEI atque C UNA Et sententia defendenda, Lugduni Batauorum anno MDC in I. & Λmstael dami anno MDC xc III. editum. Fuerunt i c alii ex recentioribus, qui in eandem concederent sententiam, quam denuo inis uictis argumentis confecerunt IO. BRAVNIVS , comment. ad Ebr. VII. I. & MELCHIOR LEI DERRER 1, de repubL mbraeor. libr. II. cap. II. pag. Fo. seqq. vii iam a me obseruatum
in dissertatione de peccatu Vpici. S. XIII. Admitti utique ea nequit, cum Paulus apostolus diserte de Melchisedeco dicat, eum άφωμοιωμινον τω τῆ Θεῆ, assimilatum filio Dei, Ebr. VII. I. Nemo autem sibi ipsi assimilatus dici potest. Recte id gri
PHANIo quoque Obseruatum I. c. Praeterea Melchisedecus dicitur: suerdos Dei altissimi. Atqui omnis sacerdos est εξ άνθ ρωπων λειμ, 3ανομενος, ex hominibuς assumtu , per carnalem nimirum generationem ex hominibus propagatus, Ebr. n. t. Mitto reliqua, quiabus idem euinci potest. Nec dissicile admodum est, . respondere ad ea, quae obiiciuntur. Quod cum praeclare alii praestiterint non est, ut aliquid addamus. Qui itaque inter se consentiunt, hominem fuisse Melchisedecum, in diuersias iterum abeunt sententias, quis aut unde fuerit Z tandem eum ae Semum Noachi filium fuis se, veterum Iudaeorum est opinio, IONATHANIS ¶phraseos Hierosolymitanae , . aliorumque , quos plurimi ex christianae ee-elesiae doctoribus 1ὸquuntur, quorum nomina satis nota sunt. Nec contemnendam eam putat PETRUS I ILV, loco deinceps citando, μερ. etsi ipse aliam proponat, ut mox dicemus, saltem rationes, quiabus vulgo oppugnatur, tanti non esse, ut eam euertant. Nec temporum obstare rationes, quo minus Sem adhuc potuerit esse ici vivis. Quo minus vero huic subscribat sententiae , hoc obstare, ait, quod Ebr. VII. U. alterius generis fuisse dicatur, qui decimas ab Abrahamo acceperit. Inde namque insere, cum Abrahamus ex posteris Semi fuerit, non potuisse eum alterius generis vocari, si-
285쪽
quidem Melchisedecus ipse suisset Semus. Accedere putat, quod
Sem cum posteris in Chaldaea, non in Cananaea , tabitauerit. cum Melchisedecus contra rex fuerit Salvini. Sed, quod ad vitia .mam rationem attinet, etsi quidam Semi posteri in Chaldaea li bitauerint, ut supra ostensum, non tamen negandum , quosdam etiam habitasse in Cananaea. De Semo, ubi ipse habitauerit, it certum. Multo minus rationibus inuictis demonitiatum, eum in Cananaea habitare non potuisse. Frustra quoque ad locum Ebr. VII. F. prouocat. Vox Graeca enim φυλὴ, per tribum vertenda , sensusque est, Melchisedecum non futilo ex tribu Levi, ut recte etiam obseruat IO. BRAvNIus ad h. l. Maioris momenti est, quod alii urgent, argumentationem apostoli, Ebr. VII. IX. omni neruo &fundamento priuari , si statuatur , Melchisedecum suble Semum, quippe qui ex decimatione Levi in lumbis Abrahami, praerogati. .uam sacerdotii Melchisedeciani prae Aaronitico euincere velit. H ius autem argumenti nulla vis seret, si Melchisedecus ipse Semus esset, in cuius lumbis, uti olim Abrahamus, ita Levi quoque, ex Abrahamo oriundus, fuit. Cum ergo Semus sub Melchisedeci nomine non lateat, pETRus iv I AEus Chamum sub eodem inuenisse sibi visus est. Quod ut euincat, demonstrare satagit ; Melcluse- decum non posse esse non unum ex filiis Noachi. Cum ergo Seiamus non fuerit, nec pro Iapheto ulla probabilis ratio militet, nihil aliud superesse, concludit, quam Vt Chamus Melchisedecus esse statuatur. Hune etiam inter posteros suos in Cananaea habitasse. Neve elogia Melchisedeci parum in Cliamum quadrare videantur, hune neutiquam tam improbum, Vt Vulgo creditur , sed patriar cham potius sanctillimum fuisIe, multis euincere rationibus satagit,hnto . erit. dogm. π cult. oec. pari. I. cv. X. p. g. 67. seqq. Verum ut in hisce discutiendis ab ultimo ordiamur, Chamum neutiquam
pro sanctissimo patriarcha haberi polle, iam supra ex instituto euiiscimus. Nec admittendum, quod secundo loco dictum, Chamum in Cananaea sedem habuit se, cum longe potius sit verosimilius, eum in Aegypto regnum sibi constituisse , atque firmasse, quae propterea in scriptura dicitur miri I N terra Cham, Val. CV. u.
