장음표시 사용
161쪽
In tali autem proposito multi proponuntur casus e videlicet anconcionator qui plus accipit, quia magna animi & vocis contentione praedicat ac defatiεatur , simoniam committat an habenda sit ratio dei uisationis quae oritur ex conditione personae, pinta quia senex, infirmus, tenuitque eomple monis λ an Sacerdos qui Millam canit, vendere possit aliquid de labore ipsius Missae,
sive ratione temporis, morae, Vel cantus .
Super his & similibus discrepant Theol
si . Sed melius contra Bonacinam negat cum aliis SuareΣ cap. xxi. & in 'praxi ita sequendum ut tutius fatetur postea ipse Bona-cina. Et sane quod necessarium est ad sacra ministeria, prout ab hominibus moraliter exerceri potest, partem conili tuit ipsius-naei ministerii; nec proinde ab illo seo sim
computari debet: praecipue cum huiustemindi i uinctionibus coii veniens stipendium ab Ecclesia concedatur, laboribus omnibus necessariis ad easdem functiones consideratis. Hinc maius stipendium accipi potest, cum plus laboratur; ut cum praecieatiar per duas ves tres horas passo Domini, quam cum cometo recitatur mediae horae r non quod vendatur maior labor . sed quia aequum est ut qui plus laborant. maxime in verbo o do
Ebina , duplicι honore digni habeantur, idest
ampliorem laboris mercedem recipiant T vinely -
tv excusat a contrahenda simoniae la-οῦ. ''ista', ab usura in mutuo , lucrum cesisnodi sans ac damnum emergens . Non incurrit e DF igitur simoniam qui non quidem ut benefi- i elum alteri procuret, sed ut suum compen set laborem, scribendo V. s. aut iter agendo, pecuniam accipit : quia illa sunt pretio aestimabilia. Solus autem labor in his considerandus est et nee ulla ratio habenda beneficii; nec essectus qui ex labore lecutus est, beniscii nempe collatio ei pro quo ela horavit ; nec pinguedinis beneficii. Tune enim pro beneficio pretium traderetur, quatenus labor non pensaretur in se, sed rati ne beneficii : qu id est simoniacum . Ideo que fatentur doctores, limoniam contrahi ab illo qui dat alteri pecuniam , ac istum ecvmpellit promissis ac muneribus, ut pro se benencitim ab Episcopo vel ab alio collatin
re procuret e quia tunc muneris interventu
ait hie D. Thomas lae. cri.) beneficium ille eonsequitur; quod est prorsus illicitum.
Nam qui pecunia corruptus beneficium alteri obtinet, est simoniae mediator. Pont lius ca1. lxv III. SuareE, ac alii. Excuiat pariter a limonia, recipiendo alis
Insiit. Tbces. Mor. Tom. II. quid temporale pro spirituali, legitima & Pintus,
laudabilis consuetudo e non ea tamen quae
exorta sit ab exactione aliisve huiusce sene- Suo.'ras principiis; sed quae a liberalitate & pie.
late populorum ortum habuerit. Nam quod ex tali religiosa eonsuetudine datur, non datur per modum pretii rei spiritualis .
sed ad modum stipendii & oblationis ad sinstentationem . Notandum hic tamen primo est, nullam esse consuetudinem quae excusare valeat id quod vetat ius naturale & divinum ; cum nulla consuetudo leges iuris naturalis & divini abrogare valeat. Secundo,
quod licet consuetudo tollere possit si moniam quae inducta sit a iure positivo , dum
leges humanae non usu vel usu contrario possunt abrogari r hoc tamen nec temere
nee iacile & praestiphonendum ; sed consu tendi sunt Consessarii, doctores.Praelati ,&praecipue inquirendum est quid stillus Romanae Curiae ferae. Circa vero consuetudinem qua quaedam Canonicorum Capitula a novis Canonicis exinigere solent munera quaedam , ut chimi eas vel aliquam pecuniae summam e ce
tum est, quod Concilium Tridentinum Iesia
xx IV. cap. XII. prohibuit consuetudinem ex-
isendi pecuniam a novis Canonicis, Lumte
quae suspicionem habeat simoniae ae sordidae
avaritiae , iussitque Episcopis ne tales exactiones permittant, nisi convertendae sine in pim usus. Quoad chiroteeas vero aliau huiusce generis , sacra Card mali uni Congre ratio declaravit, nefas esse haec arcipere ac distribuere, & praesertim quia videtur non nte, sed cogente solum consuetudine o ferri. Ita Fas nanus in cap. Tua nos domin
de fimon. xxxvi II. Sic etiam sentiunt Pomtas v. Simoniae ccl. xxxv I II. & xxxv. Haberi, Tournely. Et Canonicus qui haec elare itiir, communicat alienis peccatis. Unde recurren
dum est ad Episcopuin ut hunc tollat abusum. Redemptio itidem iniustae vexationis , qua ipsi qui vi ae iniquitate impcdiuntur ne bonum aliquod spirituale assequantur squod demptio praecipue in beneficiis contingere potest in in ii. epecunia aut muneribus ab hac vexatione leliberant, exculat a simonia, dummodo ipsi 'ius habeant in re plenum ae persecte a quilitum quia non tradunt illi teniporale
pro spirituali, mrod iam ad ipsos spectat et sed ut ab iniuria se liberent, di i piis cestet
vexatio , quae est ad aliquid temporale
Qitaedam taci en hic cavenda sunt. Primo , ne res quae ad vexationis redemptionem tra- .ditur, si spiritualis r ita ut qui in pingui beneficio vexatur, & dat aut promittitue
162쪽
xanti unum beneficium tenue , sit iliaeus est; quia dat spiricitate pro teinporali . Secundo , ne vexatio quae redimitur, iusta sit aut saltem pri babilis e ut eum quis iuste aut saltem probabiliter impetitur. Nam in tali casu pecunia non tantinti tribui videtur pro ipsa vexationis cessatione ; sed etiam pro re spirituali, ad quam moraliter loquendo per pecuniam pervenitur , ut ex S. Amtonino Paνι. II. 1iι. I. cap. Iv. Etenim illicitum est, mediante pecunia, efficere quod ius adhuc infirmum firmum fiat . Tertio , Da redemptionem facere pra sumat qui ius non habet in re , sed ius tantum ad rem quae conditio non leviter est ponderanda Nam qui consantuineum collatoris eκ sibi adverso favorabilem facere curet, eidem mu nera tribuendo, ne diutius retineat collatorem a beneficio conferendo , simoniacus censendus es : immo simoniam ille quoque contraheret , ut comuniter sentiunt dorio. res, qui habres ius in re nondum acquisitum, aut nondum plenum, iniustam vexationem ab iis redimeret qui ad beneficii eo secutionem iuvare ponunt , ab iis nempe ad quos spectat eligere , instituere ,
praetentare, ςOnfirmare. ει cap. xx III. de Tune enim per pecuniam acquirereturres spiritualis , vel saltem ius firmum in ta-Ii re, quod antea non habebatur; quod est emere spirituale : ut si elector eligere velit indignum ut te impediat ; ei dare non potes pecuniam ne ita te impediat , sine simonia. Quare multo magis simoniaeum erit, ut communiter notat Suarea, redimere Ve- Nationem non iustam ad beneficium cheimendum et dare v. s. amico pecuniam neruum Mimum collatori detegat; a ne pro alio obseeret; ne habens ius utrumque pro habile litem moveat, aut prosequatur ne doctior concurrat; ut eompetitor ab iussa pra tensione se removeat e quia omnia ad beneficium per pecuniam directepstrarentur, ac medio temporali res spiritualis acquireretur. Et licet redimens non intendat dare imm diate pretium pro re spirituali ἱ tamen , mediante pecunia, vult adipisci ius spiritu
te e quod , uς manifeste patet, in illud em Q. Qiamvis vero ius aliquod ad illud beneficium haberet: cum vexatio in dictis casse
hiis sit iusta , vel saltem non iniusta ; hoe ipso ius non est prorsus firmum , sed infirmum . Redimendo autem vexationem, firmius mdit illud ius , quae maior firmitas
est quid spirituale acqui latum re temporali . Non est tamen illicitum, vexationem redimere ab iis qui selum iniuste impedire, non lRT. RELIG. CAp.VII
tamen ad beneficium iuvare possunt . Nam talis redemptio removet impedimenta ini ste opposita, dc viam non maSis parat ad beneficium quam par ta esset antequam impedimenta. ponerentur. Unde licet elerim pecunia impedire calumnias , quibus apud
collatorem alias imi aeteretur.
