장음표시 사용
61쪽
usus auctoritatis, milianaque vim haberet eximendi subditum a voti obligatione. Melin. De fide ut certum tenendum est, quod inhibet να Ecclesia sit potestas dispensandi ad obliga- testatem tione votorum . Et haec potestas colligitur H ex generali concessione facta Petro Μatth. '' ' cap. vi. Q-deumque solveris super terram , erit solusum re in caelis : & ex usu in Ecclesia ipsa recepto. Et plane necessarium scit ad providam Ecclesiae gubernationem, quod talis in ea facultas relinqueretur ἔ ut quinti aiana experientia constat, & declarat Innocentius in cap. Dispensationis r. q. vI ID. Thomas 2. v. quaest. lxxx VIII. art. I . S. Antoninus, Navarrus in Encbis. Sayrus lib. VI. cap. x I. num. 8. Reginaldus 236. 227. ieet . Nec ullatenus obstat, voti oblisationem
de naturali & divino, ouae a nul- tui, ii,. a terrena Potestate, sive ecclesiastica , sive saeculari, tolli potest aut mutari, quod idem importat ac dispensarer ut cap. Qui inserior de maioris. & clement. Ne Romani de elect. Quia summus Pontifex, Episcopi, aliique Praelati legum conditores , dum dispensant in voto ac iuramento, non dispensant in iure naturali ac divino , idest non tollunt ius naturale & divinum . quod non valet humana potostas seu non tollunt aut annullant legem divinam, quia qui votum secit , tenetur illud servare, ita ut, voto remanente, dispensent ab ipso servando, & licitum saetant quod iure divino& naturali est illici riim,' ut esset non ex qui votum, durante volo : quod revera naturali iuri opponitur & divino sed auctoritate sibi a Domino commissa tollunt prodisas ac revocant Votum , Omnemque eius
obligationem, seu emiunt declarando, tu dicando, ac determinando, ut quod antea erat votum, vimque habebat obligandi, in te ali casu non sit amplius votum, nullaque illius obligatio. Eoismae pacto quo Princeps dum in lege humana dispeniat, non facit ut subditus legi humanae non obediat; quod imri naturali ac divino repugnat di sed sbium ut quod antea lex erat, ae vim legis habebat, in hoc casu tollendo vim legis facit quod lex cesset, & amplius non sit lex. Immo cum obligatio voti oriatur ex propria Voventis voluntate, quae ab ecclesiastiea pineellate est dependens: sicuti pater cuius p testati puberes sunt subiecti, potest eorum vota per Irritationem revocare; ita Papa& Ecclesiae Praesati quibus fideles ex divina dispositione in spiritualibus subiiciuntur, mi iuua caussa sive quia suerit aliquis deterius in voti deliberatione, vel materia non Iossit. Theol. Mori Tom. II.
sit amplius bona nec utilis aut fuerit ma toris boni impeditiva in eorum vota tollere possunt ac revocare per dispensationem. Ita
ad a. Caietanus rbiae. art. 12. ad x. Mius lib. VII. de ius. quaest. Iv. -t. I. ad 1. --varruvias, Petrus de Aragon. Valentia.
Num vero dispensare possit summus Ponti seκ in voto solemni continentiae emissis in pexsate professione religiosa, non una est auctoriam lententia, ut videre est in Savro tib VI cap. XI. num. Ita aliisque, qui afferunt utram que sententiam cum suis auctoritatibus. & ei Iam . praecipue in Saym sic.cit. qui partem adfirmativam tuetur cum Henrico de Gandavo Ioanne Bacchono, S. Antonino, Summa AP sel. Navarro, Caietano, valentia, Agorio Panormitano, Guarruvia, aliisque Theolo sis ac Canonistis .contra D. Thomam a. alx III. art. m. ad 3. Toletum, Sit vestrum Tabienam, aliosque . Et profecto Sayri sententia verior est & communior: hancque etiam confirmant plura exempla& rationes. Etenim, nisi fidem gravissimis auctoritatibus Historiae ac Theologiae &Canon istis adiungere recusemus , qui non unum reserunt exemplum eorum qui ex gravissima ac urgentissima caussa talem dispen- 'lationem a summis Pontificibus sine ulla emroris rima sitinuere; sateri debemus, summum I tificem posse in hoe voto dispem sare. Illustre est exemplum Nicolai Iustiniani Monachi professi in Μonasterio S. Nic lai Ordinis S. Benedicti Venetiarum, relatum in Historia vitae S. Laurentii Iustiniant. impetravit ab Alexandro nI. summo Pontifice ut huic lieeret ibi vere vinculum matrimonii ad reparandam so lem suae gentis: eique unim filiam despondit. Annam nomine. bie Rai mirus II. Sanctii Aragoniae in Hispania Regis filius; sic Cati mirus I. Monachus inter Clunia censes, qui fuit Poloniae Rex ex Constantia Rogem Regis Siciliae filia Sanetlimnialis in Μonasterio Panormitano exmnsensu Caelinini Ill. nupsit Henrico VLImperatori, dc genuit Friderieum II. & de
hae dispensatione adhue servantur diploma ta & decreta in Archivio Romano. Neque dieas quod hi essent Novitii. Nam praecipue de Raimiro refert historia, quod fuerit etiam Abbas, qui debet esse prostatis,' &Casimi rus ob eius merita ordinatus, erat Diaconus. Praeterem si suissent Novitii; frustra petitae fuissent dispensationes: cum Novitiatus non impediat motu prio sine ulla tu IN
62쪽
pa diinittere Religionem, & matri-nium sine ulla dispensatione Ecclesiae contrahere.
