장음표시 사용
221쪽
TRACTATUS DE VIR T. REM G. CAP. VIII. roq
vivere posset. Clemeis quoque aliis legun-ique eomnae atorum reditus sibi vindieatur eo illa Coenobia & Abbatiae , ut illiirunt, ac suo titulo coniunxere ; talis grais
earumdem bona adri,iniurarent:& hi quoque vissimus & exitialis abusus invaluit inter de Coenobioruna proventibus ni nil decerta ita leos quoque, ut etiam militibus ad eorum re poterant , nisi quantum opus tuli et adisustentationem darentur in commendam h eorum iustentationem. Quare manifeste col- ria Ecclesiarum Μonasteriorumque non sollimittitur, quod non in Coti mendatarii, sed in virorum , sed etiam virginum 1 ac proinde Meletiae seu Monasterii quod i pii commen iveluti laicoriim iura post unum aliis Iaicis dabatur , utilitatem haec Eccles i. rum com- in eorum vacatione conserebamur a immo mendatio inducta suit: nempe ut curam ii' apud aliquos Magnates veluti seuda ad po- latum & eustodiam ageret Con mendatarius,isteros in hereditatem transmittebantur. de quantum in se eliet electionem novi Pa- Et quoad Episcoporum commendas alias oris . si per mortem , vel restitutionemlsuit etiam ratio & via qua ad eorum ma. eiecti, si hac alia ratione vacarent, proi Pinus pervenerunt Abbatiae. Abbates ne mmveret ; nec alias ut fructus & emolumenta alicuius ΜOnallerii cum ad Episcopatum pro- Lelesiae in suum proprium usum accipfret moverentur , Abbatiarum simul adminis ita. sieuti mi ea ex temporum iniuria homi itionem retinebant; quae tandem obtentae anumque aviditate iactum eiij ac tamquam succei oribus per Imperatorum gratiam a fidelis administrator Pastori suturo servaret,iquibus eas impetrarunt, sensim LMae sunt unice attentus ne, vacatione durante , M iperpetui iuris Episcopatus. de hoe frequen-elesia detrimen tu ii pateretur, i piique Piniter contisit. Aliquando enim elericis Icpulo spiritualia dees ent. Et ita . sive Ca' Canonicis suarum cathedralium commendathedrales , sive Parochiae . sive Monasterialbant Episcopi Coenobiorum Abbatias, Par commendarentur , non alio titulo dc iureichias: rurales, ac simplicia beneficia, eaea alicui ad tempus commendabantur , nisi utitione ut Canonicorum gradui ac reditibiis illorum eustodiam haberet qui non in suam irenuntiarent , solisque vitam sustentarent
sed dumtaxat Ecclesiarum dc Monasteriorumlsructibus Coenobii , vel alterius Ecelesiae .
utilitatem ad tempus interellet atque conD aut Θneficii quod ipsis commendarant.
mendata haberet. Utiis distrahendi Ecclesias Abbatiasve post
Uerum pium institutum commendandi Ec- clericos etiam in laicos , postea aviditate . elesias viduatas ac Monasteria pro eorum auctoritate. dc potentia Magnatum decli- defensione ac conservatione declinavit in navit, praecipue in Galliis . in talem tetem deplorabilem abusum : quia lapsu temporis rimum abusum , ut seculo Vl I. vix ali- commendae Ecclesiarum cathedralium , Pa-iquis estet minister dc Cnicialis regius . qui rechiarum, Coenobiorum in perpetuas tran taliquod Ccenc bium vel Ecclesiam non vere iere . & id non tam in Ecclesiarum Μ iretur invadere, & toosura sus cepta Abbati l nasteriorumque utilitatem , quam in C--ique nomine , sedem sibi cum uxore & liberis mendatariorum emolumentum. Ex quo priniin domo Abbatis fisere. Hi autem ministri , feno gravissima subsecuta sunt incommoda . . qui iam Magnates erant dc tam .ites ex re- Etenim tam perversum invaluit lus , ut non stia beneficentia Abbatias possidentes, etiam solum Eoiscopis di clericis darentur Eccle-sMonasteriorum Abbates se nuncupabant et sar de Mona fieria im commendam. sed etiam atque hinc in antiquis monumentis passim laicis ae saepe militibus proscinderentur. Et- dicuntur Abbaeomites , ut in Goliario Du- enim qMemadmodum Epit copi dc clerici Change v. Albo mites. Unde duae classes quibus Ecclesiae vel Coenobia tantum com-ierant Abbatii m. Alii quippe legitimi , hi mendabantur in tutelam, curam, dc eust test Regulares, quibus ex Monasterii reditidiam, ob earumdem Ecclesiarum vel Coeno ibi it copia permittitur ea administrandi quae biorum utilitatem , dc neutiquam in G,-l aenobii necessitati susticiant ; alii illegitimendatariorum commodum p vel provisi disi, quibus reliqua bona adiudicantur , mi naliter concedebatur aliquod ex proventi-ilites se ilicet seu Commendatarii . Μdites bus Ecelesiarum vel Coenobiorum in eorum absolvebant Abbates Regulares onere dii sublidium, praecipue Episcopis, dum in bat lctandi militem ad exercitus regios , idque barorum incursionibus eie 'i ae deturbatisCommendatariis ae saecularibus Abbatibus erant ab eorum Ecclesiis οῦ vel quia reditus indicabatur munus. Hi tamen Abbates laici' episcopales ob eorum tenuitatem non sust, nisi temporalia Abbatiarum desiderantes oceiebant pro eorum sustentatione sensim per- ambientes . per Abbatem legitimum secun-petuas sibi reddidere commendas , locorum-sdum monachales regulas iam statutum, queν
222쪽
TRACTAT us, UIR T. RELIG. CAP. VIII.
hi suo regimine alicubi relinquebant, vel per Decanos aut Praepositos , quos hodie Priores dicunt Monachi, resebantur. Commendatarii enim militares censebantur quodammodo substituti & subrosav pauperibus , in
quos cleriei Monachive tenebantur erogare
quae ex tua sustentatione eis superflua suibient . Pauperibus in his milites substitudibantur uenote qui proprio suo sanguine Ecelesias a barbaris defendendo has emerent Ecclesiae munificentias. quarum fiebant participes . iniod contigit in Abbatiis , id etiam factum fuit in Episcopalibus, quos laici sibi armarunt, licet tamen nun uam Episcopi nomen r eum legatur quidem Abbas Comes, numquam tamen Episcopus Comes, seu laietis . Ita irrepserat hic abusus commendandi Ecclesias coenobiaqtie laicis, ut commendarentur etiam seminis , sicut factum fuit sub Lothario , cui dum iam ob
temporum iniuriam tantum malum tolerare debuit eommisit Hadrianus II. ut Reing me Teutbergae uxori quam repudiaverat , Abbatias eidem permissas ad eius sustentationem tribueret . repudio finiretur. Et hoc iussit in ZR noniam iniuria e quia agctatur de defensii ne ae sustentatione Reginae innocentis &uintinae perseeutioni obnoxiae opeae tutela Eeclesiae indirenti. Sic Thomassi
nus in sua DiscipL Ecclesiast.
