Ioan. Francisci Buddei ... Historia ecclesiastica veteris Testamenti ab orbe condito vsque ad Christum natum variis observationibus illustrata 1

발행: 1719년

분량: 1127페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

mus , DIODORvM sICvLVM, qui tib. II. e. n. bellum Nini Bactrianum cum cura exsequitur, Zoroastris nuspiam naena initie , regem contra Bactrianorum Oxyartem vocare, sed nec magiae ullam mentionem facere. Idque eo magis mirandum, quod CTEs1ΛM hic ducem sequatur, qui ceteroquin ab eiusmodi rebus non alienus erat. cons & Io. HENRlcvs VRsINus , l. c. p. a . &PETRvs BAEL Ius, invOc. Zoroastres p.IoII. Sed facessat Bactrianus ille Zoroastres. Videamus, an certi 0ra lint, quae de Chaldaeo seu Assyrio traduntur. Primo quidem de aetate, quando vixerit, tantus est scrotorum dissensus, ut, ubi pedem figas, vix inuenias. Evno xvs Zoroastrem sex millibus annorum ante Platonis mortem floruisse prodidit, apud P LI N I v H, histor. natur. lib. XXV. c.F. L. Eudoxiu, inquit, qui imter sipientiae sectas clarusimam utilissim.rmque eam magicam artem Pintelligi potuit, Zoroastrem hunc sex millibus annorum ante Platonis

mortem fuisse, prodidit. Non procul hine discedunt, qui eum

quinque millibus annorum ante bellum Troianum floruisse, contendunt, ut HERMIPPus & HERMODostvs Platonicus. apud DIOGENEM LAERTI vM, in prooemio 8, cuius sententiae etiam PLOARCHus me

minit de Iside re Osiride, ρ.ID. Sed hos omnes aperte falsa tradere, non est, qui dubitet. Alii, serius eum vixisse, putant; &EPIPHANIus quidem, tempore Nimrodi; sv IDAs vult, eum aequa

Iem fuisse Nino Assyriae regi; Evs Enius Semiramiai uxori Nini; ovi DAs alibi prodidit, cum vixisse quingentis annis ante excidium

Troiae, XANTHus, sexcentis annis ante expeditionem Xerxis in Graeciam. Ita praecipuas de Zoroastris aetate opiniones summatim complectitur THOMAs s TAN LEIus, hist. philos p.rri. XIII. sent. L. cap. III.' IIIJ. qui tamen a PETRO BAELIO notatur, quod dicat, secundum Evs EB IvM Zoroastrem Semiramidi fuisse aequalem, cum

eum itidem Nino aequalem faciat; in Poc. Zoroastres par fora. Addo , quod auctores, qui Zoroastrem Nino aut Semiramidiaequalem faciunt, de Bactrianorum rege, cui idem nomen per errorem tribuitur, non autem Zoroastre Chaldaeo loqui videantur. Quis vero non videt, de ipso quoque Chaldaeo Zoroastre omnia esse incertat Mirum itaque non est, quod nonnulli, Zoroastrem iusmodi Chaldasum unquam extitisse, negantes, sub hocce nomine alium

462쪽

sECΥ. III. A VOCAT. ABRAHAMI AD MOspN ialium quendam latitare existimauerint, oicet & hi ipli mire inter sedissentiant. Misraimum Chami filium eundem est e, ac Zoroastrem.

perhibet auctor recognitionum, quae sub CLEMENTIS nomine extant, lib. IV. . XXVII.pag.1II. ex edit. IOAN. BAPTIsTΛE COTELERI

Ex quibuι, inquit, de Noachi filiis Verba facieris, viso Cham nomine, euidum exfitiis suis, qui Mesraim appellabatur, a quo Aeraptiorum s

