장음표시 사용
181쪽
ret pingue beneficium eum iure quod alter habet ad pinguius ς quod privata auctoritate fieri nequit. Et multo minus pacisci potest ad litem componendam , quod habens pingue beneficium sibi iplum retineat , Iolvendo eollitiganti pensionem et aut ii de pluribus beneficiis litigetur, concordare ut hoc ipse possideat , alter vero illud. Nam , ut iam alias non lemel dictum est , - omnis patito in materia heneficiali , sit privata a ctoritate fiat. est stimoniaca . Quare dicendum est, sin)oniacam esse ac nullam omnem
transactiunem cessione ira beneficii vel
iuris etiam dubii circa beneficium non gratuitam, sive retineatur, sive remittatur aliquid temporale pro spirituali , vel spirituale' pro temporali , si fiat propria auctoritate. Cap. VIII. de transae . Irem pactum ad litem impediendam vel dirimendam id
per benefi 'io, si ita fiat , ut unus litigantium cedat iuri suo & desistat a lite , cum onere ut alter , data pecunia , vel re alia pretio aestimabili , sive pensionem solvendo ad litis expensas compensandas , pacificum habeat beneficium . Cap. IV. de pari. Nam . haec compentatio impensarum vel habet rationem pretii pro beneficii consecutione ;cum factae non fuerint in gratiam alterius: vel saltem talis conventio facta inter privatos est valde suspecta.
Potest quidem licite post renuntiationem Iibere dc pure, id est sine ullo pacto factam, dari aliquid temporale solo titulo honelta - . tis dc misericor)iae etiam fine superioris
auctoritate. Etenim a nullo iure naturali vel canonico hoc est vetitum cum non
detur ut protium pro beneficio , quod ut contrarium iuri naturali & divino ne a Papa quidem potest dispensari ; nec pro aliariis a caussa tamquam onus ratiora abiliter subeundum , quod fieri tmuit nisi per iudi- eis disposinionem. Regina idus. Quare sentiunt doctores . licite fieri posse compositionem inter litigantes per iudicium iudieis ordinarii uel delesati, aut etiam iudicum arbitrorum ecclesiasticorum, qui deputati su vine a sua eriore pro ineunda pace & conis
eordia. ut hab to partium consensit accompromisso , ad iudieent beneficium illi euius est ius probabilius, eiqite imponant penden
dam alteri certam pecuniam non in cominpensationem iuris, sed ob temporale bonum pacis. Cap. II. de arbitri Immo ei cui beneficium adiudicatur , potest etiam imponi annua pensio solvenda , non tamen impossita
beneheio , sed beneficiato solummodo ad
eius vitam. cap. I. de praebend. Huliis ce-
modi compositio facta a iudice comprobatur : quia iudex censetur in hac intenderesblummodo bonum pacis δέ concordiae, non alias dare temporale pro spirituali. Secus autem , si facta sit privata contrahentium auctoritate, quamvis pacti essent sub conditione , Si approbetur a superiore r adhuc si, moniaca estet; nec propter talem praesum tionem pollet a superiore approbari , ut eucit. cap. de praebend. P. Antoine. Nec ullatenus hic suffragariir , quod hoc fiat in peramutationibus ; nempe quod volentes permutare conventionem inire possint de modo sub conditione , Si superior approbet et quia si hoc conceditur in permutationibus , in aliis casibus est specialiter Vetitum . . Et ne quid desit pro clariore intelligentia circa renuntiationem beneficii super quo litigatur , notandum remanet , quod si s lummodo renuntietur liti , idest litigantes super benefletis vicissim conveniant ut, uno renuntiante simpliciter titi, alter quoque renuntiet , ut uterque si e ullo novo onero perseveret in sua possessione, ita ut res tota relinquatur in suo anteriore flatu ; hoc licite propria auctoritate fieri potest : quia vetitum non es a iure canonico ἔ cum ni hil illicitum interveniat purgandum superi ris auctoritatq. Sed si cum litis renuntiati
ne coniungatur etiam renuntiatio bene
cii , idest liti antes transigant , & vicissim
alter alterius beneficium accipiat; tunc superioris requiritur auctoritas, cum interveniat beneficiorum permutatio : 'iuia huius modi pactio iure canonico prohibetur cap. . de paci . Idcirco talis conventio. indiget purgatione laetenda superioris auctoritate knempe Papae, vel etiam ordinarii; cum talis transactio ut plurimum permutationi ae qui valeat. Ita Suarea cap. II. num. 26. Binnacina, Regina idus , quos citat hic Tovr
Immo docent cum communi doctorum, Episcopum pos Ie etiam licite . ad litem dirimendam , rem componere eodem modo quo supra dictum est ὸe iudice: nempe illum onerando pro quo res adiudicatur , non Uero
beneficium, aliqua pensione ad vitam jlli uxin commodum renuntiantis. Nurnely cum
supra ei tatis. Et sic dicendum de omni alia transactione in qua interveniat aliqua rei
Et ne quantum permittere potest brevi tas eui studere statui , ad necessariam huiusce materiae notitiam quid deficiat non parum utile censeo addere de simonia quae cassione transactionis occurrere potest et-
182쪽
tam in institutione Parochi altum vicari
rum, r tione conventionis quae fieri solet ab ecclesiasticis patronis , seu primitivis Pastoribus aliisque decimatoribus super portione congrua quae ipsis vicariis iure debetur. Nam cum haec conventio fiat a patronis ante Uicarii institutionem,& priusquam in- . itituerint aliquem Sacerdotem suarum Ecclesiarum Vicarium , pacis eantur eum illo
ac conveniant ut tali portione sit contentus, adeo ut nolint eum praesentare , nisi
tali oneroso pacto oblato ipse consentiat , . ac promittat se in pollerum nullum petit rum augmentum ; unde iuri suo ad maiorem portionem tacite cedit ut praesentatimnem obtineat: in effectu sibi mercanturi pli patroni maiorem partem decimarum per hane' praesentationem non sine apertas innonia.Van- Espen. Hinc evidenter insertur, in quacum que aes ione electionis, nominationis, praesentationis, permutationis, tr. factionis sine superioris auctoritate illicitum esse ad obtinendum beneficium pacisci aliquid onerosum pretio aestimabile, non solum pro pensione, sed
ne pro Ecelesia quidem reparando, pro pauperibus si iecurrendis, pro Ecclesiae fabrica . Cap. Ex multis I. q. III. Licet enim haec sint pia inpera, habent tamen materiam pretio aestimabilem. Praeterea est onus quod jure non inest Leneficio. P. Aniqine. Qiiamvis ausem non opus sit ulterius super hoc immorari , cum saepe saepius idem antea repetitum sit ἰ tamen non silpervacaneum erit pro clariore
intelligentir aliqua. addere etiam de simonia
in venditione ac re demptione pensionum.
