장음표시 사용
171쪽
TRACTAT Us DE ViRτ. RELIC. CAP. VII. iurisdictione spiriti rati committitur simonia Ra collatore , & ab illo cui consertur , ii
pro tali actu det unus , alter recipiat pecuniam seii aequivalens, vel de dando pacis tantur. Hinc tali modo constitui nequit
Vicarius sive Episeopi , ii ve Cathedralis
aut alterius Ecelesiae, citra sua oniam: quia omne huiustemodi ius est spirituale, ipsunaque communicare alleui , est spiritualis iurisdictionis communicatio. Verum taliaet si
illicitum sit , pro aliquo ecclesiastico ose ficio vel gratia dare & accipere aliquid temporale ante collationem ς potest tamen ei tra simoniam dari di accipi a eollatore post fratiam de ossicium obtentum;
dummodo nullum prorsus tacitum aut expressum praecesserit pactum , nec detur aut accipiatur tamquam pretium debitum procratiae vel ossicii collatione et cum tali mo-co dari videatiir ratione tantum fratitudinis, amicitiae , ae liberalitatis.
Quare infertur ex supradictis, V ndi non posse ius eligendi ad ecclesiasticas dignitares , & iuspatronatus quod affert potestatem praeseritandi ad beneficia. Immo ne in seudiim quidem hoc dare licet , tamet
ii transeat accessorio eum villa , si liaee vendatur vel detur in selidum. Simoniacum autem este , si principaliter , non accessorie cum villa venderetur ius patronatus. Nam si dieatur, Vendo tibi villam dc iuspatrinnatus; tunc venditur principaliter eum villasimoniace etiam ius patronatus : quia hoc clispirituale I eum det potestatem ad actum spiritualem, nempe ad praesentationem , quae praesentato dat ius Ad habendum beneficiun .
rre . aliique. Si autem dicatur , Vendo tibi villam eum iure patronariis ; tunc accessintrio venditur & sine simonia. Item sirnoniacus esset Patronus seu praesentator , si pro
praesentatione pretium interv laiat.
Similiter iiis pereipiendi decimas, cum eon sequatur spirituale ossicium , quia debetur ministris Ecclesiae ; vendi laicis non potest sine limonia , utpote qiii hilitiscemodi ii iris lint incapaces: licet ad tempus filictius deeimarum eis vendi possimi. Ecclesia tamen , Episcopi alictoritate interveniente , redime- ire potest a lateis tale ius , quando lateis vendererit r. Ecclesia una vendere minime potest tale ius alteri Eeelesiae sine simonia hnee ista emere: sicuti etiam nec oblationes Dbveri ionesque , nec ius illas percipiendi . Ciam enim ossieto spirituali sint adnexae ;fieri non potest ut sine simonia veri tantur: dummodo Sanctae Sed is non intervcniret dis lpensatio. Venduntur quidem in Curia Romana osticia quaedam quae adnexam habent iurisdictionem iuxta Panormitanum citatum ab Angei.) vel administrationem ecclesiasticam: nec simonia censetiira Papa committi . Nam vendit vel potius locat fructus seu pro. ventus qui ex iis dein ossiciis proveniunt , quod est temporale. Sic non est si mori iacus alius Praelatus vel Curatus , cum locat alteri Saeerdoti friictus si ae Eccleine ; simul que gratia dc sine ullo pa io curam animarum ipsi committit : quia nec datur , necaeeipitur aliquid pro spiti tuali.
De simonia pro ing. essu in P figionem. Cum . praxis invaluerit in Religionibus
quae iis iam habent pecuniae . tit e.irtim MO-nastoria, tam mulierum , qtiam virorum , in
excipiendis postulantibus aliquid pro ingres.su exigant sub titulo nec Ilariae stillent attoriis pro persona quam in eorum societatem receperiint; vel saltem ad si iblevalida Monasterii gravamina , puta debitorum vel titulo cantatas pro earum Ecclesia r hine qtiae ruiit Thool si di Cataon istae , tium sine suspieione simoniae pro h ut iis ceti ν 'di titulis aliquid dari possi & accipi. In tali flatii exponitur quaestio, idest pro alimentis & oneribus , aut pro Ecclesiae supelle illi r nam qua cum .hie pactio pecuniaria quae fiat simpliciter
pro ingrestu in Monasterium , scilicet in religiolam 1bcietatem cum Religio sit res saera in pauperibus Monasteriis aeque ae in divitibus in nemo ambigere potest , quod non esset simoniaca; ut declaratum suit in Esenis. Urbani V. tit. de Emon. in Concilio
Nicaeno II. an. VIII. can. xv II r. in I a te.
ranensi sub Alexandro III. can. x. & in alio posteriore Lateranensi sub Innocenti III. can. lxxv. & habetur in cap. Quoniam simoniaci m de Amon. necnon alibi in eodem iure canonico.
Circa titulum alimentorum aliarum ire expensarum, sive ordinarie , live extraordinarie occurrentium in monasteriis . e non strare contendunt Bonaeina , Lemu
& Azmius, ctiam Monalteria opulenta pos se pacisci & aecipere pecuniam sine simoni ab ingredientibiis in Religionem : hae duEliratione, quod alimenta aliaque onera Monasteriorum pecuniarias expensas evigentia res sint mere terr porales, nee ideo sint mytoria simoniae divino iure vetitae. Sed commiinior sententia , probabilinr . t. ac verror, utpote quae magis consCna sa- li, p. .
172쪽
ido TRACTA TUA DE UIR T. RELIG. CAP. Ul I.
