장음표시 사용
681쪽
esseelux singulares, quos Israelitae experti sint, edisserens: quoquam, inquit, ita adora τι hic remi prouidentia Dei, Pt tamen censendum fit, non defuse Israelitis in longa ilia peregrinatione, media omni supped/ta a e.g. aut ex deuiatis gemrbus, aut ex animantrum eissibus, lana,pμlis, se. siue νt compararent sibi calceamenta, vel U-δημοσα, aut repararent detritau peses, vel conficerent nou.is; quemadmodum nihil illis defuit ad construendum tabernaculum ex Mosis praefripto, se. L M. eccles veter. testam. epocha IV. num. n. p. m. 'so. Non itaque vitio mihi verti debebat, quod iudaeorum, miracula sne necesiliate finis gentium, commenta exploserinia Sed hac in re causam meam luc lenter egit vir do stissimus Io. IACOBVS sYRBIus, in der aus fiselichen Abfertigung, csc. g. XIV. pag. 79.seqq. Non equidem nescio, quae IOAN. MAR IVS, exercit. boc exercit. XIV. & nuper vir doctissimus sAL. DEΥLINCIUs, obstruarion. sacrar. pari. II. obseruar. XVII. p. II sqq. in contrarium disputant; sed ea ita comparata esse existimo, vs haud difficulter dilui queant. Α cibo enim, qtiem Isra litis per m Taculum suppeditatum certissime constat, nondum colligere licet, idem de vestimentis factum, de quibus id tam aperte non legituro Ceterum ut conditio Israelitarum in deserto, vitaeque, quam ibi tenu runt, ratio eo rectius intelligatur, non abs re, nec a loco hocce alienum erit, obseruare, plerosque equidem existimare, totum illud deis sertum, in quo Israelitae per annos quadraginta peregrinati sunt, suisse sterile, arenosum, vel sabulosum potius. Idque ipsemet passim videtur innuere Moses, c9m deserti huius meminit. Sic DPut. I. N. dicitur : Et profectisumus Gorebo, ο peragrauimus totum Me a1Λ--- α TERRIBILE DESER TVM, quod ridistis σε. Et iterum cap. VIII. U. mi reduxit per DESERTVM hoe MAGNUM π TERRIBILE, in quo serpentes, coeu ri d orpion sunt, sque siticulosem
penuria aquae. Haec aliaque loca plerique ita capiunt, ac si totum it Iud , quacunque patet, & ubicunque iter fecerunt Israelitae, desertum, sterile fuerit atque arenosum. Sed id. sibi neutiquam velle M Isin, alii viderunt monueruntque. Fuisse enim hoc delerium ex parte
habitabile, cum & Ismaelitae, & quos ex Kethura Abrahamus genuit. & ex Esaui posteris Amalekiine ibi sed siuas habuerint. De Ismaela cium duca te Gn. Las. dgi, cum habitasse-dsno Pharan.
682쪽
Praeterea non Usque quaqua &m omnibus locis sterile de arenosum
illud desertum suisse, inde liquere, quod Israelitae ex Aempto
egredientes integros greges Ouium atque armentorum secum dux
rint, Exod. XILII. XVII. I. Quibus omnibus pereundum suisset, si sterile prorsus in omnibus Iocis deserti istius fuisset solum. Has
aliasque rationes cum contra m arem sententiam attuIisset vir es rissimus, CAMPEGIus vITRINGA, suam de isso deserto ita exprimit Is quis pedefixo in ora maritima inter Pelusium,sive potita montem Cainsium σ Gazam inde recta iter insituat wr oro notum siue pustumnum,hoc desertum Arabiae Petraeae,quod medium interiacet inter Aegyptum' nanaeam, ab occidente in orientem. peragraturas; issi primσoccurris siorum Pasiae extensionis, plane arenosum σ sa Asium, omnia modesseri se, quod absqueFubsidio iumentorum non nisisumma cum difficultate pedibus hominum calcatur; quodque proinde habiιabιse non es, s hominibin aut animantibus alendis ineptum. Has sper feris Q nas, ossendit te asterius ingenii ιerrae solum, simius, durius, solidiuου, senti um quoque magnam partem seriis EF infrugiferum, pariter vaste e