2. Peaisiones aliae sint eleri Ies, aliae pure . . . . n. laicales. Clericales sunt eae quae eleritis condi queis seruntur vel pro aliquo officio spirituali , Bro U. g. pro coadiutore , auditore Episcopi. vel Parochi, concionatore. vel in clericorum sustentatio taem , sive ad litem com mendam, aut fructuum inaequalitatem compensandam
in beneficiis. Et haec sine simonia vendi non possunt: quia duae primae sundantur in ministeris seu fiuictione spirituali,& nonnisi ratione illius ius ad illas haberi potest ; aliae au- . tem posteriores adnexae sunt titulo & officio scirituali, scilicet reeitandi Omium B. Virginis impositum a S. Pio V. ita ut qui
illud omitteret, reditus amitteret, quos in Pauperum eleemosynas elargiri deberet. -- de non solum requirunt statum cIericalem ,
sed etiam officium spirituale . cuius intui tus ius aequiritur ad illos regitus . Idcireo huiuscemodi pensiones sunt quiddam spirituale,conflans ex illa obligatione spirituali &iure ad temporale ei adnexum: & cum o
RT. REL lG. CAP. VII. eium sit invendibile ; ita & ius percipiendi
tales fructus ab eo est inseparabile. Hine insertur, quod sicuti vendi nequeunt clericales pensiones , similiter nec etiam redimi, nisi spirituale ab illis tollatur: quia tolli nequit nisi per Papae auctoritatem , a
quo constitutum est. Immo multo mimis Itinei te pactum iniri potest , antequam pensio
per Pontificem approbetur, quod resignata rius vel alio modo de novo provisus teneatur statim, oblata integra summa, redimere atque extinguere: quia pensiones clericales
supra beneficiis, ut ex Bulla Pii U. quae incipit Ex proximo , anno MLXXI. edita . sunt iuris sacri & spiritualis , id que omnis pactio super illis est simoniaca . Cabassutius
Pensionoe vero pure laicales sunt eae quae laicis & etiam elericis tribuuntur ob causisfam ct titulum mere naturalem , idest pro ossicio aliquo Ecclesiae praestito , vel prae stando. ut si pensio ex bqnestcici vel declinmis vclesiae praestetur alicui Principi uetae te iam tueatur contra infideles . Item quae dantur oeconomo bona Ecclesiae administranti , advocato ut iura Ecclesiae apud . iudices tractet , vel aliis pro pulsandis orginnis , ianuis Ecclesiae aperiendis , hisque similibus. Licet hae pariter sint portiones detractae ex beneficii fructibus ; non tamen sunt simoniae materia: quia nee titulo spirituali sundantur; nec ad fulictionem spiri tualem ordinantur. Hine , nisi adsit aliqua particularis prohibitio, vendi possunt &re- dimi sine ulla simoniae labe . Cabassiitius
Pensionarius cIctiealis etiam post redemptam apud ipsum pensionem, anticipata solutione , adhue tenetur ad recitationem os-ficii B. Virginis r quia pro toto ilio tempore videtur pensiqnem recipere . Unde Ae pro eo tempore virtualiter perseUerat titurus : ideirco dc obliSatio pensionis in tali
Pensio inservire potest pro titulo patri
monii De ad Sacerdotium promoveantur cletiei solummodo quos tuosicabit Episcopus assumendos pro necessitate oe commost ase suarum Ecessarum sunt verba Concilii Tris
dentini in postquam antea monuerit , quod aliis in posterum inservire nequeato Et consentanee cum Tridentino Concilio Synodus V. sub S. Carolo permittit ut aliquis titulo pensionis solvendae, quamdiu provideatur is
ordinetur . 'Ad hcc tamen ut super benefietis licite ponatur Onus pensicias , rotat Carenalis
183쪽
Toletus , requiri iustam ac rationabilemictione ut, elapso omni quindetari annorum
caussam, sine qua non absolvit a simonia cursu, nserentur Facare , ae tuae retriis ipsum Pontificem in eadem imponenda : istbuere teneretur eommunitas quod pro anna
eoque docet, securos in conscientia non esse iis .lvebatur, priusquam haec beneficia ipsimi eam possident; cum Papa uti debeat sum lunirentur , quandocumque in benefieii νε- ma potestate quam Christus Dominiis et eatione fiebae nova provisio . In taxationi- contulit, in aedificationem, non in destrinibus pariter dc compositionibus quibus proctionem. Caussa autem rationabilis dispen-ilitterarum Papalium expeditione , quando
sanῶ in pensionibus imponendis est Eccle-lheneficia per iadem Apostolicam in Rom
sim utilitas, cuius Laec bona s unt. Cab assinina Curia conseruntur , solvitur certa me eius kκ. cis. Hinc eo quod Papa supremus niae summa , nulla intervenit sinista rministrator ae dispensator bonorum ecclesia-tqui a Pontifices has approbarunt , di appro- ilicorum sit supra omne ius ecclesiasticum plSam ; dc nihil eontra ius divinum eommitisse ab Melesia per poteitatem divinitus ei ititur. Nam haec solvuntur non pro iure be- coneessam quaedam ex his immobilia adn ineficiorum, quod est adnexum spirituali ima suerint spirituali per eorum erectionemised ut . stipeudia ministrorum Curiae . qui in titulum set tir iusta ac rationabili exi-iplures pro tali expeditione occurrunt, re gente caussa, potest Papa suprema sua m thoe digni sunt ob eoeum Dperam de labo 'testate quam tenet super omnia melesia iti- rem . Ita Ansel. Silvester v. Re- ea iura, demio leparare temporalia bona assinaldus. . spirituali ; idest separare ab omni iure &. Quod vero dieitur de simonia ineurrenda titulo clericali & ecclesiastico ministerio, utito beneficiis saecularibus, quando in his fiat. sine ulla simoniae culpa vendi possint ac lai-iquod spirituale eommutetur pro temporali , eo concedi. Unde ex hoc fit, quod provem ut vel principaliter temporale in pactis dirus ecclesiastici aliquando relaxentur Prim eonventionibus intendatur , vel fiant con-elm ad bella contra Ecclesiae hostes sermDiventiones sine superioris auctoritate ; idem da; Hospitalibus in subsidium pauperum velletiam eurrit circa beneficia dc dignitato aegrotantium ; C fraternitatibus erectis iniRegularium, quae inter ecclesiastiea benem publieum ianum 3 Seminariis ad elericorumleia recensentur a Theologis de Canonistis . educationem ς Aeademiis ad providendos adeoque subiecta sunt iisdem legibus ae r professores qui seientias in his euocent: Acitulis quibus alia subiiciuntur beneficia. Pr ex hoe etiam non eli improbanda consuetu-iinde in dignitatibus quoque seu praelaturis do ut fructus praebendae deputentur in ali-l&Benefiens Regularium, ut Abbatum, Pri quod commune bonum Capituli, v. g. intrum, Guardianoriim, Provincialium, Gen stipendium Mediei, advocati, pulsantis odi ratium, simonia contrahi potest, quando in