Discors vero est Theolocorum sententia,nnm liceat iam confirmato dc statuto in beneficio redimere pretio vexationem qua iniuste impeditur a capienda possessione. Alii enim negant . quia possessita est aliquid spirituale vel spirituali adnexum , per quam obtin tur a tuum leti stinctionum exercitium. Alii econtra , dc melius ac probabilius, meo quidem indieio , concedunt adfirmant non esse
se illicitum : quia post emo praecise sumpta factum quoddam est corporale, quod non dat, sed sup it ius spirituale completum . nee spiritualis est nisi rat one tituli ae iuris cui est adnexa. Ita ut, acquisito titulo ac iure, pretium non datur pro aliquo spirituali quod iam habetur , sed ad tollendum inius miminpedimentum possessonis quae illi titulo perie immediate debetur t et consistit in facto
mere temporali , si seeundum se sumatur. Beneficium quando eollatum sit re accepi tum , dae plenum ius in re r ut , si provise sum ante captam possessionem mors praeveniat, beneflcium vacare per mortem censeatur. Possessio enim non sis peraddit ius; sed emcit solummodo ut coenpetat beneficiario administratuli ae fructus pereipiendi facultas. Ita ex S. Thoena , qui X B. quaest. e. an. A. ad s. ait: Postquam rus alicui acqui-
μι- est, licet per pecuniam inbusta imped emia remimere. Simoniam quidem committeret
qui etiam post acceptam possessionem pecunia iustam vexationem redimeret. Sic communiter secundum Suarex: quia quando i
sta sit vexatis , ius in beneficio non est fidimum, dc potest auferri; ideoque tune datur
pretium ad hoc ut se beneficiarius confirmet dc conservet in beneficio . Rursus safirmus esset , dc privandus esset ob aliquod commissum crimen , simoniam committeret pretium dando ut a tali oppositione te liberaret e quia pretio temporali rei spiritualiseonservationem emeret.
Cavendum tandem est ne vexationis r motio sit boni spiritualis collatior nam si uti Mee emi non potest, sis nec vexatio in tali casu redimi absque eo quod collaticii maeniatur. Unde si Episcopus iniuste denegaret confirmationem ei qui canonice a patrono est electus ad beneficium; reda au non potest talis vexatio : quia renotio vexationis in . tali
163쪽
TRACTAT Us DE UIT tali easu aliud non est nisi confirmatio: qui eum sit actus spiritualis . sine gravi culpa
simoniae emi non potest. Sic SuareE-ο.& Bonacina. Hinc , secundunt multos, illicitum est dare pecuniam Sacerdoti nolenti conferre baptis inum in extrema necessitate constituto , nisi ei tribuatur Iaecunia. Et nim dando pecuniam ad hane iniustitiam re--vendam, idem esset ac eam dare pro ipsa bapti sint collatione et cum tota Sacerdotis iniquitas conssiliat in intulla baptismi dene. gatione , quae nonnisi per collationem ipsam baptit mi removetur. Quare S. Thomas,c. cit. ad i. ita docet: In casia necessitatis
quilibet potest baptizare. Et quia nullo modo est peccandinis , pro eodem es haben m , si
Sacerdos absque pretio baptizare non seu, ac
si non esset qui baptizaret. Untae ille qui I riι curam pueri , in tali casu potest eum l
cise baptizare , - a quocum ue alio facere baptizaaei. Idem sentie Henricus a S. Igna tio & Natalis Alexander. Et si baptirandua esset adultus qui ad alium recurrere non posset , mori potius deberet eum solo b pii lino flaminis quam pro isto pecuniam mi argiri. Licite vero emi posset aqua a sacerdote pro baptismo : quia eum sit elementum ut tale emi posset , etiamsi esset benedicta . ita quoque volunt aliqui emi posese cognitionem ipsam verborum quae sunt proserenda in baptisti, i administratione; si uti emi potest Theologiae cogniti' : cum haec Omnia edocere , non lit per se semio spiritualis. Item dari potest pecunia electo ribus ne haereticum aut alterum indignum eliserent e secus vero, si eo fine daretur ut, omisso indigno vel digno, dignior eligatur , saltem in particulari. Legendus est hie
riter dare pecuniam Vranno, Iudaeo, vel haeretico . ne sacram g harii iam concultarent. Non enim tunc emitur cultus ut ite,
sed vindicatur ae redimitur iniusta v matio. Hie tamen D. Carolus aditwnet ne ita facile in materia tam periculosa , inconsulto praecipue superiore aut travibus Theologis, vexatio inlusta redimatur: quia dc item ius aest quae iniusta videtur, &superior ut patereommunis litem componere potest & liatinniae sit spicioneiri removere. van-Espen &Tournelν. Circa vero pensiones, num redimi posi ni)notandum prius occurrit , alias etle pensi nes clericales. quae ibi is clericis, alias late les, quae laic conseruntur. Pentione eteriis
eales sunt liae quae clericis pro aliam iptruua-
T. RELIG. CAP. Ul I. rerii ossicio conseruntur , idest allata titulo spirituali adnexae sunt, ut recitandi officium B. Mariae virginis, si eut S. Plus v. iussit;
vel pro auditore Episcopi v. g. aut conci natore, ita ut qui talia ossicia iκm impleat, reditus amittat. Dicales quae dantur lat.