tentum, σ plurium Herum itineris statium complexum, meaeum inseν fauces extremassinus Arabici sonanaeam 3 quod tandem excipit terra soli petrs, in qua varii liqueDblimis perticis montes, quos inter historia scripturae commendat Pharanis ins,ae Sinai. ac Horebi. inter quos eo ualus jubinde satis amoenae nec in frugi frae. Paut inde, iter meditam tem ex Aerapto in Palaesinam recta σ absqae circuitione conficiendum euitare non posse, quin devorso molestiam peruadendi fabulosim ligam eremum, quae Aeraprum a Patisina diri/dit, σc. Sed squι3 ex Aeginpto vel smum Maraciat Arabicum, pri eundem circumear, iter periens in orientem, Pu euronotum quorum prius Israelitis contigιι inde vero flectat in septentrionem, bis subulum pisans interiorem illam βlitudinem iingreditur, vasum illam, sterilem maximam parcem, incubam, Fae nec 'seritur, nec aratur 2 attamen hic illic rarius fastulum praebet gregibus Eecudum N armentis camelorum, maxime,qua parte desertum hoc monto sim es obstrusirrar. M. V.c.XV. p.rΠ. Et haee quidem auctor doctissimus veterum pariter ac recentiorum testimoniis abunde confirmar, lucem mea opinione haud contemnendam, si rem ipsam spectes, Isra litarum in deserto peregrinationi affundensia, m Oo oo 3
683쪽
Hue videtur referri posse, quod muti VIII. . dicitur rra, ' ara re pes tuis non intumuit hu quadraginta annis. verbum pSζd vulgo intumescere vertunt, ob derivatum p cI, quod
massam farinae fermento tumescentem significat, IACOBus Gus-sprius autem docet, dc rationibus probat, verbum hoc de tumoribus pedum intelligi non posse, sed contusionem potius notare, quae fit carni plantarum, dum in terram premitur duritie ossum, de pondere corporis, a pede hominis diu ambulantis, idque non sine humiditatis accessione ἔ commem. Engu. ebr. p. ιυ. Nee procul
hine abire videntur Lxx interpretes, vertentes: ετυλωθησαν, occalluerunt dc vulgatus : pes tutu est subtritus. Id manifestum est. Eoe Mosen sibi velle, pedes illorum laesos non suisse; quod cupiper miraculum fieri potuerit, si Deum pedes nudos, quibus absque calceis incedebant, conseruasse dicamus, nihil l men obstat. quo minus de ita intelligamus. singulari Numinis prouidentia s,
ctum, ne calcei deessent , quibus pedes contra quaevis itinerum ineommoda munirent. Immo ita intelligendum esse, ex Dent. XXIX. 1. constat aperte. Quod enim hic dicitur, pes euin nouintumuit, ibi explicatur: calceamentum non inueterauit in pede tuo. Unde & quod de pedum corportimque eorroboratione dictum, ex hoc quidem loco probari nequit; res tamen ipsa id satis docet. ad sectionis huius s. XIV. - . .
g. XXXI. . Iam quod ad veram religionem, qualis hoc temporis interuallo fuit, attinet, summam eius aeque ac in religione patriarcharum, absbluebat fides in Messiam, patribus pro- inissum, ex gente Istaellaica, tempore a Deo definito nasciturum, hominumque suo sanguine expiaturum crimina. Cuius quidem doctrinae , sederis gratiae landamcntum continentis, luculenta in hacce sacrae historiae parte occurrunt documenta: immo totus legum ceremonialium apparatus huc praecipue comparatus fuit, ut Messias cum ' neficiis
684쪽
neflatis iis, hominum generi exhibendis adumbraretur, ti
typis variis ac imaginibus repraesentaretur, ac oculis velut Israelitarum subi iceretur. Interim per has Ipsas legesceremoniales noua sederis gratiae orta est oeconomia, stad Messiae usque aduentum, ad quem istae leges se reserebant, duratura. Sed id quoque ceu peculiare accessit, quod, cum hactenus viva voce ac traditione, doctrina Vera a pa- triarchis virisquς sanctis propagata esset, nunc ea, initium sa- ciente Moie , litteris contignari coeperit,ut inter tot fata,qu postea subitura esset,eo certius conseruaretur. Religio autem da Ebraeorum, etsiverissima paritee ac sanctissima,multis tamen ethnicorum calumniis sequenti aetate exposita fuit.
