장음표시 사용
311쪽
po. T. ΑΒ ΑDAMO MI MOM P ----MAMus adfert, nihil aliud sequitur, quam apud alias gentes olim molem immolandi homines fuisse usitatum, quorsum & lacra ΓΡphonica Aegyptiorum spectabant , quae tamen vel hoc nomine
vetustiorem aut Abrahamum ad aliorum exemplum hoc reeita Ouis hoc credat Refellit hanc sententiam ipse Moses, qui a Deo hie mandatum Abrahamo dicit, dc quidem ideo, ut fidem eius exploraret, nulla gentis cuiusdam, quam mutari potuisse facta mentione. Refellit eandem & unico ictu prothemit Paulus apostolas Ebr. XLV. Me obtutu Abrahamuc Isaac , eum mureGur, cae pnigenMum osserebat G. Morem immolandi hominea apud vatias genI usi tum fuisse, notum est, pluribusque com Drobat si v I E B I v s, prassarari emtar l., M. IV. cv. XII. cons. &Ler, uous, de L in . M. I. cap. XXI. Sed non minus certum est post Abrahami tempora eum seruum inuaIuisse. Videturque omnino nonnullis verosimile ex κρω ζΤse gentium, vae de hocce Abrahami facto aliquid inaud erant, hocce Ortum esse. Ita prae ter alios s AH. B OCHA Tvs , in Cana n ιλα cap. II. Quod nune equidem in medio relinquo. Contra NAR HAMUM uino etiam disputant HERMANNvε π I T S I v s, Aegyptiacor. bb. III. cap. , ILpag. an. q. & NATALis ALBxANDER, bis. eccles Pet. I sam. actarii manae III. iussertas. VIII.P. Ha fri- i ' um
ri autem Abrahamus fidei & pietatis, ita Increduli
tatis improbitatisque, es eadem aetate, . exemplum s Ing- , lare praebuerunt Sodosutae & Gomorrhaei. Precis, bus equidem sitis imminentem iis poenam auertero annisus ust Abrahamus. Sed cum perditi suis i-IOrum mores essent, nec ulla superesset spes emere tionis, ignis coelitus delapses omnem hancce regio em
312쪽
iliabus hinc euasit Lothus, ab angelicii a Deo naissis pii eductus, quam ignis descenderet, et li uxor quoque eius res suas inuita haud dubio deserens, indeque contra Numinis mandatum respiciens, singulari mortiS genere petierit. Sed ipse quoque Lothus humanae imbecillitatis noli ratin documentum posteris reliquit. -
Id lain eontigerat, cum ad Abimelechum Geraris regem se reciperet Abrahamus. In solenni apparitione, quae Genes. XVIII. desicribitur, Abrahamo hoc indieauerat Deus ; nec intermiserat Abrahamus pro iis intercedere, si qua forte ratione iram Numisiis ab illis auertere pollet. Sed cum intelligeret. harum ciuitatum ita perditas res esse, vi nec decem iusti in illis reperirentur, ulterius suas interponere preces noluit, haud dubio coniiciens, ne unum quidem
iustum, qili fide sua Deo placere posset, stiperesse, quod admodum
etiam est verosimile. Ad Lolluam enim quod attinet, eum inde ereptum iri, haud dubio iam sciebat Abrahamus. Vt mysteria in ea quaeramus, quod nec supra quinquaginta ascenderit, nec infra decem descenderit, quod nonnulli faciunt, necesse non est. Sodoma &vicinae urbes, quae eadem ruina inuolutae sunt, sitae erant in planitie quadam seu valle ad Iordanem fluuium . erantque ob fertilitatem soli beati'simae. Id ipse nos condocet Moses, Lothi ab Abrahamo diseestum Genes XIII. ao. describens: Lothus pero proficiem omnem planitiem Iordanis, tum nondum Ieho h Sodomam re Gomor-'rbans perdidisset, totam, qua TDarem itur, inst.ir paradis Iehouae aut Argutiae terrae irriguam esse ridit. Hinc cum omni rerum co- pia & abundantia affuerent harum urbium ineolae, luxuriae isc libidini laxarunt habenas, & in omne vitiorum genus dati sunt praecipites. Qui cogitauerit, quam turpiter se gesserint erga Lothi hospi- tes, quos angelos eme nesciebant, non dubitabit, quin ad impietatem iniustitiamque horum hominum nihil amplius addi potuerit. Hie ergo res ipsa suffragatur FLAv. IosEPHo, dum istorum hominum ita describit mores: οι Σοδηαμσω πλουτοδ f μοέΘει χρημάτων vetret . φρονοῦντες εις τε μνθρωπουο η αν υλιτ .rὶ προς το α σῶεἰς
313쪽
s magnitudine pocuniarum siperbientes, in homines erant contumelios, s erga Deum impii , pt beneficiorum ab ea acceptorum ιmmemores essem. Odio ivsules habere, cae ad muttias μγιdnes co reta. ang. iud. Lb.LLO.
