장음표시 사용
151쪽
De conditionibus ad incurrendam fmnlcm. Ad incurrendam vero simoniae labem, ataue letale peccatum coram Deo di in eo
scientia, suffieit sota voluntas dandi vel aecipiendi aliquid spirituale non gratusto , sed
pro temporali ἔ sive ut pretio vel compensatione . seu ut motivo saltem principali. Immo susticit sola intentio virtuali s emen di vel vendendi, seu commutandi spirituale pro temporali , incluta in voluntate obtinendi spirituale pro temporali. Quare r. taliter peccaret & esset simoniacus qui Miliam celebraret . consessiones audiret, sacromenta ministraret, conciones haberet principaliter & directe ob intentionem recipiendi meuniam vel aliquid aliud temporale pro pretio vel mereede. Idcirco qui negant driolam voluntatem contrahi simoniam , linquuntur quoad serum externum iudiciale ,
idest quoad poenam per iudicium fori externi seu contentiosi s undam e quia cum talis limonia sit mere interna , & Ecclesia
praecipue in foro externo de internis non iudicet; non damnat seu punit in foro iiψiciali simoniacos mere internos , nempe sola
voluntate , sine externo contractu tacito
vel expresso. Quod si quis deliberate statu ret in animo actum dandi spirituale principaliter pro temporali , dc econtra , quem postea non exequitur: peccaret quidem-rtaliter contra religionem ob irreverentiam contra sacras res; non tamen censendus essset simoniaeus, eum ad hoc sei aper requira
tur , quod sequatur effectus , idest quod detur spirituale eum principali intentione r eipiendi pro illo temporale, etiamsi pactum nullum interveniat. Angel. Silvester, aliiqite. Quod autem emere vel vendere , seu dare vel accipere aliquid spirituale principaliter pro temporali , sit letalis culpa sim niae , patet ab eius auctore Simone Maso Act. cap. vi II.ὶ cui damnatur, quod praecise pecuniam Apostolis obtulisset ut pintestatem seu virtutem ab eis reciperet conferendi spiritum lanctum e eo quod existimavit donum Dei pecunia possideri , idest
per pecuniam acquiri. Cap. II. de Sinisn. dieitur simoniae reus qui etiam sine ullo.pacto donat aliquid, ea intentione ut per temporalia bona quae offert, spiritualia adipilei
valeat. Et Concilium generale Lateranense I. can. 1. prohibet ordinare quemquam di promoveri per pecuniam. Et Lateranense Il. can. II. vetat beneficium vel aliquid aliud
spirituale per pecuniam aequiri. Similia lini tur cap. Ex multis x. q. II L. Et Innoce eius XI. damnavit hanc propositionem m. s. Dare temparate pro spirituali non est
monia, quando temportae non datur ramquam pretium ,sed dumtaxat tamquam motietatim con
ferenaei mi inciendi Dirituale , wI etiam
tiando temporale ρι Diam gratuita compensario pro pira ιuali, aur econfra. Etenim per hoc res spiritualis reputatur ut eomparabilis ac commutabilis cum re temporaliή non
vero ut donum gratis dandum S aeeipiendum t contra illud Christi Domini Matth. cap. x. Graiis accepistis, gratis date. Et revera in tali commutatione moraliter loquendo & in aestimatione prudenti temporale re ipsa se habet ut pretium ἰ cum alio titulo non conseratur , nisi ad spirituale obtine dum; & spirituale non detur , nisi ad temporale acquirendum. Nam eo se e pacto. quo munus tribuens iudiei ad iniquum iu dicium obtinendum, seu potius extorque dum . dicitur emere , ct iudex illam forens sententiam propter munera accepta dicitur vendere iuuitiam e ita qui dat temporale ut moveat aliquem ad dandum beaneficium vel aliquid aliud spirituale, virtualiter illud emit , & alter vendit , si ob
talia munera illud conserat. Tunc enim unum loco alterius tribuitur. Alias nemosophisti earum subtilitatum ruui imperitus posset umquam simCniam committere , &latissimus sim,niae aditus aperiretur. Sic P.
Ceteroquin si temporale detur & aeeipia
tur iecundario, nempe titulo & motivo i stentationis , ieu per modum istipendi ae subsidii ad sustentationena personae in servi inina spiritualium Cniciorum occupatae . id est in gratiam dantis, & quae interea acti ni lucrativae vacare non valet. talis datici& aeceptio non esset simoniaea . Ratio enim naturalis dictat, quod sustentatio, spe. ctato personae statu, ei donetur qui in alterius commodum se ipsiim occupat. Quare saei te dignosci potest . num corrupta intentione , an vero gratis datum sit vel acceptum temporale pro spirituali , si quisque s rio animi sui dispositionem perpendat : i est inquirat in sui ipsius intentione , num temporale datum sit ob aliquem honestum
finem , puta ob reverentiam sacrament rem , ad piam servandam consuetiidinem , administrorum sustentationem, an vero tam quam pretium . & ita pariter acceptrimiat . ut alias etiam sine temporali daturus
ess et spirituale . salvo sui det timento, prae
152쪽
cipite si ex ossicio non teneatur , non tam quam appretiatio, commutatio , aut principaliter movens, sed solum securuario ad ne-eessariam sui sustentationem, quam rite qui divino se emanti parunt famulatui , impendore possunt luis laboribus in ecclesiastico mini sterio. Etenim, ut Apostolus I. ad Corinsb.
rap. IX. advertit , nemo tenetur militare
propriis stipendiis : immo docet idem Apin stolus, quod qui altari intervit , de altari vivere debet. s. XX.
