Institutiones theologico dogmatico canonico historico morales Iuxta Sacram Scripturam, Canones, SS. Patres, Celebrioresque DD. & Ecclesiasticae Historiae & Disciplinae Scriptores exartae. A patre Antonio Maria Boranga... Tomus 1.6 Complectens Tractat

발행: 1766년

분량: 419페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

TRACTAT us DE VIR v. REM G. CAP. VIII.

clericis suseiprrentiar, visiim est nullum reputari verum beneficium vi cuius elerici sacris ministerris alligentur, & ius percipiendi reclesiasticos proventus acquirant , nisi auctoritate Episeopi probatu. 3 Atque pro Vero titulo ece si assieo agnitum suerit , & in titulum erectum ae spiritualiZatum. Unde ad constituendum beneficium, nece: se est ut ab Episcopo in titulum erigatiret. Quocirca Capellae privatae . a privat:s dotatae in per petuum ut Missae ibi in perpetuum celebren tur , ae etiam cum onere quod elericus pro

illis electus sit Episcopo praesentandu'. ac electus sit perpetuus ut possit, vita ipsius durante, uti proventibus iandationis, immo etiamsi ad titulum huiulce nindationis promoveretur ad ordines e nullatenus erunt inee eeniendae sunt beneficia , nee legibus , neficiorum regentur , nisi auctoritate Episcopi in titulum fuerint erectae . Proinde remanent sub sola fundatorum ae successorum dispositione , inscio etiam Episcopo qui selus eas potest intitulare &, ut loquar cum Canonistis, spiritualigare, ac eas deinde ut ecclesiastica beneficia conserre, relicta patronis sola praesentatione . Ex tunc autem & non antea subiici incipiunt papa libus decimis . re simoniae beneficialis ce

suras sectim trahunt; atque in beneficiorumi rapetrationibus coram Papa vel Legato exprimi debent, nec possunt eum alii xl nefietis permutari. Ex tunc etiam regulis Cancellariae

fiunt obnoxiae ae fructuum restitutioni , si divini officii recitatio omittatur: ad quam

restitutionem non tenetur provisus. quando

non sunt ab Episcopo intitulatae, vel antequam in titulentur ; dummodo obligationem Mi si arum implevisset . Nam sine Episcopi in titulatione non sunt nisi piae fundationes, simplices institutiones eustodiae , omela quae nullam habent rationem beneficii, neque ipsius legibus sunt subiecta. Si e Cabassutius Part. II. cap. I. num. 2. Cum vero Uicariae perpetuae sine vera benefieia: respondit Saera Congregatio , quod vicarii perpetui constitui non possint, nisi prius Uicaria perpetua erecta sit in titulum ab Episeopo, ut statuit Concilium Tridentinum seg. v I x.

cap. I x. de reformat. Item cum reditus benefieii iuxta hodiernam disciplinam snt ipsi titulo beneficii adnexi , atque beneficiarius vi eiusdem tituli accipiat ius eos percipiendi, vita sua durante; iudicatum fuit, testatorem noluisse beneficium erigi, eo quod volui isset ut custodia & sollieitudo Capellae eum libera administratione hereditatis illi relictae deberet esse penes quemdam Abbatem. Quare

cum eunditio beneficioriun importet ac requirat tit erectio & c illatio hon misit fieri nisi Episcopi auctoritate . evidenter patet , spiriti liti Ecclesiae in his remansisse lavari tum , tametsi exterior disciplina in multistit mutata.

Ex his igitur omnibus hactenus de bene.

ficiorum conditione expositis evidenter colligitur, quod ad naturam veri GeIesiastiei beneficii requiratur ut sundatum sit Episcopi auctoritate, ut in Glossa v. Si Gires eium dae Abbate in cap. Significat num. s.colligitur e cap. M. de rescripti in s. . quod habeat ius spirituali adnexum: quia benem cium datur propter divinum officium : cap. Cum adeo de rescript. & eap. Εκ Iitteris de transact. quod sit conserendum elerico et cap. Si quis dei neeps , cap. Si quis nullus xv t. f. VII. quod conferri non possit nisi ab ecclesiastica persona, Episcopo vel Prae.

lato : cap. Sanctorum lxx. cap. penult. de ter. aevolant. mod sit perpetuum; hoc est quoel non conferatur ad Vertum tempus ecap. sin. de institui. cap. Relatum de prinbenae quod conferens non possit sibi ipsi illud conserre et tandem quod pure sine esse qua eonditione debeat illud conferre; cap. Si quis dator, cap. Si quis obiecerit I. q. LII. . cap. Ex parte I. de offici Legatis. II. De beneflciorum diυ me. Beneficiorum primaria & maxime Vulsam Benefi. ta divisio est ratione personae cui de iure ciorum ordinario ec petunt, in saecularia quae et .:. 'si ricis competunt saecularibus , & regulλria, pit,. . quae Regularibus , idest religiosis in appro- eui eom. bata Religione in qua tria vota solemniter priunt emittuntur, protesiis. Hae trita dc comminnis beneficiorum divisio invaluit, postquam ipsa officia elaustralia quae primitus erant mera ossicia & obedientiae , sensim degendi rare coeperunt in beneficia & dignitates , ae Monachi manentes Monaehi ad offeta hierarchica ab Ecclesia assumi coeperunt. cap. Cum singula de praebenae in s. clement. R. de elect. Unde invaluit in iure canonico regula illa r Saecularia , saecularibus, regula ria ereularibus : ut habetur in cap. Cum de beneficio de praebendis in s. Regularia autem alia sunt regularia ex natura sua &. conditione . seu ex vi institutionis r eo quod ossicia huiuscemodi beneficiis adnexa ipsam regularem disciplinam aeregimen, sive quoad spiritualia . sive quoad temporalia , immediate respiciant , ut

192쪽

plane conveniens sit talia ossicia Regularibus potius quam saecularibus committi . Huius i autem beneficia sunt Abbatiae, Pri

ratus tam conventuales, quam claustrales, Guardianatus , aliaque regimen regulare com cernentia. Alia vero scint regularia eκ sumdatione e quia ita disposuit fundator beneficii , ut hoc esset addictum Regularibus, sive per Regulares regeretur; & ipsa conditione ab ordinario admissum & erectum fuit . Alia titulo praescriptionis r nempe beneficium quod antea erat saeculare, fieri potuit resulare , ut ex vi huiusce praescriptionis Regularisas addictum censeatur, ut ner Regulares regi debeat. Ad hanc praescriptionem communiter post Glossam in cap. v. de praebend. requirunt doctores spatium quadraginta annorum, idest quod per quadraginta annos per unum pluresve Regulares sit pacifice possessum, & tamquam beneficium regulare insis Regularibus 4n titulum beneficii collatum . Nam si e latum erat Regularibuspergispensationem tamquam saeculare, aut forsan ob desectum saecularium conamendatum, imita quantumvis longissima polielso valeret d naturam beneficii mutanὸam , ut Rebuisus iit. de coliation. s. Volumus v. R. utaria . Immo notat ulterius idem Rebunus , requiri praescriptionem quadraginta annorum ad hoe ut beneficium regulare fiat laeculare. Et est conveniens , quando revera probaretur beneficium esse regulare , vel econtra, aut vera huiuscemodi beneficiorum qualitas: ita ut si vera qualitas non probaretur , lassicit quod beneficium fuerit ul- timo possessum per saecularem , ut tactitari

