장음표시 사용
291쪽
. R. Non dimittit perse peccata mortalia; quia non est
Sacramentum mortuorum e sed Venialia tantum i quia est Sacramentum vivorum .
x s. st Quid per peccatorum reliquias intelligitur T. Intelligitur propensio ad malum ; torpor ad la ciendum honum; mentis debilitas au coelestium con templationem. 16. P. Quid intelligitur per aegrotantis alleviationem ΘR. Intelligitur robur tum ad patienter serenda morbi incommoda, tum ad resistendum Diabolo , qui in ex tremis praesert i m , struit insidias. II. L EXtrema unctio conierine sanitatem corporis
ea opere Verato , an Vero tantum ex η ere Operantis t
R. Non una est ea de re Theologor um opinio . Tho-millae passim docent, conferre eam ex opere operuto δ Estius vero , tantum ex opere operantis, seu virtute Pu 'blicarum Ecclesiae precum δε unde effectus ille non est primarius . sed secundarius tantum ; quia ait idem Estius Sacramenta per se.& primari O non referuntur ad hujus vitae bona: hincque concludit Extremam uti ctionem non semper, etiam ubi expedierit animae fala ti, conferre sanitatem corpoream idque innui asserit hisce Concilii Tridentini verbis r hssuitatem corporis INTER DUM, tibi saluti anima expeda exit, consequutur. is P, Quae dispositiones ex parte subjecti requirun tur, ut recipiat fluctus Extremte unctionis δR. Requiritur status gratiae sanctificantis quia Ex trema unctio f ut jam saepius obiervatum fuit non est
Sacramentum mortuorum, sed Vivorum tantum .is. 2, Extrema unctio estne necessaria R. Noli est quidem necessaria necessitate medii; quia, cum non sit Sacramentum mortuorum , sine ea potest haberi gratia sanctificans , per Baptismum nimirum di Poenitentiam . Sed est necessaria necessitate praece Pti & quidem Divini, ut probant absoluta haec Iacobi Ver',a: Inducat Presbteros Ecclesia , & etiam Ecclesiastici unde quovis saeculo Ecclesia sedulo curavit, ne quis nouunctus infirmorum oleo, exiret ex hac mortalium Vita
292쪽
De Deo Authore Geramentorum. 28s
ao. sti Extrema-unctio producitne characterem θR. Non producita quia, ex Concilio Tridentino , m. test iterari.
Do Ordine in genere. r. Quaest. Rdo quomodo definitur R. Definitur et Ritussacer quoniritualis potestas confertur ad ea qua ad Eucbarsia tum confectionem, tum dispensationem pertinent.
a. o. Cur in Ordinis definitione dictum non fuit quod sit Novae legis Sacramentum 'R. In dictum non fuit quia sui inserius dicetur omnes & singuli in specie ordines non sunt Novae legis
a. ordo in genere sumptus , estne Sacramentum Novae legis. R. Est . Nam it, definite Concilium Tridentinum sessi a 3. Cap. r.& quidem merito et est enim caeremonia sensibilis productiva gratiae sanctificantis: iuxta illud Apostoli secundae ad Timoth. r. Admones te , ut resus pos gruriam Ddi , qua es in re per impositionem manuuis
. Q. Quis est minister ordinis
R. ordinarius minister est solus Episcopus . Nam r. id docet Hieronymus in Epistola ad Evagrium, ubi sic loquitur. Euidfacit 'iscopus, excepto ordinutione , quod Presbiter non fraciat ' a. Nulli unquam praeter Episcosos, aut in sacris Litteris , aut in Patrum Traditione legantur ordinationes celebrattea hincque patet quam merito Concilium Tridentinum sest. et . in n. r. anathe. ma licit Lutheranis contrarium sentientibus : Si quis dixerit, Episcopos non habere potesatem cons mandi di or- ainandi . veι tuam, quam babent, illis esse eum Presbteris
s. Q. Qui sunt effectus sacrae ordinationis p. R. Duo sunt ἡ gratia lanctisicans, & character: uim
293쪽
de semel validh data iterari non potest. ε. s. ordines quomodo dividuntur δ T. Dividuntur in Majores & Minores . Ita nim iram definiit Concilium Tridentinum 1 est 23. can. a. ubi
sic loquitur e si quis dixerit praeter Sacerdotium non esseis Eeelsa citholica alios Ordines di Majc res 9 minores, per quos , velut per gradus quosdam is Sacerdotium tenda. ι- , smathemast.