eis sine ullo spirituali titulo &oficio, funemere temporales ,' ac proinde sine ulla in mino suspicione, nulla superioris auctoritato interveniente , redimi possunt. Ex opposito vero cum pensiones clericales adnexum habeant titulum & sunctionem spiritualem , quod spirituale tolli nequit sine auistoritate Papae qui talem titulum spiritualem initi tuit; hine nisi Papae auctoritate & conse su huiusceiindi pensiones tolli nequeunt.
s. XXIV. De materia spirituali simoniae. Pro materia spirituali simoniae hie intelligitur illud quod per pecuniam aut aliquid aliud pecuniae aequi valens , simoniace comparatur , hoc est ipsum spirituale , dc spirituali adnexum. Spirituale hici
non sumitur pro incorporeo ,' sed proiit
idem est eum supernaturali , quod est proprie simoniae materia. supernaturale ver
aliud est ex natura sua. idest per es lentiam di formaliter r ut gratia actualis & his, tualis , virtutes infusae , di dona Diritum,
sancti, ad quae resertur etiam caritas, alia. que huiuscemodi. Aliud supernaturale cause saliter, ratione effectus supernaturalis quem producit: &huiusmodi sunt sacramenta, sacramentalia , conciones lacrae, dc alia quae variam habent conferre ae producere . Λ-liud tandem effective, quatenus videlicet est
effectus a stirituali eaussa procedens, sive
finaliter , sive emetenter : sic actus pro phetandi spiritualis est, cum oriatur a causela spirituali, dc ad salutem fide ire ridie tiae ordinetur; huiuscemodi pariter sunt ensectus gratiarum gratis datarum, benedi ctionis , usus iurisdictionis ecelesiasticae , dii pensationis , facultatis excommunicandi. absolvendi a censuris , beneficiorum collationis, & similium. Talis divisio licet admitti seleat a Theologis, non est tanaen regula omnino certa e cum una eademque res
ex tribus adductis modis supernaturalis esis possit. Sic gratia supernaturalis est dc quin ad essentiam Ac eaussa litatem, quia militos supernat tirales habet effectus ; & effective, cum oriatur a Spiritu sancto, ac plerumquci ut augmentum ipsius , sive ut secunda gratia, meritum supponit de condisno, sicut,
164쪽
TRACTAT Us DE VIR T. RELIG. CAP. VII.
prima de congruo . ob praevenientes dispositiones ortas ab actuali perveniente gratiadi nostro coneursu. Item Eucharistia iupedi naturalis est in s e, & causaliter. Illud vero dicitur spirituali adnexum quod ii ret in se sacrum sit de per essentiam , sa-erum quodammodo fit ob connevionem quam habet cum sacris rebus. Et hoc adnextimeriplex est. Etenim aliud est adnexum antecedenter ; nempe quod tale est in se , antequam per suam cum rebus sacris connexionem jpirituale fiat r qualia sunt sundus, antequam ipsi adveniat tui patronatus, Vas, lapis, aedes, vestes, oleum, balsamum, quibus postea supervenit consecratio vel benedictio. Aliud est adnexum concomitanter, quod non antecedit , nec sequitur, sed cinmitatur ipsum spirituale ; ni labor corporis in celebranda Missa: dc hie labor vel ad nectitur extrinsece , ut si Missa in t eo remoto alit arduo celebranda sit ἰ vel intrinsece , ut labor qui Μiis atra communi modo celebratam comitatur. Aliud tandem adne-lxum est consequenter, quod nempe lapponit rem sacram: dc quia ab hac dependet, spirituale reputatur , tit itini temporalia beneficiorum emolumenta , quae ut aliquid spirituale censentur ἰ quia a spirituali caussa, Uest a spiritualibus dependent officiis, propter quae instituta fuere ac tribuuntur. Suaxo cap. xx III. de Bonacina dio. F. cap. Iv. s. XI. Et licet haee principia satis essent adsita Maiam in quocumque casu circa haec dis nosseendam ; ut clarius tamen res innotescat, sigillatim expendetur , quando circa hasce materias sinionia contingere possit.
. XXV. De simonia in re spirituali essentialiter.
Sub misine rei essentialiter spiritualis comprehenditur gratia qua Deo grati sumus , dona Spiritus sancti , gratiae quae dicuntur gratis datae , remisso peccatorum , ueterna vita, aliaque huiusce generis . Haec de iure vendi nequeunt , sed soli im de factodi variis modis r i,st tum in concreto, ut si pluris venderetur aut redimeretur vir iustus praeei se quia ilistus est , nullo habito respectu eius fidelitatis , sed sanctitatis sbluiiunodo ; tum in abstracto, ut si quis. alteri simoniae non conscio conferret ordinem & characterem sacerdotalem , aut gratiam sacramentalem . Quare si Iudas Christuna vendendo Iudaeis eum vendicitii et prout erat Deus , id est habita ratione unionis hypostaticae ae hon rum supernaturalium quibu3 superabnndanister erat cumulatus ἔ reus sui siet simoniae rsicut simoniacus ceniendus esIet qui sacran venderet Eucharistiam non solum prout tomtinet divinum Verbum ; sed etiamsi respoctum haberet ad species , quia sunt res fa erae . vel ad panem, quia hic cum per eo secrationem defecerit . desiit quoque illius valor. Ita Suareae, Miracina, Tournely. Verum eum in talibus vix ulla simonia nune sit in iisu r hinc ulterius non est super hisiae
immorandum. Nam cum per consuetud memquae hi clie viget, de semper viguit in Mel ita, ii quid detur pro consequenda apud Deum
vita aeterna aut remissione peccatorum, non
detur titulo pretii , sed eleemosynae ; hoe nullo modo censeri potest simoniae crimen rimmo est actus pietatis & caritatis erga saeros Ecclesiae ministros dc pauperes, qui c-- mendatur ac iubetur in divinis Scripturis , ut Dan l. l. cap. Iv. Peccata tua eleemonis reimst e quod tamen dici nequit de aliis spiritualibus aliae a sacris ministris conseruntur; qualui fiant spiritualia ea iis Ialiter, effinive, vel spiritualibus adnexa , de quibus in si quentibus.