Hoc paucis iambnstrandum est. Res autem omnis eo pra cipue redit, promissum hominibus sumatorem, qui Deus & homo esset, hominumque suo sanguine expiaturus esset peccata. Isque eum filius Dei sis, plures una in diuinitare ira πάσεις en, necesse est. De hocce itaque Dei filio, qui & hominum seruator sutarus esset, varia itidem eaque luculenta in hacce sacrae historiae pa re occurrunti testimonia. AngeIus enim ille increatus, qui Israelitis viam in deserio monstrauit, de genti huic spees aliori quadam ratione praefuit, non alius fuit, quam ipse Dei filius. Hoc cum iam supra ad g. III. lae VIII. huius sectionis comprobatum sit, non neresse est, ut hic reperamuso Rem omnem extra dubitationem ponit clarissimum illud Mosis oraculum, quo prophetam sibi. similem Ebraeis promittit, cui obtemperare omnes debeant. Prophetam , inquit, de gente eua, er de fratribus tuis fiscitabit Deus, ipsum audies, De ut. XVIII. IT. Non me fugit , quaru satae in omnem veriant partem iudaei, de nonnulli ex christianis interpretibiis, ne Messia, spectarim Iesu NaZareno, haec verba intelligenda esse, fateri cogantur. Nonnulli vocem prophetae collective exponem Hii ut lat , ac si de prophetis omnibus, seceessiue in gente' Ista litica excitandis. Moses loqueretur. Ita praeter alios' disserte hunc locum peruertit R. LIPPMANNvs .iudaeorum facile petulantissimus, in Abro Ni Achon hum. HVIT ' Nec alienus ab haesententia est
685쪽
πι- GROTI . &, qui mus hac in re vestigia legit, uir doctissi inus, Io. MUCU, Vterque ad h. L Alii ex ipsis quoque iudaeis. unum prophetam sntelligi, concedunt, sed huac aut Iositam, aut eremiam esti, contandunt. Priori sententiae R. AEEN Es , P steriori R. Is AC AaAR MEL subscribit. Uerum hos omnes iamagno versari errore, haud dissiculter demonstrari potest. Etsi enim ceteroquin haud insolens sit, ut pes enallagen singularis numerus pro plurali ponatur, id tamen ec hoc loco obtinere, ex ipsio eontextu, ubi Moses semper in singulari numero loquitur. & pi talis nulla nota occurrit, colligere non liceti Immo repugnant diserte, quae de hocce propheta dicuntur, quod excitandus sit smedio populi Israel rici, eε fiatribus suis. Quae superuacanea e sent, dc nihil fgnificarent, si de integro prophetarum choro seremo esset. immo unum quendam propου tam indicari, aperte ovemdunt. Sequeretur etiam toti, sagulos prophetas. quos deinceps Deus excitauit, Mosi fuisse similes; quod certe est salsissimum ne dicam, quod ex veris prophetis etiam quidam desciverint & me tui tat, unde quod ompia, quae illis dominus locutus est, dix rint, dc non alia, & quod in omnibus Israelitae illis obedire do,uerint, asseri nequit. Quarum quidem rationum vim ei ipsis. i daeis percipiunt, qui Ioseatu potius, aut Ieremiam, quam generatim omnes prophetas intelligero maluat. Quanquam nec horum felicius procedat sintentia. cum nec Iosua, nec Ieremias Mosi comiamarari queat, verissimumque sis, quod Deut. XXXIV. Io. dacitur: non Arrexisse a Ius prophetam in Israele, sicut Moses, In Iesem
contra Nazarenum Omnia aptissima quadrant. Cum Mose Deus locutus est a facie ad faciem, quae singularis eius prae vatibus reia
vetuis fuit clow1 Num. . I. Christus, filius Dei μονογως, quae is sinu patris didicis . nobis amuntiauits Dan. I. u. Miracvia quae Chostiis edidit, siue u exum. siue praestantiam spectes, miraculis Mosis non cedunt. Immo in tantum superant, in quantum propria virtute aliquid pςrficere, praestat, quam aliena. Magna
denique gloria Mosts fuit, sed in gente Israeliticar Christi longe maior, cuius laudibus uniuersus orbis, tot gentibus culti eius d i*erso at. lNςciudaeorum illud sophia hic quenquam mo-
686쪽
