장음표시 사용
711쪽
qui de Numinis praesentia .restabaturi Simul per tabernaculum, ut reliquas cultus Levitici partes, sublimiora quaedam, & spiritualia Deus adumbrare voluit; qua de re, cum diserte hoe testetur Paulus, Ur. IX. r. a. seqq. dubitare nefas est. Haec vero cum non nulli ex iis, quos antea laudauimus,prolixius explicent, nihil amplius addo. In tabernaculo hocce& ornamenta, & instrumenta erant v
xia, cultui diuino destinata, adeoque a Deo ipso praescripta. Cumque eius, in lirictiori sensu accepti, duae essent partes, tinctum, scilicet, atque μZIam sectorum, in illo quidem erant Mens aurea, cum pandus, quos voeant,proFositioxis, ad aquilonem , canae labrum aureum, e regione moniae ad meridiem; altare aureum tus, proxime ad
sanctum sanctorum; in hoc autem, seu sancto sanctorum, quod a sane to per aulaeum quoddam artificiossiimum n dictum
discernebatur, erat arca ferim cum Uerculo aureo & cherubinu, quemadmodum in ipsa arca urna aurea cum manna, dc Pirga Aaronia continebatur, legis Mosaicae volumine ad .latus eius reposito. In atrio autem erat aliare aeneum holocaustorum, itemque labrum aeneum,
sacerdotum & Levitarum lotionibus destinatum. Haec omnia licet consideratione digna sint, praecipue tamen arca sederis attentionem promeretur. Mysterio enim eam non caruisse, nemo dubitauerit, nisi, cui in re Ieria puerorum more ludere, diuina sapientia non in dignum visum fuerit. Nihilosecius ita sentit IOAN. spENCERus, mole suo mysteria & hic explodens, areaeque Originem a sacris gentilium cistis, quarum apud veteres frequens mentio, repetens I loc. cinlib. III. Essen. V.pag. roI sqq. Aegyptios eiusmodi cistam fabricasse, eanique locum haud ignobilem in eorum pompis habuisse, ex
APVLEIO probat. Processionem enim idololatricam ad ritum Aegypti celebratam, reserens ferebatur, inqui ab alio cisa, secretorum capax, steritus celanι operta magnificae religionis., de aur. asin. lib. XI. Hinc ad PLVTARCHVM prouocat, qui, cum in libello de Ude, cistarum , quae apud Aegyptios in Via suerunt, subinde mentionem faciat , Osii.idis inter alia ritus describens, ita loquatur: decima nona mensis de noctu ad mare descenditur, S Tl--κιον οι ιτα
712쪽
esam solistae quasi resitor; ae eris Pna cum sacerdotibin esserunt, in
qua est intus orea anula, e c. Troianos etiam antiquissimos aream quandam notae sacratioris habuisse, PAusANIAE testimonio confirmat, lib. VII.pag. IT. Cumque nonnulla eiusdem generis adiecisisset, tandem concludit: Cum traque iam iucta Adem faciant. Alii prior,
Troianos, Phoenicea, Hereineos, Graecos, Romanos, oegentes atia , a
eas in sacrorum seorum censis habuisse , se det rinio, νι α in modi res gionis instrumenta, segem Mosaicam aritiquitate δε perasse censeamus. Nemo enim paulo sanior dixerit, gentes Has omnes a carum Jarum exempla ab obscura ala ae contemta iudaeorum gente petiisse, σc. l. e. sM.Lpag. ροδδ. Multa alia ad idem confirmandum cum conueetas.set, a pulchritudine etiam arcae argumentum desumit, remque egre gie se consecisse, existimat, recitatis gentilium testimoniis, quibus d cent, magnificum dc splendidum eiusmodi cultum vel maxime decere Deum. Tum vero vehementer in illos, qui hic mysteria quaerunt, inuehitur. Sat scis , inquit, nonnusios arcae s=lendore pertractos ad Aletoriam tatum illud ignorant e astum eum petet textus Mosaiei dissicultas confugere solitos, arcam ideo auro stra o ob M am assi enses, re puritatem cultas arat perbi diuini quod auro purificaro assimilatur populo significaret. At Pero in quos fumos atque auraς evan fiet sexae ina , si quasvis allegorias s phantasiae lusu , tanquam legis mystoria, s pnsus sic tiores amplecti liceate es. l. e.serit. LV. pag. δορ