eris canonibus , statuit ac sustinet , quod i lio vendatur: utpote rebus istis spiritualiquando bona Nonasserit sussiciant , scilicetibus consequenter adnexum: Venditore, salteκ titulis supradictis , temporale exigi nonsD. Angelicus 2. quaest. c. art. q. in cordi
possit, nec dari & accipi ab iis qui in Reli-s urgunt etiam Diritualia vend tioni Iulii
gionem ingrediuntur. Quia cum Monastellaici. Quia Θι6quisborum alterum veruli hu- dotata sitat a iundatoribus, ct Ecclesiae au squo nec alterum prosenit, neutrum in υ H-ctoritate lint instituta ut liomities ibi libe-lium derelinquit. Ita testatur etiam Palchaia ritis Deo in sei virent , ac incellanter troilis II. can. VII. c. I. q. III. Idcirco ii ani-
benefactoribus orarent; ius vivendi ex binis itissime patet, quod opulenta Monasserianis Religionis, eκ Ecclesae institutione &saliquid exigere nequeant hoe aliove simili
fundatoiuin intentione est adnexum prosesse titulo ab eo qui ad religiosam societatem & sioni, ac ei competit qui in Religione pro iprofessionem admitti exposcat . Ita etiam festiis sit, non lecus ac ius percipiendi redi sCabassutius tili V. cap. v. num. I . tus adnexum est admissioni ad Canonica- Nec valet dicere. Qui ingress iri in Μω Ducun. tum: ita ut ius illud consequi nequeat, nisiinasterium pecunias tribuunt , non proposi- per admissis em ad religiosam societatem , tum religionis, sed participationem stipen- ''dc solemnem in ea professitonem fiat me idiorum emunt e & temporalia ementes aebrum ipsius religiosae communitatis , quae vendentes non sunt sinaoniaci. Ita sibi obie-
est quid spirituale. Unde sicuti sine simonia cit ipse Gratianus c. r. q. III. & hisce con- eontra ius divinum in collatione vel resi-itra respondet : δεί- solum qui spiritualiarnatioine beneficii vendi vel emi non pol syed etiam qui temporalιa eis adnexa prci ocli ius percipiendi temporales reditus, priniaccipiunι et es tribuunt , fimoniaci sunt iudi-pter eius connexionem eum spirituali titu' candi. Gratiani lunt i piissima verba . V lo ; ita nihil exigi potest pro iure vivenditrum quidem est, sicuti obiici posset , pr ex bonis Monasterii, quin exitatur pro ipsalventus Monasteriorum aut Capituloriam ese professione, qua mediante tale ius obtine isse temporales & a spiritualibus separabiles,tiir, quod es ripirituale, vel saltem spiritua Iideoque vendi posse sine spiritualibus, utili adnexum , ut unum sine altero vendi ne-iquotidie fit, absque ullo vitio. At hic non queat. duare in cit. can.. Urbani V. Inniniagitur simplieiter de ipsis fructibus & pr centii II l. & Concilii Lateranensis, exacti iventibus, sed de iure Vivendi ex proventi. nes pro allatis titulis pmhibitae suere, ut-lsus seu fructibus Monasterii vel Capituli , pote iuri divino contrariae. tamquam Monasterii membris vel Capituli: Patet igitur , nullius es Ie ponderis ratio-Iquod ius acquiri non potest nisi ex quonem contrariae sententiae , deductam ex na-iquis fiat membrum Monasterii vel Capituli. tura alimentorum , quae iudicat haec meretIdeirco ius participandi de rebus Monasterii
temporalia . Nam licet hoc sterum sit , sit intellige de Monasterio susticienti in & esse in se praecise spectetitur ; non tamen si s membrum illius Monasterii, taliter sunt sibicundum eoriura finem dc titulum iuris ad caiconiuncta non secus ae anima corpori homi- obtinenda considerentur, ut natura & statusinis viventis, ut unum sine altero haberi ne- quaestionis requirit. Quia cum alimenta quaeiqueat : ac per consequens dicam denuo
in religiosis domibus personis religiosis prae icum D. Thonaa ὶ uno eorum vendito , dc stantur , sint fructus provenientes a boni fialterum venditum censetur . Et ita docet quae eκ pia fidelium benefactorum intenti iniB. Petrus Damiani lib. I. Dis. x III. S. ne de Ecclesiae au9oritate instituta suere dciDionysius Carthusanus lib. I de sim. ari XI.
assignata Monasteriis, ut inservirent ad eo- Uan. Elpen Pari. IV. cap. XXXI. s. IV. Qua
rum sustentationem qui in iisdem Monaste- re si vendi nequit temporale Monasteriiriis vitam religiosam prefiterentur z ideoli pirituali adnexum, abs ille eo quod Venda
non nossunt distribui nisi in religiosis persint thir etiam spirati tale , aliquid ab ingressur nis sustentandis , di sol in modo resigiosaeiaccipiendo , quando Moliasterium sit sussi
personae ius habere possunt ut ex huiusce iciens ad ipsuin alendum , simqniacum est modi bonis suam sustentati'nem percipiant. etiam ante quamcumque Ecclesiae prohibi Unde evidenter constat, rati ne finis, institu-itionem ex ipso naturali iure dc divino, tionis, dc iuris reditus Μonasterii ita adnexosicontra quod mortaliter delinquitur spiritua este religiosis profestioni, ut realiter sine ipsallia suu sacra vendendo. considerari non possint. Idcirco vendi non Nee ullatenus sustragatur ad contrarium
potest alicui tale ius, niti simul cum eodem probandum paritas de dotalibus pactis insa ipse flatus religiosus ac reliSiosa Irosel-l cramento matri nil contrahendo, quae in
173쪽
euntur etiam a personis divitibus. Etenim pacta illa nullo modo spectant ad matri nium ut saeramentum . sed praecise ut est civilis contractus & ut natu officium, quod nationibus omnibus etiam infidelibus est soneraliter conlinune: ita ut, etiam antequam matrimonia fidelium elevarentur per Christum Dominum ad sacramenti excellentiam, huiuscemodi dotales ac nuptiales conventio nes erant in communi usu matrimoniorum.
Elevatio igitur matrimonii ad statum sacra. menti, uti posterior, est accessbrium matrimonio ut est civilis contractus ; non secus ac consecratio est posterior , accessoria , &omnino accidentaria calici: ac proinde sicut haec non obstat quominus sine culpa calix vendi possit; ita etiam illa non impedit quin
minus adhue in matrimonio contrahendo iniri possint pacta dotalia. Cabassutius lib. V.
Aliqua η- Aliquando tamen licite non solum accipi, sed etiam exigi potest aliquid pro ingressu Giei. in Religionem, & in professione: idest ra-F tione sustentationis. Primo, si revera innasterium indigeat: seciuido, si adiit legitima
intentior tertio, si non plus exigatur quam necestarium sit eonfruae Religiosi sustentationi. Nee hi qui ita sentiunt, ita facile alucinari possunt ; cum ductum sequantur duorum praecipuorum Ecclesiae luminum , tum doctrinae i tum regularis observantiae cui iri officia eos certe latere non poterant :M. scilicet Thomae Aquinatis & Bon Venturae , qui concorditer hoc docuere. Duobus praesertim in locis Doctor Angelicus hanc suam exposuit sententiam. Nam insens. dist. xxv. m. t. 3. ad 6.& in Summa Theologica a. a. quaest. c. ars. i.
