장음표시 사용
261쪽
TRACTAT Us DE VI Hie enim de facto fructiis beneficii percipit; vel gravis & valde probabilis ei spes est illos percipiendo. . Difficultas vertitur, an beneficiarius privetur ex omissione Breviarii fructibus mmnibus eorret pondentibus iis diebus quibus recitationem Oini sit, duin implevit alia beneficii munia λ Et censent aliqui , ut Suareε , Regina laus, AZOri iis , Navarriis , omnibus privari: eo quod Concilium Lateranensu dicit. generaliter , ossicium negligentes
non facere fructi is tuos; & sine ulla distinctione dc exceptione loquitur etiam S. Pius V. idest sive beneficia sint eurata, si velim-pli ia . Alii tamen, & non pauci, & meo
iudicio probabilius, contrarium sentiunt aedocent : nempe non teneri nisi ad partemi isti tum omisso ossicio respondentem, spectata quantitate redituum dc Onerum. Cum enim alia onera beneficio adnexa, puta prae dieatio , ministratio sacramentorum , cel bratio Missae, pariter in Ecclesia sint munia quae veluti proprio suo nomine dieii tur officia, ac cum horis canonicis veniant vi regulae iuris: Brnesicium datur propter officium : haec etiam concurrunt ad instituendum ius percipiendi beneficia , idest benefi-iiciorum fructus, qui sunt loco sportulariim uae antiquitus pro huiusmodi aliisque similibus officiis quae peragi solebant in Ecclesia, tribuebantur. Idcirco beneficia quae earumdem distributionum locum tenent , intelligenda sunt non stilum propter divini Oiscii recitationem, sed etiam propter alia officia quae ratione beneficii peragenda sunt: ac proinde in obligatione restituendi fructus ob defectum recitationis Breviarii in huiuscemodi beneficiis illi solummodo adiudicandi sunt debito restitutionis qui eorrespondent oneri ossicii divini , non vero qui a liorum ossiciorum oneribus correspondent , ita ut satis sit , si hosce tantum rellitu atqui officium divinum neglexerit. Et in hoc se su decretum Gncilii Lateranensis dc Constitutio S. Pit r. intellistenda est: nempe dei uctibus correspondentibus horis canonicis; non de iis qui adcensendi sunt aliis qui ob alia officia seu ministeria tribuutitur . Et intelligi debet pro materia subiecta, vel sal,
tem ea decreta non fuisse recepta cum tanto rigore , sed cum hac iusta ac rationabili moderatione : ut qui alia onera haben quibus latisfecerint , possint fructus iis correspondentes retinere. Et haec sanior mihi videtur: quidquid dicat Silarez cum aliis , te rem potitisse punire talem transgress
nem , privatione omnium fructuum etiari respondentium aliis servitiis. Alii vero comsiliunt, pro maiore conscientiae securitate petendam esse compolitionem cum Sacra P nitentiaria . Sic P. Anto ine .
Num vero beneficiarii qui sine sua culpa nullum Hictum percipiunt ex suo beneficio ,
teneantur ad horarum divinarum recitatio nem videndum eii , utrum ita nunc non percipiat , ut deinceps tamen percepturus
sit; puta si nunc non percipiat ob iniuriam hominum , ob sterilitatem, ob belli vastationes, ut celsante iterilitate , bello , de
usurpatoriim violentia , postea percepturus sit; an vero numquam sit percepturus; ut si domus incendio aut aquis. abreptae perierint , vel fundi ab hostibus occupentur , vel fluminum inundationibus facti sint prorsus ac perpetuo infructuosi . Si primum: nullum occurrere deberet dubium, quidquid aliqui in contrarium sentiant, beneficiarium non eximi ob hanc temporariam dc accidentalem seuRuum deficientiam ab Omelidi vini reeitatione. Nulla enim ratio ab hoc
debito nunc eum valet excusarer quia cum sertilioribus annis abundatiores fructus percipit, non plus pro sundatore precatur; idcirco ad persectam aequalitatem non minus orare debet, quando uno aut altero anno, aut nullos aut pauciores fructus percipit. Qii ad alterum vero eastim, idest quando spes nulla affulseat fructus in posterum percipiendi , diicrepant in hoc Theologi . Nam quidam etiam plures numero sustinent, in ea li omnino desperata fructuum perceptione , idest in hae totali ae perpetua deficientia beneficii , nori teneri ad Breviarii recita- . tionem: cum beneficium detur propter ostiacium. Nullus enim beneficiarius neque ex se , neque ex landatorum intentione sis
obligat ad ullum onus seu ossicium sine aliqua stipendii persolutione: de benefieti su datio eit quidam contractus do ut des , vel
do ut iacias ; ita ut si una pars non intis pleat , nec altera implere, teneatur . Alii ex opposito volunt, non obstante hae perpetua fructuum beneficii deficientia , a hue obstringi lege & obligatione recitam di divinum ossicium di quia, aiunt ipsi , dc inter ipsbs P. Medina , quando beneficia instituta sunt , sumit impolita est o ligatio perpetua ossieti ; licet fieri nequeat quin aliqui eiusmodi easus declir-su temporis contingant . Qui autem beneficitam semel acceptat, sicuti omnia iitra . dc emolumenta percipit, etiam suseipit iii
se omnia pericula , & eum' periculis se o iis ta
262쪽
limat. ad omnia eius onera ex tacito pacto . ad recitationem Breviarii, sed ad reeitatis. ipsum inter dc Ecclesiam. Insuper si, ut su- , a statutum est, qui tenile possidet beneficium , ex vi clericatus & tituli , non praecipue stipendii reipsa insufficientis , horas persolvere debet : idem dicendum etiam occurrit in nostro casu. Nam ad quid titulum
neficii sumit , & in eius possessioris per-iaverat, qui vult ita se gerere, ac ii rea plebeneficio eareret λ Et obligatio huiusmodi beneficiarii omni fructuum perceptione ab aliquo fortuito casu spoliati manifestissime probatur exemplo illius qui dum omnes beneficii Ductus resignanti dimittit per m
dum pensionis, ut omnes fatentur , ab horarum recitatione non eximitur, utpote qui
sponte & lubens beneficium cum tali onere sulcipit: eum idem eveniat in eo de quo linquimur , qui sponte suscepit beneficium sine ulla spe fructus ex eodem percipiendi. Hinc non secus ac ille , hic quoque non eximitura divinarum horarum penso. Et haec secunda sententia , tametsi priore durior videatur, est tamen tutior ac probabilior, ac plures habet patronos. Hic tamen notandum Dccurrit , quod vix ullus inveniatur qui simpliciter beneficium sine aliquo redituum molumento suseipiat ae retineat : nisi desectus emolumenti aliunde compensetur; quia v. s. sine eertis reditibus alligata sunt edineheio quaedam iura aut honorifica . ut ius
assistendi thoro alicuius Cathedralis , vel
alia uti l. tas. Et haee iura quae a multis ma- his quam pecunia aestimantur , videntur OG ficium aliquod expetere in gratiam EcHe
siae. Quare in dubiis quid pro hisce iuribus
eletieus Ecclesiae praestare Oebeat, dicendum est, nihil securius amplecti polle quam in hisce aliisve huiuscemodi casibus eonsulere Episcopum, ei repraesentando beneficii mendicitatem , ac parendum eius iudicio e aut denique recurrendum ad locorum consuet
dines quibus Praesules non obsistant, ut d prehendatur . num generalis ossicii lex re-eepta sit eum hae restrictione , Nisi beneficiorum reditus sint nimis tenues. Nam talis consiletudo censeri nequit aequitati adversari : ttim quia in talibus beneficiis cen-leri potest , quod recitatio ossicii B. Mariae virginis , & aliquibus diebus Ometum
maius sit servitium exiguis correspondens reditibus ; tum quia beneficiarii illi eon,
muniter tenentur ad eertuna numerum Mis
sarum . qui tennes illos reditus satis eoinis pensant. Sie Habertus , Tournely , aliique. Habens pensionem clericalem super ecclesiasti eo beneficio constitutam non teneturnem ossicii B. Mariae virginis. Et ad hoe sub mortali & rceila restitutionis: tum quia sic statutum suit in citata Constitutione S.
