장음표시 사용
931쪽
PER. u. A MOSE AD COIsTVMμbus impenderit Sunion, aliorum etiam opera uti potuerit. nihil profecto, quod hac in re fidem superet, video. Si porro quaeras, cur vulpes potius, quam alia animalia, adhibuerit Simson, sciendum, de aliis animalibus, si ea adhibuisset, idem quaeri potuisse. Iudae rum quidem doctores rationem sibi inueniue visi sunt, dum asserunt.
vulpium hanc esse naturam, ut, quando faces vel titiones caudis illarum alligantur, non in anteriora procurrant, sed retrocedant. Colis legisse itaque inde Simsonem, quod faces non essent excusiurae. vid. R. DAVID MMCHI ad h. l. Sed commentis eiusmodi opus nou est.
Animantia haec huic instituto aptissima iudicauit Simson, tum, quod illorum insignis copia sacili negotio haberi posset, tum, quod in
agris ac vineis commorari solerent, segetemque adeo & arbores frugi seras igni committere, quam certissime possent. Confirmari hoc potest ex illis, quae ovi DI v, fissor. bb. IV. PersisI. seqq. refert, quaeue passim recitari solent. Romae enim dum cerealia celebrabantur, vulpes adligatis tergo taedis emittebantur. C ius instituti originem poeta ab adolescente quodam Carseolano repetit, qui cum vulpem cartam vivam urere vellet, inuolutam stipula& foeno, quibus ignem subiecerat, eam imprudens dimisit, ingens
incendium segetum longe lateque excitaturam. SAM. BOCHARTVS
ipsam hancce si insonis historiam in hocce instituto sibi deprehendisse
visus est, cuius memoria hac ratione per Phoenices ad Romanos facile propagari potuerit. Quod etsi mihi non adeo vero simile videatur, merito tamen . quod OVIDIus refert, essicit, ut eo facilius iis, quae de Simsone, Philistaeorum segetibus, per vulpes incendium longo lateque circumferentes damnum inserente, narrantur, fidem adhibeamus. Ceterum, quod geminas vulpes, interposita face, caudis colligauerit Sinison, haud dubio ideo factum, ne tam eito in caueris nas suas, una alteram morante, se recipere possent, neue faces tam celeriter extinguerentur, sed ut in campis cum facibus discurrentes incendium eo latius propagarent. Idque tam feliciter Siuiloni conis silium cessita, ut non agris modo, sed vineis etiam ae olivetis Philiastaeorum maximum damnum inferret. Hi vero eum intellexissent,
932쪽
quae iam ni nupserat, combusserunt. Quo animo hoc fecerint, num, ut placarent Simsonem, an potius, ut, quacunque poterant ratione, sis ulciscerentur, non satis equidem liquet: priori tamen modo hoc accepisse videtur Simson, quandoquidem ad Philistaeos dixit, vel potius, ut ab aliis illis diceretur. curauis; I NU I Uv N, Num si faceretis sicut Me P atque Mi visionem ues ero de νobis, deismum cessebo. Priora verba, utpote concisa valde & obscuriora, multum negotii interpretibus facessunt, aliterque ea expIicat R. SALOM. I ARCHI , aliter R. LEVI BEN GERsON , alii aliter. Mihi res ipsa do. cere videtur, aliquid subaudiendum esse, ut sensius sit: Num, F fee risis, sicut hoc, mihi abunde satisfactum existimatis Immo a vobis ipsis, qui animum hostilem satis erga me demonstratis, νltionem suis mam, s posea cessabo. Eundem sensum expressit vuIgatus: licet haec feceratis, tamen adsuc ex robis expetam νθsenem Conuenit &versio germanica B. LVTHERI. Quid porro contigerit, his verbis scriptor sacer exponite I 'ra tuu drim 'ns percussit eos. femur super crure, strage magna. CnaIdaeus proue bialiter hoe dictum existimauit, adeoque vertit: perculsit eos zy peris equites cum peditibuε. Sic & SAL. IARCHI, qui& rationem reddit, quia eques nitatur semore: quod tamen R. LEVIBEN GERsON inuertit. IM. TREMELLIVS & cum illo alii vertunt et percussitque