pana, edoeentis pueros prima rudimenta velleorum electi ne, permutatione, resignation
ecclesiasticum cantum , aeditui , aut rici lintercedat conventio seu pactum dandi aliis . sae syndi et . Sed si potest Ponti sex lieitetquod temporale , ad dandum vel adipisce disponere de reditibus ecclesiasticis in supra-ldum spirituale: ut si quis votum alicui pro dictos rationabiles ac pios usus; potest etiam mittat pro Generalatu vel Provinci alatu . sine ullo simoniae vitio deputare ae reseditisu alia eiusdem generis dignitate vel offi- are pIrtem aliquam fructuum benefici telo quod habeat adnexum exereuium s earum: ut fit in annatis, qine consistunt inlianctionem spiritualem di sacram , ad hoe dimidia palie fructuum beneficii quam pro-iut qui votum accipit, procuret danti aliam visus debet prinM anno suae possessionis r idignitatem aut ossicium , vel aliquid quodetribuere Camerati Apostolicae , in s ubsidi miredundet in eius commodum dc decorem
Cardinalitam aliorumque Romanae Curiae Μi-ipretio aestimabilem. Hoc enim certe est sinistrorum . Similito nullo modo simoniaimoniacum: si ve hoc tractetur immediate per vitiantur quindennia, qtiae earumdem anniniis ipsum, sive per alium , sive per pactuo earum loco solvuntur a Collegiis , Capitinivoti dandi , sive per aliud ex tribus munetis, Μonasteriis, Conventibus, quibus adn tribus quibus simonia committitur, a mariti , xa suerunt beneficia quorum titulo annataeia lingua, aut ab obseqilio. Quodcumque ites vi consueverant camerae Apostolicae ,leκ his quo utatur Regularis ad hoc ut ast quandocumque per eorum vacationem fieriiquatur dignitatem aliquam aut os tum cui currebat nova provisio. Cum enim per il-iadnexum est spirituale , simoniam corianit lorum unionem mmmunitati numquamitit: qua fit ut nulla sit eius electio, tenea- vacent; introductum sint quadam iuris fi-itur dimittere dignitatem , & im odetur ex com
184쪽
eona municatione Papae reservata. Nam licet liaec Regularium ossicia non sint plurimum perpetua et non consistunt tamen in commissione ad nutum revocabili ; sed per elemonem aliamve providendi rationem ali- eui tamquam ordinarium munus conseruntur. Ita in cap. Cum detestabile extra. de simon. Caietanus, Armilla , Nauatrus citatia Cabas utio lib H cap. v III. num. s. de
simon. Sed fusius etiam de his agendum erit in tractatu de statu relisiolo. Notandum hie restat, quod licet prohibitum non sit ut limoniacum, locare bona sive fructus beneficiorum ultra triennium zvetitum tamen hoc fuit in extra. Amlitios ne per longam locationem seu .alienationem
praeiudicetur Ecclesiis ac succetioribus. Sed secundum multos hoe plerisque in locis non
Alii ea. Aliae dissicultates circa simoniam enodanis dae supersunt. Et primo, sin, niacum cst su- tui. Ordines ut beneficium obtineatur , praecipue ob eius reditus. Nam tunc inquiis ritur spirituale pro bono temporali principaliter intento : & ipsum spirituale ordinatur principaliter ut medium ad obtinendum temporale : ideoque in .suo agendi mindo aequiparat aut potius praesert temporale spirituali. Non tenetur tamen talis clericus, ut constat ex Fagnano, beneficium dimittere r quia eius simonia est mentalis , quae
dummodo nullum pactum praecesserit ad hoc non obligat , sed solum ad satisfaciem dum Deo per poenitentiam. Ita in cap. Ad nostram de eleel. Non est autem simoniacum, dare aliquid alteri , abso litte petendo ut ille iaciat spirituale in bonum animae suae , scilicet ut suscipiat sacramenta , audiat sacrum, fiat Monachus: dummodo non imponatur obligatio illud faciendi : quia haee est liberalis donatio ut alter ad tale bonum alliciatur. Et si addatur conditio, est praecise quaedam optio quae alteri gratuito offertur in solum bonum ipsius operantis :ut v. g. si dicatur servo , Do tibi libertatem , vel Debitum tibi remitto, si vis ingredi in Religionem. Quod si temporale detur vel promittatur sub pacto dc conditio
ne ut alter sit obligatus ad faciendum opus. salutare in ipsius dantis utilitatem; tunc est simonia , ex cap. Quam pio I. q. II. Nam hic intervenit pactum onerosum circa spirilitate cum pretio: quod in tute vetitum est ut simoniae ira: cc tune datur & accipitur pretium pro birituali. P. Antoine.
Consuetudo aliquid accipiendi pro spiri
betur aliquid elericis : quia eonsuetudo Ih. ducta est a liberali devotione laicorum. Ubi
vero consuetudo absit ut a clericis aliquid exigatur , ex Panormitam in cap. Iacobus ad privatum commodum clericorum non va
let ; sed in savorem divini cultus e dummodo non praecesserit exactio ante sacramentorum exilabitionem. Unde dicit Inn centius in cap. Ad apostolicam extra. de mmon. quod consuetudo qua datur aliquid ante sacramentorum receptionem,est corruptela.
Quapropter, inquit, superbis pravas exacti nes fleri prohibemus , oe pias consuetudines pνaecipimus observari e statuentes si libere conferantur ecclesasica sacramenta ; sed per
Epitcypum loci, veritate cognita . compesca tur qui malitiose nituntur Laudabilem consue.
