장음표시 사용
791쪽
graeca sem eoaecis, a quibus mnque Ondem interpretibus, vocem ρηφαν apud Coptos pro Saturno familiariter aeceptam Uirpatamque es , nul-hu eoo dubitarem, quin eo re xissent sua in Persione interpretes Graeci.
Sed novi ego sine, quam sublesa Depe eorum fides sit, quae exorienim tibin illis regionibus dora fimo Riruero per monachos Romam missa fuerunt, indeque inter viros eruditos per Europam disse l. Suspectiam itaque sibi hocce alphabetum aegyptiacum esse profitetur, inque eam propendet opinionem, a ludaeis hellenistis, in Aegypto degentibus,vocem ρηφάη ex ipsa graeca versione in familiarem sermonem
translatam, & pro Saturno acceptam usurpatamque esse. Quod si quaeras, quid Lxx interpretes ea sibi voluerint, dc unde eam acceperint citra ambages respondet, scriptorum vitio, aut ipsorum in terpretum errore i ex Voce Ivd, quae olim non Minn, sed tam an . pronuntiata suerit, eam enatam, cum nihil facilius si, quam vi 2 cum permutetur. Nec Lucae vitio verti posse, autumat, quod hune Lxx interpretum errorem, undecunque enatum, secutus sit. auasi
νero, inquit, Lucas, licer simu fit a stiritu sancto Stephanus enim Iriare disit in historica narratione Pri non potuerit Persione gra coram interpretum, IN UNA LITTERA IDOLI PLANE IGNOTI quod p rinis erra, qua notione destinaretur a temone ebraea di sentiente, qua aliquando usi fuerunt Paulus alitque scriptores sacri, inprobatione dogmatum fidei maioris momenti, etiam tum, quando multum ab hebraeo textu hoderno deflectit modo sensum integrum non turbaret obsternat. Dcrar. H. II. c. p. I. g. IX.pag. at .seqq. Quae licet magna verosimilitudinis specie a viro doctissimo asserantur, nondum tamen prorsus assensum a me impetrant. Quantumuis enim leuis videatur iste error, dum pro Geon legitur Meph.in, sine dubio tamen tutissimum est, in rebus leuissimis etiam erroris, saltem tacite adprobati, aut non correeli, suspinionem a scriptoribus θεοπνευ κamoliri. Praesertim, si ratio commoda, qua hoc fieri possit, suppetat. Quae generatim de monumentorum ex oriente allatorum incerta fide dicit, nondum speciatim hocce alphabetum aegyptiacum suspcinim reddere pollant. Accedit, quod non omni.b is scirte su adprobatura sit sententia viri docti Isimi, pro Mi,n Ie-
792쪽
nobis constabit. Nimirum, cum dixisset, Israelitas in deserto μν-tasse tabs nacula seu Gensu Molochi, hoc explicaturus addit, eos eundem sub nomine Mun, seu Saturni inter astra relati, eiusque imagines coluisse. Atque idem sibi vult Stephanus protomartyr. Sed mirum alicui videri possit, quod Amos,&ex eo Stephanus, Molochi cultum Israelitis in deserto peregrinantibus obiiciat, cum Moses huius rei ne verbo quidem meminerit. Merrunisse equidem putat SAMUEL PATIos, cultum Baalis Peor, ad quem a Moabitis & Midianitis Israelitae se seduci passi stini. ab Amoso atque Stephano illis exprobrari,
contendens, lib. I. Pa an lection. cap. L. Verum obstat, quod a Mo.