eos crure vibrato, in femora eorw, h. e. fine armis, suis tantum Via eruribus: quod non fine ratione reiicit sua. fCHMIDIVS ad h. l. apud quem & aliorum explicationes legi possunto Singuis laris plane est sententia doctissimi viri IOANNIS CLERICI , existimantis, apud Philistaeos ludos Iamnicos fuisse, ad quos, quicunque iactari να- lent, inuitabantur ex vicinia, atque ad eos luisse Sam em, luctatore que omnes Philistaeos, qui forte magno numero erant, s gloriam sibi eo exercitaIronis genere Parauerant, stro auisse, eorumque femora solo ictu genuum aut tibiarum confregisse. Igitur, inquit porro, cr- δε- mori impingere fuit in iacta Philistaeorum mm Sam 2ne, simile quiddam ei, quod Graeci σκά-s G. σπιλιζειν dicunt, hoc es, impacto cruri crure, iactatorem deiicere. Verum, si vel maxime concedamus, ludos gymnicos apud orientales pispulos in usu suisse, quodno
933쪽
dum satis probatum existimo, apud Philistaeos eo tempore talea ludos celebratos, ne minimo quidem indicio constat. Nee
probabile, sit onem, iurarum Philistaeorum hosteris, ad illos
udos militatum. Immo, cum antea , se ultionem a Philistaeis
sumturum, professus sit. non est eredibile, eum exspectasse, donec a Philistaeis ad ludos inuitaretur. Praeferenda itaque mihi illorum sententia videtur, qui locutionem prouerbialem an hisce verbis agnoscunt, cuius sensus sit, eum, cum ex improuisa terram Philistaeorum ingressus esset, omnes, quos offendit, sine discrimine, nulla status aut
dignitatis habita ratione, interfecisse, k ita magnum illis inflixissexu u, seu clade insigni eos adfecisse. Hoc cum peregisset, iaverticem rupis Hetami se recepit, ut a Philistaeorum insidiis tutus esset. Hi vero eoactis copiis, a tribu Iudae eum sibi tradi, postularunt: a qua & tria virorum millia ad rupem missa, quibus ea Iege se Simson dedidit, ut vinctum Philistaeis traderent, neutiquam autem se interficerent. Ad Lechin itaque usque cum peruenissent. triumphantibus Philistaeis, quod eum iam in sua potestate fore existimarent, diuino iterum concitatus spiritu, non tantum vincula manibus iniecta facillimo negotio rupit, sed arrepta, quae casu se ei offerebat, asini maxilla recenti, Philistaeos aggressus, milla occidit, iasigam datis ceteris. Ita namque sacri scriptoris verba intelligenda sunt, & ita plerique interpretum hactenus intellexerum. Nostra aetate equidem & hic nonnemo longe aliud quid sibi inuenisse
visus est, auctor scilicet obseruationis septimae, quae extat tom. ILissemation. meens lingua germanica editarum pag.U .seqq. Vocem enim 'n, cum & humerum significare obseruasset, eam de νι robore & potentia interpretatur: per π zn autem turmam seu cohortem militum intelligit: & voeem u hic idem ac recentem signuficare, contendit. Hinc tandem concludit, sensum esse, Simsonem assumta recenti eaque valida militum turma, Philistaeos sudisse, dc mille ex iis iaccidissi. Sed non sunt haec ita comparata , ut eruditorum hominum calculum ferre queant. Equidem ad vocem I quod attinet, eam Sectius hic per recentem, quam putrtiam, verti, facile .concedo, rationibusque haud contemnendis id iam probarunt alii,
934쪽
