장음표시 사용
371쪽
PTR. I. AB AD MO m Mos. semel μοι in Davidua famili.t cola iam, neuter admitti potest. PriOeenim re aera absonus est, posterim eum euentu pugnat, cum diusti tea reges ex tribu Iuti eue lesierint, quam respublica destructa fuit. Et certe nital eximii Iacobus hic meae pollicitus esset, si nihil aliud sibi voluillet, quam regnum in Iuda ad tribus interitum Vsque permanIurum. Nec operae profecto pre m eit, tam operole aliquid comminisci, non alium in finem, quam ut praesidia firmissima cluistianae religionis coistra Iudaeoru incredulitatem
destruantur. IAccisus avs rivs itidem. nouam vocis huius origi nem. commentus est , in comment, tingu.re ebraeae P. V. son.
tendit namque, eum significare, qui laborib- grauissimis premitur , cAi purificatio 'gentium competit. Vocem enim a verbo rin, descendere putat, quod significat ian ere, molesta craegritudine deficere, mferrime labraxo, Gen. XLVII. N. Quae vo- cis π et: interpretatio etsi a re ipsa non sit aliena, sed muneri &ossicio Christi optime conueniat, vel ideo tamen locum non inueniet, quod non sine magnis ambagibus ex fieri possit Nulla itaque ratio est . cur eam. quam antea proposuimus, Vocis huius a verbo π derivationem deseramus. Id saltem superest, It disquiramus, quis itaque ille sit, qui nomine et D p hie deseri bitur Messiam esse, non tantum christiani pleriqua magno consensu credunt, sed ex ipsis iudaeis longe praeitantissimi, etsi hi cim ea applicationem in diuersa abeant. Idque comprobari luculenter potest ; primo quidem ex designatione temporum, quia Iacobus praedixit, quae t ma erant euentura, qua phrasi tempora Messae exprimi sol t. cons. ED. II. a. Meb. m. t. Ebr. I. LDeinde ex concinna totius oraculi applicatione, quae ita se habet, ut abunde constet, in neminem rectius & plenius cuncta quadrare, quam in Messiam. Accedit introitus ad hoc vaticinium ἐμφατι- κοτατ M, quo de Iuda ea se dicturum Iacobus profitetur, ob quae omnibus seculis sit ab omnibus fratribus praedicandus, ne quid de
eo dicam , quam accurate euentus haec omnia comprobauerit.
Iudaeonim per Messiam intelligentium testimonia iam ab aliis allata jnt, nec profecto in re tanti momenti parui facienda.
372쪽
Ipse quoque Io. CLERI si v s. haec testimonia agnoscit, simulque obseruat, unum fere ex celebrioribus ebraeae gentis doctoribus huic sententiae aduersari, scilicet R. AB EN EsRΛ, qui Dauidem ex tribu . Iudae regem designari contendat , cuius ipse ibidem refellit sententiam. Frustra autem idem vir dinctus horum testimpniorum elevare pondus annititur, cum eorum potius vis sit longe maxima, inde potistimum aestimanda, quod Iudaeorum cauliae prorsus uduersei aur. Nec reliqua, quae idem contra communem sententiam adfert, nos morabuntar, cum ea ab aliis iam dis-ousa meminerimus. Vltima denique illustris huius oraculi verba
Quae itidem diuersimode explicantur. v xx. interpretes ea reddunt: 'κμ αυτος προέδοκία εθνῶ, quos secutus vetus interpres latinus triuis lit: cae ipse erit expectatio gentium. Huic interpretationi illorum fruet sententia , qui vocem a verbo π p expectareis derivant, mutato ' in n. Approbat etiam eandem suo caleuso vir doctissimus Io. GLERI Cus, at ea ratione , ut vocem istam re istius per conuemum veni existimet, quia radix p in coniugatione Niphat aggregari significet. Ad rem ipsam vero quod attinet, conuentum G aggregationem Israesitarum, in agrum tribus Iudae in.telligit, scilicet ad iudico regios Hierosolymitanos, aut ad regem ipsum, si quid litis difficilioris inter eos esset, aut similem ob caus-lam. Verum cum post Salomonis tempora eiusmodi conuentus Israelitarum ad tribum Iudae non fueriint, haec omnia frustra dicuntur. Nititur praeterea haec sententia praua interpretatione vocis , , quam cum iam reiecerimus & haec sua sponte corruit. Mitto reliqua, quae opponi possent, & ab aliis iam opposita sunt. 3Αcotius svssETIus nomen rinp deducit a ripa mundum, pinum esse, in Niphat: innocentem asseruit se, insons fuit vel declaratus es, Vnde nomen: purgatio, ut sensus sit: s j si purgatio pel p rificatio populorum competit. Quae interpretatio cum re ipsa bene equidem conuenit, Cam Chiistus omnino sit purificatio omnium gentium , at de luatio ista vociε repugnat analogiae grammaticae. . Propius itaque ad verum accedunt , qui ONκELosI dc Hierosolymitani paraphrastarum vestigia legentes, vertunt et G ra erit obessientia . . EFu-
