장음표시 사용
201쪽
TRACTAT Us DE UIR T. RELIG. CAP. VIII. igo decoris fastigium Cardinalitiam dignitatem
evmerant, hunc ordinem servavere , ut ne
Cardinales quidem Episcopi ante alios Episeopos ordinatione priores subscriberent, nec sederent , nee Cardinales presbyteri ante Episcopos . Coeperunt pruno Episcopi Cardinales anteire aliis omnibus Episcopis; & eo postea Cardinales alii paulatim pervenere. Hane praeminentiam etiam super Archiepiseopos leguntur habuisse iseulo XI. & XII.
in Conciliis Romano dc Beneventano. Sed tune non perseveravit , dum suum locum recuperavere Episcopi. In Coneilio tamen
Lugdunensi anno MCCLXXIV. sederunt
omnes in eminentiore loco ante Archiepiscopos r immo in Concilio Lugdunensi II.
ante Latinos Patriarchas , Coni tantinopolitanum, & Antiochenum. Nec mirum: cum ante haec temtiora in Oriente non tantum
supra Episcopos , s ed etiam supra Metropinlitanos sEderint quinque vel sex primarii Ecclesiae Constantinopolitanae Di amni. In Concilio Lugdunensi I. Cardinales donati sunt ab Innocentio Iv. galero purpureo , qui vix ante tempora Clementis VI. leg, tur ad ipi, missus in provinciis ; sed ipsi
Romam ad illum suscipiendum contendebant. Gregorius XIV. concessit eumdem pileum rubrum etiam Cardinalibus ex ordinibus regularibus assumptis . Donavit illos deinceps Paulus II. alio purpureo capitis imtegumento mim re, quo uterentur , quan
. documque eis non liceret galerum gestare. Ante Innocentium IV. donati fuerant pu pura , si non Cardinales omnes , certe Ca
dinales Legati; quod postea a Gregorio XIV.
extensum imit ad omnes Cardinales e dc ab Urbano VIII. datus fuit ipsis titulus Eminentiae , quo novi, alius uti potest nisi Magister Equitum ordinis Hierosolymitani, & elesiasti ei Electores Imperatoris. Crux a Cardinalibus , nisi Legati sint , non desertur e sed id tamen obtinuerunt a Gregorio XI. ut neque Archiepiscoporum, neque Pa triarcharum crux eoram ipsis explicari posset. Cardinales presbyteri yomanae urbis ,& Cardinales similiter diaeoni in titulis suis& eapellis subiectis episeopali aut quasi episcopali utuntur iurisdictione: ita ut visita di, interdicendi. excommunieandi auctoritatem habeant. Cardinalium tandem palatia gaudent privilegio asyli. Aliis permultis pintiuntur Cardinales orivilegiis , quae in Canonisiis & ecelesiasticie hi uoriae scriptoribus Videri possunt , ut in Thomassno , van- Espen, Fleury , ae in aliis . Cardinalis titulus adhuc remanet Caninnieis Compostellae ac aliquibus aliis. Et Archiepiseopus Salisburgensis assert galerum rubrum in stemmate, ex titulo quod sibi assumit Cardinalis nati. Numerus Cardinalium saepe mutatus suit: nempe aliquando plures , aliquando pauci res fuere. Nam quando creatus suit Nic laus III. anno scilicet MDLXXVII. non erant nisi septem Cardinales viventes ἰ qui eos statuit ad numerum viginti quatuor: &ita etiam statutum fuit in Concilio Basileensi. Post Concilium v ro Basileense Sixtus Iri & Alexander VI. numerum Cardi. . nalium ampliarunt. Sed nemo ex his eos extendit ultra numerum trium & quinquam
ginta et imm nec eum numerum attigerunt
usque ad Leonem X. qui eos auxit ad quinque & sexaginta simul viventes, quod numquam nec antiquitus, nec recentioribus sae-
eulis facturi suit. Et hoe exemplum secuti sunt Paulus III. & Paulus IV. qui Cardina.
les auxere ad numerum septuaginta : iuxta
numerum septuaginta seniorum quos in sui subsidium assumpserat Moyses , iuxta divisenum mandatum ἔ dc septuaginta discipulo-riim quos binos ante faciem suam mitte dos iussit Christus Dominus . Porro Sixtus V. in sua Constitutione quae incipit Postquam
verum, decrevit ut in posterum ne ob urgentissimam quidem eaussam hic numerus
De Episcopis, eorumque potestate acuenctioniιus . . Episcopus est vocabulum Graecum , quod Epit ἐLatine idem sonat ac speculator : cap. Cleros s. Episcopus dist. xxx. Episcopi sunt in Ee- talis. 'elesia post summum Pontificem Romanum principes Sacerdotum in sua dioecesi, electi a Cliristo Domino ad regendam Ecelesiam
Dei. Sunt enim suctetares Apostolorum si uti Romanus Pontifex , quatenus universalis Ecclesiae visibile eaput, D. Petri Ap stolorum 'prineipis succeGr est . Unde ordo Episcopatus maximus est in Ecclesia Dei , oc exinde etiam ipse summiis Ponti sex sese appellat Episcopum , ut notat Glossa in
Proorem. v I. decreta V. Episcopus. Et revera
non secus ae Episcopus in ida diceresi est l. speculator de inspector super gregem suum , sicut denotat solium aliis eminentius , ubi in sua Melesia residet Episcopus ut omnes respicere queat : ita summus Pontifex spveulatur de vigilat super fideles omnes uni versalis Ecelasiae . ne fraudibus hostium Christia- i
202쪽
id initiryo TRACTA TUA DE Visita irae veritatis , sanctitatis , ae salutis in
spiritualem ruinam inducantur. Episcopus i itur congrue dicitur Sacerdos sumnius in Ecclesia r quia ultra situm ordinem ni illus alius est in Ecclesia cap. De his cap. Munus de consecrat. dist. v. cum Epit copatus sit maior ordo qui sit in Eccletia Dei. Glossia v. Ephcopus in P. Oam. v I. decrciat. Episcopus dicitur Praeliit: quia in Concilio praesidet. Cap. inicia translati de sempor. ordinat. Dicitur Antistos r quia ante alios stans prae- eminet populo, & est prinM .s templi& dice-cesis Sacerdos. 6. Nos aut .u instu. de Ar1II. tutor. I. Si quemquam, & alibi. Dicitur Pontifex : cap. tantifices v II. q. I. Pontilbκ enim , ait Scaevola v. Pontifex , sic dictus est a posse, & iacere : quia, ut censet Alciatus, ius illi erat sacrificandi . Nam sacere apud veteres est lacrificare. Et Epist rus potest sacrificare , & sacere sacrificare per Sacerdotes quos consecrat . Ucrum hoc nomen Pontificis, quod olim in usu erat respectu cuiusque Episcopi, recentiores nonnulli ripae proprium sacere 1 itagunt. Aliquando Legatus Christi appellatur : uc in cap. Aeculatio quoque in M. II. q. VII.&in clement. I. I. Nee super de Gn. Episcopus enim tamquam legatus Christi destinatur ad regendas animas. Vocatur Pastor,
ab officio quod habet oves sibi commillas pascendi. Dicitur Sanctissimus in Ausbμι. d. Sanctissimis Episcopis. Hinc communis est sententia , quod status episcopalis persectior sit quam status Religionis, &Episcopiis debeat esse sanctior Religioso, ut potius
exemplis , quam verbis populum sibi commistum ad sanctitatem alliciat. Dicitur An peius seu Nuntius: quia mittitur ut Anx ins ad annuntiandum. Dicitur quoque lincerna super candelabrum, & sal terrae MatG. cap. v. quia omnibus praelucere
debet radiis probitatis & doctrinae; & condire subditorum mores sapientissimis inititutis & praeceptis. Episcopi olim de semetipsis loquentes servos huius vel illius Ecelesiae , sive servos & fideles Dei se appellarunt e quam formulam retinet ripa.