Nihil itaque supererat aliud, quam Si illos aeque ac orbis primi, qui ante diluuium fuit, incolas, Deus perderet Quod qua ratione factumst, Moses ita describit: Lebouah in Sodomam cs Gomorrham sulphur signem ab Ieho h a coelo depluit , atque νrbes 1lZis, totam planitiem, omnes urbium incolas, terraeque prouentus , fibruit, Genes. XIX. a . V. Certum est, etsi duarum hic saltem ciuitatum sodomae &Gomorrhaementio fiat, Adamam tamen simul atque Seboim hocce incendio de flagrasse conL Deut. XXIX. U. Cum vero inter quatuor istas .Sodoma & Gomorrha praecipuae essest, duas hasce prae ceteris no minasse, satis fiui civium autem in omnibus hisce ciuit tibus haud dubio aeque eorrupti fuere mores Auctor libri sapientiae pentapolin, STEPH vs, urbes decem, sTRABo, tredecini hac ratione periisse tradunt. Quibus ideo fidem denegamus, quod de quatuor tantum antea memoratis, ex certis documentis hoc constet Vt autem ex diuinis litteris notum, diuinae iustiti. te hoc suisset opsi cut sodomitae cum. vicinis hac ratione Perirent ita non desunt, qui caupsas naturales hic in subsidium vocant, ne miraculum aliquod agno scere teneantur. In his est vir doctissimus IOAN. C L E RI C v s, qui in
dissertatione de Sodomae finitimarumque pMium subuersione, quae in appendice commenraris eius in Genesin prima est, ita proceditia prim' de situ harum urbium disserem es eas ad Iordanem in planitiet quadam politas fuisse, regionemque illam αυλὼν valgis dictam euincit, & cuminprimis FL. IosEPHI testimonio confirmat. . Deinde regionis illius, qua Aulonis nomine illi venit, oram.meridiopalem totam, qua T aremitur, ut Moses eam designat, 'alde irriguam fulsi , sTRMONlν, IOSTPHi, aliorumque testimoniis comprobat. Neque mosio Iordanis aquis irriguam fuisse, sed etiam fontium ac torrentium illuc i fluentium. Cum autem, inquit, in aquis.nullus inmare exitus esset, necesse est, eas cir
Eumiacentibus arenis absorptas, quod eo facilius fieri potuit, quod Bl ut calidarum tetratum licolesi tot in varios rivulos derivare, Dissili od by Coo e
314쪽
sECΤ. III. A VOCAT. ABRAHAMI AD MonN ut agros suos rigent. Atque eo etiam spectare verba Mosis putat, quibus huncce tractum, fertilitatem eius indicaturus, duobus locis ir-ὶ riguis confert: νι paradisus Iehouae, Pt terra 'egypti. Hinc porro obseruat, in hocce tractii fuit Ie puteos bituminis, quod &Moses do
cet Genes. XIV. Io. Pasiis Siddim puteis bituminis refero Mut Ue.