373쪽
ἡi opsiorum, ut senilis sit: eius fraeceptis ac mandatis morem gerent M obtemperabunt. Namque etiam Prourab. XXX. V. ubi semel adhuc vox nn p occurrit, nihil obilat, quin obedientiam significet. quae etiam R. KIMcul in libro radico est expositio, contentientibus ει aliis Ebraeae gentis doctoribus. Accedit, quod nonnulli
praeeunte LUDOVICO DE Dl Eu, vocem a radice rip de luant, quae apud. Arabes obedire, reuereri significat. Iam ergo cum dolenta oraculi Iacobaei, singulorumque verborum, constet, de complemento eius paucis aliquid addendum est 3 ut ita dissicultates, in
applicatione occurrentes. remoueamus. Nimirum iam pridei ι recte obseruarunt viri eruditi , perpetuum imperium tribui Iudae in hocce vaticinio prGinitti, temporale quidem ad certum tempus, sed finito temporali , ' spirituale ad finem usque mundi duraturum. Non enim dicitur: cum veneris Schitob, tunc omni modo te ιιιι 1 sed: re huic erit obedientia populor I cons. 3EB. SCHMIDIus, in xosi g. bibl. priori p. ιυ. Nec dissentit PETRus DANIEL riv ET Ius, de monstr. euanges. pro . IX. Pag. m. sy. etsi in eo calculum nostrum non ferat, quod putat, hisce verbis : non a eretur sceptrum de Imda , aeternam sceptri postellionem Iudae promitti. Falli in eo doctillimum praesulem, partim ex dictis intelligitur , partim ex dicendis constabit. Sensus namque oraculi diuini eo redit: ex eo temiapore, quo summrim imperium temporale per Dauidem in tribum Iudae conferendum sit, nunquam illud, etsi varia ratione labefactetur, aufferendum elle , donec veniat Schiloh , per quem idem imperium, sed modo spirituali, sit continuandum. Qui senius, .ut ex verbis huius vaticinii hactenus explicatis sua sponte. resultat, ita in applicatione sequentes se offerunt dissicultates : si) quod inridekia regnum Iudae desierit; Iiὶ neo in captiuitate Babylonica. durasse, dici possit; IlI post capriuitatem Babylonieam sub Peris serum dc hinc Syrorum regum iugo constituta respublica iudaica supremi imperii fuerit expers ; Ivὶ immo in ipsa Iudaeorum re- pustica summa potestas ad Hasmonaeos fuerit translata, ex tribae Leui oriundos; v) ab his vero ad Herodem transierit, cἰ λοφυλον, ut plerique putant, gente quippe Idumaeum 3 v I & tandem diu adhuc antet Christum natum ad Romanos, quorum quippe im- . perio
374쪽
ςECΥ. ΙΠ. Λ VOCAT. ABRAHAU AD MOSEN.perio fiam pridem subiecti erant Iudaei, cum Chilitiis nasceretur. Has. diffieultates ut tollerent, varias viri docti ingressi suis vias.
angeniola prae reliquis videtur sententia IO. CHRI TOPHORI . AGER. e
tem duces, seu magistratum inferiorem, ac dependentem, intelligentis. Hinc enim concludit , o uniuersem reipublicae iudaicae , quatenus ex Iudae maxime posteris constabat, .faciem & fata velut in . tabella quadam ' hocce vaticinio repraesentari. Primo a Dauide regiam dignitate M in tribum Iudae illatam, continuatam in eo iusto ordine fuisse usque ad Zedehiam. Secuta hinc captiuitate Babylonica, Iudae sceptrum seu regiain .ignitatem recuperasse,' at habuille duex, dependentes scilicet mox a Periasis, mox a Syris, tandem ab ipss Romanis, atque adeo magistratus inferiores. Et hoc quidem tribui Iudae hic promitti, quod pri- .m ι reges, deinde duces habitura ci; .nec respublica 'adeo Iudaeorum penitus sit euertenda, donec venerit Schitob, seu Mρllias. Quae
eum concinne .satis ita dicantur, mon aeque firmis nituntur.