In ordine episcopali in Ecclesiae incremento varii successive instituti sunt gradus . Alii enim sunt qui dieuntur simpliciter Episcopi; alii Archiepiscopi; alii Primates; alii Patriarchae. De his omnibus sigillatim sex mo est instituendus . ordiamur igitur ab Episcopi. Epis topalis potestas universim ad tria e M' pita reducitur : nempe ordinis , iurisdictu . nis, & dignitatis ; seu alia competunt Epi-RT. RE Ll G. CAP. VIII.
scopo ratione ordinis , alia ratione iurisdictionis , alia ratione dignitatis . Et secundum ration m huius triplicis potestatis , distribuuntur Episoporum functiones seu om-eia, quorum alia sunt interiora , alia exteriora. Ratione ordinis competit Episcopo Christianos sacere per baptismum, Christi.- nos iactos per praedicationem instruere, ad miniculo orationum tueri ac succurrere, firmare in si te per confirmationem, aliis sacramentis pascere, Presbyteros ordinare, &Epilcopos qui similia faciant religionemque utque ad finem saeculi propagent , institu re. Item conlecrare virgines, templa, alta ria sive fixa, sive portatilia, sacella, vasa; benedicere ribbates, Abbatistas, Reges Regiliasque , dc velles aliaque divino insedivientia milii sterio, ut corporalia quae de iure canonico Episcopo sunt reservata; chrisma conficere oleumque infirmorum. Dixi per praedicationem : nam prima Episcoporum
iunctio seu omelum est praedicare . In primi tiva Ecclesia Episcopus lingulis diebus dominicis, ct saepius etiam , quoties se ilicet sa-erram iaciebat, verba habebat ad populum.
Verum cum nomine praedicationis intelligatur omnium credendorum ac agendorum illa
structio ; hine Episcopi debent non lotum publice, ted etiam privatim in domibus fregem suum in rebus fidei & morum , ut ad exemplum D. Pauli fiebat a priorum tem rum Episcopis , erudire , memores eorum , quae Apostolus scripsit ad Timotheum &Titum de curanis aetatis, sexus, ae conditi nis hominibus seorsim instruendis. Sic Eleutyin suis sessit. canon. Alterum Episcopi ossicium est oratio. Apostoli enim in Diaconorum institutione proqilibusdam ministeriis orationem & mini-. sterium verbi sibi reservarunt di & Apostolus in primis hortatus est Timotheum ut varii
generis preces pro Variis personis funderet. Quare oportet ut Epitcopus totus addictiis sit orationi, tum pro sonetipso, tum Pro p
pulo sibi subdito. Immo alios quoque adorandum induc re debet, dc publice in Eeclesia praeire; hecnon fidelibus formulas quibus domi eum suis familiaribus utantur , tradere, ae abusus superstitionis tollere . oemnium autem excellentissima orationis species
faetenda ab Episcopo est is a saetificii actio , quod proprie ab Episcopo offerri
Denique Episcopi est admini illare saer
menta , quorum duo nunc ipsi reservata suntl tamquam ordinario ministro. Et haec omnia
inter functiones Episcopi interiores recen seri
203쪽
TRACTATUS DE UiRT. RELIC. CAP. VIII. I rseri possunt r ne; ape quae ratione ordinis i euntur pertinere ad leeem dioece sanam . Et ipsa conveniunt. non extenduntur ad R 'rii lares , liceto. id . Ratione vero iurisdictionis reliqua omnia ceteroquin non exemptos ab Epileopi pote εἶ , ne si . Episcopo competunt quae respiciunt subiectiis ater seu vi huius imis ipse non potest obli. ritu a.o regimen. Et haec dicuntur ossicialgare Regulares, sed elericos tantum saecula spilcopi exteriora, utpote quae Mn com ires , ut tradunt doctores in cap. Dilectus.
petunt ratione ordinis , sed dirisdictionisiAliqua die tur pertinentia ad legem tu quam habet in peribnarum Deo consecrata iris dictionalem. Et haec extenduntur ad Re.
rum eura & reruna ecclesiasticarum admi igulares non exceptos, ut Morius Part. αnistratione. Epi copus rerum Omnium qua iInstit. morat. lib. III. cap. xxx II. citatus a iad religionem spectant. unicus, verus,&or lFleury in suis Instit. eam et. Notandum ulte.