totus est in hae diuinctione dati re aecepti pro pretio rei spiritualis, quae est Religio, &dati & aeeepti pro alimoniis, quod est temporale t δέ dum sibi obiicit de Monasteriis in quibus aliquid a personis quas recipiunt, exigitur, ita sibi res ridet. tacend.m, quod pro ingressu Mnasterii non liret aliquid ex gere vel accipere quasi presium. Dcet tamen, si Monasterium m tenue , quod non jugsciat ad Di personas alendas , ἔν aris qsidem ingressism Monasterri Glabere, sed accipere aliquid pro visu perfome quae in monasteνio fuerit recipienda , si ad hoc Monasterra opes non sufficiam . Quae nosteriora verba Si ad Mc non sufficiant Monasterii ope3ὶ attendenda lunt : quia haec diluunt sutile illorum eommentum qui verba sancti Doctoris restrin. sere praetendunt ad sponte oblata ἰ cum nemo contendat, haec licite dari non posse cii sit. Throl. Mori Tom. II.
reeipi, tametsi sine his Monasterii opes fusi
ficerent. Non enim in sponte oblatis , sed in pactis pecuniariis limonia constituitur . Cabastutius lib. V. cap. v. num. 6. Similia habet S. Bonaventura in libro apologetico contra adversarios ordinis Seraphici ex Tom. I. Opus L quaest. HIII. quae citantur ab eodem Cabassutio num. 7. &brevitatis gratia omittenda censeo , cum Omnino mestina sint his quae habentur ex D. Di ma. Immo idem docent S. Ra mundus. S. Antoninus , dc alii apud Natalem Aleκaris drum. Et ratio est , quia tunc non datur temporale, seu dos sive pensio pro spiritu li , sed pro temporali tantum e scilicet pro sustentatione novi postulantis, ad quem si
stentandum communitas egena non tenetur,
nec ille acquirere potest ius aliquod stiper reditus Monasterii qui sunt ad nexi religiosae admissiolii oc prosessioni ; eum integre sint applieati ad iustentandum numerum Reli- iosorum ii ixta opes Monasterii statuelim .ime eorumdem praeiudicio. Unde si pro alio supra numerum recipiendo exigatur pecunia vel pensio pro illius sustentatione , ad quam bona seu reditus Monasterii non sufficiunt et nulla occurrere potest simonia.
Dixi I. A Monasterium M vere indigens ,
relative ad eum qui admitti vellet : quia aIias si pecunia pro ingressu reciperetur, es set proiecto simoniacum. Nam eum talis pecunia censeri non posset aceepta pro sustentatione , dum opes Monasterii pro eo non deficiunt, sed sufficiunt etiam ad illius lustentationem e reciperetur pro admissione ad Religionem, dc eis et aperte simonia; vel pro ficto titulo sustentationis , & esset simonia palliata. Etenim eum bona omnia Monasterii, undequaqtie ipsi adveniant , Ordinata sint ad Religiosorum sustentationemς quicumque intra numerum ad quem sustentandum haec bona sufficiunt , ius habet ut de omnibus sibi necessariis a Μonasterio provideatur. Unde si Monasterium pro tali provisione quae, ut iam dixi, religiosae pro sessioni atque adeo spirituali adnexa est . aliquid exi eret; venderet spirituale , ide que eum timonia. Non secus vendere beneficium & simoniam incurrere censeret trille qui ius venderet ad Mictiis beneficii sitis scipiendos : dc pecearet non solum contra ius ecclesiallicum . sed etiam eontra natu rate de divinum. Ex his ereo per se insera unusquisque , quid sentiena um sit de illis communitatibus quae quanto ditiores sunt, eo phis etiam exigunt a postulantibus. Dixi Il. dummodo ad t tegitima intensiat, tum
174쪽
tum eκ parte dantis, tum ex parte exigen-.supra hanc si quid exigatur, hoe erit statim iis pecuniam : videlicet quod locus sit vo titulo Religionis , idest ut in Religionem re inops , ut si talis non es et , nihilJadmittatur; quod est simoniacum. Ita do- prorsus exigeret ἔ dc quod persona Iecept Rictores communiter . Unde videat unusquisecum pecunia recipiatur pro Deo solummodo,lque cum Navarro , quid sentiendum & di. Q id de non pro pecunia. Duas enim conditiones aDicendum sit de exactionibus qiue fieri solent signat S. Bonaventura ad hoc ut in reci-iab his qui ad Religionem admittuntur; puta a pienda pecunia , dum aliquis admittitur adlprandiorum , conviviorum , munerum quae , m ω
Religionem, non contrahatur simonia : sci iiuperioribus aliisque ex Capitulo olerun- mune. licet ut Monasterium vere inops sit ac ιγ tur: quae certe si fiant ex pacto tacito vessiissiciens ad victum postulanti suppeditan-iexpresso, idest nisi sponte, libete . Liradum; & ut persona tantum pro Deo reci tuito dentur a postu Iante , & solummodo piatur, & non propter pecuniam. Et si unalpost ipsius admissionem ad habitum vel pro ex hi, duabus deficiat , fecundiura sanctu misessionem , nullatenus excusar, possunt asi- . Doctorem , admissio sine dubio erit simin monia; cum ne a laxioribus quidem The niaea. Ceteroquin Monasteritim etiam di Fllogis excusentur , sed communiter huiusce. potest lieite accipere quod sponte & gratisimodi exactiones ut simoniacae reprobentur. - offertur a postulantibus; duinminio vere spon-iNam sicut hi qui contendunt aliquid lieitote , pure offeratur, non autem ut superi haccipi post tr. etiam in Monasteriis opulsen- res faciliores alacrioresque fiant ad reci itis, ab iis qui ad Religionem admittuntur. piendum : quod valde cavendum est , ut no non alio titulo accipi poste sustinent nilitat Pontas v. Si=mnia cas lx IV. Immo mihiltitulo sustentationis , vel ad sublevandum
videtur nullatenus simoniae damnandus su tali pecunia ex aliquo onere Monasterium ,. petior innasterii nee pauperis, nec di Vitis,iputa debitis quibus travaretur: ita ipsi quin si proponeret postulanti , praecipue quandoique ultro concedunt, omnes alias eκ acti sine suo incommodo supplere posset , sitnes quae hisce titillis careaiar, simoniacas eia sponte vellet offerre Ecclesiae Monasterillse .. Et non immerito, ne videantur a sacris aliquid titulo caritatis , ut Ecclesia provi-icanonibus Conciliorum ac sun .morum Pon. de atiir aliqua supellectili ad divini ostici illiMum prorsus recedere. Sac Van-Espeii decorem aliquantulum necessaria e dum-lCabassutius, Tournely . modo cum omni eautela hoc fieret, ut ne Et revera duo Concilia Lateranesia, Ur. Sune G. suspicio quidem oriri posset, quod esset con-lbanus v. in extra vaganti, necnon Concilium ditio ut recipiatur , vel saltem medium ut Tridentinum vetant & damnant ut sim ' sacilius recipiatur ; eum revera etiam sine niacas Omnes exactiones quocumque titulo ,. itali oblatione iam recipiatur. Dixi, clim et i m pro si istentatione, quando saltem bona omni cautela. Primo nimirum , ut reverat onasterii sufficiant : &explicite canon Ur- Italis sit Ecclesiae indigentia , cc vires Mo-Ibani in dicta extravaganti superfluas dicit nasterii non satis sint ad eam supplendamiexactiones conviviorum, prandiorum, mundi, sine eius gravi incommodo. Secundo,. ut re irum, ac prorsus contrarias religiosae frugalitavera non licte pro tali indigentia talis cari iti, paupertati, ac temperantia: . Idcirco,tas postulanti proponatur . Tertio , quodiut apertissime patet , sine culpa simoniaes postulans valeat & velit caritatem sancthaec certe exigi non possunt .. Quidquid au-3 olferte , in hunc usiim expendatur , necitem sit de illorum sententia circa extra va- alias inter computos Moliasterii reponatur .igantem Urbani U. nempe quod sit obsoleta, Etenim non raro evenit ut a postulantibus, vel quod non sit acceptata ; certum est . ficto Sacristiae titulo , aliquid exigatur et-iquod successores Pontifices Innocentius VIII. iam a non indigentibus , & cum reditibusIMartinus V. Clemens VII. qui eam ten pe- Sacristiae transeat inter computos innast mirarunt, ab eadem solun tias do sustulerunt ex xii si xul talis oblatio ,. ut mixta cum M leommunicationem , quae est poena iuris e nasterii reditibus in Monalterii expensis con-ielesiastici pro violatione iuris divini non ta lsumatur. In quo casu nemo ambigere pot-imen aliquid declararunt pro ind nitate cul- iest , quod exactio non solum sit pallia talpae, quae est iuris naturalis di vini, quod ina simonia; immo ita manifesta , ud ipsi caecu- mutari nequit, nec dispensari. Immo Con eientes, si aliquan tralum attendere velint, cilium Tridentinum sus xxv. cap. III. ut
hoc negare non valeant. exactiones omnes removeret in recipiendo
Dixi III. si non plus exigatur quam ne se aliquem ad Religionem, iubet ut is tantum simium A congruae Relgis Iusuntations : cum numerus constituatur, ac in posterum con
175쪽
TRACTAT Us DE UIR T. RELIG. CAP. VII. servetur qiii de reditibus Mon alterii vel ex
consuetis eleemosynis comiuode possit si
sentari ι , ad hoc ut paupertati 'nast
Tiorum provideat , alia remedia suggerit , non tamen exactiones a pollui alitibus; quinimo statuendo ne plures recipiantur quam ex reditibus mi asterii vel ex consuetis leemosynis ali possint, prorsus exterminare voluit exactiones, etiam titulo sustentati nis. Etenim si haec permittere voluisset , non erat neces e ut numerum praescriberet Religiolorum ad normam redituum & eleemosynarum e quia pro supranumerariis provisum fuisset eorum fustentationi per contributiones vel pensiones , quas exigere potuissent a libpranumerariis postulantibus.
Et ad mentem Concilii ita postea incessat ter pro observantia decreti ipsius Concilii adlaborarunt summi Pontifices Pius V. in Constitutione quae incipit cura pastoralis ,
Innocentius X. in Constitutione xx III. in
Bullario Romano , Clemens VII l. in Constitutione quae incipit Nullus omnino e ac ita pariter nonnulla Concilia provincialia post Tridentinum celebrata . obieri antiam curarunt ei uidem decreti Tridentini Concilii circa huiuscemodi exactiones, ut Cam
te a Gregorio XIII. confirmatum , Aquil lente anno MDXCVI. Potitificis auctoritate habitum & confirmatum tit. xxx. Proinde Concilia & PAntifices toti & unanimes fuerunt ad huiusmodi exactiones omnino tollendas, quocumque titulo etiam sustentationis exigerentur ἔ ac remedia praescripserunt ad hoe ut necessitas omnis talium exactionum removeretur : idest statuendo ne ultra num
xiim qui sustentari possit ex reditibus Mon serii vel ex consuetis eleemosynis,ad Religionem admitterentur. Et si Conei lii Tridentini di provincialium Conciliorum Patres credidissent , quod ultra praefixum numerum cum contributionibus, dote, vel pensionibus recipi potuissent et ad quid ita districte prohibuissent ne supranumerarii reciperentur, nisi ne premat egestas , & rei necessariae inopia pereant omnia λ Quod autem statu runt Patres & Concilia de religiosis domi- . hiis mulierum , hoe sine dubio intelligendum est de Monasteriis etiam. virorum. Sed si aliquis supranumerarius enixe pol illaret recipi in Religione , valens & volens tribu re Monasterio quod revera opus esset prolua sustentatione , donee ita insussicientia Μωocsterii exigeret : censeo cum SS. Thomaea Bonaventura , non illicitum fore, & id-- non contrarium decretis summorum Pontificum & Conciliorum , eumdem cum tali
conditione recipere. Verum, ut ad pro iis tum redeamus , si tanto rigore prohibentur ut simoniaeae exactiones quocumque titulo
ab ingredientibus in Religionem , dc tam
caute provasum suit ne monasteria inopia compellantur ut aliquid exigant titulo e teroquin licito sustentationis: ex se quisque facile inferre potest, num excusari possint a simonia exactiones quae fiunt pro conviviis,
prandiis, iocalibus, aut muneribus , contra quas acerrime semitini cum sere omnibus
sisnis notae doctores. Ad dignoscendum vero , quando Monast rium censendum si insufficiens, ut pro ingressu in religionem aliquid licite exigere . ealea. queat, non ita praecise statui potest. Aliqui dum se enim putant , ad hoc ut revera mnaste
rium diei possit insussiciens, requiri ut fit
intra arctam necessitatem: sed imprudenter. Etenim non ita risorose rem agit Tridenti na Synodus, quae cap. III. AER gular. ait, in temporalibus Monasterii facultatibus eam ineundam esse rationem , ut Montalium numerus commode sustentari possit . Et ita etiam sentit S. Bonaventura in Trin. determin. quaeston. circa reg. S. Fran cisci quaest. xxx. ubi notat eommodum victum multum conducere ad regularem ob servaritiam,' eum ex opposito ob talem deficientiam , Religionis spiritus deficiat . Nimis enim Religiosi distrahitritur ad quaerem dum quod ipsis opus est ad non miseram sustentationem, quae a Monasterio ob tenuit tem redituum vel eleemolynarum ipsis ad sus-ficientiam praeberi nequit . Ex quo Religiosi coguntur flexi proprietarii, dum piames qu que debes proω e: ait sanctus Doctor. Dis
simulati tamen non potest, non infrequenter evenire ut necelsitatem praetendant quaedam Monasteria , quando revera nece sitas
non est e dum in aliquibus vel ex avaritia erga saeuitates, vel ex nimia mollitie cirea cibum, vestitum , superfluitatis elegantiam aut copiam , contra religiosum statum qui
est mortificationis, abstinentiae, & paup2rtatis , nihil pro lassicienti habent ; vel quia relicta a iandatoribus aliisque piis fi ie-libus ad earitatis ossicia& pietatis erga Religiosos ipsia sustentandos, aut erga paupe res de peregrinos ad illorum inopiam sublevandam, impenduntur in magnificiis aedifi- .ciis aliisque sumptiiositatibus , delicus , ac
superfluitatibus, quae magis redolent n. in danam pompam ae vanitatem, quam animi
176쪽
simplieitatem Ac poenitentiae humilitatem
quatri professi sunt . Quare inaniter ac immerito praetextum autumant inopiae, dum evidenter patet, quod Monasterii facultates sufficerent ad plures alendos, si iuxta ben tictorum mentem ae Eeclesiae institutionem fideliter dispen arentur. His tamen non ob
stantibus , libenter sateor in determinanda Monasteriorum commoditate proposita a Tridentino Concilio pensandas esse omnes loci. temporis, ac perlonae eircumstantias, & attendendum esse non solum praesens, sed etiam futurum statum Monasterii, ae mala &insertunia quae probabiliter evenire possunt.
