장음표시 사용
201쪽
cor Oiis miserias, moriendi debitum e ergo non tollit poenas Omnes temporales peccato jam quoad culpam rent i sio debitas. R. Conc. ant. disting. conseq. Non tollit poenas hujus vitae, quae poenalitates dicuntur, conc. conseq. poenas temporales in altero saecu O debitas, nego conseq. Ut inquit Augustinus Enchiridii cap. 66. intelligamus
tuetum quod Iulutaribus agiturfacramentis, magis ad Memv nturorum bouorum , quam ad retentionem, veI adoptionem tradentium pertinere .
3. C Votum baptismatis quod defectu aut materiae, aut ministri recipi non potest, suppletne illius essectu inp. R. Non supplet I characterem et non enim producitur , nisi per sacramentum actu collatum & receptum. α. Non supplet remissionem pinnae tempora is quae peccato jam quoad culpam remisso debetur in altera vita rScilicet id plane persa sum fuit Majoribus nostris qui
pro catechumeno sine baptismate mortuo preces ad reia missionem poenae temporalis in altero saeculo debitae, solemnes preces fuderunt. 3. Dicendum est igitur baptismatis voto. in casu necessitatis remitti Deccatum quoad culpam catechumeno, qui aispositio tribus a i sacramen. tum praerequisitis instructus sit. Idque demonsta at Ec. clesiae praxis. q.lae Orat pro catechumenis sine baptismo mortuis; non oraret vero, nisi crederet illis ante mortem dimissum fuisse peccatum quoad culpam: neque enim olare potest, nisi pro iis quos pid ceniet in statu gratiae sanctificantis extremam clausiste diem . . in Martyrium quod catechumenus pro Christo in Eccles a passus est , suppletne omnino &. integris totum haptismatis essectum δR. Supplet totum gratiae sanctificantis enectuna hoc est, remit cit sicut baptismus peccatum tum quoad culpam , tum quoad poenam temporalem illi iam dimisso in altera vita alioquin debitam. Scilicet Martyrium eximiam charit item, seu tum intensiud tum . extensivi perfectam probat: at pareit ut charitatis,utroque illo modo perfectae, idem privilegium sit quod baptismatis: unde Ma-
202쪽
De Deo Xuthore Sacramentorum. 49 9
iores nostri nusquam fuderunt preces, ut Poena aliqua martyribus in altera vita dimitteretur: injuriam ait Hugustinus serm. i7. de Verbis Apostoli facις II rori
s. Baptisma a Joanne insti tu tum & Judaeis collatum, sitit ne productivum gratiae lanificatuis pK. Non tuit pro Lictivum . Siquidem ipse Ioan nos exdo μbbat se non esse Messiam lege promissu in , quod tu stituendus a Messia bapti linus Spiritum Sanctum collaturus esset, non autem is quem instituerat ipse: Ego si iuuit apud Marcum cap. 3. trabo in aquar illo υ ro , baptizabit eoos Spiritu Sancto .
6. st Circumcisio in antiqua Lege producebat ne in parvulis gratiam sanctificantem pH. Producebat quidem gratiam sanctificante in sin. quit S Thomas, sed non per se , & ex opere operato , 1eu vi actionis extrinsecae in Q ia posita erat , sed tantii mcx fide parentum , qui illo signo suam de Christo futu. ro fidem profitebantur, significabantque se s uos insan.