dinari ius est iudex. Epismpi est quaestiones no irius est , quoaὸ subiectionem personarum tales &doctrinales ex interpretatione Scri idioecesiis, hane intercedere differentiam ele-pturae Ac Patrum traditione fideliter relata de tricos inter ec sietulares: quod saeculares seu cidere. Quoeirea habet potestatem eκaminan flaici subdunttur in his tantum quae conceris di libros omnes, qui in sua dioecesi vulgantur. nunt animae salutem , dc quoad caussas &Politia ecclesiastica ab Episcopo pendet, quildelicta quae spectant ad tribunal eeelesiasti- statuta condit, mandata edit, constituti inicum, a quo puniri possunt ecclesiasticis poe- .nes promulgat a modo universali Ecclesiae nis & censuris ; clerici vero subiecti it ne disciplinae & iuri publico sint eontonae. I' etiam quoad caussas civiles dc omnia crimi- 'psius est dis ensare in eassibus in quibus ca- na pro quibus iudicari nequeunt a laica ro-nones permittunt dispensationes , ubi prae ite state. Eadem cura quae incumbit Epite sens Ecclesiae utilitas i. postulet: hisce ta-rpo , complecti debet perlonas miserabiles , men exceptis qui longa coniuetudine Sediiveluti pauperes validos 3c invalidos, orsa Apostolicae reservati sunt ripse coadiutores nos , sive destitutos , sive simul ae nati in suae Ecclesiae ministerio sibi adiungit , sunt, expositos, senes ad victum quaerendunt quos vel saeris ordinibus initiat, vel certistinhabiles, dementes, stupidos, peregrinan-
benefietis: nam ipse est ordinarius collator tes praesertim religionis gratia . Hinc Epi- beneficiorum omnium quae sunt in sua diu:-iscopus debet examinare pauperes de eorumeest. Porro Episeoris iudicat in caussis cri- necessitatibus, moribus , religione; vere taminalibus ecclessiastieis, reosque punit . Prostes a vagabundis distinguere dc imposiori tribunali poenitentiali iudicat peccata , et-rbus ; ae inspicere ut eleemosynae fideliteriam maxime occulta, eorum qui sponte seldistribuantur . Haec suit in primitiva Ee- accusant. Iudicae peccatores publicos, etiamtclesia una ex praecipuis Episcoporum curis :invitos r eosque, si poenitentiae se submitte - & hane Prineipibus etiam dc maeistratibus re renuant, ab Ecclesiae gremio excludit . eommendebant. Sic Fleuryloc.cis. Res autem Cericos vero corrigit ae punit ob culpasi Episcoporum iurisdictioni subiectae sunt Ee- .etiam levissimas : utpote qui plenam Epi-ieleliae parochiales . Monasteria , Xenodo- seopo obedientiani reddere debent , dc samichia, piae Congregationes Confraternitates iactius vivere tenentur quam laici . Tandemique, aliaque pia loca, nisi speciali privit lites non solum inter elericos, sed etiam in-ipio sint exempta, ut ex toto tit. de religio feter saeculares componit. Porro personaequa- rim. in ε. Decretes. Item eorum res , iu- . rum praecipue cura commissa est Episcopo ,ira, necnon beneficia omnia sita intra fines
sive quae eius iurisdictioni subiiciuntur, suntldicereiis , quorum collatio non pertineat ad quotquot existunt intra fines suae dioecesis:iApostolieain Sedem. ini ad rerum eccles 3 - , maxime eius curae comm: ssi sint clerici,sstiearum administrationem Episcopi est hor- virgines, 'iduae, quibus si cesserunt Mon it deles ad decimas fructuum , primichi, Sanctiimniales , dc Religiosi omnes, quilitas, dc oblationes liberaliter faciendas; nee- principio eidem subiecti erant , nune vero non iuxta locorum morem immobilium do, . speciali sanctae Sedis privilesio ab eius iiDinationes atque qua un:que alias lanaati xiidictione sunt exempti; ex quo iure adhueines acceptare . olim bona omnia per dice-1uperest Episcopo benedicito Abbatum dc Α icesim eius potestati erant subiecta, de quibatis Larum, necnon dandi unitatores dc su-lbus post Deum nemini rationem reddere t periores Deo devotis virginibus . Hic au-inebatur . Hodie tamen Episcopi non nisi ea tem obiter notandum est , inter spectanti atquα mensae episeopali destinata sunt , ad ad episeopalem iurisdictionem generice aece- ministrant. Unde elare patet ex dictis , p
ptain aliqua dari quae speciali vocabulo di testatem epis opalem iurisdictionis multo
204쪽
Ist 1 TRACTATUI DE UIR T. RELIG. CAP. VI IL
maiorem esse quam sit potestas episcopalis ordinis . la ν. . Ratione tandem dignitatis Episcopo ea ised, mnia convenire dicuntur in quibus nec epi- ri . scopalis ordo , nee ulla iurisdictio exercetur; sed sunt potius signa honoris aut privilegia dignitatis episcopalis: cuius di suntiatdistorium sive solium , & alia episcopalia insignia de quibus infra. In potestate ordinis aliisque eidem ordine de iure divino adnexis , per humanam potestatem a. nemine quid auferri potest , nee limitari. Unde unus Episcopus nequit
esse altero superior: omnes enim aeque V
lide munia episcopalia, praedirationem scilicet, sacramentorum administrationem, aliaeque alia quae huic ordini competunt, exer cent, non seus ac inter Presbyteros quoad rellatem ordinis omnes idem sacere pos- sunt, ac pruinde nullus inter ipsos est alio superior. Dixi valide. Secus enim quoad li citum potestatis usum: quia hie i r potestatem humanam eoarctari potest; immo dc in totum suspendi, ut fit quando poena inni-xitur suspensionis. Et, etiam secluia suspensione, licite profecto non potest Episeopus ministrare sacramenta Episcopo. reservata extra fines propriae dioecesis & personam sibi non subditam praecipue lacerdotali odidini miliare e nam per sacros canones ad multa incommoda tollenda ex perturbata
iurisdictione id vetitum est. In hoe quoad propriam dioecesim Episcopi Omnes conveniunt . Differt tamen simpleκ Epi opus in potestate iurisdictionis ab Archiepis topis, Primatibus , ct Patriarchis et
cuia ille eam Iimitatam tenet intra fines suae diceresis, extra quam nullum prorsus ius ei competit; secus illi, quorum iurisdictio, ut videbimus , extenditur quoad ali
qua supra Episcopos sibi suffraganeos. . V I. De Archiepiscopis, Primasit 3, o. Patriarchis. Cum Apostoli eorumque discipuli, ut sa- nota. , lumen Evangelii diffunderetur , ad
explica. annuntiandum suam sedem , teste Irmini. naeo, & Tertulliano, fixerint in magnis civitatibus, quae utpote capita provinciarum frequentem habebant inseriorum civitatum concursum, unde non solum earumdem ine
lis , sed aliis quoque inferiorum civitatum obvaria nerotia ad illas convenientium fides Christi nuntiabatur; necnon celebritas urbium
in singulis provincias praecipuarum Episcopis ibi residentibus quamdam apud gentes minorum civitatum auctoritatem conciliabat rhine Ecclesiae istae , dc quia ab Apostolis vel ab eorum discipulis iandatae, At quia ab his
aliae Ecclesiae ortae sunt, magnum decorem obtinuere , ut postea tamquam matres agnoinlcerentur. mam cum ubique Christiana re.