Q nta ex hac laicorum Abbatum ulurvatione Monasteriis tam in temporalibus , quam in spiritualibus ruina inserretur , a, unde testantur historiae, Memn summorum Pontificum Sanctorumque Episcomm comtra illas usurpationes querelae. Etenim ex
tali violento abissu aedificia Μonasteriorumae Melesiarum destructa laestant, studium ae custodia officii divini perierat, & Monasteriorum suesidia deficiebant . Monastina enim disti plina in plurimis tum M achrium . tum Canonicorum Monasteriis mul-rum erat eollapsa , & vita communis pene
tibique desierat ; bona ΜΘnasterior' dilapidabantur ; Abbates Regulares v lvebant non inmnachi aut Canonici paupertatem professa, sed ut Comites aut Bamnes, suosque consa
guineos similiaresque honis Μonasterii 'ta- is inidebant ;&iam bonis Monastera ν&bonis
Λbbatiae divisis in pluribus innasteriis ut hantur Λbbates tamquam pleni domini. Hinc oceatio suit , quod Cardinales aliique Prael a i apud Pontifices Regesque postularentsbi dari ea innasteria in commendam , ut
ea reformarent ae restaurarent e & ita Μωs steria e manibus laicoram In Cardinatium,
Praelatorum. clericorumque Potestatem deis venerunt. Verum qui a fere umquam lane coenobiis praesentes, ut videant inconvenientia in disciplina monachali de aedificiorum inigentias; nec reformatio Dbetur , immo maior deformatio in Religiosis aedificior isque ruinam : cum sub tales commendas dein fietat suus connaturalis Abbas ae superior , quorum aut unius aut alterius vigilantia desbllieitudo aliquando tandem providet religiosae Monachorum observantiae & aedifici rum instaurationi ; quae impensae heri nequeunt , dum sunt tali modo commendatae , ut proventus Coenobiorum , detracta Reli- giosorum sustentatione , cedant reliqui in vorem Commendatarii. Ex quo fiebat simia ut mnasteria exemere non possent hospitalitatem, pauperum sublevationem , &Monasteria ac Meletiae essent sere sem e prope collabentes. Huiuscemodi deplorabilis abusus contigit etiam Monasteriis Ecelestisque parochialibus ae eathedralibus Ecclesiae
Orientalis. Ad hoe ut tanto malo Ecclesiae providere 4 tratur, sub eadem tempora frequentes coactae eommeat,
suerunt Episcoporum bynodi, & ardenti zelo
conclamarunt Patres contra laicorum com
mendas , ostendendo Principibus gravia ex ei, eo
his mala promanantia et nempe sacrum mo- e Iama.
nasticum ordinem, a Deo inspiratiim, ab.
postolis sundatum, a nominatissimis sanet il-que viris excultum , atque ab ipsis Princiapum praedecessoribus propagatum . & quae dam etiam loca specialius venerabilia con
tra omnem auctoritatem, rationem, &prae cedentium Principum consuetudinem com mitti lateorum curae &potestati, cum maximo periculo & Principum hoc eo edentium, de laicorum hac concessione fruentium perditione. Deinde eosdem Principes deprecati sunt iit melius suae aeternae consulerent saluti & sui regni felicitati , tam teterrimum abusum in sitis regnis eradicando . postillantes ut , suprema eorum interposita auctoritate, viris elericali dc ecclesiastico vel monasti eo ordine religiosis , seu seminis Deo
dicatis atque devotis loca venerabilia atque ordinem sacrum custodiendum providen
dumque committant ; dc. ita Deo quae Dei sunt dc quae Caesaris Caesari reddant. Quoasi qui minus persecte& in divina religione de
Reipublicae utilitate profecerint r aut corr1piantur , aut alii eorum loco substituantur ; cenon prupter pravorum , dc aliquando paucorum , nequitiam ordo religionis di loca saeratissima eis quibus licitum non est, cremittantur. Ita locutra est inter alios Dr so
223쪽
TRACTAT Us DE UIR T. REM G. CAP. VIII. a Ireo Metensis Episcopus , qui praesedit Conci- suit in concilio Uiennensi sub eodem Clesio habito apud Theodonis villam. Adminimente, quatuor post annis a sua Constitvilmernnt tandem, quod si ob salebrosas tem itione quam contra easdem commendatariasporum conditiones tanto malo protinus octirregulares dispositiones ediderat, celebrato, omnino mederi nequeant, Omnia in integrumliub oculos Patrum Concilii ponendo gravis. redurendo , praecipue sit Reipublicae ut istasti ima mala quae sequunturia praeeipue exmis exigat ut haee ioca adhuc toleranda sint ininasteriorum eorumdemque beneficiorum comin manu laicorum; curent saltem ut providen imendatione , eo quia hoc pareret totale reineia Episeopi in cuius Parochia consistunt , gularis observantiae dispendium. Nam inter adiuticto sibi Abbate viro religios, , atten-ieos non erat principalis superior 'qui corri- datur qualitas, studium . ac custodia ossiciitrigeret & doceret , holpitalitas in dictis di religionis , atque subsidium temporalislPrioratibus & beneficii confiteta fraudaba- necessitatis in eisdem locis degentibus iuxta tur, ac iura dc bona Prioratuum dissipaban- qualitatem & quantitatem moderationis a itur. Sic habetur ex Durandi Metensis Eri hibeatur & ministretur. Van-Espen . scopi libello eidem Concilio exhibito. Tunc Coepit Carolus Μ agnus in Gallia , quan-ienim in Italia non soluin commendabantur tum temporum status permittebat , huiciCathedrales & Abbatiae , sed etiam Prior
naalo providere , & remoram aliquam acre-itus conventuales aliaque beneficia i lita regi sulam saltem commendis laicorum ponere,iper Regulares. excerpendo eas ex eorum manibus , easque Cum tamen lapsu temporis ne Viennensis clericis conserendo. Praecepit insuper ne quasquidem Concilii auctoritas consecuta esset
stea fieret rerum Ecclesiae divisio , ct exsintentum , & praecipue durante schismate divisione iactura r ut in suis Capitularibus quod incepit ab Urbano VII. dc. usque ad lib. I. cap. lxxx III. Caroli eonsiliuin secuti Martinum V. perstitit: hine &llieitudo P sunt etiam Ludovicus Pius & Carolus Cal-itrum Coneilii Lateranensis sub Leone X.