tes Deo,futuroque Messiae consecrare. Scotus aliud cen. suit: nempe docuit Circumcisionem etiam ex υse e spe. rato , gratiam contulisse. Cum vero objicitur Conci .lium Florentinum in quo asseritur sacrament 1 veteri legis non produxisse gratiam e X Opere operato. sed tan, tum ex opere operantis, respondet textum illum intelligi tantum debere de lucramentis quae Dei juilii Moy ses instituerat i, Addit vero Circumcisionem ex eorum numero non fuisse, juxta illud Evangelii, Joan. c. 7. Circumeis o non es ex Mo e , sed ex latribus. g. VII. De Baptismi proprietatilas . 'i. suast. cri Vot lant Baptismi proprietates
R. Duae sunt praecipuε,Unitas nimi um de NECESSITAS. Unitatem profitemur iii SymhOlo, Consi
leue unum butisma in ramissionem eccatorum. Necein -
203쪽
tati in vero adstrisunt naec inrisii verba , Joannis a. NIKui1 r nasub fuerit ea aqui. σ Spiritu Sancto,NON POTEST
2. s. Quid ntelligitur per Unitatem baptismatis pli. Ι'o: Sta est in eo quod semel valide datum sive in Ecclesia Catholica , sive in P aganismo, iterari minime
possit . Nempe ubicumque Verbis Evangelicis cum intention ii item faciendi quod facit Ecclesia , collatum fuerit, characterem indelebilem imprimit recipienti. Vide Augustinum in libris de Baptit mo contra Donati stas ; vide etiam quae luperius a nobis de hujusce Sacra menti charactere dicta iunt. 3. Baptismus estne necessarius necessitate Disceptrdi τι ut ςΗ. Est. Nempe Christus injunxit Apostolis ut omnes& singulos homines Evangelium docerent, & bapti 1ma te initiarent : Docete suit Mati. 28. J omnes gentes , L sti intra eos in nomine Patris, di filii, O S,iratus S.ιucti: ergo pi aecepit quoque singulis hominibus , ut baptismum reciperent et Praeceptum enim ministris impositum , conferendi baptismum , est correlativum cumprcecepto illum recti tendi. Si uaero quis roget quo praecise tempore homines ad ulti teneantur adimplere divinum de recipiendo baptismate p. aeceptum, dicendum erit teneri eos , cum suf-sieieliter , propositis motivis credibilitatis, annuntia. tum est eis Evange iunn unde peccant lethaliter,si tunc aci illius recepti. nem sele non disponant., etsi non dent
. s. Bapti, muS eitiae necessarius ad salute necessitate modii' R. Elt omnibus omnino hominibus , sive infantibus. sive adultis, necessarius ad salutem necessitate medii . Scilicet eo non recepto Vel in re, Vel in voto, ab iis etiam qui legis EVangelicae ignorantia in vincibili labo. vani, iat aeterna C parari minime potist. Eamni nurum absolutam necessitatem aperte adstruunt haec Chisti vel ba, Joannis cap. 3. Νisi quis renatus fuerit ex aqua Spiritu Mino , nou potes introire υτ regnum Dei .
204쪽
Nec dici potest cum Calvino, textum illum intelligi debere metaphorice, ita ut aqua & Spiritas unum& idem significent , renalcetitiam scilicet internam quam Ueus per gratiam in nobis operetur.Nam I. aqua& Spiritus apei te in eo textu distinguuntur: Ex aqua ODm tu Sancto. a. In aliis Scripturae locis, ubi agitur cle baptismo, aqua quom deberet fumi metaphorich ;uuod est talium: alioquin enim probari non poliet, quod sit necesi uia baptismatis materia. 3. Quotquot extite runt ad Calvinum usque Patres textum illum pro prid.& non metaphorice de baptismate materiali & externo
intelleXerunt ; ut videre est apud Ι ertullianum in li-hrOG Baptismo i, apud Cyprianum in Epistola ad Fictu apud Augustinum in libris de Baptimo contra Dona tisias . Hincque patet, quam debito anathemate Lucteranos & Caivinistas ferierit Concilium Tridentinum sess. 7, Canone a. de Baptismo. Obj. s. Ex Apostolo i .ad Corinth. 7. Filii fidelium sanacti sunt: ergo non recepto , si ve in re, si ve in voto baptismate , Dossunt aeternam consequi salutem: ac proinde baptisma non est necessarium necessitate medii. R. Di 1l. ant. Sancti sunt sanctitate futura Z quia praesumitur alterum ex conjugatis fidelem nimirum , daturum operam, ut ex suo conjugio nati baptismum aliquando recipiant; quo sensu etiam dicitur I. cor. 7. Sancti atus es vir insdelis per mulierem elem ὁ Conc.