De poenit statutis contra simoniacor. Poenae quae ex iure canonico statutae sunt simoniacis, triplicis generis ab ipsb iure indicantur in cap. Cum detestabile extra. deflmon. Prima est censura excommunicati ialatae sententiae quae ipso saeto incurritur .& sit spensionis ab ordinum exercitio , cum reservatione utriusque poenae ad San tam dem. Secunda est invaliditatis actus simoniace facti, quod spectat ad beneficii aut pensionis ecclesiasticae collationem, ut teneatur sic provisus beneticio quam primum aut et ricali pensione te absolute abdicare, omnesque perceptos fructus restituere. Tertia est onus restituendi pretium simoniace accep
Huiuscemodi autem poenae latae non sunt ab ipso iure nisi contra limoniam realem vel confidentialem com 63m vel in Reli sionis ingressu aut protessione, Vel in ordinatione , vel in beneficii consecutione. N mine autem beneficii comprehenduntur miae-
libet etiam ossicia quae sp ritualdira habene iurisdictionem , ut Abbatia , Generalatus ,
Provincialatus , Prioratus , Guardianatus , ex cis. cap. Cum detestabile extra. de φmon. dx ex Bulla Sixti V. Cum vero
Ponti seκ in dicta Bulla usus sit vocabulo officiorum , non beneficiorum; illa sunt prinpriissime .o ia ecclesiastica: licet secundum
aliquos improprie tantum beneficia. Et ratio est: quia eκ illis iii Uniace acceptis non minora sequuntur inconvenientia quam ex beneficiis proprie dictis. Statuit autem Ee clesia suas pinnas circa hasce tres tantum
species simoniae: quia in hisce tribus ob ho
185쪽
noris dignitatem vel commoda temporalia frequentius committitur, aut saltem maius est illius periculum . Dixi tantra fimoniam realem vel cor en tialem. Nam licet simonia mentalis iit M
peccatum, consentiunt tamen doctores , nullam poenam iuris contrahi ob simoniam mere mentalem , quae committitur , nullo interveniente externo pacto tacito vel expresso. Ex cap. xlvI. de fimon. ubi dieitur de simoniacis mentalibus: Sufeere persolam poenitentiam suosatisfacere creatori. Ita pariter nec per limoniam pure conventionalem quae nihil habet de confidentiali: eum iura hasce poenas statuentia realem rei spiritua- iis receptionem requirant , vel spem confidentiamque recipiendi ; tit constat ex cap. I. σ II. erira. de Amon Hinc consentiunt, etiam nullam contrahi poenam ob simoniam mixtam seu semirealem, quando non tradi ta sueri e res spiritualii, sed solum pretium seu res temporalis r quia donec acquiraturres spiritualis, & sic quasi contractus inea tur; sinu nia non censetur plene exterius
Discrepant vero Theolmi, num huiuscemodi poenae canonicae contrahantur, si traditum sit beneficium vel alia res spiritualis , licet pretium promissum nulla ex parte sitiolutum. Sed advertit hie Cabassutius, si eundum stium dc praxim talea Menas prae cipue excommunicationis non contrahi, i cumque non habere nisi ex quo simonia ex utraque parte suerit reipsa completa e scilicet qualido pretium sit solutum in totum , vel saltem in . parte . Nam si pars aliqua pretii fuerit soluta tunc spirituale traditum est pro temporali. & vieissim; nee --nus completa est simonia , ac si ab tio conventum esset de solρ illa
minima sularis irregularitate orta ex infamia r ex cap. xxv. 1. Ceterum eoae sit. Et quamvis eius professio sit valida, ae proinde a te iudicis sententiam eriminis declaratoriam manere possit in suo Monasterio ; privatur tamen voce activa de passiva. sicut & ii ire ad portionem ordinariam, donec accedat dis- petuatio. Secuta tamen sententia crimitus declaratoria, e Μonasterio est eliciendus, de ad perasendam sui criminis poenitentiam in aliud arctius m sterium detrudi debet. Quoad secundam vero speciem simoniae , Ixempl.
idest quae eontrahi potest in Ordinatione, poenae sunt huiusmodi. Primo, eonserente, tiζ:
ae recipientes fiam iace ordines. immo &ipsam primam tonsuram, ut volunt multi . necnon mediator ac praesentator ad mllationem ordinum vel clericalis tonsi irae , excommunicationem incurrunt Papae reservatam, quacumque fulgeant dignitate pomtificia , aut cardinalitia. Cap. Cum detestabile extra. b. t. Et quoad primam tonsuram ad quam alii ha . excommunieationem ex tendunt. habetur in cap II. de Hat. prae cienae ubi dicitur per eam conferri ordo
clericalis, & usitato loquvia modo aliquia
per eam simpliciter constituitur in ordine elerichrum . Secundo , timoniace ordines conserens suspensus remanee per triennium a collatione cuiuivis ordinis, etiam tons rae; necnon ab exercitio aliorum omnium pontificalium offieiorum Immo interdicitur
etiam ab ingressu in Ecclesiam , ae suspenditur simul ab administratione propriae M. etesiae, Ac pereeptione fructuum omnium c iustumque beneficii a se possessi : a quibus singulis poenis non potest absolvi , nisi a
sancta Sede, ut ex cap. xlv. de fimon. Ac ex Bulla Sixti v. contra male promotos. qtiam incipit Sanctum cI salutare. Verum quoad quantitate. Ita Cabassutius & P. Anicine i Bullam Sixti v. dicunt aliqui twn esse eo- qui dicunt . hunc esse communem sensum muniter receptam . Ordinatus pariter sim doctorum. Unde circa simoniam pro ingres-l niare ultra excommunicationem incurrit imia in religionem exis Munieantur exe--l psis factos iis sionem ab exercitio ordinium. municatione 'Papae reservata aliquid exigem l non solum simoniace suscepte runt , sed mles , dantes, ac recipientes pro tali ingrestu mnium: θc utramque Papae reservatam; ita aut professione. Intellipe tamen , si hoc fiat i ut mi in illis ministraverit . hi irregularis. a persona particulari . Nam si Conventus i iuxta Bullam vero Sixti v. privatur omni seu communitas iit particeps ieu consentiat, suspensionem incuctit ipso facto latam , i est Pipae reservatam , ab ossiciis ea pitularibus quae ad ecclesiasticam adminis rationem spectant. cap. Sane extra. de Amon. R ceptus autem ac prosellus , si eius cmoenia sit notoria δc completa, idest see to effectu dati & iecepti , ac professione iuridice declarata, fit infamis, ac ideo irrebus dignitatibus Ac beneficiis , 8x fit inhobilis ad illa &ad alios Ordines sescipiendos: quae inhabilitas a solo Papa absolvi seu dispensati potest. Notat hie tamen Lemus ,
quantum ad absblutionem, citatam Bullam Sixtinam non esse usu receptam, ac prointa iuxta eo essionem Tridentini Co illi sessXXLV. cap. VI. de reformat. ab Episcopo mile
solvi, si easus sit oecultus. Non iocurrit tamen
186쪽
TRACTAT Us DE VIR T. REL lG. CAP. VII.
