장음표시 사용
281쪽
Tertia. Nihi missu esse Moet, licis imperfecta, tames et era Dei charitas, qua I innitens Dominum Deum tanquam omnis Institia fontem diIrgat; ideoque pereora Iaa deteste-sur di oderit. Eam ali Gissse Iuni CHARITATEM AFFECTU SUPER OMNIA . a. hadem doctrina publicis in Congressibus Academia Dogmatica, quae vulgo dicitur Sapientia Romana, tae. pius Romae publich propugnatur & defenditur ;a. Eam quoque Friderisus Nicolaus Gavardi Medio. lanensis, ordinis sancti Augustini, sacrae Scripturae in Sapientia Romana publicus interpres, defendit tomo c. Scholae AEgidianae, Romanis tyPis anno I 696. excu
. Tandem Illustrissimus & Reverendissimus D.DOMINUS L6MBERTUS LE DRDU Episcopus Por. phyriensis,Sacrarii opostolici Praefectus,eandem doctri.
nam eruditissimo, & numeris omnibus absoluto opere Romae annL IIo . excuso sub hocce titulo, De Contritis. ne er Attritione Dissereationes quatuor , quodque Augu
stissimo Clementis Papae XI. Nomini inscripsit, innumeris tum Scripturae, tum SS. Patrum, tum Concilii Triclentini, tum S. Thomae textibus alteruit , liberavit que argumentis, quibus Attritionis servilis sufficientiae defensores eam solent impugnare .
a R. Definitur i Mensitio pereostrum s Cerdoti facta, ut eorum remaso uirtute curium obtineo
a. o. Quae est Confessionis materia pR.. Materia necessaria sunt precata Iethalia post da tismum commissit: quia illa peccata non remittuntur in nova lege, nisi Virtute clavium, quas Christus Ioa xo. hisce verbis Sacerdotibus credidit a suorum rems' risisPeccara re immur eiι, in quorum retinueruis rue .
282쪽
De Deo Authore Sacramentorum. a s
afvus. Materia vero libera sunt peccata venialia, quia sine ordine ad claves per charitatis nimirum, Ionitentiae, ει aliarum virtutum exercitia dimitti postulat.
s. g. Qui sunt Conseisionis m nistri
R. Soli Sacerdotes: a Sacerdotibus enim tantum, &non ab aliquo inferiore ministro recipi potest absolutio a peccatis. . u. Confessio peccatorum estne post Baptismum lapsis necessaria necessitate medii δ R. Est: quia hominibus post Baptismum lapsis, qui nec in re, nec in Voto confitentur, non potest impendisicramentalis absolutio: hinc est illud Basilii in Regulis brqvioribus: Necessari. eis peccata aperiri debeat, quibus eredita est masterkrum di pensatio . Obj. r. veteres confitebantur quidem peccata publica , sed non confitebantur occulta et ergo omnium peccatorum mortalium confessio non est necessaria no cessitate medii. R. Nego aut. Seilicet antiqui Canones poenitentias satisfactorias injungu ut pro criminibus maxime occultis , ut sunt homicidium. & adulterium mulierum coniuratarum, quas ne venirent intemeratae fidei maritis debitae suspicionem . non damnabant prostratione, sed consistentia tantum, ad quam solorum peccatorum venialium rei dimittebantur. Obj. x, Nectarius Patriarcha Constantinopolitanus abrogavit peccatorum confessionem; id enim testantur Socrates historiae lib. s. cap. I s. SOzomenus hist. libro et.
R. Dist. ant. Confessionem tablicam , mn . ant. -- cultam , nemant. Hoc est Nectarius abrogavit usum quaedam occulta peccata publich confitendi ex mandato sacerdotis, qui nonnumquam eam confessionem imponebat satistactionis loco.
s. s. Quilibet adulti lcnenturne semel in anno com fiteri tR. Tenentur ι id enim praecipit Canon, sis utrius εμυς-ι, ubique promolgatus & receptus. R Confessio debetne esse integra δ
283쪽
R. Debet; hoc est, reus consiteri tenetur omnia sua peccata mortalia tum quoad speciem , tum quoad numerum. Ita definiit Concilium Tridentinum 1eil.