Ratio quoque hoc demonstrat , ac solvit contrariae sententiae obiecta. Nam , sicutiam de voto supra dictum est , quod Papa non potest, stante voto, in votis bii sati in ne dispensare , quia dum votum existit , sp ctat ad ius divinum & naturale ; bene tamen,quando ex rationabili caussa tollit votum ac revocat, tune dispensare pote it ab ipsius obligatione: iimiliter fit in Religiolis, nempe quamdiu Religiosus talis sit, leu in huius.cemodi statu persistat, nulla potestas humana valet eum dispensare a continentia , quae est inseparabilis a statu religioso, atque adeo eum matrimonio quod tali llatui repugnat incompossibilis; non alias ac repugnat, quod calix Deo dicatus per consecrationem, donec manet in serma, in uius pinianos convertatur. Verum sicut, si a calice tollatur
sua serma, potest omni usui etiam profano linservire, ita, cum adsit gravissima ae r tionabilis caussa , Pontifex ex plenitudine suae potestatis subtrahere potest Religiolum a tali statu, idest facere illum de Monacho non
Μωachum t unde, sublato vinculo voti, e si esset in i implici voto continentiae, mi est illum dispentare ad matrimonium vallide ae licite contrahendum . Ialis responsio est Sauri lac. citi num. 21. cum Richardo, Durando, Caietano, aliisque com
Immo addendum cum ipso Saym num. 27.& Iosepho de Angl. citato ab ipso Saym, quod ita ex legitima causta dii pentatus, cellante iam eaussa dispensationis , & mortua uxore, non tenetur ad Monasterium redire: quia obligatio semel extincta non amplius reviviscit. Et quod dicitur de voto solemni continentiae iisdem rationibus intelligendum etiam est de voto selemni paupertatis; nempe modo supra ei tato, polle Pontifices dispentare: ut
varruvias in cap. II. num. II. de testam. Azorius, Solus, Sayrus. Non enim est maior vel minor ratio de uno quam de alio. Praeter vota solemnia lunt. etiam alia vin
U'Mμ' ta in quibus non poliunt Episcopi aliique Ecclesiae Praelati epileopalem iurii dictionem
habentes dilpensare, quia Papa eorum dil- pensationem sibi reservavit. Et baee sunt quinque. Duo sunt de iure antiquo: ut vO- tum solemne Religionis, & votum eastitatis perpetuae sacris ordinibus adnexae: Tria simplicia runt de iure novo et ut pereprinationis Hierosolymitanae non solum in uibsi1-dium, sed etiam ex sola devotione ad vilitandum sanctissimum Domini septi crum, quod
votum in iure canonico ultra maria vocatur votum visitandi limina Apostolorum ;& votum peregrinationis ad visitandum S. lacobum in Gai stella . In his Pontifex libi relervavit dispensaticilem. Sayliis lib.
VI. cast. XI. num. i . Tabiena v. Dupcisatio, Ansel. v. Vosnm, Silvester v. Votum I v. quaest. Ii I. Solus , Navarrus. Valentia AEorius . Immo addit Silvester ιιιῶ quod cliam v tum conserendi bona aliena incerta in subsidium Terrae Sanctae a solo Papa dispensari possit, nec alias ab Episcopo, ut in alios
usus convertantur. Sayrus Ibid. num. 37.
Exceptis autem his quinque votis Papae reservatis, non solum Episcopi . sed alii quo -, s. h.'que Praelati, iurisdictionem l piritualem Or- Ερileop ditiariam habentes, quoad suos subditos disse aliique.
pentare pollunt, ut ex D. Thoma a. i. Plaetat, a lxxxVIII. art. I L. ad 3. S. Antonino, Sit
vestro, Tabiena, Solo, Valentia, Navarro, AZorio, aliisque. Unde ubi S. Thomas ait, quod vota omnia perpetua sunt Papae reservata, intelligendus est de votis quae ex natura sua sunt perpetua, ut Religionis &e ilitatis; non de perpetuis en intentione vo ventis & quasi per accidens: ut explicat Caietanus ibid. Sotus, Aaorius, aliique. Epileopus potest dispensare in voto casti- Episcopultatis facto ab altero coniugum, non ante in
matrimonium contractuni aut consummatum,
quia tunc Papae reservatur ; sed post matrimonium consurivnatulo, altero inscio. In - sanismo ubi adest Bulla Cruciatae, vi ipsius qui-m Um . libet Consessarius dispensare potest quoad debitum petendum: nam quoad reddendum, daturum. potest ab altero conrugum irritari. Ita S. Antoninus, Silvester v. Votum Masrim. v II. quo. v. num. II. Sotus, Petrus de Arag. Sayrus lib. VI. cap. XI. num. 12. Qitia hoe non est vere votum castitatis, quod post consummatum matrimonium simpliciter alis ter coniugum sine alterius consensu elicere non potest, ut oppositum usui copulae carinnalis; sed 1blum de non petendo )ebito. In hoc autem potest Episcopus limpliciter dispensare: ita ut, etiam mortuo altero coniuge, alter non teneatur ad eastitatem servandam, sed libere possit alteri nubere; &si moecharetur, non saceret contra tale v tum. Quod tamen dici nequit de alio voto castitatis, emisso ante matrimonium, in qu9 solum potest Episcopus talem voventem dii pensare quoad debitum petendum post matrimonitam consummatum, non vero a V
to , si fieret, libere servando: Sayrus ibid.
63쪽
G;s a Quod si ambo coniuges post matrimonium
vorum ex de conpimuni consentu simplex votum easticumn n latis emittant, cum uterque de petendo &ς Ri reddendo debito iuri suo cedat, votum cen ii in epietur perpetuae castitatis; & in eo solus mauum. Papa potest dispensare. Quod si periculum esset incontinentiae, & de sacili non posset Patere accessus ad summum Pontificem; vel
ambo coniuges essent ita pauperes, ut non haberent quo dispensationem acquirerent:
tune poterit Episcopus dispensare; ut ex Angel . v. Votum, Silvestro ,. Dispensatis, Soto, Nivarro in Manual. Ualentia, AZorio, Sayro lib. VI. cap. x I. num. 33. Querod' intelligi debet non solum de voto iacto post
consummatiim matrimonium, sed etiam quando post votum simplex contractum sit &eonsummatum; unde in tali consummatione peccaverunt r ita ut si idem periculum incontinentiae eaedemque adsint diminitates . potest Episcopus dil pensare solummodo ad debitum petendum ac reddendum. Nam in hi- Lee casibus non potest Episcopus simpliciter Eil pentare quoad votum ipsum, sed solum troad ustim matrimonii: ita ut, soluto matrimonio per unius coniugis mortem, non ieeat alteri ad secundas nuptias transire.