rabitur , obnertentium, eum nostra sententia Iesus Mose multo in ior sit, verus quippe Deus, non Posse ei similem dici. Nam qui maior est, ea omnia habet, quae in minori sunt, & hactenus ei similis diei potest, licet fimes amplius quid habeat, quo alium sup eat. Illis denique, qui se christianos profitentur, librosque adeo noui testamenti recipiunt, hac de re dubitare, prorsus nefas est. De Christo enim Mosen oqui, Petrus atque Stephanus protoma tyri diserte testantur, Te quidem Actor. ITI. ar. hic autem Actor VII. 3 . Immo ipse seruator haud obscure hue respicit Dan. U. Idque porro constat, cum Christus non tantum magnus propheta su rit, sed & passim ita vocetur, Lue. ULI. ref. IXIV. N. alibique. qui e medio fratrum suorum est excitatus, Luc. VII. rL Rom. IX. F. qui ut Moses in ista Dei domo fidelis fuit, T r. m. a. & quae a
patre suo acceperat, elocutus est, Dau. VIII. M. ay. cuius adeo vocem audire Omnes debeant, ut eradicandus etiam sit e populo suo, qui eidem non obtemperauerit, Marib. XVII. I. Actor. III. U. Quare & non sine ratione antiqui ecclesiae doctores, IusTINVs maristyr, TERTULLIA' , LACTANTI Vs, EvSEBIVS, aliique, quorum
iam ab aliis loea allegata sunt, Mosen de Christo seruatore loqui. agnouerunt, quod & res ipsa docet, & plurimi ex recentioribus luculenter demonstrauerunt, ut praeter APR. CALOUIVM, ad h. f. PE TRus DANIEL NVETIus , ad ductum EVsEMI, lib. III. demonstrat. euanges. eap. LI. comparationem inter Christum dc Mesen instituens. demon . evang. rop. LX. cap. CLXX. S. XII. . I T. SEB. SCHMIDIUS , in eosset bibl. priori p. ar . sqq. HERMANNUS MI Ius, de oecon. θ-der. Humor. sib. IV. eap. XIV. add. IAM DE LINmus, obseruationis
sacrar. pari. II. obseruar. XVI. p. tra. με. Non minus illustre est oraculum illud de stella ex Iacob oriunda, Num. XXIV. τ. Etsi enim illud a Bileamo profectum sit, in gratiam tamen Israelitarum haud dubio a Mose suis litteris consignatum. Vnde &, quaenam fides Ebraeomm fuerit, tuta hinc colligere licet. Cumque dubitari nequeat, stellae vocem improprie hic eapiendam , quisnam haaee imagine exhibeatur disputari solet. Non desunt, qui eum iudaeis Dauidem intelligunt, qui fuerit quas lux quaedam in teue-hris micans, & cui sceptrum Israelis singulari quadam ratione o tigerit, qui dc Moabitas percusserit. & eos sibi tributarios secerit,
687쪽
IL. Sam. VIII. a. Psalm. LX. m. Λlii, ne nimis veritati repugnare videantur, litteraliter de Dauide, mystice de Christo, haec verba intelligenda esse, contendunt. Sed falluntur utrique, cum haee verba nullatenus Dauidi conueniant. Non enim Moabitarum principes ita enim ΟΝΚELOS, Lxx aliique verba ebraea ' Narecte reddunt multo minus omnes filios Seth percussit ataque vastauit penitus 3 sed nec uniuersa Idumaea hereditas eius &possessio fuit, nec reliquas ciuitates perdidit. De Messia contra si intellexeris, omnia recte se habent. Is Adie nomine subinde inscriptura lacra venit. Apoc. XII. IL II. Prax. . I. s. mimo sol iustatiae vocatur, Mac IV. a. cons. Eses. IX. a. Ierem. XXIII. I. Zach.
III. g. Eiusmodi quid de Davide non legas. Messam ex gente I cobi oriundum. sceptrumque Israelis eius, qui in secundum spiritum, tenuisse & adhuc tenere, notum satis est.. Confregit idem principes Moab. idololatras vicit, & destruxit, quantumui, magn illorum in mundo potestas esset & auctoritas. Immo omnes filios Sethi, hoc est, omnes homines suo imperio subiecit, nonnullos quidem per fidem, qui verbis eius morem gerunt, reliquos ad aeteris
nos cruciatus ceu supremus omnium iudex damnando. Hinc neqEdomitae, iurati ceteroquin fidelium hostes, nee reliquae riuitrues a seu gentes, quaecunque demum suerint, eius se subtrahere imperio, poterunt. De Messa etiam hocce oraculum interpretantur ex ipsis iudaeis ΟNΚELOS, ION THAN , atque interpres Hieros blymitanus, aliique. ORIGENEs auctor est, Samaritanos hoc inter alia vaticinio
inductos, Messae aduentum expectasse, quod de eo intelligendu
esse ipsemet comprobat, tom. XIV. in Dan. p. a P. edit. PETRI DANIELIs HVETII. Non minus & EusEBIus in eo totus est, ut de Christo hocce vaticinium explicet, demonstrat. euangel. hb. IX. cap. I.