Viis , tametsi ipsi quoque aliquas commen lanno MDXIV. euravit meliore modo quo das induxerint. Sed cum leve hoc remedium fieri posset tam gravi malo consulere , ut esset; quia iam abusus laicarum commenda ipatet ex Bulla reformationis evulgata fefriim perseverabat e varia mnx re ala suere Ix. Ibi enim nost deplorata gravia incom- Concilia e ut ineunte saeeulo ulli. Roma imoda tum in spiritualibus, tum in temporarium dc Trieamnum. Hisce tamen Conciliisilibus , quae Monasteriis obveniunt ob comminime acquieverunt e immo in dies exere imendas , sicut ex ipsa constat experientia ,scebant commendae, ut laici proceres aucto-iut eorumdem Μonasteriorum indemnitatiritate propria invaderent Pamplures Eccle-ieonsuleretur, summus Pontifex vetat Mona lias parochiales cum decimis & oblationibus Isteria hactenus commendata commendari equas deinde nune ire late , mmc in clericosisub hae tamen clausula, Nisi pro conserva tamquam quaedam sua beneficia effunderent, itione auctoritatis inpostolicae Sedis , & ad ex quo probabile est, quod plurimi exorti simi currendum malitiis eam impugnantium, patronatus . pro temporum qualitate aliter de Fratrum In Germania valde pie res compositae sunt,iconsilio Sanctae Sedi expedire videatur. ut prodiit decretum conventus Franeosodi Μonasteria autem iam commendata . cum diensis Episcoporum Comitumque sub Othmiper excessum vel decessum eorum quibufine I. Statutum est enim ut Coenobia qui-ierant commendata , cessaverint , nonnisibus esset ius eligendi Abbates, nemini post-lCardinalibus ae qualificatis personis ac be- hac donari posse ne aliis quidem Abba-inemeritis commendari praecipit. Subiicittiis ; quae vero electionis ius allecuta nonitandem quasdam modificationes quibus eius-cilent , ea Nonasseriis aliis age lutinariimodi Commendatarii etiam Cardinales se pollent Iinperatoriae Clientelae . Unde hocictus commendarum percipiant : scilicet ut , decreto omnes profligatitiir omnino com-ipraeter Religioibrum sustentationem aliqua mendae. pars insuper excipiatur pro fabricae instam In It ia ubi pariter grassabatur tam abo- ratione ; pro ornamentis , vestibus , Par nrinabilis commendarum abusus seu potius mentis emendis sarciendisve; aut pro pau Miurpatio, occurrerunt laudatissimo elo P -rperum alimonia. Idcireo iubet ut litteraetifices contra iniustas illegitimasque erim- super huiusemodi Monasteriorum commendas
mendas , ut Ioannes Vim. 8c Clemens V. nonnisi eum elausula hoc ipsum specifice ex Et quia auditi non fuere , alte contra iniu- primente debeant expediri et alias nulliussiat violentasque commendas conclamatum sint resistis vel momenti. In Galliis paritero x pec
224쪽
per concordata inter Leonem X. & Franciscum I. cautum fuit pro commendarum abusu. Quia tamen corruptela hare tam altius radices egerat, ut nec ultimo Concilio Late. Tanensia , nec concordatis quibus provisum fuerat ne Abbatiae aliis quam Regularibus darentur , coerceri potuerit; Concilium Tridenti numicet conaritendas in universum non damnaverit , Voluit tamen ut Nonas eri a commendata intus a Regularibus sui ordi- iis regerentur, in sterum vero Regularibus conferrentur, atque ex illo tempore superioribus ordinum restituerentur . Verum
etiam post Tridentini sanctiones tum in Gallia , tum in Italia usus commendarum uiseque adhuc perdurat quoad Abbatias & PHoratus conventuales quibus Abbates & Primres perpetui Regulares alias praefici solebant: si ea sola Μonasteria exceperis quae sunt capita ordinum ; idque iuxta Decretum Concilii Tridentini sest xxv. cap. XII.
de reform. ut observat Fagnanus cap. Cum ad nostram de eleef. Etenim ita explicatum& rei mutum .suit a sacra Coirgregatione Cardinalium Interpretum Tridentini Concilii. Concilium videlicet, quando agit de inferioribus Monasteriis, non loquitur praeceptive, sed consultive; dum vero agit de capitibus ordinum , loluitiir praecepti, e ,
non conluttive : ita ut attribuere in commendam clericis tacularibus Mon alteri ab , committat iudicio ac conscientiae summorum Pontificiam.
Quidquid tamen sit de mente & sensu
Concilii, certum est , quod commendae iux ta hodiernum stilum & praxim maxime Rcommendis antinii illiscos nitis & a sacris ca nonibus probatis differunt in Nam commendae antiqliae principaliter in favorem & desensionem Ecclesiae concedebantur non nisi ad tempus , dCnec Eceletia vel Monasterium proviiceientur de succestore ; dc Comm n- datarii mixti nenitus de proventibus com-ri4endatae Ecclesiae retinebant , nisi prout tali rem or' eis opuet sutilet ad eorum susten ali 1 ε m. Collinendae vero nos ri aevi.