Tametsi, uti hactenus demonstratum est , non lieeat aliquid exigere ab ingredientibus in Religionem sine reatu simoniae ; potest tamen licite exigi a Novitiis pro eorum s stentatione: quia nondum ius aliquod adepti sunt supra bona Monasterii, ut ex ipsis
alantur ; cum hoc acquiratur solummocio , quando quis per professionem fit membrum convivinitatis, ipsique alligatur.
De virus modis quisus contrahi potes simonia in materia beneficiorum ecclesiasticorum. Spirituali adnexum , ut iam antea ex possitum suit , triplex est . Alia enim adnexa sunt antecedenter, nempe quae exist hant antequam spiritualibus essent adnexa, ut calix, chrisma ; templum, quae prius sunt in suo esse naturali quam per consecratimnem seu benedictionem sacra fiant: alia adnexa concomitanter , ut sunt actus e s
crandi, benedicendi , res saeras ministran- die alia tandem adnexa sunt spiritualibus seu sacris consequenter, seu quae ex sacris
rebus proveniunt , ae intuitu sacrarum rerum 3c propter res sacras obtinentur , cuiusmodi sunt decimae , oblationes , beneficia , quae pro sacris ossiciis peragendis conseruntur; ita ut caussa, quare de his bonis
participetur, sunt divina officia, sacrae sumctiones, ae administrationes , iuxta ritum
dc leges Melesiae vel populi indigentiam pedi
agendae. Idcirco commune est axioma apud
Theologos dc Canoni ilas , beneficium dari
propter officium. Unde sicuti in adnexis antecedenter dc cqncomitanter spiritualibus
e mitti potest simonia , si intuitu illorum
. aliquid tamquam eorum pretium in pactum deducatur, detur, aut accipiatur; ita con trahi potest idem crimen respectu spiritualium cons luenter, quando talist contractus in illis interveniat. Idcirco mane examina
dae oecurrunt praecipuae rationes quibus ci
ea beneficiorum materiam contrahi potest
Ut autem a nomine beneseii Melesiasti- ei ordiamur ; eum de beneficiis ex professo suo loco tramndum sit, ibi relinquitur ela rior eorum explicatio: proinde satis erit hie dicere . beneficium ecclesiasticum ius essu percipiendi fructus ex bonis a fidelium pie tale ae dispositione Deo dicatis, dc competens clericis ob divinum ossicium . Unde constat, beneficium non esse mictus & proventus qui ex rebus Deo dicatis percipium tur ; neque ecclesiasticum ministerium , qui est titulus ob quem percipiuntur : sed princi se ius illos percipiendi ut provenientes eκ rebus quae fidelium pietate Deo oblatae sunt in eius cultum Ac obsequium ; & Ecclesiis auctoritate ad elericorum Deo ministrantium sustentationem institutae. Beneficium igitur est ius spirituale ut in cap. Dilecto de prae benae, in quia sblummodo personae ecclesiasticae ob ecclesiasticum ministerium Episcopi
auctoritate consertur e cum cetermum 1
eundum suam Libstantiam quae constitit in pecunia, vino, tritico, bisque similibus, sie
beneficium aliquod temporale ; & spiritualere eo praecise quod spirituali adnexum sit de respectu eatissae finalis. quae est ossicium seu tacrum ministerium, & personae cui est destinatum, quae est sacra ex sacro ordine quo est insignita.
Beneficium veto multis modis acquiritur: videlicet collatione, praesentatione , t ni natione eum institutione , sicuti etiam pinstulatione, vel electicine eum confirmati ne , de quibus iam suo loeo . Quocumque autem modo beneficium obtineatur . certissimum est & ut regula tenendum, conmitti simoniam , quotiescumque pro beneficio obtinendo pecunia aut aliquid aliud pretio aestimabile promittatur aut detur , livo im mediate per se, sive mediate per alium, pronominatione , praesentatione , electione iainstitutione, confirmatione in beneficio; vel ad hoe ut beneficium alicui conferatur, vel in alicuius savorem resignetur, vel cum altero permutetur; & generaliter pro quaVis actione qua ius etiam inchoatum ad senem cium acquiritur, vel qua dubium confirma tur. Quod enim pendet a spirituali tamquam accesserium, ut sunt beneficia , pretui in fructibus temporalibus consistunt , &dantur propter principale, quod est spiritust te ossicium; vendi non potest , quiri ven
datur etiam principale , stilicet idem 1 piri
177쪽
TRACTAT Us DE Ut Rc reale omium , ideoque simoniae labes in.