ligio diffunderetur, dc fideles de die in diem
multiplicarentur, ac exinde unus Episcopus in civitatibus maioribus residens Latis non esset ut tot iunctionibus dc curae tam im mitis fidelium turbae vacare posset ea solis ieitudine quam salus tot animarum exposcebat; unde opus erat maiore ministrorum numero: hinc instituerunt etiam in inferioribus civitatibus suos Episcopos suffraganeos qui sibi eoadiutores essent in sollicitudine sacriministerii, ut Christi grex sacilius in Christiana fide dc pietate verbo Dei ae sacra
mentorum administratione excoleretur. Quare paulatim ita excrevit Episcoporum nu merus , ut singulae civitates provinciarum
suum haberent Episcopum : i vo dc Ecel itae rurales haberent suos , qui dicebantur
orepiscopi. Roga vero Episcopi maiorum
urbium provinciae capitum in institiiendis Episcopis per provinciae urbes . quoad alia qua, iurisdictionem supra novos Episcopos sibi reservarunt; ita ut auctqritatem super ipsos haberent, ae proinde eisdem quoad γ' testatem iurisdictionis essent altioris gradus :hine iactum fuit ut a simplici Episcopo distinguerentur. Nobiliore enim titulo nomi narI exinde coeperunt, nempe Archiepiscinpi, Patriarchae, vel Primatis, Et eommuni etiam vocabulo Μetropolitani : desumpta hae detoninatione a civitatibus suae rei dentiae, quae ut capita provinciarum in Geo. graphia politi ea tunc in potes vocabam tur , idest capita seu matres aliarum pro vinciae urbium. Haec hierarchica dispositio in Episcopis multum contulit ad bonum M. etesiarum regimen , dc spiritualem fidelium utilitatem e quia cum Olim Ecclesiae quas una provir ei a civilis coniunxerat . magis inter se unitae essent , communi quoque consilio communes Ecclesiarum caussas diris sebant; &ex praerogativa quae ordinis tia data filii Episcopo maioris urbis, iactum suit ut adesset qui communi saluti potissimum in lingulis provinciis invigilaret . Ar- clii episcopi ita appellati sunt a Graeca vince : quia sunt quodammodo principes Episco porum ita ut praeter gregem quem sibi habent subiectum, praesunt etiam Episcopis unius provinciae, ut explicatur in cap. Cleros ver1.
inde Archiepistopus dist. xxi. Patriarchae au
205쪽
TRACTAT us DE VI item & Primates, si lotam vocum significationem consulas, parum aut nihil inter se differre videntur . Nam utraque vox d
notat gregem libi subiectum & potestatem
supra Episcopos, nec non supra Archiepisco-PUs plurium provinciarum: sicuti latis indicat ipsa nominum derivatio. Patriarcha enim Graece significat Patrum princeps sui ex pinnitur in eis. cap Cleros υeo. Patriarcha dist. xx I. Primas autem est idem ac habens Sedem in prima civitate scap. Nulli II. IIx quo nomine, ut dixi is , appellatae sunt civitates illae quae reliquis provinciarum civitatibus dominantur: ita ut iuxta stilum regi minis politici qui tenebat in hisce civitatibus principaliores Praefecturas, ordinatum fuit regimen ecclesiasticum, ut in huiusino. di civitatibus ledes es ent Episcoporum quiabus reliquae provinciarum sedes subderen
Pat at Verum, non obstante nominum significa-ςh tione , usus obtinuit ut Patriarchae nomen bis.' is, quibuidam tantum i pecialibus Primatibusti .isium tribueretur, relicto reliquis ibio nomine Primatis. Praecipui autem Patriarchae primitus fuere Antiochenus, Alexandrinus, Constantinopolitanus, & Hierosolymitanus , infra Romanum Pontificem, qui non solum est in terris visit, te Eccletiae caput, sed praeterea est Romanae urbis Episcopus & occidentalium provinciarum Patriarcha. Infra Romanum Pontificem antiquitus fuit primus Alexandrinus , secundus Antiochenus , ut excan. Sacrosancta III. xx II. Utraque
enim illa Sedes a D. Petro sundata fuit , qui Antiochiae per aliquod tempus personaliter sedit, & ad Sedem Alexandrinam nomine
tuo fundandam Marcum misit: dc in utraque civitate tune temporis erant pro politico regimine praecipitae Praesecturae. Sedes Hierosolymitana decorata fuit hoc honore multo tempore post i ut constat ex can. VII.
Concilii Nicaeni: & hunc titulum obtinuit in Concilio Ephesino ; qui ei concessus fuit in signum honoris, qui a in ea urbe peraria sunt praecipua mysteria, ct iacta prima Christianae religionis fundamenta. Simili decore imsignita fuit Sedes Byzantina seu Conflam politana , cuius Epitcopus ab initio erat offraganeus Metropolis Heracliensis in Thraciar & haec honorificentia delata ibit huic Episcopatui , ob naaiestatem imperialis
residentiae quam e Romana urbe illuc transtulerat Costa minus. Tale privilegium statutum suit in Concilio Constantinc litano I.
in quo decretum editum fuit . Unde antiquitus quinque tantum do erant patriar-
Thecl. Mori Tom. II. r. RELi G. CAP. VIII. ehales dignitates, Romana scilicet, Alexandrina , Antiochena , Hieroiblymitana , &Constantinopolitana. Pollerioribus saeculis alii Primates hanc dignitatem obtinuere: ut post aliqua tempora Aquileietalis dc Gradensis , quarum posterior. translata suit a Nicolao V. in Episcopum Venetiarum , florente tune in illa Sede S. Laurentio Iustiniano , qui idcirco filii primus Venetiarum Patriarcha . Et saeculis recentioribus institutus es
patriarchalis gradus in India inei dentali &in Ecclesia Ulymponensi in Lusitania.
Metropolitano competebat iure antiquo Metere. electionem novi Episcopi confirmare , eum ordinare , monere ad instar patris & docto- ris, corriae re , ad Concilium convocare ,
cogere Episcopos provinciales ad residentiam in suis res Aivis Ecelesiis, & etiam contumaces multare per fructuum mensae privationem , contumaciaque crescente , denuntiare Romano Pontifici ut statutum sui tot iam per Concilium Tridentinumjus x XIII. cap. I. de reform. 9 eligere Episcopum pro casu in quo ab interioribus electoribus intra tres mentes a die vacationis sine iusto impedimento electio celebrata non fuisset , in cap. Ne pro desecta xl I. de eleri. Verum deiurc recentiore aliqua ex his derogata suere Metropolitanis, ut potestas eligendi Episcopii in euntque ordinandi, aliisque modus praescriptus suit. Nam haec omnia ubique
reservata sunt Salinae Sedi, iuxta resulas Cancellariae Apostolicae.