ait ipse Fas naiuis , fiunt principaliter non in l. vii rem Eccletiae vel Monasterii, sed her-
sora. ', ut si uri bus eari inadem & proventi-.bus sistentari utieat. Quapropter ubi olim in diplomate e lacessionis catilia his verbis reddebatur . tm Fces a interea ν ecte atqueerdine adminis retur . eam via Is commenda mus: hodie hoc 'ritare cκnrimitur, ΠιΩγmmodius sustentara Patrias, ur ahcιirus su 'usionis auxilio providore cupirates, talianasteria de auctoritate An tua concerimus γ' mandamus . Hodiernae idcirco perpetuae sunt, idest ad vitam Commendatarii , iuxta clausulam diplomatis: Per te , qua-Hu υ xeris, tenendum, ossideniam. Unde moderni Commenὸatarii ad instar veri beneficiati & titularis disponunt iuxta eon suetam formulam pontificii diplomatis r Itaquod , durante commenda , de Miusmodifru
diibus duponere π ordinare Ualeas, sicuti veri Albares aut Priores ipsius Monaserit, qui fuerunt pro tempore , orinare potuerunt γ' debuerunt. Interdicitur tamen Commenda
tario in eodem diplomate alienatio bonorum immobilium & mobilium pretios brum. Hi ne hodie Commendatarius potest praetentare ad beneficia, necnon eligere & conser re ut Rebutas tit. de commend) non secus ac alius qui titulum habet : quia praetentare, eligere, & conferre, fructus sunt beneficii . Itemque locare fructus & in. mnibus aliis adminiitrare , iicuti verus t tutaris: cum iam hodie Coia mendatarii pro veris titularibus habeantur ut Fas nanus ad cap. In .Ecclesia de Cap.re Monach. num. v. & comn aendae hodio pro titulo re
Quia vero clerici saeculares de iure beneficium regulare in ritulum possidere nequeunt iuxta regulam , Regula ia a regulariatas ; dc tamen commenda perpetua pro titulo reputetur: hodierna commenda est provisio, iuxta Cataonistas , Papae ei: pensat ria . cum lotum circa dictam regulam iuris ipse dispen1are valeat. Unde fit , quod hodiernae commendae non .ecus ac verum beneficium permutari possiit cum alio beneficior quod antiquitus fieri non poterat. Gmn. ndatarii ulteriuς . tali et si prosem non sint reeulam cuius est Monasteriit ut docet Antonius Faber in Coae. lib. XVIII. t ιι. v. desinit. XκκIυ. in habent in monachos ea indem iurisdiMi neni quam hab reint, si e κvero titulo beneficium possidi reni r eum timoneat artiis habrat tu Pro vero Praelato & titulari; nec Gmna datarium inter euec titularem Eccletiae rectorem effectu ipso quidquam intoriit ted nominis tantum ibito disserant. Hanc tamen tam amplam iurisdictionem iii dicaturi tuit alicubi ipsi m- mendatario non convenire , nisi sit Cardinalis , vel in beneficio res deat , & abiit
ordinarius Praelatuς eiusve Vicarius e cuius sane i ut dictinem praecipitam conservari& salvam este convenit, ut Comnienda tarii iii: isdictio tantum subsidiaria videatur et cum ad Priorem, ac eius loco ad Vicarium
225쪽
suinet interior Monasterii disciplina . Por-ibeantur, clausulae appositae in litteris , reis in resert Faenanus ad cap. Ed eri re lducuntur ad meras Curiae sormalitates . seripi. Breve Innoeentii X. in quo ad in i Porro in Concilio Rothomaeensi eelebe,s,ntiam Generalis ordinis Cis erciensium to anno MDLXXXI. orta , est difficulta, . deelaratur & statuitur , non licere Cona ian Abbates Co:nmendatarii recipiendi sine mendatariis Priores. Superiores, ac Oilicia tin Synodis provincialibus inter Miate, ad te, elaustrales instituere & destituere , Vi lsedendum & deliberandum ; item inter di
sitare Μonachos, eosdemque corrigere, necasnitates ac proeuratores Capitulorum th alia quae institutum regulare concernunt. dralium contra Abbates Regulares de Com-Et ita declaratum sitit ac statutum promin mendatarios Cathedralium de praeeminentia. naehi, Camaldulentibus iub die XX. Marti itin processionibus, sessione, & deliberatione. MDLVII. Cum autem hae dissicultates delatae essent
Commeri verum ne Monasteria destituantur eon ad Sanctam Sedem ἔ ab eadem quoad pri-4 ii' sueto numero Μonachorum , divinum ser imum responsum fuit Commendatarios inter ob ζ. ια vitium intermittatur , hospitalitas ae con lAbbates recipiendos esse e ad secundum venea. suetae eleemolynae neSlisantur, ac Monasse iro , Canonicos Ecclesiarum eathedralium praerii fabriea eollabatur . apponi solet in lit iserendos esse , quando capitulariter pi eis teris eommendarum similis clausula, conclu-ldunt; Abbates benedictos & qui usum mi-dendo ae dictorum Filiorum Conisu itrae habent, praeserendos elle Commendatarus eiusdem congrue supporteretur onera con triis ἰ post hos locum obtinere dignitates ; sueta . Et hoe iniungitur Commendatariis & post disnitates collocandos este procura- omnibus, etiam Cardinalibus, iuxta deci liores .
tum Coiicilii Lateranensis stib Leone X. Eadem Synodus eonsiderans Commenda quod eonfirmavit Gregorius XIII. in sua tarios substitui ac quodammodo succedere in Constitutione xv IlI. quae incipit Superηα,llocum Regularium, proventusque Monast edita pro ordine Cisteretensii . Ex his la-irii tamquam beneficiarios ae Ecelesiae mini tissime apertissimeque patet , Coneilia &istros percipere: hinc hoste monet ut, licet
Papam, ut con ludit Rebussus ei latus hic a non teneantur ad retularem intervaritiam , Van-Espen , velle ut cultus divinus non di- nec ab omni liberi sint onere , medium tDminuatur, dc onera conlueta solvantur: utimen statum teneant atque ordinem Clerieos eonstat ex litteris commendae. Sed addit saeculares inter & regulares in victu , ve-
Nihil si a multis . Unde ostendit, ut iamisti tu , & in omni ornatu ; utque tonitara
experientia quotidie cernitur , quod ratio tutantur ampliore, habitu propius ad resu- ne istarum commendarum. Monasteria tamitarem aecedente. Non enim putent sereeepis
in spiritualibus, quam in temporalibus pror-ile eon. mendam Monasterii ad luxum &pr sus eoi labuntur et quia extranei , subiumidigalitatem , alit ad familiam ditandam ;git , qui ira Abbatias Istodent, nibit ni-ised ad piam iustamque alienarum rerum dises lac θ tanam quaerunt , idest utilita-ipentationem . tem. Et sane quid sitffragantur hae com- Belgii regio quae semper filii immunis amissones . hae elausulae et quando non in- commendarum gravamine, cum in periculo quiratur ni im per istos commendatarios esset ut inelilo XV. ipsis via aperiretur , oneribus satisfiat λ eo vel maxime quod n- Theodoricus Abbas Praemonstratensis in eiusti fiees ipsi, antequam essent in summo Ec-idem Ordinis Ecelesia Percensi et renue egit clesiae fastigio, iam viderint propriis oculis apud San tam Sedem, regnante Sixto IV. &lacrymabilem ae horrendam simul conditio- apparatum commendarum evertit. Verum . nem di prospectum Ecclesiarum commenda-i- non obstante, & non obstantibus littetarum , ut omne aliud quam domus Dei ,iris quae dictus Abbas a Sixto obtinuerat ad templum, & regia Deo exercituum cons iCarolum Burgundiae ac Brabantiae Ducem ,
crata appareant et ita ut quamplurima ani- ne in eommendarum impetratione allentir
mathim stabula sint ornatiora ae deeenti itur, Nuntius in eisdem partibus Apostolira quam Ecclesiae commendatae. Hine in eisicus & Cardinalis vitisconensis adeo rerum evenire videtur quod dicitur in libris Μ lsuarum satis egerunt apud eumdem siκ-ehabaeorum eontigiste divino Hierosolyminitum IV. ut uterque impetraverit annorum templo , ex ru nis ae profanationibuslΜCCCCLXXVI. Abbatiam in Brabantia quibut Infideles Hes,raeorium hostes, bellorumisibi dari in eommendam . Ast se totis viri- occasione , sanctum locum contaminaruntibus opposuit Praemonstratensis ordo , dc everteruntqtie. Quando remedia non adhi-lpraecipue supradictus Thodoraeus Abbas Pet-
226쪽
-eensis caussam sui ordinis prosequens, quibus Brabantiae Duces, α Principes Misit se iunxerunt, Omnique vi &studio delim tos Gammendatarios a eapienda dictarum, conmendarum possessione impedire curarunt.