debeatur , licet non intervenerit praescriptio. Et si possessio probaretur hine inde, eo casu attenderetur ultimus status. Ita 6rrhus Corradus lib. I. Prax. beneflc. Cum igitur diversi generis sint etiam regularia beneficia, ut supra dicta, vel quae adnexa fuere Regularibus ex sundatorum disse

positione , vel ea quae cum antea ex sua institutione ineularia essent, Regulares acquisivere praescriptione, praebendae, portiones Monachales, Canonicales, aliaque sinplicia beneficia Regularibus provideri consueta; docent Canonis ae iuxta regulam C iii Tridentini sess. xiv. cap. X. de reforanat. posse Episcopum aliosve ordinarios collatinres ea conferre nedum ordinis professis , --rum & eletieis saecularibus, qui tamen omnino tenentur habitum regularem illius Ordinis suscipere, ae post annum solemnem rosessionem emittere : eum ad obtinenda uiuscen si beneficia non requiratur actualis professio, nec habitus regularis ; red satis sit ut postea habitum assumat , & professionem suo tempore emittat. Sic Fagna nus, Van-Espen, Cabassutius, aliique. Immo conserri possunt clerico saeculari, etiam sine obligatione assumendi regulare institi tum Abbatiae, Prioratus claustrales, &Canonicatus resulares in commendam , sesnon in titulum , ut docet Fagnaniis in cap. Cum magistrum num. II. ετ seqq. de elin. ubi monet, novum non elle in iure ut beneficia destinata uni generi personarum, aliis

etiam conserantur qui tempore huius provissionis non sunt de illo genere. Et de hoc non solum habetur exemplum huius expositae provisionis de beneficio resulari in favorem clerici saecularis . sed in provisionibus etiam Ecclesiarum parochialium quae fieri

permittuntur in clerico nondum Sacerdote,

cum onere tamen ut intra annum teneatur

promoveri ad Sacerdotium cap. Licet e non , cap. Cum ex eodem elect. in 6. tum etiam beneficiorum, quae licet adnexa habeant certa onera, vel sacerdotalia, vel diaconalia, rite conferuntur clericis nondum initiatis ordini ad talia onera exercenda ἐdummodo tamen possint intra annum initiari . Clement. 1rt. x I. de aetat. & Concilium Tridentinum Ius xx Ii. cap. x II. S. Neminem . Hic tamen monet vaὀnanus loci cit.

num. 8. in eiusmodi cassibus solum Papam,& nulla enus ordinarios collatores , sacere posse collationes sub forma conditionata ;ied saetendas esse simpliciter , cum decreto

tamen ut teneantur sive habitum aut professionem , sive ordinem , ubi hic tantum

remitritur praescripto tempore suscipere . Canassutius. Verumtamen Abbatiae, Prioratus , prae positurae , aliaque. beneficia ex natura sua& conditione regularia, quae habent suos Conventus ubi in communi Vivitur, ae OG fietum insis adnexum respicit immediate μpsam diuiplinam & resimen stegularium, sive quoad spiritualia , sive quoad tempora lia.. quorum collatio spectat ad Praelatum Regularem , vel ad Regulare Capitulum , conferri non possunt in titulum nisi Relisi sis illius ordinis expresse proselss ; nisi i terveniat Papae derogatio di certa scientia Unde iure ae merito in decreto Concilii Tridentini , ubi videtur admittere beneficia regularia conferri posse elericis saecul ribus , qui habitum suscipere illius Otdinis& prosessionem emittere teneantur , Cam-nistae censent distinguendum esse inter beneficia resularia quae adnexum habent regimen

193쪽

men in diseiplina regulari Zc in Monasterii Rebuisus num. 6. quoad Capellas iandata,

administratione; ut sunt Abbatiae , Priora sin Munasterio. Λit enim illas praesumi rex tus , & similiar& haee non comprehendun-llares, nisi solitae sint teneri per inegatur in tali decreto Cone illi Tridentini; ledires. ea solumn odo beneficia selita conferri R Beneficia porro , iuxta supra citatam regulatibus , atque m titulo regularia quaeigulam , saecularia saecularibus . dc praeei-millum habent regimen seu administrati ipue non curata ut Canonicatus , Capella- .nem. nee in regulari disciplina, nee in bin niae , aliaque similia , sine ripae disienis his Monasterii, ut sunt supradicta. Haneque satione conserri nequeunt Regularibus . tam distinctionem ex Fagnam ad Cum cause Ix. de Regular. 8c Fagnanus cap. Quod Deis a de elact. num. 38. approbavit Sacra Con- . timorem ae flat. Monacb. num. I 8. Circa

gregatio die XII. Decembris MDLXXXV. vero beneficia curata , cum res non sit ita quae eensilit posse collatores ordinarios por- eκ pedita ; hinc dissident doctores , num detiones Monachales, Cataonicales, similiaquellicentia suorum Praelatorum pos snt Regula- beneficia simplicia Regularibus consueta pro- res ad haec promoveri & ait Fasnanus ad videri, conferri clericis saecularibus cum su-icit. cap. adfirmativam sententiam esse eom. pradicto onere assnmendi habitum Resula-imunem: de iure videlicet Μonachum eausi irem; Abbatias vero aliaque administrati tutilitatis de Abbatis consensu momoverinem ae regimen habentia nonnisi prosemsiposse ab Episcopo ad parochialem Ecelesian adier ordinarios inferiores conferri posse. Be-lsine dispensatione ; dummodo alter Mona-neficium igitur resulare pariter dividitur inichus cum eo habitet . . Et sententia eorum implex; ut est Prioratus quem simplicem di-iqui. ita tenent , fundatur in oraculo Inti cunt, de Canonicatus regularis, aliaque su-irentii III. qui favorabiliter inquisitiis respon-pradicta quae ibi ita iunt conferri Regulari-idit circa promotionem factam Canoniel rebus e dc duplex; ut Abbatia, Prioratus tum gularis Rd beneficium parochiale , citando

conventualis . tum claustralis. Conventua- antiquos canones, quibus concessum erat ut

iis constituit hominem totius Coenobii sup ietiam Monachi , licet Canonicis regularibus riorem , unde & dignitas dicitur. Claustra istrictiores, possent ordinari ad Ecclesiae pali, vero subiicit Abbati ,& ab eo consti- rochiat is regimen;&Lateranenseconellium

tuitur, ac pro nutu revocatur. Priores v iquod coit ne Monachi singuli per oppi daedro conventu les per electionem suorum Ca- villas , per quascumque par Males ponan-pitulorum sunt instituti, & nonnisi ob ra- tur Ecclesias. Hoc tamen, notat Ponti sextionabilem eaustam mutantur: ut si sintdi-icautum non fuit a Concilio quoad Canoni- lapidatores, aut incontinenter vixerint. eos regulares. Iniungit quidem Pontifex ut Beneficia vero saecularia ea dicuntur quaeiCanonicus regularis exercens Plebant omelum' eletieis saecularibus sunt addicta. Clerici au- unum Canonicum resularem secum habeat tem saeculares appellantur ii qui nullam proe ad eautelam : ut in iis quae Dei sunt de resem regulam in saeculo Deo inserviunt. Re- gularis observantiae , ipsius consortio dc si buffus in Prax. beneflc. cap. I. tis. Quotv-llatio frueretur.

