장음표시 사용
131쪽
iam ingratus es nondum studio quid illi velis praestare. selo quid Ilum velis pati. Sollieitudinem illi et metum et maias aliquod inpreearis malum optas ut ope itastigeati hoc ontra illum est optas ut tua indigeat ope hoe pro te est non succurrere vis illi, sed solvere qui sic properat, solvi vult, non solvere. I in quod unum in voto 2 tuo honestum videri poterab ipsum turpe et ingratum est, noli debere optas enim, non ut tu saeuitatem habeas reserendae gratiae, sed ut ille neeessitatem inplorandae. Superiorem te saeis et, quod nefas est, bone meritunia pedes tuos mittis quanto satius est lionesta voluntate debere quam per malam rationem solvere Si insitiare-3ris quod acceperas, minus peecares. nihil enim nisi quod dederat amittereti nune vis illum subie tibi laetura rerum suarum, et status mutatione in id devocare, ut infra beneficia sua iaceat. Gratum te putabo oram eo, ut prodesse vis, opta. Volum tu istuc vocas, quod internatum et inimicum potest dividi quod non dubites asversarium ei hostem fecisse, si extrema taeeantur Ηο- stes quoque optaverunt capere quasdam urbes, ut se Varent, et vineere quosdam, ut ig noscerent, nee ideo non hostilia vota in quibus quod mitissimum est, poSterudelitatem veni Denique qualia esse iudieas vota 5 quae nemo tibi minus volet quam is, pro quo fiunt, sue- Eclere pessime eum eo agis, cui vis a dis noeeri, a te sueeurri, inique cum ipsis dis illis enim durissimasia te inponis, tibi humanas ut tu prosis di nocebunt. Si 6 accusatorem submitteres, quem deinde removeres, si
aliqua illum lite inplieares quam subinde discuteres, ninino de tuo scelere dubitarei quid interest, utrimi istue fraude temptetur an voto, nisi quod potentiores illi advorsarios quaeri. Non est quod dieasi quam enim illi Tiniuriam laeto votum tuum aut Supervacuum es aut
iniuriosum, immo iniuriosum, etiamsi inritum qui quid non effieis, dei munus est, iniuria vero, quicquid optas. si ipsum quod optas, sat est tibi non aliter debemus irasei, quam si perfeceris.
XXVIII. Si vota, inquit, valuissent et in hoc v I
132쪽
luissent, ut lutus esses Primum certum mihi optas perieulum sub incerto auxilio. Deinde utrumque certum 2 puta quod nocet prius est. Praeterea tu on dieionem voti in nosti me tenipestas Oeeupavit portus a pract-sidii dubium quantum existimas tormentum, etiamsi ae- . epero, eguisse etiamsi servatus uero, trepidasse etiamsi absolutus uero, ausam dixisse v Nullius metus tam gratus estinis, ut non ratior sit solida et inmn-3iussa securitas. Opla ut reddgre mihi benescium possis, eum opus erit, non ut opus sit. Si esset in tua potestate quod optas, 'se se iSSeS. XXIX. Puanto laoc honpstius volum est is opto in eo statu sit, quo S myer beneficia distribuat, numquam desideret seciliatur illum materia, qua tam henigni utitur largiendo iuvandoque ut numquam illi sit dandorum benenetorum inopia, datorum poenitentia naturam per Se pronum admisericordiam, laumanitatem, clementiam inritet ac provoe et turba gratorum, quos illi et liabere conlingat ne experiri neeesse sit ipse nulli inplacabilis sit, ipsi nemo plaeandus tam aequali in eum fortuna indulgentia perseveret, ut nemo in illum possit esse nisi con-u seientii gratus uanto liaec iustiora vota sunt, quae te in nullam ecasionem disserunt, sed gratum statim sa-eiunt quid enim prohibet referre gratiam prosperis dibus quam multa sunt, per quae quicquid debemus, reddere etiam felicibus possumus fidele eonsiliivn, adsidua eonversalio, sermo comis et sine adulas.ne Mundus,
aures, si deliberari velit, diligentes, uiae si credere. eonvictus familiaritas J Neminem tam alle seeunda po-Suerunt, ut non illi Eo magis umieus desit, quia nihil absit. 1 XXX. Ista tristis et omni volo submovenda occasioue procul repellenda ut gratus esse possis, iratis dis opus est Nee ex hoe quidem peceare te intellens, quod melius eum eo agitur, ut ingratus es Propon animolia evectem, vincula, sordes, servitutem, bellum, ego-stalem haec sunt oceasiones voti tui si quis tecum con-2 traxit, per ista dimittitur. 9uin potius eum potentem