Pii V. ubique iam circa hoc recepta ἰ tum quia, ut notant NaVarrus, Fagnanira, Pon-tas , aliique , & praecipue Suaree , hodie penso non secus ae beneficium consertur propter Oricium. Et hoc onus contingit e iam in elerico, qui convenis let pensionis suae redemptionem , ut tenet Tournely. Dixi pensionem habens clerisalem: quia qui habet pensionem laicalem ob aliquam non spiritualem Operam quam Ecelesiae praestat , organa V. g. pulsando, ad nullius magni uel parvi ossicii recitationem constringitur. Consequentes praestimonia seu praestimonias, ut
a S. Pio V. apuellantur idest pensiones quae
abstrahitntur a beneficiis. & designantur ut iuvenes clerici sustententur , dum studiis. vacant, ut inde Ecelesiae onserviant in praecipue si sint perpetuae & ad mitum non re- voeabiles , itando iuri communi, recitare te nentur ut alii beneficiarii divinum ossietum, se uti habetur in Gnstitutione alias allata S. Pii V. Prael limoniae enim perpetuae inmnes habent notas beneficii , iat te quae nonnisi elerico ab Episcopo conferuntur , dari
tur sine pacto aut conventione . ac imum
halami tituli ecclesiastici . Igitur qui sentit commodum, sentire debet & incommodum. Verum circa hoc standum est consuetudini . locorum, vi cuius aliquibus in locis . id nihil tenentur praestimoniarii ; in aliquibus onerantur sola recitatione quinque Pater &Ave. Sed, ut iecurius procedatur . si fieri possit, videndae sunt standationes 3c Epilco. pi eonsulendi. Haec Tournely. Qui habent
commendam perpetuam, tenentur ad divinum ossicium , utpote qui substituunt tir beneficiariis titularibus ci)m toto eorumdem onere seu obligatione: ct eo magis nunc . quando Cormnendatarii perpetui habentur pro veris titularibus, ac commenda perpotua beneficio aequi paratur . ut ex Concilio Tridentino sis . vi I. cap. II. ct seg. xx Iv.
cap. xv II. Etenim commenda perpetua vim
habet & effectum tituli, di ius praebet per
petu iura fructus percipiendi. Coadiutores vero praecise ratione coadiutoriae non tenentur ad recitationem horarum, tametsi in4 ituantur eum sutura suetessione; quia non
dum sunt beneficiarii: nisi forsan habeantius plenum administrandi ob ben tarti amentiam aut similem infirmitatem , vel al-stimantur ad totum onus benefieii in dese-ctii beneficiarii; cum in tali cisi teneantur ad
263쪽
TRACTA TUA DE UIR T. REDG. CAP. VIII.
ad totum onus ad quod sunt assumibiles .
Iuvenes ratione studiorum non eximuntur
ab huiusnodi obligatione: cum a Concilio Lateranenti supra laudato comprehendantur in suo decreto per vorem cuilibera e & b nes tum non datur nisi propter ossicium.
. XLIII. De 'obligationibus beneficiariorum qui ex natura suae praesemiae addicti Iuni
Quamvis, dum ageremus de horis caninnicis , exposita sint ea quae respiciunt publicam earum recitationem quae fit iis Eeclesis ea thedralibus & eollegiatis, in quibus
beneficiarii ,.cuiuscumque generis sint, sive non iei, sive mansionarii ac praebendati, . sive alii alio titulo sint ex corpore eorumdem beneficiariorum, tenentur quotidie interesse ad horas canonicas cum aliis publice in choro recitandas ; nihilominus Miri abs re futurum iudico, si saltem summatim huiuscemodi beneficiariorum onera iisdem qui forsan haec legerint, si ab oculos ponantur. Beneficiarii igitur Ecclesii arum cathedralium dc collegiatarum , non solum ut lucrentur quotidianas diu ributiones quae ibi fiunt sblummodo inter praesentes, sed etiam ut obligationem suarum praebe idarum impleant, quae cum, ut supra diximus, institutae sint pro publica horarum recitati licet eas private recitando solvantur a debito restituendi fructus choro ad eas publice persolvendas interesse tenentur et ita ut si aliqua legitima caussa eos non excuset , mortaliter peccant ad suum pensum implendum non interveniendo . Immo si ab choro
absint ultra tempus a iure eis concessum, praeter mortalem reatum, incurrunt etiam
debitum fructus pereeptos restituendi . Ita
habetur ex can. III. ius. xcI. ex tit. de
nonicasus , praebe as, aut portiones, non liceat Digore cuiuslibra flatust aut consuei,di-ms iatra tres mores ab eisdem Ecclesiis su libet anno abesse e salet is vibilominus earum Ecclesiarum constitutionibωs quae Ionoui seνυιtti tempus requirunt. Et ita statuere etiam multa Concilia provi talia. Et Concilia nihil plus praeceperunt huiuscemodi beneficiariis , quam ipsis praeeipiat intrinseca ratio benenetorum quae possident: quia cumiiuxta intentionem Ecclesae & piorum fidelium.qui bona sua Ecclesiis legarunt, illa
ad hoe instituta sint, ut ea obtinentes inisteresse debeant choro ad horas canonicas statutis temporibus publice recitandas; hoe
implieito pacto ipsis collata fuere, &iidem
beneficiarii ea recepere secundum regulam saepe laudatam : Beneficium datur propter officium . Unde ex stricta iustitia per lingulos dies ad omnes horas intervenire, ae quisque per se ipsium eum aliis divinam psalmoeliani reeitare tenentur . Hinc definitum fuit a sacra Congregatione Cardinalium die xx. Aprilis anno MM II. Canonicos in choro per se ipsos non recitantes minime suae fa tis sacere obligationi: ut iam nos fusius antea probavimus. Dixi aut omnes horas: cum integrum ossicium, non partem reeitare debeant. Et h nc obligationem serio & gr viter inculcavit ac iussit clericis omnibus, etiam Canonicis e ro adstrictis, Concilium
Lateranense lv. cap. xv II. ωι in υirtute
sancti Obediensiae ditanum Officium noctumnum . diurnum , quantum eis Deus dederis , sudiose celebrent ac debete.