r. si Cur instituti sunt Ordines , Μaiores & Mi.
nores R. Ut per eos Veluti per gradus ad Sacerdotium tendatur . & ut ipsummet Sacerdotium dignius exercea tur. Petita est ea ratio ex Concilio Tridentino ε, quod quidem sic habet sess. 23. cap. a. Cum autem divina res νram fisum Facerdotii miniserium , consentaneum fuit, quo dignius , ct majori cum veMeratione exerceri posses , ut in Gel sae ordinatissima dispositione plures di di .ersi estis ministroiam ordines, qui Sacerdoti ex os io defervirent , ita distributi, ut qui jam usura Clericali insigniri essent, per
minores ad Gallores ancenderent.
s. Quot sunt Ordines Majores 'R. Tres tantum Vulgo recensentur e Sacerdotium. Diaconatus & Subdiaconatus a dicuntur vero Majores, quia per cosmajor & dignior potestas datur, quam per Minores. s. O. Sutne tantum tres Ordines Majores N. 'Concilium Tridentinum docet quidem esse tres, sed non definit esse tres tantii m nec immeritor Episco- Datus quippδ est quoque μdo Μajor, quia per eum datur perfecta & completa Sacerdotii potestas: unde Comcilium Triclentinum sess. 23. cap. 4. declarat, Epistopos qui in Apostolorum lccum successerunt, ad hiera chicum ordinem divinitus institutum praecipuo P etinere .i o. st Quot sunt Ordines Minores R. Sunt quatuor et Acolythatus, Exorcistatus, Lectoratus& Ostiariatus: hos enim quatuor recenset Concilium Tridentinum sess. 23. cap. a. Solum tamen
Lectoratum Graeci , etiam Catholici retinent . alii
294쪽
De Deo Aiathore Sacramratorum.
ero nul Qua in apud eos fuerunt in usu. II. Suntne quatuor Minores Ordines R. Docet quidem Concilium Tridentinum esse quatuor: sed non definit esse quatuor taurum ἔ ut de plures Canonistae lichi immerito , ut inferius dicetur contendunt primam Tonsuram Clericalem esse vere ac Pro prae dictum ordinem .
De Ordinibus in specie . s. I. N . D. Episcopatu . s. in se. Uid est Episcopatust a R. Ese ritus facer quo δει- ρο sar eonis manat Neopistos , ordiuandi misistras , O regendi Gisiae m. Dei. s. Q. Episcopatus estne ex institutione divinast cR. Est . Nam i ut ait Conc. Trident.ὶ Episcopi in Apostolorum locum successerunt: ac proinde , cum Apostoli ab ipsomet Christo constituti sint Episcopi, Kpiscopatum ab eo institutum suisse necesse est. 3. 2, Episcopatus estne Sacerdotio superior δ' . R. Est. Nam Episcopi praecipuἡ ut ait Cone. Τrident. ad hierarchicum ordinem pertinent , positique
sunt , regant Ecclesiam Dei a unde eadem Synodus recensens eos qui Hierarchiam constituunt . primo lo. co nomin.it Episcopos: Si quis dixeris ait canone 6. in Gerasia eareotiea sonosse uerarchiam divina ordinationainstitutam , qua constat ex Episcopis , Presisteris di m ni tria. anathemasit.