Vnde anani sestum esse censet, etiam antequam lacus Asphallit senasceretur, bitumen ex eo solo erupisse, & hauriri illinc iblitum ; idque ciun antea spissum esset, aquis illuc confluentibus dilutum liquidumque factum. Quod cum P L INII, HE Ro D OTI, aliorumque testimoniis illustrasset, aut confirmasset, & de Sodomitarum mori-hus improbis quaedam addidistet, suam tandem de poena illis inflicta ita exponit sententiam: Ostendimui antea, eum inuctum bitumine plenum fuisse, quod cum facile flammam concipiat, fulmine acce sum est, flammaque non modo in terrae superficie conssecta est, quo
non viro iis in locis euenit, sine incolarum pernicie, sed etiam subterraneas sulphuris.bisuminis renur ita peruasit, νι absimnia ea materia terra subsederit, alueumque in entibus illae aquis praebuerit. Ad hancce comprobandam sententiam eum varia in medium adserat,
hoc tamen praecipuum est, quod, cum Deuι depfuisse sulphur s ignem ab Ieboua dicitur, hoe fulminis circumlocutionem esse putat, quem' admodum Psalm. XL es dicitur; depluet in impios turbines, gnem σβ*bur 9 dc Ezech. XXXVIII. aa plectam eum peste, singuine; imbrem exundantem , lapides grandinis ignem resulphur depluam in eum . Fulmen autem selphur & ignem, hoc est, sulphur ignitum & accidissim, dici. sed , eum facile videat vir doctus, etsi haec ita se habere eoncedantur , nondum tamen id Mosen dicere, quod ille eum dicere statuit, ideo addit: tametsi Moses non adiicit, qua ratione fulme1
deuotarum Pisium agros subuerterit, tamen, cum fulminis memineri ,
νix aliter res intelligi potes , quam νι fulmine in puteos bituminis magna copia detipso accensae fine eius materiae venae, intendtamque in intimabituminosi soli riscera penet rauerit, tremoreque re solo subsidente sceΓ musas νrbes furuerit. Cumque agri Iordani vicini ea ratione subsedissent, fieri aliter non potuit, ut idem auctor porro coniicit, quam ut aquae illuc influentes tanta copia ex paludosis antea locis lacum incerent: sique aquis influentibus adiungantur bituminis latices, ν iis . Oo 3 qui
315쪽
qui simul e terra eruperint, aut aquae Iete miscuerint, ea inde Asphal-titidis lacus descriptio orietur, qnam veteres tradiderunt. Haec quidem & erudite, & magiia probabilitatis specia doctissimus CLEM-ovs. Quae si eo tendant, ut nullum in hacce Sodomitarum poei miraculum agnoscendum sit, sed cuncta caustis naturalibus tribuend , non temere admittenda sunt. Sum equidem ego in ea lententia, miracula non esse sine necessitate statuenda: nec tamen & sine necessi tale neganda sunt, si praesertim. ipsa nos eo ducat scriptura sacra. Possuntque sequentia contra sententiam antea propositan dubia moueri. Primo, si ex caustis mere naturalibus haec ita evenerunt, ut pes fulmen scilicet venae bituminis accensae fuerint, utique haec non minus euenire potuit sint, aut euen tura fuit lent, etiamsi urbium
harum incolae fuissent homines pii & sancti. At Deus Sodomitarum ceterorumque impietatem hac rationst punire voluit, & haud dubio ita puniuisset, etiamsi nulla soli aut ad flammam concipiendam, aut ad terrae motum concitandum, fuisIet dispositio. Deinde, praecipuum viri docti argumentum non satir mihi firmum videtur. Contendit enim, verba: deplius Dominus fulphur σ ignem a Domino, tae circumlocutionem fulminis : quod dictis quibusdam scripturae, antea allatis . comprobare annititur. Ego vero non dubito, quin in hisce ipsis seripturae dictis ad hancce Sodomitarum poenam alluda tur: unde ex iis, quod hisce verbis sulmen circranscribatur. euinci nequit. Immo eo minus hac de re dubitandum, quod in aliis locis haec allusio manifesta sit, ut De ut, XXIX. H. ubi Moses Israelitis, si a lege diuina recesserint, eadem comminathr. quae urbibus S
domae, Gomorrhag , Adamae & Zeboim contigerunt. Cumque ibi non tantum ignis & sulphuris, sed & salis mentio fiat, nonnulli inde colligunt, in urbium antea memoxatarum euersione igni & sulphurisdem quoque admixtum fuisse. qui & adustionis cruciatum augeat, & terrae alioqui fertilissimae pinguedinem exsugat. C tera autem, quae vir doctissimus adfert, saltem sunt merae coniectu-xae, Ostendentes, non, quo pacto eversio ista facta sit, sed quo pacto fieri potuerit. Vnde ipse vir doctissimus fatetur, Mosen non adii
cere, qua rations fulmen deuotarum urbium agros subuerterit. Immo
nec illud dixit, quod per fallaca hoc factura sit, multo minus, quod
316쪽
Cetera, ita, ut vir clarissiinus putat, contigerint. Quod si dicas: vix tamen res aliter intelligi potest, responderim, rutillimum esse, si finis pliei Mosis narrationi fidem adhibeamus, Deum, cum punire Sod mitarum impietatem vellet, per suam omnipotentiam ignem &. suurhur e coelo depluis te, idque tanta copia , ut subito urbes illae eum
incolis omnibus fuerint consumtae, totaque regio miserum in m dum deuastata. Non nego, Vrbes aut integros terrarum tractus terrae motibus euersos: non etiam nego, materiam inflammabilem a fulmine incendi posse: utrumque rationes & exempla allata satis docent 3 sed, an cum Sodomae 6c urbium vicinarum euersione res ita.