I ine licet edita altera Bulla , supra quinque quas, durante lite, dederat eidem Num lio, declaraverat unamus Pontifex , quod mullatenus derogare intendebat privilegiis Praeivonstratensis ordinis ἰ attamen eidem Ier reservatoria aliasue Bullas ius nullum auillamque administrationem umquam obibatuit in Abbatia S. Michaelis quae ipsi erat commendata. Immo revocavit idem Pontifex anno ΜCCCLXXX. Bullam qua Cardi nati vitisconensi Abbatiam Tompei Memaonoesierat. Saeculo XU. negotium commen-
Iarum denuo suscitatum sub Carolo V. dum ipse Errardo a Μarea Epitcopo Laodicensi supradictam Abbatiam & Μichaelis in eo mendam addixerat. Verum . in suo laeto introitu instructo Imperatore a Conventualibus dictae Abbatiae , nuinquam ullam Abbatiam in illa Provincia dandam esse in commendam, effectum est ut, age . te ipsis Canolo & Episcopo contentienite, mediante aliqua notabili pensione, Epiuopus a praetensione Abbatiae destiterit, diis qui electus fuerat a Conveluualibus, Ab-.bas suerit institutus . Et usus est Belgii ut Irincipes in suo laeto introitu promittant, od nullas Abbatias, Praelaturas , aut di- nitates dabunt in commendam, nec ita sunt, aut ullo modo dari permittent. Ad hoc vero ut mnasteria generatim quae non sunt commendata , praecipue A, batiae, talia se conservarent, nec darentur laicis aut elericis in commendam , nihil certe emeaeius esse potest quam ut in ipsis Monasteriis habeatur persecta bonorum .mnium administratio Re communio , . reiecta orsus distinctione leu separatione mensa a tialis & eonventualis . quae s ut laud tus P. Thomassinus. aliique Historici eccieiisilicidi Canonisae advertunt ut plurimum ccm- vendis occasionem attulit. Deinde ut iuxta
fundatoris intentionem necnon resulas -
nassime professionis , Abbates sic i erate moventibus reditibusqiae Μonasterii utantur, ut in omni sua supellectili aut habita- eique nihil mund nae sumptuositatis I nita. iiDe ipeciem praeseserat; unde nihil a religiositatis professione alienum appareat ζ dc quod sit perest , in christianam hospitalita.
rem p uperum subventionem alii viniatn- lque impendatur ; ut ostendant, bonamnasserit patrimonium esse pauperum , lm i sine sacrilegio ad usus profanos distra hi nequie . Hactelius Van-Elpen Par . u.
Conditio ae sorma moribus hodiernis Hi-iusmodi est. Papa lotus commendat; sed Episcopatus ac virginum Monasteria nec ipis commendare potes . Sunt tamen eurae Re gularium, quae Presbyteris saecularιbus con-niendantur. GmnMndanda sunt selum beneficia commendari sistita et quae consuetudo insertur m trinis collationi x continuis , & quadragenaria misellione. Si vero coriis
menda est decretalis . hoc est ad dies vitae titulati ; Papa eam L sale potest , bcet plures invicem successerint. Commentitarii
partium est, ut iam antea notavimus, On ra serre , reparationes luscipere, Ornamen ta suppeditare, eleemosynas erogare: cet
ris proventibus utitur instar titulati . Immobilia . immo nec mobilia pretiosa alien re potest . Fit collator beneficiorum , habetque Iocum & otiua es honores titulati. Cavere debet ne sui caussa vel publicus cubtus , vel Religiosorum numerus minuatur.
Religiosi permanent sub iurisdictione sup riorum Regulamum , habentque priorem claustralem, vel alium sit periorem Rebularem. interioris disciplinae cuilodem. b. XXI V. De modo requirendi benesinum ecclabiasticum . Beneficium e Iesiasticum. eum nec licite, nec valide consequi valeat nisi secum dum canonicam institutionem , ut habetur in regu l. iur. in 6. Bene iam eccusast cum non potest licite subintellige etiam, nzc Ua lide ὶ sine institutione canonica Atinerι. hinc
tot modis acquiritur beneficium , quot sunt canonicae init tutiones quae numero sex recententur. Videlicet primo, collatione libera: secundo, praetentatione cui subsequitur institutio: terti. , electione cui adiun- iriir eonfirmatio. quarto, postulatione quam lauitur admissio: quinto, resignatione acceptata in favorem alterius et sexto , permutatione approbata . Verio quia duobus
postremis modis potius dici potest benem cium amitti quam acquiri ; idcireo de his agemus, quando de beneficiorum vacatione sermo o curret . Seκ expositis modis addi potest , interdum sola electione ius haMntium acisque alia confiticatione beneficium acquiri : dc tune dicuntur beneficia electiva collativa ; alia autem confirmativa . Hi sunt tituli, quorum si alteruter desit, pub
227쪽
TRACTAT Us DE UIR T. REL lG. CAP. VIII.
Iideri beneficium non potest. Titullis enim ita est radix di sundamentum posset ionis , ut quaevis ecclesiastici heneficii possessio, eodempto, sit iniusta simulque sacrilega ali
nae rei hsurpatior ac proinde intru I , t nentes videlicet beneficitura sine titulo, inhabiles sunt ad idem beneMium retinendum sine summi Pontificis dispensatione, quae est
duaedam collationis species, ut ex cap. III.