fundamentis, ut ex antea dictis patet. Et potest res omnis secundum explicationem amea allatam fac1e expediri, modo obseruet .mus, summum imperi uid, speciatim regiam 'dignitatem, a Dauide. in tribum Iudae illatam ; & qicet in Zedehia regia dignitas desineret, non tamen ipsum Imperium cum eo desiit, aut respublica pe . nitus euersa fuit aut destructa. . Abducti sane sunt Iudaei in eaptiuitatem .Babylonicam, sed non dissipati prorsus & dispersi : unde in ipsa Babylonica capfluitate unam gentem, peculiaremque rempublicam, consticuerunt: nec dubium, quin & magistrat is suos & iudices habuerint, licet ipsiim sinninim imperium impedi t .m fuerit, quo πουnus 'actu ab illis exerceretur. Teira quoque Iudaica populo
lati seruabatur, nee abi populi in eius possessionem mittebantusi' quo a fallaim, cum decem tribus Ithaeliticae ab Afriis in captiuitatem abducerentur: unde & terra Iudaica tantum sita habIsse sib- Diba dicitur. . Post L xx. annorum exilium in cultas sedes reuersi, non quidem resiam dignitatem, reuera tamen imperium, facultari . tamque rempublicam secundum suas leges & instituta administrat
di obtinuerunt, dc prout in captiuitate Babylonica .impedita & quo
375쪽
dammodo labefactata erat, recuperarunt. Et licet Persarum teges adhuc aliquid auctoritatis in Iudaeos sibi vindicauerint deinceps. etiam hi, destructo Persariim regno, variis Aegypti dia Syriae regum'. iniuriis merdit exposit, ipsa tamen reipublicte ad Dinistratio pariter ac facultas legislatoria, penes ipses semper permaniit, habueruntque adeo&-s eptrum,&z ppn: legumlatorem Nomine reipublicae autem imperium administracimt duces seu principes, quorum Primus Zorobabel Salathi ejis filius sitit quem Esdras, Nehemias ali lue exceperant, dGnec ad Hasmonaeos leu Maccabaeos summ 'erum transiret . Et hi auidem non ex tribu Iudae, sed ex tribu Levi fuerunt. Sed hoc nobis non ob l . In Ora cuia enim lacobaco hoc. saltum dicitur,. quod ice pirum seii facultas admi mitrandi rempublicam. penes Iudaeos ad , Italiae aduentum usque perii: ere debeat L non autem quod illi, qti, reipublicae nomine summae rerum practatur, erant, eT.' tribu Iudae est debuerita Reuer. Itaque imperium penus Iudaeos. . leu tribum Iudae s iit, etsi nomine reipublicae ab illis, qui e tritu. Leui erandi, administraretur. . Cum vero potestas ad iniit randi rem publicana ad lautitiam Herodiaria transiret', Vibe. antea -5 templo a Cn. Pompeio, ciuili bin Iuda rum flucordiis- cito' occupatis, M. Antipatro, qui primus Ilero dum gentem ad 'luorem sostrinam evexit, Judaeae & Syriae procuratore cc utituisse tum . demum magis adhuc sceptrum humi nutum , M potestas populi labefactata cit , unde non- diu Ili haud sine ratione initium ablaticinis sceptri, seu totalis rei publieae iudaicae deliructionis, hinc. accersunt. Interim sitie reges tum. Iudaea, etsi a Romatiis constitutos haberet, si 'e a procurator. us administraretii id ipsa respublica iudaica adhuc Libsikebat, par que haud lxigua liinimae potestatis penes populum iudaicum erat. eici eam independenter haud cxerceretia nolitentur equinin udaei. Io.ἱ31n. XVIII., bu non siret mcto flore quia1up a mkviae sesu: ἐ--, tr. eos, illo tem sta non amplius habuisse ius lupi iciorum . Ulium. 'at habuerunt adhuc alias portes tammi imperii, nec aliua inde 1equitur, quam .pplestitem, quam habuerunt, admodum misi. . imminutam. Sed nec id cuictum se quod ius, s ippliciorum rapitalium prorsus non habuerint. Namqne & Pilatus ad eos dixit: mota I ιαχυ -s,: udam te ran ἔπsyeam iredicate tum, supponens
376쪽