Idemque dicendum putat Sayrus, si post tale votum mulier contraxerit matrimonium
ratum sblummodo. Nam licet in tali comeractu peccaverit; si tamen non potest induci ut Religionem ingrediatur ad suum vo. tum implendum quod prius tentandi im est,
etiam invito marito poterit Episcopus dispensare, si adsint supradietae dissicultates. Et ita cum eo similiter qui vovit post matrimonium ratum, quando is quoque nolit
ingredi Religionem. In aliis autem easibus in quibus locum non habet epicheia. Episcopus
in voto perpetuae continentiae dispensare n quit; nec etiam in coniugatis: quia in non coniugatis iam certum est, rum posse Episcopum ais pensare. Noran Qiii virginitatem vovit nihil cogitans de . '. libidinis licti , neque an votum. et nita Virginitatis differat a voto castitatis; tunctis. per se & ex natura sua censetur idem cum voto castitatis, ac proinde eius dii pensatio Panae reservatur: sicut etiam illius qui vovendo virginitatem , intentionem liabuit castitatem simpliciter servandi; quia tune idem est eum voto castitatis, ideoque in neutro dispensare potest Episcopus, nisi in eircum-santiis quas supra notavimus de vovente inflatu m trimonii. Si autem talis vovens solum animum habuerit servandi se inte. Irum a primo concubitu et cum tale votum
differat a voto eastitatis perpetuae, nec hoc res eruatum sit Papae; tunc potest Episcopus in hoc dispensare ex D. Thoma 1. a. lxxxv III. art. 3. ad 1. Caietano ibid. S. Antonino , Navarro , Valentia , Morio. Sarro .
votum suscipiendi saeros ordines, lieet In M.
in ipso votum solemne eastitatis includatur,
non est Pipae relervatum. Ita Navarrus M. Oidines III. Conscior. xxx III. alias xv III. & Petrus p Mead
de Aras. Quia sicuti qui vovit Religio. petus. τnem, non Vovit continentiam, priusquamLP ς IN
Religionem profiteatur; atque adeo ex vi illius eastitatem profitetur: sie qui vovit sacros ordines suscipere , promisit eastitatem non praesentem, sed suturam, idest quando sacros ordines suscipiet: atque adeo non censetur vovisse votum castitatis Papae r servatum. Et si hie ante sacri Ordinis suse
ptionem cum semina rem haberet, non pec- earet contra tale Votum. Ita Navarrus in Manual. cap. XII. Morius, Sayrus lib. VLωρ. XI. num. εα Et in hoc voto Episcopus dispensare test.
Votum factum sub disiunctione, vel seris u livandi castitatem, vel ingrediendi Relixio-
nem, vel sacros ordines suscipiendi. si leai,iuini. determinet ad sacros Ordines ius cipiendos, τε iactis.& postea opinionem mutet pro matrimonio contrahendo; cum haec pars voti non sit Papae reservata. potest Episcopus in tali voto dispensare. Cum enim in tali voto partes
eonditionales disiunctivae sint, quarum una Papae non reservatur; quamdiu pro quacumque in animo indisserens maneat, potest pariter Episcopus tale vitium con .mutare, vel
dispensare. Si vero determinet se nolle suscipere saeros ordines: tunc cum aliae duae partes sint Papae reservatae; ad alterutram servandam obligatur, ac proinde cum eo Eriscopus dispensare non valet. votum vero de ingredienda arctiore Relisione potest ab Episcopo dispensari, ita uevovens latiorem ingredi valeat. Ita S. Antoninus. Silvester V. Hotum IV. quae s. m.
Sayrus lib.UL cap. xl. num. 63. Quia foenon est dispensare in voto Religionis; cum sen per sit eidem vovens ligatus: sia solum iaetas modo & qualitate. Potest etiam Episcopus declarare ex legitima caussa in voto simpli et Religionis executionem esse differemdam ob maius bonum: ad quam dilationem requiritur spiritualis potestas; nee ita tuta est declaratio alicuius doctoris, ut auctori tativa Episcopi. tum de non petenda dispensatione non est Papae reservatum; quia non est ex quin D a que
64쪽
que supra numeratis: idcirco potes Episcopus in eo dispensare. Vota personalia circa materiam Papae r servatam; ut si quis voveat, si ludat vel
tale committat peccatum, ingressurum Religionem, vel suscepturum peregrinationem ad loea sanctar antequam adimpleatur con
ditio, idest priusquam incurrat poenam, quia lusit aut tale peccatum conmilit; nullum est dubium posse Epitcopum absolvere. Discrepant vero doctores in dissicultate resolvenda, nimirum ad quem spectet dispensatio hii-iusce voti, ad Papam, an ad Episcopum,. postquam impleta sit conditio. Et horum
sententiae referuntur praecipue a Sabim lib. VI. cap. XI. num. 68. ad 78. Verior tamen videtur resolutio Petri de Arag. relata a Sayro loc. citat. num. 78. videlicet ea si
Ia Vota Papae reservari quae proprie & simpliciter sunt Religionis volitae , callitatis desideratae , peregrinationis intentae; cuius ge- Deris non sunt, quando Religio , castitas, Peregrinatio huiusmodi in poenam, & etiam odiosam & non volitam a VoVente, prinmittuntur. Quare docet citatus doctor, quod in huiuscemiat votis maxime ratio habenda sit intentionis voventis: an scilicet ea secerit eκ affectu & devotione Religionis, castitatis, & peregrinationis ad loca sancta, si
luserit vel tale peccatum commiserit; an solum in poenam. Sic enim discernentur,
num sint mere menalia , in quibus Episcopus etiam post impletam conditionem disrensare
Possit aut commutare: an vero conditiona
ita, & tunc Papae reservata post impletam
Archiepiscopus non potest dispensare in ea id hi subditum Episcopi sui Sictraganei. Ita
piseopo, S. Antoninus, Silvester v. Potum IV. quo. diisensa III. Sotus, Petrus de Arae. sayrus .isb. cap. XI. num. 79. inata respectu subdit
, uni sui, Susira sanei est iudex appellationis in
ιashaei. sero contentioso, non vero in cura ordinaria animarum: cum reIpectu illarum nullam
habeat ordinariam spiritualem iurisdicti nem. Ideo licet in visitando valeat illos a solvere a voti fractione; non tamen Vota eorum potest commutare aut dispensare . . Aliud enim est absolvere a peccato propter Dactionem voti; aliud in ipso dispensare. Consessari iis potest absolvere a peccato con era votum non vero in voto dispensare:
quod potest solus Papa. Alii quoque Praelati habentes quasi episcopalem iurisdictionem, qui aut hanc faculta-etem legitime praescripserunt, aut privilegium tinuere, commutare post uni vota suorum subditorum, ae in eis dispensare. Sic Rie-chardus , s. Antoninus , Silvester v. P
tum I . quaest. III. Tabiena, Petrus de Λ-ras. Valentia , Navarrus in Manual. cap. x II. AZorius, Sayrus lib. VI. cap. XI. num.