N exed . Praelat. Et cum hoe omnes Iam
fateantur , supervacaneum Censeo rationes congerere ad id comprobandum. Hie observanda eu, ut notat P. Antorne, regula Cancellariae de triennali possesessione, in qua regula se habetur: Voluit σοrdinisit idem Dominus msis in si quIs quaecumque beneficus ecclesia Τιca, qualiacumque sint, absque pmoniam ingressu ex apostolica
autorinaria collatu- avi electione per frie
nium pacifice possederis, si se non intruseri ι,
super huiu1mmi beneflciis molestarr nequeat ;necnon impetratrones de his misi beneficiisse psessi factas irrisas o inanes censeri deincrevis. Valet autem in utroque sero excidiment. de seques. quia per Papam suppleriuid quod deest ex iusso titulo , ct centet Lutillud interea conserre . Ad hoc tamen Tinquiritur taltem titulus coloratus. Si autem provisus impedimentum habuerit sibi cognitum, quando beneficium ei tollatum suit ,
desutum aetatis v. g. aut censuram , αἴ-la supradicta in tali casu nihil suffragatur, tametsi titulum coloratum habuerita quia bona fide non postedit. s. XXV. De libera collatione beneficiorum. Sicuti vetus priorum seculorum serebat me fieto. inconexissa Ecclesine disciplina, ut nemo sa-om c., ois elericaliis Ordinibus initiaretur , cui jupo , . Si alim ctio aliquae lacra ei assigna. ''ta seisset, eo quia nemo assumebatur inclericalem ordinem, nisi ob aliquod spirituale
Ecclesiae servitium 3 ex quo idem haberet temporale stipendii zm ex eeelesiasticis prinventibus ad fui ius lentationem ; ita ut nec ab ordine beneficium, tiee ordo vicissim a . beneficio disiungeretur': dc sicuti erat pinnes solum Episcopum cleri eos ordinare ; ita sunctiones quae nimc beneficia a pellaritur , conferre solius Episcopi erat. In assumendo autem aliquo ad elericalem stati im dc ordinem, ac munus ecelesii si illum ipsi cori.
serendo ur ex Concilio Carthaginensi IV.
plorare dc sciscitari. 4,bebo populi de prin
movendo testimonium dc vita . Unde patet, quod ex primaevo iure lim beneficio. rum collatio primario & quasi naturali ii re spectat ad Episcopum ita ut iit probatissima omnium Canonis arum regula; quod omnia beneficia, iuris communis dispositi
ne primaevoque Ecclesiae usu attentis, quan documque di quomodocumque vacantia, ad
Episcopum seu ordinarium loci spectent per
totam suam dioecesim . Et hoc ius apud ipsum remansit; cum semper Episcopus extiterat omnium Ordinandorum solus ordinarius minis ere & eo vel nisxtine quod ante saeculum XI. vix signatur, benefieta ab Osedinum rellatione fuisse separatam collata . Idcirco stetiti Episcopus ordines conserebat; ita etiam dc beneficiar idest adscribebat Ecclesiae servitio tamquam eius ministros; at que per talem adscriptionem ius consequebant tir participandi de proventibus Mel
si ae , dc hoc tu est quod nune dicitur ben
ficium . Neque ante eam aetatem de aliis collatoribus ordinariis beneficiorum, neque
de provisione seu collatione beneficii ab Ordinatione distincta quidquam legitur. Immo illis temporibus Abbates ipsos a Μonachis electos in stituebat Episcopus in titulo Α,
batis; cuius iuris vestigia nunc remanent in i Abbatum benedictione. Et revera sicut Christus Dominus primussiimmus Pastor dc Ponti sex missus fuerat a
Patre in Mundum aditu ituendam sui fideli populi Ecclesiam. ut per Moysiem dinas gam et eo serme pacto . iactis ab ipso su
tamentis quorum ipse est lapis angularis , ad Patrem reversurus sitos misit Apostolos, eorumque loco ipsorum successbres, ad eam aedificandam eorum ministerio regendamque. ut iisdem ait: Sicut mim me Parer . sic ego mitto ses. Ioe cap. xx. Unde Apostoli universas landarunt Ecclesias per sese- vel amspiciis suis, vel per Episcopos quos ipsi Α-postoli suos constituerunt successores , ad quos hane hereditatem ae successionem in ipsissimo earumdem Ecclesiarum ministerio transmiserunt. Hinc mani seste colligitur , Episcopo ra proprium illud dc hereditaritimilia esse, ut Ecclesias ipsi regant, vel a quibus regantur, praesciant. M o i in
Episcopo ut Apostoloriim laceesso i sidelis
populus a Christo Domino commendatus est:
proinde eius est probate dc adselisere sibi quos idonem cenaeiat, in quos divinae sax- .cinae partem deponat . Solus potest Episcin pus missi e & iurisdictione emo ea infesriores dare Pastores , qui sunmus ipse Pa
228쪽
, irisdictione donatus est. Solus tandem Episcopus ut sitae Ecclesiae princeps, doctor, &canonum interpres internoscere potest qui sint idonei beneficiis administrandis . lure testiir ac merito cautum suit in Concilio Pictaviensi anno MLXXVII l. ne quis a Regibus Principibiisve terrenis & laicis quibuscumque donum accipiat Episcopatus, Α, haliae, Parochiae, aut cuiuslibet ecclesialtici beneficii: cum haec divina dona sint; ac proinde dispensari nequeant nisi ab Epiro-pis. Qitare Urbanus I l. tota an mi Eelique sui contentione inludavit ad elidendam in- vellituram lateam , eiulque quasi pedisse- quam simoniain , ac uni solique mandavit Episcopo , ut merito & virtuti donaret , non pecuniae aut favori ecclesiastica beneficia quae sunt quali quaedam membra Episcin patus . Solus igitur Episcopiis tunc conser bat Archidiaconatum, Decanias, Praepositums , pnaebendasque suae Ecclesiae, nullo tum vel raro patrono qui te interponeret, rarit lima etiam ad eas dis nitates electione . Et hoc tursum confirmatum fuit a Concilio Melphitano anno MLXXXIX. can. II. Ex quibus collisitur, beneficiorum recensitorum collationem penes unum fuisse Epis opum . Immo quando laici vel Episcoporum commonitione, vel internis conicientiae rem dis bus coacti ad rei titutionem in pris imini
statum Parochiarum quas violenter usurya-Verarit, plerique eorum ad hoc animum adiecere ut Monachis & Abbatibus , non Parochis & Episcopis redderent . etiam non raro numerata pecunia, Gregorius vll. qui etiam graviter hanc simoniacam perversitatem damnavit, providere volens acerbiis
tuis contentionibus & litibus quae propter hoc inconveniens effervescebant Epitcopos inter & Abbates , repetentibus iura tua Epi scopis, coacto Concilio, statuit ut Monas e-Da Parochiales adhuc acquisitas tervarent . in posteriam vero ne ullas, nonnili ccinientiente Episcopo, sibi compararent . Et hoc etiam ab Urbano II. in Concilio Melphi ta-nu confirmatum suit . Ex quibiis clare Pa tet , Omnium Ecclesiarum ecclesiasticarumque rerum dc dignitatum provisorem dc distributorem e in Episcopum . Van- Elpen, re Thomaclnus. Licet vero pluribtis ab
stolica Sede privilegiis donatae essent Abba
tiae , Parochi Ecclesiarum eis obnDκiarum ab alio quam ab Episcopo dioecesmo multin Dem animariimmie eueam suscipere non poterant: ut ex Epistola Paschalis Il. live in privilegio Cluniacensis N nai erit.