ubi in eam simul ingreditur sententiam, Bileami successores hocce
vaticinio, quod inter eos conseruatum sit, commotos, cum in coe
Io ignotum quoddam sidus ad perpendiculum Iudaeae conspexisissent, eo properat se, ut regem per stellam illam significatum ad
rarent. Cui tamen plurima obstant lententiae. Namque magiis qui Iesum infantem adorarunt, perperam Bileami successores, aut ex Musopotamia aduentasse dicuntur; nec certiora sunt, quod hoc
688쪽
vaticinium inter eos fuerit conseruarum , & quod eodem commoti, 'eonspecta super Iudaeam stella, eo properauerint. Sed haee dise tere, huius loci non est. Ex dictis abunde constat, inter Israelitas doctrinam de Messia latis notam fuisse. 1am , ut, quaenam illorum religio fuerit , ita compendio indidemus, r) crediderunt, Vnum esse Deum, creatorem coesi & terrae Deut. n. . Quod de unitate Dei dogma saepius illis 6c seuerissime intulcatum fuit, eo , quod idololais tria & πολυ της apud reliquas orbis gentes vehementer inualuisset; cons. Exod. XX. y. . I. Π In una eademque essentia diuina plures
esse πο σεις, quarum altera filius Dei, angsus ille increatus, genti Israeliticae speciali ori ratione praesuit, eique viam in deserm monstrauit. In Vnum huncce eumque verum Deum supra omnia, ceu semmum bonum, toto corde, tota anima, viribusque omnibus amandum esse;
Dot. H. 3. quemadmodum & reliqui iamines omnes, sincero amore prosequendi sint, fratri XIX. U. In quibus summa agendorum seu ossiciorum, quae rege diuina ab omnibus requiruntur. consistit.
Iv Cum vero nemo mortalium Deum, ita, ut decet, amare, adeoque nec legem seruare queat, ne pereundum misere omnibus esset,
Messiam, seu filium situm, humanam naturam assumturum, Deum illis destinatis, qui sanguine suo mortalium expiaturus esset crimi- - Ad cuius rei adumbrationem, sacrificia, aliique ritusncri spectabant, ut mox ex instituto demonstrabimus. v unde porro sequitur, suis operibus neminem placere Deo, aut iustitiam atque salutem consequi posse; sed iis demum, qui vera fide Messitae meritum apprehensuri essent, salutem obtingeri, quod & aenei serpentis imagine illis eleganter significatum; Num. XXI. I. y. V Interim ab omnibus requiri, ut animum gratum erga Deum, obsequiumque promtum demonstrarent, idque non tantum secundum generalia, sed & specialia ossicia, quae ista sederis gratiae oeconomia, quae tum introducta erat, requirebat. Atque haec sunt semma religionis Israeliticae capiata, ex quibus reliqua facile derivari posti: nt.. De causis equidem & rationibus legum ceremonialium, quas Deus per Mosen Ebraeis dedit, non una virorum doctorum est
sententia. Fuerunt, qui eas reiicerent plane ae damnarent. Ueteis 'res certe haeretici, Simoniani, & Caiani, & Archontici, & Cerdonia
689쪽
mentum reiiciebant , illudque a mala principio ortum conrendebant, profecto de legibus ceremonialibus praeclare sentite non poterant. Immo has vel maxime aut προφασι , aut occasionem, erroris sui do
duplici principio defendendi, illis praebuisse, probari facili negotio
