장음표시 사용
361쪽
no Pist. I. ΛB ADAMO AD MOS. naneh, descensurum populum. Prima hic χειροθεσίας seu impostationis manuum in scriptura mentio, cuius deinceps apud Ebraeos usus longe frequentissimus fuit, ut alibi exponitur. In ipsa vero hacce benedictione, luculenta trinitatis in una essentia diuina, sunulcontinetur confessio. Deus, inquit, in euiuae consi ecLι ambucra erunt patres mei, Abrakrm edi Isaac; Deus, qui pauit me a tempore meo usque ad diem hunc s angelus ae Ag, qui νm dicauit me ab omni malo , benedicat pueris istis m. Vbi nihil pranius. quam ut per Deum, cuius prouidentiam in sui sustentatione agnoscit, Deum patrem, per Deam, in cuius colla ectu paties ei s ambularunt, quiue adeo eos sanctificauit, spiritum sanctum & per angelum redestiorem, filium mi intelligamus. Pia haec est meditatio A. MARTINI LUT HERI nostri, commentis ad h. l. quam pluribus xtiam confirmat ΛBR. C Lo v I V s, s flem. Geol. tom. ILL p. P. De angelo redemtore non una equidem omnium est sententia. Creatum enim tum Romanensest,
tum qui ex Socini schola prodierunt, intelligunt: illi ut αγγελο- 'ησκείας hinc argumentum capere queant, hi, ne quid admittere cogantur, quo diiunitas Christi demonsttetur. Fuit & jn ea-'dem sententia Io CHRYsosTo Mus atque B Asrous, qui Fus etiam GEORGIvs CALIXTus ad 5 L & THEOD. HACKs Nio, ad h. l. itemque Io. CLERICus ad h. l. adstipulantur. Sed praeferenda omni
illorum sententia, qui angelum increatum, seu dilium Dei, intelligunt. Namque primo Iacobus hunc angelum vocat rina αγχι-ςευοντα, asppriorem, Pindicem, qui velut iure cognationis eum sibi asserat, qui dicere pollit: hic meus est, V. LXIII. r. Quod ut de an gelo creato nullatenus dici potest, ita, quis ille ,κα assertor Iaco. bi sit, diserte idem vates Estaias cap. XLIV. 6. docet: Sic dixit Ieho h rex Uraι Δου fertor eius Iebonis Deus exercituum. Deinde Iacobus angeli huius non meminit, ut ministri a Deo mittendi , non enim dicit, Peus, qui misit angelum situm, idem eundem porro mittat ; sed eadem prorsus ratione, qua de Deo Iocutus erat, et am de angelo hocce assertore Ioquitur , ut custodiam & benedictionem eidem ceu caussae principali, ut loqui solent, tribuat. Id quod dosumento est, angelum hunc ipsum reuera esse Deum Deique filium. Practerea benedictionem re ipsa alicui impertire, id
362쪽
fg T. Iri. A. VocAT. ABRAHAMI AP MOSEN. ῖς non angeli ereati, sed solius Dei opus est. Non itaque ab angelo,
sed tantum a Deo hoc eXpct ς potorat Iacobus. Quod si an gelus ereatus intelligerQtur , s R. Ossi', quod pro nepotibus siti, iercedere apud Deum, . dc ita bened1ctionem impetrare iis de beat. At eiusmodi intercellionem ab angelis xpetendam, non tantum probaei scrieturae testinabniis nequit, sed eidem prorsus adisue atur, cum latam ad idololatriam muniat. Nee praetermitten um, .od um angelum assertorem seu vindicem 'ab omni malo vocet. Si ab omni malo eum vindicauit, ergo etiam a peccato & potestate diaboli, quod profecto solius. Dei opus est. Denique. non de pluribus, sed de uno angelo loquitur, quem ἐμφατικως illum Aede torem adpellitat , digitum vellit i tendeἀs ad beneficia quaedam insignia, quae ab illo acceperat. Illum vimirum angelum assertoren indicare cupit, qui in somnio illi dixerat, vidi ommia, quae tibi feciς ἱ- , quilio fula verus Deus, Genes XXXI. ra. b. illum, quocin colluctatus est, & a quo benedictionemeetiis c impetrauit, Genes XXXII. A .as quemue ipsum Dei filium sirisse, supra iam dem strauimus.' illum, qui et .apparuit: proinmissionemque patribus eius factam de terra Canaan repetiuit, seque verum Deum esse, testatus est, Gem XXXV. I. q. D. Antiquis ecclesiae doctoribus, qui secus sentiust, vel solus opponendus ATH A Naissius, qui orat. m. contra Ariam tom. I. opp. pag. ε . rem Omnem loculenter euicit. Ad rationes a IoAN. CLERICO pro sentensa con- traria allatas, iam respondit FnDΜ. DEFLINGIUs. obseruation. Dcrari