. XX ULDe simonia in administratione
Inter ea quae spiritualia sunt caussa liter cum primario recenseamur sacramenta a Christo Domino instituta , dc sacramentalia instituta ab Ecclesia , quae sunt quaedam consecra tiones seu benedictiones ; hii e primum asi tur de simonia quae contrahi pote η aliquid temporale dando vel accipiendo in eorum ad iii stratione. In lacramentorum ministerio si pro tali adminisi ratione aliquid temporale accipiatur, ut sunt quid constatum ex materia dc r. ia , contrahitur simonia: quia sacramenta, ut sic, sunt res sacra: dc supernatura Ies tam in se, quam in effectu quem prodii cunt. Gmmittitur enim simonia dando vel accipiendo aliquid temporale pro omni resacra seu supernaturali . Unde stin tacum est accipere aliquid pro baptismo . Meniten ei a , matrimonio : dc sic de aliis. Non est tamen simonia accipere aliqvid pro materia remota saeramentorum, id est vendendo materiam remotam, panem scilicet, vinum, a quam , balsamum ad usum sacramentorum conficiendorum e cum tunc nec detur , nec accipiatur aliquid temporale pro spirituali . Quia me cetia Vnuota savimentorum
165쪽
TRACTAT us DE VIR T. RELi G. CAP. VII.
eundum se dc ut antecedit consecrationem, Ac res naturalis temporali pretio aestim bilis. Num vero, peracta consecratione &henedictione eaedem res secundum se spe-yatae, dc nulla habita ratione colalecrati innis 3c benedictonis, vendi pollini λ idest an Sacerdos vel Episcopus possint aliquid acci-Pere pro aqua aut chrismate quo usi sunt in baptist disputant doctores . Et Suar cui rem sese perpendit, cap. XIV. d et ,1tando iuri naturali, haec vendi posse non minus quam vendi pollunt velles benedictae, calix consecratus , aut templa secundum naturalem eorum subitantiam spectata. Cavendum tamen est ne talis venditio ve-
ptismate denegando: sicuti etiam nihil abs que simqniae labe recipi posse pro intrinseco
labore, sine quo sacrae functiones exercerii queunt quoniam talis labor ita est cum rebus spiritualibus coniunctiis, ut nullo modo praestari abique eo possint . Pro labore vero omnino extrinseco , dummodo species turpis me cimonii vitetur , aliquid exigi potest: quia dum minister est occupatus in sacramentis administrandis, privatur libertate ad aliquid aliud utilius eodem tempore Per
Licite potest pecunia infidelibus dari depromitti ut veniant ad fidem, ut Glossa in cap. iniam pio I. q. II. Et ibi allata exem-tita sit ab Ecclesia , ut vetat Venditionem l pla priorum temporum hoc demonstrant chrisoatis catechumenorum & infirmorum .iquando aliqui alliciebant paganos ad fidem cap. Intane ima is sim v. Natalis AleXander,fChrillianam , ipsis bona temporalia pollice
i do: quod tamen gratis fieri debet ad solam
Pro materia vero proxima, puta pro a j benevolentiam captandam, vel ut diffunda-lutione in baptismate , nihil line simoniai tur bonus Christianorum odor. Tunc enim accipi potest: quia stimoniacus dicitur in tu i hoc non est emere infidelium eonversiore non solum qui vendit sacramenta , ted actiones etiam i aeramentorum. Nam actiones illae non habent ullam aham utilitatem quam spiritualetia, & qui actio item sacram vendit, simoniacus est. Quod autem dicitur de materia proxima , idem etiam intelligerdum est de forma sacramentorum e ut hic advertit Bonacina . Hi ne saepe vetitum est aliquid accipere in collatione baptismi. Nam can. Emendat 3 c. I. q. I. qui est Illiberitani cincilii can. vlvit r. haec habentur et Emem dari placuis, ut hi qui baptizantur, nummos in conciam idest in vas aquae baptismatis in νι fieri soles, non mittant. ne Sacerdos quod Iraris a. cepit , pretio distrabere Dideatur. Neci e seri, quod antea vel mit collation ali tui . exegerit. Nam semper est simoniacum, ut ait Natalis Alexander, aut longe non ab
es a turpi quaestu. Idcirco S. Carolus in Concilio Mediolanensi I. sustulit morem Τuemdam, illius provinciae, quo baptizati in-iantes in altari collocabantur , ut munerihus compatrum inde redim rentur, tametsi
oblatio sive in ministri sustentatione , sive
in alios pios usus interviret. Licet tamen gratii ita oblatio cerei, auri,&argeliti quae aliquibus in locis fieri solet, qiue applicetur vel in minittri sui entationem , vel in alios pios ulus, non sit simoniae damnabilis ut S. AntoninusPart. II. 11 . .cap. III. nihilominus melius est ac decentius ut nihil prpiliis recipiatur , ut eo magis appareat
ratis dari quod gratis acceptum et, . satis stipra iam dictum fuit, non posse mediante
recunia redimi iniustitiam quae fieret in banem; sed eam solummodo dispositive caussare . Idcirco hoc fieri nequit cum pacto ,
nisi quando avertuntur a fide ob timorem solummodo paupertatis. Etenim hoe non ei temere conversionem vel baptismum, sed solum impedimenta removere. Ellet vero pacti im illicitum, si averterentur a fide, qui fides illis non placeret et tunc enim esseζemere spirituale . Unde ait Panormitanus in cap. Dilectus II. dari polle pecuniam sine pacto ad alliciendum aliquem pro intressu Religionis dc sacramentorum receptione . Quod autem dicitur de baptismo , hoe idem iii telligendi ina est, ac e
dem ordine & regula, circa omnium aliorum sacramentorum administrationem , n in tali sacra actione simoniaca labes contra hatur. Unde sicuti in baptii male , ita incollatione confirmationis, Eucharistiae, menitentiae . extremae unctionis. immo in hae &in confirmatione, ne prochri iiDate qDidem li- eitum est sine simonia accipere vel exigere
aliquid ex pacto , seii quasi eorum pretio . Et idem dicendum de sacri ordinis collatione, & matrimonii benedictione . Sed quia
plura concurrunt in sacra Ordinatione, ite uti etiam in matrimonio et rem hanc scilio pertractare contentaneum iudico. Et ut ab ordine sacro exordium firmam ,
prius notandum occurrit, tres perlcmas ad sacram ordinationem requiri: Epilconum Vl- delicet, ministrum, & notarium. Unde cum sciendis
principalis sieu saera ordinatio ei, e debeat Oid in gratuita ; ita omnia ad illam accedentia
postulant ut sine limonia nihil pro ipsa eκἐ
166쪽
is TRACTATUS DE VIR T. RELi G. CAP. VII.