r. s. Estne de fide aceusari debere circumstantias
quae peccati speciem mutant psi. Est. Id enim contra Lutheranos Concilium Di dentinum definiit. Et quidem merito: nam circumstantiae quae mutant speciem , multiplicant peccata, ut patet in eo qui furatur in Templo: is enim & furti esicrilegii reus est. Unde Canones in injungcnda sati a -ctione attendunt ad hujusmodi circumstantias: gravioribus nimirum poenis castigant incestuosum, quam simplicem fornicarium. 8. si circumstantiae quae non mutant quidem speciem , sed quae multum aggravant peccatum intra eam dum speciem debentne necessario accusari p, R. Debent. Nam I. aliouum Sacerdos proportionatam malitiae peccati satisfactionem injungere non posset. a. Id praescribunt Canones, cum graviorem poenam infigant incestuoso in primo gradu, quam in secundo, &in aliis . . Obj. Concilium Tridentinum loquens de Confessis-
nis integritate, non meminit circumstantiarum, quae intra eandem speciem peccatum aggravanto ergo,
R. Dist. ant. Non meminit explicite, conc. ant. implieite, nego anti Scilicet ratio qua utitur Concilium, ut soleat circumstantias quae mutant speciem accusari de- here , valet etiam pro confessione circumstantiarum Quae non mutant peccati speciem: petita nimirum est illa ratio ex co quod alioquin propol tionatas malitiae peccati poenas Sacerdotes iniungere non possent. s. sh Socius peccati debetne accusari pi R. Non diobet, Cum poenitens sine accusatione socii obtest peccati speciem & circumstantias multum aggravantes detegere. Debet e contru si id non po1lit: nem
De socius per Peccatum ad quod complicem pellexit, jus amisit ad suam apud conlisiarium famam. Vide. Mo-
284쪽
De Deo Authore Saeaamentorum . apr
Morinum , Cabassutium, Sambovium apud quos adigumentum illud fush pertractatur. so. R. Confessio debetne esse secreta R. Debete nullo enim jure divino , aut canonico decretum est ut confessio peccatorum Occultorum sit publica . Sacerdos vero qui consessionem excepit, iure Naturali, Divino & Ecclesiastico, tenetur ad secretum: Caveat omnino inquit Concilium Lateranense IV. ne verbo, veUigno , veι alio quovis modo prodat aliquatenus peccatorem. Nec aliqua potest esse causa propter quam secretum de quo agitur, sive dilecte, sive incumaperire liceat. t n. g. V.
r. suaest. Q Atisfactio quomodo definitur R. Definitur Castigatio peccati inflicta λ
Sacerdote, ad resiarciendam injuriam quae Deo per peccatum fuit illata. a. q. Quomodo differunt Satisfactio & Satispassio δR. In eo differunt quod in satisfactione commutatio locum habeat: in Satispassione vero commutatio non habet locum, sed tanta infligitur, quanta per legem determinatur. a. st Quo fundamento nititur debitum imponendi satisfactionem poenitentibus pR. Petitur ex eo quod sacramentum Poenitentiae non tollat cum culpa Poenam quae peccato debetur, sed aeternam mutet in temporalem, & in hoc differt h Baptismo nec immerito ; par enim non est ut peccata post Baptismum commisia utpote gra Viora eadem cum indulgentia remittantur, qua ea quae ante Baptismum commissi
. Q. Quas cautiones servare debet Sacerdos in iniungenda sacramentali satisfactione p. R. Servati debent quae a Concilio Tridentino hisce verbis sess. 1 . cap. 3. Praescribunt et Debent ergo Sacerdote
285쪽
dotes Domini, quantam spiritus 9 prudontia suggesseris,
Iro qualitate crimisum , aenitentium cutiate, salutaras 'O eonvenieuterfutis moves iniungere: ne, A forte pee- eatis eonviveant, ct i ostentius eum paenitentibus agant. I.uisma quadam ρος- progroVi is detictis injungenda , alienorum peccotorum porticipes esciantur . Habeant amrem pra oeulis , ut Ini finio quam imponunt, non sit tau-ιὸm ad noua vita coquom, ct insrmitatis medieameutum. sed etiam aspraeteritorum peccotorum vindictam 9 eostra.