Simonia dividitur I. in eam quae prohibi
ta est, quia per se intrinlece mala, utpote quae pugnat contra ius naturale &divinum,
re dicitur simonia iuris divini: & in eam quae non est mala , nisi quia vetita ; & haee dieitur iuris humani seu ecclesia ilici , quia Plummodo iuri humano seu ecclesiastico adversatur. Prima est ipsa venditio vel emptio rei spiritualis qua talis : ut si chrisma carius vendatur, quia est coniecratum. Altera
est emptio vel venditio rei temporalis quatalis, cui coniuncta est proxime vel remoteles spiritualis et & ideo mala est , quia ab riclesia vetita; ac proinde iure tantum humano seii ecclesiastico fimoniaca. Sed siminnia huiusce secundi generis praecipue versatur circa materiam beneficiorum Geles asticorum. Quare simoniae de iure ecclesiasti committuntur primo, permutando beneficia ecclesiastica sine auctoritate superioris e secundo. vendendo ossicia sacristae , oeconomi
Ecclesiae , advocati, hisque similia ; quae licet temporalia sint, quia tamen diriguntur ad bona Ecclesiae ministranda , ob eorum quamdam eoniunctionem cum spiritualibus vendi prohibentur e tertio, vendendo chrisma consideratum ratione solius materiae ;licet enim haec sit pretio aestimabilis, & si clusa prohibitione , vendi possit non aliterae calix consecratus , nihilominus prohibetur , ne videatur simul vendi ipsa benedictio. Communiter tamen haee divisio non admittitur a Theologis . Nam cum simonia pugnare debeat contra religionem ς & haee sit tantum contra Ecclesiae prohibitionem: tota eius ratio malitiae est praecepti violatio, ac ideo potius inobedientia quam irre-Ηgiositas. Etenim res quae venditur, vel est
sacra ; ct eius venditio non solum positivo iure , sed etiam naturali est vetita e vel non est sacra; & tunc cum prohibitio eius
venditionis necueat rei naturam immutare, nee ideo enicere ut res profana sit saera , non poterit reddere materiam simoniae rem non sacram . Nihilominus tamen ab aliis Theologis communiter talis divisio retinetur: quia, dicunt ipsi, Ecclesia emcere potest ut materia alias vendibilis vendi non possit ob reverentiam debitam rei saerae cui est adnexa. Idcireo eius venditio post Ecclesiae prohibitionem erit non solum eo tra obedi tiam . sed etiam contra religi nem e licuti comestio carnium in die ieiunii est peccatum non tantum inobedientiae, sed etiam intemperantiae; & in laico tactus e licis opponitur non s.lum obedientiae , sed etiam religioni. Lex enim obiectum suum facit materiam illius virtutis ex cuius fine. .lt' Communio facta a non ieiunoeli saerilegium .' quia Ecclesia ex reveren tiae motivo v tuit sumptionem rei cui ul- cumque ante communionem. Verum quidem
est , quod res quae vendi prohibetur , nora est sacra per se r sed tamen in sua connexione cum re facra habet sundamentum. Unde , interveniente Ecclesiae praecepto .consideranda est cum certa habitudine ad
rem sacram, quam non considerans peccat etiam contra religionem. Ita P. Antoine.
Dividitur II. simonia in mentalem , conventionalem , realem , & confidentialem. Simonia confidentialis quatuor modis committitur. Primo , per accessum , quando Praelatus procurare volens beneficium alicui
inhabili per aetatem , alteri illud consertcum conὸitione , quod quandocumque altersit capax, illud accipiat. Secundo, per in gressum , ut quando quis beneficium sibi collatum resignat alteri , antequam illius possessionem receperit, ut illud postea ingrediatur . si ille cui resignavit , moriatur aut idem beneficium dimissurus sit. Tertio, per res ressum , ut cum quis beneficium a se possessum alteri resignat , ea conditione ut iste sibi vel alteri beneficium resignaturiis sit tempore convenienti. Quarto , si praesentans, resgnans , conserens paciscantur expreste vel tacite, ut pensio vel pars
fructuum beneficii sibi vel alteri detur. Ad
hanc tamen simoniam requiritur ut acces.sus , ingressus, & regressus sint in idem beneficium . Unde qui beneficium alteri r signat, ea conditione ut hic aliud quod possidet, dimissurus sit in favorem tertii, non incidit in reatum simoniae confidentialis , sed conventionalis vel realis. Simonia is, tur confidentialis nihil aliud est quam simonia conventionalis mixta de qua infra agendum erit, qua quis procurat alteri
153쪽
TRAC PATUS DE UIR T. RELIG. CAP. neficium, cum pacto expresso vel tacito ut I quid traditum sit illud accipiens idem pollea resignaturus litprocuranti vel alteri, aut pensionem aliquam sine legitima auctoritate constitutam lolut rus. Dicitur consensionalis r ut distinguatur simonia confidentialis tum a mentali , in qua nullum intervenit pactum , nec explieitum, nec tacitum: tum a Ieali, in qua& pactum explicitum anterVenit , dc eius
complementum saltem eX una parteo Dici tur mixta: quia in confidentiali Intervenit
pactum . saltem implicitum seu tacitum , de beneficii prcv uratio; dc ideo dicitur comsidentialis a eonfidentia pactionis , vi cuius beneficium ipsum, vel fructus ex ipso . vel
pensio attenditur. Hanc simoniam graviter
protribuerunt summi Pontifices Pius IV. Bulla lxxxv. & Pius v. Bulla quae incipit ν- solerabilis r ae proinde hare quoque subiecta est iisdem poenis quibus subiacet realis &Gnventionalis. Cum autem id quod eo fidentiam simoniaeam constituit , sit praecipue pacti im : hine simoniae confidentialis reus non esset qui sine ullo prorsus pacto dat beneficium Titio, confidens Titium eidem beneficio renuntiaturum esse in favorem tertii, si serie ad aliud , v. g. Episcopatum, promoveatur. Sic TOurnely Append.