I. UamElpen , Ac Notandum thmen de Monachis est , quod alii. Hinc Canonici sieculares a regularibus prioribus septem saeeulis si promovebantur. distinguuntiir, quod hi , & non illi prosesi non renianebant in Monaehatu , idest Mosionem religiosam iuxta certam regulam4. nachi esse detinebant e seu a vita solitariaenestiunt. . . & eontemplativa ad clericalem & activam

et idem Rebunus num. 3. regulam in-itransire videbantur. Labentibus vero saeculis ter Canoni stas communiter receptam : Re-linductum fuit , sicuti eriam nune eernitur gulariter omne beneficium praesumitur sae.iut mnachi electi ad Parochiales.Μonaculare eκ pri inaeva institutione , nisi prob iehi remaneant. Notandum similiter est Intur rerutare r ideo laecularis non teneturinocentium in sua Decretali cita re antiquos probare esse faeculare; quia saecularis habetieanones quos legerat apud Gratiarum iub. pro se praesumptionem. Haec ea n regula nomine S. Ambrosii dc Bonifacii Papae : h non . alet, quando unum beneficium untidie autem eruditi agnoscunt falso illos ca- vel pluribiis saecularibus datum sit in coni- nones his auctoribus adscriptos , ac apocry mendam. Commenda enim , ut notat vili- phos esse . Notandum tandem est, quod ta-naeus, quantocumque tempore perduret , sta-ime si usque nunc consueverint Episcopi pr tum antiquum benencii non mutat , sedimovere Canonicos regulares ad beneficia .

conterVat. Exceptaonem a regula subiungit eurata sine Papae dispensatione: & ita seia Instit. Theon Mori Tom. Il. M 3 tiant

194쪽

181 TRACTAT Us DE UiRT. RELIG. CAP. VIII.

Eant doctores eommuniter hoc fieri polle : regorius tamen XIII. quaesitus, num Canoniciis regularis de sui Generalis licentia possit ad curata beneficia promoveri λ Pontifex negative respondit. Ex quo insert Fas nanus . Canonicos resulares sine Papae dii, pensatione non posse ad beneficia parochialia.promoveri. Multo autem mimus, ut et

iam rei ponsum suit a sacra Congregatione, aliorum ordinum Resulares promovere pos-1unt Episcopi ad eiusnoli beneficia sine Papae dispensatione , quae concedenda rinnvidetur . nisi instante Episcopo pro Eeel si ae utilitate & necessitate. Van-Espen. Pari. II. 1it. XVIII.

Regulares promoti ad beneficia curata , si haee sint in Ecclesia saeculari non unita Nonastereo, ita ut simpliciter iuspatronatus pertineat ad Praelatum, quando ab ipso Praelato sunt praesentati , ae ab Episcopo admissi, non possunt a. Praelato ad nutum amoveri non secus ae si essent beneficia. regularia , eo quod beneficia saecularia sint ex natura tua perpetua ; ideoque Regularis ita praesentatus ec admisius videtur institutus iuxta .naturam ipsi ux benefieii .

Ceterum si bene ficium sit regulare , idest parochialis Ecclesia sit iuris prorsus regularis i. Religiosi qui hisce Ecelestis a suis superioribus praeficiuntur , licet ex 'facultate quam ha ni dicti superiores, ad ipsorum superiorum nutum sint antovibiles , & etiam sine eaussa sit valida revocatio; ad hoc Iamen ut sit licita , necessario aliqua requiritur non levis caussa , ut non pro libidine, sed rationabiliter &iudicio boni viri removeantur e qhia honor delatus finem certi

temporis & loci non habet ς alias instamquerelam haberet removendus contra sit.

periorem. Sic Van-Espen, AZorius, Pellizarius, aliique.

Regulares per Abbates , idest per suos

superiores , ad Ecclesias parochiales eorum Nonasteriis incorporatas praesentati oc imili tuti accipere debent curam animarum ab Episcopo ; necnon 'ri iis quae curam animarum concernunt, Episcopo subiiciuntur, &eorum ordinationibus obedire tenentur. Et casu quo in ea cura deliquerint, ab Episcopo

puniri possunt ; nec Abbates seu superiores possunt sine Episcopi lieentia absolvere &revocate: licet circa hoc alii in contrarium sentiant, ut Pelli Earius cum aliis. Ratius Beneficia dividuntur etiam ratione omeli

dimidian adnexi in duplicia , & simplicia. Duplicia sunt quibus adnexa est vel animariim

cura, vel iurisdictio in *ro exteriore , vel

praeeririnentia , vel rerum ecclesiastiearum

administratio. Simplicia ea sunt quae nihil 'horum adiunctum habent et sed vel solam

Breviarii recitationem, ut Prioratus saecula. res; vel Missae celebrationem , ut Capellaniae: vel assistentiam in choro , ut Can nicatus. Sed quia hodie usus invaluit ut beneficia simplicia dicantur quae residentiam non postulant; Canonicatus in hae sententia benefieta simplicia dici nequeunt. Bene- fiet a duplicia in triplici classe dividi possunt. Alia enim sunt maiora, ut Papatus, Cardinatariis, Patriarchatus, Primatia , Archiepiscopatus, Episcopatus , quibus subsunt. Α, batiae. Alia sunt media , ex quibus quaedam dicunt tu dignitates , qtiaedam perion tus , quaedam vero ossicia. Sed de his pro clariore notitia post beneficiorum divisiones si istus erit agendum. Tandem inter benefi-eia duplicia locum habent non in honore sed in ordine Parochiae r quae licet adn

xam habeant curam animarum; non tamen praeeminentiam & in foro exteriore iurisdictionem habent. Cum enim beneficia parochialia quaedam Monasteriis adnexa sint, constituuntur in illis Uiearii perpetui sub

ea pensione quam congruam dicunt , atque iis incumbit eura animarum , nnii Veri, Parochis primitivis, qui nullum sacramentum,& praecipue poenitentiae , sine Episcopi comsensu ministrare queunt. Dividuntur ulterius beneficia ratione modi Item ra. quo conseruntur, in titularia, &inea quae dantur in commendam. Titularia ea dicuntur quae ad vitam, cum plenitudine iuris , Liae secundum propriam ipsorum sundati tui. nem conseruntur; ut saecularia caecularibus, regularia Regularibus . Gunmendata vero vocantur ea quae a sumimo Pontifice eleri- eis saecularibus pro administratione de e stodia conseruntur , absque eo quod natura benefieii mutetur Hinc Commendatarii eκ sua e ditione seu institutione sunt potiu, 'administratores di custodes quam titulares. Ceterum duo sunt conmendariam genera. Aliae enim dicuntur decretae , quae nempe

dantur eum decreto quod , Commefidatario cedente vel decedente, beneficium personae regulari conserri debeat , ac si niimquam suis M commendatum aliae liberae, per quas sine tali decreto beneficium pure & libere.