Nee ullatenus suffragatur, quod vendi pol- sint spiritualia antecedenter : quia haec praecedunt spirituale , & sunt veluti principala respectu accessorii , adeoque praecile &. per se spectari possunt , & ut talia pretio
aesti inari. Adnexum vero consequenter pendet a spirituali tamquam acceis Orium a prin-eipali r unde cum accessorium sequatur principale; sicut hoc sine limonia vendi nequit, Ra neque accessbriuin . Potest quidem Ee-elestia quae hoc temporale libere coniunxit spirituali, ab isto illud separare, sive ut iis succurrat qui tibi utiliter ministrant , aut sunt ministraturi ; sive ad sustinenda alia Reipublicae Christianae onera , ut eV cap. rv. Super eo de transactione tit. de sim .dc elare eκ Tridentino Concilio seg. xxxv.
si ' 'η Simonia igitur committi potest collatio, ' ne, electione, institutione , praesentatione , commit. nominatione, & confirmatione ad beneficia, itur in ii illorum intuitu detur aut promittatur ali-hς' β qui, temporale. Et est simonia iuris divini, idest contra ius naturale & divinum: quia tunc res spiritualis commutatur cum temporali , & per temporale acquiritur spirituale. Actiones namque illae sunt spirituales ob respectum quem habent ad spirituale, . & procedunt a potestate spirituali . Hi ne simoniacum est pensionem dare super i nefi-eio; aut eam vel aliquid aliud per 'se aut per alium polliceri illud procuranti; aut etiam promittere mutuum . Etenim tametsii mutuatio ex natura sua iit gratuita; eκ ea tamen mutuatarius commodum temporale r
portat. Immo simoniacum est aliquid exigere pro immissione seu introductione in L
sessonem beneficii vel instat lationem ex
cap. xx. θ xxxv r. de simon. cum per hoc ius quoddam spirituale acquiratur , nempe' administratio, aut taltem aliquod connexum eum spiritualis iuris exercitio. Simonia pariter iuris divini committitur dando vel promittendo alteri aliquid , ut per se vel per alium curet ut detur beneficium. cap. I. Praestentium' I. q. v. Quia licet intercessio sit tantum mediata e cum haec tamen sit caussa moralis concessionis beneficii , ae eumdem habeat effectum ae immediata; sequitur. quod mediante tali munere i tendatur beneficii consecutio, ac via ad be- neficium paretur , dc tali medio comparetur. Nam qui caussam hanc emit, emit virtualiter enectum . Hinc simoniam iuris divini cc mittit patronus , seu qui
rares. Mori Tom. II. T. REM G. CAP. VII.
habet ius patronatus praesentandi ae nominandi ad aliquod beneficium , si pro nominatione & praesentatione aliquid temporale accipiat; aut pactum ineat ut postea aliquid ei detur pretio aestimabile , idest temporale comi dum ; vel de beneficio resignando , quando & in cuius favorem ipse
patronus voluerit: vel de pensione solvenda , aut de altera onerosa temporali conditione , nulla iacta in his polierioribus intentione & mentione de approbatione &confirmatione per superioris auctoritatem equia in his omnibus commutatur & vendiis tur . Et cum tria posteriora ex legitimae aussa superioris auctoritate firmari possint, 8c nonniti per ipsius auctoritatem lieita Α ri statuat ius canonicum ; hinc patronus qui propria auctoritate conventiones contraxit, committit simoniam iuris ecclesii attici a quo illae prohibentur. item limoniacum est, si patronus constrat beneficium consanguineo : & idem die de alio qui beneficium apud eum patronum aut collatorem alicui procuret ratione consanguinitatis aut amnitatis, ut inde & patronus praesentans , & consanguineus vehamnis procurans, ipsi aut familia fiant vel honoratiores & potentiores, vel opulenti res . Item si suis beneficium procuret extrinneo, ut consulat temporali honori vel commodo suorum consanguineortim vel amnium: quia tunc dat spirituale intuitu cominmodi temporalis percipiendi . Sic D. Thmmas 2. 1. quo. c. ari. ad 2. dc in IV. dist. xxv. quaest. III. ari. 3. ad 7. Et eo vel
maxime quod in beneficiis fugienda est inmnis personarum acceptio di temporalis re speruis; sed qni elisit, nominat, ac praesen tali attendere debet ad cultum Dei & Ecclesiae utilitatem in digno & apto ministro eligendor ita ut pro attinentia sanguinis vel amnitatis , ut proprio consulat commodo vel iamiliae, vel ut amico gratificetur, potest patronus unum prae aliis eligere &praesentare , quando hic non sit aliis minus dignus dc aptus; idest, ceteris paribus, prin cipaliter non attendatur temporale decus &coinmodum, vel amici favor . Quia alias cum haec omnia sint pselio aestimabilia pcommutaretur , adeiniue Venderetur spirituale pro temporali: quod est semper sim I
Si uitem occurrat simonia in beneficiorum permutatione, resignatione, trantactione , dummodo contractus nullo modo cadat
super spirituale , est simonia iuris tantum ecclesiastici ideli huiuscemodi contra 'us iis
178쪽
moniaci sunt, quia vetiti sunt ab Ecclesia Hin autem pro clariore intelligentia sigillatim explicandos aggredimur. Permutatio beneficiorum ut ex ipse no-ρὰ colligitur , est reciproca e
peranula . rui adem commutatio , qua duo ad invicemt ionem, commutant beneficium quod possidente id-
pro eodem beneficium Titii recipit. Licet in his permutationibus , quando non interveniat pecuniae traditio & acceptio , non committatur simonia iuris divini , quae talem traditionem aut saltem promissionem pecuniae vel aequivalentis supponit si tamen permutatio fiat privata auctoritate, contra. hitur simonia iuris ecclesiastici . Cum enim in huiusmodi permutationibus adsit. periculum , suspicio, & occatio simoniae iuris divini , propter commodum temporale quod attenditur in commutatione rei spiritualis, Recnon alia incommoda quae t equi possunt facilitatem permutandi sine superioris dispensatione; Melesia prohibuit in beneficiis com-.
mutationes omnes , resignationes iquae iam sere idem sunt eum permutationibus ) pactiones, eonventiones , conditiones, quae o
litant ad id quod non est iure debitum , ut heri hon possent privata auctoritate. Hinc simoniam iuris ecclesiastici committeret
qui permutaret beneficium cum pensione ;vel elim patrimonio ad cuius titulum elericus ordinatus est. vel cum iure decimarum ;vel eum iurepatronatus; vel cum re mobiliconiserata vel benedicta , puta calice , s cris vestibus, aut aliis quae sunt in usu in sacro ministerio; vel cum iure ad beueficium, quod sit ius non in re, sed tantum ad rem Per accessum, vel recessum , vel praesenta. tionem, vel electionem, vel aliam nominationem, ut ex Navarro in Enchirid. cap.