Simonia mentalis duplex est. Alia pure mentalis , quae ablatuitur in sola volunt te, nec transit ad exteriorem actum: ideinque eli praecise nudum propositum commio tendi simoniam ς & hoe modo datur etiam surtum mentale , seu mere internum. Sed
de hae simonia hie non fit sermo. Alia est non pure mentalis. Et est actio externa facta ex intentione simoniaca sine ulla exteriore apparentia ; sive est datio vel aereptio rei spiritualis pro temporali , vel rei temporalis pro spirituali , nullo interposito pacto etiam tacito r ut si quis serviat Episcopo ,
hac intentione ut pro Obsequio temporali ei conserat vel procuret beneficium. Haec autem est vera limonia . ex rationis eiusdem coram Deo ac realis. Cap. xxx Iv. de simonDicitur mentalis : quia licet habeat actum& effectum externum; malitia tamen simo niae non se exterius manifestat. Idcirco melius esset dicenda simonia occulta. Simonia conventionalis est emptici vel venditio rei l piritualis cum pacto expresso
vel tacito , sed reali executione nondum utrimque completa. Si conventio sit stolum
peracta, & nihil omnino traditum sit vel
receptum; tunc simonia est mere conventionalis . si vero etiam ex una parte ali-
, puta datum pretium temporale, sed nondum tradita si res spiritualis, aut econtra; dicitur limonia conventionalis mixta dc semirealis . Simonia tandem realis est pactio pretii
temporalis ex utraque parte completa prore spirituali: ut fi datum sit beneficium producentis aureis , ex toto vel ex parte haee soluta sint . Censeretur pariter simoniam conplevisse qui licet partem nullam solvi siet pecuniae , sitripturam tamen seu chirographum tradidisset quo ad hane solvendam se obligaret. immo, ut probabilior tenet sententia, tametsi non haberet nec habuisset animum latuendi quod per chirograptium se soluturum promis Ilet: quia sui notat Pontasius eas. v. quisque simoniam committit qui per viam temporalis pervenit ad spirituale; ut in hoc casu contingit , in quo licet animo non intendat solvere pecuniam, pervenit tamen ad spirituale per i plitit pe-euniae promissionem , mediante temporali , idest ehirographo firmato, immo etiamsi pere hirographum non firmasset . Tournely in Appen. de Don. cap. II. Pretium quoque simoniae triplex est , ut Simonia. in cap. Salvator g. Quisquis I. q. III. &traditur etiam a D. Gregorio homil. 6. in Evantes. ubi ait : Nam aliud es munus ab ''
obsequio, aliud munus a manu, aliud munus a lingua. At prius hane divisionem tradidit S. Hieronymus in Epist. ad Tit. cap. I. Et consiluas per citata res Presbseros r ubi ait sanctus Do r : Nunc cernimus banc rem beneficium facere , ut non quaero ι eos in Ecclesia erigere columnas quos plus cognoscunt
Ecclesiae prodesse sed quos vel ipsi amant, μι quorum sunt si1equiis delinisi, vel pro quibus maiorum qui uam ruaυerit, c ut d ieriora taceam in qui us clerici ferent, mundiribus impetrarunt. Apud Gratianum can. VI. c. VIII. f. I. Van-Espen.
Nunus ab obsequio est subiectio indebite Ab obse. impensit, sive quodlibet opus indebitum & quio. temporale praestitum aut praestandum incommodum Ac utilitatem alterius, sub pa- cto expresso vel tacito seu i inplicito , aut
eum intentione acquirendae alicuius rei spiritualis. Idcirco simoniaci sunt primo qui maenatum pueros erudiunt vel Episcoporum Nepotes, vel in aula eorumdem Episcoporum pro exiguo stipemdio inserviunt, spe beneficium consequendi: seeundo , qui Uica rio generali , Sacellano, vel filio Advocati beneficium donant ad extingitendum stipendium quod alias solvere tenerentur: tertio,
qui praesentat aliquem ad beneficium eum
154쪽
pacto ut Missas in iandatione praescriptas certo die vel tali hora celebret , cum eκbeneticii titulo locus & tempus celebrandi
beneficiarii arbitrio relinquptur . In his enim omnibus promittitur, datur , aut exigitur aliquid pretio aestimabile . aut libertas Oblieatur, cuius oblieatio pretium habet. Unae licuti qui aliquid exigeret in materia nitatui , eilat ac celatere tir usurarius; ita in materia praesenti contendus est timo
Dicitur quoi t opus indobitum : Di per
opus comprehendatur tum illud quod honestum cii , tum etiarn turpe . per indebitumucro. ut dissuasuatur ab opere quod adnexum sit beneficio , quod ii ne ut a simonia exquiri potest . ideoque qui dat beneficium
eruod institutum eli ut candetur in choro vel Theoliniae Let: ones habPantur, cum Onere
haee praeliandi , & limitia quae ita debita sint , nullam ii molitae labem iniurrit: secus
vero, si haec aut alia cinera de novo imponantur line lisperioris auctoritate. Num au
tem possit Episcopus conserre beneficium alicui , ut hic stiluat summam cuius eidem E-
'scopo est debitor λ discrepant Theologi .
Alii enim adfirmant, damnavido solutio debiti non praecedat beneficii collationem :quia tunc esset valde suspecta, & quia non imponitur beneficiario novum onus ἰ &quia si Episcopus dare potest beneficium clerico pauperi, ut se sustentet , & liberetur aere
alieno quo gravatur, nulla apparet, aiunti pii, contraria ratio. quod hoc non possit , si iple sit creditor. Ita SilareZ cap. xxx III. num. Ig. Negant vero alii , & meo iudicio probabilius : eo quia in hac materia omne pactum est simoniacit in . Et certe ad evitandum omne erroris periculum , securius est ab omnibus pati:s abstinere . Dicitur insuper temporale. Nam ubi Ecclosa non vetet , non est simcinia tradere spiritii a te cum onere praestandi spirituale r ut si Sacerdos pro alio Sacerdote celebret , cum onere ut hie eodem die vel
alio pro ipso celebret; aut si Episcopus beneficium alicui conserat ut eius labores ac misteria qliae in isti tituali populi cura impendit , remuneretur & compenset , iuxta illud An istoli ad Timoth. cap. III. Qui bene ministraverint . vadum sibi ἱcntim a
quirent . Qhiare D. Thomas 2. 2. quaest. e.
de non iustauitur esse κ' unus ab obseqtiio. ii tamen qui in dioecesibus laborant, ea
veant ne principaliter beneficiorum come-cutioneiu intendant. Ceterum pacisci obi
quium spirituale pro spirituali , lege nat tali non est vetitum . bene quidem pene semper iure ecclesiastico , ut notat Suareκωρ. xxx I. num. 12. necnon ex dicendis
patebit. Munus a manu est pecunia: dc per hane intelligitur quodcumque aliud externum ae . qui valen& pretio aestimabile , sive i bile sive . immobile, sive corporale , sive in
corporale . dc etiam eius privatio , proniis io , dc obligatio . Hinc munus a manu dare cetiletur qui patrono collat ri debitum aut pensionem remittit : ita enim hic moraliter donat; & alter cui haeerstmittit, recipit. Ex I. II. s. ds calumnia. Unde ex hoc limoniacus fit qui ut eligatur in Canonicum , spondet Capitulo se remit-surum dimidiam partem praebendae , aut si decimas se remi ilurum promittat is qui vult in parochum nominari . Item qui non solii m qitae ipli sunt debita , sed etiam Ecclesia vel rapinas remittere pronuttit, si sat Episcopus : lite enim licet de re aliona ac
aliis iniuste rapta, dat tamen iuunus a manu. Sic qui alteri ex bonis suis titulum conisii titit cum promissione , quod iste ex hisce bonis nullum exiset sis ictum : nec non qui bona tribuit Ecclesiae, cum pactione ut ipsum accipiat in Canonicum , aut capellaniam scindat, cum intentione ut ipla tibi conseratur . Ita Pontas hic eas xxv. Similiter munus a manu dare censetitur qui beneficium accipiunt sub conditione pecuniae mutuo dandae; cum tale onus sit temporale ,
dc grave aliquid reputetur: aut sub conditione concedendi dilationem solutionis de-b: ti , vel econverso ut anticipetur solutio .