pari. II. obstruat. VII. fag. 7 . seqq. Benedictione finita, Iacoli Iosepho eiusque filiis certam hereditatem in terra Canaan assignat, denuo hac ratione & fidem suam, obam diuinis promtilionibus habebat, adfectum erga Iosephum singularem testaturus. Cum veto Iacobus dicat, se eam portionem accepisse e manu Emorari gladio suo σ arcu suo, haud . exigua hinc interpretibus creata est dissicultas. Nonnulli enim ad factuin filiorum Iacobi, qui Sichemitas contrucidarunt, hola referunt, ac si hac ratione illa terrae portio velut lare belli cesserit Iacobo. Verum cum vir sanctissimus hocce filiorum favicinus maximopere testarus si, non est credibilet eum sub vitae fi- nem hoc velut pro suo venditasse, & ita aperte illud adprobasse. V v s Nee '
363쪽
P . I. AB ADAMO AD Mos. Nee ex facto longe iniquissimo , Iacobo , aut filiis eius, ullum ius in istam regionem acquiri potuit. Quodsi moribus gentium aliquan- .do inualuit, ut hostibus quocunque modo erepta victoribus cede rent, eos tamen ceu impios & iniquos Iisobum imitatum, a piet te
viri prorsus alienum m. Neque hinc te expedias, si ver maxime: - . per arcum & gladium preces dc orationem cum ON RELoso & Hi 2Rciis Iri No intelligas, cum nec precibus a Deo expetere fas sit, quae iure nobis vindicare non possumus; ne dicam. quod sine necellitate ad allegoricas eiusmodi explicationes non sit recurrendum. Mistis itaque reliquis szntentiis, proxime ad veritatem illos accedere exiliu-
, mo, qui Iacobum prophetice de re futura quasi iam facta loqui exia 'stimanx, & sibi tribuere, quod liberi cmm Leniri erant, propter 1anguinis nominisque communionem. Exebraeis doctoribus hanc etiam sententiam calculo suo ahrobant 'R. . ABEN EsRA, & R. LEvI BEN
G som Atque haec quidem pustquam Iacobus cum Useptio egit' set, reliquos etiam ad se vocavit filios, bene dc iis precaturus, similia 'ho futuram posteroruiti pariter ac ecclesiae, ex sit gulari μminis instinctu, sortem praedicturus p Genes XLm Illustre autem. id tu reliqua maxime est illud de sceptro a tribu Iudae non aufferendo, vaticinium vers. ro. de quo nonnulla Obseruare, ab instituti ratione non . erit alienum. Primo dicitur: ο : N, non recedet; scilicet, . postquam semel summam illam dignitatem obtinuerit tribus Iuda,
ab ea non aufferetur. Non itaque qualiscunque reipublicae concusesio aut debilitatio hae voce indicatur, sed plena euerso & destru- ctio. qua summum imperium prorsus amittit, & respuia ita esse desinit. Eodem sensu de Aegypto Zachar. X. D. dicitur: c
d' & se reum AEgypti amouumst. Explicationem hanc euentus comprobauit, ut deinceps demonstrabimus. De voce ex qua haud exigua pars senius huius oraculi pendet, variae sunt interpretum sententiae. Constat, eam proprie virgam , seu stare lum, silinificare, quae acceptio cum hic locum non inueniat , nihil aliud superest, quam ut metonymice pro regimine seu sumisso imperio, siue per reges, sisse alia ratione administrato, hic capiatur ; idque, qprout actu seu ipso exercitio , non saltem potentia seu iure, penes populum seu magistiatum cristit. Falluntur euitu citra controuersiam