Quoad quantitatem vero eorum absentiaea eboro ultra duos aut tres mentes secundum seclesiarum consueti id ines adit curren dam letalem culpam , sive componatur haec absentia ex continuo tempore, sive ex disecreto seu interrupto ; sicuti etiam quoad exemptionem a chom con essam per quinquennium operam dantibus in aliquo Collegio aut Universitate studiis sacrae Theol
xiae ac sacrorum canonum , vel earumdem
saeuitatum lectioni, etiam in ordine ad per ceptionem fructuum suorum beneficiorum eiam satis superque dictum est, dum ager mus de horis canonicis . sicuti etiam quando de quotidianis distributionfius quae praesentibus sunt distribuendae, absentes a choro possint participare, vel non, necnon de iis qui ab eodem chor excusamur. Colligitur ex dictis ut iam citato loco
demonstravimus, nulla consuetudine vel e rum statuto excusari Canonicos a recitandisper se ipsbs horis eanonicis in choro; ita ut non satisfaciant suo debito ver sbiam e rum praesentiam: eum iam satis manifeste contrarium declaraverint laudata Concilia , I.ateranense & Tridentinum. Et ita ab iis exigunt iustitia , vi intentionis piorum fidelium benefactorum , ae eorumdem beneficiorum institutiones. Nam illi bona sua Ecelesiis cathedralibus & collegiatis reliquerunt; & beneficia instituta suere ad hoe ut qui bona fidelium & beneficia ex iis constituta possident, laudes Deo per se ipsos persolvanto quod fieri nequit per solam choro
264쪽
perlonalem Interessentiam ; ita ut qui aliter iacit, teneatur ex iustitia ad fructuum restitutionem.
De residentiam beneficiariorum. . Cum antiqua Ecclesiae disciplina non serret ullum initiari statui elericali, nisi servitio adseriberetur alicuius Ecclesiae cui inservire debebat; & hoc Ecclesiae servitium erat titulus suae ordinationis, sine quo nullus poterat ad ordines promoveri: idcirco nullus tunc erat clericus qui residere non teneretur in Ecclesia cui erat adscriptus , aqua vel victum in communi cum aliis clericis , vel manuales distributiones quae dari non solent nisi praesentibus , ad suam sis- stentationem recipiebat ; quarum loco succeis erunt beneficia simplieia. Quare nullum est beneficium etiam simpleκ, quod de iure
communi non exigat residentiam: ut inter
alios diserte docet P. Thomassinus in sua Ecclesias. Discipl. Invaluit tamen, postquam
instituta sunt beneficia, consuetudo ut quae dam eorum qilae dicuntur mere simplicia . non exquirant personalem residentiam : nisi aliter eonflet de mente ac dispositione sundatorum; ut sunt quaedam praecipue recentioris fundationis , quorum possessores hae lege inviolabiliter obstrinxit fundator, nempe ut resideant in loco beneficii , dc illi Ecclesiae inserviant , interveniendo ad divina Ossicia quae ibi celebrantur, canendo cum aliis, & recitando in choro divinas laudes& preces. Beneficia tamen quae dicuntur simplicia duplieiter, ut ab iis distinguantur quae cu'ram adnexam habent animarum, cuiusti di sunt dignitates , Canonicatus , Omniaque
alia beneficia quae in Ecclesiis cathedralibus& colles latis instituta sunt, pro chori servitio perpetuae residentiae inviolabile onus important: ut Fle non sis tum ad hoc in beneficiorum erectione insituta; sed multo magis quod praecipue in Ecclesiis cathedralibus , quae sunt erimariae vetustioresque Ecclesiae , talia beneficia erecta sint ex reditibus, collatis a primaevis fidelibus pro sustentatione sacrorum ministrorum qui eisdem Ecclesiis in divinis celebrandis officiis inser Virent . Porro ex iis reditibus vel in comomni col. legialiter congregati alebantur . Vel iis dein tribuebantur hebdomada tare vel mensuale, distributiones quae . sportulae Vocabantur . pro eorum sustentatione , ne alio diverterentur ut inter saecularia n Otia & occupationes hanc sibi providerent ι eo vel ma xime quod non multum temporis ex Ecclesiae servitio eis supererat, ut hanc aliunde sibi curarent. Immo cum postquam saeculo XI. vel XII. instituta fuere beneficia , ex quo elerici non ex alterius manu attendere vel percipere debebant victuarias provisi nes, sed per bonorum assignationem in erigendis benefietis in titulum per se ipsus as undis assignatis percipiebant; coeperunt fieri desides in chori frequentatione ita ut eκ eorum infidelitate propriae obligationi
seu oneri beneficii quod possidebant, tuo Eeclesiae defraudatentur servitio. Idcirco Coi cilia seneralia & provincialia quae posteri tibiis temporibus celebrata fuere , sollicito
suis legibus curarunt ut omnino tales beneficiarii ad onus suum persolvendum ad-liri raperentur: poenas pro contumacibus sta:
tuendo, ut etiam fructibus beneficii privarentur, si diutius abessent; & si contumaces persisterent, etiam ex ipsius beneficii possessione deturbarentur. Ita enim habetur praecipue ex ultimo generali Concilio Tridentino , a quo sess xx V. cap. κII. natu tum suit quod , non obstante quocumque statuto aut consuetudine etiam immemorabili s ut . reserente Fagnano, explicavit sacra Cardinalium Congregatio ) non liceret Canonicis N aliis beneficiariis Ecclesiarum cathedralium & collegiatarum abesse ultra
tres menses; immo nilnus etiam in Ecclesiis quae iuxta suas constitutiones ab eorum beneficiariis lontius servitium exquirunt .