De cherubinis arcae superimpositis eadem ratione philosophatur, ex Aegypto, gentiliumque instiIutis, originem repetens cap. III. cs IV. eiusdem dissertationiι quintae Pag.Πυ.seqq. Nimirum ut mittamus. quae de voce eiusque genuina significatione prolixe disputat. ad formam, quod attinet, cherubinos simulacra aurea fuisse putat, multiformia , ad formam ramen Pitriinam propita accedentia, quod
multis rationibus euincere conatur L e. cap. IV. feci. II. p. uas. Et eiusmodi quidem cherubinorum formas a symbolis & simulacris aegyptiis originem ducere, inde probat, quod Deorum symbolis . c simulaeris nihil saeratius habuerit Λegyptiorum religio; quod Aegyptiorum imagines ex auro plurimum constiterint; varias quoque animantiam formas in uno simulacro commiscendi consuetudinem Aegypto fuisse propriam, dc a remotissima rerum suarum memoria Ssss a inter
713쪽
PER. II. A MOSE AD CHJusTVM inter eos inprimis usitatam; & quae alia sunt eiusdem generis. Summa reliquorum eo tandem redit, cum Israelitae, rituum aegyptiacorum memores, simulacra in vitulorum speciem formata impensius optarent,& coeco ac praecipiti Zelo prosequerentur, Deum, cum tot leges eorum moribus accommodatas instituillet, & sacra
quaedam apud Aegyptios usitata in cultum suum deriuallet, &hoe tandem illis dedisse, ut cherubinos leti simulacra, in vitulorum praecipue formas efficta, illis concederet: lo .cit. ferit. IV. pag. IULInterim non dissitetur, cherubinos figuras mysticas & symbolicas suille, & veritatum quarundam reconditionum monumenta, sed &hac ratione si spectentur, originem illorum ex theologia symbolica Aegyptiorum repetendam esse; cap. V. p. g. ιι s. Et ita quidem tum de arcae sederis, tum de cherubinorum origine sentit SPENCERus. Quam lubrica vero haec omnia sint, quamve infirmo nitantur funis damento, ut paucis demonstremus, non abs re fuerit. Apud Aegyptios, Troianos, Hetruscos, Phoenices, aliasque gentes, cistas la- cras, Deorum cultui dicatas, In usu fuisse, non negamus. An vero iam ante Mosis tempora in usu suerint i id quidem est, de quo quam 'ritur. Fidenter quidem assirmat spENcERus: sed non demonstrat. Neque enim auctores, ad quos prouocat, hoc dicunt, neque, si dicerent, statim hac in re fidem promererentur, cum multorum seculOrum interuallo ab ista aetate, qua Moses vixit, fuerint remoti. Supis ponit equidem SPENCERus, si Israelitae ab Aegyptiis arcae sacrae usum non acceperunt, sequi, reliquas gentes eundem accepisse ab Israelitis, quod illi tamen tam absonum videtur, ut neminem Paulo saniorem id dicere posse existimet. Fallitur autem & hic vir doctis. simus. Non enim sequitur, si Israelitae arcae sacrae usum non acceperunt ab Aegyptiis, ergo reliquae gentes eum acceperunt ab Israe litis. Et qui prius negat, non statim tenetur affirmare posterius. Varias enim ob rationes, intexdum & casti fieri potest, ut variae
gentes in eosdem ritus consentiant. Nec etiam tam absonum:
est, ab Ebraeis Aegyptios, & ab his alias gentes cistarum sacrarum usium accepisse. Fuit sequiori aetate gens Ebraea multis inuisa; at ita obscuram suisse. ut auctori doctissimo videtur, nondum mihi persuadeo. ' Immo magnam eius Olim famam & existimationem fuisse, .