lecto diuersiim fuerit idolum, cui nomen Baal Peor, quemadmo dum ille ab Ammonitis, hie a Moabitis praecipue colebatur. Ratio tum quoque reddi nequiti quid sibi velit vox cum, quae genistiles de Saturno tradunt, in Baalem Peor non quadrent, quem cum Nolectio unum eundemque fuisse, perperam supponitur. Taceo, quod, si vel maxime hoc adsimatur, ne sic quidem a Mose omnia narrentur, quae Amos atque Stephanus habent, de tabernaculo stiliret, seu thensis Molechi, de astro eiusque imaginibus, de quibus apud Mosen nihil legitur. Alii itaque in eam ingressi sunt sententiam, verba Amosi non de externa, sed de interna animi idololatria intelligenda este, ac si senses esset, tabernaculum, quod Deus Israelitis per Mosen dederat, eos equidem assumsisse, & humeris suis portasse, sed animo diis gentilium adhaesisse, & imagines, cherubinorum sei licet, quae erant in sancto sanctorum, earumque locamentum seu basin ita enim interpretantur vocem a radice I arcam sei licet, vel, ut alii volunt, totam imaginum structuram, quae in sancto sanctorum erat, adorasse, & eodem loco habuisse, quo astra apud ethnicos haberi solebant. Haec est sententia IOANNIs COCCEII, qui inter veteres praeeuntem sibi habuit HIERONYMvM, cui & inter recentiores, si se armam rei spectes, IMMANvEL TREMEI LIv, & FRANCIsCVs IvNIus ad Amosii. c. itemque LuDov. CAPPELLVs, obseruationib. ad Amrim. ref I. suffragantur. Eim vero tam solide, tamque accurate refutauit CAMPEGIVS VITRINGA, obseruation. sacrar. libri II. cap. I. ut, quod
addi queat, stipersit nihil. Meritoque idem vir doctissimus illorum
793쪽
ebraeus in deserto commoratus est, multa contigisse, existimanr, quae a Mose litteris non consignata , interim traditione quadam ad posterorum memoriam propagata fuerunt, inter quae & illud de Molochi cultu, Amoso & Stephano memoratum, haud dubio resere dum. Eaque de re eo minus dubitabit, qui secum expenderit, Mosen post exitum Israelitarum ex Aegypto ea saltem commemorare, quae anno primo & primis anni secundi mensibus, & hinc rursus ultimis anni quadragesimi contigerunt, aut, si quae ad medium interuallum ex iis, quae narrat, pertinent, pauca admodum esse. Nullum itaque dubium, quin isto temporum interuallo longe plura contigerint, quae Moses silentio praetermittit, ut iam supra ad S. XXIII. huius sectionis nobis obseruatum. Posset vero etiam ex aliis scripturae locis, speciatim ex Psalo. XCV. Io. & Ezechiel. XX. y o .seqq. demonistrari, Israelitas in deserto constitutos Molethi cultu se conta. mina fle ; id vero cum auctor antea laudatus abunde praestiterit, addere hac de re quidquam superuacaneum foret. Baal-Peor saepins quidem in scriptura sacra memoratur: quale autem idolum fuerit, non satis constat. In eo plerique consent vini, fuisse Dium turpitudinis. BeeLPhegor, inquit ORIGE-NEs, idiai nomen est , quod apud Madianitas praecipue a mulieribus utebatur. In huius ergo ari si mrsteriis conferatus es Israel. Interpre
stationem nominis i rus cum requireremus attemius, interebraea nomina
hoc tantum inuem mus scriptum, quod Beelphegor fit steries turpitudinis. Noluit tamen d clarare,quae vel qualis sterres, pel culin esset turpitudinis, honestati, credo, consilens,qm interpretatus es, Ni, ne a Dum posiveret audientium. Igitur, cum multae sint turpitudηis steries, una quaedam ex pluribus turpitudinis steries Beelphegor appellatur; in Numeros homi Ax Idem asserunt iudaeorum quidam doctores, qui stercoris hu- . mani egestione sacra ei facta perhibent, rationem ita simul deno
minationis reddentes, eum munde Hor, aperire, siue distendere, interpretemur. Ita scilicet dictum autumat R. SAL. IARCHII
794쪽
lem Beor eundem fuisse cum Graecorum 6c Romanorum Priapo. Ingressis in hanc sententiam est HIERONYMus, qου ad Hostae ea IV. ρ . hac de re copiose verba facit; dc lib. I. contra haeres Ioviniat.
ni tap XII. Phegor, inquir, in lingua Graea Priapus anellatum. Et in priori quidem loco inter alia asserit, quod reos. IV. F. pra zmp feminae inteIIigantur, quae Priapi Latris praeerant. dunet, inquit, quod in praesenti meretrices liρεις, id est, D
cerdotes Priapo mancipatas ore. Praeterea Maacam, Asae regis
matrem, principem in sacris Priapi fuisse, ex L. rei XV. U. colligit.