Babiloniorum s Persarum ducitur genuε, male compermn magicae aria eis tradidit disciplinam: hunc gentes, quae tunc erant, Zoroastrem a pellauerunt, admirantes primum magicae artis auctorem , euiin nomineotiam libri super hoc plurimi habentur. . Pari ratione & auctor chro kici Alexandrini Pag. D. Misraimum de Zoroastrem pro eodem homine habet. Scriptori autem Clementinorum hom. IX. g. IVρ. Go. itidem ex editione COTELERII, Zoroastres idem est, ac Nintrod. GRE-Goxio Turonensi, libr. I. histori cap. L Chus est. Ab aliis apud ipRAMivM, initio Panarii pag. I. indeque apud PROCO IvM GA-zAEvM, ad Genes. n. Zoroastres putatur Allur.. Rursus aliis idem ac Abrahamus creditur; vid. HERBELGTus, bibliora. onent. in poc bis, Abraham, Abessa, Zoroaster. Immo non defuerunt, qui Zoroastrem ipsum fidamum esse, censerent, Vt PHILIPPvs CLvvERus, apudio. ALHERON FABRICIvΜ , bibliotheta graecae lib. I. cap. XXXVI. S. I. pag. a I. PETRO COMESTORI, histori scholas. in Genes eap. XXXIT. Zoroastres Chamur est Noachi filius , quae & pluribus recentioribus se probauit sententia, quam tamen reiicit FAN. BOcΗΛRTus , geograph.

sacrae lib. IV. cas. I. p. m. Ua. Denique PETRVs DANIEL HvETIus in eo totus est, ut Zoroastrem eundem cum Mose esse euincat, δε-

monsenui. exange prop. IV. 8ag. Foseqq. qui & in sequentibus p. 3pr. Zoroastrem sub nomine Zarati CLEMENTI Alexandrino, lybr. Lpromatum, memoratum, eundem cum Ezechiele esse existimat. Haee vero omnia si paulo accuratius expendantur, id demum constabit, incerta omnia esse, quae de antiquo illo Zoroastre dicuntur : immo rectissime, an Chaldaeus aliquis seu Assyrius Zoroasties fuerit, dubitari. Hine vero etiam patet, quida de libris, qui sub Zoroastris nomine circumferuntur, censendum, praesertim de o*culis eius, quae

aliquoties virorum doctorum cura edita sunt. Si quid enim in hisce senuiuum, id Porsico illi Zoroastri tribuendum, non minus, ac ipsa Kkk . magiae

463쪽

magiae inuentio ἔ quanquam & abande hodie constet, omnia haecce seripta spuria esse & supposititia, etsi non negauerim, vestigia qua dari orientalis philosophiae in ii τ occurrere; quae etiam eis lententia Io. ALBERTI FABRICII, qui diligenter & erudite de eunctis Zoroastris seriptis distbit bibliothec. graec. libr. I. OE. XXXVI. flet. a a. seqq. Addemus & nos reliqua, cum in sequentibus de Zoroastre Persico dicendum fuerit. Sed hine etiam patet, quid de philosophia Chaldaeorum, quam in compendio exhibet THOMAs WAN Ius, Ioc. eis. censendum sit. Ea pro philosophia veterum Chaldaeorum minime venditari potest.. Reliqui en ip philosophiae apud Chaldaeos auctores, vel ipso fitente STAN Io, recentiores multum sunt, quam ut ad tempora Mosis referri queant, si Belum excipias, de quo quae dicuntur, aeque incerta sunt, ae ea, quae de Zoroastre referuntur. Praeterea Chaldaeorum philosophiam ex Zoroastris maxime oraeulis exponit, quae nec genuina esse , nec, si genuina essent, Chaldaeo

seu Assyrio Zoroastri tribui posse, iam obseruauimus. Relinquit itaque, de philosophia Chaldaeorum ante Mosis tempora, nihil certo diei posse. Quod si apud eos philosophi fuerunt, quod non negau tim, idololatriae eos simul inuentores & promotores fuisse, verosimila videtur. Hanc enim, ut apud reliquas gentes, ita vel maxime apud Chaldaeos inualuisse, constat, & ex iis, quas in sequontibus dicentur,

magis elucescet.