714쪽
eum in eius gratiam tot miracula Deus edidisset, admodum est pro babile. Fueruntquci adeo & viri eruditissimi, qui cistarum sacrarum vkim apud gentiles ab Ebraeorum arca sederis derivarent, quos inter& pETRUS DANIEL H ΤIus est , demonstrat. euangen pari. Lprop. LX. cap. XI. p. g. HI. Sed, instas, si ab Λegyptiis arcae sacrae origo non derivetur, nulla eius ratio reddi potest. Allegoricae enim δc mysticae rationes displicent spENCERO , illique tutum ignorantiae asylum audiunt. Nollem talia viro docto excidissent, quae non possitnt non in ipsum spiritum sanistum esse iniuria. Leges ceremoniales generatim, adeoque & tabernaculum illud Leviticum, eum omni suo adparatου, ad res sublimiores fgnificandas & exhibendas, comparatas fuisse, iam supra probauimus. Quis itaque de area sederis dubitet tquae inter tabernaculi istius instrumenta vel primum praecipuumquc obtinebat locum. Sed conticescere hic sPENCERUM, Omnesque mysteriorum osores iubet Paulus apostolus ε quippe qui, ubi ex instituto id agit, ut tabernaculi Mosaici mysteria exponat, inter ea, quae significationes rerum arcaniorum habuerunt, diserte memorat arcam pacti, undique circumtecta' auro, re cherubim gloriosos obumbrantes propitiatorium, Ebr.M. . s. Et licet apostolus ipse mysterium arcae non explicet, sufficit tamen, quod mysterium sub ea latuisse indiceta. uuanquam & quale illud sit, haud obscure colligere liceat ex eo, quod cap. IV. eiusdem epistolae vers. I . - ιε. dixerat: halemus igitur pontificem maximum, qui transiuit coelos d accedamus cum loquem di libertate ad THRONUM GRATIAE. Hisce enim ad sanctum semctorum & propitiatorium, quod super aream sederis, apostolum respicere, qui non videat, coecum esse oportet; cons. & apocal. XL. verss. Ipsa autem haecce pluribus explicare mysteria, huius loci non est, feceruntque id alii ex instituto. Nec rectius se habent, aut 'firmiori talo nituntur, quae vir doctus de cherubinis propitiatorii in medium attulit. Prolixum nimis foret, quae ab aliis hac de re
disputantur, aut recensere, aut discutere. Paucis saltem meam exponam sententiam. Et ad vocis quidem originem quod attinet, maxime mihi placet sententia EDMUNDI CAsTELLI a voce syriaca
fortis fuit, unde quod idem est, ac fortis ,
715쪽
PPR. II. A MOSE AD CHRIs Tmeam derivantis, in lexιc. hept. F. ωl. IN. Cum enim de angelis praecipue haecce vox usui petur, & cherubim propitiatorii angelo rum etiam suerint imagines, ista derivatio plane ad rem facit. Sunt
enim anguli forres, Psum. Qua o. Nec insolens, ut
deperditae radices linguae ebraeae ex lingua syTiaca repetantur. Quost ad sermam a tinet cherubinorum, qui propitiatorio incubuere, FRANCISCVS quidem MONCEIVs in eo totus est, ut eos forma viis tulina fuisse probet, in Aarone purgato seu de Pituto aureo, dibr. L. e p. XVI. Cuius rei rationem ex iis, quae supra contra eundem auctorem disputaulinus, intelligere licet. Interim in eadem versatur opinione Im. GAFFAREL s , in Griositaetro. inaudrtu eap. VII. irvco GROTIus, ad God. cap. XXV. ις. aliique. Inter rationes, quae pro
hae sententia allegari solent, praecipua est, nec contemnenda videis tur, quod Mech. X. ι . bos κατ' εἴχνἐν Vta vocetur, &isto nomine ab homine, deone & aquila, distinguatur. Ad quod tameα respondent, qui secus sentiunt, per cherub ibi non necesiario bovem intelligi, cum fieri potuerit, ut facies alata obscurior agnitu repraesentaretur, quam nomine propheta expresserit: aut, quod probabilius, bouem ibi vocari, quod Gu vehiculo aptissimus, totum currum moderari videretur. Et sine nihil absoni est, si di- mus, vocis 2 2 diuersias este significationes, & tum de angelis, tum de hobus usurpari, cum & his ob fortitudinis ac roboris rati nem non male conueniat, nec insolens sit, ut voces quaedam mox hominibus, mox brutis designandis inserviant. Interim nec ipsi sppNCERO sententia de forma cherubinorum mere vitulina placet, quippe qui simulacra haec multiformia fuisse putat, ais fomin am tamen Patia nam proxime acce emi.r scilicet ut originem ill - '
rum tanto facilius inueniret. Nec procul adeo hinc abeunt, qui formam cherubinorum mixtam ex humana, Ieonina, aquilina, &bovina esse existimant, ut HIERONrbius A PRADO, comment. in Ezechis petra. I. IVI. V. IOAN. BAPTISTA VI ALPANDVs , tom. II. in Geta.