sgori 1Π. A FOCAT. ABRAHAMI AD Mose trabere eoi potestatem, secundum leg*D Patriam aliquem iudicandi. - Quod Sc patet ex capitali sententia, quam aduersiis Stephanum tute runt, di executioni mandarunt' intor. V. I. Τρ. Hoc nim exi inponsaltem- aut iugicio teli factum esse, quae quorundam eg sentet ita, dici nullatenus potes Vnde, ut haec inter se concilientur, dicen idum, l . uille Iudaeis omnjno etiam. caritali supplicio asseere snan. - de poenis minoribus nullum est diiu him j eos, qui contra leges pa.'. trias, speciatimi' lis, quae ad religionem .ectabant, pecca rant.. , Sed si quis aliquid commiserat, quo status a quies reipublicae tur
babatur, aut imperatorum violabatur maiestas, eius rei cognitionem
ad Romani praesidi' pertinuis te tribunal, & hoc quidem sensu dixi de
Iudaeos: nobis non licet tali c se intcificere Fumsu. r. Et haee quidem omnia, quae huc usque diximus, si probevbteruentur. ad dissicultate k a, ea propositas facile respondere licet. Nimiru n i in ire. Vel rhia regia quidem dignitati non autem imperium, seu sceptrui . Inoribu Iuda finem accepit, nec desiit esse respubliea; ' D) inimo mee in captiuitate Dabylonica respublica sile dc sise , ut antea demo drauimusI Gist multo minus. poli captiuitatuna Babylonicam, etsi quodammodo Persarum regibu2 aliquando paruerit, aut a Syriae ae 'Αogypti regibus: sita iter fuerit' addicta ue I v retinuit ipsa tribus .Iudae summum imperium, etsi hoc per trusmonaeos ex tribu Leui .
oriundos 2aministraretur i v idem dice Aduni .de eo tempn v quo reges cx gente Heroauin, ii immam rerum UT I Onian Oriun coacessione obtinuerunt; vi per i plos vero Romanos octi imperium Iudaeorum valde imminutum sit, praesertim postquam taniam m1 cdrium omni potestate capitales poen. . infligendi excidit, hactenus tamen ipla re i Nica utcunque mansit, donec t.mdian excisi occversa a . Tito urbe Hiero olyma , respublica Iudaeorum prorsus. dillo lueriti ir,'daeis hine inde per uniuersum terraruiti Orbetii disper-
. 'gendis. . Idque cum factuiri se, cum iam Iesus Nazarenus natus esia1et, in quem L reliqua Melliae, patribas veteris testamenti promisti, - κριτηρια quadrant, hunc Verum illum Mestiam, uniciana que hominum irruacotens ei leῆ l culenter inde tequitur. Atque id nnbis de- nioni lucam in m erat. Pluria de illuistri hocce vaticinio dabunt tor-uv Novs MAAutari, in 'gionc fidei part v. cari et M iosis ii us
377쪽
tatis lib. IV. cap. IV.seqq. IACOB vs ALTINGI v s, in Schisi , seu de' νa 'cinio Mariarchae Iacobi, quod denes. XLIX. io. extat, fibris qui qste, quibus Pera interpremtio 'redditur, ex eventu demonstratur, ad' 'Iudaeorum conuictionem asseritur, Trianecquerae M D C LII. -to. OI PGANsvs FRANIIus, in Mosa orat βιorum disturat. XI. σ XTA PETRus DANIEL. Horres, dentonstrat. euangel. 'op. IX. pag. Do. seqsIOAN . voaunus e in di 'rratione de ferire σ magistnutu non σαυ- furis a Iuda ctrc. quae extat in fasciculo IV. opusculorum ad histo- , Num s philologiam se iam JecDM ismi pag. 22I. seqq. IO. CHRISTO PHO Rus mΛGENfEIL Ius, in dissertatione se e iam laudata loco . Genes. XLIX. le. quae in eorundem opusculorum . sciculo V. extat, pag. 2N. seqq. AUG. PFEIFrinus, in exercit. de Schitob filio Iehudab, quae sexta est inor exercitationes dubiis elus vexam aranexas, pag. MI.seqq. idem in dubiis vexaris ipsis, cent. I. loco LXXX. pag. asta. seqq. . CAMPgGIVs vITRINGA, obseruas. sacran libr. IV. cap. V. pag. yor. cieri . CHRIsTOPHORI CELLARII disiertatio , de Cn. Pompeii M. expeditionaiudaica, sine initio ablati a Iuda sieptri, nAsMAGE , in historia iudaia ea gallice scripta, lib. I V. cap. XX , par seqq. SALOM. DoLIN. GIus, obseruat on. Dcrari pari. II. obseruat. III. pag. D. seqq. . aliique. Ad Iacobum 'ut paucis reuertamur, cum b edictionibus, finem in posuissset, collegit sedes D, in lectum, re obiit, aggregatusque est ad po los fisos, Genes. XLIX. Π. Qua loquendi ratione quid
indicetur, supra iam exposuioaus. . Iosephi autem erga mortuum .p'entdri pietatis ossicia , & quo, pacto eius eura ex voto apud Niriatharbali , in parentua monumento sepultus sit, constant ex Geus L. AEG t. a. seqq. Annos autem , cum stritretur , Iacobus natus erat Min II. . . g. XV.