6. VII. De electione Episcopi.
Ingressus ad episcopale munus fit per et Etionem , confirmationem , & consecrationem, de quibus plura in sacris canonibus . Christus ipse suos discipulos vocavit, & Apostolos elegit quos voluit . E mortuis r divivus ad eos inqilii: Sicut misit me Pater;
ita ego mitto et os. I . cap. XX. dc Ac . cap.
v x. habetur, eos praesectos esse a Spiritu sam to Ecelesiae Dei redendae. Constat vero ex traditione , Episcopos semper ab aliis Episcopis suisse ordinat 's; & eorum electionem factam fuisse prio . biis temporibus a clero &populo . Et sane ad hunc actum vocaban tur elerici & etiam popuIus , ne ignotum Pastorem acciperent. Ad horum desideri utilut plurimum Presbyter aut Diaconus eius dena Ecclesiae, diuturno ministerio , ex asta virtute, scientia, & earitate conspicuus . in eruciatibus constans eligebatur, quem Episcopi manuum impositione, precibus , ac N iei
206쪽
ieiunio inauguratum in solio episcopali collocabant . Et praecipui e clero qui conveniebam, erant Episcopi vicini, teste S. Cypria no Epis. lxv II. Cum vero post Constantini tempora Christianus popillus valde auctus esset; omnium ordinum Nobilium , Μagistratuum, Monachorum ratio habenda suit: eleri tamen semper praecipuae partes fuere . In regnis ortis e ruina Romani imperii opus suit Principum consensu ut ex S. Leone Epist. ad Episcop. Viennem cap. v I. colligitur qui eum viderent quanta Episcoporiam esset inter novos subditos auctoritas , Ieluti euncta suspecta haberentur , non facile alios quam quorum fides esset explorata, elisi patiebantur. Sie laudatus Fleury . Desuncto Episeopo elerus & populus mittebat aliquos qui id renuntiarent Metropolitanor α hie Episcopum illius provinciae it. lue mittebat , qui viduatam Eeclesiam visitaret , electionem successoris promoveret , ae studeret ut euncta canonice fierent, de quo ipse Metropolitanus clerum & populum litteris amplissimis admonebat. Visitatqr ille , convocato clero dc populo, praelegi iubebat loca Pauli Apostoli & canones quibus Episcopi dotes modusque electionis continentur, quae ut observarentur , singulos ordines , Presbyteros scilicet ceterosque clericos, Vir ines , viduas , nobiles, Uno Verbo omnes li-gillatim admonebat: mnachorum etiam prae- eipua habebatur ratio: nee canonici solum, sed & clerici quoque urbani & rurales Vincabantur : ieiunia, orationes , eleemosynae electioni praemittebantur, ut meliore quo fieri posset modo res exequeretur . . Electione peracta, decretum electionis munitum ab electoribus mittebatur ad Metropolitanum, qui convocabat Episcopos omnes provinciae in urbem Ecclesiae vacantis ad dilectionem comprobandam ; & simul ut in electo conditiones requisitae a sacris ea ni bus explorarentur e ita ut si electus parum idoneus, aut si electio ambitu aut pecunia extorta deprehendebatur ; irritam declarabant electionem, aliaque suscipiebatur.
Principio saeculi XII l. Capitula Cathedralium, excluso clero & populo, eligebant , ct Metropolitani, inconi ultis Episc*pis sus-fraganeis, confirmabant electos Episcopos rut patet ex Concilio Lateranenti anni MCCXV. .
Electio fiebat prioribus saeculis tribus mo dis. Primo liti licet scrutinio , per suffragia quae olim dabantur viva voce. V e schedis complicatis in calice vel potitis ab electoribus, in quibus eleum ex-RT. RELIG. CAP. VIII.
ponebatur , quae collectae & eomparatae a serutatoribus, is qui habebat suffragia maioris saniorisque patris , declarabatur electus. Secundo, inspiratione quae unanimis suffragiis sine praecedenti deliberatione fit : &prioribus laeculis plura elictionis per inspirationem habentur exempla . Tertio , per compromissum , quando totum Colle tum paucis impari numero, tribus videlicet vel
quinque, additus suisse; eligendi potestatem
Saeculo XIII. & XIV. factum est ut plerumque Episcopatuum provisiones devolverentur ad Papam. Cum enim contingeret ut
electiones non fierent intra terminum, sive electiones & eonfirmationes essent vitiosae, vel alia ineonvenientia occurrerent , quo rum innumera exempla habentur in deci talibus : hine ab iis processum est ad reservationes generales in certis ea sibus :& tandem Ioannes XXII. in universum Ecclesias omnes cathedrales quae 'aeasse't , reservavit , nonnisi tamen ut in Concistorio Cardinalium, praevio diligenti examine, Episeopatus conserrentur. Per maximam Italiae partem Papa Episcopatus confert cui vult, in Gallia nonnisi iis qui a Rege nominantur, per
concordata anni MXVI. In Hispania Rex& alii Principes eκ speciali indulto Papae
nominandi ius exercent, quod ad dies vitae impetrare solent. Nunc vero per recentiora concordata inter Benedictum XIV. &Ferdinandum qui tertius fuit ex Bomonia gente Hispaniarum Rex , electio in Regem
ibi devoluta est. In Germania per concor data inita anno ΜCCCCXLVII. obtinet ashuc usus electionum capitularium, quamvis non in omnibus servata forma quae praeseribitur in Decretalibus. Facta electione, olim confirmabatur Episcopus a Metropolitano & ab Episcopis comprovincialibus , ct aliquando a solo intropolitano ; nunc vero a Romano Pontifice . Post confirmationem electionis sequebatur consecratio novi Episcopi, eodem serme ritu quo hodie, die Dominico. Et fit per tres .el saltem duos assistentes Episcopos, quorum maior, praemissa lectione Bullae pontificiae, praestito ab initiando iuramento fidelitatis, necnon ex variis eidem interrogati
nibus praemissis, ut habetur apud Catii nistas, praecipue circa fidem & mores, procedit ad consecrationem , quam peragit infra Missae actionem , ut in Pontificali Romano. Actio. ne Missae peracta, quam initiandus cum Episcopo celebrante recitat, consecrator thi
ram ct chirotecas conlecrat, ae ipsi imponit s
207쪽
nit, eumque collocat in episeopali solio , quod sal distorium vocant .
episcopaliti s . Episcoporum communia insignia sunt anulus, baculus pastoralis, seu pedo , corona , crux pectoralis , mitra , chirotechae. De anulo pontificali ornamento licet nulla in vetustis saeculis mentio habeatur, nihilominus perantiquum est, saltem apud in cidentales , cum Graeci hoc ornamento non uterentur: dum de hoc loquitur Isidorus , qui etiam eius mysticas indigitat signifieationes . Datur Episcopo anulus propter si num pontificalis honoris, vel ut signacu- Ium secretorum; ne indignis sacramenta Dei aperiantur. Alii vero dicunt esse signaculum , quo Episcopi Ecclesiarum sponsos se palam profitentur . Thomassinus & Uan-
Baeulus pastoralis seu pedo , ut ab aliis
vocatur , aliud est mysticum ornamentum Episcoporum. De hoc loquitur antiquus Ordo Romanus, nec non Concilium Toletanum