Ceterum, ut ea, quae de patriarchis in. ere temporis interuallo,& eorum, simulque adeo verae ecclesiae satis, diximus, ex scripturae sacrae testimoniis abunde constant,eui nemo, nisi impius & profanus, fidem denegabit; ita, quae exotici scriptores de iis, aliisque rebus ad hanc aetatem spectantibus, itidemque in scriptura sacra commemoratis, tr dunt , - ita comparata sunt, ut veritatem Μosaicae narrati nis mirifice eonfirment; quod si vero discrepare in qui

busdam videntur, ut scriptori domesti , cui omnia per

illata

464쪽

vecta & explorata fuere, ne dicam diuino, sus tribuamus quam exoticis, & de rebus non .situ sibi cognitis verba iacientibus, ipsa ratio dictitat.

Etsi hoe ab aliis suse iam cte ex instituto comprobatum sit. instituti tamen ratio postulat, ut praecipua, quibus hoc demonstrari

potest, documenta , in compendio exhibeamu3. 2RROII , HECATAEI. ει NICOLLI DAMAscEMI, de Abrahamo testimonia EL F. I sEν Hus exhibet, lib. I. antisint. tua c. ea VIII. ex quo ga repetit Eva Ea I vaprae a L ea via. lib. u. civ. x VI. Vbi. id quidem perperam mc. DAMAsCENus tradit, Abrahamum Damasci regnasse, quod αεvsTINus repetit, hist. m. XXXVI. cap. II. At id iam supra ad S.ILMisu siectionis explosum. Praeterea EvPOLEMI, a TAP NI atque M ovis, de eodem testimonia, ex ALEXANDR FOLTHIITORE idem E v I E B 3 v s adsere, loci eis. M. u. cap. XVII XVIII. XIx Nee deia fuit, qui ad Λbrahamum referunt, quae ex vetustissimo scriptore Orphicorum exhibet CLEMENf ALEXANDRINT 1, emat. lib. V. dcM EBIVs, Praeparari euanges. M. XVI. cap. XLTola κέν τις λι ει των ριιζοπων κραίνοντα Ῥι μη μουνογνης πις απολεουξ φυλα ανω Σαλδ a W inis γαρ - ἄτροιο ' ζειης, σφαιζ π κω1μ αρ ι Oονα ως πεζιτελλει -λοτερές γ is ι- κἀτα δὲ σφέτερον κνωδgM. . Nemo illam nouit, momilia cincta regentem. Unicus illi nisi Chaliseo sanguine cret μι Norat enim, solis qua se Urum lege rogaret. Et circum terram magnin se volueret orbis, Aequaluque teresque innupta complectens. eerte ad Abrahamum, prout 3c ab aliis describitur ,haee haud ineptquadrare videntur. Cum autem hic μουνογενής dicitur, id eadem eri ratione, qua apud Esaiam cap. LI. vers. a. 'nN vocatur, existi arat uvis si RO TIT s, de rerit. G . relig. ob. I. cap. XVLI. Alii t

465쪽

men rectius forte censent, Abrahamum hic cum lilio Isaac in consuasum, quod scriptoribus ethnicis facile contingere potuit. Vt autem inter fata, quae Abrahamus expertus est, maxime illustris est tentatio, qua filium Isaacum mactare iussus est, ita & huius rei vestigia in Graecorum fabulis, si nonnullis credimus, deprehendere licet. Sie Iphigeniam Graeci narrant, a patre Agamemnone Dianae fuisse oblatam, & cum Calchantis ministerio iamiam esset mactanda, vocem quandam loco emissam, asternari Numen sacrificii genus, ob id ab tinendam a cor Fore virginis p itaque cur. ircnt id, quod in picem virgamis oblatum animarierterent, immolari. Deliberantibus interim cunctis, quidnam & ubi esset, quod immolari iuberetur, ceruum forma corporis admiranda ante ipsam aram constitisse, quam& hoitiam eam praedictam esse , rati, oblatamque diuinitus,

comprehenderunt, & immolarunt. Ita DICTYs CRETENsIS,

lib. I. Db O. Alii mandato vatis pro Iphisenia aliud animal macta.