Pari ratione Iosephus, vir liasignis, Je pietate ac sapientia praestantissimus, cum ad tertiaei V ne gesterationem posteros ex se vidisset, in Aegypto tandem mortuus
est, cum prius Israelitas iure iurando sibi obstrinxisset, Pota
378쪽
osia eius secum in terram Canaan assumturos si eo iterum, quod certo fore considebat, siniimigraturi essent. Incerea autem Israelis progenies in Aegypto habitans admodum cro. scebat numero, & valite multiplicabatur.
Quod ad reliquos Iacobi filios, qui gna cum Iosepho auO- , decim patriarchas populi Israelitici constituunt, attinet, non adeo multa de illis, si Iudam esceperis, memoratu digna occurrunt. Ino terim haec omnia ex Mosaica narratione satis sit perque nota sunn Mentionem duodecim tribuum Israelis iniicit Dion o Rus sICvLus, sed ita, ut fppareat, quae de rebus Ebraeorum gentiles acceperunt, variis commentis ab iis fuisse obscurata. Monen enim in duodecim tribus hunc populum d isisse, auctor est, δια τα τον αριων τουτον τελειοτατον νομιζεβ , κ γμφωνον - τω πλη Θει των simωντων τον ἐνιαυτον συμπληρουντων, eo quod exis aret, hunc numerum esse perfectissimum, oe anno Auodecim mensibis compileto perjbnilemo apud FHOTIVM, cod. CCXLIV. pag. rvt. Sed aliam diuisionis huius caussam elle, adeoqm magnopere falli pioDoRvM, ex scriptura acra, cui longe rectiu fidos adhibetur, constat. Vimirum duodesna' populi Israelitici fuere tribus , quod duodecim essent filii Iacobi. Et licet 'ille stula ex Iosepho nepotes. Ephraimum ae Manassen filiorum loco esse vianerit, ut supra diximus , manserunt nilliloseeius deinceps saltem tribus duodecim, eo quod tribus Levi, cultui N minis consecrata, peculiarem tribum non constitueret. Propius ad veritatem accedunt,. quali de Iacobi liberis DEMETRIus tradit apud EusEBI vhs, praeparas. uanget. libr. IX. cap. XXI. IV. aa. seqq. recteque se habet, & cum Mosis narratione prorsus co uenit, quod dicit, liberos omnino duodecim Iacobo, septem annis, quibus post initum matrimonium apud Labanem vixerat, natos suisse. De libro, cui titulus: te mentum Lodecim patriam charum , in quo varia ad historiam & fata hqrum patriarcharum spectareia, deinceps dicemus. Ad Iosephum quod attinet, fama sapientim eius, tautopere in seriptura sacra celebratae, ad exteras gen tes etiam peruasit, ut vel ex TROGI POMPEII epitomaste, IUSTINO,. nstat, histor. lib. XXXVI. cap. II. Sed hae de re deincciis. Quae .