niat. Sancti sunt sanctitate graesenti seu praedisδ quod nati sint ex parentibus fidelibus, nego ant. Alioquin e irim dicendum esset propinquitatem carnis cum sanctis hominibus ad justitiam conferre: quod tamen Christus negat in E Vangelio. O . r. Qui nati sunt ex parentibuS fidelibus, pertinent ad pactum quod Deus iniit cum Abrahamo, Genesis r 7. Ero Deus tuus, ct feminis tui. Sed iis qui pertinent ad illud pactum , baptisma non est necessarium et
R. Dist. mai. Et illud pactum incipit mandari executioni Per baptismi receptionem, conc. maj. & incipit
205쪽
mandari executioni sine baptii mo, nego mai. Scilicet Dactum illud incipit executioni mandari, cum is qui ali pium pertinet, incipit credere ; juxtti illud Apostoli Galat. 3. sui ex side sunt, ii funisilii Abrahae, 9 benedi-' . eentur eum Meli Abraham . Infantes vero tunc tantum credunt tum fide infusa , tum aliena , susceptorum lcilicet, cum actu baptizantur: rhas enim Muciot sinquit Augustinus libro i. de peccatorum meritis & remissione,
Cap. 27. credere, esse infantibus baptizas i ; non credere nutem non baptizari ys. si1 Quo praecish tempore post Christi mortem Baptisma omnibus omnino hominibus coepit esse nece1Ia
R. Post lolemnem Evangelii promulgationem, quae facta est die sacra Pentecostes quae proximδ sublecuta est Christi passionem . Tunc qui apud Judaeos erant justi, obligati fuerunt sub poena amittendae justitiae , recipere baptismum et qui vero impii si ve apud Judaeos. aut alibi non potuerunt alio medio . quam per baptismum justitiam consequi; ac pro .nde nee vitam aeter
De essentia, Materias, ct Forma confirmat; onἰs. r. suas. T N quo hosita est Essentia Confirmationise . I R. Posita est in illius definitione , quae qui 'dem est hujusmodi t. Confirmatio est faeramentum μω egit quo propter gratiam, ncti autem, datur jus ad auxi Ita specialia , qua necessaria sunt , iat fidem quis intrepio coram infidelibus, di haereticis profiteri ρ fit. Primo , est sacramentum , quia constat visibili signo, impositione nimirum manuum & unctione . I. Ex institutione divi-
206쪽
De Deo Authore Sacramentorum. a 3
na producit gratiam sanctificantem: Imponebant f Acto rum 8. J manus super illos, ct accipiebant Spiritum San . . erum. 3. Dat ius ad auXilia quae necellaria sunt, ut quis fictem profiteri valeat: nemph ad illum praesertim finem a Christo fuit instituta: & in hoc hujus sacramenti effectus perse distinguitur ab efiectu aliorum sacramen
α. Quae est materia sacramenti Confirmatiouisy
R. Conveniunt omnes theologi esse vel solam manuum impositionem , vel solam unctione inclis is malis, vel utrumque ritum simul. Quaenam ex iis Theologorum sententiis nobis videatur probabilior, aperient nostrae subsequentia quaesita responsiones . 3. Impositio manuum estne essentialis materia sa-Cram nti Confirmationis δR. Est essentialis illius materia . Nempe t. Apostoli Confirmationis sacramentum conserentes, usi sunt in a. nuum impositione, & per eam impositi Ovem manuum Spiritum Sanctum , seu gratiam sanctificantem . Neophytis contulerunt: Tunc sait Lucas actor uni 8. 3 im ponebant mauussuper illos, uecipiebant Spiritum Sas.ctum. Eadem impositione manuum usi 1 unt Patres , illique Spiritus Sancti productionem adscripserunt. De. sitie ait Tertullianus in libro de Basti uo, cap. 7. ma nus imponitur egressis de lavacro per bene ictionem advocans 9 invitans Spiritum Sanctum . Idem asserit Hieronymus in suo Dialogo adversus LuciferianoS: Episcopus ait ad invocationem Spiritus Sancti, manum Mupo situms excurrit. Eum quoque ritum refert Gregorius
Magnus in suo Sacramentario; sescribitur quoque in hodiernis pontificalibus: ergo, &c. Obj. 1. Graeci cum administrant Confirmationem
non utuntur manuum impositione: nec enim impositionem manuum recenset Euchologium, seu Rituale, ex cujus praescripto a mille & amplius annis sacramenta dispensante ergo, &C. R. Dist. ant. Non recenset explieite conc. alari non re censet implicita, nego ant. Nam x. Euchologium Praec ι-
207쪽
pit orationem qua Spiritus Sanctus invocatur ad ro Iur e Ea autem oratio implicite dicit conjunctam manuum impositionem, nempδ ex Augustino , Manus impostio nihil aliud es , quam oratio. a. Giaeci aliquot ab hinc saeculis eam manuum impositionem , quam Latini adhi-hent ante unctionem chri 1 malis, conjun Xerunt cum ipsam et chrismatis unctione. Vide Arcu dium . Of. a. Eugenius Papa IV. in Decreto pro instructione Armenorum asserit quod Ioco manus imposta cisaeatur in Eccles. ι Consirmatio et ergo manus impositio distinguitur a Con si i matione ; ac proinde non est ostentialis illius mateFia. R. Conc. ant. dist. conseq. Distinguitur nomine tenus; passim enim jam non vocatur Sacramentum impositionis manuum , sed Sacramentum Confirmationis et cone. conseq. Distinguitur re ipsa, nego conseq. Nequo enim Eugenius IV. excludere voluit ritum quem non Scriptura modo, & Patres, sed etiam omnia Pontificalia recensent.