Episcopi ut in ministrorum electione idiei eius procederent, sui cleri consillum adhibuere; quin & populi testimonium de ordinandorum moribus dc conversatione audi. re iampridem solebant. Et hoe statuit etiam Concilium Carthaginense IV. cor. XXII. Sed cum processu tem; oris Capitulum i et liae cathedralis quali ipium elerum repraesentare coeperit , ipsumque Ecclesiae Senatum constituere ἔ eontendit etiam iiixta canonum praescripta in ministrorum electione &in beneficiorum collatione qua clerici sunmctioni ecclesia ilicis applicantur, tamquam in re summi momenti,Capituli consilium elle
expetendum. Van Elpen fit. κXI. cap. I. num.
8. Et hac praecipue ratione id locum habe. re videtur in institutione seu electione ad praebendas leu Canonicatus eat hedrales. Cum enim Canonici dc Episcopus quasi unum corpiis constituant; aequunmpparet ut ad electionem membrorum corpus totum concur
rat . Verum cum labentibus saeculis dividi coeperit mensa idest proventus Episcopi amensa leu proventibus Capituli; & hoc eo
pus a capite, caput a corpore separarie factumiuit ut etiam eorum negotia separarentur, ut
re aliqua Capitula Cathedralium ab Episcopi
iurisdictione ita se exemerint, ut excluse rint Episcopum etiam in Canonicorum ei
ctione, ae praecipue dignitatum ἰ & sic etiam Episcopus coeperit in aliis Ecclesiis providere beneficiarios, eisdemque beneficia sine Canonicorum consilio conserre , ut ho dierna praeiesert dilciplina. Tam ili etiam ante annum millesimum factae sirit aliquae mutationes in providen dis Ecclesii is de lucces ore , cum etiam laici varias redegerint Ecclesias in sua potesta te , ut earum velut patronos se tenerent :nihilominus rei pectu laicorum nulla potuit intercedere legitima & iuridica variatio . niti quoad providendorum electionem vel
praesentationem , ut nunc etiRm fit per eos qui in aliquabus ecelesiasticis beneficiis ius- patronatus acquisivere , neutiqtiam tamen
quoad eorum collationem & in iisdem institutionem , quae cum sint divinae ae mere ecclesiasticae . nonnisi ad Episcopos pertin re poterant. Hinc strenue egit Eelus summorum Pontificum & Conciliorum ut de medio tollerent in Ecclei a abusum investiturae Epitcopatuum : quae cum daretur a Principibus per traditionem anuli dc baculi pallo alis, habebat quamdam rationems Deciemque e illationis & institutionis in Episcopalibus &' beni ficiis ἰ ae proinde a Conciliis lummisque invitificibus damnata&
229쪽
Provisio enim benefietati per collationem
fieri liequit nisi per perlanas quae ecclesiasti ea potiantur iurisdictione : puta praecipue per summulo Pontificein , de quo nunc vi- debimus , nam in tali modo providenda le miscuerit . . mis A g. Quamvis inter itura primae Sedis rece suetit Gregoriui VII. polle Papam novas bus ad M',atias creare ac inllatuere, opulentiorem
Episcopatum in duos partiri, tenuiores duos 22 ' in unum constare; nullum tamen verbumae m. seeit de iacultate conserendi omnia ubique beneficia. Ex quo manifeste se lititur, quod licet summus Pontifex, qui est Ecclesiarum
omnium caput ac Epit copus , potuerit etiam illis temporibus conferre aliarum dr-- celum beneficia ; attamqn usque ad eiusdem Gregorii tempora hic ulus non invaluerat , sed praxis i emper obtinuerat ut per suarum ret pict varum dioeceium Epitcopos coi serrentur : est eo vel maxime quod eum adhuc non obtinuisset univertim honorum ecclesiasticorum divitio, sieuti postea circa laeculum XI. vel XII. contigit; nondum instiis tuta erant benencia. Unde provisioties eos latae ad Papae commendationem erant tantummodo pentiones, quae tribuebantur his qui ad aliquam ecchesiasticam iunctionem Ecclesiae a qua recipiebant h iste pensiones, alnimpti erant. Et revera, saecul Ox l. .neunte . Papa clericos Roma venientes vel meritis graves solum commendabat Praelatis. quitas clim gratificarentur Praelati semel atque iterum, quadam insita religione, reverentia, & aestimatione erga Sanctam S dem, commendationes frequentabantur, nec certa aliquando habebatur cura ac sollicit do. Unde preces sese converterunt in mam data. Monitoriis enim cita ἰprimas litteras appellabant iungebantur praeceptoriae, ex cratoriae , vel executoriales, ut dicebantur . Nam ne ab initio collatores ordinarii con- tererentur imminui iura sua , non statim& primis litteris mandato compellebant eos ad conferendum vaeans vel proxime vacaturum beneficium. Prima scribebant m nitorias r si hisce non obtemperabant, praeceptorias mittebant e tandem si perseverarent in contumacia , dabant executorias , quibus contumaciam cessantium collatorum puniebant. Ideo autetra executoriae vocantur , quia iisdem litteris delegabant & eo cedebant executorem , qui recipi saceret impetrantem , & provideret de beneficio quod tune vacabat , vel erat proxime Uaeaturum. Quando tamen processu temporis huiuscemodi litterarum coepit auctoritas invalescere . non amplius tres litteras dive sis temporibus, sed unam tantumdederunt, addito etiam statim exectitore qui, cessante ordinario ollatore, conferret. Is arum litterarum m nitoriali uin , praeceptoriarum , & eκccutoriariim frequenter occurrit me lio in decretalibus, praecipue Iii nocentii IILHonorii lil. ae signanter in xxx. xxxv II. xxx VlII. V l. de refcr t. Prii iras omnium Hadrianias lv. qui universae Ecclesiae administrandae anno MCLIV. praepositus eii . videtur postulas te ab Episcopis & Capitulis praebendas vel dignitates quasdam , ut qui dam privati d' Ecclesia optime meriti pro viderentur. Μandata autem apostolica , si sint ad vacatura beneficia , dicuntur etiam expectativa. Unde Papa scribere solet prubeneficiis vacaturis per expectivas. Aliquando vero mandat provideri per reservatio nes: quando nimirum suae dispositioni alis qua beneficia vacatura reservat , cum inhibitione electoribus & eollatoribus facta ad eorum electionem & collationem, vacatione adveniente, pr κedendi sub poena nullitatis. Hae autem reservationes aliae sunt speei tes , quando certum aliquod beneficium in individuo vacaturum Sedis Apostolicae disi siti ai relervatur : aliae generales , si omnium regni vel certi loci beneficiorum vel personatuum seu dignitatum fieret am-φlissima reservatio; qualis est omnis illa re-iervatio quae dicitur c ausa in corpore iuris, itemque eontenta in regulis Cancellariae. Mandatorum apostolicorum de expectativis initia reserunt communiter Canonillae ad saeeulum XIl. nee antiquiora videntur x s: νη. Alexandro III. Nam evincitur ex Epid. xl. Abbatis Remisit in avenae ad litter. Alexand. III. quod tempore huiuice Porit Eeis preces papales pro obtinendo beneficio ali cui qlerico adiunctum haberent mandatum