Et idem Concilium Tridentinum hoc suo
decreto innovavit ac statuit quod antea etiam saepe ac saepius an aliis Synois univer- salibus di particularibus cautum fuit ab Ecclesia, ne cum maXimo beneficiariorum ae
ternae salutis detrimento Ecclesiae debito eortura servitio privarentur, & Deus ea si ria quam in publicis sacrorum ministrorum
officiis semper intendit Ecclesia & pii fide,
te, qui ad hoc proprias iacultates obtuleruntae reliquerunt Ecclesiis, vel nova beneficia
instititerunt . Et revera residere, iuxta sacrorum canonum & Tridentinae Synodi selisum ac mentem, est deservire: cum secundum Fagnanum residentia in beneficio importet non solum in loco beneficii commorari ; sed magis proprie deservire . Relidentia enim hic accipi non debet, ut oti sa sit, ait idem Fagnanus; sed ut labori
ar ita ut non revera diccndi sint Episcopi vel Parochi residere, etiamsi commorentur in sua dioecesi vel parochia ut sint canes muti non valentes latrare, cum tempus conri
265쪽
De em incessione absentiae a tira me alia
Hotiandi de latrandi uigeat. Quare Canonici aliique huiuscemodi beneficiarii , ut dieantur residere ad mentem sacrorum can mim , tenentur divi no officio integre am-ctere per se ipses canendo: alias eorum aD sistentia non secus ac residentia otiosa esset,
desidiosa, ae opposita spiti tui Ecclesiae in beneficiorum inititutione, quae suit providere sentiae caussa Canonieorum ae beneficiariorum huiusnac di conscientiae relinquatur . Immo Concilium tempus nullum concessit ;sed selum statuit ne longiore trium men sium spatio absint. Him colliges I. eum Nurnely, Canoni eum qui ab aliqua integra hora ex minoribus absit, peccare, & pro rata ad restiti Ecclesiam de ministris ad munia sacra pro l tionem teneri. Nam illae horae pertinent ad Dei cultu obeunda. Idcirco satis non est ad i integritatem ossicii : nee canones distin- veram residentiam ad quam tenentur tales l gitiint inter maiores & minores horas; sed beneficiarii , si intersint aliquibus horis ea- ' indistincte compellunt ad Osficium diurnumnonicis; sed opus est ut omnibus sint prae- l dc nocturnum . Immo S. Pius V. satis ex- semes non solum persona , sed etiam opera i presse notavit eas decantandas in choro :Tecitationis vel cantus divinarum laudum & l ita ut Canonicus qui omnes vel aliquam
precum quae in choro celebrantur.
Hinc notant Canonistae , quod habentes praebendas liberas ab omni alio officio, puta concionandi , docendi . consessiones a diendi, aut limili alio onere non gra alas , ut rite suam residentiam peragant, non susficit ut ad unam aut alteram horam prae
sentes sint in choro ad eanendum , etiamsi ex consuetudine talis Ecelesiae huiuscen iexceptiones permittantur; ita divinis interesse debent ossiciis omnibus ad psallendum, ita ut excusandi non sint a gravi culpa quis ne iusta cassa deficiunt. Nam ordo Caninnicorum , non secus ac aliorum beneficia-xiorum Ecclesiarum cathedralium dc coli statarum principaliter, ne dicam unice, ad
divinam psalmis iam institutus es 1 nempe ut horis nocturnis & diurnis ais stant ad Deum laudandum, ad gratias ei pro beneficiis agendas, ad orandum pro populo ut iram suam ab ipso Deus avertat, iuxta illud Ioel. e p. II. Inter vestibulum o aliare plorabunt Sacerdotes minis, i Domini, er dicent rParce, Domine , parce populo tuo . Et hoc titulo ex bonis Ecclesiae sustentationem recipiunt . Igitur ex proprio officio & ex Ecclesiae intentione ac voluntate ad haec sedulo euranda dc praestanda adstringuntur . Dixi eum Canonis is, qui habent praebendas tiberas r quia in iis quae alio onere sunt gravatae , Ecclesia quasi commutavit officium ' chori in aliud munus sibi de populo magis utile de neeessarium; unde qui illas obtiment , merito a chori officio eκeusantur. Nota, concessionem sive permissionem a sentiae ad tres menses. cuius meminit Tridentinum, non sie esse accipiendam . quasi
Canoni ei libere ae licite abesse possint a choro tanto tempore pro libito; sed hoc semia intelligendam esse , quod selum hoc possunt ob honestas caussas sine speciali licen
tia superioris , seu quod Iesitima ipsius a,
ex his minoribus horis non decantaverit , privetur parte distributionum. Miliges II. abusivuin esse statutum quo aliqua Capitula sanxerunt ut quis lucretur totius diei distributiones, modo ex septem horis intersit tribus solummodo; vel ut quis una die in hebdomada possit ultra tempus abesse a Tridentino vel speciali loeorum i se statutiun . Capitulum enim Canonicorum non potest derogare legibus Concilii s neralis, Tridentini videlicet a quo contrarium statutum fuit sess. I in cap. XII. de
Colliges III. similiter vanum esse dc irritum statutum quod ediderunt quaedam C pitula , ut Canonici quias Iubilatos vocant, illi scilicet qui per annos triginta Canoniueatum possident in aliqua Ecclesia , ab omnibus dispensentur ossiciis , praeterquam diebus dominieis de sestis r eum nullum Capitulum derogare possit iuri communi , a quo sancitum est ut Canonici omnes extra tempus induciarum intereste debeant , nisν obstet iusta & rationabilis caussa r eor .ralis nimirum infirmitas , vel necessitas , aut evidens Ecclesiae utilitas , ut supra ex Tridentino. Unde Archidiaconus, Theia galis, Poenitentiarii , dc ii qui sunt de comitatu Episcopi, extra ea sum quo sint propter haec officia impediti , si non ituerisine
choro. ri Ortaliter peccant , atque ad restitutionem tenentur: cum talis sit Ecelesiae
intentio, quam expressi Conei lium Baii-leense. haec statuens: Touen' prorsus abusum illum quo Praepositi, vel Decani, aluiso tales, ex Me solum quod Osciatis sint ,
licet actualiter pro u intate Ecclesiae non a μι, quotidianas distributiones percipiunM.