tum referunt; alii rursus ipsam Iphigeniam immolatam narrani, quod rursus ab aliis ita intelligitur, non vere, sed prout videbatur, hoc factum. vid. EvRipIms, in Iphigenia, o v ID Ius, meramorphos lib. XILLvc TIus, lib. I. H YGIN vs, fab. XCVIIL TZET ZEs, in Lotopbron.

V. o. aliique. Certe aliquid historiae immolationis Ilaaci simile in hac fabula deprehendi, negari Mquit: etsi alii potius ad Iephtam,

filiam unicam Deo aut immolantem, aut consecrantem, haec referre malint, ut PETRus DANIEL HVETIus, demonstrat. euanges. v. uLCeterum quae Evs EB Ius, praeparat. euangel. lib. I. cap. X. ex s-CMvNIATONE de Saturno refert, rectillime de Abrahamo intelligi iam supra ad g. V. Misae sectionis prolixe ostendimus , ubi &, an mos gentium variarum homines immolandi, ex Abrahami hocce facto fluxerit 3 disceptauimus Ibidem etiam docuimus, non obstare huic sententiae, quod alias Noachus sub Saturni imagine delitescere dicatur, quod itidem ad se l. II. F. VIII. demonstrauimus. Non. enim insolens esse in mythologia, ut homines diuersi inter se confundanis tur, coniunganturque, quae omnino erant distinguenda. Quanta autem Abrahami apud ethnicos fuerit fama, vel inde intelligitur,

quod Alexander Seuerus imperator & Apollonii, & Christi, & Abra-

. . ' humi,

466쪽

SECT. III. A VO AT. ABRAHAMI AD MOSEN.hami, & Orphei, essigies in larario suo posuerit, teste ALVO LAN-

PRIDIO, in Alexandro Se ero, eap. XXIX. Apud orientales gentes longe plura documenta occurrunt, quae maximam omni tempore

apud eos Abrahami, ut ciri sancti stimi, &.s mi religionis antistitis, famam fuisse, liquido demonstrant, quae, cum ab aliis congesta sint Iegi tamen cumprimis merentur, quae diligentillime haei de re disserit

XHOMΛS H T D E , in hisoria religionis Persiar. cag. II. IV. δS. seqq. Abrahami tempore Sodomae iit Gomorrhae, urbiumque vicinarum euersionem contigisse, constat reique tam memorabilis luculenta anethnicorum scriptis occurrere vestigia, iam supra ad g. VI. b M se La nobis obseruatum est. Isaaci pariter & Abrahami, itemque Iaco Fi ac Iosephi meminit puiho, G. XIV. de Hierosolymis, apud E V FE RI VH, de praepanuti euangel. lib. u. cap. XXIV. Esauum Erytbnam Graecorum elie, viri docti contendunt, nec verosimilitudinis specie haec sententia destituitur. Ab hocse Erythra mare Erythracum dicitam, docet sTRABO, tib XVI. g o rupti flai1Π.131. Idemque PLI Mius confirmat, libr. VI. hsonnat A. eap. XXVI. & POMPONIVS MEL A lib. III. cap. VII. Patueruntque olim omnino tam late Idumaeae fines, ut ad mare Erythraeum pertingerent. Namque & Esiongaber, ex qua in regionem Ophir classis Salomonis soluit, quaeque sita erat iuxta ripam ' o maris Esthraei, dicitur suille di a