364쪽
qui virgam castigationis hie intelligunt, quod Iudaeorum quorun dam est subterfugium apud Io. - RISTOPHORvM WAGENfEIMvM , in confutat. --. LQP--. g. 'a . cons. & BAsNAarus, hi iussi Lb. IV. carp. xXL pag. Joa. Mira esset hasc benedictio, quae vi as . di flaggia promittat. Praeclarum quid & valde eximium, quod tri bus Iudae se prae ceteris efferre queat, insinuari, res ipsa docet. Calamitat Hquidem etiaminarias sua culpa experti furit Iudae .posteri, non minus tamen dc resiqui Israelitae experti sunt. Accedit, quod paraphrastae chaldaei, ' teresque Ebraei huic interpretationi re pinent.' Nec qualiscunque saltem praerogatiua, qualis focte rectorum scholae est, aut forma dc istio trihulis, hac voce designatur, quorum illud R. IsAAC AB ARBΛNEL, in pentateuch. DL ML . hoc, post MENAssEH BEN IsRAEL, Ist. ALTINGIus, de Schilo lib. IIccap. II. pag. I a. intelligunt. Amplius enim quid & longe nobilius ceptri voce indigitatur, quam 'mbraticum aliquBd scholae regi- .men ; unde prior sententia cor litis Pollerios autem cum . per tau
tologiam sensum plane ineptum gignat, itidem admitis nequit. Nec vero' in alterum extremum ita procurrendum, ut in spec' per sceptrus. αξ suin βασιλκον intelligatur, quippe quod cum euentu itidem conciliari nequit. Regia enim dignitas in tribu udae cum Zederia, adeoque diu ante aduentum Messiae, desiit. Vnde Iudaeis in dissiculltates inextricabiles nos coniiciendi occasionem suppeditasit, qui Ita sentiunt. Nec hinc te expedias, si vel maxime eum PETRO DANIELE Humio distinguas inter possislanem ου usurpationem, demon' . cuangel. prop. IX. cap. IV S. VIII. p.rg. 16. Nihil enim Iudaeis pronius tum erit, quam inde concludere, hodie adhuc penesse sun uri imperiun,possessione & iure esse, etsi actu & usurpatione liud non hagant. Felicius equidem hinc emergunt, qui partiaculam voce pξ disiunctive necipiunt : sed quid & hae de re eensendum sit, mox dicemus. . 'Nune id saltem addo, non deesse' exempla , quibus probari potest, sceptri nomine generatim summum imperium seu το κυραν in republica denotari, ut patet ex Iud. MI .E r. XIV. F. Ezech. XIX. I. I . Consentiunt ONMELOS, Lxx. in terpretes, & sYMMAcietus, generatim imperium seu summam dignia
talem intelligentea ι etsi Hiςrosolymitanus paraphrastςs & IONATHAN
365쪽
PER. I. AB ADAMO AD Mos. de regia dignitate hoc capiant. Cum vero porro dicitur: speciatim tribum Iudae a ceteris distinctam designari, palam est. Huic enim benedictio haecce de itinatur. Vnde. eῖra , Mi uniuem . sui. populum Israeliticum intelligunt , quibus exemplum praeiuit
equidem, post captiuitatem Babylonicam tribui Iudae Bes uni niti,di Levitas fuIlli admixtos, immo & Israelitas plurimos ex aliis tribubus , sed hoe ncti obstat, quo mous pocles tribum Iuda speciatim summum imperium fuisse dicatur. Voce Eprio legislatorem humagistratum, qui non tantinά ha et ius leges ferendi, sed & latas interpretandi, & secundum eas ius dicendi denotari, plerorumque est sententia. Cumque ista vox ἐρογητικῶς voci Ozia addatur, Wi . itidem. summum imperium, sed ηrout per facultatem legislatoriam diiudiciariam se exerit, significe , particula vim suam & signifieatio 'nem ordinariam, quae copulativa est retinet, ut sensus sit, neutrum. neqri sceptrum, neque legislator a tribu Iudae recedet. Neque frustra ista vox additur. Et si enim utraque το κυζιον seu summa potestas signi licetu, noc tamen intercedit discrimen, quod prior imam administrandi rempublicam