Cum utrumque comi)κ dum importet tempo
rate , & mutuo virtuali aeqiii valeat. Item quis alvunt repensas iactas a resistiante in beneficii consectitione; qui se obligant domum pasi ratem restaurare; qui ex pacto en untdOnriim& lii pellectilem resignantis , utpote ei inu tilem ; qui debita eius solvunt; qui promit tunt se a patrono decimas non petituros . itidem qui statui volon clericali renuntia re, beneficium quod possidet , resignat fratri puellae quam ducere cupit in uxorem , ut in resignatario aridiutorem habeat ad eam sacilius ducendam : qui beneficium accipit cum conditione solvendae pentionis sive eκ
beneficio, sive aliunde, sive colliatori , sive cuilibet alteri ; salvo tamen si in pensioni
155쪽
bus accedat Salactae Sed is approbatio r Episcopus, qui dando beneficium cuius fructus ante ipsius beneficii collationem non percipiebat , reservat sibi vel e sanguineo paretent fructuum eiusdem beneficii, vel penito
nem, exigens prius consensum α acceptationem intellige semper sine Amitol:to imdulto super hanc conventionem ab eo cui beneficium praebet. Etenim cum haec omniasii t pretio aestimabilia : si ex pacto fiant, non excusant a crimine simoniae . Sic Innoeemtius III. in cap. Unica ut ecclesiast. bene'. Tandem docet Suarre , nomine muneris a manu intelligi posse omne donum quod iure positivo vetitum est dari pro re spirituali: in quo sensit beneficium pro alio beneficio sine superioris auctoritate datum , est munus a manu. Suarez, Haberi, Tourno iv . A Ingu . Munus vero a lingua dieitur lavor, laus, commendatio, adulatio, preces , & similia quae ex vi pacti expressi vel taciti lingua exerceri solent, in savorem illius qui rem spiritualem conseri . Quare simoniacus est ille qui dat benefeium alteri ut eius eon sanguineuς de ipso bene loquatur alicui superiori peribitae, puta Principi aut Cardinali; ille qui in concionibus vel in tribunali poenitentiae adulatur illustres ac potentes petio-rias , ut ex hoc aliquam utilitatem vel commodum temporalem reportet; Religiosus qui
adulatione curat sibi gratiam alterius Religiosi qui ob gradum vel dignitatem multum valet in Capitulis , ut eius patrocinio aliquod spirithiale officitim aut dignitatem regiminis in propria RUligione consequatur . item qui ad preces amicorum aut magnatum consert beneficium, ut horum favorem sibi comparet & devincat. Nam favorem habere aut gratiam apud magnates , est pretio aestimabile . Unde simoniacus censendus est collator qui volens aliquem sibi devincire ;spondet se daturum ei vel alteri ad eius intercessionem , beneficium, si ab eo petat: quia adest pactiim saltem iure canonico V titum in beneficiis; & collator per pollicitationem beneficii mercari studet favorem
temporalem alterius. Suareae cap. IV. num.
I 3. & Bonae ina. Melusa tamen hae seu simili intentione, non est simonia dare bene- fietum alicui digno potissimum & capaci ad preces alterius : quia preces sumptae ut nuda petitio non efficiunt ut id quod datur , gratis non detur ; nec vertuntur in honorem dantis, sed in utilitatem recipientis. Si vero prrees fiant pro indieno; tum ex D. Th a. Qii Lib. v. o v III. de Amon. lactum cI simoniacum : tunc enim collator non m vetiir ex dignitate personae cui beneficiun confert; sed grave indicium est moveri humano savore ἐκ retributionis spe rei alicuius pretio aestimabilis . Licet vero non sit immoniaciam petere in certis circumstantiis . beneficium vel per se, vel per alios qui lintamici collatoris: caute tamen procedendum est in hisee casibus a collatore ς cum non leve immineat periculum culpae in tali collatione , ut ex S. Bernardo M. IV de consideri ad Eugen. IH colligitur. Conferre spi rituale ex metu , adfirmant
se simoniacum: quia dare spiriti tale ad malum vitandum , clim hoc sit quoddam bonum spirituale, est pretio aestuanabile . Alii tamen eum Suareet, Soto , aliisque contra,rum tenent e quia ab eo qui metum incutit , nihil temporale recipit ; cui 3 vitare malum non sit bonum illius qui malum minatur. Idcirco licet sit illud pretio aestimabile; quia tamen nihil ab alio recipit , non potest censeri limoniae reus: sicuti hunc reatum non incurrit qui ex timore Oret , Confiteatur , abiesvat, celebret . Esset quidem timoniacus, quando timor mali reselveretur in aliquod temporale commodum; ut si minetur amissiqnem alicuius fortunae cuius c. paκ est, & serte sperat: quia in tali casa non solum quaereret evitare iram personat minitantis, sed etiam cum ipsius favore proprium commodum venari. Sic Tournely αUan-Espen. Non multum vero erit di melle diiudieare, quandonam ex aliquo munere , sive a manu, sive a lingua , sive ab obsequio , collatio vel provitio beneficii facta sit, vel opus
aliquod i pirilitater si sincere omnia expendantur quae gesta sunt; dc conserantur cum saeptu laudata, Christi Domini sententia : Graiis accepi , gratis date , I. XXI. De gracitate simoniae. Simoniae crimen esse unum ex gravissimis sceleribi is unarymis suit iampridem patrum sententia : quin sub nomine Paschalis
II. refert Gratianus can. Altare I. q. III.
omnia crimina ad simoniacae haeresis comparationem quasi pro nihilo esse reputanda r & Tharasius Patriarcha Constantinopinlitamis seribens ad Adrianum I. ait: Tolerabilior est Macedonii , earum qui circa inum sunt, Spiritusncti impugnatorum impia haeresis. Apud Uratianum can. EO c.