286쪽
cussilia omnem primogenitum Intra in tentorizae Cham. Pluribus hoc etiam euincit Luno v I Cus B ORGEs Ius, in historia critica
Melchisedeci cap. IV. p. pl.seqq. Sed id quoque, quod primo loco
Ponit lv RI AEus, neutiquam extra dubium positum est, uti iam obseruatum in dissertatione de peccatis opicis S. XIII. Proeulitaque hinc facessat Chamus. Magis adhue ab omni verosimilitudinis specie recedit sententia MENRIcI HvLsII, quam peculiari libro, Lugduni Batauorum anno MDCC v II. edito, proposuit, & propugnare aggrestias est, Melchisedeeum fuisse Henochum, quem Deus ex beatorum sedibus, in quas translatus fuerat, in terras miserit, Vt regio ac sacerdotali munere fungeretur. Cuius opinionis, utpote omni fundamento destitutae, eum aliud non inueniret praesidium, ex mythologia gentilium multa congessit, in quibus Henochum sibi inuenisse visus est, nouo exemplo demonstrans, quam dubia, quam incerta sit fabularum istarum interpretatio, quamque lubrica sint, quae istis superstruuntur , adeoque, quam caute in illis versendum sit, si quis veritates historicas inde eruere cupiat. Propius ad veritatem accedunt, qui inter Noachi posteros Melehisedecum quaerunt, licet non necesse sit, eum unum fuisse ex illius filiis. L vis
D OvIcvs Eoas res, qui diligenter in hocce argumento versatus est,
refutatis operose reliquis de Melchisedeco sententiis, ip1e tandem statuit, eum, si non Semum ipsum, ex posteris tamen eius fuisse, in Chaldaea natum ae educatum, sed tractus tandem illius pertae-ium, vel a popularibus suis, qaod idololatriae crimine se polluera nollet, vexatum, vel alia quadam caussa inductum , frequentique caterua stipatum, inde migrauisse, & tandem in terra Canaan con sedisse, extructaque ibi urbe & templo, regis & sacerdotis officio inter suos functum esse. Neve sine auctoritate hoc asseruille videa
a xANDRINvM , itidem arabicum seculi decimi scriptorem, prouocat, historierit. Melchisederi cap. VI, pag. a I. seqq. Quam parum vero in istis. quos laudat, scriptoribus praesidii inueniat, ut m neam, necesse non est, cum id per se pateat. De Melchisedeci. x Chaldaea in Cananaeam profectione altum in scriptura sacra
287쪽
PER. I. ΑΒ ΑDΑΜO AD MOS. mirum non esse, scripturam hac de re nihil eommemorare, cum& multa alia ad Melchisedecum spectantia si1lentio praetermiserit. Sed inde non sequitur, nobis quidlibet de Melchisedeco fingendi concessam esse licentiam. Potuit Melctasedecus elle ex Semi post ris , etsi ex Chaldaea profectus non sit: cum nihil obstet, quo minus & in Cananaea quidam ex Semitis habitauerint. Potuit idem etiam ex Chami posteris esse, cum maledictio ista in Chamum pronuntiata neutiquam eo usque extendenda sit, ac si nuruli inter Chamitas viri probi fuerint, idque salua ista ἐξοχη , quae iuxta vaticinium Noachicum Semi posteris competebat. Rectissime mea opinione faciunt, qui ingenue , quis Melchisedecus fuerit, se nescire, profitentur, &, curiosius inuestigare sibi religioni ducunt, quae scriptura sacra nobis non reuelauit, quoa
a me obseruatum in dispertat. de peccatis opicis, S. XIII. Hoc certum est, fuisse Melchisedecum ex posteris Noachi, virum iustitia & sanctitate insignem, regemque Salemi, qui simul pro istius temporis more sacerdotis officio functus est, cumque Moses
nec genealogiam , nec patrem matremue eius commemorasset,
hinc Paulo απάτωρ , ἀρήτωρ , α αγενεαλογητο dicitur, qui simul inter eum & Christum comparationem instituens, huius illum fuisse
typum, accurate condocet, Hr. VII. P. I. seqq. add. IOΛN. BRA UNIUS, comment. ad h. l. MELCHIOR LEI DECRERus, de repast. Ebr. lib. IILe. P. III. su. D LINGIVS, obseruat. Dcr. pari. II. Asem. V. Fag. Τ 'sere. ' .