facultatem; posterior, f ultatem legislatoriam & iudiciariam significet. Quae licet in summo imsterio coniniuncta sint, seprsim tamen spectari possunt, interdum etiam seorsim' a diuersis in una eademque republica administrantur. Atque haec eum ita sint, frustra excipiunt Iudaei, licet sceptro destituantur, es ' iamen sibi adhuc hodie m p pnc legi speritos, interprete, doctores. Etenim perperam supponunt, haec disiunctive poni, cum potius coniunctive accinenda sint. Deinde vox p non istierpretem seu doctorem legis, sed legislatorem & iudicem signifidat, aJeoque facultatem cum summo imperio coniunmm, seu ex eo flueptem, certe talem, quae sine summo imperio esse nequit. Singularisa est sententia IO. CHRIsTOPHORI HGENfEu ii , cuius peculiaris de loco -Gei XLIX. io. extat dissertatio ad CHRIsΤoPHORvM ARAEOLDv Μ, in
fascιculo' quinto opusi ulcorum ad historiam EF philologiam sacram spe- . mmium, pag. ZN. q. . Existimat enim, voce Fpno ducent in republica regulumque significari, non summum principem, sceptro
366쪽
SE T. m. Α VOCAT. ABRAHAMI AD MOSEN. 'vientem, gaudentemque absoluta potestite, sed talem, qui ab altera potestate dependet, eamque venerari eogitur, quales duces ab omni
momoria multi fuerint. Proinde R. fALOMONEM IARCI HVM secutus, .
το de magistratu summo, το pprio autem de inferiori seu de
pMdente exponendum ego censet. Hinc etiam pacliculam ' disiunctive potius explicandam existimat, cum vno eodemque tempore
Iudaeorum tota respublica, vel uobilior eius pars, iudaica scilicet tribus, cum sociis, & a regibus & a ducibus gubernari non potuerit. Quae quidem viri doctissimi sententia si applicationem, de qua deinceps, spectes, concinna satis atque ingeniosa est. Facitque ad eatu eonfirmandam, quod L . interpostes vocem pi no reddiderint pec γηwnνον, quemadmodum & vulgatus interpres per ricem. Nec exempla desunt, quibus probari potest, particulae vim. eile disiuneunam. Sed ut hoc loco eam disiunctive capiamus, nulla nos cogit i cessitas. Et licet inferiores magistratus interdum facultatem legislatoriam & iudiciariam, sed dependenter habeant, & hoe sensu 'pprra dici queant: uon tamen de ducibus bellicis, inea
opinione, aeque haec vox capi potest. Non tantum enim origo
Oius I derivatio a verbo ppri, quod significat flatuere, decernere,
sed & usus earum quoque vocum, quae ab eulem radica descendunt, repugnat. Rectius itaque receptam retinemus significationem, qua talem denotat, qui facultatem legislatoriam, seu iudiciariam habet. Cum autem, uti dictum, talis facultas vel dependenter vel independenter penes aliquem esse soleat, qualis hic intelligenda sit, ex applicatione patebit. Plus negotii interpretibus facessivit, quod 1eruitur: P-z a st ibin eius. NonnPlli, ad eam respici conis
detudinem, putant, qua discipuli in scholis Ebraeorum ad docto rum pedes sedebant, ac ita erudiebanter; vid. Act. XXILI. M lensus sit: non deerunt doctores inter Iudaeos. ad quorum pedes discipuli sedeant, donec veniat Messi c. Alii per v pedites, seu exercitum pedestrem, quo plurimum valuerint Iudaei, intelligunt, ac si sensus esse , non recessurum esse ducem besii ex medio militum eius. Quibus expositionibus quid opponi queat, cum per se pateat, nsm est, ut iis conuellendis immoremur. Fateor autem, facilius esse, hic aliorum sententias reiicere, quam talem profare, quae Omastus satia, Xx ne
367쪽
faciat. Nonnullis res tam desperata visa est, ut, non e liter, quam textus correctione, sensum commodum erui posse, existimauerint.