monentes atque maridiantes. Sed eum neque his obsequerentur collatores ordinarii, iunctae postea fuerunt, ut paulo ante notavimus , litterae executori tes , vel etiam executores
nominabantur qui apostolica auctoritate ipsos collatores ad Obsequendum mandatis, de interdum per censuras , emerent. Ex cita tis litteris Alexandri IlI. constat , quod Pontifices profiterentur se huiusmodi mam datiν velle providere viris litteratis , prae sertim aliud beneficium unde viverent, non habentibus , vel ordinatis sine titulo ς &quoad hosce dicebantur in forma pauperum, vel in f ,rma iecundum Am, stolum , vel et iam in forma communi r tum quod est et Ordinaria & communis mandatorum formula;
230쪽
tum etiam quod huiusmodi tmndata vide diei nequeat , qtiod sit ius devolutum non
rentur unice tendere ad iuris eo mini vienim datur devolutio a superiore ad in f meeutionem, orrendo scilieet Episcopos ut rioremὶ ae ideo ad ordinarium spectat rimeserieos quos pro servitio Ecclesiarum lua- videre. Currit hic mensis a die vacationi xum ordinaverant , beneficio unde honeste Giam ignoratae. In aliquibus autem vae pollent sustentari, providerent, eum secui xtionibus nullum tempus praefixum est Pon-λm Apostolum, qui altari servit, de altariitisiet; idest in beneficiis prorius Panae reservi vere debeat. Praetendebant mandatariisvatis, vel ad ipsum devolutis , scilicet in
etiam beneficia iuras patronariis laici ; sed quorum provisionρο non datur ahemativa haec mandatis non comprehendi declaravit inter Papam aliosque eollatores r cum de Gregorius IX. Et liri in torpretatio ubique iure spectent ad soli im Nntificem. Etiamsi
obtinet. Generalem vacantium reservati Ordinarius collator e tulerit, antequamnem apud SanRam Sedem prurius secit Cle tinentis exspiraverit, quando Papa non nomi niens IV. Et haec reservatio dicitur Si ris t; putant aliqui , talem tollationem va-m eorpore iuris. Clemens V. Ioannes XX l .llida in cile , sim potitis non irritari , exem- Benedictus XII. reservationes ampliarunt riplo collationis factae ab ordinario , spretorinde variae exortae sunt regnuriim & Re- patrono, quae valida manet , patrono nongum querelae. Scias ima Aventianente inere' appar te. & intra tempus non praesentammeneum dedit expectativis & reservatio- te. Vacante Sede Apostolica , li contigerit nibus. De his autem abrogandis actumeliivacare hoe tempore Ecclesias parochiales piri Concilio Constantiensi: per Μartinum V.iordinarii pollunt libere providerer sei itide Eu enium iv. restriRae suem reservatio ietiam, si ante , idest vivente Papa , & Papanes; liasileens e autem sess. xv m. cπ. v. non providerit, ut in cap. IV. de praebend. mnes' reservationes revoeavit. Hoc tamen in quo haec ratio redditur; idest ne ipsarum decretiim non ubique receptum est. Nihi- vacatio diuturna periculum valeat animz. lominus tamen, sive per coneordata, rit inibus afferro. Unde ostenditiit, quod sine tali Gallia & Germania, sive ob alias rationes,lpericulo Pontifices bene seia sibi reservave- nulla tune generalis beneficiorum reserva- rint. Omnes quidem reservationes a Canintio a Sede Apostoliea iacta reperitur. Im-inistis dicuntur odiosae: & quatenus iuxta re ivo in quamplurimis beneficiis nune Romanalgulam uiris odia restringenda , favores am
Curia non habet nisi alternativam eum o ipliandi sunt etiam in dubio restringendaedinariis collatoribus. Per Conciliis Tri-isiint , ob praeiudicium quod afferunt colla
deminum sest. x Iv. eap. xxx. ablata sunt tionibus ordinariorum.
mandatae omnia de providondo , expectati- capitulum vero, Sede vacante, non site me , eh gratiae quaec ue ad vacatura , cedit Episcopo in libera eollatione benefici quae olim a Rintifice impetrari solebant derrum , sive id eompetat iure collationis heneficiis , ad collationem vel provisionem stricte dictae, si ve iure praesentationis, sue Ordinariorum, Capitulorum, aut singularumiiure proprio, sive iure devoluto: tW dapertim artim sim tantibus. Item per idem ecillatio vel st ientatio se libera, &solo Concilium sublatae sunt reservationes men- Emicopo , nin lectist coniunctim eum Capitales , qtiae fiebam ait Gongaleg num. 67.)Itii oe eommeae. Nam is collatio , vel con- mi Mulo Papa reservabat beneficia vel in specieifirmatio , aue institutio rantum competat Vel in penere, per B illam, vel per Breve, uti is redire M praes mea timem patroni tales perlan. eratae provideret, quam non exprim iuri rectesiastici ἰ vel miratio sit quidem litae, sed in mente retinctae r & ite in nul-lbera , sed spectee ad Epiimpum comi et imitus prisbnae favorem iacta erat reservatio. eum Capitulo ἰ vel ex privilegio aut gratiae Immo statuit Conelii iam ne istoli nodi π 4 benefietum Miqliod spectans ad solitis Epitia' Ac reservationes mentalo aut indu ta Miseopi tollationem de Hur certae perloriae ψ imas Ecelesias vel Moostiuria alicui , et-iputa nominato Aeadem leo e in his ea usiam ex s. R. E Cardinasibus, concedantur,lpotest Capri vet eius Vitarius , Sedere hacten ν eoncessa abrogata censeantii r. vaeante. conserre ς eum in his eatibus Camri Espen Part. II. ca . r. ET II. ε 3. π II .ipitulum E. iieopo saecedat. Unde dare pol se me. Circa beneficia Curiae Romanae res Vata, est e, lationem , trans rimationem , & in servatis eum alternativa , si xo itineat quod intralstitutionem , tri florent pm primo ea su iu- έη in tuum mensem Papa non eonferat beneficium ris canonici interpretes , α praxis eo u nod in mense Papae vaeavit ἰ cellat re- ni eomprobat. In alio vem , quia talis' servatio . de ius ordinarii liber Rtur z cum collatio quae est debita certae personae seu