gesta sit, id est, de quo quaeritur. Ceterum id viris doctis recte
vibseruatum , rei tam memorabilis haud obscura in ethnicorum et innscriptis, praesertim eum in Asphaltitidis lacus descriptione versantur , vestigia occurrere , etsi talia subinde veris, ut solent, admisceant. Legendus hac de re cumprimis s TR ABO, lib. XVI. geograpb.pV.Fad. qui tamen, cum lacu Asphaltitidis, Sirbonim confundit,& CORNE-'Mus TACIT us, Bisor. lib. V. cap. VI. N VII. add. DIODOR vas I C v L vs, lib. XIX. PLINI v , hsor. At. lib. V. cas. XVI. sOLIN vs,
pol histor. cap. XVI. - Etsi verba diuini scriptoris, quibus sata, quae Lothi uxor subiit,
aescribit, minime obscura sint, interpretes tamen aliique viri docti, nec de peccato foeminae huius, ne e poena inter se conueniunt, Peccatum hisce verbis exprimitur GPI Nn I: 2: F νι- dexit ror ritu retro eum; quod nonnulli ita explicant, eam, quod ex gente Sodomaeorum orta esset, respexisse, ut videret, quia futurum esset cum domo patris sui. Nil illud vertentes pos.llam, ad Lothim hoc referunt, quo quippe urbem, quam petebat,aam ingresso, uxor eius manierit in itinere, & contra Numinis manis datum respectauerit Sodomam tunc, cum iam pluuia coelestis declinderet. Neque enim, cum in itinere adhuc constitutus esset ipse thus, haec accidille, inde colligunt, quod angelus se quidquam facere prius posse negauerit, quam Lothus urbem istam ingressus fuisset. Ulterius progreditur vir clarissimus, NERMANNus voN DER HARDT, cumque monuisset, reficere, circum cere . coa uni pinnium h minua
317쪽
296 PER. I. AB ADAM AD Mos. . minum stilo, in aegotio, vel via aut itinere, idem esse, ac pedem re tinere, non pergere , moras nectere, reuerti, tandem pronuntiat, Lothi uxorem, rei familiaris desiderio correptam, non tantiim substitisse ia' via, sed & reditum in urbem parasse ; in ephemerιd. philolog. Ese irat. IV.pag. u. Ego vero nullam Video caussam, cur non sensum
illum simplicem & planum, quem ipsa Mosiis verba offerunt, amplecti velimus, qui est, quod respexerit, desiderio scilicet patriae, rei faminliaris & cognatorum, immemor hoc ipso mandati, quod angelus illia dederat: T IN E QR 'N ne reficias pos te, Gens. XIX. ν. ιν
Fueritne autem hocce peccatum tam graue, ut exemplo in aeuum memorando, statim morte illud luere debuerit Z dubitari pollet, PETRO IvRIAEO leue utique hocce peccatum, poena contra, peccato comparata, durior esse videtur. Nihil, inquit, quod non humanum sit, commisit, quodue non facile pro sexus conditione facere potue-:rit. Leues enim natura & ad curiositatem pronas esse foeminas
Mitiorem itaque promeruisse poenam: sed peccatum fuisse typicum. Visum ita fuisse Muinae prouidentiae, in singulare diuinae iustitiae
exemplum eam statuere, ut imgginem exhiberet illorum, qui, cum diuinae obsequi videantur vociabni, vix tamen, ut mundo serio va ledicant, in animum inducant. Verum haec pro excusanda Lothi uxore frustra dicuntur. Plurima enim eaque grauissima animi vitia in hocce foeminae facinore se prodebant. Amor inconsultus patriae ac bonorum terrestrium, Q us ingratus & immemor tanti' beneficii, quo praesentissimo periculo eripiebatur; idemque mandatorum comminationumque diuinarum contemtus, &, quae caussa horum omnium erat, incredulitas & dissidentia in Deum, in ea conspiciebantur haculentissime. Haec ita erant comparata, ut iustissima illa, quam experta est, censeri debeat poena: unde & in exemplum diuinae iustitiae & seueritatis tum reliquis omnibus , quibus res leuis videtur, diuina transgredi mandata, tum illis maxime, qui huius seculi bona pluris, quam aeternam salutem faciunt, proponitur : quod &seruator innuit, Euc. XVLLII. Atque hoe pluribus a me demonstratum in differtatione de peccatu opicis f. XXI . ξν XXVI. Poenam vero, quam foemina ineredula subiit, Moses ita exprimit: 'in
ri re facta e statua satur Quibus verbis lectis, nihil e
318쪽
MCT. III. A VOCAT. ΛBRAHAMI AI MOSEN. Ἐν facilius, quam ut cogitemus, eam in salis statuam fuisse conuersam. Et ita plerique etiam vaterum pariter ac recentiorum, Iudaei pariterae christiani, haec Mosis verba acceperunt, ade. Vt de eo saltem fuerint soliciti, quam ob caussam isthoc poenae genere uti Deo placuerit plerisque ad rationes huius rei mystieas & allegorica, seeonferentibus, ut apud CLEMENTEM ALEXANDRINUM, M. V. 'om. pamur. avsus TlNWM, de ciuitat. Dei Iib. XUL cap. III.