ti possit. Idcirco Episcopus qui est proprius niae vitium incurrunt . Notarius vero quimini iter ad sacrum ordinem conserendum ,ipromovendos scribit, ac testimoniales facit' nequit aliquid ex pacto , conventione, exa ide Ordinibus susceptis , si salarium habeat . et ione, tamquam ordinis sacri pretium re'ipro suo osticio, nihil exieere potest : si veroci re , nec antea , nec st, sine simonia .is alarium non habeat de publico idest ab c . Sicut Epalc um c. I. q. II. cap. Elii Episcopo, licite exigere potest pecuniam pro quae itiones eaura. Eten: mcum persa liuo labore , conliderata scilicet sui laboris eram ordinationem gratia Spiritus sancti con squalitate, non vero ordinis. Tutic enim eruseratur; hinc lari Ecclesiarum Praesules iuntii et simonia : sicuti etiam si plus exigeret ipsius ministri, ut gratis dent quod gratis ac-ipro ordine digniore. Silvius . 'ceperunt: ita ut alias rei herent criminis sit ' Si quis non habens titulum rogat Presbv-niae, tum is qui praesentat, tum Episcopur quisierum ut eum praesentet ad ordines ad tis ordinat, tum qui ordinem accipit , ut Or itulum suae Ecclesiae, promittens quod num. dinator a collatione , praesentator ab exe squam in ea aliquid petet , simoniacus esteutione , ordinatus ab ordine sic susceptOl cap. Per tuas b. t. dc collator ordinumsiispensi remaneant , donec dispensationemiatque praetentatus per triennium suspensi super hoe per Sedem Apostolicam obtinue iremanent executione: ex cap. Si quis ordin rint. Sie Gregorius IX. cap. κlI V. do fimo .iVerit b. 1. Quidquid autem pro mea ordinati Immo simoniacum ellet etiam aliquid acci ine ab aliquo datum iit Episcopo ordinatoripere , quod daretur Episcopo ne Ordinaret sive conscius fuerim, sive non: executionem per simoniam , vel ne spiritualia daret si inon habeo, quia collatio facta suis Ieta simo.
moniaco. Non esset tamen simonia ex par in iaco, nec posset dare executionem secum
te dantis, ut ex Panormitano tu cap. Cumidum Hostiensem a. q. xa I. Si quis 'a simo in Ecclesia. Item si pecuniam acciperet Epi'iniacis. Si vero, me ignorante, data sit pe- scopus, nequis ordinetur, eligatur, aut con icunia non collatori , sed alteri ἔ non sum finmetur, aut Ecclesia consecretur. Ita Sil-Isimoniacus , etiamsi fine pecunia non eram vitis. Licet autem credendum sit , perrarolobtenturus: si vero ego dederim; sum simo- fieri ut in sacra ordinatione interveniatini acus tametsi absque pecunia habiturus eram munus a manu; haud tamen dubitandumlordines . est , quin frequenter occurrere possit mu- Si vero pecunia detur alicui pro obtinennus a lingua & ab obsequio r dum sae-Ido ingrestu ad Praelariun , cum intentionem fit ut ad preces amicorum , vel ratio- habetui aliquid spirituale; non est simonia. ne praestitae aut praestandae servitutis , ad Esset quidem, si detur ut suadeatur Praela- sacros ordines promoveantur qui saltem utitus ad mihi dandum spirituale. Adde, quod inepti a sacro ministerio perpetuo estent ar-lsi promissa sit pecunia, me nesciente, pro meacendi . Quare sacri taeseliarum Praesule ipromotione , quam postea solvi , vel ictu siunmopere vigilare debent ut in provide ibitam restituit licet graviter peccem,&in ma dis Ecelesiae ministris non moveantur ni silleficiis rati habitio retrotrahatiir; dispensare studio honoris Dei & Christianae reipubli itan en potest Episcopus . Revera enim non cae utilitatis , nullo habito respectu ad quod-lsiu simoniacus in receptione ordinis sive libet proprium commodum quod ipsis o lbeneficii. Ei et tamen simonia , si ab ord
venire possit: ne dicam ad munus a manu ,inando ante ordinationem praesteriar cautio
quod in viris dignitate tam salicta insignibiis, vel promisso ; non autem si postea et ni nec sacrorum ea nonum ignaris, indignum eGili hoc fiat ex praecedenti pactione . Ni set iuspicari : sed ad munus a lingua & ablhil tandem in collatione ordinum ab Epi obsequio , idest humani favoris, amicitiae,iscopo, examinatoribus, notario qui salario adulationis in quibus ob humanam quam ipsisprovisus iit , potest accipi . tametsi modi quoque patiuntur infirmitatem possunt ali leum , nec illis dari sine simonia. Pollunt quando alucinari. Silvius. quidem lieite dari , & ab Episcopo accipi. ye N . qu accessorii adiri Vanticandelae quae in ordidiation' offeruntur ἡii tuis ... coli Axione ordinum, ut eXa inon vero mappae . pectines , forcipes , quin iurant. minans, Vocans prori vendo , vel respon- olim a tonsuratis praesentabantur. denh in scrutinio ordinandi sec dum sot- Non minin vero ac Episcopus in collationennam , vel lesens Evangelium cum fit or-lordinum . simoniacus estet elericus quoque indinatio , vel quicumque aliquo modo adiu-iexecutione ordinum , tum maiorum , tum nihil ae. vent kpucoptim in Ordinatione, si peto mi- minorum , si tamquam pretium actus ali cim PQ
nisterio eiu si nodi recipiant pecuniam, siminiquid temporale Melpetet . necnon ille qui tali
167쪽
tali intentione daret. Unde simoniaeus esset acolythus, exorcista , lector, ciliarius, si ob pecuniam inservirent Missi vel Ecelesiae; quisque setiundum proprium ordinem: quod idem dicit Bonaei na de s mctitari qui ob p cuniam canat in elioro Epistolam , vel ex
ometo elaudat Eeclesiae ianuas , aut Ecclesiam eustodiat. Laicus tamen eximitura tali culpa , si ut laicus talia inunia peragat: quia talia opera sit ni materialia. Tampi si aliqui mulieos & eantores, si pro pecunia canant , a limonia absolute exculent οῦ quia non adhibentur nisi ad ornatum cantus: alii tamen plurimi, ut Bonae ina ct Haberi, volunt emrum tantum esse simoniae materiam. Nam eorum eantus ad divinum cultum requiritur ad augendam populi devotionem ς ae proinde est actus spiritualis, ac rei ig iose exercendus : Ac eo magis, quini saepe fit ut mustei potiorem partem officii decantent ; ut V. g. in vel peris sblemnioribus Idcireo minnendi sunt ut retributionem titulo sustentationis recipiant, aut gratis faciant religionis eaussar vel ut potius se abstineant.