datur in eommendam. Cum autem coemen

datam detur in vitam Commendatarii; hine omnia sere titularium iura ei competunt. Unde commenda perpetua aequivalet beneficio in titulum collato. 'Dividuntur pariter beneficia ratione per

sona

195쪽

P te e sonarum a quibus conseruntur , primo in eis Λω'' papalia, quae a stimidia Pontifice; &in epis-ι enitum copalia, quae ab Epilaopis conferuntur et le- eundo in concistorialia, patronata , non patronata, electiva , & collativa. Concilio. rialia ea dicuntur quae iis qui nominati sunt a Principe, conseruntur a Papa in consilio.

rio seu coetu Cardinalium. Abbatiae vero quae non excedunt sexaginta sex florenos , non sunt beneficia concistorialia. Patronata sunt ea ad quae nominat aliquis, sive laicus, sive ecclesiasticus , ut beneficium ab Episcopo ei

conseratur. Non patronata seu mere collativa ea sunt quae alicui conseruntur sine prae via alterius nominatione seu praetentatione.

Electiva dicuntur ea quae alicui per electorum suffragia ea nonice electo conserumtur. Et haec vel indigent superioris approbatione & eonfirmatione ς & dicuntur electiva confirmativa , vel non indigem , ut Decanatus militarum Cathedrali unti, & tunc Ocantur electiva collativa, quia talia beneficia sola electione conseruntur. Menos Item ratione ordinis quem exigunt , ω' i ne nefieia alia dicuntur sacerdotalia , quae re

AE R 3 quirunt ut illi quibus eonseruntur, in aetii pro visionis lint Sacerdotes , si beneficium a iundatione sit sacerdotale ἔ vel intra annum , si benefietum sit saeerdotale a lege , ut beneficia curata Cathedralium dignitates. Arinus vero nori computatur nisi a die pacificae possessionis : quae epocha non ubique est eadem ; quia alii computant a die prinvitionis numquam turbatae , alii a completa annua possessone. Alia dicuntur non lacerdotalia r & talia beneficia Sacerdotium non

requirunt.

Tantem Dividuntur itidem beneficia ratione modira iφης quo tenentur, in incompatibilia, & tompa tibilia. incompatibi in ea sunt quae limulaentui possideri non pollunt , quia adnexam habent curam animarum , vel residentiam exigunt persona em , Mi sunt Episcopatus duo b neficia curata, duae dignitates, vel P rochia& Canonicatus ἔ vel quae in eadem Ecclesia instituta sine cum eodem onere, idest ad eumdem finem , ut duo Canonicatiis vel C pellaniae quibus sit adnexa residentia in e -dem Ecclesia o Compatibilia dicuntur ea quae

. non exigunt personalem residentiam P nee habent idem omium codem tempore perio vendum: ae proinde haec simuI teneri pose

Dividitur tandem beneficium in manuale, quod licet prius detur in titulum . potes nihilominus ad nutum superioris collaturis Minoveri, ue ex cap. vi. 4e μι. Monach.

T. RELIG. CAP. VIII. Is

collisitur; & hoc defieit a proprietate beneficii , quae est perpetuitas e & 'in non manuale . quod conceditur in perpetuum d ita ut sine ii ista caussa, idest nisi ob crimen vel irregularitatem a8imi possint . . Alia etiam a Tournely divisio exponitur quae in Galliis est. in iis u : nimirum in be-ntaei a quae Graduatis addicta sunt ; & ea

quae conferri possunt etiam non Graduatis. Graditati ii dicuntur qiii per tempus competens in universitate famosa, quae nempe

quatuor iacultatibus constat, studuerint per .ecennium, magistri, doctores , liantiati , aut baeca laurei in Tbeologia ; per septennium licentiati in iure canonico , civili . Qui medicina; per quinquennium licentiat in artibus ς per sexennium bacca laurei sim- .plices in Theologia, qui per quinquennium in iure canimico aut civili. Nam duo sunt genera Graduatorum e alii simplices . quilolum suas graduum litteras habent eum studii attestatione; alii nominati , qui praeter hasce litteras & attestationes haiant ,- minationis litteras , quibus ab universitate in qua studiierint , nominantur & collatori praeientant cir , ut affectis sibi beneficiis do.

nentur. Beneficia vero non Graduatorum

sunt ea solummodo quae penaene a patronis lx collatoribus ecelesiastieis, quicumque su rint ; modo ii plus quam duo habeant beneficia praesentanda. Idcirco Graduatis non subiacent beneficia concistorialia , electiva .

confirmativa quae a Rege, ac ea quae a pa tronis laicis nominantur dc conferunturisItem dignitates Cathedralium. Nec Graduati ius habent nisi in beneficiis quae vacant per mortem . dc a Papa possunt praeveniri. Atia hue spectantia possunt videri hic in To nely.

s. III. De eccissasticis ignitatibus tam saecula risus ,

quam regularibus.

Iam dicti im fuit in beneficiorum divisi

ne , beneficia quae duplicia sunt . dici maiora : quae , quando adnexam habent iuri sectionem in foro exteriore simul cum administratione rerum ecclesiasticarum, vel cum praeeminentia supra reliquos quoad locum nrasis honorificum dicuntur etiam dignita. tis, ut Papatus, Episcopatus,&similia. Dignitas vero secundum Rebo um dicitur quae. μdam praes-Mntia cum iurisdictime r quae cingnoscitur ex praeeminentia & iurisdi stione. quando ad hoc est instituta ut sit dignitas; vel ex consuetudine quando consuetudo facit ut sie