'm in terra Edom. I. Reg. IX. ao. Legendus hac de re N I COLA Ps FvLLE RUs, miscedan. hb. IV. cap. XX. Iacobi prolixe meminit D ETRrus, itemque THEODorus in libro de Iudaeis. Vtriusque

testimonia ex ALE NDRO POLYHIsTORE nobis conseruauit EusEa I us, de frae nut. euangel. lib. IX. cap. XX. σXXII. Baetylia quoque apud gentes Iacobi conseruasse memoriam, nonnulli tradunt. Ab eo enim morem ungendi consecrandique lapides, ad Phoenices, aliasque gentes transiisse, existimant. Qua de re quid sentiendum sit, nise iam supra ad s. XL himsectionis exposuit nus. Quae de liberis

Iacobi DiodoRus sicuLus, itemque DEMErRIus apud EusEBIvΜ, praeripa t euangel. I b. IX. . XXI. memorant, itidem iam supra ad S. XV.

huius sectionis exhibuimus. Addendum IusTi Ni testimonium, in quo vera mixta sunt falsis: Israelem felix decem filiorum prouentin maιora σsuis clariorem fecit. Itaque populum in decem regna o tim filiis tra-

467쪽

didae , omnesque ex nomine Iudae, qui post d ximum decesserat, fudaeos aneliauit, erisque rivi memoriam ab omnibus iussit. UM porem --.ώκου accesserat. Subiungit hinc speciatim de Iosepho ea, quae iam ad F. XXI. commemorauimus. Sed & ARTA FANI, qui comm ntarium de Iudaeis scripfit, luculentum extat de Iosepho testim

uium, quod itidem ex METANDRO POLTHIsTORE nobis conseruauit UsEs Ivs. lib. IX. praeparat. euanges. cap. XXII. THEOPHILus G

LEvs Iosephum sub Hermetn seu Mercurii, de quo supra egiamus, nomine latitare, existimat, philos gener. lib. I. S. VL. Sed id neis, quibus hoc euincat, destituitur rationibas. Quod enim inde hoc probare nititur, quod Iosephus a Pharaone vocatus sit m 2 g

VP ad est, reuelator areisorum, lubricum est. Interim non ne gauerim, plurima ab eo accepisse Aegyptios: nec ullaIII eum occasionem, veram de Deo doctrinam propagandi praetermisisse, facile crediderim. Dictum hae de re ad S. XXI. Alii existimant, ob sinis gulare beneficium, quo Iosephus Aegyptum uniuersam, suppeditato temporitus dissicillimis alimento, quod ipsius consilio in hunc usum conditum erat, praesentillimo exitio eripuit, eum sub nomine Apidis, Serapidis & Osiridis, diuinis affectum honoribus. Ita iam ex

in voe. Σαραπις. Quod vero Serapis idem sit ae Apis, auctor estumPHODORvs AMPHIPOLITANus, cuius hac de re ex libra de moria in Apae tertio locum resert CLEMENs Alexandrinus, libr. . 'om.& eo ET E Ius, praeparat. euanget. lib. X. cap. XII. Nimirum

Apim illum taurum fuisse, ait, quem post mortem sale maceratum. atque in eius daemonis templo, cuius praecipuus apud eos cultus erat, σορω, hoc est, loculo conditum, Soroapin inde primo, tum sarapin nominarint. Λd Iosephum autem hoc pertinere, nonnulli eredunt, quia ille Deut. XXXIII. LI. V π bos vocetur, aut certe cum boue a Moso comparetur; item, quia somnium Pharaonis de septem vaccis pinguibus, a totidem macie confectis, deuoratis, interpretatus est; & quae reliquae rationes sunt eiusdem commatis. ES recenti

tibus in hanc sontentiam, sub Apidis symbolo Iosephum cultum, praeis auos ingrcisin est .ERMAR. v I o ANNEI v O s Ivl, qui prolixe hoc

468쪽

hoe & ex instituto agis, de orig. re progressis idololatriae lib. I. c.s. XXIX. Sed non omnibus hoc persuadere potuit. Lubrica sunt . quibus haec sententia Dititur, fundamenta. Esto, nonnulla, quae de