candum esse etiam in permutatione iuris ad rem cum alio simili iure, aut cum alio b nefeio , sive iam quaesto. sive adhue vacante , ut ex cap. soampridem dc cap. I .is pact. ubi vetita eli omnis pactio de conventio pro spiritualibus obtinendis, sine Papae dispensatione . Qiuinimmo ne eum ipsa quidem Papae dispensatione, si in commutatione detur aliquiis temporale . dummodo
non detur exceptio in beneficiorum c mutatione et ut in cap. inlaesitum de rem Permutat. & in cap. unis. m. eod. in ubi
seri permittitur Episcopi auctoritate. Quod autem hullisce generis iit niae sint solummodo iuris ecclesiastici, idest solo positivo
fine sim vetitae , facile dignosci potest :
eum in hoc , ut stipponitur , non tradatur temporale pro spirituali , Rut econverso cled solum occurrat violatio iuris ecclesi
stici, quod vetat ne beneheia nisi a legitimo superiore conserantur. Unde tametsi ex parte iuris divini per talem violationem a lienae seu ecclesiasticae iurisdictionis , com-ntittatur sacrilegium ; non tamen eiusdem i ras eu simonia. Sic Regina idus, Cabas usus , Tournely , Antoine . Hinc infert Tourn lyctim Bonacina, simoniam committi in commutationibus actionum quae ad provisionem
attinent beneficiorum: ut si quis dicat, Tu elige dc confirma hune , di ego illum eli-Ρm ; tu huic beneficium confer Ac ego hunc confirmabo r vel Praesentabo hunc ad beneficium mei iuris patronatus , si tu bene. simplex mihi renuntiaveris et vel Ego tibi do beneficium, ut cedas prae sentationi de te factae ad aliud, dc similia.
Facta enim omnia atque conventiones in
rebus beneticiorum vetit sunt: dc licet spiritualis actio videatur eum altera spirituali commutari ἰ tamen ea reputantur miaia ad lucrandum aliquod temporale, immo p&waro sine hoc lucro temporali fiunt , ac sere semper ita intenduntur . Sic etiam Suarea
Superior autem apud quem simplex permutatio est facienda , est Episeopus loci tibilitum est beneMium , ut communiter ex cap. V. rer. permutat. cap. unis. ii Leod. rn 6. Nota*um hic tamen est, quod nomiisne Episcopi multi eos intelligunt qui licet
Epistopa non sint, potiuntur men epis O pali iurisdictione , ut Capitulum , Sede vacante , Abbas exerrens ea quae sunt O ii cc iuris episcopalis. Dixi sinplex permutatior quae est pure beneficium cum ben cici , idest absque onere pensionis , dc sine pacto ut alter permutantium solus solvat
expensas, quae ad utrumque pertinent. Nam si alterutrum interveniat, permutatio nihil
valet , nisi fiat coram Papa , ae ab eo a probetur. Quod si permutatio iacienda esset intet beneficia inaequalia in dignitate, cum
compensatione inaequalitatis per pecuniam sive per aequivalens, aut per pensionem : ne coram Papa quidem dc cum eius consensu
fieri h potest, Cum enim dignitam in b, fi lis se quid spirituale ; commutatio rei
spiritualis cum temporali intercederet, ideoque spirituale saltem in parte venderetur pro temporali: quae est simonia iuris divini, in qua Papa non potest dispensare.
cus vero, si inaequalitas est et in impora
libus , idest in proventibus beneficiorum. Tunc
179쪽
Tune enim non posset quidem hoc fieri coram Episcopo ratione pensionis quae requireretur , vel ratione me uniae ad accestum beneficii ditioris compentandum ὸ quia a liqui canones neeant hoc coram Episcopo convenire : pollet autem hoc fieri coram Papa, & cui 3 eius consensu .
Notandum vero , quod nomine Episcopidi sunt intelligi etiam Praelati qui licet non abeant iurisdictionem epi copalem, habent tamen ius conserendi beneficia permutanda,& sine interventu Episcopi approbare possunt eorum permutationem: si apud eos invaluerit, & legitime praescripta sit talis consuetudo. Secus vero , si non adsit apud eos talis praescripta consuetudo. Notandum pariter, quod qui permutare volunt , sine simonia tractare possunt. in permutandis beneficiis de pensione facienda, concludenda beneplacito & auctoritate superioris ad quem pertinet ipsam approbare . Nec non sub tali condition posesiint se obligare ad standum conventioni' inter se nδω, quando conclusa sit permutatio e quia talis conclusio non habet vimeontractus validi : eum suspendatur usque ad superioris contensum . ideoque quando damnatur conventio & pactio in re utationibus beneficiorum, intelligitur de ea quae
concluduntur privata permutantium auctoritate, nullo requisito superioris consei,su &approbatione. Reginaldus tib. XXIII. cap. III. Et tunc non solum est simoniata, sed
etiam de se illicita.. Notandum tandem, quod in manu legitimi superioris permutans beneficium simonia obtentum, aut alias sine titulo, nullum ius, aequirit ad idem benesietum illi datum loco permutatii praecipue quia Praelatus conserens beneficium causIa peria utationis , non
vinfert absolute & libere, sed ob aliud dimissum : quia res aliena , sicuti est beneficium etaius non habetur iustus titulus, permutari Un potest. Aliae e se. Resignatio est libera dimisso , seu cessio& renuntiatio beneficii in manu superioris a.m. illius ad quem spectat alium in eodem beneficio instituere. Resignatio autem alia est abibluta seu pura, qua libere beneficium resignatur in manu superioris , ut cuicumque
pro libito illud conserat: alia conditionalis. Et haee pariter alia fit ex causta permutationis , de qua iam dictum est ; cum seri non possit peririutatio beneficiorum . nisi
prius uterque permutantium resignet in manu superioris , qui postea iuxta petita illis eadem conserat: altera quae fit in favorem
r. REM C. CAP. VII. Isrtertii, ut illi resignatum beneficium eons
In resignatione pura. idest facta sine ullo
pacto dc conditione tacita vel expressa in manu superioris, nulla committitur simonia ne mentalis quidem e tametsi Aat ea intenti ne ut detur certae peritinae; & etiamsi poli talem resignationem puram ac simplicem idem resignans eumdem ordinarium oret ut idem illi certae personae, ceteroquin dignae , CD
serat . Hoc enim non est nec contra ius naturale dc divinum; cum nulla intercedat vo luntas recipiendi pecuniam , aut aliquid a
liud pretio aestimabile pro re spiritua fir nec
contra ius canonicum; cum nullum factum
sit pactum vel conventio in tali resigna
Similiter smoniaea non esset resignatio conditionalis beneficii, idest vel in savorem tertii, ut huic eonsetatur beneficium ; vel cum pensione aliove temporali onerer si fiat in manibus Papae, ut si ipsi placeat, approbet & eonii ritiet. Cum enim tale pactum sit tantum contra ius canonicum ; Papa pol
statem habet super illud dispensandi .