82. Unde Abbates exempti, Commendatarii S. Ioannis, aliique iurisdictionem quasi episcopalem habentes in suorum subditorum votis tamquam Episcopi dispensare post unt.
lia etiam Innocentius cap. Matuimus de maior. π Obed Panormitanus in cap. Sisnifica--lli de fori compra. Notandum tamen, quod habentes iurisdictionem quasi episcopalem non Dossunt extendere suam auctoritatem di Dpensandi in votis ad alia quae speciali iure conceduntur Episcopis in Concilio Tridentino ses. xx Iv. de reform. cap. v I. nisi sinti
Abbates quali Episcopi, & dioecesim propriam ac proprium territorium habeant rqualis est Abbas Cassinentis sacri Monasterii Montis Cassini, qui episcopalem iurisdictionem & territorium proprium habet; ideoque potest circa suos subditos id quod possunt Episcopi circa sitos. Capitulum quoque, sede vaeante , potest non solum dispensare in votis, sed etiam in irregularitatibus ex debito occulto prove nientibus : quia suceedit in Episcopi iurisdictionem. Ita Silvester v. capitulum ultis quos. II. Panormitanus in cap. Cum olim de maior. o.. Tabiena, aliique. Ne 3 alius a praedictis, salvis fit potioribus & praelatis Regularium, de quibus mΟκ sermonem instituemus, nee Confestarii, nec poenitentiarii , nec Parochi , neque etiam Archidiaconi habent potestatem diu iliandi in votis iure suo, nisi ex aliqua legitima praescriptione : & tunc solum quantum insis
competit ex consuetudine legitime praescripta. ita S. Antoninus Part. II. Πι. XI. cap. liv. Silvester v. Hotum I v. quaesi. III. S, tus , Navarras , Sayrus lib. VI. cap. XI.
mia vero potestas dispensandi ab iis qui etii. ..
eam tenent de iure ordinario, potest aliis potestae delegari r hie notandum occurrit, quod cum te M.
potestas dispensandi sit iurisdictionis , non vero Ordinis , utpote quae spectat a4 einternam Ecclesiae gubernationem, licuti ab solvere a censuris , indulgentias elargiri ἰpotest delegari etiam elerico habenti s lum primam tonsuram , dummodo tamen
non lit coniugatus . Tunc enim non cen
setur persona ecclesiastica . nisi quoad privilegium canonis vel sori, dum o certas servet conditiones. Unde a solo summo Pom
tifice potest hic delegari ad dispensandum in
65쪽
votis r eum alii Praelati non misint hanc l illis di nure e eum habeant iurisdictionem tellatem nisi personae ecclesiasticae dele i seiritualem ad illos regentiis, in qua iurii di
sare . Bonacina diIput. II. p. VII. num. 4. Quare praeter Praelatos qui Iure oredinario potestatem habent dispensandi in vineis alii etiam habent talem facultatem de legationis ipsis iactae a superioribus Uraelatis, praecipue a summo Pontince err privi- Iegia & bullast ut ubi est in usu Bulla Crinciatae , dc in iubilaeo, ua quo sere temper talis facultas onceditur, exceptis tamen quin que Papae se servatis. Verum quia inter eos
qui tali potestate fruuntur , praecipue sunt Regulares; idcirco de iis etiam breviter hie
Qualiter Praelati superiores Religionum exempta Cou ς' i x rutti ab ordinario possunt non solum irritar i i re , sed etiam dispensare in votis suorum iubditorum, quidquid aliqui in contrarium dieant. Sic Richardus in m dist. xxv III.
II. ari. 9. Silvester v. ritum I v. III. Caietanus, Tabiena, Navarrus , Sayrus lib. VI. cap. x I. num. 83. aliique mani niter. I no notat Sotus, verum hoe
esse non solum quoad Generales dc Provi ciales , sed etiam quoad Praelatos ccinomauales; cum ii sint Antistites ordinarii suineum subditorum. Idemque pariter dicendum quoad eos qui eκ iure vel ex Praelatorum auctoritate eorum vice languntur, culi,
Lodi sunt Vicetraepositi , vi ceprovinciales, aliique huiusmodi in his quae spiritualia
sunt, aliorum locum tenentes. Nec valet,
quia aliqui dicant , posse tales superiores iubditorum vota irritare ; idcirco opus non esse dispensatione. Nam licet superior qui licentiam concessit subdito votum faciendi, non possit amplius licite, immo secundum aliquos ne valide quidcm tale votum irritare ,' potest tamen eum illo valide & licite in tali voto dispensare : quia integra manet illius iurisdictio spiritualis. Et hoe verificatur etiam respectu Praelati inserio- Tis, qui dispensare potest cum suo subdito in votis emissis de licentia Praelati stiperi
Non pollunt tamen Praelati Regulares dil--nsare eum suis subditis in votis Papae r servatis. & multo minus in votis substam tialibus Religionis e quia cum eorum iurisdictio sit tamquam epis topalis, non plus pose sunt in dispensando quam possint Episcopi . Idemque dicendum de votis quae fiunt in aliquibus Religionibus una cum substantiali-biis: ut votum de non edendis carnibus apud Minimos. Licet autem irritare non valeant vota suortim Novit torum, possunt tamen in
clione iandatur potestas dispensandi. Ag rius Pari. I. iastitui. Adorat. lib. XI. cap. xIκ. dub. xx I. Dispensatio Praelatorum Re gularium eum suis Novitiis versatur sirca v ta realia, quae emiserunt vel ante ingressum in Religionem, vel in Navitiatu e cum a personalibus excusentura Novitiatu. Nam in professione vota omnia antea emissa, sive personalia sint, sive realia, extinguum tur e & post professionem ad summum potest occurrere dispensatio. in votis de licentia uperioris emissis; cum alia sint ab ipso superiore irritabilia. Armilla v nium xxvIII.
Silvester U. Votum v. quaest. VII. num. III,
Non valent tamen Abbatissae in votis di- pensare eum suis Monialibus : quia dispensa di saeuitas smctat ad iurisdictipnem spirituselem, cuius incapaces sunt seminae. Ita Sotus in IV. dist. xx. ari. IV. p. 3 9. 3I Hoc tamen non valet de Praelato non Sacerdote : quia , ut alias iam dictum est , facultas dispensandi non est ordinis, sed i risdictionis, cuius est eapaκ etiam clericus minoribus initiatus invuo & sola tonsura insignitus. Praelati, immo etiam Consessarii Regula- Q aliteeres pollent iacultate ex privilegio commintandiae dispensandi omnium saecularium v ouia it. ta ad ipsos accedentium , exceptis tamen bus quo. quinque Papae reservatis; ut constat ex pri
vilegiis receptis ab Eugenio IV. Leone X. Pauliy IIl. Et ita docent innumeri auctores innixi privilegiis Regularibus lactis ab Innocentio Vtil. Eugenio lv. & Martino REt addunt non pauci dCctores ex privilegio Eugenii l V. & Sixti IV. Regulares Conisse sarios deputatos a suis superioribus posse dispensare non solum in votis Religiosoruiri sui ordinis, sed etiam a uetius. Roncasti atraef. VIII. de ΙΙ. Decal. praecepi. cap. 1 v. quaest. I x. r. 1. Sed haec Consessariori im Regularium, sicut etian eorum qui eκ bulla, privilegio, vel iubilaeo dispensare possunt in votis saeeularium & Regularium alterius omdinis , intelligenda est in solo sacramento poenitentiae , scilicet quoad forum internum: nec aliis possunt eam delegare. Et in sacramento menitentiae possunt Consessarii Regulares communicatione privilegiorum , commissione Provincialis , etiam dii pensare ad debitum p tendum cum iis qui post matrimonium non ibium consummatum , sed etiam ratum tantum , castitatem voverunt , quando ii non possint induet ut Religionem ingrediantur : admonendo voventes, si U.