Sacrificium hic quaerunt Romanenses, Inque eo typum eucharistiae, ut adeo,& eucharistiam sacrificium esse, probare queant , cui fundamento tota errorum, quos de missa fouent, moles innititur. Mine praeter commentatores eorum ad. h. I. in eo totus est ROBERTUI BELLAR MIesus, lib. I de missa cap. VI. &post reliquos MATALIs ALEXANDER, histor. eccles veteri testam. aetate mundi Imaispertat. I II. prop. IV. Hi ais seqq-. At nihil profert, quod non saepius a nostratibus sit profligatum. Verbum relationem ad sacrificium habere , ex collatione loci Dd. VI. In Probare annititur, ubi in ebraeo itidem extot verbum quem
288쪽
locum vulgatus interpres reddiderit: nec recedas hinc, donec reuem
rar ad re, portans sacraficium, ου osserens tibi. Sed fallitur ALExin DER. Primo enim locus ille Dd. VI. I. ab eo, de quo hic nobis. sermo est, in eo diuersus est,. quod ibi addatur vox π o oblati nem meam. Deinde, ne sic quidem verbum aliud quid ib. significat, quam proferre. . Sensus enim est, ne regeaeu bise , δε- nee reuertar ad te, Vm ci 'PN ' anm re proferam seu me sum adferam oblationem meam. Num hinc colligi potest, vocem habere relationem ad sacrificia' Immo vox haec generalis est, ex obiecto determinanda. Obiectum autem Genes. XIV. V.
aperte indicatur, quod fuerit I, panis re vinum, non
autem sacrificium aut oblatio. Panis vero cibum in genere significat, Genes. X VII Ly. XLIILII. ED. L VIII r. alibique. Eo minus vero hie de sacrificio cogitandum, quod Melchisedecus Deo istud
obtulisse nullo verbo innuatur, nec ullo constet indicio. Immo VeΛbrahamum eiusque seruos hilariter exciperet, amicitiamque suam& laetitiam ob reportatam victoriam testaretur, cibum potumquo in medium attulit, ut eo, si vellent, aut opus esset, reficerentur.' Sed pergit ALE x Aren E R , ita rationes subducensi tres ibi narrant
a Mose actiones Melchisedeci, quarum duae posteriores sunt plano sacerdotales, scilicet, quod benedixerit Abrahamo & decimas ab e acceperit; prima igitur etiam actio, prolatio nimirum panis M vises, itidem sacerdotalis fuit, &, ut auctori loqui placuit, sacrifica
In qua ratiocinatione vim & neruum merito desidero. Num enim sequitur, quaedam Melchisedeci actiones a Mose commemoratae fuere sacerdotales, ergo omnes Z Vidit ipsemet haud dubio arguis menti huius infirmitatem, hine obiectiones secus sentientium de ἄ- naturus negat, Melchisedecum fatigatos Abrahami milites hisee m neribus reficere voluiste, cum ipsimet hostium spoliis onusti rebus omnibus, ad vitam sustentandam necessariis, abundauerint. Negat etiam, motis olim fuisse, ad honorem exhibendum, panem & vianum exhibere inferioribus. Sed licet Abrahami milites rebus omni bus ad vitam sustentandam necessariis abundauerint, potuis tameia
Melchisedecus, cui forte, quantum victus & potus illis suppeteret ι non satis cognitum erat, animi etiam testandi causia panem vinumquo
289쪽
illis offere r. In more vero hoc olim etiam positum fuisse, constat ex Deut. XLII. . de suae VIII. I. Nec., quod certa quadam ratione Melchi ledeeus Abrahamo erat superior, hoe obstare potuit , quuminus hocce humanitatis illi praestare, officium. . Instat ALET AN DER: cum scriptura sacra pluribus in locis deseribat sacerdotium