Colliges IV. salsissimum esse quod aliqui
putant. praeceptum assistendi choro esse 1 lumn lo poenale , nec obligare in conscie tia. Contrarium enim manifestissime patet
266쪽
tum ex cap. unici de claris. non resident.
tum ex citi cap. Concilii Tridentini. Si ita tamen stricte residentiae legi-hus obnoxii sunt benefletarii beneficia simplicia dupliciter possidentes , dum eorum
ossicium , tametsi utile ac necessarium Ecelesiae ad divinum cultum pietatemque fidolium promovendam fovendantque , non ta men tantae utilitatis est ac necessitatis, sit ut in beneficiis curati euiusmodi sunt episcopalia & parochialia , a quibus tam quam a capite praecipue pendet tota fidelium pietas eorumque salus , ut te quae instituta sunt ad communicandae populo omnia saera Ecclesiae beneficia ad eorum sedem , Christianam persectionem , & salutem per verbi Dei praedieationem& saera-rnentorum aliorumque sacrorum administrationem, ita ut tales beneficiarii sint magistri, patres, doctores pastores, custoeses vegis Christi: quanto maior erit eorum o ligatio ut in propriis beneficiis operose r sideant λ Idcirco de Episcoporum & Par chorum residentia verba facturi, propius ad
rem accedamus ias. XLV. De Episcoporum o mi Ocborum delisa residentia ω Christus Dominus , dum elegit Apostolos non solum ut magistros, sed etiam ut Pastores suae Ecclesiae per se ipsos silo sanguine fundandae , eis praecepit , & eorumdem
nomine quibuscumque qui eorum lom successuri erant in animarum cura ac resimi ne.oves sua agnoscere, pro iis saerifieitim offerre se verbi divini praedicatione , sacramentorum administratione , omniumque norum operum exemplo pascere r immo cum voluisset Petrum totius Ecclesiae caput comstituere , in trina interrogatione de ipsius erga eum amore , semper eidem impente inculcavit ut si ipsium amaret, sicuti testa-
Datur , pasceret eius Oves : μιre . amas me λ. . . Pasce mes meas. Gare igitur eo sat, animarum curatores, Episcopos Vide
I et & Parochos, teneri iure divino & naturali in loco suae Eeelesiae per se ossicium praestare , paseendo spirituali pabulo suum di Christi gregem,. ae eius salutem & utilitatem spiritualem promovere 'ugntum leant, opera virtutum inspirando se vitia ac
scandala, quantum fieri potest , impediem do . ita persuasum erat prioribus Glesiae saeculis , teneri Pastores apud fideles suae Eeelesae residere , & ut amantes patres ac vigiIantes eustodes incessanter exeubias age. re super suum gregem , eumque spirituali
pabulo enutrire: ut ne cogitaverint quidem umquam quaestionem instituere de onere reis
sidendi quod Pastoribus animarum strictissime incumbit sicuti ex quorumdam Past rum evagatione factum est hisce corruptis temiviribus, ut super re tam certa & evidenti institueretur disputatio, ne dicam pineius , cavillatio. Quam necessarium sit , ut Episcopi ae Parochi permaneant incessariter apud suam Ecclesiam, nec alias fidelium curam custodiamque alicui substituto mercenatio committant, maniseste det-nstrat Christus Dominus exemplo boni pastoris , & famuli mer cenarii et quorum prior , quia ipsius sunt
oves, propriam vitam periculo exponit ut a lupo eas servet econtra vero mercena rius , quia non est pallor . nec ipsius sunt oves, si videat lupum venientem , sueti, & oves dimittit , unde lupus eas rapit &dis pervit. Fuffit autem mercenarius : quiλcum sit mercenarius . &non pastor ovium; nihil ad eum pertinet de ovibus, si Me salvae permaneant, sive pereant Ita enim fit , euando Pallores , ud evagentur, aliqnem l atuunt, pacta mercede , ad Ecclesiam in sua absentia populumque regendum . Cum
enim hic vicarius sit, idest non Episeopus , non Par hus illius Ecclesiae & populi , sed
purus mercenarius e adveniente diabolo ad
dispergendam populi pietatem , & vitia in ipso seminanda & seandala ; hic quia mercenarius est, & non pallor, nee ipsius sun oves, fugit ,. idest siler , nee nullatenus se
opponit ingruentibus, sed relinquit ut vitia germinent & peccata. Suscipere alicuius Ecclesiae pastorale regi. meri, semper iudicatum fuit in Ecclesia spe etes quaedam sponsalium et unde Pastor Ee-elesiae tamquam sponsis velut matrimonio copulatur. Hinc non secus ac uxores mcidi tuo marito, Viduae V antur quando Ecelesiae vacant , idest sitio earent capi re seu Sacerdote earumdem pastore, dici solent viduatae pastore: oc Patres ae Gneilia priω rum Ecclesiae temporum damnabant tamquam quoddam adulterium ab una transire ad aliam Melesiam, seu priorem derelinquere sponsam, & alteri uniri . In tali enim se
su aeeipiendum etiam est illud Amstoli Laae Timoth. cap. III. ubi inter Mileopii requisita recensetur quod debeat esse unius uxoris vir e nempe unius Ecclesiae pastor responsus . Quare scuti maritus eamalis. t netur perpetuo cohabitare cum uxore ad
TRACTAT Us vs Vi R T. RELIG. CAP. VIII.
267쪽
TRACTAT Us DE UIR T. RELIG. CAP. VII L
Wolem propagandam. ct ad bonam familiae libernatioiwm; ita sponsi spirituales Eeci harum, Epilcopi videlicet dc Parochi , dei hent continuo commorari & residere in sua Ecclesia, ut eorum minitierio pta generent
fideles animas Christo & caelo, ae lamiliam totam , dioecesim scilicet vel parochiam ,
sancte pieque regant gubernentque , filios ibi rituali pabulo alendo, ac salutaribus instructionibus atque monitis ad viam arternae salutis dirigendo. Sic hortatur & incitat D.