pari. II es. XXXV. ρυ. aliique. Sed perperam ex animalibus Eze-enieli prophetae visis, formam cherubinorum propitiatorii aestimant: cum nullo idoneo argumento probari possit, eancim virorumque
formam suille; ne dicam, quod nec animalium istorum soriri
716쪽
recte capiant, ut aliis, iam est obseruatum. Ex descriptione cherubinorum Mosaica Exod. XXV. rLυ. -. nihil aliud colligere licet, quam pallas eos habuisse alas sursum versus. alisque suis obtexisse propitiatorium ς unde alis eos instructos suisse constat; quae reliqui corporis Arma fuerit, inde colligere non licet. Mosi enis visum non fuit, eam accuratius describere, siue quod hoc non necesse duisceret, eum de ra Israelitis satis nota loqueretur siue quod alia quaedam caul.i subfuerit. Recepta tamen fere, nec spernenda te mere est sententia, qua faciem, reliquumque corpus, formam tuu num cherubinos habuisse. Dignissima utiquo ea est, quae ange. Iis tribuatur, quorum symbolum cherubinos hosce propitiatori suisse, non est, quod dubitemus. Hinc & Ebraeorum doctorum
haec est sententia, Vt ex R. SAL. IARCHIO, ABENESRA, IS. ABAM
BANELE , ad Exod. XXV. I. liquet. quibus & M Es MAIMONIDES iungeudus, in more neuoch.part. III. ea . L. Atque haec cum ita se
habeant, frustra dc sine ratione cherubinorum illorum origo ex Aegypto accersitur. Cum Aegyptiorum enim imaginibus, si se mam, aut seopum, aut significationem spectes, eos aliquid habuisse commune, a sPENCERO asseritur quidem, sed non probatur. Quod in ueneralioribus quibusdam, vet ratione materiae, conuene
tint, id nihil ad rem facit, cum inde non sequatur, Ebraeorum cherubinos ad imitationem simulacrorum aegyptiacorum factos fuisse. Nec mystica cherubinorum significatio ab Aegyptiis petenda. Esto enim, habuisse iam eo tempore Aegyptios emblematicas imagines e cherubini tamen eiusmodi quid significarunt, quod hau dubio in Aegyptiorum scholis plane ignotum fuit. Angelorum enim in negotio salutis ministerium haud obscure hisce imaginibus indicabatur. Vnde pronis faciebus incumbebant propitiatorio, imludque intuebantur, cum dc angeli in mysteria redemtionis nostrae gestiant L Pet. I. M. Ebraeorum denique κακοθλα Dustra urgetur. In eius enim gratiam Deum idololatrica Aegyptiorum
instituta Israelitis indulgendo, maiestate sua atque sanctitate aliquia indignum admisisse, asserere, profanum nimis est atque impium. De cherubinis generatim spectatis diligenter disseruit HERM. MITIIus, in aeraptiacu bb.II. cas. MILIV. VI.
717쪽
- Altera legum ceremonialium classis eas comprehendit, quae ad personas , cultui Nuinis publico destinatas, pertinent. Cum enim ius sacrorum hactenus penes primogenitos, ceu principes cuiusque familiae fuisset, Deus in illorum locum tribuni Levi substituit. Ex hacce autem nonnulli primariis tabernaculi, &deinceps templi ministeriis admoti sunt, sacerdotesque ideo dicti, alii secundarus, quibus commune Levitarum nomen haesit. Inter sacerdotes eminebat sacerdos magnus quem pontificem maximum appellitant, non satis quidem accurate, ut nonnulli Obseruant. cum apud Romanos plures pontifices e sent, quos inter eminebat, qui maximus disebatur, quod de summo Ebraeorum sacerdote dici nequit, qui soliis erat in suo ordine. Magna summi sacerdotis fuit dignitas, non tamen tanta, ut regi aut aequiparandus aut praeferendus esset, ut perperam nonnulli existimant. Et hinc est, quod ' N: magnus prae fratribus suis audiat, Leuit. XXI. o. Λd ossicia summi sacerdotis quod attinet, fas ei erat, sacra Omnia & omni tempore agere, sumtum adolere,
victimas in altari offerre. & sic porro. Quod tamen sub templo secundo, non nisi duobus festis a plerisque factum fuit. Haee
autem ut illi quodammodo cum reliquis sacerdotibus communia fuerunt, ita proprium erat, quotannis semel intrare sanctum sanis ctorum cum sanguine expiationis 3 Deum consulere per urim de thummim; consecrare di initiare sacerdotes atque Levitas, &quae alia erant eiusdem generis, quorum nonnulla non a Deo ipso saniscita, sed sequenti. demum aetate accesserunt. vid. MOSES MAIMONI-DEs, de apparat. templ. cap. XVI. Quodsi in ossicio suo administrando impediretur, contrahendo sorte impuritatem quandam, aut alia ratione, per Picarium sacra peragenda erant, qui sequenti aetate constitui solebat, quem cum Sagane si non confundendum esse, recte viri docti monuerunt. Contigisse autem aliquan. do, ut in officio suo sacerdos summus impediretur, exemplo docet FL. IOsEPNVS, antiquit. iudaie. lib. XVII. cap. VIII. Sed illa ad haec, de quibus loquimur, tempora non pertinent. Inauguratio eius iuxta praetcriptum Mosis, fiebat Iotione, unctione, & vestium pontificalium induitione, Leuit.MUL L Unctio in templo secundo
718쪽
omissa fuit, eo, quod oleum unctionis deesset, adeoque tum ina gurauo Iotione, vestium induitione, & sacrificio peragebatur, vocabaturque --.ὲV' id nara , cum antea I na audiret. De oleo isto unctionis, quod I U voeant, itemque de modo unctionis, multa tradunt Ebraeorum magistri, quae nobis hic
repetere non licet. vid. MOS ES MAIMONIDEs, de apparat. templ. cap.