156쪽
q. I. Et rationem subiungit. Nam eum illi sanctum Spiritum Dei oe Patris ereasuram semium nugentur; hi suum ipsorum quan-rum pusant Ierυum ipsum faciunt . Omnis autem dominus quidouid habet , cum libuerit , vendit , sive famulum , sive aliquid aliud ex his quae pessist : similiter qui
emit volens emptae ret dominus fieri, argemri presio eam acquirit . Cum enim in omnis imonia interveniat quaedam saltem implicita venditio rerum spiritualium cum temporalibus tamquam pretio ; verissimum est , ipsa spiritualia per simoniam ad rationem rerum temporalium deprimi & his quodammodo coaequari, ac per hoc ad quamdam vilitatem redigi. Quis enim non Ole putes esese quia venditur ait Hormisda Papa et aut
suis d uo veneratur quod venditur , aut
quis num vile putet quod emitur scribit S. Gregorius tib. VII. Dis. ex Iv. Gravissimum igitur scelus est simonia, non solum quia est contra ius naturale, quod vetat vendere quod non est vendibile , & euius non est domi-
Rus, nec a domino potestatem accepit vemdendi ; contra ius divinum, quod iubet ut detur gratis quod gratis acceptum est; contra ius canonicum, quod severe prohibet tam grave faei nus : sed multo magis quia est
gravis irreverentia in sacram rem ac in Ueum eius auctorem, dum tamquam prosa na & temporalis commutatur pretio tem
porali , eique saltem iacto aequatur , & sic
it res venalis, profana, & infima tractatur ac deprimitur. Unde inii ire canonico voca
tur simonia execrabile flagitium & det stabile scelus. Immo ea non Paschalis Papae
supra relatus damnat tale facinus ut heter sim, &simoniaeos recenset inter execrabiliores haereticos. Paret, inquit ,smoniacos verus primosWpraecipuos haereticos ab omnibus fidelibus respuendos. Quare simonia non potest esse culpa venialis ex levitate materiae sieu rei spiritualis, eum nulla sit quae non sit gravis momenti in se & inaestimabilis pretii ,
utpote ordinis superioris & ordinata ad supernaturalem Dei possessionem. Neque etiam venialis potest ei se ex parte rei temporalis datae pro spirituali r nam quo vilior est res temporalis, eo maior est rei spiritualis deiectio re contemptus. Hinc infert Suareet,suod mortale sit emere vel vendere unam salutationem angelicam vel unum Agnus Dei. Facinus igitur simoniae non solum est contra religionem, sed etiam contra iustitiam : quia iniquum est vendexe quod non est sub silod Ninio contra domini voluntatem , qui
praecepit dare pratis. Immo est etiam contra fidem; cum simoniacus putet rem se I-tualem esse venalem. Sic P. Antoine. Verum quidem est . quod supradicta apud eos qui distinguunt simoniam iuris divini a simonia iuris eccletiastici, accipienda videntur pro simonia iuris ecclesii assici . Nihilcminus tamen cum etiam haec simonia sit mortale peccatum eiusdem speciei ac simonia iuris divini, utpote quae similiter ac ista virtuti religionis opponatur e hine ad hane quoque ea quae de simonia divini iuris dicia s unt, extenduntur. Nam & haee linκμnia graviter prohibetur a iure canonico ex
motivo religionis e nempe intuitu reverentiae sacris rebus reddendae; ut ex ipso iure canonico apertissime constat , necnon ex gravissimis poenis contra hanc ac contra simoniam iuris divini latis. Praeterea quod hae e simonia iuris ecclesiastici sit eiusdem speciei, ideoque eiusdem gravitatis ac sin-nia iuris divini, ex hoc etiam patet, quod
habet materiam eiusdem rationis ex iure politivo, ac honestati eiusdem virtutis adversatur. Etenim species tam virtutis, quam praecepti sumitur ex cbiecto & motivo : is circo tametsi praecepta quoad emcientes cavlsas sint diversa; sunt tamen eiusdem sp ciet , quando idem obiectum sit & ni otivum , ac proinde erunt eiusdem speciei de transgressiones . Ulterius est contra iustitiam ex desectit tituli & materiae legitimae runde omnes actiis limoniae sunt irriti cum. debito restitutionis . Immo cum per sim
niam res sacra tamquam prCiana ac temporalis tractetur , ideoque irreverenter &indigne , est etiam quaedam species sacril tii. P. Antoine. Verum enormitas simoniae a portius etiam detegitur ex gravissimis malis quae eκ hoc enormissimo scelere in Ecclesiam redundant eum per hanc fiat ut quis ingrediatur ad ovile Christi aliunde ad instar latrCrum , non per ostii im ut pastor, ac proinde ad dispergendum gregem, non vero ad eum pascendum . Et revere sub hisce illegitimis intrusisque impulsu avaritiae di ambitionis ministris quae animarum strages λ quae sacrilegiorum in pastoribus exundantia e quae
criminum atque omnium abominationum it populo colluvies , dum non pastores quos oves audiuiit ac sequuntur, sed mercenarit, fures, S latrones per aurum re argent una intromittuntur. Eiciatim dum rer munera ad ecclesiastica ministeria alcenditur , aut in promotione munera, attenduntur ; iam devitae sanctitate, di ctrina, aliisque necessa riis qualitatibus cura exigua aut nulla b M
157쪽
tatur r atque hinc ineptis roria aperiti r ,:incurrunt poenas latas contra simoniacos :& iitaxit ne idoneis occluditur . Si initia ha-ipoliunt tamen a Principibus quibus sustiat Tilaratius in sua Epistola ad Adria inimis ubditi , si Christiani sint , extraordinaria
I. Pontificem maximi mi r dc S. GreSOriust ena multari.
lib. VII. Epist. cxv. ω SI L. ad Gai' Dixi , ctiam Papam committere posse s liarum Epueoros scribens de simoniaca lix' moniam iuris divini & naturalis ; cum i- teli ae eius si avitate ait: Qui per pse quoque non minus ac ceteri hon)iatitur, nisi ut nulla de actu probatio, nullaines subiaceat iuri naturali & divino. Un-sbiI.. istis, de moribus , nulla sit de vita di lde notat Suarea cap. tri. quod si Papa ven. . se, fio sid illa bolummcdo ἀίη 1 qui da e Pr=lderet sacramenta , ordinationes, immo Α- num justeoeris , aestimatur : & in Epip. gnos Dei , grana benedicta , maiore pretio
exiv. rationem addit : Nam ubi dona su squam valeant , ratione materiae & ibium ternae grastae Uenialla iudicantur ad D IJer ipropter consecrationem , nota minias quam vitrum non υita qMaeriiur, sed magis conti atqui libet alius i. omo elici. simoniacus , ut Deum pecuniae venerantur. Et hae sueruntid c cci D. Thomas 1. 2. qu.υ. c. art. I.