aliosque, sequitur PEUrvs IVRIEu, histori erit. dum. ξν eult. bon. smator. pari. IV. cap. II. p. st. sqq. ubi in eo totus est, ut hanc sententiam confirmet. Sed , si dicendum, quod res est , infirmo omnia talo, quae hane in rem dicuntur, mihi niti videntur. Ra binorum traditiones, quod Baal-Peor fuerit Deus turpitudinis, ex quibus HIERON MI sententia maximum robur accipit, omni pro sus fundamento destituuntur. Neclipsimet aliud, praeter etymo logiam oppido incertam dubiamque, adferunt. Moabiticae atque Nidianiticae feminae primo quidem ad scortationem, & tum ad idololatriam, cultumque Baalis. Peor, pellexerunt viros Istaelitas. Sed inde Baalem Peor fuisse Deum turpitudinis, non magis collia gere licet, quam fi quis concludere vellet, eiusdem commatis fias te deos Sidoniorum , quia Salomo mulierum Sidoniarum amore
captus, eosdem veneratus est. Nec video, quo iure HIERONIM
per P p Hos. IV. r . mulieres Priapi eultui addictas intelligat,
eum non tantum nulla huius rei ibi mentio, sed propheta quoque nihil aliud agat, quam ut idololatriam, simulque mores obscoenos,& impuros Istaelitis exprobret. De Maata denique Lreg. XV. i. dicitur. a filio Asi eam si iise remotam, quod fecisset re Nya, ubi vulgatus habet: in feris μιροι, re iaco eiu . Λe ex verbis ebraeis hoc vix elicies. Vox rix,D: ceteroqvm significat terrorem; unde a nonnullis hic vertitur horreniam simulacrum o sed quid hoc ad Priapum Z Forte, quod Priapus apud Graecos atque Romanos tetrrcrset aues Ita quidem nonnulli sentiunt s quod
795쪽
ER. H. A MOSE AD CImmo tamen quam longe petitum sit, nemo non videt. PETRus IVRIEvs ivit doctissimus, quem antea iam laudauimus, ulterius progreditur,ti sub Priapo Graecorum Romanorumque, Noachum, humani generis restauratorem, latitare, contendit, ut Priapus ex eius mente
in occidente idem sit, qui Baal Peor in oriente I t. c. cap. III. . 11 . q. Verum, ut posterius perperam asseri, ex hactenus dictis constat, ita & prius coniecturis saltem lubricis admodum Misque incertis nititur, quas etiam accuratius sub examen reuocare, huius loci non est. Reliquas etiam de Baal Peor sententias e meis rare superuacaneum foret ἔ cum aeque incertae sint. Id constat ex Num. XXIM. a1y. Peor nomen montis suisse apud Moabitas. Unde admodum probabile, Baal-Peor nihil aliud significare, quam Deum aliquem, qui a Moabitis in monte Peor eultus est. Quisisnam autem ille fuerit, num aliquis ex maioribus aut regibus Mo bitarum, an alius. non constat. cons. IO. SELDENVS , de Hu Lyras, famam. I. cap. V. p. 10. seqq. Dubium alicui adhuc mouere posset, quod PD . CVI. ν. aδ. dicitur: Et MY-m sunt Baal Pων, eae comederunt sacrificia mortuorum. Hoc namque nonnulli ita capiunt, ac si de victimis, quas diis manibus, seu Iovi stygio ethnici mactabant, & rite epulantes iusta faciebant, sermo esset: indeque colligere videntur, ac si Baal Nor idem esset, ac Pluto. Verum nihil obstat, quo minus per sacrificia mortuorum, generatam sacrificia diis gentilium oblata intelligantur, cum heroes, quos illi colebant, quibusve sacrificia offerebant, reuera essent homines mortui. Sunt, qui putant, Baalem Peor apud Moabitas etiam Camose, seu Gemos dictum. Certe Camosch Moabitarum idolum fuit. Hinc Moab populus Chamos dicitur, Num. XXI. ast Et Ierem. XLVIII. I. Exibit que Chemvis in captiuitatem νna cum ficerissibus eiur ae principibus eius; s p. s. Confundetur Moab a Chemos, sicut confusa es domin
Israel a Bethel. Idem Ammonitarum Deus vocatur, Dd. XI. a . Mentio eius etiam inlicitur Lyrg. XI Z. IL NI. XXIII. U. HIERONYMus itaque, Camoschum eundem cum Baal Peor fuisse, contendit. In Nabo, inquit, erat Chamin rigorum consecratum, quod abs nomine appellatur BeeLPhegor, ad ED. cap. XV. Sequitur eum E-TRus ivRIEv , histor. crit. dogm. F cult. bon. cae mac dari. IV. cap.