66쪽
vant mist alterum mniugem, eos teneri ad i potestas Praelatis, sive Papae , sive castitatem servandam, nec posse sine Pontl-fieis dispensatione eontrahere secundas nuptias. Silvester v. Desumio, Sayrus lib. I.
Qui habet facultatem non soli im iure or dinatio, sed etiam ex privilegio, bulla , vel lubilaeo, dispensandi in votis, potest etiam
ea commutare : quia maius ineludit minus; tinde qui maius potest, potest etiam & mi. nus ex regula iuris in Seκto . Commutatio enim est quid minus dispensatione r cum per hanc tollatur omnis obligatio voti ; non vero per commutationem, qua uni obligati
ni altera subtriatur. Non potest vero dispensare in voto qui habet facultatem ad illud commutandum e quia maius Iron includitur in minore. Silvester v. Hormn IV. me Latr. Tabiena , Sotus, SuareE libVI. num. s. Nullus Praelatus ecclesiasticus , ne Papa
quidem, qui cum aliis dispensat in votis , potest secum in propriis votis dii pensare reo quia nemo potest esse iudex in eaussa propria, nec superior sibi ipsi r led possunt dispensari a Conses Iario quem Episcopi vel etiam Papa sibi eligunt . Et Consessarius non accipit potestatem dispensandi Epise pum vel Papam in suis votis ab ipso Episc Po vel a Papa , quam respectu sui non habent i sed hespectu Episcopi illam accipit ei
communieatam a superiore ipsius Episcopi m diante tamen Episcopi electione: &Conses Iaxius electus a Papa eam accipi t a Deo, me ante Papae electione, seu eo ipso quod se ei subiicit, prout fit eum absolvendo a peccatis , quando non tribuit Pontifex Sacerdoti sa- cultatem absolvendi supra se ipsum, sed seipsum constituit materiam potestatis Saeerdotis , quam Sacerdos accepit a Christo D mino in ordinatione, quam etiam sit pra Papam exercere potest, eo ipso quod Papa seipsum materiam eius potestati sublinam se eonstituit. Idem dicendum de aliis etiam Praelatis ac superioribus qui inscriores sunt Episcopis.
s. X II I. De caussa legitima requisita ad dispensaιunem
Alterum vero requisitum praeter auctoritatem Ecclesiae ad dispensandum in voto est legitima seu rationabilis caussa , ut cum S.
muniter sentiunt Theologi de Canonistae iquia sieuti Praelati man possunt malum praecipere, ita nec bonum impedire. Nam, ut
recte advertit D. Thomas, cum spiritualis Episco pis , live cuicumque dominationi Ecclesiae , data sit in aedificationem Christianae persectionis, non in eius destructionem , ad salutem, iri d ad ruinam animarum; certe illud tollere non potest quod gratum est Deo dc acceptum, niti ob aliquod aliud quod ipsi
ratius sit & acceptius: alias non sedi fiearet subditos ad pietatem erga Deum sed potius eam destrueret, dc fideles ab eadem pietate retraheret . Qitare iive. Pontifex , sive Episcopi aliique Praelati, qui potet a te pollent dispensandi eum aliquo in voto, si dis pensarent absque legitima caulla, non solum ipsi 'peccarent, sed ille quoque eu-i quo diis
pensarent, tutus non est et in conscientia .
Hoc tamen respectu dispensati intellige dum es , quando nulla adest caussa saltem apparenter iusta dispensandi : quia si apst
reat , communiter sentiunt doctores eum
D. Thoma, quod dispensatus stare possit iudicio sui praelati dispensantis in voto, illiusque iudicio situm poli ponere . Catissa vero dispensandi tres praecipue notat Silv
quod sub voto cadit, si malum , vel inutile, vel maioris boni impeditivum . Idcirco dieit An el. in sua Summa v. Votum v. num. I x. quoa dispensans in voto attendere d beat , quod liceat secundum aequitatem , quod deceat seeundum honestatem , quod expediat secundum utilitatem leta necessit tem intellige semper spiritualem in illius cum quo facienda sit dispensatio. Nam haee seminper redere debet in maior ipsius ibi ritu tem prosectum. Quae omnia ut facilius diis gnoseantur , docet Pus ae iam G να-
quaest. 1 v. an. 3. Ure1. Ad forum, habenis dam esse rationem ad materiam voti, ad voventem, ac ad bonum commune e cum
immediate ex hoc tripliei capite colligi d beat , an caussae propositae pro dispensati ne rationabiles sint & iustae . Regina iduam. -ΠI. num. 34I. Et ratione materiae omnes illae caussae iustae sunt ex quibus fit ut maius bonum in iustis ...dispensatione eernatur quam in illius execu- spectutione, ut ex D. Thoma lac. cit. & Caieta-- ν. Votum cap. uo. Et hoc maius bonum
oriri solet, ut addit Caietanus, o eo quod executio voti reddatur vel illicita, vel imutilis, vel impeditiva maioris boni : quas tres caussas secundum D. Tlumam Silvesteri uit loci cit. tamquam legitimas addi spe sationem . Quin admonet Sotus ex eodem