s. Quae cautiones servari debent 1 poenitente in adimplenda iniuncta sibi satisfactione
R. Debet I. eam accesetare quam prud ns Consessa - irius injunxerit Nam ut ait Concilium Tridentinum sess. a . cap. 8. DVex Socerdotum, non ad solvendum dum. saxat , Ied di od ligandum concefas, etiam antiqui Patruo eredunt , o docent. Debet a. satisfactionem quam citius poterit adimplere: si enim in longius tempus illius executionem Protrahat, multum culpabilis negligentiae, in re gravi reus erit, Uebet 3. liber esse, cum ii. Iam exequitur, non quidem a statu pecepti mortalis, sed ab illius affecta : neque enim qui Deo rebellem voluntatem nutrit, censeri potest habere studium placan
ei Deum ti quod tamen est essentiale satisfactioni. I. H.
De Forma Deramenti Poenitentiae .
a Uae est forma sacramenti Poenitentiae
R. Sunt haec verba, quae a Sacerdote pro seruntur : Ese te absolvo a peccatis tuis, tu somine Porris,
O Filii , 9 Spiritus Dum . Nam i. ita docet Concilium Tridentinum ses L i . cap. 3. ubi sic loquitur: Doce S. Duodss, facramerii Paenitentiae formam , in qua praecipiai us vissita es in ii is misistri verbis positam esse: Ego Mabsoreo, M. a. clare exprimunt effectum sacramenti Poenitentiae.
286쪽
De Deo Authore neramentorum. 183
a. Qui iunt ministri lamiae lacramenti poenitem,
R. Soli Sacerdotes: solis nimirum Sacerdotibus dimctum est , Ioat .ao. Euorum remiseritis peccata, r emit usur eist, di quorum retinueritis, rete. a suo .
3. g Quotuplex potestas in Sacerdote requiritur,ut Pollit poenitentem absol vere p R. Duplex et ordinis nimirum , quae per manuum impositionem in ordinatione consertar; di iurisdictionis. Quae recipitur per approbationem Ordinarii. Ita docet Concilium Tridentinum sessi a 3. cap. is. de Reforma.
tione . κου. Quilibet Sacerdos cum per Episcopalem manuum impositionem ordinatur. recipit potestatem romittendi peccata .r ergo nou requiritur approbatio O clinarii. - Reis. Conc. anti nego conseq. Quia ut exerceatur IIIa potestas, requiruntur subditi in quos exerceatura non habentur vero subditi, nisi aut per Parochiale benescium , aut per approbationem ordinarii. Euamvis verba sunt Concilii Tridentini sessi a 3. cap. 31d Presb erii. sua ordinatione, a peceatis absolvesdi potesatem scristiaux, decernit ta-eu facta Soenodus , sialam, etiam Re gularem , posse coUsso. 3Iaculariam , etiam Sacerdotum, audire et nec ad id laoneum repat. ri, aesῆ ast Parorbialo nescium, aut ab Episscopisρον examen . si tuis videbitur esse nece farrum ἡ aut alias idoueas judicet.r, O approba- δεο.em , qua gr-iε detur, obtineat, priuilegiis di conssise νωdiue qaeacumque, etiam immemorabili, uouobstastib .
. 6 Quotuplex est Iarisdictio 3
R. Duylex ι Ordinaria nimirum quae datur per beneficium Parochiale, & Subdelegata, quae Presbyterotion habenti Parochiale beneficium per ordinarii as Probationem confertur. Quae sine Iurisdictione abis. tutio consertur, irrita est omnino a 2ωoniam igitur sin quit Concilium Tridentinum sest i . cap. 7. natum diratio judicii expossit , si sententia in subditis dumtaxas feretur, perfia su emper in Masa Dei fuit, diverisma Nesse Duodis bH coormo . nassim inowen i absis
287쪽
νε-em eam es debere , quam Sisceruos in eum profert , rasquem ordinariam, an subdeIegatam non habet jaribdictis.