196쪽

dignitas. B eficia igitur quibus huiusmodi,nem dc praeminentiam inter dignitates ,

praeeminentia cum iurisdictione ex institu consuetudo inspici debet singularum Ereletione vel ex consuetudine adnexa est, Vo istarum , quae iere in singulis diversa est . . cantur dignitates. Dignitatis nomen hocmo 'cap. Cum olim de conjuetuae Va Especido im)ptum erat prorsus ignotum urioribus Part. II. 1it. xv III. Pap. II. Eeriesiae laeculis , quando , nondum exortis Cum isitur dignitas sit omelum quod ha-heneficiorum titulis, per . solam ordinatio ibet turisdictionem in clericos, adnexam eum rem clerici ministeriis ecclesiasticis applica iret iura ecclesiasticarum administratione ac bantur, ipsaque ecclesiastica ossicia ipsis Or ipraeminentia lupra alios: laine cum hoc inis dinibus erant adnexa, ac per ipsam Ordina' veniatur tam in elem saeculari , quam in et onem ius percipiendi ecclesiasticos p Ven' regulari ; dignitates quoque maiores non rus adipiscebantur, di omnis dipnitas atqueiminus quam beneficia aliae sunt saeeulares, praeeminentia a dignitate ordinum peteba taliae regulares. Dignitatum saecularium maritur, ipseque maior reputabatur in ecclesia tiorum praecipua & omnium maxima est Pasico ministerio qui maior erat in Ordine .ipatus. postea Cardinata tuν, Patriarchatus , Postquam vero inducti sunt beneficiorum ti 1Pmmatia , Archiepiscopatus , Epalcopatus . tuli , & seiunctim ab ordinum collationeiAbbatia . Prioratus , Archidiaconatus , ΛΘ conserti eceperunt ossicia, quae inter Caninichipresbyteratus, Deca natus, Praepositura . nicos, dum in communi vivebam, erant stin'sPrinii certatus Ecclesiarum cathedrplium Min. plicia ministeria, ac superioris arbitrio m ique colles tatariim. Immo cum Camnicatus mittebantur & adimebantur, ut hodie apudiEcclesiaraim eathedralium sit multo exceruCanonicos regulares; plura reperiuntur quaeilentior ac dignior Caminicatu collegiat in dignitates erecta sunt cum Ordinando' riim, necnon aliorum quorumcumque cleri-rum quidem honore, sed cum sacri ordinisicorum , & quia Ecclesia cathedralis honore contemptu: quia ex tum non ordines, sedivincit ac superat dignitate Ecclesias eoij heneficia de dignitates vulgo aestimari coepe-igiatas alias ille quascumque & quia Cano Tunt. Ad hoe vero ut dignoscatur , quaenaminici Cathedralium sunt supremus totius dice-heneficia maiora sint , & nunc etiam di-ieesis Senatus e non immerito illos recensent Initates, notandum est eum Theologis &laliqui inter dignitates; praecipue eum nunc, canonistis, quod beneficia Cathedralium &Iut notat laudatus Van-Espen , mos in ri Collegiata ruin, ubi dignitates in suis bene- clesiis invaluerit ut dignitates reputen-ficiis ortum habuere, quaedam habent iuris itur de dieantur etiam illae quae nullam ha- dictionem in clericos cum administrationeibent iurisdictionem & rerum administraxerum ecclesiasticarum di praeminentia su- tionem, sed solum supra aliquos praeeminen-pra reliquos; & haec beneficia sunt sinuit ci- tiam in choro , ut vix ullus inveniatur ho-gnitates. ut 8Matia, Archidia ronatus, Deca-idie personatus. Et eo vel maxime quod C Natus, Primi certatus, Praepositura : quaedaminonici Cathedralium deputari possunt & d adnexam habent solummodo praeminenti miputantur, si opus sit, & a summo Pontios ne tutis dictione & rerum administratione ;ice, & ab eius Legatis iudices delegati: quidi vocantur personat iis r quaedam vero sin honor aliquam dignitatis rationem praesi Iam habent rerum administrationem sine iu-iponit. Ita Λεω ins . Et ut aliqua de hisce xisdictione & praeeminentiae & haec dicun-ldignitatibus hie delibetur notitia, eorum contur omela , ut sunt munia sacristae , cus iditio & ossicia breviter expopentur ἰ cum dis, thesaurarii, ut ex Glossa cap. I. de con-lsit potius Canonistarum quam Theologo suetud. ubi notat , non obstante eo discri-irum munus ex professo h ς rtrdetare. nilne inter dignitatem, personatum, &om. Inter dignitates igitur quα i.cro ecclesia- ν sm,cium , iitra aliquando uti promiscue his celsticorum ordini sunt addic , pr cipua at- dieritia. Nominibus, ut in cap. Cum accessissentvri .imie omni suPr a est Papatus , nempe in conditur. in quo idem Primiceriatus ei r- excellentissima dignitas qua insignitus estra initium textus vocatur petibnatus, post-isupremum in terris Ecclesiae Christi visibile

ea dignitas, ct circa finem capi εis nominaia caput, eiusdemque Christi Domini vicarius, tur ossicium. Ad dignosceodum vero, quaeis ac successsor Petri Apostolorum principis .mam pro dignitate habenda sint , attenden-1Unde sicuti Ecclesia a sancto Apostolo eotis da est institutio , di potissimum eis, suet Isecrata, ex suprema Christi Domini disposido. Nam quaedam in una MeIesia reputan-itione prima est & eeterarum eaput; ita P tur omela ae simplieia benefieia , quae in tri successor qui illi praeest, idest Romanadialia sunt dignitates. Similiter quoad indi-iEcclesiae Episcopus Glotos antecellit Episco

197쪽

pos . Hine riclesia Romana qliae ab ipso insemediate regitur . dicitur mater re magistra aliarum omnium Ecclesiarum ex cap. M. de fori competent. ὶ ita ut qui se ab illa dil- iungit, vel non credendo aliquem ipsitus fidei articulum , seu falsa dogmata sectando, vel obedientiam subiectionemque ipsi aut eius capiti denegando , habendus iit tamquam hoeticus & schismaticus, & ab eleriorum numero prorsus extraneus: ac ideo

in aeternae perditionis iudicio; sicuti ab Arca Noe exclusi omnes diluvii aquis consumpti perierunt. Lancelotius lib. I. tis. v. iiis ius vero Aetorius 8c van-Elpen. Hic Christi vicarius vocatur Papa, ideli Pater Romanus Ponti sex, cum sit etiam Romanae urbis Episcopus, ubi tenet unum ex Cardina libus pro suo generali 'vicarao ; Archiepiscinviis, inii subduntur suffraganei Episcopi; Patriarcha totius Occidentalis Eccletiae,&ut ta lis praeeit Praelatis omnibus cuiuscumque gra dus, rexionum ac provinciarum occidentis, id-

est Italiae, Germaniae. Galliae, Hispaniae;&totius Ecclesiae Antistes , cui totius Orbis omnes iubiiciuntur Patriarchae , Primates , Archiepiscopi, Episcopi, quibus omnibus tu ra dispensat ut primus Ecelesiae Palios &Praesul, ae omnium Ecclesiarum vilibile caput oc Christi vicarius . Qitare ex priscis

etiam temporibus vocatur Dominus noster sanctissimus ac beatissimus e nempe ratione

supremi muneris , ossicii, potestatis. dc dignitatis. Summus Pontifex non poteli a dignitate sita ac potestate amoveri ac eiici , nee si aliquo iudieari , niti propter haereseos erimen; non vero propi r qiiamvis --xum foeditatem e quia praecipue datus est Ecclesiae ut doctor fidei & magister veritatis . Et quia lacuti quilibet Clitis ianus qui per haeresim defetat a veritate fidei , aes init elle membrum Ecclesiae ; non vero ii tantum deficiat a morum sanctitate r ita Romanus Pontifex, si laberetur in haeretim , desineret esse eaput Ecclesiae ; non autem si tantum declinaret per quaevis alia crimina a vitae probitate, iuxta illud Μatth. cap. ux III. Super calbedram in re sedemus Scridie oe Pharisaei. Omnia ergo quaecumque dixerinι vobis, fervite εν facite e secundum υ

ro spera eorum nolite facere .