IV. anno DCXXXIII. can. XXXVIII. eum recensendo inter episcopalia ornamenta .
Hoc baculo , breviore tamen & ut plurimum ex viliore materia quam argentea ,
ebore nempe &ebano, utuntur tum Episco
pi, tum Abbates Monasteriorum in Oriente sui ex Iacobo coario in Noι. ad Risual. Gro. pag. 3I3. edit. Parsen. colligitur aem per viam gradientes te sustentant; illo. que in signum potestatis in subditos exedicendae donari solitos ab Imperatoribus Patriarchas aliosve praecipuos animarum praesectos, scribit Codinus cap. xx. Et nunc talem habet significationem baculus episcopalis in Ecelesia Latina . Antiquitus tamentum ab Imperatoribus apud quos usus baculi seu virgae coepit, tum ab Episcopis ad fulciendum gradum, quando longius iter suscipiebant , adhibebatur . Solus Romanus
P. ntifex nunc non utitur baeulo.
Quod spectat ad crucis pectoralis episcopale ornamentum , incertum est apud seriptores , quando coeperit mos in Episcopis gestandae ante pectus crucis aureis appensae eatenulis. De Romano Pontifice lueu- lentissima habentur testimonia, & praecipue Ioannis Diaeoni, qui inter ornamenta pomtificalia Gregorii Magni enumerat etiam crucem, quam vocat phylacterium seu reliquiarum techam . Nam crux quam deserebant Episcopi, sicuti etiam hodie , erat veluuii techa in qua variae Sanctorum & praecipue ligni sanctae erucis, reliquiae includebantur . Et valde verosimile est, non sinium Pontificem, sed etiam Episcopos consu
visse ante pectus erucem catenulis appensam gestare et eo vel maxime quod pri icis illis temporibus id moris erat apud inferiores quoque clericos di laicos. Uerum haec tamdem transiit in episcopale ornamentum.
Aliud mysticum pontificale Episcoporum
ornamentum est mitra quae vox Graeca est . Dicitur etiam tiara, pileum , galea ab Isidoro , a D. Augustino apex , ab Evodio sertum cum se Nis , ab Ammiano Marcellino corona sacerdotalis, insula ab H gone de S. victore. Mitram deserunt Episcinpi in saetis iunctionibus ex apostolica traditione , cum legatur de D. Iambo Hi
rosolymorum Episcopo ut ex M. Epiphonio α Hieron colligitur quod deierebat in 1blemnitatibus mitram ex auro . Μitra episcopalis quae secundum Innocentium signifieat Christianam magnificentiam. est biret tum rotundum , apertum in summitate , & a tum , ita ut in duo cornua dividatur quae significant duo test
menta , vetus & novum , quorum scientia splendescere debet in eapite Pastorum ecclesiasticorum. Fastiolae vero quae ex ipsa eui sunt coniunctae , pendent super hu
meros Episcopi , symbola sunt spiritus &litterae qui in divina ineluduntur Scriptura . Et hos Praelatus serre debet super hinmeros , idest exemplo operum virtutis quae verbis docet . Episcopi Graeci mitra nutuntus , praeter Patriarcham Alexandrinum . Episcopi tamen Ruteni & Russi, licet sequantur ritum Graeciam , adhibent
Usus mitrae indultus suit a summis Pontificibus aliis etiam dignitatibus , ut Cardiis natibus Sanctae Romanae Ecclesiae , Decanis , Archidiaeonis , Praepositis, ae etiam Canonicis quorumdam Ecclesiarum , ut
leti in Hispania, Lugduni in Gallia, Neapoli & Lucae in Italia . Romanus vero Pontifex praeter mitram ferre solet imp rialem coronam , eminentem, & Ornatam tribus coronis r quae idcirco vulgo dicitur triregnum . Putant aliqui , usum triregni ecepisse a tempore Clodovaei Galliarum Regis , qui eum post suam conversionem aecepisset ab Imperatore Anastasio preti iam coronam . eam in donum dedit summi Pontificii Hormisdae in signum devoti nis & reverentiae erga Romanam Ecel
208쪽
siam . Innocentius tamen III. vult , usum coronae pontificiae coepisse a tempore S. Sit vestri, cui donata suit ab Imperatore Constantino . Sic notat Baronitis in suis annalibus . Hoc triregnum papale , ut videre licet in pluribus imaginibus veterum Pontificum , unam tantum habebat coronam :& alias duas volunt aliqui a Bonifacio VIII. additas sit ille ; alii vero , ut Spondanus , censent a Boniueici adiunctam suis e secundam, & tertiam ab Urbano V. ad significandam triplicem Pontificis dignitatem: ina verialem scilicet, regiam, di sacerdotalem. Etenim dum in eoronatione summi Pontiti eis eius capiti hoe triregnum imponitur ,1eqilentia proseruntur verba. Accipe tiaramr,ibus coronis ornatam, oescias te esse Patrem Princtium. Regum , G Passorum orbis in ter-νο , Vicarium Sal toris nostri Diti Cis isti, cui es honor in faecula saeculorum. Amen . Aliud pontificale Episcoporum ornamentum Lini chirotechae sive manichae quibus ma-mus Episcopi indiuintur, quarum ullis ut vult Honoratus Augullodunensis in sua Gemm. Anim. lib. I. cap. ccx II. in a traditione es repetendus. Sed Cardinalis Bona sustin t , hoc non esse credibile , cum per aliquot saecula
nullum harum reperiatur monuin nium, nec
umquam Ecclesia Orientalis illis uia sit . Quidquid tamen sit , certe perantiquus est
chirotecariim usus: cum de eo loquatur vetus ordo Romanus , & vetus liber sacramentarius , scriptus iussu Rotaldi Abbatis Corbiensis ante annum millesi mim : & in Praefat. ad Sacramentar. S. Gregoe. id advertit Menardiis , qui primus illud publicavit. Unde saltem concludi potest . quod talis ritus non sit ita recens in Ecclesia. Sie
Van-Espen & Thomassinus. s. I X. De pallio arctiepiscopali.