D. Thoma, quod quando ex his caussis aper.
67쪽
te constet opus non esse dispensatione, cum votum nullam vim habeat, &per se irritum sit, ita ut vovens hoe elare cognoscat i potest se ipsum in eo dispensare : & si ut
tutiorem partem amplecteretur , recurre
rei ad superiorem ; sufficeret lota sup xioris interpretatio, declarando tale votum nullum esse. Hie insuper advertendum , quod de materia inutili & impeditiva maioris boni dictu ra est, aeque dicendum esse de ea quae possit esse moraliter eaulla spiritualis ruinae : quia haec occasio multum derogat sinivoli. Unde remo. enda est per dispensati nem, ne quia introductum fuit pro earitatis persectione, vergat in illius dispendium: ut esset in emi iugali voto non petendi d bitum. Ita Syareκ M. VI. cap. X II. m. s. Neavia Ratione vero voventis legitima dispen- a legi i- sandi eausta G.4setur ipsius infirmitas ad devotum implendum, quae tanta esse pot-τeati. est, ut non solum possit ei votum commutari , sed etiam tolli per dispensationem il- . lius obligatio : & eum dari non possit certa regula ad eam cognoscendam quanta iit, relictiim est arbitrio superioris definiendψm. ita Solus cit. Navarrus , Caietanus , Reginaldus m. X I. num. 343. Additque idem Solus ibiae quando molestum essetae perdissicile implere votum, est legitima caussa pro dispensatione : dummodo tamen molestia & difficultas nascantur ex ipsa re, quia nimis ardua & impar viribus voventis, ut austerum ieiunium , longa peregrinatio . & his simili. V non vero ex concepta
eiusdem voventis assectione . Nam cum vinium initituatur ad medendam pravam asse-Mionem; hoe esse non potest caulsa legitima tollendi voti e ut si quis moleste ferret ieiunium, quia deditus gulae . Similiter sidulniet vovens de suo consensu in voto ;si factum sit ex repentina deliberatione, ut let ex repentinorum malorum timore; si factum sit ex animi levitate , aut subita perturbatione , aut facilitate in vovendos ut ex Panoimitano & S. Antonino habet Navarrus aut metu & dolo extortum sit, in quibus Ecclesia facile dispensat twn minus ac in iuramento praestito de usuris solvendis , aut patrono aut tyranno ad tuendam eorum vexationem item quando probabiliter creditur voventem ita affectum esse, ut saepius Votum sit violaturus, ut oblivioni daturus e talis enim infirituras
animi censeri potest caussa sufficiens, sicuti
Ratione denique boni cu nunia 3 esse T. RELIG. CAP. IV. sspotest legitima caussa dispensandi in votis, maenam quando eidem bono hoc adversetur et ut vo- emtum ieiunii in doriore qui propte illud non valet ossicium concinnandi aut docendi uti-lς Reipublicae exercere; votum continentia emissum a puella, quo impeditur ne matris monium inire possit ad avertendum grava damnum Reipublicae, aut ad tollenda ab ea multa litandala , quod est bonum maius de Deo acceptius quam abstinere a coniugio. Hinc notat Sotus cum Caietano quod bonum illud propter quod dispensatur in voto, esse debeat pretiosius, melius , & magis ad Dei 'gloriam condueens, quam ipsius materia dc vinculum simul.
Ratione quoque boni privati dari potest iusta caussa dispensandi; idest ratione eius. modi utilitatis, quae magis ad gloriam Dei
conducat quam vinculum voti cum eius m Uria r dc tunc votum censetur impediti-viim maioris boni . Sic votum patrisfamiblias de longa peregrinatione legitime dispe sari potest ob gravem aliquam familiae n
oessitatem. cui subvenire tenetur cum ma
tore Dei gloria quam in illa peregrinati
Notandum restat , quod cum dispensatio tollat votum ex integro. idest quoad mat riam, & quoad sinculum; ideo diligenti comiideratione uti debet superior in relaxandia dii miliationibus . Armilla v. Hrum xIII.
Gammutare votum nihil aliud est quam Quid cemutatio materiae in aliam, voti vinculo re-hianente. Unde in hoc distinguitura dispensatione, quod per hanc tollatur etiam vim culum voti, ita ut votum per ipsam prorsus extinguatur; idcirco plus est dispensare
quam eo nutare votum. Commutatio vinti vocatur aliquando etiam redemptio, licet iure sint idem; cum 'lum inter se differauea specie materiae, ut fit in emptione & perinmutatione . Dicitur esim commutatio, quan do una actio mutatur in aliam: ut quando quis vovit v. g. peregrinationem ad S. Iac bum in Compollet Ia; commutatur haee obligatio ob aliquod impedimentum in aliud opus eiusdem Iaboris dc expensae . Commutatio vero dieitur redemptio, quando Vodum com mutatur in pecuniam Ut in aliud pretio dc pecunia aestimabile: ut si supradictus vo vens iit impeditur ad exequendam sitam pe-resrjia Itonvm, et iupponatur dare tantum
68쪽
pro Deo, quantum expendis et eundo dc redeundo in peregrinatione ad S. Iacobum. Redemptio enim esse debet eiusdem pretii &aequalis, ut ex cap. Μagnae de mi. π vos. rei ι. Licet autem non omne votum proprie sit
dispensabile , quia non omne votum les de malo, vel inutili, vel impeditivo maioris boni; omne tamen votum eMepto sinieauri quo persona Deo consecratur in elico, mutabile. Silvester v. Votum v. v I I. Ad voti eo vitationem sive etiam redemptionem, sicuti ad dispensationem , duo principaliter requiruntur : scit Icet ecclesiastica poteitas, dc legitima sive rationabilis
caussa . Sed cum conmilitatio fieri possit in melius, in aequale, & minus; cil putant doctores, num ad voti commutationem seminper requiratur ecclesiallica auctoritas. Consentiunt omnes, quod si commutatio voti fiat in votum Religionis, vel natus maio atrii, persectionis, quisque hanc commutati ni pioptia nem propria facere potest auctoritate: cum uctorita. propter dignitatem electionis iura etiam hoc ' concedant. Silvester v. Potum IV. quo. VII.
Similiter etiam si votum sit maniseste illi.
eitum ac maioris boni impeditivum . Circa
vero omnem aliam Votorum cominutati
nem, tenent aliqui, quod semper fieri debeat per ecclesiallicam potestatem: quia , dicunt ipsi, cum votum sit promisso Deo sacta de eo quod illi sit gratum & acceptum; s pectat ad Praelatos sive Pastores Ecclesiae, qui vicem Dei gerunt, declarare quid sit gratum ipsi Deo S acceptum.