s. Quilibet Sacerdos a pprobatus potestne 1 quibuslibet peccatis absolvere ρ . .LA R. Potest, si non sint Episcopo, aut summo Pont, sici reservata : secus, si sint reservata , & specialem ab eis absolvendi facultatem non acceperit. Ita decernie Concilium Tridentinum sesi 3 . Cap. 7., ε. g Suntne aliqui casus reservati in articulo min iis p R. Non sunt: Verumtamen ait Concilium Tridentinum 1 est. I . cap. q. pis saemodum , ne hac υμ oecasonestiquis pereat,in eadem Eccissa Dei cusoditum P erfui in nutu si reservatio in articuis mortis r atque lue. omnes Sacerdotes quoslibetpaenitentes a quibusvis peccatis di censisAEx absolvere pos te extra quem a ricatam Sacerdotes, eum niueit possius in eqsibus reservatis, id unum paenitentibus persuadere nitantur, ut ad superiores legitimos Furices prohene io absolutionis accedant. .
r. R Quibus hominibus conferri debet absolutionis beneficium 8 i . . R. Iis , qui sunt contriti , ac poenitentes t si enim contritio defuerit, irrita est absolutior quia non est materia cui applicetur . . 's. st Quinam homines, extra morale vitae perieu tum , censeri non debent poenitentes pR. Sunt ii, r. qui mortaliter peccarunt ex consuetu'dine, nec emendationem operibus probarunt et Irr orenim est, di non poenitens ait Isidorus Hispalensis. li broa, Sene. cap. 33. qui adhue agit quodsaeuistet , nec De mωήet r posceresbditus , sed subfunnare superἷM . Vsile
Instructiones a sancto Carolo Borromaeo pro Consess riis editas , toto plaudente Episcopali coetu probatas Sperjuila SS. D. D. N. Innocentii me XII. per fini nentissimum Cardinalem Carpeigna Urbis Vicarium νRomae solemni mandato promulgatas sunt ii, et . qui Iahorant ignorantia mysterii om quin
Vm ς flicita fides est ad salutem necessaria r .hinc Cim
288쪽
De Deo Adithore Sacramentorum.
rus Gallicanus in Comitiis generalibus asin. IIcio. meri to damnavit hanc uropolitionem et Abyotationis eapax es, humo , eum . umvis laboret Quorastia miseriuin et , ct etiams Per negligentiam culpabilem , Nesciat masterium fini sana μιώιtatis , di Incarmationis Domini . bu t, ii 3. qui versantur in occasione proxima peccati lethalis r ii enim qui affectum habent ad causani peccati , non censentur liberi ab ejuldein peccati aDiecta . Sunt, ii . qui aes alienum , licet possint, restituere detrectant, aut restitutionem longius protrahunt, necnon plures adi de quibus S. Carolus in suis Instructio.
I. suasi. Xtrema unctio quomodo definitur'
II. R. Definitur , Sacramentum quo ρ ter gratiam faucti antem , datur Ins ad auxilia quae uecessaria Iuus, ut rutus patienter ferat morbi incommoda , νου- cuperetve corpuris Iuniitatem o si expedierit animae D-Iusi . .
a. 2, Unde probari potest extremam unctionem Q.
N. Ex eo quod sit ritus sens hilis qui ex . institutione Ch. iiii gratiam lanctificantem producit, juxta illlid Ja- . cobi s. Et si in peecoiis sit, dimittentur ei . 3- g uuaenam est materia Exiremae unctionis R. Matoria remota , est oleum ex olivis expressirin: materia Vero proxima est unctio eodem oleo fast juxta illud Iacobi s. ingentes eum oleo in nomine Domiari. Pseu Caeteris autem rebus electum est oleum a christo et Moia i ut ait Concilium Tridentinum sess i . capite dei orema unctione unctio quae fit oleo , aptissime Spirigus sancti gratiam qua invisibiliter anima aegrotantis inungit , repraesentat.