Apide, Serapide & Osiride dicuntur, ad Iosephum applicati posse,

eadem tamen ratione & ad Mosen, aut alium quendam applicari possunt, plurima contra etiam applicari nequeunt. Praeterea ex od L. ν. δ. constat, mortuo Pharaone, qui Iosephum extulerat, surrexisse

regem in Aegypto, qui nihil amplius de Iosepho, aut eius in Aegyptum meritis nouerat; quod qui fieri potuerit, si Iosephi memoria Aegyptiis tam chara fuisset, vix intelligitur. Quod & eo minus er albile, si cogitemus, quae exinde inter Aegyptios & Israelitas inimia citiae extiterint. Sed mitto reliqua , quae huic sententiae opponi

possunt, in medium iam allata a IOAN. HENRICO HEIDEGGERO, in histor atriarchar. N. D. exercit. XX. g. XXIV. XXV. pag. 6y. Oo.& ν--L. so ARTO , hieroz. pari. I. lib. IL P. XXXIX. pag. Hs seqq. . Denique inter ethnicorum de rebus Ebraeorum testimonia nec illud praetermittendum, quod de eorum in Aeoptum aduentu ex MANETHONE adfert FLA F. IOSEPH vs, lib. I. cantra Apion. Sed

de eo deinceps ex instituto dicemus, inquiremusque, an per pastorra ibi Israelitae intelligendi sint. Quod in nonnullis . diserepent, res ipsa docet, & ex

hactenvi dictis constat. Inde vero nihil aliud sequitur, quam ethnicis scriptoribus res raraeorum' non plene fuisse cognitas. Hine vera subinde saliis permiscuerunt. Assumenda itaque, quae vera sunt, falsa dimittenda. Falsa autem citra controuersiam sunt, quae scripturae sacrae repugnant, quam minorem hic promeres fidem, quam scriptores exoticos, nemo, nisi omnium ineptissimus, asseruerit. Λtque hoc contra Io. T LANDI in iam notandum, quam in sequentibus ex instituto castigabimus.

I. XXIV.

Inter gentes denique, quae hoe tempore essioruere rumue hic mentio Reri solet, eminent Aegypti; , ' Min

469쪽

maei, Argivi, Athenientes, Cretenses, at-due Phryges. Adeo autem Obscura & multis inuoluta tenebris iunt, quae de illis traduntur, ut vix certi quid inuenire liceat. His etiam maximam partem iam densa nox &atta incumbebat caligo: laltem pauca, aut nulla potius, veri NuminIs cultus apud eos deprehendere licet vestigia.

Quae de rerum Aegyptiacarum antiquitate ultra diluuium. immo ipsius orbis conditi initium multum procedente, iuxta fictiis fias illas Aegyptiorum dynastias a nonnullis traduntur, inania dc prorsus commentitia esse, iam supra ad F. X. fectionis ' imae deis monstrauimus. Quam vana etiam illorum opera sit, qui dynastias illas Aegyptiorum cum scripturae lacrae chronologia conciliarite aggrelli . sunt, quamve incerta, dubia, obscura omnia sint, quae

a profanis scriptoribus de rebus antiquisiimis. Aegyptiorum dicuniatur, ibidem ostendimus. Vnde det porio sequitur, de rebus Aegypt tum a diluuio usque ad tempora Mosis, si ab iis, quae ex fixi-ptura sacra constant, discedas, nihil fere certi asseri posse. Cum vero in isto temporis interuallo, quod ab Abrahamo ad Mosea usque procedit, saepius Aegyptiorum iniiciatur mentio, hie demum

commodus locus virus, de iis aliquid commemorandi. Missis auistem reliquis, Io. MARS NI hac de Te sententiam in compendio ex.