autem ra n hie turmam militum potius, quam asinum . denotare, nullo idoneo argumento demonstrauit. Ea quidem hoc ipso in loco νers H. aceruum significar. Sed aeeruus a mrma seu eohorte mil eum, multum differt. Nee rectius se habent, quae de voce m, d cuit , quae si cum voee tam coniungatur, & utraque in propria accipiatur significatione, non potest aliud quid, quam asini maxillam denotare. Nec magni momenti sunt, quae pro sua sententia confirmanda porro in medium adfert. Atheis, inquit, oceasio ridendi ea, quae ceteroquin scriptor sacer referre videtur, adimitur. Sed, cum non ἀδύναnis sit, ut recenti maxilla asini Simson singulars δc inusitato prorsus corporis robore praeditus, tot Philistaeos percusserit, athei iustam ridendi, scriptoremque sacrum subsannandi, causam non habent. Nec im atheorum gratiam aut neganda miracula aut a vero ac genuino verborum sensit discedendum. Vn cum L n No , asinos maiores esse in terra iudaica, & habere maiora ossa, asseramus, necesse ncta est, cum & maxilla ex asino usitatae magni
tudinis, si Simsonis vires spectemus, ad Philistaeos clade ista afficie dos, suffecerit. Verba denique, quae sequuntur vers. ιε. nostrae adeo non obstant sententiae, ut eandem potius confirmenta Cum enim videret, quantam Philistaeorum stragem non gladio, aut alio instrumento bellico, sed asini maxilla, dedisset, in magnam admirationem ipsemet coniectus, nee sine miraculo hoc factum, secum reputans , Deumque ideo Iaudaturus, exesamauit: Σπ uri non 'n'a' nn pr 'ri,a maxilla asini acerum aceruom
maxilla asini percos mille viros. Cum vox ra n & asinum & are num significet, vocibus istιs eleganter Iudit. Ad voces detv cri 'ndri
quod attinet, perinde est, siue ea vertas: aceruum, immo aceruos duos, siue aceruorum duorum, item, siue dicas, duos Philistaeorumis occisorum fuisse aceruos, sue, quod alias non instiens, dualem numerum pro plurali positum: sensus enim eodem redit, qui hic est emollia asini seti, hosce aceruos, maxilla asini, mille pirae occidi. Quod vero IOANNEs CLERICus , ut in hisce verbis Statonis versust ἐμοιο Πλευυς inueniat, pro um legendum putat dπ 'B; nimis inmaarium iniri videtur. His ita gestis , Sindon maxillam manu,
935쪽
PER. II. A MOSE AD CHRIπ- proiecit, indeque locus ille Ramath - lecti dictus est. Cum autem, vi credere par est, mille virorum caede admodum fatigatus esset, aestusque diei accessisset, de in loco, in quo nullae aquae erant, verissaretur, ingens eum inuasit sitis. Quod enim FLAv. Ios puus . de cum illo alii existimant, a Deo illi poenae loco hane sitim immissam, eo quod victoria ista se extulisset, omni destituitur sundamento. Deum itaque cum precatus esset, Simson, ne siti extingueretur, dcita in manus incircumcisorum caderet, non sine ingenti miraculo ex cauitate quadam, quae erat in loco isto Lechi dicto, aqua subito erupit, qua refocillatus est Simsonis animus, atque recreatus. Sunt equidem nonnulli, qui verba 'ri,2 Um n nra de dente molari, vel eius potius cauitate, in maxilla asini a Sim ne proiecta
intelligunt, ut R. fAL. IARCHI inter Ebraeos, aliique plurimi. Eanisdemque, quod mireris, sententiam tuetur SAMUEL BOCHARos, in hieroz. pari. I. M. II. cap. XV. quam & B. LvTHERVs noster in verissione germanica expressit. Verum, cum diserte dicatur, fontem istum ibi permansisse, de sequenti adhuc fuisse aetate , de cauitate dentis molaris haee verba accipi nequeunt. Vox etiam II de dente molari nuspiam in scriptura accipitur, sed alias mortarium significat, de hinc de quavis cauitate in terra aut rupe, accipi potest. Praeter
Lxx interpretes eodem modo haee verba intellexit FLAv. IosEprius:
quodam lapide emittit dulcem s copiosum. Nec alia mens chaldaeo interpreti fuit: re fidit Iehouis saxum, quod erat in maxilla seu loco a Samsone ita dicto re essus es ex eo aqua. Etsi enim in quibusdam codicibus pro legatur N P, quae vox
dentem molarem significat, prior tamen lectio praeserenda videtur. Ex recentioribus, quorum plurimi eandem nobiscum senatentiam tuentur, conserendi SEBAST. SCHMIDIVS atque IOANNEs CLE. MCVs, ad h. l.