semper de hae pestifera haeresi si molliaca vete- ad 7. Simoniam vero iuris ccclci assitum dc recentiorum Synodorum ac Pontili-ici dicunt Theologi di Cainon illae committicum gemebundae querelae: semper Eccletia polle a quocumque homine baptizato ; nouiua suimina terribiliora contra tioc immane vero infideli , utpote non siibdito eccletia- . faeinus direxit : semper severe hanc da illicae potestati. Circa Papam vero . eum iri mnavit & execravit , ex fine sancto sum-iipsti relideat principaliter ecclesiallica iuri 1- meque salubri, & magnopere incolumitati dictio, docent aliqui ut probabilius, hanes ae sanctitati ipsius Ecesesiae necessario; nem-imoniam ab illo in turri poste , exirendo v. pe ut in electione ministrorum Ecclesiae omnis e. pecuniam pro ossiciis quae per legcs Ec- abestet venalitas , nee in electioiae eorum clesiae vendi prohibet tiar. Nam Princeps iii 'o munera , sed merita attenderemur. Sic I an- naturali sequi tonetur quoad vim directi- Espen. vana eam lego ii quam aliis imponit: si nemperatio legis in ipsi, quoque sicuti in aliis img. XXII. leum haseat. Idcirco non alias ae non ib- De subiecto Simoni e . serVando quadragesimale ieitinium , cumri r . . potiet, non ibium peccaret peccato si andali. Certissimum est , Cmoniam committereisbd etiam intemperantiae ; leges quoque Bb primo omnex eui ulcumque condit: nis bomi iEcclesia latas contra simoniacos transgredipnnes . qui dant & accipiunt temporale prin ido, non selum reus fieret scandali, sed et-cipaliter pro spirituali; quod heri poteli abliam simoniae . Licet enim Papa non stibiicia-
omnibus cuiuscumque status, gradus , ordi' tur tuis legibus ; materia tamen legis comnis, conditionis , L . Praee mentiae , t n. munis est Papae & subditis. Sic Boii actina . cap. II. de ρmon. rhs rc ira. tamm, Secuta' H:c tamen notare solent Theologi , prido, cum is uis iue , s. ve hae, is , HVe infide imo summum Pontificem in rebus ecclesiilis , live Catholicus, iri et haereticus , si Vessico iure prohibitit facile vitare rost recclesiasticus, si 'e saecularis , ii 'e inierior imoniae vitium e sive quia secum dii pensa- sive luperior , ctiani Papa , iubiiciatur iuritie postli; sive quia praecipue leges quae si i .iaturali & divino ἱ hinc omnes nomine simoniam nositivam probibent, vix ad Pa cui uicumque status, gradus , di condit 'Onisi am spectare possunt. Etenim cum haec re committiant rimoniam iuris divini & natu-is pleiant permutationes beneficiorum , rz ratis, etiam Papa , H principaliter pro spi- nuntiationes cum conditione, vel p r. t rituali accipiant Vel dent aliquid temporale, neς sine Pontificis consensis; patet ex ipsa in cit. cap. eXt a. ue smon. S militer reislocis forma ipsi ina non obligari , sed ibitina
hi mi eorum rin diatores : qui idcirco in ea- insoriores , qui circa bcneficia tales contra- dein extra Vaganti exconari linac tinnis seimidius contrahunt. Qiod si Papa sine legitima tentia seriuntur. a qua niti a sumtro Pori- caussa l isce contrahentibus faveat: ex hoc t. lice poIiunt ablolvi, praeterquam in mor- tamen non est censeri diis limoniacus scillas articu .. Tertio , uictimque ii pariteritnsdelis & iniquus dispensitor . Sic Sua rea. qtii pio Osricii sui loco contra sit 'Onia camiSecundo, quod si Papa contra hat sin c. niam Iiaeresim non exarserint , ut habetur cur. iive : mi diuini , sive eccle hastici rositivi Niv. I. q. I. Excipe tamen ityi dele , quill .umani, non incurrit poenas statutas de iu-
cum inon Iubiaceant auctnritati , non re ecclis testico contra i irronia cos : criti a te.
158쪽
sis lator non stibiacet legibus quoad vim co- ad tuam, sed solum directivam . Teneretur quidem, sicuti alii, subire poenas, si impositae est 'iu per modum poenitentiae; dum-n odo aeqitaliter ac aliis sibi convenirent .
Tertio in Curia Romana, idest ab officialibus Papae, eum certissimum sit posse committi simoniam iuris divini; dubitant tamen aliqui, num immini illam incurrere quae elituris ecclesiastici, quando, sciente & dissii P ulante Pontifice, exerceatur : eo quia tu
videatur tacite dispensare . Sed nihilominus ea taciturnitas non sufficit ut credatur
dispensare , & quia tale silentium esse potest nes ligentiae effectus, ut suit in Heli cum filiis suis dissimulando; & quia non semper
expedit ut poenas exequatur : ideoque ex
Papae taciturnitate collisi nequie ipsum diserentare; sed potius dicendum est, ex lonso ipsiuis silentio , & dissimulatione legem
De materia moniae. Materia simoniae altera proxima est, altera remota. Materia proxima simoniae, &satis patet eκ iam dictis, est venditio vel emptio : dc his nominibus intelligitur quilibet contractus, sive nominatus, sive innominatus , quo quis dat aliquid temporale
pro spirituali, di vicissim. Et in tali materia dat etiam qui remittit temporale pro
spirituali , & dat spirituale qui spirituali renuntiat: unde, accedente pacto . dans ct recipiens sunt simoniaei. Μateria vero remo ta sunt res omnes spiri etiales supernaturales, aut ipsis adnexae , vel ab ipsis dependentes. Sed eum maior dissicultas in eo sit ut dignoscatur , an semper committatur sim
nia , quando occasione rei spiritualis datur vel accipitur aliquid temporale; hinc subiicluntur Ii quidam tituli qui a simonia excusare videna celebrioribus Theologis ae Canonistis
e Musa te praecipue a Bonacina hie disput. I. ιdentur. VI. recenseri solent. Sunt autem huiusmodi. Primo, liberalitas seu gratitudo r secundo , ii ipendium dc debita sustentatio rtertio, labore quarto, amissio comn odi temporalis, quo cuis se privat iaciendo opus spirituale et quinto , consuetudo legitima ei exto, redemptio iniquae vexationis. Extra omne dubium est api id omnes doctores communiter , quod non liceat vel accipere
temporale praecise pro re aliqua , vel actione leti iunctione spirituali, vel labore ei intrins co; cum hoc iure divino iit simoniacum Sicuti
etiam non licet accipere pretium praeei se pro obligatione ad aliqua spiritualia praestanda: nam obligatio ad spirituale est quid spiria tuali adnexum, ae ad illud per se ordinatur , necnon ab illo suam accipit aestimationem . Ideoque cantores conductitii dc musici aeeipere nequeunt stipendium ut pretium sui oblequit; cum eorum ossicium ad divinum cultum ordinetur e nempe ad lai des Dei canendas,ac ad populi devotionem exincitandam. Nihilominus fieri potest ut sine ulla simoniae labe occasione rei seu functi nis spiritualis dari possit & accipi pecunia,
aut aliud aequivalens temporale pretio aestimabile ; quando sincere & sine ulla promsus palliatione, non tamquam pretium rei vel actionis spiritualis , sed tantummodo ex aliquo ex iam allegatis titulis detur vel accipiatur.