Communior tamen lententia & verior Videtur, quod quisque commutare valeat propria auctoritate sine. Praelati potestate suum Votum , quando commutatio fiat in id quod certo & evidenter est melius bonum, gratius Deo, aptius & accommodatius voventi ad nnem suum consequendum. Ita Angel. v. Hotum I v. quo. II. Caietanus, Sotus, Αν milla v. Votum, Navarrus, Petrus de Arag.
re collisi potest ex cap. Pervenit de iure rur. ubi GresorKis Papa ait: Non propositum
aut promissum infringit, qui in melius illud
redempt. dc ex cap. Sane de Regular. Quia Cum in tali commutatione reddatur Deo quod
est melius, ideoque ipsi gratius ς eo magis adimpletur promisso Deo laeta de re ipsi prata : quae promissio eis tota ratio oblis tionis voti. Et ita sentit etiam Dia Thomas
a. a. quaest. lxκxv III. art. II. Libi docet,
ideo opus este in voti commutatione supe-
riotis auctoritate, ut definiat in persona Dei , num hoc vel illud Deo sit acceptum:
quod supervacaneum est, quando cemam sit, gratius esse Deo id in quod votum commu
Dixi Deo gratius, ac vomenti aptius oe ac commodatius ad finem suum conseqxendum . Nam in commutatione voti non ibium a tendenda est excellentia virtutis dc operis , sed etiam utilitas voventis, & finis in f
ciendo voto intentus: ut si quis voVit V.S. ieiunium ad carnem edomandam, aut elee molynam ad avaritiam refrenandam ; non post uni haec commutari in orationem aut alia religionis opera , licet spectantia ad vise tutem nobiliorem. Qitia actus harum viri
tum non sunt ita utiles & apti ad finem voti conseqtiendum: quod in hisce calibus utilius eli voventi; i inmo ipsi Deo qui bonis nostris non indiget, nihil est ita gratius dc acceptius, sicuti quod melius conducit vo ventem ad finem in suis votis intentum. Et sic de aliis similibus dicendum. Sayrusti l .ra.
cap. XII. num. v I. Idcirco ad commutati
nem duo praecipue sunt attendenda di nimirum quod gratius sit Deo dc acceptius, denuod voventi sit utilius ad sin suum con liniuendum. Regina idus lib. AHII. num. 3 IO,
Quando vero certo non conflat commuta
nem fieri in bonum melius, immo incertum hoc sit: quia nemo potest elle iudex in causes a propria, nee uti iurisdictione in seipiunmtunc requiritur superioris Getesiastici auctoritas, qua ut gerens Dei viees in peribna ipsius Dei declaret ac determinet, num id in quod fit commutatio, sit ipsi Deo fratius& acceptius. Ad voti commutationem in aequale plane necessaria est Praelati auctoritas , qui quid aliqui in contrarium dicant. Nam cum dissicillimum sit in voti commutatione talem aequalitatem attingere, ita ut ordinarie homine incerti sint, ac sacile possint in propria caussa alucinari, ut non dent Deo quod saltem ei aequivaleat quod commutant: hinc ne decipiantur, reeurrendinii est ad aliorum iudicium , idest superioru ei vicem seretium, qui hanc aequalitatem determinent . Ita Covarruvias, Sayrus lac. est. nmm .'.CMietaniis, Solus, Suarea , Reginaldus loc. citinum. 34'. aliique . . t . a
Quando vero conmutatio voti facienda sit in mimis bonum , communiter docent Theologi , Canoniliae , necnon Summisiae , semper necessariam esse Praelati auriorit
tem : quia cum incommutatione non totum
exigatur quod Deo pro voto debetur, ka
69쪽
TRACTATUS DE VI ipars rentum, & altera remittatur; hine fit, quod cum aliqua dispentatio commiliteatur
cum tali commutatione, nonnisi per ecclesiallici superioris auctoritatem relaxari que at . Quare advertit Caietanus 2. a. lxXxv III. I 1. quod quando petitur commutatio, ut sit securio , petatur limul dil- pensatio: notando, quod commutatio pura non potest fieri in minus, sed cum aequalitate. Idcirco admonentur Parochi ae Confessarii quibus virtute iubilaei conceditur so cultas commutandi vota, ne mutent in minus, sed in maius vel aequale: illi vero qui ex privilegio, ut Praelati ec Confestarii Regulares, habent e mutandi & dispensandi
facultatem, possunt vota omni ex caussa in minus commutare , scilicet miscere commutationem cum dispentatione ἰ cum ex caussa possint etiam dispensare ablolute. . XV. De tis qui possunt vota commutare. Qitando vota non sint de iis quorum commutatio evidenter fit in melius, ii omnes
qui dispensare polliunt, valent etiam comm tare: iive sint eκ iis quibus hoc de ii ire communi & tamquam ordinario, sive ex iis quibus competit ex vi privilesiorum 1 ruat . Ita communiter . Notandum Lamen, qu sicut ad dispensationem sunt quidam casus Papae reservati; nempe quinque praecipue iti prare ensiti: ita in commutatione; ut in
Extra Sixti IV. quae incipit Etsi Dominicι gregis de poenis di remissione inter extra v.
vilis de Facultas quae impertitur in iubilaeo ac pon- comu u. tificiis indulgentiis, eκtenditur ad vota emis. Ita emanatum iubilaetimul iubi. aut indulgentiam; quidquid aliqui in contra. Iaei. tium dicant. Et e1t communior dodiorum. Quia sicuti facultas ibi concessa absolvendia peccatis relervatis intelligitur tam de peccatis ante , quam tempore iubilaei commis. iis; ita etiam intelligendum occurrit de vintis quoad illorum commutationem, sive emissa sint ante, sive tempore iubilaei. titimo sicuti peccata reservata Oblita in consessone tempore iubilaei possunt abs bivi a Consessario ain probato etiam post iubilaeum; ita vota quorum cc mutationem quis oblitus sit petere in consessione tempore iubilaei, postiane, inio tempore rapirato, per approbatum ianis1- sarium eommutari: cum gratia concessa ammmo pontifice respectu talis voti sine alienius culpa suum effectum non obtinuerit;
di talis censetur mens linumi Pontificis, li-
berandi a tali gravamine per Iubilaeum e qui ex iustis rationabilibusque caussis talem
commutationem petere cupiunt. Ita Sayrurti UI cap. xi I. num. 17. Immo si poenitens tempore iubilaei petat commutationem v torum omnium, etiam illorum quorum ex presse non recordatur, recordetur tamen es
te talis dc tali, obiecti; de Consessarius dicat, Pro omnibus tuis votis sae hoc aut ii lud: ita est valida talis commutatio, ut ii postea expresse & distincte numeri record
tur poenitens, non indigeat alia commuta
tione; sicuti qui tali modo conses Ius lit de
peccatis reservatis quorum non recordabartur, absolutus suisset & a reservati e li
. In commutatione autem attendere in pri Ad.ρουώmis Consessarius debet, quid liceat sectan duri,quia dum aequalitatem . Etenim curandum est, iterae quantum fieri potest, ut commutatio fiat inaequale. Silvius v. Hotum I v. quaest. v III. 'Sotus, Caietanus, Navarrus. Haec tamen aequalitas non ita scrupulose accipienda et ,
ut consistat in puncto indivisibili; sed ad boni viri arbitrium, cessante fraude. Im nocum in bullis vel privilegiis ea sit Papae in tentio, ut mitius procedatur: hinc, praecipue si adsit eaussa , commutationem quae fit virtute bullae iubilaei aut alterius privit git, fieri posse etiam in minus, omnes co lentiunt. Eteirim omne privilegium eo tru do est interpretandum, ut aliquid operetur quod stando iuri coerimunt non liceret, quid. quid in eontrarium dicat AZorius. Ita P trus de Aras. & Sayrus M. in cap. x II.