289쪽
. olei per Episcopum Gonsecratio estne necessaria e R. Est necessariar iuxta illud Concilii Tridentini:
OIeum ab Episcopo benedictum . An autem ea Consecratiost necessaria necessitate Sacramenti, non una est Theo- Iogorum opinio: probabilius sentire videntur qui docenteam ex solo Ecclesiae praecepto requiti r neque enim laudari potest aliquis Patrum textus, quo probetur non valere, ea omissa, Sacramentum. s. si Quae est sorma extremae unctionis R. Sunt haec verba. Pre sam fanct m unctionem . di suaνου piissimam misericordiam indulgeat tibi Deus quidquid
deliquisi per vijum, odoratum, gustum , toctum, auurtum. Ita docet Conc. Trident. sess. rε. cap. de e trema uti
Gone et Formam deinde L inquit .sse illa verba , Per sam
6. R Quis est author Extremae unctionis R. Christus Dominus r ipse enim solus t ut superius probatum fuit est author omnium & singulorum Sacramentorum Novae legis et Lytituta es t ait Concilium Tr identinum ) δ Chrso Domino nostro. r. st Quandonam Christus instituit Extremam unctionem pR. Insinuata fuit, hoc est, in typo commendata cu mChristus apud Marcum cap. 6. discipulos misit , ut Iudaeos infirmos inungerent Sed proprie instituta fuit post institutionem sacramenti Poenitentiae, quia ejusdem sacramenti Poenitentiae quoddam est , ut ait Cone lium Tridentinumὶ consummativum. Promulgata vero fuit a Iacobo in Epistola Canonica cap. s. ubi haee habenturi
Infirmatur quis iu uolis, iudacat Presbteros Ecclesia, ct frenisuper eum , sugentes eum oleo tu uci ne Domini ι θ oratio Meiflvabit in mum, di alleviabia eum Domuubas tu peccatis sit. dimittentur ei.
g. s. clui sunt milustri Extremae unctionis 'R. Praesbyteri per Episcopalem manuum impositio
nem consecrati: hos enim vocari vult Iacobus . utuu 'ga. it infirmum , & Orent pro eo . Non ita tamen , ut
excludantur Episcopi; quidquid enim posituit simpli
290쪽
D e Deo Authore Gerarmentorum. 23
em Presbyteri , possunt de Episcopi r unde utrique 1 Concilio Tridentino , mententur s. Quilibet Sacerdos potestne licith, sieut validh tzst, Conferre Extremam-unctionem δR. Non potest . nisi sit Parochus , aut ab eo delegaeus. ita nimirum expresse decernitur in Clementina n. de Privilegiis. p. s. Quilibet homo estne capax Extremae uo-ctionis pR. Pueri . & amentes a nativitate non sunt illius ea Paces: Quia primarius Extremae unctionis effectus, remissio nimirum peccatorum , in eis locum habere non potest. Secus vero, si a mentes lucidis intervallis aliquando fruiti fuerint ἐν tunc enim actu peccare --
Z Quibus hominibus conferri debet Extrema. unctio R. AEgrotis et infirmorum enim tantum meminit Iacobus , cum de hoc Sacramento loquitur et IVrmaturi inquit quis in vobia, indueat, dic. Unde est illud Con- . Cilii Triclentini: Dee statuae eti-m Jacobi verbis ese
hanc anctionem infirmis adhibendam ἔ tuis verὸ praeferrim , qui nam periculose decumbunt , ut in exitu vita consitutivιdeantur , unde O Sacramentaem exeuntium nuncupatur.
ra. 22 Estne multoties eidem infirmo conterenda Extrema unctio pR. Non est conferenda in eodem infirmitatis staturat si aegrotus convaluerit, oc iterum postea decumbat,
iterum inungi debet r suod F iusrmi ait Concilium
Tridentinum p δε essam banc unmonem convatae. rint , iterum hullas Sacramenti Iub dio juvari poterunt.
33. 2. Qui lunt effectus Extremae-unctionis 'R. Sunt productio gratiae sanctificantis ς Remissioveccatorum, Absterso reliquiarum peccati ἔ aegrotantis Alle viato ἔ Corporis sanitas, si expedierit animae saluti. Scitieet ii omnes essectus in verbis Iacobi continentur , S a Concilio Tridentino sies. i . capite de Ex
3 - Ω Quae Peccata dimittuntur Per extremam. unctione ini R Nou