DissiciIius saepe esse, se ipsum, quam hostes potentissimos vincere, suo exemplo Simson demonstrauit. Qui enim hactenus
936쪽
int miranda gesserat, dc longe plura ad liberandum a Philistaeorum iugo populum ebrae una gerere potuisset, libidine amoribusque ira puri, ultimam sibi ipsi perniciem attraxit. Et primo quidem, Garam cum curiositatis forte causa venisset, mulieremque meretricem
ibi vidisset, amore eius captus, ad eam ingressiis est. Cum mulier ea ria a dicatur, non meretricem, sed 'cauponariam fuisse, qui Sitn- senem excusare volunt, contendunt, quod nonnulli ex Ebraeorum magistris faciunt, quemadmodum & chaldaeus eam vocem per Mupra n hsuam vertit. Sed etsi vox naM alias & cauponariam denotet, hic tamen pro meretrice, aut pro cauponaria , quae simul meretrix fuit, eam sumi, palam est. Nec enim sine ratione dicitur, quod eam viderit, cum hoc ipse indicetur, forma eius Sim nem captum. Immo ad eam ingressu dicitur, quae sormula copulam carnalem, iuxta ebraeam loquendi rationem, denotat. Philistaei, in quorum potestate urbs Gaza eras, hae opportunitate utendum, rati, stationibus ad portam collocatis, insidias illi struunt; quibus cognitis Simsen circa mediam noctem surgens, portae fores cum postibus & vectibus rouulsas impositasque humeris, in montem, qui ante Hebronem est, pertulit. Id eiusmodi fuisse, ut vires humanas superaret, nemo i mere dubitauerit. Mox, cum libidini semel frena laxasset, mulierem Philistaeam, quae in valle Soreh habitabat, deperire coepit, eui nomen erat Delilah. Eam Sim sonis uxorem fuisse, sVLPITIus sEvERus , hisoria sacra lib. I. cap. XXVIII. p. m. ιδ. aliique patrum existimant. Sed meretricem fuisse, res ipsa docet ἔ conL NATALIs ALg-x NDER , histor. eccles Peri testam. aer. mundι IV. dissert. XX. pag. 0.
Hane magnis pollicitationibus induculit Philistaeorum principes, ut eausam inuicti. quo pollebat, roboris ex eo expiscaretur, vin stumque sibi traderet. Blanditias cum calliditati iungeret Deblah, ille quidem tribus vicibus, artem arte deludens, insultus eius repulit, eiusmodi vinculis se teneri posse, fingens, quae cum Philistaeos adesse iussit, Belli negotio rupit. Stupidum plane aut a mole dementem fuisse oportet Simsonem, si mulieris Daudes non intellexit, aut, si intellexit, excoecatum prorsus, quod Vitam suam atque salutem eiusmodi illecebris postposuit. Valde itaque probabile, mulierem callidissimam omnein adhibui sic diligentiam, ut incautum falleret, animumque
937쪽
-ps R. ΤΙ. A MORE AD CHRIsT- perfiduin teget rct ac occultaret. Idque & FLAVIO IOSI PHo animades uersum, dum hanc te historiam ita utornat: ἡ δὲ meta, τοια ην συνουσιαν λυμαζουσα τάς πράξεις άυτῆ ε τεχνιτε υετο μα- Θειν τίνι τρο α' πσουτον προυχmcata αρετ ν, inter poculi ae eiusmovi consuetudinem admirata D s eius gestis . arte creabatar Ggno ere, qua ratιone Psque adeo Pirtute excellebat. Quae ingenio muliebri satis quidem sunt conuenientia: an vero Simibn statim sui N.i Ziraeatus ita fuerit immemor, ut potu inebriante usus sit, quod Ios Episus innuere videtur, merito dubito. Nec enim ullum huius rei in scriptura sacra ext .it vestigium. Quicquid huius sit, Deli iam id, quod expiscari a Simsone voluit, ita proposuisse, ne fraudem statim animis aduerteret, dubio caret. Neque existimandum, cum Philistaeos ii s diatores vocavit, eos statim quoque adfuisse. Hoe enim si factum e set . prima statim vice frauὸem mulieris vel manibus palpare po-iuti et Simibn. Sed occulti haud dubia manserunt, non prius in conspecitum Simionis prodituri, quam certo sciuissent, inustato isso, quo pollebat, eum delii tutum robore. In eam itaque Simson se adduci facile pallus est opinionem, adsectu impuro mentis insuper ωculos ex coeca te, non malo animo, sed tantum curiositatis gratia Deli iam roboris ipsius causam explorare. Fatigatus itaque tandem