aliosque videre licet. Antiquissimos Iudaeorum in hae fibisse sententia, patet ex testimonio auctoris libri se entias cap. X. . ubi do Lothi uxore dicit, quod sit ἀπιτέσπ- μνημῶον ετσ-κυια ς λη ἀλος, incredulae mentis monumentum , sum columna
falis. Idem ex puiLONE liquet, qui non semel, tum alibi, tum de asiegoriis legis lib. II. pag. v. huius rei meminit. FLA . IOSEPH vs omnino addit, se in illum locum prosectum, statuam hanc ibi vidisse. lib. I. iantiquitat. cap. XLI. quod & R. ELIEsER testatur in eapitulis cap. 6V. ne quid de iis dicam, qui peregrinationes in terram sanctam susceperunt, eiusque doderunt descriptiones, quorum nonnulli
se eiusmodi quid ibi vidisse, itidem confirmant. Suffiagantur eidem
sententiae CLEMENs ROMA Nus, epist. ad Corinthios P. m. V. IRENAEVs, lib. IV. eap. LL. aliique. Haec Vero impedire non potue- 'runt, quo minus viri quidam docti verba Mosis paulo aliter interpretari conarentur. In his est HERMANNus voN R IIARDT, qui 1hp-Ponens, ut antea dictum, uxorem Lothi reditum in urbem parasse, eam igne coelitus delapso, inconsulto impetu ad ignem festinantem, in flammis periisse, existimat. In Cuius rei memoriam vel Lo . thus ipse post incendium, vel postea nepotes eius ex filiabus, fini monitae ac Moabitae, auiae suae ex incendio ereptae, & nihilomi. nus flammis perditae, monumentum Publicum erexerint, quod ob mais
toriam peculiarem, ex qua confectum sit, ni statua salis, a Mose dieatur ; in ephemeriae philolai discus. IV. pag. o. IO AN.