Cum autem si mus Romanus Pontifex ni de universali Ecclesia sit primus inter summi omnes Ecclesiarum Praesules non soli im diis x Mificis initate, sed etiam auctoritate & potesta-ID ς a te te, on secus ae S. Petrus cuius hie est i ta gitimus successor, inter ceteros Apostolos :

.versali medico pro quommque spirituali morbo fidei dc morum de plenitudine potesta tis & alictoritatis quam immediate a Christo Domino accepit. super omnibus Christiani Orbis fidelibus incumbit sollicitudo invigilandi canonum observantiae dc executioni per universum Christianum orbem, ac rebelles 3c contumaces poenis c nonicis coereendi : ad differentiam inferiorum Praesulum, idest Episcoporum , qui sola caritate , non vero iurisdictione fines sitoriim dioece- sum transire valent. Item ex eadem plenis sima, suprema, ac universali ipsius Papae scis per i etesiis omnibus potestate dc auctorita te fit ut ipsius leges, decreta, ac constitu tiones in caussis ndei ac m)rtim ad Ecclesias omnes pertineant : Ac quia est supremus

quorumcumque negotiorum ecclesiasticorum

primarius iudeκ & mas iller; tenentur Christiani omnes eκ conscientia humiliter ac prompte ipsi obtemperare. Nam, esto, quod etiam in fallibilis non supponatur : provis rie tamen ipsius decretis quae apud fideles omnes este debent naaximi momenti, saltem ad non dogmatietandum contrarium , qua do Ecclesia non reclamet dc contradicat , parendum est. Insuper eum Ecclesia Romana sit magistra, columna, firmamentum V

ritatis, quae fideles in fide roborat, dc iure divino omnibus praeeit : idcirco in controversiis fidei i relisionis , ac morum praeci puae partes liant silmmi Pontificis: illide in huiuscemodi dubiis consulendus est, ipsius ite quaerendum est responsum , nec quidquam magni momenti definiri debet in Ecclesia quia ad ipsum non reseratur. Etenim licet

non sit solus supteitius controv8rsarum iudex . eum tamen inter iudices primus sit ae praecipuus tum dignitate, tum auRoritate , ad quem praecipue spectat examen dc cen

sura super doctrinis , libris , dc auctoribtis, i csosque approbare & reprobare , de rebus fidei haereses condemnare dc oppus nare , necnon definire in quaestionibus fidei , ir- rum, dc disciplinae , etiam sine Synodo; hine

ad ipsum omnes huiuscemodi catulae sunt referendae, necnon aliae omnes quae maiores vocantur. Porro in harum caussarum serie illae etiam recensentur quae dunitatem per

sonae respiciunt; ut si de Episcopis agatur. Nam eum in Romana Sede semper immineulata servata sit veritas ipsa; ideo puruses sons veritatis , ut omnino impium sit , nec longe ab haeresi distet dubitate aliquo falso dogmate ipsam ulli posse vel ela

rare .

Potest quoque suminus Pontifex dispensare a

198쪽

TRACTAT Us RE UIR T. RELIC. CAP. VIII.

re a legibus omnibus ecclesiasticis , etiani teneralium Conciliorum: in his tamen casibus in quibus ipsit inmet Goncilii im dispensaret, &iuxta retulas in Coiicillas ipsis praescriptas pro dispensationibus. Nam cum Ecclesia nequeat temper in. Concilio congregari , & necessita urgeat dii pentationis ἔ r currendum est ad eum qui maiore pollet in Ecclesia auctoritate, ac omnium Epit copo

rum est caput, centrum unitatis , atqDe Catholicae communionis cullos , interpres & i deκ sit per Conciliorum intentionem ac sensum , dc iple quoque sacrorum canonum au

Hor , & universalis Eccletiae primus legi P

lator . .

Ius pariter habet summus Ponti sex vi sui Primatus congregare generalia Concilia, ipsa-lque de uno ad alium locum transferre , ex

iussa caussa suspendere , dc quando legitime

consummata sint, confirmare. Nam cum hae-

Teticorum audacia dc pertinacia summi Romani Ponti fieis auctoritate & iudicio cona primi non potest ; necesse est ut omnes prinvinciarum Episcopi in. Concilium confregentur, quod universam repraesentat Ecclassiam, ac eius suprema & infallibili auctoritate tam perniciosusti Ecclesiae malum praes a re ac penitus extinguere o Et licet aliqui Theologi sentiant, posse etiam stiprenκ s tempora-las Principes Concilia generalia eo rega re, ut aliquando iactum dicitur, & facti immit quo)d Nicaenum congregat Lim opera COMstantini Magni: nihilominus ue legitima sint Concilia & in nomine Christi congregata . ita necesse est ut adsit saltem consensus expressus vel tacitus Romani Pontificis, ct ab ipso non revocatus , & quod ab ipso non suspendantur , ct in eorum fine ipsius a ctoritate eonfirmentur , ut non Coiicilia ,

sed Conciliabula forent nullius auctoritatis di roboris, ipso reluctante, idest si ab ipso

essent disiuncta. Et revera si Concilium gen rate corpus repraesentaret Ecclesiae sine sum mo Pontifice, quando hie legitimus existat, scilicet mortitus non sit, vel Ecclesia schisemate non sit divisar esset eorpus in principaliore parte deficient , nempe in capite ;idcirco nonnisi imper sectum corpus & inutila. Etenim impossibile est ut, quando sum. mi Pontificis auctoritas non accedat , ali quid canonicum in Ecclesia stabiliatur. Tandem ob supremum imperium quod summus Romanus Pontifex recepit a Chri so Domino super omnes Christiani orbis Ecelesias. ad ipsum spectat instituere supremas dignitates Ecclesiae, ut Patriarchas, Prima

tes , Archiepiscopoνὰ idest Ecclesia; bintro.

politanas ; Sedes novas instituere Episeopais tuum, vel saltem a Μetropolitis erectas conis firmare ; halce coniungere, si opus sit , aedis iungere; per regna ac Mundi provinciis 'Nuntios seu Legatos mittere ad suprema Ecelestiae negotia pertractanda; Μissionarios ad infidelium terras pro Christianae religi

nis propagatione mittere . Omnia tandem instituere ac ordinare quae ad regimen uni. vel salis Ecclesiae utiliter ac neceilario per

tineant. Sic Natalis Alexander in sua E

aliique .