Hinc non committitur simonia, dum - 'casione rei spiritualis datur vel accipitur pecunia, seu aliquid aliud aequivalens pre- do. tio aestimabile, non tamquam pretium rei, nec ut ex pacto praecedenti vel alio modo debitum: sed pro sus gratuito, idest ex simia plici titulo gratitudinis de donationis. Nam quod omnino gratis datur oc accipitur, renullatenus per modum pretii, nec datur ea intentione ut is cui fit donum temporale , excitetur ad retribuendum aliquod aliud bonum ; hoc est vere gratis & ex sola liberalifratitudine e dc donum temporale accipereicet sine ulla simoniaci contractus suspiei ne, si rei alicuius spiritualis occasione ex gratitudine aliquid donetur, dc ita donum accipiatur. Caute tamen illud considera nis
dum est , quod sub hoc titulo gratitudinis
non raro adest simoniae pallium , idest committitur simonia palliata dc occulta , dum id quod gratis dari dicitur , ut plurimum vix sine intentione aut pacto tacito saltem beneficii obtinendi datur. Cum enim' pa m asserat ex natura sua onus seu obligationem fidelitatis & iustitiae; hinc evertit naturam gratuitae donationis. Immo saepe contingit ut obligatio antidotalis seu gratitudinis per pactum restringatur, quae restrictio ad aliquid determinatum est pretio aestimabilis. ac tollit gratitudinem, quae est
generalis. Unde sequitur contra Bonacinam, simoniacam esse hanc conventionem , Dotibi gratis pecuniam eunia hie intelligituri omne etiam cuius inretur m pri test pecunia ae- stimari , ut ex D. Thoma a. a. c. ara. 2. ut ex gratitudine riathi conseras
beneficium : & conventio iiiiiicit , etiamsi iit tacita, quam semper adsutile praesumere
159쪽
TRACTAT Us DE UI idebet consessarius, quando poenitens dans
pectiniam aut aequivalens pretio aestin bile, & beneficium sperans aut simile aliud ,
exigit, vel etiam verbis , nutibus, signis alterum hortatur ut suo tempore se gratum& memorem exhibeat. Quinimi M luae huiusmodi petitionibus implicitis vel explicitis stimonia mentalis contrahitur , dummodo adsiit vera intentio alliciendi hisce donis alterius animum ad collationem beneficii . Simoniaca autem intentio facile prael umitur, primo si aliquid diviti aut superiori
spondeatur aut detur a paupere vel inseri re . qui non ita facile soleant esse liberales : secundo , si res data vel promissa talis ni momenti, ut communiter largiri gratis non soleat: tertio, si quod datur, detur tempore necessario ut habetur ex Alexandro It L cap. XVIII. de simon. dantes& accipientes, quantitas & qualitas mu.neris, donationis tempus. Van-Espen .
Licet etiam dare & aecipere sine labe simoniae temporale pro spirituali per modum sustentationis, puta ut celebrentur Misi e & sacramenta administrentur : inquit enim Apostolus I. ad Corinth. cap. IX. Quis enim militas suis stipendiis u myuam λ . . . . Quis po)cit giz rm, ta' de lacte gregis non manducat Quare culpa carent & fi-dries qui Ecclesiae ministris temporalia binna elargiuntur , & ministri qui exemplo Christi & discipulorum pias oblationes &alia stipendia ex consuetudine vel Eeclesiae legibus accipiunt, Immo Concilium Constantiense damnavit hunc articulum Wiclessi : Omnes sunt simoniaci qui se obliganterare pro altis , eis in temporalibus subi enirnfilux . Datur enim pecuna a vel aliud temporale aequivalens ad lustentationem ministri, liib conditione spirituale praestandi, non ut iplius rei spiritualis pretium. Et ideo hoe licitum est & iultum : quia ex iustitia debetur sui lentatio iis qui populo spiritualia ministrant : Dignus est enim Operarius mercede sua . Matth. cap. x. Et revera naturalis iustitia exigit ut ei qui se privat libertate vacandi lucrosae occupationi , qua sibi sustentationem provideret . ut in alterius .gratiam & eo nodum se curet , susticiens sustentatio , spectata perionae conditione, suppeditetur , ut constateκ Apostoli verbis loc. cit. Et adhuc verum est , quod gratis ministrant : quia nihil exigunt tamquam pietium ministerii quod gratis praestant; licet necessariam iustentationem a populo recipiant , & licite exi-zι ne id quod iam publica auctoritate &
probata consuetudine constitutum est in istissentationem ministri . Qitare licitum est aliquid pro sustentatione recipere secundum approbatam praxim ad Missam celebrandam ro aliquo, ad conciones ex officio non deitas, di ad similia peragenda. Immo addit
ritualibus prius exhibitis possunt statutae πω uetue utationes , ct quicumque alit proventus exigi a nolentibus θ υrientibus Iol-wre , ausoritate superioris interveniente .