796쪽
n. p. IM .seqq. Ego non Video, quid obstet, quo minus praeter Baal - Peor etiam aliud idolum Moabitae coluerint, cui nomen Chamosis. quod illis forte cum Ammonitis fuerit commune. Omnia tandem ad coniecturas redeunt: nec certi quicquam de hisce adfir- Hare, integrum est. Israelitas autem Baalis-Peor cultu se contaminasse, ut hic euineamus, necesse non est, eum hoc supra iam obseruatum sit, dc ex Num. XXV. ν.s. q. satis constet. In diuinationibus artibusque magicis, quae eum illis plerumque coniunctae fuerunt, vel maxime iam ab antiquissimis temporibus mortalium sese exeruit superstitio. Praecipuae illarum species, quae iam Mosis aetate in usu fuerunt, indicantur Deis. XVIII. ro.seqq. Inter vanarum istarum, quae ibi commemorantur, artium magistros, primum locum tenent T CP p, vel, ut textus sacer habet, Pp p, quod LXX interpretes reddunt: μαντευομενος μαντεηαν' vulgatus et qui sciscitatur hariolos. Vox Ed p pariter ae
Pp subinde generatim quamcunque diuinationem significat, & ita
II. reg. XVII. I. Mecb. XIII. Ly. s as. XXI. as oe s . alibique usurpatur. In hocce tamen loco species quaedam diuinationis a reliquis, quae ibidem enumerantur, distinista, innui videtur, at, quaeis nam illa sit, non adeo liquet. Sortilegium, seu diuinationem per series, nonnullos intelligere, docet sEB. MVNsNRVs ad h. l. Per: p., inquit, qMidam intestiunt prim experimentatorem, qui sORTILEGIO aut stipulatione, inuestigat, num bonum sit, iter arripere, aut opus ab od inchoare. Abi putant, esse generale vocabulum ad omnium diuinationum s=ecies. Huic sententiae, sortilegia hac voce significari, insistit ANTONivs VAN DALE, qui hae occasione de geri.
tilium uenilegiis ac finibus erudite disIerit, de origine ac progressι' idololatriae ac supersimonum, dissertat. III. ev. m. p. .seqq. Eodem etiam tendere Videntur, quae hac de re habet MosES MAIMO.
Nims, ero. anodah faris, cap. n. sere. VI. Solidas tamen adhue rationes, si dicendum, quod res est, desidero, quibus probetur, hae voce speciatim diuinationem per sortem indagitari. Usitatis mum vero apud ethnicos hoc fuisse divinationis genus, variasque eius suisse species, constat, pluribusque hoc condocet CAspAR PE cERvs, dae Praeci is genera ε disinationum, p. m. aι seqq. Inter reliquas
797쪽
reliquas eminebat ρα- ωδηκγα,τεια, apud Graecos praesertim dc R inacios usitata, cuius iterum varii modi erant, interque reliquos &hic, quod temere arrepto & aperto poetae cui dam libro . quicquid primum oculis se obiecerat, pro torte id & oraculo habebatur. Vnde Homericae dc Virgilianae sortes, quarum dT AELIvs SPARTIANUS meminit, in vita Asiani cap. II.p. m. . Ad christianos eandem superstitionem transiisse, notum est. docetque Is Cus CASAVBU-Nus, ad Daraiani De. cis. Post p Deut. boc. cit. memorantur - , de cuius vocis origine non minus ' significatione, viredocti inter se dissentiunt. Nonnulli enim ab INM tempus, alii abnοῦν res=ondit, alii rursus ab PV nubes, alii denique ab I M oculin,
eam descendere, autumant. Primam qui amplectimtur derivatio nem, hac voce obseruatores coeli, adeoque mathematicos seu astrolo-gοι iudiciarios dc genethliacos designari, contendunt. a quibus non procul abeunt, qui, ab NV nubes, hanc vocem descendere, sibi peris suadent. Λt qui ab nav respondit, eam derivant, generatim ariolos vel augures atquς harustices, aliosque, qui, quid prodigia, ostenta, omina sibi vellent, explicabant, intelligunt. Denique, qui, ab I Mocutus eam habere originem, sibi persiradent, praesti .uores ea innui, credunt, qui pedum manuumque a litate spectatorum oculos fallere didicerunt. Qui astrologos hic intelligunt, praeeuntem sibi habent,