Occalionem illis praebuit codex Samaritanus, qui habet unam, ut ' sensus sit: non auferendum bossi ducem de vexitau eius, inter quae rem Iari solet, donec veneris Schilo. . Plaeuit haec interpretatio summo
quondam viro IOEO LvDOLPiso, qui eruditis eandem examinand: mproposuit; eandemque calculo suo comprobauit ΙΟΛN. CLERICus,
ad h. l. Eo magis etiam se cominenidat, quod unius litterae salterustatuatur mutatio , quae inter litteras sorma inter se sere conuenientes, facile contingere potest. Sed quantumuis ingeniosa haecce vi-ἀeatur coniectura, nec auctore suo sit indigna, religioni merito nobis ducimus, ebraei textus integrit item ulla ratione solicitare, lectionemque constanti codicum manuscriptorum fide & antiquiis morum interpretum consensu firmatam, vocare in dubium. Qui semel hoc
licitum putat, impedire nequit, quin fiat saepius. Quanta etiam
Samaritici codicis sit auctoritas, aliunde constat. Io AN. CHRIs Το- P Ho Rus WΑGENfEILI vs, dum rationibus variis ostendit, cur illa mutatio textus admitti nequeat, & aliorum quoque expositiones refellit, ipse tandem in eam sententiari ingreditur, pedes per translationem plerisque gentibus. familiarem significare id , qdod in re qualibet ultimum, seu, Huod est rei finis, seu quod postremum poli
aliud sequitur, id quod ex locis Exod. XI. r. II. rcg. III. y. compro bat. Repraesentari itaque in hoc oraculo, ait, statum futurum reipublicae iudaicae instar personae, quae monu sceptrum gestet, quae pedibus consistat, & iuxta eos duces & habeat. Per pedes itaque non minus hic, quam in illa Nabuchodonosoris sutua, vltima& postrema tempora intelligit, ut adeo a pedibus Iudae ii ausserendi dicantur, quibus seri illius nepotes carituri erant, seu quos ultima reipubliine aetas limit, desideravitque, toc. cit. pax. VI. Quae quidem expositio nititur hypothesi, ac si generatim fata reipublicae iudaicae hocce vaticinio ex ibeantur, quae quousqu4 admitti queat, deinceps vid bimus. Hinc vero si discedas, longe nimis hanc explicationem petitam, nemo non intelligit. Idem censerulum do illorum sententia, qui verbis ivo morem ac habitum leonis exprima cement , dum incubat pi dedae accubando inter
368쪽
pedes 1uos ita seruat, ac tenet, Vt nemo ea in ipsi facile eripiat. Etsi enim, quae vers. p. praecedunt, huic interpretationi seuere videantur, nullum tamen ceteroquin indicium apparet, huc ea verba tesea Mnda. Nec enim aut sceptrum, aut legislatoria potestas , praedae instar censenda erant, nec omni temp*e inimicis suis Iudaei talem incusserunt timorem , ut cum leone competrandi veniant. Mihi maxime probantur, qui has voces de natiuitate naturali explicant, ut ' sensus sit: non recedet sceptrum de Iehudab , nec legislator natus=ab inter pedes erus, hoe est, semper erunt iudices, & legumlatores, in terpretesque ex tribu Iudae orti, donec veniat Schiloh. Suffragatur huic interpretationi a. sERAsK sCHMinive qui addit: τα esse ab inter pedes alicuiui, est elegans cinnodes a descriptio natiuitatis eius, non tantum a matre, sed etiam a pave, sicut alias filii e femoribus patram exire dicuntur, comment. ad h. l. Nee dubitabit de hac interpretatisne, qui genuinam signincationcm dc emphasin particulae I 2