. e Quo jure Episcopi sunt Presbyteris supe-
viores R. Divino iure . Scilicet x. iure divino regunt Ecclesiam Deia ac proinde & ipsos Sacerdotes iuxta il- Iad ΛQ-- ωp. attenduσ vobiι--Wrso grςgi ,
295쪽
sn auo vos spis Ilut sinctus posuit Episcopos regere DeIesiam Dei , ouam aequisivitfavguinesuo. a. Jure di V Ino primum In Ecclesiastica Hierarchia loeum tenent et Est autem Hierat chia ministrorum inter se lubOrdinatio , ac vela-
, botestne Episcopatum abrogare p
R. Non potest: quia abrogare non potest ea quae sunt ex institutione divina , quaeque ut est Episeopatus, ex Christi ordinatione , necessaria sunt Ecclesiae. 6. Qi Quaenam ab Episcopis debentur Ecclesiis quibus fuerunt praefecti' .R. Praecipua Concilium Tridentinum 1eis. I 3. Cap. r. de informat. hisce verbis tradit e is Cum praecepto di. vino mandatum sit omnibus , quibus animarum ' cura commissa est, oves suas agnoscere , pro his 1a' erificium offerre , Verbique diVini praeclIcatione,' ' Sacramentorum administratione , ac bonorum Om- ' nium operum exemplo pascere , Pauperum , alia - rumque miserabi tum personarum Cuiam pateri am' gerere , α in caetera munia pastoralia incumberer Quae omnia nequaquam ab eis praestari , & impleri possunt, qui gregi suo non invigilan , neque assistunt, sed mercenariorum more deseruiat : 1ac sancta Synodus eos admonet, ut divinorum praeceptorum memores, factique forma gregis in judicio &M veritate pascant & regant. Ne Vero , &C. r. Q. Episcopatus estne Ordo di Proprie dictum Novae
R. Episcopatus r. est Orto e quia i ut superius dictum fuit; est ritus lacer quo in ordine ad Eucharistiam es Ecclesiae regimen datur spiritudiis potellas . a. ha Sacramentum, quia est caeremonia sensibilis per quam ratia ex institutione divina producitur , 1cilicet rau lus secundae ad Timoth. i. de Episcopali praesertim Or- ainatione quam Timotheo contulerat , sic loquitur. Aintcneo te , ut refinites gratiam Dei , qua es in tepe 'impstionem monsum meorum . .
Obi. Si Episcopatus esset ordo , essent in Ecclesia Oxdines octo i at id repugnat coucilio Tridentino ν
296쪽
quidem sessione a 3. cap. r. septem tantum reaenset . Reis. Ad r. neg. min. Ad a. dist. Ant. Septem tantum recentet. & non excludit majorem numerum . cone. ant. & exeludit, nego ant. Lata est autem ea definitio
contra Lutheranos qui contendebant, septem ordines. qui ab Ecclesia Catholica probantar , non esse veros ordines.
De Presbteram. 1. Orast. Resbyteratus quomodo definitur L R. Definituri Ritur facer ur quem dum Fusas consecraudi di serendi . di ministrandi orsus di vainem CFrisi , necnon di peccata dimittend. ό reti
a. d. Presbyteratus estne propriὲ dictum Sacramen- eum Novae legis' R. Est: quia in eo tria reperi untur quae Sacramentum proprie dictum constituum . Et quidem i. verba & sinna exteriora, scilicet impositio manuum, de Episcopi Sacerdotes ordinantis oratio. a. Institutio divinar constat enim ex Scriptura , Thristum contulisse duplicem potestatem quae per verba & exteriora signa Presbytero tribuuntur, potestatem nimirum in ipsius Corpus na. turale hisce verbis, Matthaei a6. expressam et me Deite. α potestatem in Corpus mysticum his aliis verbis, Ioannis aci. Accipite Disitum sanctum, quorum remi feriris, peein cata , remittuntur eis, O quorum ratinueritis, Tetelint avris. Ea vero Verba , ea signa exteriora gratiari. sanctificantem producunt , iuxta illud Apostoli primae ad Timoth. 4. Noli negrigera gνutiam quae ru re est , qua data es sibi per Propbetiam cum impostione manuum Prerin
3. Q. Quae est materia Presbyteratus y R. Probabilius est esse soIam manuum impositionem. soli mauuam impositioni. convessic illuJ Vin- T 3 cen-
297쪽
Et quidem a. ab Apostolorum tem tmribus ad hane usque aetatem ubique gentium in Presbyteris Ordinan. dis adhibita est mannum impositio , ipsique adscripta fuit productio gratiae sanctificantis.