inquit, es N 2 Meoven e Sunt ii, qui distinguunt tempora, σ ex astris praedicunt, hoc iliamve diem faustum esse υel in Uum; vel
annum hunc am mensem, certo negotio Pel contienire, vel infaustum fore. simul tamen ita hac de re verba facit, ut nec illorum, qui praestigiatores intelligunt, sententiam prorsus reiicere videatur. Antiquissimis iam temporibus astrologiam iudiciariam in usu fuisse, historicorum monumenta nos dubitare non sinunt. Vel HERODOTI '
798쪽
qualia erit; libr. II. eap. LXXXII. Latissime autem per omnes gentes astrologicam superstitionem diffusam, & ad ipsos christianos
propagatam, quorundam hodienum adhuc Occupare animos, notis. simum omnibus est, & infinitis eruditorum virorum monumentis comprobatum. De praefigiatorib- autem si quis vocem illam cavere velit, nec allorum apud veteres pariter ac recentiores defuerunt exempla, quorum nonnulla, hanc ipsam vocem explicans, collegit AENTONIVs VAN DALE , Dc. cit. cap. III. pag. G. seqq. Sunt vero
praettigiae vel mere humanae, quae arte aut iraude ac quadam agitauitate perficiuntur ι vel diabolicae, in quibus opera infernalis genti accedit, cuiusmodi multas suisse apud ethnicos, non est, quod dubia temus. Sequuntur apud Molen loci cit. TV, nata, quod Lxx reddunt i ὀιώπι ιβ γ di, quemadmodum verbum Uni semper per
.οι transferunt. Sumitur ceteroquin verbum iuria & inhonam partem, significarque, expla ine, ndagare, prudentia ati Massequi, ex reru- - ω antiis aliquid conuectare. Sed hie in malam partem accipitur, significatque, o na, castrare, auguria sectara. Mosps MAIMONIDES hoc ita explicat: Non curabunt auguria more gentitiam, quia dicitur r non Plemini auguriis. Auguνιum μι- es, quando quis
fixit: si ossa ora exciderat, aut baculus manui, non accedam hodie imaeum sume quaa, F haec agerem, negotia male succederent. Aut, si νulpes dextram meam praeter res, non egrediar foribus domuου meae, ne forsan egresso obuiam fiat impostor. Itidem, cum attendunt autumeantuae, atque ιnde coErgentes aiunt hoc ita eueniri, i e facere αν dis, iliud non riem.-M-bter eum eastum iubent recari, quia ea cilier,
aut gallinam ob eamum. Etiam, quanao aliquod sibi sionum β.uuune hae animo si istoe eaenerit, faciam hoc I sin minus confixeat, non faciam, uti ferit EBesor seruus Abraham. sc tractat. auodab furis.
seu de idolol Iria, ea . XL num. IV. add. DIONΥ VOssIvS, ad huncce focum. Ominum variorum captationem longe frequentis -simam apud ethnicos fuisse, vel ex THEOPHRAsTo constat, in notamo- mbin moruo, cap. de superstitione p. m. 7. qq. itemque cX PhvΥAὶ
WHo, de supersιtione, tom. II ora pag. m. ro sqq. Multa huc sperestantia diligenter eollegit, quem iam aliquoties laudauimus, ANT ,MVS VAN DALE, loc. cit. cap. I. pag. 30. seqq. Ad christianos &
799쪽
hane superstitio ras specism tra sit Te, constat , ex CHRTSOSΤ- νί-. XII. in epist. a Ephesior; qui & alibi passim hae de re conque, ritur. Idem vero & hodie experientia tellaturo Speciatim interethnicos eminebant an tia, proprie sic clina, quo nomine illud diuinationum genus indigitatur, quod ex eantu volatuque aurum,& tripudiis pullorum, fit tura raugurabatur, ac praesagiebat, quod cum nemini, nisi qui hospitem plane animum ex veterum lectione retulit, ignotum sit, abunde tamen comprobauis CVPAR AEu Rus, de praeripuis diuinationum generibus g. m. υδ.seqq. Ad augures pr xime accedebant, extispices, quos noni Ili & haruspices rogant, quiue Chaldaeorum idiomate vel N 7a dicuntur, a ma secuis, scidi, abscidit, quasi sectores, quod ex victimis sectis sutura praedic rent. Eorum in