meii hanc poenam qui nec sciens nec volens sinioni ace ordinatus eii: quia non decet innocenteria puniri per centuram. Sed nihilominus,
secundum S. Thomam 2.2. c. ari. 6.
ad 3. aliosque , non potest sine disse dilati ne ordines exercere : licet Lucius III. cap. xvii. de si n. dicat loqtiens de ignorantibus di Possunt quia simoniaci non sunt in
suis ordinibus permanere. P.eodisia Circa vero Poenas quae incurruntur in temilioniae tia specie simoniae realis , idest in receptio-be ς6- ne beneficiorum, prima est, quod si quis sciens di non contradicens beneficium aut aliquod ecclesiasticum officium simoniace recipi t, necnon qui tali via hoe illi procurat per electionem , postulationem , nominationem , confirmationem, institutionem, provisionem, praesentationem, seu per quamvis aliam dis. positionem , incurrit ipso facto excommunicationem Papae reservata in . Et hanc poenam incurrunt etiam qui suerunt mediatores seu procuratores ut simonia committatur , ut parentes, amici, & omnes qui sua opera intercesserint, vel pecuniam obtulerint pro simoniaca beneficii eonsectitione ἰ ex c t. ex-ιra. II. de simon..dc ex Binia Si κti V. con. tra male promotos. Praeterea ibid. ii provisio aut collatio beneficii fiat limoniace , ' irrita est dc nulla , ita ut per talem provisionem ius nullum acquirat provisus. Unde sis recipiens beneficium non iacit fructus suos , ideoque tenetur in conscientia restituere fructus omnes quos perceperit. Et id procedit , licet simonia commisia suerit ab aliqua tertia persona , sciente & non contra)icente qui beneficium recepit , ut ex cap. Sicuti tuis xxx III. de Fan n. Qiiod si contradixerit, & hoc non obli ante , ante collationem beneficii sciat datam esse pecuniam: neque tunc beneficium acceptare potest quia ad illum factus est inhabilis , ut
colligitur ex cap. penult. de elect. Si demum neque sciverit , neque contradixerit , quia nullam habuerit sulpicionem e tune disti tuendum est. Vel ea simonia commissa fuit in odium beneficiati, puta ad effemina ut beneficio postea privari debeat titulo simoniae ;vel commilia suit in favorem illius ab amico Vel consanguineo. In primo easu , seu si simonia commissa fuerit a tertio in odium beneficiati : quia illam omnino ignorans beneficium recepit ; collatio beneficii valida est , ex ciι. cap. Sicuti tuis de fimon. Nam Glus 9 statis nulli patrocinari debet . Si autem consaneuineus vel amicus pecuniam dederit , nesciente beneficiato z Oeneficiatus ,
satin, ae id cognoscit , beneficium dimittere tenetur , eiusque fructus restituere tie ex cap. Sicuti tuis cit. dc ex cit. cap. penuit. de ele f. ubi etiam dicitur. Episcopum dis pensare non poste super Praelatura per simoniam collata, inscio beneficiato. Gamvis circa eum qui ignoranter , nec ratam
habens sin caniam committam , per simoni eam labem simplex recipit beneficium; post liberam puramque resignationem potest En
scopus dispensare e sive hoe possit Episcopus de iure; sive talis eius dispensatio a San
Sede toleretur, ut volunt aliqui. Poenas easdem incurrunt, secundum cominmunem doctorum, illi quoque qui propria auctoritate beneficia permutant: cum isti qumque in iure simoniaci appellentur. Item si--nia realis, ut notat P. Antoine, in Prie laturis Regularium, ut sunt Prio is, Guardiani, Provincialis, inducit nullitatem actus
obligationemque illas dimittendi in superi
ris manu, & excinnmunicationem Papae re- 'servatam e cum sint officia spiritualem re etesiastica ite iurisdictionem habentia . Et id statuitur expresse in cap. Cum detestabile extra. de semon. & constat etiam ex Bul la Martini R
Poenae vero simoniae confidentialis ex Bulin poenasia lxxxv. Pii IV. & ex Bulla pariter lxκκv. RPii V. sunt eaedem quae in iure canonico statutae sunt contra sina aniam realem . Vi)e. i. ' licet primo, excommunicatio Papae reservata contra utrumque contrahentem , si sint inseriores Episcopo r nam hi incurrunt solum
interdictum ab ingres ii Ecclesiae. Secundo , privatio beneficii per simoniam confidentialem obtenti : & quidem ipso iacto, seu ante
omnem iudicis sententiam . curii eius collatis nulla sit. Tertio , inhabilitas ad idem bene fietum atque ad alia acquirenda. Qua to , priuatio Drneficiorum antea legitime possesiorum, re Penii num prius obtentarum. Quinto , beneficia per simoniam collata &accepta , reservata sunt Papae . Idcirco i signari nequeunt in manu Ordinariorum,
e ab iis conferri. Insuper Fructus beneficiorum per confidentiam acquisitorum , dc pensionum sic constitiatarum , reservantur Camerae Apostolicae r ubi tamen haec reler.
Nota I. quod simonii sive realis , sive confidentialis , quae inhabilem reddit etiam per Episcopi dii pensationem ad obtinendum beneficium de quo quis simoniace provisus su rit , 'non reddit tamen eumdem inhabilem ad retinenda beneficia quae antea possidebat, nec ad alia obtinenda iplo iacto, nempe a te iudieis sententiam, ut advertit Suarea :
187쪽
TRACTAT Us DE Us Rsed solum . per sententiam iudicis privari pote it possessis , & ad consequenda inhabilis declarari. Nota II. quod ut contrahantur hae menae, requiritur ut beneficium datum iit dc aeceptum , ut patet ex Bulla Pii IU. ubi ait r omnes eX singulos qui beneficia mel pensiones , hoc intercedente vitio , accepe-νunt. Non eli tamen neceIse ut qui bene. ficium accepit , promissionem tuam impleverit , hoc est vel pretium promissum sol verit , vel beneficium alteri resignaverit , vel pensionem solverit , vel fructus beneficii ab altero percipi permiserit. Hoc enim specialiter statutum est contra genus hoc simoniae , quae gravioribus poenis mul-ratur , utΥte quae taene innumeris dolis fraudibiisque subiacet , & magis subdole quam quaevis alia committitur , continetque rationem quamdam hereditariae successionis nimis in iure odiolam . Itidem pariter poenis obnoxius est beneficium recipiens , qui deprehendit intentionem confidentiariam dimittentis; tametsi sine huiusmodi intentione ipsium recipiat, ut exprei Ie habetur in Bulla Pit v. Etiamsi sola iam irentis
intensione receperit . Nota III. cum P. Antoine , quod cum Constitutiones Pii IV. &Pii V. novas poenas non apponant ratione e fidentiae , nili contra reeipientes beneficium vcl pensionem per confidentianar soli recipientes benefietis ac pensionibus prius legitime acquisitis exspoliet tur; non autem resignantes stib pactione confidentiali, sive ad id cooperantes Incurrunt eamen hi quoque ut vere simoniaci poenam excommunicationis Papae rei ervatam , iure
antiquo latam, si pastio confidentiaria ex
utraque parte completa suerit. Pro atris simoniae speciebus, sive quae non committuntur circa ordines , neque circa beneficia recipienda , neque circa Relisionis ingressum , docent non pauci apud Sua rea , ex parte materiae nullas esse poenas ipso it
re latas, seu quae de facto incurrantur; sed
dumtaxat serendas esse a iudice secundum criminum qualitatem . Non desunt tamen qui volunt, praedictas poenas ipso facto incurri a quolibet simoniaco , ut inter alios
Iudex competens simoniae est iudex solus
ecclesiasticiis. etiam contra limoniacum laiculo. iuxta Glossam communiter receptam cap. Cum sit de Dr. compet. v. Malefactores :ec ad simoniacum accusandum adniittitur
ilibet Catholicus , etiam servus contra dominum. Immo in cis. extra. Is . de Amon.