a. Ante annum millesimum, in ordinandis Presbyteria erat non in uia traditio calicis cum vino. aut porrectio satenae cum pane superimpositor neque enim in aliquo Sacramentario,aut in aliquo eorum temporumConcilio recensentur; ac proinde non potest elie materia quam
Christus praecepit, & qua usi sunt Apostoli. 3. Ritus de quo agitur, leu traditio calicis & patenae porrectio nusquam fuerunt in usu , nee sunt modo in Ecclesiis Orientalibus e scilicet ut videre est in Graecorum Eucliologiis Orientales in conserendo Pres
byteratu solam abhibent manuum impositionem. . Si ritus aliquis . alius ab impositione manuum dicatur essentialis materia Preshyteratus , ViX Contra Lutheranos probari poterit Presbyteratum , seu Sacer dotium , esse proprie dictum Sacramentum Novae legis: nemph probari vix poterit eumdem Presbyteratum fuisse in usu apud Majores nostros e neque enim traditione Calicis , aut porrectione patenae ut ostensum est usi simi , nec modo utuntur Graecis morum tamen Ordis Mationes admittit & probat Ecclesia Romana . s. Concilium Tridentinum sess 14. Cap. 3. Extrema unctione , loqueris de ejusdem unctionis ministris aselerit esse Presbyteros rire ordinatos seν impostionem manuum Presisterii.
Obm T. Eugeratus Papa IV. in Decreto pro instructi ne Armenorum , docet Presbyteratus materiam esse traditionem calleis cum vino, & porrectionem patenae Cum pane superimposito et ergo non est impositio ma
R. Dist. ant. Esse materiam, integrantem & acceDriam, conc. ant. essentialem & substantialem , nego ant. Ratio est, quia Eugenii scopus fuit Armenos docere ritus Ecclesis Romanet: ac proinde debuit eis traderes Iam
298쪽
De Deo AH hore Sacramentorum . a 'r
iam materiam integrantem, qua ipsi in suis ordinatio nibus non utebantur , non autem es lentiatum quae jam ab ipsis adhibebitur. Ου. a. Presbyteri in Pontificali Romano, antequam eis i istrumenta Sacrificii porrigantur, dicuntur ordinandi , quamvis jam eis manus imposite fuerint r ergo ,&c. a. Dist. ant. Dicuntur ordinandi , quod ordinationis ritus integralis nondum completus sit , conc. ant. I Itus essentiatis , nego ant. Vide Morinum. . Quaenam manuum impositio est essentialis materia P Lesbyteratust an ea quae praecedit porrectionem inst. i mentorum, an Vero quae sit post Communionem R. Est ea quae fit longe ante porrectionem instrumentorum : scilicet altera quς fit post communionem steste Morino nostro ante quingentos abhine annos non erat in usu , ne quidem apud Latinos, nec est modo apud Graecos.
s. J Quae est forma Presbyteratus 3
R. Est oratio, per quam Episcopus invocat Spiritum Sanctum in eos quibus una cum Presbyteris adstantibus manus imponit. Ratio est, quia per mille priores annos non per alia Verba , quam per orationem de qua agi tur , Majores nostri in Ecclesia Latina Presbyteratum contulerunt nec modo Graeci e neque enim Concilium Carthaginente IV. in quo accurath describuntur lacrae Ordinationis ritus , neque Sacramentarium Gregorii Magni, aliorum ab oratione de qua agitur, Verborum meminerunt; nec genuina Euchologia quibus nunc utuntur Graeci. Obj. In pontificali Romano , Episcopus cum Sacrit1-cii porrigit instrumenta , sic Presbyterum alloquitur: Accipe potestatem serre Sacri tum Deo , Mibsa Me celebrare tum pro viris , quam pro defuncti ergo illa verba sunt forma Presbyteratus. Reis. Cone. ant nego conseq. Ea nimirum verba sunt declarativa potestatis jam acceptae per manuum impositionem , non autem ejus quae tunc recipiatur, collat 1-va r unde sunt forma integralis & accessoria , non autem
substantialis Messentialis. Vide Morinum .