mulieris, quam deperibat, precibus, veram causam ei aperuit, idqueta ratione, ut mulier callidissima facile aniquid uerteret, hac quidem vice Simsbnem non mentitum. Coma itaque, cum in gremio eius obdormiuisset, spoliatum, hinc & Orbatum omni robore, vinctum' que philistaeis tradidit. Non abs re fuerit, hic obseruare, non a crinibus, icu capillo, sed a spiritu diuino, robur illud inusitatum habuisse Stin nero; at ea tamen conditione, ut votum Nariracatus ob seruaret, nec data id migraret opera. Id ipse diserte indicat, dum ad meretricum, nouacula, inquit, capiti meo admota non est, quia Na atraeussum . ab utero matris meae. idque cum illi ignotum non es.set, nullam video rationem. cur ex singulari Numinis reuelatione
hoc ea innotuisse dicendum sit, si torulas fuerit, robur illud ab eo re. cesiurum. Neque aut in f hisns, aut sinclitati Numinis aduersum, dona quaedam miraculola ela extraordinaria hominibus improbis, quoque
938쪽
s T. II. Α IOSUA AD SAMUELEM. 'Is quoque sub certa conditione concedere. Hinc&, cum caesaries onerum creuissiet, robur quoque velut restaurato Naziraea tu, illi redditum est. Diiudicanda hinc. quae NICOLAvs SERARIVS, aliique interpretes ad h. l. hae de re disputant. Philistaei, ut vindustae cupiditatem omnem explerent, oculos ei effoderunt, Garamque abductum catenis aeneis vinxerunt, ut in earcere moleret. Oculis orbatus est. ut intelligeret , his suam se merito imputare perniciem. Hanc enim euadere potuisset, si eos a mulierum serma contemplanda auertisset. In pistrinum seruos improbos olim detrusos fuisse. ex Romanorum etiam moribus constat. In carcere itaque haud dubio pictrinum publicum suis, seu mola trusatilis, brachiorum viribus circumagenda, in qua corporis uires exerceret Simson. Iudaeorum enim commenta, in significatione obsco , qua vox INU, Iob. XXXI. lo. Occurrit, eam & hic accipi
centare. II. De. LXI. pag. ITI. Tandem, ut solennem velut triumphum de Sim ne agerent, ad sacra Dagoni Deo suo, de quo deinceps facienda conuenerunt Philistaei. Huic enim, stulta de absurda persuasione diusti, tribuebant, quod in manus sitas venisset Simson. Ne itaque ad laetitiam eius diei quicquam deesset, arcessiverunt e carcere Simsonem, vi luderet coram litis, siue facere aliquid coegerunt, quod rissim illis moueret, sue, quae aliorum est sententia, ut fidibus caneret, aut alio quodam instrumento musico ipsi autem saltarent. Lusus enim eiusmodi ac saltationes cum cultu idololatrico subinde coniunctae esse solebant. Nec absonum, ut dicamus. Simsonem,uiarum bellicum, musicae artis peritum suisse, cum de Davide aliisque
idem constet. Statuerant autem euin medium inter duas columnas,
quibus tectum domus innitebatur, ut ab omuibus conspici posset, ad quas cum se a puero , qui eum ducebat, applicari petiisset, quasi innixurus ob defatigationem, fusis ad Deum precibus, ut viti tua hacce vice vitionem a Philistaeis sibi sumere liceret, columnas illas manibus tanta vi impulit, ut detractae uniueriam domum praecipitem dederint; qua ruina una cum ipso Simsone tria millia Philistaeorum, interque eos quinque iatrapae interierunt. Domum istam. in qua tot homines congregati fuerunt, templum Dagopis fuisse,
939쪽
nonnulli existimant: at IOANNEs CLFRICus, tumultuarium aedifictum, columnis ligneis sustentatum, instar theatri aut amphitheatri suisse, verosimilius iudicat. Nec incredibile, tot millia hominum aedificii illius ruina oppressos, cum multo plures oppressi sint Fid nis, ruina amphitheatri lignei, cuius meminit CORNELIvs TACITUS, annal. libr. VI. cap. LXII. ut idem vir doctus obseruat. Recte ne autem secerit Simson, eiusmodi quid faciendo, quo sibi ipsi mortem attrahere videbatur Z quaeri solet. Nonnulli Ebraeorum de lege se non interficiendi, unam causam excipiunt, tanquam ευλογον ἐξαγωγήν, si quis rideat, se deinceps