Petrus Epid. I. cap. v. Pastores omnes anima-Tum , ut pabulum quod ex divino Christi Iraecepto gregi suo praebere tenentur , soliciti praestent: Pascite qui in υobis est, gregem Dei, proυidenses non Dacte , sed Im sanee secundum Deum . . . . forma j actr o
Quare eum proximis saeculis quae praecelserunt Concilium Tridentinum, invaluisset horribilis ac lacrymabilis abusus , ut Pastores Ecclesiarum immemores strictissimae oblisationis quae ex divino praecepto & ratione suscepti munoris ipsbrum conscientiis incumbebat, in suis respectivis Ecclesiis residendi ad gregis sibi commissi curam vigilantiamque, longe ab ipsis vagantes morarentur , vel una Ecclesia non contenti aliis simul praefiei curarent, vel utramque, vel unam saltem ministerio alicuius mercenariae persinnae regerent eum Vavi Ecclesiarum fid Iliumque pernicier idem Concilium Tride tinum tam ingenti malo ae inconvenienti mederi ac providere enixe desidera . Ostendit Pastores omnes divino adigi praecepto , cuius vi3ore eos admonet teneri perlonaliter
in suis etesiis pastoralibus restiare, ac in. iuncto sibi officio singi suas oves agnoscendo ideli saerificium pro eis osserre; divini
verbi praedicatione, sacramentorum adminis ratione, ac bonorum operum exemplo pascere , ut ipsis omnibus praecepit Christus Dominus ἔ pauperum aliarumque miserabi- Iium personarum curam patemam gerere ἔα in cetera pastoralia munera incumbere . Haec autem omnia nequaquam ab his praestati & impleri possunt qui gregi suo non imvigilant. Declarat insuper sacrosancta Symidus, eos non posse a suis Ecclesiis abes e, nisi ex eaussis quas sigillatis in tali decreto exponit: ibique etiam decernit & declaratrum quoad culpam transgrestoriam , tum quoad poenam amissionis fructuum aliasve Cirearis praecipue inflixendas. Et hoc Episcoporum Parochorumque onus relidendi ratio ipsa manifestissime e prinhat. Qilictimque enim qualecumque o tum suscipit cum emolumento , personam suam oblitat ad illas lanctiones quas tacite in munere accipiendo promittit a se, quantum res patitur, obeundas. Non enim aliter nisi hoc pacto, saltem implicito , inicia commilituitur. Neque hie Hiffragatur regula illa : Qui in alium Deiι, per se ipsum sacere videtur. Etenim hoe valet & iusticit ut proprium
munus per alium impleatur, quando res , eo quia non sit magni momenti, non exigat quamdam peculiarem aptitudinem, Eelum .
sollieitudinem, aliaque requisita quae in aliis
non ita facile simul concurrunt: ut conti sit in negotio curae animarum , quae idcirco nemini committenda est, nisi masna adhibita diligentia, explorando in promovemdis , num habeant ea quae requiruntur , i ut possint suum munus fideliter implere . Unde iure ac merito munus pastorale cens e-tur communiter personale reum is Pastoreoninstituatur . cuius eura, diligentia, & industria electa est ad pastoralia munia obeu da . Et quia in re tanti momenti semper valde sollieita suit Ecclesia , ne per eorum absentiam a suis respectivis Ecclesiis umquam muneri suo deficerent animarum Pa stores; censuit etiam opportunum , eos suis legibus inere ad residendum in propriis E esesiis , metumque suum ae pastoralem curam praestandam: ut patet tum ex toto rit. de clerici non resident. tum ex Concilio Triderat no ses xx III. cap. I. de resarm. xum
ex aliis c ciliis provincialibus . Q ties cumque igitur Epiloisi di Patochi tine iusta
caussa not ili tempore absint a suis Ecclesiis ; peccant mortaliter contra ius non lum divinum de naturale, sed etiam ecclesiasticum. Et si iusta occurrat caussa suae absentiae; curare dctent per alium idoneum gregi suo sufficienter providere . Et circa C utrumque graviter Co ilium Trident,
num Ac. ein eorum conscientias Cnerat ,
proposito Dei timore et di iustas ablentiae
caullas exponit, ut videbimus infra. Ita PAntoine eum aliis.
Et quoad obligationem residendi ex iure
divino. nihil obli at, quod patroni contra riae sententiae opponere solent super tali r sidentia Papam aliquando dispensare et unde . dicunt ii, iudicat Pontifex residentiam de solo iure ecclesiastico , dc neutiquam de iuro divino super quo nequit Ecclesia dii pensare , ex cap. Sunt quioam XXV. q. I. D. Thomas I. a. quisem MVII. arat. q. ad s.
268쪽
x liciter r dc pro iuris relaxatione ἔ dc pro luris declaratione. Et hoc secundo modo Papa dispensare potest super iure divino ;illud videlicet declarando: ut factum fuisse constat ea eap. In omni IV. & cap. Licet xxiii. de testis. ct restation. & tintat Glolsa in iact. cap. ubi expresse dicit , Papam dispensare in Evangelio , Ipsum interpreta do sive declarando . Unde licet Papa dispenset cum Episcopo super re identia , sumpta dispensatione proprie oc rigo te ;dispensat tamen dispensatione sumpta pro :uris declaratione : interpretando α deeIaxando , ius divinum in eo casu propter au uuam circumstantiam non obli are. Ita Cinvarruvias variar. resol. ιib. III cap. XIII. nin . s. V. Fauor enisu.
De caussita excusantibus Episcopum ac Parochum a re enita . Dupliciter contingere potest , Episcopum abesse a sua dioecesir & ad certum non longius tempus , puta ad paveos mentes ; vel ad multos menses , vel etiam annos, re men absque ulla rationabili cauna. ni haecv v να notest ege & iusta tantum, non tamen 'ra
p δο- i, . , simul gravis. Hinc sin lium Tridentinum diversam statuit res alam ν idem ei rea eorum absentiam , secundum caussae dualitatem. Certum est, quod si nulla prorsus adsit caussa discedendi ; nullatenus Episcopus ad nullum tempus suam residentiam deserere potest. Si autem meurrat sola rulla caussa , non gravis ; indulsit Concilium ut abesse possit ad bimestre , vel ad summum ad trimestre , sine ulla superioris petita licentia, ut M. xx III. cap. I. de vero gravis caussa ei superveniat ; a ste terit etiam ad bimestre&trimestre, tem oribus etiam a Conuitio exceptis , n pe
eventus, Quadragesimae , Nativ:tatis &Resurrectionis Domini , α
Corporis Christi : & in tali casu tenetur petere lirentiam a lummodem gravem caussam exponendo quae Pad l giorem vocat absentiam . Cau: sae vero graves quibus cum tia abesse possunt Episcopi ultra bimestre
'' si , , sua residentia , quinque Illa in sunt a Tridentino Concilio s.
r. vides ieet christiana caritas,
dens Eccustae vel Reipublicae utilitas . Christiana caritas mtelligitur , quando urin
set proximorum utilitas; ut si aliqua Ecclei T. RELIG. CAP. VIII.