S. I V. De sanctae Romame Ecclesiae cardini libus. Cardinalis nomen a multis retro iseu licauditum ac usitatum suit in Ecclesia ; sed diverso modo ac nunc eo utitur Ecclesia Romana uitia enim ob fidelium multiplicationem non amplius satis reat lista episcopalis seu eathedralis Ecclesia sicuti prioribus temporibus , ut omnes fideles quorum permulti ab ea valde distabant, spiritualia reciverent ; opus fuit Ecclesiarum quoque

quae oratoria nuncupabantur, numeriam a

gere, ipsisque assignare Pcesbyteros e & si

oratorium non erat dignum Presbytero e Diaconus assignabatur qui curae spirituali fidelium incumberet. Erecta igitur fuere non solum in amνlis civitatibus plura oratoria , sed multo magis ruri in usum rusticorum a civitatibus episcopalibiis diis toriim Hae sunt origines curarum parochialium . Hisce oratoriis Presbyteri praeficiebantur ut popu

lo fideli spiritualia ministrarent; dc praeci pue baptismum perie litantibus absolutionemque . impertirentur ἰ observarent populi . mores ac referrent Episcopo , qui saepe haec oratoria visitabar ad congregandos fideles Presbyteri vero ac Diaconi qui illis praeficiebantur, strincipio a solo titulo, hoe est. a Pamchia denom insantur ἰ mstea vero cceperunt appellari Cardinales , tir ab lix distingueremur qui Ecclesiis suis non ita a se fixi erant, quosve Episcopus vel certis di bus, vel ad tempus eo mittebat. Etenim Carisdinalium nomen significabar eos esse qui sica; ita titulis suis astixi erant, ut ianua cardinibus nomina. sitis insistit; quibus designata simul quaedam portio ecclesiasticorum proventuum , sicuTaliis elericis.dabatur pro eorum sustent

tione r & qui praesidebant Ecclesiae' presbyterati, Cardinales presbyteri ; qui vero diaconali, Cardinales diaconi vocabantur. Ad

199쪽

TRACTAT us DE UIR

exemplum eiusminti clericorum titulus Cardinalis dari coepit etiam Episcopis , ut distinguerentur ab Episcopis visitatoribus &c-,mendatariis, qui Ecclesiam regebant ad tempus i quales erant vel vacantes, vel ri. cini, quibus ii ire fiduciario vacantis Ecclesiae cura cori missa erat . Uno verbo Epistopi , Presbyteri, Diaconi Cardinales in hoc unice ab aliis non Cardinalibus disterebant , quod illi tamquam proprii & quasi fixi acim ibiles ministri , non secus ac cardines fixi sunt ae ei rea illos valvae volvuntur , Ecclesiis suis estent intitulati , populusque eorum curae conmaissus in ecclesiastico regimine & animarum cura quodammodo circa ipsbs volveretur: alii vero, idest non Cardinales, tamquam adventitii & auxiliarii alicui Ecelesiae erant allignati, atque iuxta veterem Cardinalium nomenclaturam hodierni Parochi vere, dicerentur Presbyteri Cardinales cum eo tempore non ita appellarentur nisi Ecclesiarum pastores; minime verona diectantur, idest Cardinales, Vice pastores. Et hoc patet ex ipso iure canoni- eo correcto editioniis Antuerpiensis anno ΜDCXLVIII. ad cuius marginem notastrex Antonio Auguvino: Cardinater Sacerdoses hoc loco non urius tantum Romae , Iedaliarum ratam civitvium primos interpretamur , quibus sisHι idest Parachiae commissun-εων . Ita hic Van-Espen . Et ex decretali Leonis IX. legimus etiam circa medietatem

saeculi XI. Eccletiarum citriones dictos fuisse

Sacerdotes Cardinales .

Illi Cardinales presbyteri quos hodie cura tos appellamus . crescente fidelium coetu , initar Episcoporum se habuere , hoc sensu ut ordinaria saera, exceptis Episcopo speciatim reservatis , in Ecelestis sibi commissis Peragere aeque possent ae Episcopi in mai re taetesia seu eathedrali: imnis populusaeque illis addictus ac Episcopo ; ut non alibi quam in Parochia rem divinam facere tuerint. Nam in suis titulis seu Ecclesiis licitum erat hisce Presbyteris sacrum saeere & praedicare etiam 1blemni tempore . Hoc tamen non universim, sed in Ecclesiis potioribus seu matricibus, ubi di solummodo erant sentes baptismales , & eae Ecclesiae plebs vocabantur, quemadmodum Presbyter qui illis praeerat, dicebatur Plebanus; quod nomen adhue in aliquibus Ecclesiis servatur. Εκ unaquaque vero Milesia baptismali plura pendebant oratoria seu minores Parochiae, eluti illius filiae. Curatorum porro erat imiantes ante & post eonfirmationem institue-xe, corrigare mores , peccatores converte

T. RE Ll C. CAP. VIII. IS

re, consessionibus vacare extremam uncti nem, viaticum , ac sepulturam illis concedere, necnon matrimonia consecrare , sola confirmatione ac clericorum nrdinatione Epi.

scopis reservata. Suo iudicio psalmistam seu

cantorem facere noterant οῦ non Vem Subindi aconum minoresve clericos removere , nee

laicos a sacris arcere. Ineunte saeculo XL iurisdictionem contentiosam sibi arrogarunt,ae ultra tercentos annos exercuere. Hanc

cum pluribus aliis iuribus e scopalibus soli conservarunt Romanae Ecclesiae Cardinales. Sie P. Thomassinus in sua Ddcip. Eccl. dc Eleury in suo Iur. can. Unde usus nominis Cardinalis est pervetustus & notissimus a multis retto saeculis in Ecclesia , & praecipue tempore S. Gr

gorii Magni, quando hae appellationes erant .valde usitatae per totam Latinam Ecclesiam Atque frequentatae; ita ut transierint

et ian; ad clerum Ecclesiae cathedralis , etiamsi ibi essent aliqui tantum Subdiac ni , ut ex laudato P. Thomassino loci dii. ubi notat, pon solum Presbyteros & Diae nos , sed etiam Subdiaconos alleui Ecelesiae fixos appellatos suis e Cardinales. Verum ruidem est, quod nomen Cardinalis non au-ίebatur nisi inter huius ita di clericos qui morabantur in civitatibus episeopalibus, ac proinde inter clericos cathedralium ; donec postremo appellatis Cardinalis propria facta est solius Eeelesiae Romanae. Et revera I annes XIII. in conserendo Primatum Archiepiscopo Magdeburgenti ita cavet in suo di,

plomate de clero illius Cathedralis . cererum, more Romanae Ecclesi, Ecclesiam tuam duodecim Presbmeros, septem Diaconos . . vi-νnti quatuor Subdiaconos Carinales , qui 1anduliis O linis utantur , habere Volumus. Car.inales igitur etiam Ecclesiae Romanae . qui nunc tantae sunt 'disnitatis ae decoris in tota Catholica Ecclesia, olim non erant nisi ut Cardinales aliarum civitatum Presbyteri & Diaconi in suis respini vis Ecel

siis, & titulis Romae erectis, ta uam O dinarii & fixi adscripti ministri, quorum praecipuum officium erat illarum Ecclesiarum seu titulorum curam gerere, muniaque