recte secum expenderit. Λccedit, quod magno consensit antiquissimi interpretes o NKELos, lo NATHAN, paraphrastes Hiero lyn tanus, Lxx. interpretes, & Vulgatus, has Voces ita expotuerint, quoina ruin in re dubia atque obscura minime spernenda est auctoritaς. Eandem interpretationem sequitur IOAN. HARDVINus, etsi alia ratione sensum oraculi Iacobaei prorsus peruertat. Ita enim hoc explicat: Erunt ex si a rege principes, duces, nec defuturi sunt ex ea regum sirpe primogeniti mascuti ex masculis eliniuem familiae naia, qui sine propterea hereduario iure, etsi non se ecfucto, ut iureconsulti loquumtur, reges ac duces populi, donec νeniat, anarea rue id , qui mittendus
est, ut sit dux σsaluator Fopuli sal m. in chronolog. Peteri te net. I. I. Vesum duo frustra dipponit HARD v I Nus: alterum, per duces de femore eius, intelligendos primogenitos e familia Dauidis . alterum, per sceptrum ius saltem ad coronam intelligi, quod nulla mutatione nullaue praeseriptione aufferri queat. Sed ia applicatione quoque ista NARDviNI sententia non recta se habet, quod cum ab aliis iam cistensum sit, hisce discutiendis non immorabimur. In ipso potius oraculo explicando pergimus, deque verbis, quae sequuntur: t 'a' 'P IV obteritamus, ea cum latitudine quadam.
. vitelligetida. Non enim id significant, eo morumto, quo Schilodi
369쪽
venerit, repente & quasi uno ictu deiiciendum regimen & synedrium iudaicum, sed sensus est ; circa illud tempus, quo Sestiloth venerit, instare reipublicae iudaicae ruinam, ultimamque perniciem , ita ut si penitus destructa pessundataque fuerit, hoe signum sit certissimnm, Sestiloh seu Messiam iam veniae. Perinde est, siue vocem
explices per peniat, an per venerit. Posterior expositio illis inia seruit, qui per totalem euersionem reipublicae iudaicae sceptrum demum ablatum censent, quod factum, cum iam venisset Chrilius; prior autem illis, qui a Pompeio, paulo ante Christi natiuitatem, sce-- ptrum ablatum putant. 'Qua de re deinceps. Iudaeorum ineptiae, qui, ut caussae pessimae considant, particiaam 2 IV dissolui int,& priorem vocem de aeternitate explicant, alteram per quando reddunt, ut senius fit, sceptrum a Iuda non austeretur in aeternum; quando umeris Schitob, ne dignae quidem sunt, quae retulentur. Quis vero tandem emite, ante cuius aduentum non est destruenda respublica Iudaeo
rum Z Schiloli vocatur Iacobo. Quod nomen quid significet, inter se
prorsus non conueniunt viri eruditi. Illos plane non moramur, qui vocem hanc corruptam sibi persuadent , legendumque putant cum luae sententiae non aliud afferre argumentum possint , quam