Item considerandum, quid deceat; ne ex Et quid tali commutatione scandalum aliquod sequa- 4 et t. tur e quidve expediat & quoad ipsum voventem, & quoad proximum; ut Panor nitantis
in cap. Magnae num. 3. de voL er vot. re dempt. Angel. v. 'sum 1 v. finest. XI r. Praeterea attendenda sunt verba bul Iae r Neea in quia privilegia iuxta eorum tenorem simi Wiba in interpretanda. Unde eommuniter docent do-
ctores per bullam Cruciatae vota solum pol se commutari in militatem Cruciatae, di in subsidium Regis r ideoque eleenosynae in
quas votum crimmutatur, dandae sunt quaestoribus Cruciatae in expediti nem contra Turcas. Econtra vero si commutatio fiat auctoritate Episcopi; tunc possent commi tari in eleemosyraas pauperibus elargiendas: quia tunc commutatio fit auctoritate Episeo.
pi, non bullae Crociatae. Et quoniam in bullis iubilaei datur alia quando facultas commutandi vota in eice
70쪽
mo nas aut in aliud pium opus specifice; . in illud solum possunt commutari: ita ut etiamsi pauper sit ille cui votum est eo-nntitandum ; dare tamen debet eleemosynam iuxta vires suas. Et is cui datur sola iaculitas commutandi votum, non potest relaxare menas ob violatum votum contractas. Ita Navarrus rim. 1. Conm. xxxv. alias xxx II. sayriis lota cit. num. I9. Amrius. Item eie. Consideranda pariter esst qualitas & eo cuinsta u. ditio voventis. aetas, infirmitas aut robur . corporis, officium, status, inopia . dc an suis ς panem sux arte lucrari . Ricbardus, . n l. v. Vbium I v. qtι6f. XII. Navarrus ait Manual. Item considerandae sunt expensae quae eundo & redeundo facturus erat qui vovit, V. g. peregrinationem in voti executione: sed illae ibium quae , fi dives sit,
secisset eum utavi aut altero famulo; non vero eae quas facere debuisset eundo cum pom-lpa, ut dives. Considerandus quoque est labor itineris, & modus quo erat peregrina turus r idest si pedibus ire proponiis let, ut nixta tale incommodum in aliud aequale incommodum ipsius votum commutetur; ut
iter unius diei pedibus in ieiunium unius diei, & si non pedibus, iter quatuor vel
quinque dierum potest commutari in iei nium unius diei. Item si vovit non solum peregrinationem, sed etiam aliquam oblationem Ecclesiae ad quam vovit perexrina ri ; haec quoque oblatio commutanda est in oblationem alleui alteri Ecclesiae indigenti. Ideoque attendendae sunt expensae faciendae in voti executione, ut reliquae, deductis illis quas iam feeisset domi manendo, commutentur in eleemosynam pauperibus elargiendam . latio vero, si hanc vovit, da
da est alteri Ecclesiae indigenti. Labor &incommodum itineris secundum aetatem, salutem, Ac robur voventis commutentur; id- est incommodum quod passus suisset in v to exequendo, commutandum in ieiunium, vel orationem, aut in alia exercitia pieta tis conditioni salutis, aetatis, roboris Vo- entis accommodata. Et se dicendum de omni alio voto commutabili, Sed optimum erit ut in tali casu vovens & Confessarius casiam cum aliis doctis peritisque viris con
serant , ne error occurrat in commutatione
Facta voti commutatione eκ iusta caussas alias non tenerer, ut dictum est ) liberum est voventi votum primum servare quia cum commutatio fiat in favorem voventis ideo facta intelligitur eum tacita condit irue , ut vel prius votum servet, vel id in quoa ruit cinx mutatum, prout ei commo RT. RELi G. CAP. IV. . dius & spiritualiter utilius visum suerit. Num oro, facta commutatione 3 Papa Quid e;e. in voto sibi reservato, id in quod tale V ea eom tum commitatum suit, possit ab Episcopo mutatio. vel Conseilario Religios, ad eonsessiones ab Re factas Episcopo approbato relaxari, vel in aliud :. Inis
commutari, discrepant doctores. Si Papa V. telat varii g. commutaverit sicui ex iusta caussa v
tum castitatis in ieiunia vel eleemolynas; deinde caussa subsit ut haee etiam in alia commutentur. Negant aliqui, qui volunt quod subrogatum loco prioris voti, idest e stitatis, loco voti prioris sublii tuatur: ideo. que sicut prius votum, si ripae reservatum. Alii vero, ut Silvestera. Votum IV. quaesis vr I. in sin. Morius euin altis pluribus , r
Et ius docent, quod Episcopi aut alii Confestarii virtute iubilaei electi possint eiusni Ddi votam commutare. Quia, ut aiunt, priu votum per commutationem in aliam materiam sublatum est quoad materiam priorem; illud autem in quod est commutatum, non est Papae reservatum : eodem modo quo, si is blata exeommunicatione peccato Papae reservato, cessat in tali peccato reservatio. Idcirco sicuti tale peccatum potest a quocumque approbato absolvi: ita cum per commutationem materiae voti in aliam si blata sit huic voto relervatio; Episcopus requilibet Conseilarius tempore iubilaei aut alio titulo ad commutandum privilegiato, potestiterum ex iusta causta in aliud commuta . . Verum quidem est, quod qui obtinuit voti commutationem in aliud, tenetur vi ipsius voti praecedentis illud observare in quod commutatum est. Sayrus ob. VI. cap.
Obligatio prima voti per commutationem quae fiat a Papa ipsus materiae in aliam, prorsus extinguitur, dc loco ipsius substituitur obligatio ita illud in quod votum mutatum est; ita ut penitus absolvatur vovens a priore, voto, & ad votum substitutum eiusque materiam obligetur, ut peccet contra secundum, si deficiat, non contra primum. Panormitanus in cap. I. num. I. δε-t Silveller m ritum IU. III. cum.
Soto aliisque. Quia obligatio semel exti Eta non reviviscit. Hoc tamen solum verum est, quando commutatio sit ab homine, nona iureo Si quis in s. vovit peregrinationem ad loca sanita Hierusalem , dc illud votum facultate quam iura illi concedunt, e miniet in votum Religionis; si culpa sua redeat ad saeculum, votum illud primum adimplerae tenetur: quia per ingrestum in Relisionem votum illius erat solummodo suspe