hibebimus ; deinde, quae in ea reprehendenda sint, ostendemus. Hine enim, quidnam in Eisce omnibus veritati consentaneum sit, elucescet. Primum nimirum historiae Aegyptiacae interuallum, quod illi Dcc. annorum est, ab initio Menis usque ad ineursionem pallorum procedit, quo temporis spatio Λegyptus in diuersas paristita dynastias de secura pace potita , neque bellum cum exteris, neque commercium exercuit. Diuersae istae dynastiae fuerunt, regnum Thebanorum, Thinitarum, Memphitarum, dc inferioris Aegypti. Menem hunc primum Aegyptiorum regem, qui toti Aegypto praefuerit, eundem isto cum Charno, Noachi filio, contendit.

Post excessum Menis, diuisam Aegyptum. Thebis Athotem, quem eundem cum Mercurio illo antiquissimo esse, putat, regnasse, Memphi T orthum, qui idem cum Aesculapio fuerit. Seculo deis

470쪽

SECT. IlI. A VOCAT. ABRAHAMI AD MOSEN. ωsmum v II. cum in omnibus illis dynastiis plurimi reges regnassen Iacobum cum familia sua in Aegyptum descendisse, ut paulo ante. 1eculo scilicet sexto, regnum Thinitarum,& postea regnum Memphitarum finem sortitum: seculo v m. post diluuium, venisse pastores in Aegyptum , ibique regnum condidisse , quos quidem pastores alii ex Arabia, ex Phoenicia alii accersant. Et isti quidem pastores regum omnium in Aegypto primi sunt, in quibus conueniunt MANETHOS, AFRICANUS , EV SEBI Us, atque sYNC Lus, licet non sine

magna discrepantia, ut ipsemet agnoscis MARsHmus, in can. chron sec. VIIL p. roa. FL. Ios EPHus, sub Aocce pastorum nomine ipsos Israelitas intelligit, lib. I. contra Apion. p. Iby. Vbi & MANET Ilo NIs fragmentum, ex quo tota res constat, conseruauit. Sed hanc IosEPHI sententiam omnibus viribus impugnat MARsHAMus, his praecipue rationibus fultus: Ipraestae, inquit, venerunt numero Zo. pastores aurem a oooo. Israelitae m. Uerum in Gosen, pastores dis puerunt Memphim. Israelitae red/erunt post annos a . pasores non.

nisi post annos Πι. Israelitae misem seruitute oppressi fiunt, pastores

imperium exercuerunt in Aeraptios , a quibus pocati sunt Mesos, id est, reges pastores, l. c. p. tos. Operae Uem pretium fuerit, non nulla circa hanc MARsHAMI sententiam Obseruare. Aegyptios a Cha

mo, speciatim Mi Zraimo, eius filio, originem ducere, positum est ex*a controueritam, & supra iam ad s. IX. se S. secundae a nobis demonstratum. Vnde & Λegyptus non tantum in scriptura sacra Mirraim, sed & subinde irari terra Chami dicitur, Ps. XVIII. 11. CV. u. V. CUL aa. Nec illis refragatus fuero, qui hoc inde δε- chim putant, quod Chamus Miaraimo filio speciatim adhaeserit,& in eius familia vixerit. Factum inde, ut Aegyptus etiam Chemia diceretur, a sacerdotibus maxime, teste PLvTARCHO in Iside, &, si nonnullos audias, ars , quae ibidem Originem habuit, ehemica. Immo Coptitae etiam nune Aegyptum Gemi vocant. Accedit, quod CKamus diuinis maxime honoribus ab Aegyptiis cultus sit, non modo in celeberrimo illic templo Hammonis, sed & in urbe ab

eo dicta No Ammon. cons saM. Boc Ros, geograFh. sacri lib. I. cap. I. Sed inde nondum sequitur, aut Chamum, aut Migraimum in

Λegypto regnasse. Potuerunt enim Aegyptii ab illis originem dueere, etsi ipsi in Aegyptum non venerint, sed in vicini consederint.

SEARCH

MENU NAVIGATION