Post ornamenta pontificalia omnibus Epis rupis communia habentur quaedam particu- Iaria Metropolitanis , sive Archiepiscopis , Primatibus , Patriarchis , inter quae unum est admodum famosum , quod pallium dicitur, nec ullis Episcopis , saltem in Ecclesia Latina, iiivia modernam disciplinam eo, mune , nisi speciali privilegio salictae Sodi, eis indultum sit. Dicitiir ornamentum illud
apud Latinos pallium ἰ de cuius ulu & a ctoritate specialis habetur titulus in deer
usu. illius ornamenti inceperit , valde obleurum
est , sive Graecam specteinus, sive Latinam etesiam : & licet prorsus compertum non RT. REL lG. CAP. VIII. sit, in quo primitus constiterit illud pontificale Ornamentum quod nunc pallium dicitur; satis taliae'n constare videtur , huiuscemodi ornamentum imperiale sui sie , & hoe primum per Imperatores Patriarchis , ac
postea per hos Metropolitanis, dc tandem per Metropolitanos aliquibus Episcopis sui Gle communicatum. Ita tenent Petrus de
Marca & Thomassimis citati hic a Uan- Espen . Certum quidem eii , quod aliquot saeculis hoc ornamentum non conserebatur tum in Oriente , tum in Occidente sine imp'ratoris voluntate: ciamen m ait P. Tho . assinus vestimenti id genus initio regium fuisset , eo*ue υotuissent Imperatores ,
cube eximia eraι π sngularis eorum picias , regale Ch il decorare Sacerdotium; hanc υ cuum illis per amyuot 1aetula pretatem gras tudinemque rependis Ecclsa , ut rIIo pr.eter eorum alenIum indueretur nemo. utio vero tempore, a quo Imperatore , & qua rati ne soc imperiale ornamentum Patriarchis , Metropolitani et Orientalibiis , ac Romano Pontifici . tit occidentis Patriarchae, immo totius Ecclesiae, communicatum suerit ἔ nota est hactenti satis certum. Illud certe sacconstat. Citius communicatum sui si e Metropolitanis Graecis quam Latinis. Cum enim in Orientalibus Ecclesiis etiam primitus usitatum sit, quod Metropolitani a tuis respectivis Patriarchis ordinarentii r ; videtur hoc ornamentum per Patriarchas Metropolitanis
omni ita ordinatione sutile indultum. Si fides habenda eii et aliquibus, nailii Dius sub sisteret a tempore Gnsia ini , quem v lunt inter liberalissima concesta , nempe Pre
tiosas cappas, d. malle etiam pilli uiri, iit cum maiore pompa diebus solemnioribus celebra rent mysteria. Hoc tamen non habet certum sanda meritum. Quoad hodiernam paliti sormam, esse plane a prii ma diversam , apud eruditos satis persu suili est. Pallium seu orna inei tum pontificale ad-''lli an modum verosimile est fallie vestem talarem in modum chlamydis totum quati corpus contogentis, ad modum ea fulae sine manicis de stilluris ullis , & tantum patentem ut posset caput inferi exeri lue , ut ita vellem imperialem reprae lentaret. Formam porro eius ait Petri et de Marca lib. VI. de Cun- cor. Sacerdot.'Imper. ut indicare videntur veterum Pontificum imagines . referunt indumenta illa quae nunc ea pas aut pluvialia vocamus. Hinc chlamydem nullat nus reprae lentare valent hodiernae laneae
fasciolae , hodierna pallia conficientes e dc
vetoli mile est , pallii formam ornam it uiu
209쪽
TRACTAT Us DE UIR T. REM C. CAP. VIII.
imperiale praeserentem setis im in modernam formam transisse, postquam Romani Pontifices pallium independenter a consensu &Benignitate imperiali sua auctoritate tamquam Ornamentum mere pontificale Μetr politanis de Epitcopis communicare coeperunt. Convenientius enim visum est ut vestis quae a solis Pontificibus exhibetur, non sermam chlamydis imperialis , sed vestis sacrae sormam repraesentaret, ut ita ab omnibus tamquam pontificale ornamentum reputaretur. Hinc coeperunt hisce fas eiolis laneis cruces imprimi , dc quibusdam precibus oc sacris caeremoniis benedici . Antiquitus etiam cui hoc ornamentum describens ait
Isidorus Pelusiota erat laneum , & non lineum, quod in celebrandis divinis mysteriis .induebant Episcopi; inde dictum hi unerale ,
quod eorum humeros tegat: illudque ex hi terrantem ovem quam an ovile Pallor reterae. Sic P. Thomassinus.
Sacri pallii se am hodiemam , ipsi iisque
de se tibia constructionem ac traditionem signanter ex- ut . ponit Christophorus Μarehiellus Corcyrensis Archiepiscopus in Caeremon. Roman. 1ec . X. cap. v. hisce iisdem verbis. Cura conficiendorum Ac contervandoriim palliorum ad Su, diaconos Apostolicos pertinet , qui ex lina
munda & alba illa hoe pacto conficiunt Religiosi Μonasterii S. Agnetis , qui sunt
Canonici Regulares S. Salvatoris , Oiserunt quotannis agnos duos albos super altare illius Melesiae in die sestivitatis S. Agnetis dum in Milla iblemni cantatur Agnus Dei: qui agni reeipiuntur a duobus Canonicis Lelesiae Lateranensis , quae est Cathedralis Papae ; & ab eis postea traduntur Sit tae nis Apostolicis , qui agnos ipsbs in pascua
mittant , donec adveniat tempus opportu num eos tondendi. Tempore opportum advento , ex his lana tondetur ; quae si non suificiat, mixta eum alia lana ordinaria albaec pariter munda , a quibusdam Sanctim nialibus reducitur in filum , ex quo pallia huiusni si contexuntur , latitudine digitorum trium redacta in orbem , qtintuor cru cibus nigris aut purpureis intextis i ita ut
veluti stolae humeros Praesulum ambiant a pectore dc renibus , particulam pendentem
habentes longitudinis palmi & semis , & in
earum extremitatibus laminas plumbeas tenues ad parvam latitudinem iri fine orbiei, latas, nigro serieci textas, insulas super pendentes particulas ante Zc post super humeros utrosque. Sic consecta pallia portantur per Subdiaconos ad Basilicam Principis Apost tortim a stimmo pontifiee benedicenda : dc Instu. Tbeol. Mor. Tom. IL
facta benedictione , per Canonicos Basilicae ponuntur super corpora M. Petri & Pauli Λpostolorum, sub altari maiore , ubi iactis
ex more vigiliis illa per noctem unam relinquuntur , deinde reconduntur in capsula ,
quae ponitur & asservatur super Cathedram S. Petri , in qua primo sedit Romae. Hi intelligitur , quare dicat Paschalis II. in cap. Iv. de elec . insignia haec dirnitatis aB. Petri tantum corpore sumi. Quia te illineet pallium benedicitur oc consecratur a
Papa super altare D. Petri, dc ibi ponitur, ae ille qui debet uti pallio , ipsum recipit de altari, si est praeiens , vel alius pro ipso, idest ipsius procurator, si est absens : Ac sic
assumitur de eorpore B. Petri. Et cum pallium de eorpore B. Petri assiimi debeat, et iam a lolo Romano Pontifice tribui potest.