a. Sola impositio manuum estne e sentialis & adaequata materia sacramenti Confirmationis χR. Non est sola essentialis oc adaequata illius materia. Nempe i. quovis saeculo in conferenda Confirmatione, unctio chrismatis adhibita fulto illique Patres non minus , quam impositioni manuum adscripserunt Vim conferendi neophytis Spiritum Sanctum, seu gratiam sanctificantem i Corpus sinquit Cyrillus Hierosolymitanus, Catechesi 3. mystagogica, ubi de Confirmatione tractat iso visibi li tinguento perungitur, Guimia Uerofanis cto viviscoque Spiritusanctificatur . Idem docet Tertullianus in libro de Baptismo, cap. 3. Idem quoque Cyprianus Epist. o. Ungi inquit necesse es eum qui baptizarus es , ut habere infe gratiam possit. O . Apostoli in Confirmatione conferenda, sola manuum impositione usi sunt: Tunc Actorum 8. imponebant manu ver illos, ct accipiebant Diritum Sanctumi ergo, &c. Reis. Nego ant. Nempe Scriptura, dum unum recenis
208쪽
set, impositionen. 1 cilicet manuum, non excludit aliud, chrismationem nimirum . Han vero etiam adhibitam fuisse probat Traditio, qua docemur ea quovis saeculo ministros Confirmationis usios fuisse : dicit enim Augustinus libro A. de Baptismo cap. a . suis Universa tenet Acclesia , n e ConciΠιs insitutum, j jemper retentum es , nonuis authoritate ιδlolica tradi iuvi rectissimὸ
q. 22: Quaenam conditiones requiruntur in chrismate Confirmatorio δR. Duae requiruntur . Prima , ut halsamum admixtum fuerit Oleo ex olivis expresso: oleum enim aliud non est oleumsi riciter . sedfecundum quid tantum: Alis tera , ut chrisma Epilcopali benedictione sanctificatum fuerit . Nemph utramque illam conditionem recensent
Euchologia Graeca , dc Pontificalia Latina . Verum li-cEt plures Thom istae utramque idam conditionem ita requirant, ut, si vel una defuerit, sacramentum non valeat ν alii sunt tamen Theologi qui contendunt re quiri quidem eas, ut licita sit ex parte ministri Confirmatio, non autem simpliciter & absolute ut valeat. Nec immerito y non enim de iis alio modo si ve Eucliologia, sive Pontificalia , sive Patres quam de baptismi ceremoniis loquuntur. s. Z uuae est forma totalis & adaequata sacramenti Confirmationis. R. Est duplex exterior ritus; oratio nimirum quam Epitcopus fundit, dum manus imponit neophyto; &praeterea haec verba, quae profert Episcopus, dum chri semat neophy tu m:Siano tenno crucis, ct confrino te chri mat salutis ιn noruiue Patris θ Filii 9 Spiritus Sancti . Nempe utrumque illum ritum referunt Pontificalia,salistem hodicrna. 3. si, Uterque ritus, oratio scilicet Episcopi,&haec ei ha .r Sano tesigno crucis, Oc. suntne essentialis sorma Sacramenti Confirmationis pE. I. oratio de qua agitur , est essentialis : tum quia
Lucas illius meminit tanquam xei sensibilis per quam
209쪽
Apostoli gratiam recenter baptiza ti&contulerint: oruis vel unt ait Actorum 8. pro ius , ut acciperent Spiri- sum Sanctum : tunc imponebant manuffuper tuos erc. Tum etiam quia Patres orationi quae comitatur Episcopalem manuum impositionem , adscIipserunt Vim ac virtutem per quas est estus Confirmationis producitur:2uoas ait Cyprianus Epist. 73. nunc quoque οὐ nos geratur, ut qui in Ecclesia baptizantur, Praepostis Ecclesa os si au-rur , ct per nostrum orationem di munus impositionem Di ratiύu Sanctum consequantur , ct signaculo Dominico cou-