id c t. Circa vero matrimonium, quamvis sit sacramentum; attamen est sitiaul officium na rurae , cui sua insunt onera & commoda& plures occurrunt in eontrahentibus i
aequalitates. Hine lieitum est pro eo se sp ctato pacisci de pecunia, ac ipsa dari a semina, Zta viro aeeipi potest; nec tune fit com mutatio temporalis pro spirituali , sed mererro temporali: puta pro com satione al, cuius naturalis vel eivilis qualitatis , ut aetatis, fortunae nobilitatis, ac speei latis , in quibus alteruter deficiat; vel titulo dotis
ad onera matrimonii sustinenda. Idcirco e. videns est , tune non dari pecuniam pro matrimonio ut sacramento, consistente in mianistrorum Ecclesiae dispensatione . idem quo-mie dicendum est de arrha , quae datur eonne ut damnum temporale evitetur quod alter ex alterius inconstantia pati posset. Ita Panormitanus, Suarra, Silvius. Esset quidem simonia , accipere ex pactodi ut pretium meuniam aut alia munera
pro benedictionibus sponsalium seu nuptiarum . Ceteroquin actim possunt sponte o
lata , ut in cap. Cum in riclasia extra. de μmon. Nec Verum est quod disit Glossa in cap. Sua αμ sit. quod pro eadem benedictione aliquid aecipi posset , si non esset sacramentum : quia , ut notat Panormitanus,
non solum pro sacramentis, sed seneraliter pro quovis alio officio Gelesiastico exereen
do non debet aliquid p ti , ut in car. N sti a coae 1π. Qi tu si Sacerdos ad quem spe
ctat nuptias benedie te ex omeso , vel ba . iEare, alteri licentiam concedere nolit alnaee ministranda , nisi ex pacto , quod ipsi relinquat oblationes quae in hiis administrandis ex pia consiletudine eIargiri solent:
non committit si amniam. Etenim eum hae, ubi viget talis consuetudo, dentur ut nortis
sustentationis proprii Pastoris : Ze ab ipso sub tali titulo licite aeeipi possiner hine ius habet ut si alteri permittat huiuscemodi ministeria , oblationes quae fiunt , cedant in
. XXV l I. De simonia in sacramen ratibus.
Sacramentalium nomine intelligunt Theo. logi signa quaedam sanctitatis, quae ob quamdam similitudinem quam habent eum sacramentis , sacramentalia a doctoribus appellantur. Haec duplicis generis. Alia enim
sunt res religioso ritu consecratae; ut chiis ma , oleum faeriam, Agnus Dei, aqua ben dictar alia sunt ritus quibus res illae rei secrantur.' ut signum crueis, insufflatio , des milia. Ritus autem quo res sacrae efficiunis tur , vocatur sacramentale transiens ἰ res vero quae per ritus sacra sit , dicitur sacramentale permanens. vendere sacramentalia, tam transeuntia, quam permanentia, est si--γnia. Permanentia tamen, ubi id non vetet lex Ecclesiae , ratione materi ae vendi possunt. Gm enim transeuntia sint actio uu Ω-nes sacrae in se , utpote a potestate supernaturali procedentes, oc ad finem spiritua di a lem ordinatae , ut patet in benedictionibus queant. Ac exoreismis; non secus ae aliae res sacrae vendi prohibentur. Et eadem ratione dei re permanentia et iuraue, quia sunt res sacrae de benedictae, sine simonia vendi nequeunt;
sed solum eorum materia, utpote non mine liter Idena cum benedici ione : dimn odorielesia non vetet , & non pluris venda tur ratione adnexae benedictionis ; ut meap. Si quis obiecerit I. q. II.
Uerum quidem est , Ecelesiam prohibuisse
vendi Bc emi etiam ratione materiae quasedam res benedictas , ut chrisma, Agnos e reos, imagines, medalias , sepulturas. Sed ex hoc non sequitur , nullas vendi pol set per tamen intellige ratione materiae ne voliint Canon istae : eo quia , cum con siseratio sine tali materia , re materia sina sibi adnexa consecratione , subsistere ne
queant ἔ videatur etiam una sine alia e non posse vel vendi, iuxta cit. ean. Si fura
obtereris in quo habetur: Neutrum umendi
168쪽
tam derelinquit. Nam hoc verissimum quidem est, si, id quod venditur, sit consequenter spirituali adnexum ; ut qui venderet
praebendam, Venderet etiam ossicivin spirituale eui adnedia est praebenda : non autem si sit adnexum antecedenter ; ut calix qui existebat antequam adnecteretur ei coni cratio , qui cum servet suam aestimabilitatem etiam post consecrationem . secundum materiale suum esse vendi potest aut emi ,
rion tamen maiore pretio ac ante consecra
tionem, idest nulla in venditione rei habita
ratione adnexae consecrationis a qua dividi potest. Porro citatus canon , quem aliter alii ieeunt ae explicant , id ianum vetat ne res sacra . puta Ecclesia consecrata , quatenus talis vendatur. Et revera homines ipsi timorati res sacras antecedenter spirituali connexas vendunt sine ulla censura secundum earum materialem aestimabilitatem ,
quam propteν coniecrationem non amittunt.
Quoad morem vero quorumdam locorum, ubi iuvenes seu clerici in die commemorationis desunctorum cursitant Ecclesiam aeccemeterium cum libellis , rogantes ut v speras defunctorum, accepta pecunia, legant pro mortuis : damnat Silvius hic ari. III. quaest. III. hanc consiletudinem. Nam licet
credendum non sit , quod clcric, orationes vendere intendant , ideoque simoniacus non sit eorum quaesius ; habet tamen mali speciem: non solum quia tales iuvenes orati nes perlegant sine debita devotione, sed eo magis, quia Vix aliud quaerunt quam pecu
Damnatur quoque usus quorumdam Sa. cerdotum , qui Missas emendicate a populo in Ecclesiis vel per vias non erubescunt cum tanto sacri ordinis dedecore, ut mi lio me. lius esset pecuniam eis elaratri necelebrent.
ne hoc turpi quaestu sacriticium ipsum vilescat.