T. RELIG. CAP. VII. I 'inter commvn. omnibus In virtute sanctae obedientiae praecipitur ut eos omnes quos simoniam commissiste, vel procurasse, aut in ea mediatores esse sciverint , sumitio Pontifici, vel eui idem Ponti seκ iusserit committendum, per se vel per alios quanto citius
De debito restitutionis ex simonia . Nulla extat obligatio restituendi pure spiritualia per limoniam acquisita, praeter beneficium , sub quo , ut ait Borracina , n gante Lemo , comprehenditur etiam pensio is Dixi pure θι rituatiar in quibus non reperi tur materia vel ars pretio aestimabilis ἔ ut sunt sacramenta, reliquiae, grana benedicta, iii spatronatus , licentia eligendi ConseIlarium . hilqile similia . Et haec restituendat an sunt, si per simoniam sint acquisita et
quia cum non habeant pretium ; non sunt materia contractus , ac proinde transeunt ab uno ad alterum per modum rei neglecta 8c abdieatae sine obligatione restiti itionis. Temporale acceptum simoniace pro praesentatione , collatione , aut confirmatione beneficii seu aIterius rei spiritualis . non se cuta conditione. iure natiirae restituendum
est ei a quo receptum fuit e quia dum nora praestatur id pro quo datum est deficit tis tutus retinendi . Notat vero Covarriivias . ea saltem in foro externo ob patratam turpitudinem a dante repeti non polis. Quod si iecuta sit rei traditio ; pretium simoniacae
acce Irium pro collatione , praesentatione .
confirmatione beneficii reui tuendum est ante iudicis sententiam. Et si sinavinia utrimque completa sit; probabilius est . restitutionem faciendam esse Ecclesiae ubi est beneficium. Ita sentiunt non pauci. hoc desii-
rum eum haec lex poenalis sit, docent alii se inter quos Catalamis , si restitutio fiat ante sententiam iudicis, fieri posse ipsi danti. Et id admitti pollet per epicheiam, ii sali niacus facti poenitens cesserit beneficio , dc
Pretium vero acceptum pro quavis aliasmonia, sive iuris divini, sive ecclesiastici.
extra materia beneficiorum, pura pro collatione ordinum, sacramentorum , & sacramentalium . si graviter excedat id quod pro sustentatione exigi poterat fidemque dicem dum est pro admissione ad Religionem 7 iure positivo restituendum est danti, excepto posteriore is ante sententiam iudicis : qui ae
188쪽
eontractus turpes iri e naturae invalidi sunt. Diaei excepto posteriore. Nam si admissus in Μο-nasterio maneat; non restituendum est nisimit latam iudicis sententiam: quia plerum que ratione alimentorum retineri potest ;modo in communem usum convertatur. Ita
De beneficiis ecclesasicu in genere.
s. I. De origine ct natura beneficiorum ecclesiasticorum.
CVm dotatio Ecclesiarum quae iam fit
in Dei ambrem & obsequium , beneficiaque in his erigere ut alantur ministri qui ibi perpetuo Deum Iaudibus, sacrificiis,cc precibus venerentur, ad religionis virtutem spectet ; necnon sacrorum ministrorum omela pro quibus beneficia conseruntur , actus sint eiusdem virtutis religionis: idcirco non est incongruiam, ut dum de hac virtute agitur , de beneficiis quoque ut ad ipsam virtutem pertinentibus sermo instituatur; se uti etiam de simoniacis pactis quae in materia beneficiorum occurrere possunt, utpo te quae sint vitia ae peccata eidem religioni
opposita, &ab ipsa religione vetita, de quibus iam eum aliis religioni adversantibus vitiis actum est . εωμα certum est ut habetur in divina Scripturetuus ra cap. IV. quod sicuti semper mos iusten- suit tum in lege naturae , tum Moysis , ut divino cultui designati in compe , istio. sationem suorum operum ae laborum , seu ν. i. potius ut haberent unde viverent, a pieta ebutio. te populi bona quibus si istentarentur , reciperent sicuti praeter alia multa exempla habemus Gen. cap. χlv II. & Abraham Melchisedecho Sacerdoti decimam spoliorum par
tem obtulisse , & Iacob hanc deeimam se diuum Deo vovisse) ita Christiani in ipso E clesiae eκordio , idest Apostolorum tempore
morem hunc sequentes, pecuniam qnam ex suorum bonorum venditione retrahebant ,
asserebant Apostolis , ut sibi , elericis, ac egenis fidelibus protiderent , quin etiam seipsos ad vivendum in coenmuni eum Apostin iis & elero se adivnsebant. Idcirco mani se sum est 3c in eonfesso apud omnes , quod in primordiis Ecclesiae non solum Apostoli& eleriei , sed ipsi etiam fideles latet eum Apostolis de clero vitam communem dux runt , praecipue in Ecclesia Hierosolymita-RT. REL lG. CAP. VIII.