vulgati interpretis auctoritatem. Nec, a Iudaeis textum corruptum, dici potest, cum ex antiquissimis huius gentis doctoribus nonnulli aperte fateantur, hic de Messia sermonem ςne. Multo minus in gratiam I xx. interpretum recepta lectio solicitanda, qui habent: τά αποκείμενα δετῶ, vel, ut alii codicta legunt: ω rοκειται, unde nonnulli colligunt, eos legi sie ' . Quanquam alii
contendunt, ita eos vertere potuisse, etiamti legerint Sed cum reuera in illa Lxx. interpretum versione nullus sensus sit, cur non hanc potius, quam textum ebraeum , corruptam statuamus λValde namque placet mihi illorum coniectura, qui Lxx. interpretes eodem circiter modo, quo Chaldaeus, hanc vocem expres ille su-ssicantur. Chaldaeus autςm ita vertit: Nn zo ηπ'. N Π donec veniat a fessias, cuius es regnum. Verosimile itaque, Lxx. simile quid dicere voluisse, donec scilicet veniat. ο-ω α ρκειτ* ἡ-Quicquid huius sit, de braei textus integritata cum dubitandum non sit, fid saltem super-
370쪽
sECT. III. Α UOCAT. ABRAHAMI AD MOSEN. Hs est, quid lita vox tandem sibi veliti Inter varias ,.quae liac de re extant, sententias, duae Prae reliquis celebres sunt. Prima illorum est, qui vocem exponunt, per sttam rimi, prouocantes ad vocem cognatam , I MDia, Mut. XXVIII. LI. quanquam non desint, qui dc ibi foetum recens editum, & a secundinis denominatum, a Mose' figoari, contendant. Interim inde colligunt,
γ π per 'needo 'en denotare foetum vel filium, quod insuper ex cognata vos uin prodidit, quae apud scriptores Talnaudi
rum est, qui hanc vocem derivant a nesar tranquillus,pacificus,' 'erfuit, ut adeo Π, Π idem sit, ae tranquiliato pacificator, fr&.uo ; ra
cis : Vzpr cepspacis. Subscribunt ei HIERONYMus AB or PASI RO, FRANCISCvs VΛTABI.us , sEB. CAsTALIO, & alii. Eaque reliquis omni- 'bus mihi praeferenda videtur. Nec desunt eiusdem formae nomidia in lingua ebraea, ut m p Genes. XIX. 2I. um p Hos. IX. 1.
Genes II. II. ΠΥ'n Genes XXXVI. - . & ne quis circa nquiesceras in . fine dubium moueat, ipse vox rub T. Quod autem res ipsa in Melliam quadret, eum scilicet principem pacis esse, adeo . Diahisestum eis, ut superuacaneum foret, id probare velle. Haec sententia , quae dubio fere carere videtur, minime Io CLERICO se probauit, qui positum esse pro v, existimat, huiusque vocis significationem elΠ finis eius. Quod ut probet iuxta alinguae ebraeae analogiam deduci posse a radice , 'er, contendit, hoc . autem Verbum conuenire curn quod apnd Chaldaeos significet cessere, de ere. Quae .quam longe petita sint, nemo non vicist. Quid enim obstat, quo minus a verbo n, . , quod usitatillimum est in lingua ebraea, derivetur Quae nos necessitas cogit, ut a b u potius, quam
i , et hanc vocem derivemus, idque ea ratione, ut nihilo secius verbii ,-- significatio a Chaldaeorum i ' sit repetenda Z Analogiam gram maticam non obstare, ex antea dictis constat. Sed nec sensus commodus resultat,si viri doctissimi sententia admittatus. Sive enim hunc lensum statuas: Semper erunt reges in Iuda, donee eius eri sinu; siue Iliam: donec uaere tribus incolumis erit, nunquam regnum amittet, - XX 3 . . ' . - semel