IV. Nobis sussiciunt, quae hac de re exposuit Moses ipse, Exod. XXIX. r. & Leuit. VIII. ra. Ex P cm. CXXXIII. a. colligas, tamiargiter oleum in caput Aaronis effusum, ut in barbam quoque deflueret, & oras vestiam. Reliqui facerdotes oleo saltem adspersi sunt, non autem per effusionem uncti, idque si Ebraeorum mag4stris credimus, semes tantum in deserto, in adeo vi istius unctionis seu adspersionis, posteri quoque illorum consecrati censerentur. At
summi sacerdotes iterata unctione eonsecrandi erant, quoties aliquis in alterius locum succedebat. Iura summi sacerdotis plane erant singularia, quibus ab aliis sacerdotibus, multo magis reliquis Israelitis, distinguebatur. Namque in luctu nec nudare, nec tondere caput debuit ἡ nec lacerare vestes: praeterea nefas illi erat accedere ad cadauer, ne quidem patris aut matris, immo ne ex sanctuario quidem excedere, si quis ex eius cognatis mortuus esset, debebat:
matrimonium autem initurum virginem uxorem ducere oporte
bat, mitatae viduam, aut expuliam; & quidem ex suo populo, ne cum peregrinis semen eius commisceretur. Quod autem de vostium laceratione, apud alias quoque gentes ad luctum significandum usitata dictum, id ebraei doctores ita interpretantur, nouscidisse sacerdotem summum vestes suas, ut alios, a summo ad imum. Sunt &, qui lacerationem ad vestes sacerdotales restringunt, quemadmodum rursus alii in luctu saltem vestium lacerationem summis iamrdotibus illicitam fuisse, contendunt, in aliis au . rem casibus id iis non fuisse nefas. Quo nomine CAESAREM BARONIvM, Catapham lacerando ob Christi seruatoris consessionem, quam pro blasphema reputabat, vestem, contra legem egisse, in annalibus ad an. XXXIV. pronuntiantem, reprehendit ISAACVS CASAUPONVS,
exercit. XVI. num. LXXIII. Quae de matrimonio summi sacerdotis obseruanda sunt, pluribus odisserit Io. sELDENus, yxor. ebr. lib. L.