Not Et quia hie sermo occurrit de Missae sa- Mim te crificio, aliqua breviter notanda sunt, ut in iseium tam sancto musterio simoniae labes , quae tam facile in hoc quoque contrahi potest , vitetur. Et primum docet S. Thomas opulc. cis osse. Sacerdos. non posse Sacerdotem illa intentione celebrare, idest ut eκ tali officio
taliter . licet realis limoniae conscius non esset, sed mentalis tantum. Secundo , sacere pactionem de Missa celebranda , esse simoniacum , ait idem sanctus Doctor in IV.d . xxv. quaesi. III. art. X. ad a. Unde
concilium Toletanum can. VI. pronibet ne
Presbyter pro Isissis celebrandis meuniam ex
gat vel rem aliam temporalem, licet gratis accipere possit , si aliquid ex caritate ei obi tum fuerit sine pacto & conventione quacumque . Hinc sequitur ulterius simoniae reos est e qui ut victum habeant aut neficium , cuius temporale praesertim attenisdunt , tonsuram vel ordines accipiunt . Tournely . Verum quidem est, quod loco oblationum quae ex apostolica institutione a pluribus Conciliis coiifimiatae prioribus saeculis inter Missarum solemnia fieri solebanea fidelibus in pane& vino, &mutatae pos ea Herunt in aliqua pecunia tum pro utendis in ipso sacrificio, tum per clericorum ae pauperum sustentatione , nunc singulis Μiseiis assignatum est stipendium seu honorarium rideoq ue pro Missae celebratione non semper prorsus illicitum est & simoniacum, aliquid pro test actione temporale accipere. Sed in hoe
accipiendo caute dc pie procedendum est, ne reatus simoniae contrahatur. Primo igitur , non accipiatur ut stipendium , licet a d Moribus tali nomine appelletur, idest non tamquam pretium debitum, quod sere sona re videtur nomen stipendit; sed tityia eleemosyna titulo sustentationis e alias sinum ice labes contraheretur. Secundo, ne plus illo exigatur quod secundum morem locorum ad cohibendam Sacerdotum avaritiam ab Episcopis taxatum estiniingulae Missae pro si sulis eleemosynis aeceptis celebrentur, licet eleemosynae ei lent laxae inferiores; cum nullus Sacerdos sine Papae vel Episcopi auctoritate possit illas reducere. Nec pars saeri ficii quae spectat ad celebrantem , pro ele mosyna alteri cedatur & applicetur . Qitae
omnia cum spirent turpem quaestum ac ava
ritiam , lieet ut eleemosyna pecunia acciperetur ; qui alias saceret , immunis saltem non esset a letali culpa avaritiae & saer legit: eo vel maxime quod a summis Pomti cibus , praecipite Urbano Ulu. alitique , hoe vetitum sit. Sed clarius res perpende tur, eum speciatim agendum erit de sancto
mistae sacrificio. Van-Lspen. s. XXVIII. De simonia in etQndi ιione sepulturae N eodi meterii i θ' de fimonia quae contrabi potessin accipienda pecunia pro sepultura , funere, alusque eccloasicis inclis oe iurijd
Nomine sepulturae intelligitur vel ipsum officium sepeliendi mortuos , vel ius sepia turae seu locus sepulcri. Osticium sepelien
169쪽
TRACrAT Us DE UIR - di mortuos , si accipiatur pro religioso ritu .' quo Chilitiarii humani solent, certum est ,
vendete' qutid sine s.caonia vendi nequeat . Si veros*p it . sumatur pro opere civili & periculino quod ex recetur , abstrahendo an locus sacer sit, an profanus , sicut fit ab aliquibus sepeliendo naufragos vel mortuos in bello vel in pe- 1 e r tune sine simonia & culpa vendi potest videlicet accipi potest compensatio operis tamquam pretium occupationis & laboris in tali opere praestiti. Ius vero sepulturae , quod generatim habent Christiani ut in terra sancta sepeliantur , quo nisi aliquod
canonicum impedimentum obitet in privari nequeunt: hoc sine limonia dciniustitia vendi non potest . Si vero i epultura sumatur pro loco lepulcri: certum est , primo pone
mi l um communem, in quo emptor possit sepeliri; sicuti vendi potest fundus , in
quo aedificetur Eccletia. Secundo pariter certum et , stando iuri naturali , vendi posse sine stamnia partem Ecclesiae vel coemeterii
pro sepultura r quia non censeretur vendi nisi materiale templi. Haec tamen venditio vetita est legibus tum ecclesiasticis, tum civilibus. Cap. xl I. de simon. &. l. II. & I x. cod. de relig. dom. Nihilominus docet Ca-bassutius isb. V. cap. v I. cum aliis pluribus,
quod si quis tibi ae heredibus suis locum sepulturae ita proprium acquirere velit, ut non
sit amplius liberum ibi alia fidelium corpora humare; tunc cel Iat ratio prohibitionis legis. Idcirco qui Meteliae curam habent, pro hac obligatione qua l. obstringunt ad non sepeliendos alios in eodem loco, ut pretio etellimabili, aliquid accipere possunt: eo vel ma- χ:me quod ius quod habent fideles ut in saero loco sepeliantur , non involvit perpetuam subiectionem ac servitutem quoad talem locum, ut alius ibi amplius sepeliri . ac de tali loco amplius disponi nequeat. Hinc ob servitutem ac iuris privationem ubiquensus receptus est , ut aliquid accipiatur . Sic Tournaly , P. Antoine , C assutius . v j:6 Sed si pro sepultura intelligantur ea quaesianet bur peragi solent in tu re pro defunctis fidelibu, . quia sepeliendis, & loquamur de officiis quae tali praestanda sunt a clericis tamquam
officia quae propria thni clericis in celebram dis exequiis eccletiastico officio , puta princessione , psalmodia', allitque iussitas iis ac ' ritibus quae Ecclesia in his peragere solet per clericos: certum est , nihil exigi postetamquam pretium operis line limonia. Nam sunt haec spiritualia ossicia quae per clericos
Icrvitio Eccletiae addictos fieris ilent. Cum tamen laudabile fit ut in funeribus aliquid
eκ pietate & caritate pro ministrorum sisellentatione tribuatur; idcirco non est illicitum ut tali titulo detur aut recipiatur. Si vero loquamur de his quae fieri possunt alaico non tamquam clerici ossicia , sepulcrum via g. effodere, corpus defuncti ferre . ipsi imque humare, pulsare campanas, &similia peragere et cum haec obera sint mere
materialia ; sine ulla simonia pro his recipi potest aliquid tamquam pretium, &antea etiam de ipso paci ii i. Sic Resina idus. Item si cle rici lbleant habere pannum, lectum, aliaque huiusce generis materialia quae in suneribus adhibentur , & ante portationem pactum faciant de aliquo pretio solvendo pro his, quia temporalia iunt : licitum est secundum Holliensem . Secus vero , si sepelire nolint, nisi prius eis fiat de pretio solvendo pro his cautio. Unde prius corpus sepeliant, dc pollea
agant contra heredes . Silvius. Circa vero aliquas circumstantias kneris vel sepultitiae, puta honoratiorem locum pro sepultura , crucem maiorem ferre ad funus: cum haec