pollet. Sed hac de re ex instituto a me duriam in ae era. d. praero. gatiuis fidei. noui testamenta prae fidelib. vet. te m. A. XXXIII. Alii , ad minimum ratione omni destitutas fuisse hasce leges, contenderunt easque pro vanis, inanibus & prorsius ludiciis habuerum ritibus, Huc gentilium quorundam calumniae & exprobrationes spectant, de quibus deinceps dicemus. Disputat contra hosce NATALIS ALEXANDER, histo . eccles veter. testam. aetat. IV. dissertat. III. pag. 3 sqq. Suntque profecto in Numinis sapientiam iniurii, de manifestae ut in , pietatis rei, qui ita sentiunt. Quid enim indignius Numine diuino cogitari potest, quam quod leges prorsus nugatorias populo suo dederit si modo eiusmodi homines eas pro diuinis habent, aut omnino Deum esse credunt. Alii, rationes certas Iegibus hisce subsuisse, credunt, sed in iis assignandis, tum ab aliis, tum a veritate ipsia dissentiunt. In his cumprimis commemorandi sunt, qui legum cereo monialium originem a gentilibus, speciatim ab Aegyptiis repetunt, consultum Deo visum esserentes, ea, quibus adsileti Israelisae erant, aut tolerare aut approbare, aut ad meliorem usiam transferre, cum geruis istius duritiei &pervicaciae aliquid dandum esset, nec flecti alia ter, nisi eius imbecillitati aliquid concederetur, ad meliorem men- ιtem posset. Patres quosdam, seu veteres ecclesiae doctores, , non lprocul ab hac absutile sententia, negari nequit. Omnium instar sie iCHRΥSOSTOMVs: ριή τοίνουν ἀνάξιοs εἰναι νομίσης τύψτο δὲ ἀτε- ς άυτους καλεσας ἐπει gτω 'mi τἀ - - παντα α βαλεῖς, es
νωeMur: hoc enim modo omnes Iudaeo um ceremonias , smnesqueritus
furificia, spiniscationes neomen/as, re arcam, templumque 'suma e Miti O ridem haec omnia originem agentium reditare trax
690쪽
rum. Existimat nimirum doctor saeundissimus, ut ex iis, quae addit e Inuet, Deum se coli passim per ea, per quae illi antea daemones eo.
Iverant, aliquautulum illa in melius inflectendo, ut eos paulatimia consuetudine sea auocaret, det ad philosophiam altiorem perduceret bomil. VI. de stella, quam riderunt magi. Similia sere a SmTmvM martyrem, dialogo cum Tophane iudaeopag. UP. UIM ORIGENEM, In Num. XXIV. Mm. XVIII. sub M. TERTULLIANVM eadu. Marc onem ub. II. eap. XVIII. CYRILLvM , de adoratione lib. XVI. HIERONΥΜVM in E a. cap. I. de Geta. XX. O. THEODORETVM, de cura . Graeca Uect. serm. VIII. aliosque legas, qui pallim laudantur ab iis, qui recentiori aetate eatidem sententiam defendendam susceperunt. Nec desuerunt ex iudaeis, qui eadem sensisse videntur, ut MOSES MAIMONIDES , m reb neusM- pari. III. cap. XLV. quod & iureῖ recentiores, quorum plerique αἰς ω -esia saltem in hoc argu
mento vessati sunt, magno conatu egit IOAN. sPENCERVS, in Opere
notissimomultaque eruditione referto, de legi m Ebraeoνum ritualia bus, s earum rationibus. Nec abs re fuerit, aut ab instituto nostro alienum, rationes, quibus utitur, paucis excutere. Idque ut rite fiat,
ut mentem eius ignorasse videamur, nobis committendum non est.
Nimirum, postquam lib. I. de rationibus legum & rituum iudaicorum generalιbas disseruisset, & post multas alias eap. XI. demum statuisset, mysteriorum adumbrationem fuisse finem secundarium legum. Minicarum, libro n. probare adgred ur, Zabiorum ritus multis legia bus Mosaicis occasionem dedule ; hbro vero III. euincere conatur, Deum in legibus quam pIurimis, gentium, praesertim Aegyptiorum, moribus atque institutis se attemperasse. Idque ne frustra asseruissσvideatur, varias rationes Eb. m. dissertat. I- ωρ. I. pag. 70. seqq. in medium adfert, quibus hancee sententiam suam comproset. Et primo quidem loco prouocat ad verba Mosis Deut. IV. vers. 7. DNam quae gens maxima est, cui Dis propinqui sunt ei, 'ue Iebo BDeus noster, in omnιbin, pro quibus inuocamus eumst aut quae gens
maxima est, quae habet ceremonias re iudens iusta ,sicut es tota haec lex, quam ego pyopono vobis hodie ' Horum namque verborum hunc senilim esse putat, eum Israelitae, exemplo aliarum gentium,
Deum, quem sensibus percipere possent, cupercnt, Deum prodigii