ntraheret quidem simoniam qui resignaret resignatione conditionali coram alio si periore quam Papa . eum hie solummodo pro tali resignatione sit superior ', utpote qui solus potest disiisnsare supra ius canonicum a quo talis resignatio prohibetur. Si
uti etiam quaecumquec conventio aut pactum ineatur in tesignatione sine conditione, si ita placuerit superiori . idest Papae; vel dum tesignatio in manu Papae perficitur, ipsi non explicatur pro illius placito , sed
omnia consummanda relinquuntur propria
auctoririte. Ut si in tractatu de pensione imponenda in resignatione superaddita si e
conventio de ea extinguenda ; nee quando beneficium a Papa impetratur . de tali conventione facta sit ei mentio. Ita si fiat te fignatio reciproca, v. g. si dicatur, Resigna tibi beneficium meum, ut tu resignes tuum meo nepoti. Putant tamen aliqui , resignationem triangularem fieri posse coram Episcopo; cum iit quaedam spes permutationis: dc est illa qua Antonius r gnaret sutim beneficium Claudio, & Claudius suum resi- gnaret Richardo , & Richardus resignaret
Antonio. Sed eum in praxi non habeat locum opinio de hisce resignationibus corain Episcopo; non erit certa resula nisi de simplici permutatione, quando haec solum fieri possit coram Episcopo r quo nomine recipi nequit resignatio triangularis , quae tot pincta includit.
180쪽
Sed inter resignationes in favorem tertii
siminopere damnatas per sacros canones , ut eκ Tridentino Concilio seg. xxv. cap. v II. de reformat. colligitur , ea quae fit cum Tegrellii , aut cum acces Iu , aut cum ingressu. Resignatio dicitur cum regressu, quando quis resignat beneficium, cum pacto ut si resignatarius praemoriatur, ipse qui resignavit , ius pristinum habeat ut ad ipsum beneficium redeat. Fit resignatio cum arcessit, dum quis impeditur ad obtinendum beneficium vel ob desectulo aetatis , vel ob ce suram ecclesiasticam , vel ob irregularitatem, vel ob aliud crimen, & datur ei iacultas ut post legitimam aetatem ac impedimenti remotionem accedere possit auctoritate propria ad beneficium, ac illud habere. Rosignatio autem fit c iras rei tu , quando quis resignat beneficium ante acceptam illius possessionem , cum conditione ut si resignatarius praemoriatur , relignans recipiat propria auctoritate suum beneficium resi
natum, & intret in illius possiessionem. Hi sunt modi iam antea expositi simoniae confidentialis r & inter se in hoc disserunt, quod regressus supponit plenum aditum ad
beneficium resignatum ἱ ingrestus iuppinnit ibium ex parte , clam non supponat aditum ad postessionem beneficii ; accessus nullo modo supponit aditum, sed potius exclusionem propter canonicum impedimentum . De his Rebussus in Prax. beneflc Pars. m. tit. de regres. Et hi navidi sunt damnabiles, dummodo non fiant caussa publicae utilitatis e videlicet ut melius serviatur Eccles a. Sed ad evitandam simoniae labem , iem per fieri debent sit perioris auctoritate. Item simoniaca est et resignatio benescii nune pacifice possessi, cum pacto ut resigna- gnatarius selveret eκ pensas iactas in lite pro tali litigiosis beneficio conlequendo. Nam alias aperiretur via simoniae ; eum nullum beneficium sine labore & expensis acquiratur : & eum haec resignatio non sit pura snequit ab Episcopo purgari. Nec valet hic paritas de labore extrinseco qui compensari potest sine simonia , ad accipiendam compensationem occasione resignationis aut permutationis pro labore &eκ pensis in acquirendis beneficiis. Nam ille 'labor licite compentari potest: quia ius inditur in ali rius commodum , ut persere ad
celebrandam Misiam in loco distanti ingratiam alicurus. Sed qui per magnos sumptus& laborem adipiscitur beneficium , nonnisi in sui ipsius gratiam laborat & impendit.
Unde exigere non potest ut haec inccmmoda.
ipsi compensenti ir r quod cum sit contra ius naturale & divinum; ne a Papa quidpm comeedi potest. Suareκ & Bonae ina citati a Tournely. Potest quidem Papa separare se Rus a laeneficio , illosque applicare resignanti, ac etiam permittere ut aressignat rio redimantur.
Circa vero transactiones, hae sunt oner is conventiones super iure dubio & incer- .
to, ad componendam litem motam vel min, ossi ibΡvendam. Unde si conventio laon esset one- que simo
rosa, sed prorsus gratuita; non esset trant actio, sed potius cellio , condonatio, & amicabilis committio , quae eo ipso quod ei tyratuita , non potest esse materia simoniae . Item ius sit per quod traiiligitur, dubium es se debet . alias pars habens ius certum, posset diei initillam vexationem redimere ac transigere. Cum autem transactio fiat in ordine ad impediendam litem; nulla dari potest transactio , quando nulla adiit nec praesens , nec tutura contestatio, idest litis apparatus . cap. Super eo extra. eod. sit. Angeia
Salmanticenses, Tournely. Compositio ami- eabilis fit dupliciter: sive eum una pars li
beraliter recedit & a iure suo detistit; sive
quando coluendentes in prudentis arbitrio caullam remittunt , spondentes se penitus adhaesuros eius iudicio. Utraque licita elbitne recursu ad superioris auctoritatem.
Si in transactione pactum fiat de dando spirituali pro spiritualici hoc de natura sua
non est illicitum. Quare Episcopi contendentes circa iurisdictionem super aliqua Ecclesia, inter se transrgere post uni. ut unicon tingat iurisdictio , alteri beneficiorum provi- 'sid; vel ut alternatina vilitent. Non secus se si alii disputent circa, res sacras , Puta re liquias, sicut concordare possunt ut divida tur , licet hoc aliqua ex catilla fieri nequeat ; ita pacisci possunt ut unus has reli. quias retineat, cum pacto ut alias similes alteri donet. Suarri cap. II. num. 9. Non. pos Ient tamen transigere cum condiώone uti una pars habeat reliquias , altera medietatem oblationum : nam hoc esset vendero
spirituale pro temporali ,. & ideo limoni Deum. S. Antoninus Part. III. ep. v I. cap.
v III. & Pontas v. Reliquias . Unde in tali casu recurrendum este: ad Episcopum. Verum latretsi licitum sit dare in transacti ne spirituale pro spirituali; hoc tamen fierFin re beneficiali per sacros canones vetitum est. Idcirco litis ans circa pingue beneficium non potcst pactici cum adversario. ut, servato sto se pingui beneficio, tradat. tenue ipsi. kdversario γ quia tune permuta