non respiciant sanctitatem , sed praecise lo- .cum; cum nobilibes viris eoncedantur loca non sanctiora, sed honoratiora, & crux mxior & pretiosior deseratur ad puram pompam dc honorandum illud cadau , non ut
Christiani, sed ut distinctae perib nae in civili conditione : pro his aliquid licite exigi potest. Itidem Canonici dc eleriei aliquid licite accipiunt pro stinere comitando e quia e vel spectat ad pompam sunebrem , vel ad illorum sustentationem. Aliqui vero cir- ea Iocum honoratiorem & crucis maioris delationem sustinent, aliquid supra consuetum recipi non posse sine simonia . Ita S. Antoninus, SuareZ, Silveiter. Quidquid ta-ixen sit, certe melius suo decori consulentClerici, dc securiores erunt in conscientia, si talem cupiditatem pecuniae emendent , qtiae saltem redolet avaritiam, cum magno
dedecore eccletiasticae dignitatis, de non sine gravi saecularium scandalo. Cum autem omnia alia officia quae iuxta Quid de Ecclesiae ritus peragere sblent clerici, ex visui itatus, idest ex officio . sacroruim ordi ei, ossi. num quibus ad hoc sunt initiati, ac ex μ- eiis , testate quam ab ordinibus ipsi receperunt ,
saera fine dc spiritualia , live sint in acti
ne sacramentali lim , sive sacramentorum ἔlive in ipsis administrandis , sive in aliis exercendis scinctionibus, ad divinum cultum
spectant. dc ad caritatem ac pietatem erga proXimum ordinantur. Hinc neutiquam licet aliquid tam atram pretium pro iisdem reci
pere , aut de iplb pretio pacisci : idest nco
170쪽
t 38 TRACTAT Us. DE Uib illa celebranda, it iam dictum est, vel canenda ; pro Epistola vel Evaneelio solemniter cancndo, vel pro aliquo alio ordinum osticio tumn aiorum,tium minorum pro desunctorum ex quiis; pro consecratione Abballim, Abbati l sartim, Virginum, templorum; pro benedictionibus nubentium. mulieris poli partum panis. vini, dc l .milium. Idcirco si aliquid pro his exigatur, vel ira pactum deducatur tamquam debitum, idest non solo titulo sustentationis; immolata committitur. Qii aerit hic Silvester s. v. num. II. nim
si aliquod Capitulum idem die de omni alia Ecclesia) statuere posuit ut procemqnes s& hoe intelligi potest de aliis similibus iumhionibus , ut pro canenda Milla in fiant pro
tanta pecunia, licitum sit λ dc resolvit, quod si statutum fiat per verba adfirmativa , puta Qui reliquerit vel dederit tantum, habebit procelliones , alias ad hoc non icneantur norr es e simoniam e intellige semper , dummodo accipere non intendant tamquam pretium iunctionis. Si vero statutum sit per Verba negativa V. g. Ut nulli fiat processio, nisi reliquerit vel de terit tantum p est timonia e quia tollit cilicium divini cultusoc pietatis. Simoniae saltem mentalis labem incurret ut multi sentiunt , praecipue Canoniliae )qui aliquid i pirituale daret vel perageret primet paliter ta luam medium ad Obtinendum aliquod temporale, licet taxatum vel sponte oblatum et ut si quis recitaret cilicium, Missam caneret vel celebraret, beneficium. que reciperet principaliter propter lucrum di honorem. Tunc enim temporale, morali ter loquento , quaeritur dc accipitur aequi. Valenter ut p rcium rei 1 piritualis , dc imo spiritualis exortatur. Sic D. Thomas s uos lib. VIII. quae s. v I art. r. Si autem habeat finem principalem Deum in tali actu; tunc retributioncs recipit secundario , ut pc, te necellarias tuae sustentationi : ac proinde in tali actu non vendit spirituale ; &ita nec limoniam, nee culpam coexmittit. Porro distributiones qilotidianae institiuae suere ut clericorum negligentia in horis Iblemniter
periolvendis, earum privatione multaretur. ac timore poenae emendaretur : ideoque se habent ut removens impedimentum, non ut
motivum ossicii persolvendi. Neque a limonia immunis esset . qui daret dc acciperet pretium pro omisIi ,ne spi-l ritualis actus . quando tamen omnlio ceno lseatur imor aliter proc dore a spir tuali po-ltestate, ac habeat mora irin esseetiim t ut si lomittas abibi vere a coit: ilrρ vel a peccatis lRT. RELi C. CAP. VII. post auditam confestimiem, vel si paciscaris ut non eligas talem. Nam retinere aliquem litatum, vel illum reiicere , est usus spiritualis potestatis, cum in tali omissione aliquo modo spiritualis potestas exerceatur . unde ellinuendibilis; quia nullo pretio comparari potest dc ael limari. Si vero in aestimatione prudenti omissio actus spirituali, censeatur non ess e exercitium spiritualis p testatis , neque intuitu rei spiritualis aestimetur: iecundum multos non esset simonia, ted turpe lucrum aut iniustitia , si activi ei rat iure debitus. Tune enim talis omissiol non est exercitium iurisdictionis, sed solummodo voluntarius non usus illius , seu I, tius voluntarius Ac naturalis usus libertatis. Haec tamen est turpitudo proxima sim
In ossiciis vero quae sunt principaliter naturales , puta iudicis, sacristae , magistri etiam in Theologia , dc aliorum huiusmodi , ei tra stitioniam licet accipere stipendium
tamiuam preti iura pro ocen pation ae labore in his exercendis, eum non sint functi nes superaraturales. Caietantis , Silvester ,
Vel im seuti simoniacum est omne quod
ut pretium exigitur ab ecclesiasticis pro iise ille exercent ut Ost cium potestatis quam ctio ui,
ipsis eon runt Ordines ; ita si hoe fiat pro aliquo usu potestatis iurisdictionis qua ex eodem sacro ordine ipsi potiuntur , sive dinariae , live delegatae , & illius praecinia
quae exercetur in rebus sacris ministrandis dc rerum ecclesiasticarum administratione, prout habent diristere animas ad aeternan salutem. Ideirco simoniae reus erit Praelatus, si per se ipsum spiritualem iurisdictio.
n 3 exercendo circa spiritualem materiam, pro tali actu aliquid ut pretium percipiat vel exigat: ut pro relaxatione iuramenti aut voti, pro dispensationibus legum eccletiasti- earum super impedimentis matrimonii aut saerorum ordinum , pro concessionibus privilegiorum. gratiarum, favorum, pro licen tiis rerum spiritualium. Cum enim haec Omnia sintdil pensationes, vel realiter eas coi tineant, vel sint eius dein rationis ; proinde sunt actus spiritualis hirisdictionis. Item ven di non possunt ossiria iurisdictionem ipsorum requirentia . ut Caietantis & Silvester iuxta Concilium Tridentinum Itis. xxv. cat. XI de reform. Et quod dieitur de stimonia in exercitio ordinario iurisdictionis, idem pror- dicendum est de actu nuo ordinaria tu risdictio delegatur , tam respectu delegantis, quam delegati. inare in conlerenda ordinaria