Uan-Espera Per tale ornamentum dicuntur accipere
Metropolitani plenitudinem potestatis: quia sicut Episcopus nondum consecratus non habet plenum ius in suo Episcopatu ; ita ne que in tropolitae plenum ius habent in sita provincia, priusquam pallium recipiant. Idcirco ante p1llii receptionem non habet locum appellatio ad Archiepiscopum seu N tropolitanum ; eum antea iurisdictionem Archiepiscopalem, ut convocare Concilium
aut visitare provinciam, exercere nequeat,
nec appellari Archiepiscopus. Archiepiscopi aliique Metropolitae quibus coetipetit ius pal lii , intra tres menses a die eorum creationis pallium apud Sanctam Sedem petere debent per aliquem Concistorialem Advocatum , eonstitutum sibi procuratorem in Concisim rio, consuetis formulis. Papa in omnibus Missarum solemniis . semper δc ubique locorum pallio utitur , utpUequi assiimptus sit in plenitudinem eccles sticae potestatis in universa Catholica Ecclesia : quae plenitudo per pallium lignificatur, ut cap. Ad honorem rv. de auctor. er usu - Αrehiepiscopi tamen , Primates , Patriarchae, aliive qui honore pallii potiuntur,
ut Episcopus Ostiensis, Papiensis, Lucentis,
Bambere ensis, eo nec semper, nec ubique,
sed in Ecclesia tantum suae respectivae dic eesis dc provinciae , & certis tantum diebus uti debent r idest in praecipuis solena nitatibus tui sunt tres prinaae Natalitiae , Resur rectionis , dc Pentecostes ,' Circumcisio mini, Dominica Palmarum, Coena Domini. Sabbatum Sanctum; Festa S. 1oannis Baptistae, Apostolorum omnium , quatuor B. Μariae
Virginis, S. Mie haelis Archan est. Omnium Sanctorum , Dedicationis Eceleturum, Com
210쪽
secrationis Episcoporum , Ordinationis clericorum ; & sella principaliora sitae Cath dralis , Dies Anniversaria ipsius palliati alitiaque diebus in eortina privilegio expressis :quae particulariter lunt attendenda , ut in cap. Quia nos vII. de auctorii. . Mispali. Archiepilaopi enim & alii pallio utentes statistis tantum diebus uti debent pallior quia voeati sunt in partem tollicitudmis . non inplenitudinem potellatis. Uti tamen hi pose sunt pallio in locis etiam exemptis. Clement. cap. Archiepiscopi I. de priwleg. Nequeunt vero eo uti extra Millariim solemnia , ut ex cap. Ad honorem b. ι. colligitur, nec in aliena provincia sine speciali Papae privilegio: etiamsi adsit generalis regni ciuilitetudo ; immo etiamsi consentiat ille citi iis est Ecclesia & provincia. Pollunt quidem uti pallio in Synodo : quod etiam colligi videtur ex cap. Qtiod sicut xxv III. S. Praeterea de elect. Probabile est etiam , quod eo uti valeant , si ob multitudinem populi ce- Iebrare deberent solemniter extra Ecclesiam super altare portatile ἰ cum talis celebratio stubstituatur in locum eius qu facienda esset in Eeclesia. Archiepiscopi aliique qui iure palli potiuntur tam in sua, quam in aliena provincia& dioecesi celebrare pos Iuni privatim sine pallio, sieuti etiam postulat, imitara debent , secluso speciali privilegio, celebrare sine pal- Iio in Μissis defiinctorum, ut in citato cap. Quia nos VII. h. t. Archiepiscopus nequit pallium suum alteri Archiepiscopo commodare. cap. Ad hoc M. h. t. Nam pallium, ut clare declaratur ex iplo textu , est privilegium personale concessum personae cum re
trictione ad locum , idest ad Ecclesias pro priae dioecesis & provinciae; ideoque sequi
desaei personam usque ad mortem , & cum ea sepeliri : ita ut Archiepiscopus translatus ab uno ad alterum Archiepiscopatum non potest uti priore pallio , sed obtinere debet novum pallium. Cap. Bona memoria a v. de postulat. Praelat. Debet autem secum asportare primum pallium sex cap. Ad hoc a g. s. s. ad hoc ut possit in morte eum utroque speliri r idemque dicitur, si simul &1emel teneret , nempe debet habere duos pallios. Archiepiscopus vel renuntiaris Archiepiscopatui , vel translatus ad seclesiam episcopalem, non potest amplius uti pallio . Cap. A. supplicatione de renuntiat. Immo si postquam renuntiaverit , iterum ad Eccleum arehiepiscopalem promoveatur , licet ad eamdem cui renuntiaVit , alio indiget pallio. Si autem Archiepit copus pallium ac-
ceptum amittat, vel casu igne eomburatur; poterit abs ite illo munia pontificalia exercere , donee aliud obtineat pallium : & hoe petere tenetur. Cap. Bona memoria cit. Pallium concessum, ec non traditum Archiepiscopo , cum non possit eo amplius uti , comburendum est , dc cineres in saerarium mittendae . Ita sacra Rituum Gngregatio in caussa urbis Subdiaconorum xv. Μaii MDCUl. Antiquitus cum Metropolitae ex- Rurior ibantur , exuebantur pallio , ut soctum suit cum incario Patriarcha Anti
s. X. De cruce arabiepiscopali. Inter particularia insignia Archiepiscopω rum seu Metropolitanorum est etiam crux , quam ante se elevatam in signum iuris disclionis δc potestatis deierunt. Usum circum- serendae erucis ortum duxit a publicis princessionibus; dc iustu S. Ioannis Chrysostoenioliti circumges latae sunt: immo inducius cit 3s prioribus illis Ecclesiae saeculis, ut honoris gratia , diim personae dignitate aliqua
insignes aliquam civi tatem ingrederentur , eis occurreretur ad normam eeclesiasticarum processionum cum cruce praeeunte. Sic exeipiebantur in urbe Romana Exarchi ae Patricii , simili pompa praelata cruce. Et in vita Leonis Magrii habetiir , morem fuisse ut huic Pontinci cuisque sueeeor bus, cum equo evecti egrediebantur , Sit diaconi praegestarent crucem alaream quae Leoni III. dono data suerat a Carolo MMyno. Eκ hisce vetustissimis exemplis visum fuit P. Thomassino initium duxisIe morem
crucis quae praeserri coepit Patr)archis , Primatibus , 3c Archiepiscopis. Unde non am- merito concludi potest, cruces Pr,mum praeia latas fuisse Romanis Pontincibus , inde Diaxatis pontificiis , dc tandem Archiepiscopis. Et hoe privilegium ac ius praeterendae eruis eis cum regio diademate dc nomine concessum suit a Sancta Sede S. Stephano Humgarorum Regi, eum conitituendo suum L
s. X I. De chorepiscopis o Archipresbyteris.
olim floruere turi Chorepiscopi in orientali Ecclesia a saeculo quarto frequentati: &lerius visi sit ni in occidente , & ei titis diseparuerunt . Fuerunt autem Vicarii serentes in loco Episcoporum qui resert Ein