a. Haec verba : Signo te signo crucis , cor confrmo te ebrismate statis in nomine Patris o c. non pertinent adsentialem materiam sacramenti. Nempe uer seX Di IO-ra saecula nulli bi fuePunt in usu: neque enim illorum lcmporum Patres, vel obiter , eorum meminerunt, nee
ipse etiam Gregorius Magnus in suo Sacramentario ea vel implicite recenset, licet in eo describat non essen. tiales modo , sed etiam accidentales sacramentorum ri
Obj. I. Eugenius Papa IU. in Decreto pro instructio. ne Armenorum , ex preish docet, verba de quibus agitur; Signo te signo crucis , ct confrmo te chri male fututis die elle formam sacramenti Confirmationis: et go, &C. R. Dist. ant. Eile formam integralem, ct accidentialem, Conc. ant. Elle formam essentialem , nego ant. Ita res. pondet Sambovius in suo Tractatu de Coormatione. Nec id mirum est: cum enim oratio quae manuum lin- solitionem comitatur, apud Armenos jam esset in usu, debuit Eugenius, qui populos illos Latinae disciplinae subjicere , voluit, eos Ecclesim occidentalis sacramen torum ritus , etiam integrales & accidentales, docere. Of. a. aec verba: Signo te signo crucis , , cons ote die. proferuntur ab Episcopo , eo monumento quo neophytum inungit: ergo sunt essentialis forma, saltem inadaequata, sacramenta confiimationis. R C C. anta nego conseq. Nemm oratio quam Episcopus, dum manuum nosvir. morali ter
210쪽
De Deo Authore Sacramentorum. 2O
ter subsistit, dum inungit neophyti frontem; ac proinde satis eli ut unctioriem illam determinet ad concurrendum cum manuum impositione ad esse tum t ac ramenti producendum . Vide totam hanc materiam historice & dogmatice fusius pertractatam in nostro de Sacramentis Commentario, Tom. I. in fol. Pag. ιἷ4. &aliis sequentibus Primae Editionis .s ILLIo Aut bore , Ministro , 9 Subjecto Consrmationis.
si suas Vis est authon sacramenti Confirmatio. - nis 'T. Ipsemet Christus . Ita contra Luthera nos definite sacra Tradentina Synodus sess. 7. Canone I. Defiacramentis in communi. Nec mirum: ipse enim solus potuit gratiae productionem sui in singulis sacramentis Novae legis requiritur γ signis sensibilibus conjungere. a, Quo Praecise tempore Christus Confirmationis Sacramentum instituit δR. Iis diebus , qui a Resurrectione usque an Ascenis sonem fluxexuui: Iis enim diebus ait Leo Magnus1er m. i. de Ascensione ) maguaiunt eoormata Sacrame ta munia revelata in seria .
Obj. Apostoli die 1,cra Pentecostes receperunt effectum Confirmationis, scilicet spiritum Sanctum ad robur: ergo & ipsam mei Confirmationem, proindeq/ insti. tu ta fuit tantum post Ascensionem Domini. E. Conc. a' t. nego conseq. Ratio est, quia tunc nee materia , nec forma Confirmationis adhibitae fuerunt, aut Apostolis applicatae . Nec id mirum est: Dei enim potentia non est ita sacramentis alligata, ut sine ejus m di instrumentis absblute non possit speciales sacra mentorum effectus producere. 3. 22 Quis est Oriuarius minister sacramenti Confirmationis ΘR Solus Episcopus. Nam r. ita Concilium Tridei linum