Tourncly & P. Antoine. Cum hie tamen sub specie sustentationis
Iatere possit simoniae venenum : hinc caute super hunc titulum attendere debent sacri ministri ., ne contra proprii status institutum fiat ut non quaerant sustentati nem ut facris inserviant , sed potius sacris inserviant ut sustentationem perci piant. Quinimmo multo magis cavere debent ne avaritia obcaecati sub ficto velamine sustentationis in sacris peragendis Osifieiis sordida aviditate studeant emunge re argento fideles , etiam ultra pias conlue ludines dc leges Ecclesiae . Et hoc praecipue vitare debent in sacramentorum administratione, in sancto Μissae sacrificio , in sacris catechesibus & contionibus per agendis . Cum enim in his praecipue contineantur principaliora & saeratiora religionis nostrae charismata & monumenta, nec non spiritualis fidelium falutis instrumenta et idcirco digna sint singulari veneratione ac pietate : hinc in his praecipue elucere debet gratuita administratio, munda ab omni proritas venali cupiditate; ne ex hoc pravo ministrorum agendi modo, ut vilia apprehendatur a populo bona tam saera &insignia, ac ideo ipsis subtrahant summam
devotionem ac reverentiam quam eorum san
'itas exquirit . Et utinam res non ita se
habereti Nam, si inter alia loquamur de
lacris concionibus qliae frequenter habentur potissimiam tempore quadragesimali , nunc parvum aut fere nullum prosectum conle- qinantur, quia propter insatiabilem turpis qui aestus aviditatem quam tali occassione aliqui praeserunt, magis querelas congerentes in tenuitatem stipendii & eleemosynarum quam contra vitia , ita ut magis sollicitos se praebeant pro turpi luero quam pro lucro animarum sarii sunt hodie obiectum contemptus concionator & concio. Immo ista detestabilis anxietas lucrandi in sancta praedicatione tanta affecit populos molestia, pietatemque adeo graviter laesit, ut loca sero
omnia quae ius habent eligendi in suis Ec-
160쪽
rlesiis conci cn to .raa, Oo evrrint ut se M per cliperetur ex ordinibvls mitidica tium qui pecuniis non utuntur , cum exc Isione alio ruin ordinum qui usum hab Di pscuniae. ne amplius occasione sacrae concionis turpe lucrum eorum auribus Obstreperet . Sed quid mirum , quando nunc, petanete ac alii Eccisisiae minit3ri numera alia, sibi te ligunt aliqui praedicationis osti pium , non praeci leui in hoc se dent divino famulatui ad quem
in tali munere 1 e vocari lentiant et sed lic- uti fit m civili oeconomia , illud u negotium qiioddam amplectuntur ad tricrum pro suis commoditatibus captandum. Unde qui illam in iis, amabo, Zelus divini honoris euecet loriae λ quae lollicitudo pro a limarum ia-lute quae sutit unica obiecta apo, olici huiusce ministerii . Nam huiusmodi praedicatores temporali lucro contenti ad quod so-ltim diri eunt eostitationes omnes & labo- TC , ea quaerunt quae sua lunt , non quae
Iesu Cluilii; id est non quaerunt sultentationem ut se in divino exerceant officio , sed divinum officium exercent ut commodit rem stillent attollem tibi tali medio comparent : si tan, n sustentatio in omnibus vincari haec lucra pollini ; cum nria huthiscemodi emolumenta inquirant ad uillentati nem, cuius aliqui non event, ted potius ut hil de utantur , ne d.:cam abutantur in supervacaneis inmptibus ab eoitim statu pro γliis alienis . Idcirco lucra hiiiusce generis uis non videt elle timoniaca , titulo pal-llata luIlentationis λ Hinc Ecclesia ad cxtirpandas in buc titulo sustentationis huiuscemodi iiivoniae palliationes , praecipue incertis casib .iς qui frequenter occurrere solent , suis legibus providere curavit. Sic primo vetuit cast. xl II. desimon. ne clerici proeκequiis mortuorum, benedictionibus nubentium , ct sinulibus pecuniam exigant ac extorqueant : iis nempe nolis qui Ecclesiae miniri ros dedecent, v. g. denegando spiritualia , conee numerata lit pecunia vel de numeranda cautio data fuerit : quod iuxta S. Th naam lan cit. venditionis atque adeo sim niae speciem habet . Secundo , iuXta multos , qui plus exigit stipendii quam quod sibi vero debitum est, non tantum iniustit .ae, sed etiam timoniae est culpabilis: quia quod locum non habet stipendii, accipi ne-nuit alio titulo quam in pretium spiritualis ministerii i item virtualiter es interpretative , & ideo simoniace, licet talis noniit ministri intentio spiritualia venduntis . Idem dic de iis qui paci: cuntiir de iacivo sit pcndio pro simctionibus, qui b is iam tenen-
eat Aromis cum alii, , auti P at econtra Sciar g cum aliis pluribus . Et huius sententia est etiam commula. tar. Nemo enim, ut iam d. ves , propriis militat stipendiis ,
lium , diei uim elle moecenarium naercede sua : & vivere debere de altari qui altari' servit , approbat ae aequum iudicat laudatus Apollotus . Praeterea stipendium militanti ex natura rei debetur : igitur clericus etiam dives aliquid pro ecclesia ilicis muniis ad siti sustentationem accipere potest. Avitio smoniae excusat pariter titulus laboris. Hic tamen notandum est , laborem dupliciter elle consideratidum . Alius nimirum est iiitriti lectis spirituali actioni , ut
satigatio necellaria ad concionem habendam, aut ad Miliam celebrandam: alius extrinsecus, sine quo honeste & licite exerisceri praelata possunt . Labor intrinsecus numquam vendi potest ii ne timonia , ut corr.- muniter docent omnes : quia Christi prae.
ceptum de lpiritualibus gratis dandis illud includit etiam debitum ce alias omnibus gratis dandis sine quibus spiritualia dari ne queunt; uti eli labor intrinsecus ad opera spirituali a necetiarius , qui in unum coaleicit, idest unum est eum spirituali opere ac eiusdem cum eodsm opere conditionis. Etenim labor intrinsece necessarius in Missae celebratione V. g. aut in concione habenda aliud non est iii si in Missa recitatio orationum, oblatio, copsecratio, aliaque huiusce generis, ide: t ipsa Milla; re in concione prolatio ipsa verborum, idest ipsa concio. Undectim nec Milla nec concio sine immani sacri egio ae simonia vendi nequeant neque labor ad haec iii trinsece necessarius vendi poterit . Immo labor qui praecedere debet in operibus quae stini dispositiones ad spiritii alia, ut v. g. studium & praeparatio ad eo cionem , cum nullam habeat aestimationem , nisi ratione sp: ritualis operis ad quod ordinatur; ideo leorsim vendi non potest. La-
r vero extriniectis cum leorsim considerari ac proinde pretio ae ili mari valeat ; sic etiam licite sine simonia vendi potest : si
Sacerdos v. r. longius iter peragere debet
ut Missas celebret; pro hac longioris itineris fatigatione aliquid in pactuin potest d ducere. Idemque dicendum eli de eo nuitati hora ipsi graviter incommoda celebra