victurum, in probrum ipsius Dei. Atque huc inter alia exemplum Sim sonis reserunt, quem adeo, etsi άυ χειρ fuerit, peccasse tamen negant. Nec procul ab hac sententia abesse videtur H vGO CROTIus, de iure belB re pacis his. II. cap. XIX. f. V. num. . Verum alii, Sim lonem αυ-χμζειαν commilis te, negant, quia, quod columnarum impulsu domum istam prostrauit, diuini spiritus opus fuerit, quippe quod longissime vires humanas superauerit. Non itaque aliter hic Simsonem, quam instrumentum, quo Deus ad puniendos Philistaeos usus sit, spectandum, quod& ipsemet precibus suis a Deo impetrauerit. Non sese occidit, inquit AvGusTINus , qui ministerium debet iubenti, sicut adminicuiam gladius es νtenti, de civit. Dei fibri L. cap. XXI. Praeterea certum est, hoc non intendisse, saltem directe Siaasonem, ut se ipsium occideret, & licet vix aliter fieri poterat, quam ut eadem ruina inuolueretur, non tamen o δυνατην erat, ut Deus, si ita illi visum fuisset, illum seruaret. Haec & alia pro Sim ne passim disputari solent, de
quibus praeter alios vυ. ABR. CALPVIVs, ad ιud. XVI. yo. IC. ADA-Mvs OSIANDER, ad Grotii sic. cit. aliique. Cum vero & probabile admodum sit, egisse Simsonem poenitentiam, de eius salute non videtur dubitandum . quae & plerorumque ex nostratibus est sententia, cui & nonnulli ex veteribus sufiragantur. vid. NATALIs ALEXANDER , histori eccles Pet te s. aetne mundi . differt. XX. pag. 6. Mortuum autem fratres & cognati in sepulcrum paternum intulerunt. Ethicce tanti herois finis fuit, qui per annos viginti populum Israeliticum iudicasse dicitur, Iad. XV. ao. σVLII. Nimirum, qui a Deo excitati
940쪽
SECT. II. A IOSVA AD SAMUELEM. 9ir excitati populum Israeliticum a potestate & oppressione hostium
liberabant, iudices dicebantur. Licet autem Simsonis tempore Israelitae Philistaeorum imperium non penitus excusserint, nullum tamen est dubium, quin hi illos, ne Simsonem, quem metuebant, irritarent , mitius habuerint. Et hac ratione iudicasse populum Israο- liticum dicitur. De computo annorum, quibus iudices hactenus mem rati populo ebraeo praefuerunt, adeo viri eruditi inter se non conueniunt, Vt maximopere dissentiant. Non errabimus autem, si scripturam ipsam ducem sequamur, quae I. reg. VT. I. aperte doceta ab exitu filiorum Israel ex Aegypto usque ad annum quartum Salmmonis, quo templum aedificari coeptum est, eEuxisse annos CCCC xx. Quacunque itaque ratione calculus in annis iudicum numerandis ponatur, hoc certum firmumque esse debet, eum clarissimo
huic spiritus sancti effato repugnare non debere. Duplici autem ratione hocce temporis interuallum computari potest, primo per an nos Iosuae residuos atque iudicum; deinde, partim per interualla quietis terrae, partim per praefecturae iudicum spatia. Si prior modus placeat, res ita procedet: Othoniel xL annis praesuit, Dd. III. pers. II. Eliud siue Aod Lxxx, Dd. III. so. Samgar paucis mensibus. Barah cum Deborah, xL annis, Iud. VII. Gedeon itidem XL, Dd. VIII. aδ. Abimelech iu, Luae M. M. Thola xxm, Dd. X. a. Iair XXII, Dd. X. I. Iephta v I, Dd. XII. 7. Ebron VII , Dd. XII. q. Elon x , Dd. XII. Ir. Abdon um, Dd. XII. ι . Simson xX, Dd. XV. ao. Essicitur hinc summa annorum ccx Ix, quibus si addantur anni xL Eli, & XL Samuelis atque Saulis, itemque xL anni Dauidis, de tres integri anni usque ad initium templi Salomonaei, tandem &XL anni ab egressia gentis Israeliticae ex Aegypto usque ad principatum
Iosuae, oritur inde summa CCCCLxII annorum, quibus si porro anni xv II regiminis Ioseae, iuxta ea, quae supra ad s. n. Obseruauimus, addantur, esscitur inde ea summa, quae L. HI VTr. indicatur, scilicet annorum CCCCLXXX. Quodsi methodus posterior, per inte
ualla quietis terrae supputandi placeat, ita procedendum: a quiete prima, quae IV. XI. U. item cap. XIV. U. memoratur, usque ad ZM Za 3 qui