si a quae versatur in magno haeresis pericula, succurri possit per Ep. icopi praedicationem , vel ob pacem Μagnatum componendam e dummodo tamen in tali absentia non sequa- tur Lelesiae suae notabile detrirrentum ;quia hoc esset contra ordinem caritatis. Ita cum aliis passim Barbosa. Urgens necessitas intelligitur, quando Episcopus residendo grave malum vitae Incurreret propter morbum , curabile tamen & temporaneum ; vel pr pter aeris intemperiem , ad aliquod tempus ;vel propter aliquam personalem persecuti
nem ; vel ob inimicitias ; vel ob Principis vel populi surorem declinandum e dummodo
tamen ex tali absentia non immineat sua rum civium spirituale detrimentum , quia V. s. studeat tyrannus vel haereticus nocere ovibus in spiritualibus . quia in tali casu debet potius omne periculum etiam vitae subire quam deserere gregem r Bonus se
nim pastor dat animam uam pro omisssuis : Io. cap. x. ut fecerunt S. Tho i mas Cantuarierisiis , S. Stai flaus Crae
viensis , aliique plurimi . Debita obedien i tia intelligitur, quando Papa propter ali l quod negotium ad se vicat Episcopulat e id. l circo Cardinales Romano Pontifici assiste i tea iustam habent caussam ut absint a suo Episcopatu . Ita Atorius dc Barbosa.dens riclesiae utilitas , quando nempe abest Episcopus ad defendenda suae Ecelesiae iura ;vel vocatus accedit ad Concilium renerato ver provinciale , quamdat scilicet perdurat Concilium. Ita communiter. Evidens Rei
publicae utilitas, ideli si absit Epileopus pro
utilitate suae civitatis aut totius regni δtit cum mittitur Legatus ad Ponti heem leuad Regem pro tractandis nesoriis fidei , aut pro pace componenda , ubi alius nuam Episcopus dextere tractaturus non iacile invenitur : & , ex Sente e Videnti Reipubliem utilitate, potest etiam eiie Legatus & orator Principis i,cularis, ut ex cap. Cum parati x Ix. de appellat. & cap. Si Episcopus xxi I. dist. xv III. dc cum aliis pluribus
Episcopus solummodo de licentia Papineximi potest a residentia sui Episcopatus, uxin Curia Regum sungatui munere & osticio regii Praesidis , Consiliarii , Proregis , Consessarii, & eiusmodi : si talis hominum huiuscemodi daretur penuria, ut alii latis id Dei minime reperiant ir qui talia officia praestare valeant. Ita Morius . . Tempore pestis , decretum Concilii I ridentini pro Parochorum residentia multo
masis valet re visere debet pro Episcara, lassi cci ny GO le
269쪽
TRACTATUS DE Ui Rob maiorem eorum obligationem : ae proinde hi etiam eum periculo vitae remanere debent in sua residentia , quaesitis tamen, si velint , t is in ea potiori,u ; reinde spiritualibus indigentiis tui pretis proevidere . Sic statuit Gregorius X lli. anno MDLXXVI. ut refert Fagnanus M. Iu de
cretal. in cap. Clericus xv II. de clarae. non residen1. num. Αε. σ 47. Immo, sicuti alias. nec tunc pariter , licet habeat suum coadiutorem, censeri potest exemptus ab onere
relidendi: sicut declaravit sacra Congregatio Episcoporum in Neapolit. xxiv. Μartii
Potest autem Episcopus residere in quolibet loco suae dioecesis, praecipue si aeris inclementia sit ei molesta e dummodo perrat . ad suam Ecclesiam cathedralem temporibus
a sacro Concilio Tridentino requisitis sessXXIII. cap. I. Non debet tamen removere
vicarium & tribunal a civitater ut declaratum fuit a sacra Episcoporum Congrega tione die xxvii I. Ianuarii MDCIII. & alias. Non potest vero ob inclementiam aeris cui subiacet episcopalis civitas, praeter trimestre extra dioecesim morari: praesertim si intra fines dioecesis aliqua sint loca aeris salubrio ris , ubi sine periculo degere potest . Nec contraria consuetudo ullatenus ipsi suffragatur. Unde a Metropolitano cogi potest ad residentiam, iuxta decretum Concilii Tridentini & Clelventis VIII. qui suo concist xiali decreto inhibuit Episcopis ne remaneant longe a sua residentia , nisi obtenta licentia per Breve, sub poena interdicti ab ingressit Ecelesiae, amissonis fructuum, facultatis testandi, & Ecclesiarum administrationis, ipso iure incurrenda, aliisque poenis arbitrio Papae inserendis. Tournely . Ceterum , exigente etiam sola iusta, non tamen gravi caussa, bimestre aut ad summum trimestre concessit Episcopis Concilium Tridentinum sic. cu. singulis annis dc hoc confirmatum fuit etiam ab Urbano VIII. ut possint abesse a sua dioecesi , praeterquam temporibus Adventus, madragesimae, Nativitatis dc Resurrectionis Domini , Pent costes, Corporis Christi , quibus diebus tenentur apud suam cathedralem Ecclesiam residere: ita ut aliter suae Obligationi non satisfaciant, nisi munera episcopalia eos alio vocent. Ceterum si hisce diebus absint, non incidunt in poenas a sacro Concilio Tride . tino statutas contra absentes ultra trium mentium intervalla . Dixi sine groi caussa :quia , ut tiam novissime Benedictiis XIV. si aruit, non indulget hoc tempus Concilium ,
Iussit. Threi. Mori Tom. II. T. RELIG. Cap. III. ut pro libito utantur , & iustitia caussae
suae conicientiae remittatur; ita ut pro tali
tempore non teneantur eam superiori exponere , licentiamque discedendi expetere . id si ultra tres mentes sine iusta eaussa, di petita licentia, abiit a sua residentia . peccat mortaliter: di si perseveret in sua
absentia ad lex menses; incurrit taenam amissionis quartae partis fructuum ex clancilio Tridentino seg. v I. cap. I. Episcopus a sens a sua Ecclesia ultra tempus a iure statutum , & commonitus non rediens ad residentiam, videtur habere Ecclesiam pro derelicta ; & potest ea exspoliari per Papam
sine eitatione dc sententia. Cap. Qualiter IV. de Grac. non rodent.
Episcopus, si habeat praeter Episcopatum alia beneficia aut dignitates ecclesiallicas quae residentiam exigant, ab hac liberatur. dum residet in sua dioeceii . Sic decretum fuit a sacra Congregatione Concilii, ut cum aliis Barbosa collect. Amst. decis v. Di co
Sicuti autem Episcopo ad trimestre comcessum suit a Tridentina Synodo ut ex iu- .ieis 'sta caussa abesse possit a sua di est; ita sint Pa. etiam Parochis ab eodem Concilio Le. eis. r humaindultum suit. ut ad bimetire , iusta interveniente caussa, a sua Ecclesia abscedere Pos α.... sint. Verum Episcopum inter & Parochum, quoad talem eortinidem absentiam, hae e imtervenit disserentia r quod Epilcopus non tenetur pro suo trimestri licentiam petere a superiore , caussamque suae absentiae eidem exponere , sed ipsius conscientiae hoc relinquitur; Parocho vero ex iure incumbit ut etiam ad bimestre eius absentiae , ex legitima caussa a Tridentina Synodo concessum, abscedere non valeat a sua residentia sine
licentia Episcopi. Barbosa in sum. QU. δε-
cf. v. Paroebus quoad residentiam num. 6.Fagnanus lib. III. decretal. cap. I v. de clerici
non resident. num. 3. aliique, qui omnes te
stantur , sacram Congregationem Concilii censuisse, Par hos sine tali lic ritia ne una quidem hebdomada discedere posse e quae licentia , caussa cognita , in scriptis concedenda est. Sic Barbosa de olf er potest. Paroc..