GLERI Cus hactenus consentit, ut iliaem uxorein Lothi in salis statuam conuersam abnuat: at verba Mosis aliter interpretatur,
eorumque hunc saltem sensum esse putat, quod subito in agro Sodomitico fuerit extincta & ibi diriguerit ; in peculiari dissertatione de statua falis, quae secunda est in appenaece commentarii eius in
319쪽
Ge in p.IaI. Respondet idein prolixe ad argumenta dis levitientium, quibus euincere volunt, in salis statuam Lothi uxorem sui Ilo conuemisim. Idque aliquando non sine ratione. Certe testimonia, aut os EPHI aut aliorum, qui istam statuam se vidisse testantur, remineutiquam cui iaci t. Non abnuo, vidissu eos aliquid, quod eiusmodi statuam referret, & quod hominum traditione pro ista statua venditabatura sed inde nondum constat, suille hanc itatuam reueraeandem, in quam conuersa fuit Lothi uxor. Fieri potuit, ut, qui rei tam memorabilis vestigia in eo loco, quo hoc contigit, quaererent, eum statuam ibi deprehenderent, iri eam deuenirent opinionem, hasc illam esie, in quam Lothi uxor conuersa fuerit. Hinc enata traditio facile ros HvM, multo autem magis, qui postea in loca, quae vocantur, sacra, Palaestinae peregrinationes susceperunt, decipem potuit, Vt aliquod monumentum, quod pro salis illa statua venditabatur, pro ea haberent. Sed patrum quoque, seu Veterum ecclesiae doctorum , auctoritas hic in censum non venit. Non uno enim documento constat, eos in scriptura sacra Interpretanda subinde receptam quandam opinionem potius, quam regulas hermeneuti as, secutos.. Interim tamen illis, qui a recepta sententia . discedunt, nondum suffragari possiimus, quia verbis Mosis vim apertam inferre videntur. Diserte dicit: ου facta es s.rrata falis. Cur, . quaeso, Ita locutus esset diuinus scriptor, si nihil aliud dicere volui set, quam eam flammis ignἱs subito extinctam ὶ aut quis haecce verisba legens in eam deuenire sententiam pollet. monumentum ali quod a marito aut posteris et erectumὶ Si hicce senlas esset, necesse est, Molen gata opera ita locutum, ut diuinando saltem me tem eius aliquis assequi posset. Quae vero tandem caussa est, cur a. plano & obuio verborum sensu discedere velimus Z Ne miracula. admittere cogamurὶ At, si Deus secit, cur non admittemus 3 Interim non sine caussa reiecinius antea testimonia illorum, qui, hane se vidisse statuam, asserueriint. Plisce enim opus non est, cum res ipsa ex verbis Mosaicis constet. Net ita neccile est, ut miracula miraculis tuendo asseramus, per miraculuin hancce statuam tamdiu conseruatam. Credere enim nobis liceat, veram illam salis statuam
dudum petiisse: Minde vero aliud quidpiam pro ista statua vendi-
320쪽
πCT. III . Λ UOCAT. ABRAHAMI AD Mos N. rs tatum. Ita dc hasce stiperare dissicultates licet , ut tamen a propria & genuina verborum Molis sisnificatione discedere necessalon sit.
Primum fuit, quod filias suas Sodomitarum libidini,
ad vim illorum ab angelis, quos hospitio exceperat, auertendam, Obtulit. Genes. XIX. I. Etli enim hoc animo non malo fecerit, sed ut hospitum securitati consuleret, minime tamen hoc laudandum est, aut excusandum. Non enini facienda sunt mala, ut iude euenisti bona, ut recte ipse Paulus apostolus pronuntiat, Rom. III. t. Et licet in naturalibus & eivilibus res ita se habeat, ut ex duobus malis minimum sit eligendum; non tamen id procedit in moralibus. Perinperam itaque a nonnullis hocce Lothi excusatur, immo laudatur sacinus; quod & cHRYscis ToMus, ad talia in patribus excusanda aut laudanda semper pronus, facit, hom. XLIII. in Genesin, α AMBROsIm, tib. I. de Abrahamo cap. IV. aliique. Rectius hae de re Pronuntiat Avavs TIN vs., quaest. XLII. in Genesin, & in libro eo .era mendacium ad Consensium cap. IX. Petrus equidem apostolus, uepis. ILI. I. Lothum voeat iustum; sed inde, euin omnium i firmitatum aut peccatorum expertem fuisse, vel omnia eius facta recte se habuisse, colligere non licet. Alterum, quod in Lotho notamus, infirmitatis documentum est, quod ex timore nimio ciuita tem Zoar deseruerit, dc cum filiabus suis in montem vicinum se conintulerit, ibidem eum iis in spelunca habitaturus, unde grauioris lapsus occasio. Potuisset secure in civitate Zou viuere, quia hocce refugium ipse Deus illi concesserat. Eam vero dum deseruit, siue eam Sodomae nimis vicinam crederet, siue, quae HIERONY1,1 I est seu tentia, eam alias terrae motibus concussam nosset, dissidentiam 1uam erga Peum aperte prodidit. Ita.ergo dum cum filiabus in spelunca habitat, in peecatum longe grauisIimum praeceps datus est. Sunt
equidem dc hie, qui de Lotho mitius senisuit : immo qui & filias
eius excusant, quod ex patribus faci t IRENAEus, tib. IV. cap. LI. ORIGENEs, hom. V. in Genes C ET SOsT Mus, hom. XLIV. in Gen. AM BRos I v s, de Asrahamo tib. I. r. VI. Verum quod ad Lothum attinet,
ob ebrietatem, adetu per ignorantiam incestum commisit, ipse tamen .. - i ' L Pph