719쪽
cap. VII. Ne quid autem ad externum splendorem summo sacerdoti deesset, vestibus quoque pretiosissimis Deus eum, praesertim , eum
sacris operaretur, ornatum voluit. Erant autem summi sacerdotis velles vel albae, vel aurcae. Illas nonnulli extrao iunarias Ucant, erantque: femoraba, tunica , balteus, cs citaris, quibus induebatur ingressurus sanctum sanctorum die expiationis, aut crematurus vaccam rufam. Vestibus hisce albis cum semel indutus fuisset in die expiationis, non amplius iis usum, Ebraeorum magistri tradant. Aurearum, quas vocant, nonnullae illi eum reliquis iacerdotibus communes erant . ut si moralia, tunica, baltem, cidaris aliae aii-tem propriae, ut , M pallium. π BN ephod, peἰIorale, Inglumina, aurea scilicet, praetensa cidari, πεταλον dicta, cum inscriptione: ri7P, I p. De quibus omnibus, quo minus prolixe hic exponamus, instituti ratio prohibet; ne di am, quod iam ab aliis diligenter explicata sint, praesertim a Io. BRA, Nio, praeclaro & erudito opere, quod de resim sacerdotum eiraeorum conscripsit. Facere tamen nequeo, quin paucis, quid NAM Ephod,& Itan pectorale fuerit, indicem. Ephod nimirum erat amiculum constans ex lana, hiacynthino, purpura, coccineo, & bysso retorta, pallio breuius, sine manicis, quod supra pallium induebat pontifex, ab humeris, quos humeralia ei adsuta, aut, si mauis, attexta tegebant, ultra dimidiam corporis partem dependens, & partem pectoris intectam relinquens a pectorali tegendam. Constabat ex duabus plagulis, quas fibulae aureae in utroque humero connecte bant, fulgentibus ibidem Euobus lapidibus Schoam, quo nomine sardonychem vulgo intelligunt) tribuum nominibus inscriptis. Accedebat νῖN diari cingulum ephod, siue duo lora ipsi ephodo attexta, quibus pro cingulo utebatur pontifex, ne di Leueret ephod, sed arctius constringi posset. Haec omnia accuratius explicat, & oculis s ibiicit IO. ERAvNIvs. l. c. lib. II c. . ULFag. ψω sqq. qui dc s. CCCCXLIII. succinctam ephodi descriptionem ex b AL. IARCiuo exhibet. Graecis dicitur tumula. Latinis oper merale: fuitque, ii nonnullis credimus,& ceteroquin apud Israe 'litas simile vestimenti genus in usii, quod itidem ephod vocabariar, sed ab epEodo summi sacerdotis multum diuersum erat. Cum ephodo, summi
720쪽
summi sacerdotis connexum erat Itan Pectorale, quini ex eadem, qua ephod. materia constabat, duplicarumque, longitudine pariter ac latitudine tres palmas aequabat. Exod. XXVIII. ιε. Vtrum ad latera conlutum, aut alio modo clausum suerit, an vero aut undisiue aut in aliquo latere apertum, non satis constat. Qui audacter assirmant. Hausum fui lle, excepto unico latere, instar marsupii, ut in eo niacio quae imagunculae recondi potuerint, quas urim & thummiis futili putant, nihil aliud agunt, quam ut suam in asserendis, quae idoneia rationibus probari nequeunt, temeritatem prodant. Sed hac de re deinceps. Non tantum id n sorte a I In siluit. lasuit, quod non . nisi alto silentio Deus per pectorale responsa dederit, dicium, sed &UL: n , In pectiniae tuaecis vocatur. Iudicem enim agebat sumis mus sacerdos, cum vestimentis sacris, praesertam pectorali, indutus. in rebus arduis Numinis voluntatem, illud consulentibus indicabat. Quanquam & ceteroquin tum apud Ebraeos, tum apud alias gentes non infrequens erat, ut 'acerdotes simul iudicum munere fungerentur. De Aegyptiis hoc constat ex AEMANO . hsor. zar. G. XIR. cap. XXXIV. dc DIODORO 6ICVLO , tib. I. cap. III. LX X. interpretes vocem Iz Tl vertunt per λογιον, dc SIRACIDFs, caP. XLVII. per λογῶον, ad rem ipsam potius, quam ad radicem siluit, δc con- comitans hunc actum silentium, respicientes, aut ab alia radice vocem hanc derivantes. Videntur & magis de interno, quam exteris
no , sermone hoe intellexisse, quo sensu & latine, rationale iudicii, vertitur. Indeque sublimior illa PHILONI s philo phia fluxit, de gemmis in pectorali cum verba fecisset, haec sibiicientis : συμπας ο πν καλῆταδ λeγῶον επ-ς , ἐπειδή τα ἐν ἡρανῶ σαντα λογοκς ην ἀναλογως ο εο ηαιάργηlas Um ν--κlκ τῶν ἡ ἐκει - αλ υ ουοεν. Ceserum tota haec pars. is qua sitae sunt.
gemmae rationale Pocatur vero nomine, quoniam, quicquid coelo conrinetur, fabrὶ factum ornatumque s certis ratιοπιιuι inter se conis gruentιbus ; nam ibi nihil non flua ratione x tituri de monarchia lib.IL p. m. II . Cuius generis & alia ibidem affert: quibus longe m
liora sblidioraque substitui possent, si ad mysticas vestimentorum
horum rationes exquirendas, digredi animus esset. Hoc ipsum autem c . .: Tt it 1 pect