na: aliquibus tamen exceptis , qui bona sua ac praedia retinentes in particulari vivebant,' ut de Corinthiis testatur Apostolus IL C rimb. cap. IX. Verum, percrebrescente Chriss ianorum numero , tametsi laici coeperint generaliter sibi sitas facultates servare ; itant desierint habere simul eum vita eas quo
que communes: cum tamen clerici sere mmnes pium serva sient communis vitae institutum, ne ipsis ac pauperibus deficeret sisesentatio; & Iudaei qui iam ex legis praece cepto assueti erant offerre decimas ad L vitarum sustentationem, &Gentiles qui ante conversionem in more habebant offerre ex suis saeuitatibus ad sacrificia, utrique sive ex siis reditibus, sive ex pretio immobilium quae vendebant , offerebant Ecclesiae , ut ita tum Ecclesiis , tum ministris , tum pauperibus consulerent. Sic P. Thomasinus in sua diui pl. Eccles. dc Van-Espen . Unde Dileipli. clerici qui persistere voluerunt in vita eom. v P .muni, in potestate& peculiari eura Episcopi constituti , nihil proprium possidebant ; ei. . 'sed alebantur in sacra aede aut collegio titulo hoc aliquo insignito , ut S. Crucis, S. Stephani , ubi oblationes supradictae pro iisdem sacris ministris & pauperibus servabantur : ut ex cap. II. Epist. Pii I. Nam Episcopi apud quos erat bonorum Ecclesiae administratio, accepta ex his moderata portione pro sua sultemtatione, quod supererat , dispensabant per suos ceconomos cc Archidiaconum in clericis alendis qui Ecclesiae inserviebant, viduis ,
& pauperibus , ct sartis tectis riclesiis sese
vandis ; ut ex loci cit. Pii I. Sed , deserta tandem a clericis vita commini, tune fidelium oblationes, decimae, aliique ecclesiastic proventus separari coeperunt ac dividi, in poditiones , quae ab Episcopis a quibus non iam des erat administratio, Per eorum oecon mos ae Archidiaconos clericis Ecclesiae inia servientibus distribuebantur. Et haec appellatur portio canonica quia iuxta canones dabatur clericis qui tin Ecclesia ministrabant,& ex propriis vel nolebant , vel ob corum inopiam vivere non valebant . Ita ex Concilio Arausieano I. can. xx I II. anno DXI. &ex Epistola Symmachi Papae , qui sedit cim ea finem saeculi V. Immo ubi per Constantinum Magnum paκ Ecclesiae affulsit, per Imperatoris legem concessum fuit fidelibus uepraedia, a ros, aliaque dona offerrent; ne non Gentiles converti ultro restituerunt Ecelesiae praedia Μartyrum quae , saeviente perseeutione, fisco fuere addicta , ac decimae , antea liberaliter oblatae, ex lege postea tamquam vectigal sacrum persolvebantur Ecel
189쪽
ΤRACTAT Us DE VlRT. . RELIG. CΛP. VIII. siae . Ex quo autem bona huiusmodi seu pose
sessiones, ac ideo annuos reditus Melesiae habere coeperunt; inductum fuit ut pro portione eanoniea adderent Episcopi clericis pr cipue benemeritis, quoad viverent, portionem quamdam praediorum pro eorum suilenistationer dc tales bonorum assignationes, licet perraro & nonnisi ex necessitate fierent, appellari coeperunt beneficia, ut in rit. can.
Concilii Aratilicani & in Epistola Syrum
e hi . Unde non inconsrue notat Cardinalis Baronius i ex tunc initi iura habuisse ae originem ecclesiastica beneficia . Ita Va Espen PMι. IL & Iuvenio. Hactenus permanebat apud Episcopos administratio quorumdam bonorum ecclesiasticorum, quae appellabantur Ecclesiarum patrimonia r quoniam ex ipsis providebant ea quibus ad fabricam Ecclesiae, ad sacra peragenda , ad decorem templi opus erat, & a. lebant clericos ac venos . At, labescente Ecclesiae dis ei plina, ita invaluere portionis institutiones, ut tandem ex iure personali in
quo antea eceperant, necnon ex ipsius Eccletiae dispositione ae statuto in ius titulis, in beneficia redigerentur . Van-Espen Pari. IL Nam eum fidelitas ae integritas Epis coporum, oeconoenorum, & Archidiaconorum in Getesiactieis rebus dispensandis declinasset a pristino suo gradu seu instituto, quintidie querelae ae dissensiones multiplica mi r dispensatores inter & clericos qui vid bant te defraudari Ecclesiae proventibus sibi debitis. Hine ut a vexatione & iniusta distributione se eximerent, coeperunt praecipue singuli Presbyteri sigillatim sibi arrogare oblationes quae fiebant in suis Eccleuis , quae solebant deserri ad Episcopum dividendae . Sed cum ius applicandi propriis usibus dictas oblationes ad singulos Presbyteros devolutum esset; res ecclesiasticae passim dividi eceperunt, atque sua portio landorum unde proventus ipsimet perciperent, assignari singulis clericis qui Ecclesiae suum omelum seu ministeritura exhibebant . Unde initium habuit etiam illud axioma per Bonifaeium VIII. approbatum: Beneficium datur prepter inciam. Hoc tamen non eodem tempore de loco, aut alicuius Concilii deermio introductum est; sed paulatim ab una in
atram transiit Ecclesiam . Immo eum incommodum videretur quod,
moriente Presbytero, sueresibr ab Episcopo quasi ex liberalitate denuo recipere deberetius perei mendi proventus ecclesiasticos; ec perunt sin 'lae Ecclesiae ius percipiendi proventus intra proprios limites suis Prese
teris, independenter ab Episcopo vindieare. Idcirco invaluit iuris axioma, Par hos habere iandatam intentionem ad peret pie das decimas, oblationes , aliosve proventus intra fines suarum respective Par hiarum provenientes. Quare ius percipiendi fructus
non amplius personis, sed Ecclesiis ipsis seu titulis adnecti coepit; ut qui talem titulum seu Ecclesiam haberet, ius simul consisqueretur percipiendi bona hisce titulis adnexa. Et huiuscemodi dis tiνlina universim invaluit.& suit aereptata. Unde contigit ut ipse titulus nomen beneficii obtinuerit : & quia , titulo obtento, ipsum ius fructus percipidi ut ei adnexum obtinetur ; & quia e
etesiasticum ossicium tamquam principale , ius vero percipiendi proventus ut minus principale & accessorium eonsiderari &reputari debet . Ua Espen Part. II. tit.
iniare manifeste constat, per plura saecula proventus ecclesiasticos qui procedebant atque constituebantur ex oblationibus aliisve piorum fidelium elargitionibus , ut ex his providerentur Ecclesiae . clerici, ac pauperes , extitisse apud Episcopos, qui ne a verbo Dei aliisve gravioribus Ecclesiae negotiis
distraherentur , exemplo Apostolorum qui ad hunc finem septem Diaconos pro tempn ratium bonorum distributione constituerunt, per suos oeconomos & Archidiaconum , detracta sua ipserum sustentatione , secundum roportionem reliquum dispensabant in sa-ricam Delesiae , in clericos , ct in pauperes. Idcirco numquam factum suit ut alicui in particulari Ecclesiae praedia concederentur, nonnisi deserta vita communi, ac collapsa primaeva Ecclesiae disciplina : ex qω decursu temporis beneficiorum tituli instituti fuere.