Lemus, aliique contra Navarrum , qui Vu ein duobus mensibus a concilio concessis poste Parochum. sive continue, sive divisim, ex iusta caussa abesse sine Episcopi licentia .
Sed nemo non videt , quantum sententia Na Uarri aberret a vero r eum Cp ilium Tridentitum sic cit. claris expressisque ver-
270쪽
his, eadem licentia loquatur, haec sta- l approbato , sine ordinarii licentia , ut sa. tuens e curaciotumque eos, caussa prius ter cra Congregatio respondit, reserentibus Ga Epis pum cognita π probasa , Messe contige-izia, Barbola, aliisque. Immo ubi adsit e mi discedendi licentiam in scripsisllis ordinarii prohibitio, non potest sine ta-gransque concedendam ultra bimestre tempus,lli licentia ultra biduum abesse , sicuti e nisi ex grami caussa, non obsineant. Quid cla-sdem sacra Congregatio declaravit apud lau-xius desiderari potest Immo ex verbis ipsi ldatos Gargiam & Barbosam. Et hoe prohi-Gncilii clare colligitur , satis non esse proliare potest Episcopus sub poena pecuniaria
abseedendo petere licentiam; sed requiri ut arbitraria; dummodum dimidium non exce- in seriptis concedatur: ita ut, si a Praelatoidat: non tamen lub poena excommunicati ei denegaretur , sine recursu ad superioreminis latae sententiae , ut iuκta testimonium qui eompellat 0rdinarium ut illam eidem im lGarEiae & Barbosae declaratum suit a sapertiatur ut declaravit sacra Congregatio cra Congregatione miss. xx III. Cmeil. Tri- Concilii. reserente Fagnano sic. cit. num. dent. cap. I. de reform. Ubi tamen non ad-a3.ὶ abscedere nequeat. Si tamen occurrat est talis prohibitio , docent do rea , posse aliqua repentina gravis caussa quae tempusiper unum & alterum diem abesse line Omnon concedat pro recursu ad ordinarium , dinarii licentia , idoneo Uicario ab ordina- quia ita periculum sit in mora , ut dilati irio approbato interim hic relicto . Et est .
nem non admittat; tunc Parochus , relicto communis, ita approbante universali rece- idoneo Vicario, discedere poterit sine licen-ipta consuetudine, quae est optima legum in-tia superioris a Concilio exquisitae cum n iterpres. Cap. Cum dilectus lxκx I. de con-eessitas non habeat legem, ut eκ cap. Quo Jfurauae Nam iuxta antiquos canones hacniam I. o. v II. & cat Quod non est lici brevi abs entia videtur non abesse; eum statum 1 v. de regul. Iur. Tenetur tamen, quan-itim sit reversurus . Immo Barbola aee o . to citius fieri test, certiorem reddere Or-ita potest. Parach. aliique volunt , sine omdinarium de suo discessu di de urgente ne-sdinarii licentia misse Parochum abessse excessitate, ut is de caussa cognoscat , ac li-icaussa sibi legitime visa per sex aut septem centiam concedat ; nisi brevi sit reversu- dies ; dummodo idoneum & ab ordinario rus. Sic Abbas, Fagnanus loc. est. num. I A. apprctatum Vicarium relinquat. aliique. Haec facultas eoncedendi licentiam Parochis Parin bus abesse nequit a sua parochia ,sintra tempus a Concilio Tridenti no praeseri- etiam relicto in ea idoneo Uieario approba-iptum ex iusta caussa non fuit ordinariis ademto cum congrua mercede , ut doceat in ei-ipta, ut declaravit sacra Congregatio, aestibus vitate Grammaticam; licet alius idoneus adlGaraia , Barbosa , aliisque , per Constitin hoc munus non inveniatur , & ipse singulisitionem S. Pii V. evulgatam mense Iunio diebus sectis ad Eccletiam suam accedere vel-iMDLXVlII. super residentia Canonicorum let. Sie sacra Congregatio Concilii , res thabentium beneficia par hi alia . Nominerentibus Gongalea , Barbosa , aliisque . Silvero ordinarioriim veniunt etiam aliqui Epi- tamen Parochus habeat suam Ecclesiam iniscopo inferiores , ut sunt Abbates alii tu
civitate; potest ibi sacram Scripturam initurisdictionem habentes in Proprium territ publica Universitate legere e dumisHo t trium, sicuti etiam Capiti tum , Sede Vacannaen ex hoc nihil animarum cura per ipsumite. Ordinarii igitur concede e dissunt Pa- exercenda detrimenti patiatur . ut a sacra rochis licentiam ut abi int a sua Ecclesia ad tangregatione declaratum fuisse eum ali Albimestre, Ob quamet naque i ullam caulsam rrefert Barbosa. veluti etiam honestae recreationis , visendi Parochus ex alio loco oriundus propteris Hos consanguineos ac etiam amicos , & hu- aeris intemperiem extra parochiam habita-iiusmodi. Ultra vero bimestre hanc indulgere nequit , tametsi ibi idoneum Vicarium re nequeunt nisi ob aliquam gravem caus- approbatum relinquat; adeoque etiam tem-lsam , ut clare habetur ex Concilio Triden-pore pellis omnino residere tenetur , ut siti no cit. seg. xx III. de reform. cap. v I r. discedat contra ipsum procedendum sit . Caussae vero praves ob quas concedi potest Potest tamen per alium ministrare sacramen-iParochis licentia abscedendi ultra bim ta baptismi & poenitentiae , ut pro utroqueis re , sunt eaedem quas stupra notavimus , casu declaravit sacra Congregatio, teste Bar- assignatae a Concilio Tridentino Ioc. cit. . bosa cum aliis loc. cit. num. 13. O I6.1quoad Episcopos: videlicet christiana caritas, Par hus item nequit abesse a sua parochia,turgens necessitas. debita obeleutia , ae mi-