299쪽
6. s. Quis est author Presbyteratus e R. Christus ipse r is enim est a quo Ecclesiastica Hierarchia quae ex E pis copis, Presbyteris, & Ministris constat , instituta est. 7. 2, Quo praecise tempore a Christo insti tutus luit
Presbyteratus R. In ultima Cinna r tunc enim Apostolos constituit Sacerdotes, eisque ac eorum successoribus praecepit, ut Eucharistiam consecrarent & offerrent. is Sacerdotem - inquit Concilium Tridi latinum sess. aa. cap. I. se- , , cundum Ordinem Melchil edech se in aeternum con si stitutum declarans, Corpus & Sanguinem suum subri ipeciebus panis, & vini Deo Patri obtulit, ac sub eari rumdem rerum symbolis, Apostolis, quos tunc noviis Testamenti Sacerdotes constituebat, ut sumerent tra didit, &eisdem , eorumque in Sacerdotio successo is ribus , ut offerrent, praecepit per haec verba: Hoc fari cite in meum commemor otionem, uti semper Ecclesa Ca-- tholica intev xit, ct docuit. O . Apostoli in ultima Coena non receperunt manuum impositionem et ergo nec Sacerdotium. si p. Conc. ant. dist. cons q. Ergo nec Sacerdotium, sumptum secundum substantiam: hoc est, prout est Sacramentum constans visibili signo conc. conse Q. Sumptum secundum effectum ι id est, secundum potestatem consecrandi & offerendi Corpus Chi isti, nego ant. Tunc enim effectum Sacramenti receperunt, licet ip-
summet Sacramentum non receperint.
8. D. Quandonam Christus in specie determinavit impol tionem manuum , & orationem pro materia &forma Presbyteratus δR. Id factum est aut in ultima coena, aut post resur- , rectionem : Cum enim Apostoli utroque illo ritu usi sint in conserendo Sacerdotio, illique gratiae productionem adscripserint, certum est eos duplicem illum litum ab ipso met Chi isto edoctos futile. s. s. Presbyteri accipiunt De uno & eodem ritu, im
300쪽
De Deo Aiathore Sacramentorum 29'
nimirum Corpus Christi, & remittendi peccata δR Recipiunt i quia solus ille ritus, est essentialis materia ; & oratio, quae illum comitatur, sola ellentialis cina Sacramenti Fresbyteratus. Obj. i. Apostoli simul & semel non receperunt utramque de qua agitur , potestatem, sed seorsim & divisim potestatem quidem consecrandi in ultima Coena ἔ pote statem vero remittendi & retinendi peccata , post resurrectionem, cum Christus eos sic allocutus est Ioan. 2 o.
ccipite Spiritum Sanctum d quorum remi feritis peccata . remittuntur eis ; θ quorum retinueritis, retenta fonte ergo nec his temporibus Presbyteri utramque potestatem simul & semel, uno eodemque ritu imposivionis maisnuum , recipiunt. Re . Conc. ant. nego conseq. Ratio disparitatis est.
quia Apostoli s ut superius dictum est in ultima Coena
non receperunt Sacramentum Presbyteratus, licit tunc illius effectu donati sint: at vero hodierni Sacerdotes, per impositionem manuum totum Sacerdotii Sacramentum recipiunt ; ac proinde & totam eidem Sacerdotio conitan tam potestatem. Obj. a. Episcopus in ordinatione Presbyterorum sui constat ex Pontificali Romano post Communionem Presbytero manus imponens, sic loquitur: Accipe Spiritum Sanctum , quorum remiseris Ieccata, remittuntur eis , ct quorum retinueris retenta funt: ergo in illo ritu
confert Presbyteris potestatem remittendi, & retinendi peccata et neque frustra id ab Episcopo dicitur, ut hisce verbis declarat Concilium Tridentinum sessione 23. canone 4. Si quis dixerit perfacram ordinationem non dari Spiritum Sunctum: ae proinde frustra Episcopos dicere, Ac eipe Spiritum Sanctum . . . anuthemast .
Reis. Ad r .conc antinem conseq. Ad a. fateor illa verisba frustra non dici ab Episcopis: demonstrant nimirum, per sacram ordinationem revela dari Spiritum Setnctum licet non significent dari per illum ritum qui post Communionem adhibetur. Nemph sacra Synodus hoc ullum laudatis verbis contra Luthera nos docere voluit, sacram ordinationem non este ritum odiosum , sed ritura