Licet autem omnia Melesiae bona, saItem quoad illud qucd sunt Deo dicata Actaeris ministris addicta , vocari possint spiritualia di saera , dc omnia etiam quae administrorum usum inserviunt , dici temporalia: nihil minus tamen civitates , oppida,
castella, villae, aliaque similia iurisdictionem
temporalem adnexam habentia , quae eκ liberali mum dc principum largitione Episcopis aliisque ecclesiastica dignitate insignitis , imnis Abbatibus etiam & mnasteriis
donata filere , potius appellari possunt tem poralia; eum haec decorem potius ae poten tiam arierant clericis quam necessariam vi tae sustentationem. Praedia vero , decimae, primitiae, aliaeque chlationes potiore rati . ne sacra bona dicuntur : quia haec reverara sunt
190쪽
sunt Ecclesiae ministrorum at intenta & vitae subsidia ; immo quasi stipendium laboris &merces . Atque haec sunt illa bona ex quibus primitus sacri ministri alebantur . dum
in communi vivebant, dc dum seiunctim horum portio iisdem conserebatur ad vitae sinstentationem : & ex hoc, ut antea notavi, initium habuere ecclesialitea beneficia. Sic orius Part. II. pag. 398. Benhs. Iure iἔitur ac merito ecclesiastica beneficia eiieeelais a Canonillis qui retinent pristinam bene,
tiastici eiorum nomenclaturam . quae signat ius per eipiendi certos proventus clericis tan uam
riclesiae militibus concellum , definiri soletius perpetuum percipiendorum fructu- qu rumcumque ex bonis eccispasticis seu Deo di casu . propter officium spirituale auctoritare Ecclesiae constitutum. 1heologi vero beneficium magis considerantes secundum respectum ad titulum & ossicium ecclesiasticum, illud definiunt explicando ipsum ecclesiasti- eum os tum seu ministerium ut principale et Ius perpetuum ministrandi iri Ecclesia, auctoritate Episcopi constitutum , habens ius percipiendi Iructus adne ι . Sed sive The logorum , sive Can istarum definitio aecipiatur , utraque iam explicat ipsum ossicium seu ministerium ut principale, & ius percipiendi fructus ut aeceobrium . Nam licet non istae dicant , o cium ecclesiasticum non esse proprie beneficium i fatentur tamen esse fundamentum & eaussam beneficii . Quare ita arridet Theologis Cano istarum definitio, ut sere omnes eadem in benefietis definiendis utantur. Quocirca evidenter patet , quod licet vetus disciplinaci rea ecclesiasticorum proventuum participationem sensim immutata fuerit; Ecclesia tamen semper eumdem spiritum servavit :idest quod beneficia ecclesiastica , idest ius percipiendi proventus ex Ecclesiae bonis,
eodem fine clericis assignata Voluerit, quo ab initio voluit per Episcopos eis impertiri stipendia, aut annonam sive alimenta , ut scilicet divino vaearent famulatui in sacris Ecclesiae ministeriis . Idcirco nullum eκ intentione Ecclesiae datur beneficium , quantumvis simplex , sine ometo. Nam sicuti iuvini tutis est ut qui servit altari, de altari vivat; ita nee bono iure hic qui non servit altari, de altari vivit: eo serine pacto quo stipendium non datur nisi militanti rait Concilium Coloniense anno MDXUN
In definitione dieitur rus perpetuum : tumia tua. ex parte ipsius beneficii quod, moriente beneficiario, non extinauitur, sicuti pensiones
quae ideo beneficia non sunt; tum ex parte beneficiarii qui per te loqueudo beneficio sibi semel eoncesso, quamdiu Vivit , privari non potest . Dixi per se loquendo e quia heneficium adimi potest vel propter iptius beneficiarii crimina , vel propter alias rati nes quas approbat Ecclesia et ut si Parochus
iit Regularis, dum hie ad placitum superi
rum revocari potest ad communitatem Μ nasterii. Et hoc comprobatur tum ex doctrina Apostolorum, tum eκ primaeva Patrum disciplina . Nam Apostolus I. corinιb. cap. v II. docet ut unusquisque in vocatione qua vocatus est, permaneat. Hi ne firma fuit &rerpetua Ecclesiae disseiplina , di per Concilium Tridentinum innovata ses xXIII. cap. xv I. de reformat. ut dum clericus alicui Ecclesiae legitima auctoritate & vocatione a scriptus est , quod fit per admissionem ad quodcumque beneficium , permaneat, & ibi
iungatur muneribus quae beneficio correspondent. Ratio etiam ipsa vocationis & Patrum disciplina suadent ne umquam discedat a ser-yitute suae Ecelesiae. nee removeatur , nisi iusta aliqua ratio aliud persuadeat. Van-
spen Part. II. tis. xvri I. Hinc communiter
inserunt Canonistae , quod si ossicium aliis quod eum iure percipiendi fructus erigatur
temporaliter atque ad nutum revocabile .
euiusmodi sunt Vicariae aut Capellaniae M vibiles, non sit proprie beneficium : sicuti etiam, si de perpetuo fiat manuale idest
ad nutum revocabile , naturam amittit Ueri beneficii . Additur in definitione proptero tum spiritualet quia beneficia non dantur nisi eleticis , qui soli ob facultatem quam
recipiunt a sacro ordine quo ad Ecelesiae ministeria deputantur . munus spirituale in Ecclesia praestare possunt . Dicitur tandem auctoritate Ecclesiae vel Episcopi constitutum tnam ad Papam solum & Episcopos spectae omela spiritualia instituere , ut semper eκidis a Patrum disciplina ita observare consuevi talesia . Sicut enim nemo antiquitus applicabatur ministeriis Ecclesiarum, nisi Episcoporum auctoritate: sic nec eidem, nisi tali
auctoritate, ecclesiastici proventus dispensa bantur. In ipsa quippe ordinatione Epist pus adscribendo clericum alicui Ecclesiae , nunc eidem alligabat & constituebat eius ministrum idu, ut nunc dicitur , benefici rium ad o cia seu functiones sui ordinis ibi exercendas; ipsique portionem bonorum Ecelesiae ad sui sustentationem impertiebatur . Hine ad hoc ut salvaretur haec Histori auctoritas, ut scilicet munia ecclesiastica ac