379쪽
HR. I. AB ADAMO AD MOS.. . fata eius ad Iacobi patris obitum usque tuerint, ex dictis constat. Quae autem postea ei evenerint . iacente dimino scriptore, nos Iatet. nili quod fratres mortuo patre sibi timentes, bono animo esse,&opti' ma quaeque de se sperare iusserit, ad ita ratione, se eum minime . esk, qui se Deo aequiparare audeat, N N sed notiu, .se agnostere, diuino te non minus, quam illos, si ibiectum im ibnihil ille adeo se facturum, quo Numen laedi posset. Dicitur et irat. Gen. f. L. ari habitane cum domo patris sui ,. quod nonnulli ha capiunt, ae si non reortina, sed tomunctim cum fratribus vixerit unde . porro colligunt, eum. Vitae aulicae valedixisse. Sed . verba lioe saltem innuem videntur quod cum fiatribus in tegupto mans riti unde illud minime inde l.quitur. Meliqua, quos scilicre ex filiis rideri; nepotas, & quae de ossibus stis 'in terram Cananaeam transferendis madauerit, leguntur iliae pers. 6. Feon. Ob iit '
- , ' De gonia istasilicast satu, cum in Ae pio commora. est, parum Mit nilui nobis const .L ' N : enim Moies aliud qui
quam quo pacto ducillima ieruitute pretia sit, commemorat. Fit , sunt, qai contest relat, Israelitat Aegypsi os omni fuisse instenis di cultura destitutos, rudesque ila rerum omnium ignaros, stimidos di tantum non barbarΘs ; praeterea Aegyptiorum exeoiolo abreptos fadololatriae prorsus deditos. Hunc fere in modum eos d pinesta o AN. SPE CERVs, de te ibi braeor. Hira b. t b. I cap Liad g
380쪽
saeo. m. Λ vOCΑΤ. ABRAHAMI AD MOSEN. potuisse sperari, existimat: Sed si conHtιombuae aequioribus in Afrapto. νisere siems t fraelitis, fieri tamen vix potuit, quin barbaris Aegyptiorem moribus assueti, mores sos barbaros haurirenti ab Argutiis
Mndem solo nomine discreparent- Minde,sub ea tempora nox nreca finhorribilis terrarum orbi ιncubuit, s idololatria stanqu.im ps,c in Isnebris ambulavs P mortalium pene omnI- animos persta sit; nec fa ile
credi potest, Ebraeorum imbecisintempsi ille tam lare gris a mi res
flere potuime. Quod vero de idololatria ultimo Τoco dixit, id variis
scripturae sacrae. led & Evs EB I l D. VI e praeparae'. raro es cap. VIII. tellimoniis comprobare annititur, De Israelitatum in Aegypto idololatria deinceps dicemus : quod ad ingenii. culturam.& eruditionem attinet, qui eam Israelitis in Aegypto constitutis denegant, non.vno hoc faciunt consilio, sed alii, ut religinem Mosaicam Dinnium ludibrio exponant, alii, ut ostendant, Mosen in m-bus philosophicis ad genium & captum populi rudis, tu stibiimium
non capaciis, se acclimmodasse. Vt autem utrique a sun a impietate prope absunt, ita, quae de ruditate vi barbarie populi Israelitici eo tempore dicunt, neutiquam admittenda, tant. Nini enim omnis culturae, sinu eruditionem di sapitntiam. siue artes uarias ad huius. vitae usum pertinentes, spectes, eos expertes fuisse, probari facili ne gotio potest. Abragamum, Isaacum & Iacobum, rerum diuinarumhuirianarumque fuisse peritos, pro seculi nimiriun istius conditionet, nen o si te negauerit. Etsi enim vera non sint, ' quae spe- 'ciatim M liae aut illa eruditionis parte, in 'ua incelluerint, a studibusdarit ueterum dicuntur ν qua de re deinceps disceptabiruus; .ge. 'AEemtinr tamen sapientiae studio eos deditox mille , res ipsa docet. Quis vero dubitet,. quin eam, quam sibi comparauemur, Π- .imam ad polleros suos propagauerint i De Iosepho etiam , sapimentiae praestantia, Aegyptiorum omnium oculos. mimosquet in se eonuerrendira, hocili certulimunia. AIosepho rursus, quju filii, α ex reliquis Israelitix multi, varia ad animi culturam speei intia acce perint, quis ambigeret Refertur huc etiam a nonnullis, . quod dς Isaschacly postes is f. Parael. X1L.M. dicitur. quod Derint eruditi csie