Melchisedeci, ut dillinctum ab Zaronico, & simillimum sacerdotio Christi, conueniens et se, ut alicubi tradiderit, quale fuerit sacrificium. Melchisedeei. Sine sacrificio enim nullum poste esse sacerdotem. Sed & hocce ipsemet facile diluere dubium auctor potuisset, si modet attento animo perlegillet caput VII. epistolae ad raeos. Aperte. ibi postolus indicat, in quo ab Aaronico distinctum fuerit saeerdotium. Melchisedeci, & in quo typum exhiguerit sacerdotii Christi. Nulla ibi sacrificii a Melchisedeco oblati, mentici. Corruit hinc etiam sua sponte, quod ultimo loco urget, ex verbis, quae statim biiciuntur et erat num sic erris Dei altissimi, sequi, achbonem illam, qua panem & vinum protulit, fuisse sacerdotalem. Sed talia iterum nititur hypothesi, ac si particula Du hic sit αἰτιολο
γικῆ. Etsi enim ceteroquin eTempla non desint, quibus probetur. eam quandoque o Aτιολογικῶς exponendam i ordinarie tamen habet vim copulandi. Λ qua eius nativa signiticatione cur hic discedendum sit, nulla apparet ratio. Non itaque Moses rationem redditatus, quod antea dixerat, sed signi dicat saltetu quis Melchisedecus iverit, lacerdos scilicet Dei altissimi. Quod etiam ex eo apparuit quod Abrahamo benedixit, & decimas ab eo accepit. Interim &alias sacrificia Deo offerre Melchisedecus potuit, & haud dubio obtulit : sed hoc in loco, ubi cibum potumque Abrahamo eiusque miliistibus obtulit, nulla sacrificii mentio. Rationibus, quas prodigaui-imus, NΛTALIS ALEXANDER plurima patrum testimonia, more suo,
quibus idem euincat, subiungit. Plus enim forte in his, quam in argumentis antea allatis, praesidii sibi inuenisse 'visus est. Agnouerent id dc alii ex Romanensibus. In ipso concilio Tridentino GEo sivs ATA ID Es, regis Lusitaniae theologus, ingenue fassus est, pro- . positionem illam, musian esse sacrisuium, non alio niti fundamento,
dent. G. VLI. m. ρε . m. Noa ita statui nuta, quantacunque etiam
290쪽
. s T. III. A UCAT. ΛBRANAMI AD Mospes. Tripatrum sit quctoritas, eos tamen nobis persuadere non posse, extare aliquid in seriptura sacra, quod in ea non deprehendimus. Interim nee desunt aliter sentientibus, quae ad haecce mirum testimonia reis
aliique. Urget hoc, argumentumque quo probet, sacerdotium Christi multum praestare sacerdotio Aaronico, inde desumit Paulus apostolus, Ebr. VII. in I.
I. IV. Interim Abrahamus, de promissionibus sibi a Deo se stis
non dubitans, sumi magis magisque fidem animique in tegritatem declarabat. Quod autem ex Haggre Ismaelem sitscepit, non ideo factum, quod fides eius vacillaret, sed ut uxoris voluntati, rem omnem ad arcanos fines ita dirigente Numine, satisfaceret. Hinc noua promissione fidem eius corroborare, sedusque cum illo renouare Deo placuit, addito etiam sederis sigillo, circumcisione. Quae cum sacramenti nationem habuerit, quo sedus cum Λbrahamo initum, confirmatum, simulque posteri eius a r liquis gentibus discerni debuerunt, falluntur, ibit ab Aegyptiis primam eius Originem repetendam cen
denuo in Elon Mamre, adeoque quarta Vice apparuit, eum in terra aliena peregrinum, aduersut metum iniuriarum confirmans, simulἀque promistionem de omni bonorum genere in Abrahamum conἀserendo, addens: ne timeas, inquiebat, Abrism, ego scutum tibi , merces tua multa valde, Genes XV. r. Abramus mercedem
quodammodo detrectare videbatur, quod herede esset destitutus