Presbyteri seu Parochi aut Diaconi obire ,

iisque se totos impendere: tametsi tunc etiam Presbyterium constituerent, cujus co silio & opera Romanus Episcopus ac iani versalis Ecelesiae Pastor Ponti sex utebatur. Diaconiae G ant quaedam loca erecta & di- Quid stributa per quatuordecim regiones in qui- nymbus urbs dividebatur , in quibus per Diacinnos regionarios alebantur pauperes, viduae, uibe.

200쪽

anapilli , senes eius regionis r dc in diaconia quae erat quasi publica domus & hospitalis,

adiunctum erat oratorium seu laeellum ; dc proprius Diaconus qui ad ministrandum di-liis personis praeficiebatur , Diaconus Cardinalis appellabatur. Exolescente vero pau latim usu harum domorum seu hospitalium,

ipsisque aedibus dirutis , solis sacellis imoratoriis nomen diaconiae remansit , a quibus tandem Diaconi Cardinales Rciinae diditiunt. Hisce quatuordecim diaconiis sive titulis Cardinalium diaconorum, si credamus Onuphrio Pan vano, additi suere alii quatuor.

quorum munus tantum erat Lateranensi

Basilicae vel Pontifici Romano ibidem celes branti ministrare. Idcirco legimus appellatos fuisse altaris Latera neniis ministros. Et . hic numerus Cardinalium diaconorum . quicum quatuor ereatis pro Lateranensi liaci sta est octodecim , numquam legitur suisse

immutatus. Titulos vero Cardinalium presbyterorum , quos etiam ante MCx. viginti octo enumerat Panvinus , monet aliquos illorum circa tempora Greaprii I. suisse mutatos.

Cardi. Nullus erat antiquitus in Romana Eccle inium Caedin1lis Episcopus praeter Romanum

s 3 μ Pontifieem intitulatiim illius Ecclesiae Episcopum ; & nonnisi circa saeculuin uildeci-nvim vel duodecimum hi instituti suere, ut vult Panvinus. Nimiritim quod Ecclosiae Lateranensi quae est specialis sedes Romani Pontificis, & propter suam & Episcopi Romani excellentiam septem Epitcopi ex eircumvieinis civitatibus assignati suerunt , qui statis solemnibiis diebus singuli coram Romano Pontifice in eadem Balitica divina celebrarent mysteria , vel Pontifici celebranti assisterent, ae sinculis hebdomadae di bus super altare D. Petri celebrarent r ob eam eatissam Episcopi Cardinales, id est mi mei pales , quia huius Ecclesiae ac Ro. Dam Pontificis ministerio adscripti elient , appellari coeperunt. Ni septem Episcopi Cardinales Lateranensis Ecclesiae olim suerunt ostiensis, Silvae Candidae salias S. Riistinae pot-

tuensis, Sabinus , Praenestentis , Albanus , Tusculanus: qui nunc si in t dumtaxat sex ;quia a Callivio II. Ecclesia S. Rustinae unita fuit Episcopatui Portilensi. Unde colligitur, quod a saeculo undecimo vel duodecimo triplex est gradus Cardinalium, si ve triplex titulus Cardina latus : nempe Episcoporum , Presbyterorum, ac Diaconorum Et hi , sic ut antiquitus , constituunt clerum Roma

num , dc Collegium sive Senatum, qui nunc vacatur Conci licrium , sine questim consilio

r. RELIG. CAP. VIII.

arduum nihil solet agere Romanus Ponia

Verum in hoc discrepant Cardinales ti strorum temporum ab antiquis, quod in praesenti potiantur praeeminentia super omnes alios e clero, tametsi Episcopos, Archiepiscopos , Patriarchas. Nam ex quo summi

pontifices eardinalitiam dignitatem ad Ria manae Ecclesiae quae omnium Melesiarum eli mater , & ipsi M Romani Pontificis i lius Eceletiae Episcopi dc capitis decorem

valde extulerunt; iuxta constitutionem xv. Eugenii lv. quasi unum corpus cum summa Pontifice constituunt eo' proportionalites modo quo Canonici eum Episcopo , suntque eius coadiutores in pontificalis muneris ci rea negotia omnia universalis Ecclesiae executione de regimine. Unde merito est dignitas nuixima post summum Pontificem , ae super omnem Ecclesiae clerum praeminentiam obtinet. Porro Cardinalium munus in Ecclesiae ne- t est .gotiis dirigendis maxime elucet in Sacris Congregationibus Cardinalitiis, quae ignotae M pii. . antiquitus , variis postea temporibus in- legia re. st uiae. minc frequentiores sunt. Hae Con 'ει greyationes sunt veluti quaedam Collesia

Cardinalium, per Pontifices instituta ad certa negotia dirigenda , discutienda, & terminam da : ut congregatio interpretum Concilii Tridentini, saerae Inquisitionis , super negotia Episcoporum de Rehularium, Indicis, acrorum Rituum , dc aliae quae sunt ordinariae & perpetuae ; cum aliquando ob aliati od particulare negotium extraordinarias e putet Papa , quae , soluto tali negotio, ipsae quoque Blutae remanent. Qui susus rem deprehendere cupit, recurrat ad anonis as, dc praecipue Bamosam. Dignitas Cardinalatiis eo magis etiam re

lucet , quia electio summi Pontificis quae , Sede vacante , olim fiebat suffragiis cleri populique Romani , devoluta est ad solos

Cardinales tempore Romani Concilii si ib Nicolao II. anno ΜL. quUdo data est haee saeuitas Cardinalibus Episcopis , cum interia

ventu tamen etiam aliorum cardinalium; &sub Alexandro tu. in Concilio Lateranensi III. facultas redacta fuit ad duo tertia suseseastiorum totius Collegii Cardinalium quillatuto tempore intervenirent ad Conclave pro tali electione, vacante ob m rtem Pomtificis Sede , si uta Romani Imperatoris

confirmatione, sicuti antea a multis saeculis fieri consueverat. Sic Thonras sinus supra la

datus a

uando Pontifices nondum ad tantum

SEARCH

MENU NAVIGATION