pentate ho nu Ita fit mentio unde merito, an iam eo tempore hocce superstitionis genus in via fuerit, dubitaueris. ud Chaldaeos illud in vili suisse, ex Erechiele vate discimus, ea XXI. pers an Nam fletis, inquit, rex Babyloniae in bivio, tu capite δε rumpiarum, conssisu teraphim, INSPEXIT IECUR. Λpud Dani lem diserte D , memorantur, cap. Har. & eap. IV. . Fierique potuit, ut a Chaldaeis, quae nonnullorum est sententia, ad alias ge tes haec superstitio propagaretur. Certe apud Graecos, Romanos , aliasque gentes, usitatissimam fuisse, constat, quod aucto res hactenus laudati. CASPAR HUCERus & ANTONIvs VAN DALE, pluribus eui incunt, ille pag. m. Us. q. hic lac. ci . cap. II. pae. yy . seqq. S quuntur apud Mosen T D . qua voce nonnullos itidem Humos , seu disinatoriae artis peritos intelligere, iam antea obseruauimus. Videturque haec significatio tam aliis scripturae locis, tum & huic non male conuenire i etfr, quale druinationis genus innuatur, non constet. Non vero praegnans satis adesse videtur causa, cur ab illorum sententia discedamus, qui magos potius, seu praestigiatores, intelligunt. Certe verbum 'ura unde tamin , 6 o vertunt: prae,i iis inus est. SEDASTIAN. MurisTERVs per , inquit, inte
orem, cs qui magica arae μέν oculis rem aliquam mutat: in qua
maluiei insignes fruuntur olym fuisse, sicut re magi Pharaonis,
quν υirgast in FreTenus perteruntv ad Deuteri loci cit. Recte autem
800쪽
MVNsTinvs non tantum praestigiatorem, sed dc talam, qui magira arte rem aliquam sub oculis mutat, intelligit, cum praestigiae magicaeque artes plerumque eoniunctae fuerint ε & hinc adeo factum. ut praestigiator etiam maga nomine veniat, quo sensit ac vox 'm a nonnullis intelligitur. Ita quoque hane vocem ex ebraeis docto. ribus explicat Mosm MAIMONIDES , in tracIat. auodassura. cap. XL.
ea praestat, qaae facere πιδεμ 'poenis rebellium es tu . Ad quem locum recte DIONΥM VOSSIus notat: Malmorudes duo his priuie genera praesigiarum vnum daemoniac m, aiseram deluymum. Pra aris generis aestigias exercebant Iamrare Mambrea, qui se Mosi oppo. suem Icoram Pharaone. Tales, ait μι ouades, lapιdanaeos. Asteia rivi generis p aestigiis Piunxur aerariae, re circuiatores, quaruo efectis non fiunt, qui rideum , nec ab Lemonum commercio proueniunt, sed --- etsi ueri Mutinmori isVosores verberiam assciendi isxta Maimsnidem. Praestigias ac impostiiras magorum ex apsis ethnicis notant ac perstringunt CICERO , SENECA , PLINIVS , aliique, quorum, ut & aliorum loca adserv ANTONIVs VANIDALE, qui & reete ac eruo dite ostendit . quam absurda ac ridicula sint, quae poetae magis ac
sagis sitis passim tribuunt, de origine ac progressu idololarriae ac suis perstitionum, differt. III. cap. VIILP .F0.seqq. Daemoniacas praeis istigias nunquam ι aecessisse, quod innuere videtur, mihi persuadere nequeo, immct. secus Sexpm habere, recte do et MAIMONIDEs. Huic, aquam tradidimus, vocis plura explicationi non obstat, quod reliquae voces, Me quibus bact rus diximus, diuinationum genera varia significent, Coniuncta enim haec. inter se sunt, magia, praestigiae, diuinatoriae artes, & reliqua superstitionum genera. Vnde, qui hisce artibus addicti sunt, in unam eandemque recte reseruntur classem. Magis hisce ac praestigiatoribus a Mose iunguntur in enca iratores. Vesba enim 'Σ In Lxx reddiderunt ἐπιμίλων ἐα - Οιδῆν, vulgatus: ιncantator. Idque recte, ut vel ex alm LVIII. L' patet, ubi dicitur : Sicut assis surda, quae obIurat auxem suam, ne audiat νω- 'πὶ mussit ansium, ππα Σ Pl n incaritanis. eis, incantationum periti. Ebraeorum doctores quidam ita dicitam i . FR E 2 ean.