133쪽
esse vis, cui plurimum debes beatumJ quid enim, ut
dixi, velat te referre etiam sumtita felicitate praeditis gratiam euius plena tibi Oeeui Tob et varia materia quid tu neseis debitum etiam locupletibus solvi Nec te invi 3 tum distringam omnia sane excitiserit opulenta selieitas, monstrabo tibi euius rei in ostia laborent magna fastigia, quid onini possidentibus desit scili et ille, qui verum client et torninem inter naentientes stupentem ipsaque consuetudine pro petis blanda audiendi ad ignorantiam veri perduetum vindicet a conSensu eoneentuque salso rum Non vides, quemadmodum illos in praeeeps agat
o uncta libertus et fides in obsequium servile submissa, dum nemo ex animi sui sententia suadet dissuadetque, sed adulandi ei tamen est et unum amicorum omnium
ossietum una contentio, quis tundissime sullat Igno-5ravero vires suas et, uni se talia in agnos quani audiit ut credunt, adtraxere sustervaeua et in diserimen reri in omnium perventura olla utilem et Iaee Ssariau rupere concordiam secuti iram, tiam nenio revocavit, multorum sanguinem hauserun susuri novissime suum, dum
vindieant inexplorata pro certis sectique non minus ex- sumant turpe quam vinci et perpetua credunt, quae in summum perdueta maxime nutant. Ingentia super se aeri suos regna Degerunt nee intellexerunt in illa seena vanis o eito disssuentibus bonis refulgente ex eo leuapore ipsos
nilii non adversi exspectare debuisssi, ex tuo nihil veri audire potuerunt. XXXI eum hellum Graecia indieeret Xerxes, ani tmum tumentem oblitunique quani eadueis consideret nemo non inpulit. Alius aiebat non laturos nuntium belli et ad primam alventus amam terga versuros alius nihil esse 2
dubii, quin illa mole non vinci solum Graecia, sed obrui posset magis verendum ne vaeuas desertasque urbes inveniren ei profugis hostibus vastae solitudines relinquerentur non habituris, ubi tantas vires exereero possent . . 'lius vix illi reruum naturam sul licere, angusta esse 3
classibus maria militi castra, explicandi equestribus copiis eampestria, vix palere coelum salis ad emittenda
134쪽
4 omni manu tela. Cum in hunc modum multa undique iactarentur, quae hominem nimia aestimatione sui furentem conellarent, Demaratus Laeedaemonius solus dixit, ipsam illam qua sibi placeret multitudinem indigestam et gravem metuendam esse ducenti non enim vires habere, sed pondus inmodi ea numquam regi posse nec diu du-5 rare, quicquid regi non potest. In primo, inquit, statim
monte Laeones obieeti dabunt sui experimentum tot ista pentium milia treesenti morabuntur haerebunt in vestigio fixi et eommissas sibi angustias tuebuntur et corporibus obstruent tota illos Asia non movebit loco tantas minas
belli et paene totius generis humani rumus inpetum pau-6 eissimi sistent: cum te mutatis legibus suis natura transmiserit in semita haerebis et aestimabis sutura damna,
eum conputaveris quanti Thermopylarum angusta constiterint seles te fugari posse eum seleris posse reti-7neri Cedent quidem tibi pluribus Ioeis velut torrentis modo ablati, euius eum magno errore prima vis defluit: deinde hine atque illine eo orientur se tuis te viribus pre-8ment. Verum est, quo dieitur, maiorem belli adparatuni
esse, quam qui recipi ab his regionibus possit, quas ompumare eonstituis sed haec res contra nos est ob hoc ipsum te Graecia vineet, quia non capiti vii toto te non
9 potes. Praeterea, quae una rebus salus est, occurrere ad primos rerum inpetus et inclinalis Oponi serre non poteris nee Iuleire ae firmare labentia multo ante vi geris, Io quam vieiuna esse te sentitis. Ceterum non est quod everet tuni tuum ob hoc sustineri putes non posse, quia numerus eius duel quoque ignotus est nillil tam signun est quod perire non possit, cui nascitur in perniciem, ut II alia quiescant, ex ipsa mapnitudine Sua causa. occi- derunt quae Demaratus praestixerat divina atque humana inpellentem et mutantem quicquid obstiterat, treeenu stare iusserunt, stratusque per totam passim Graeciam Xerxes intellexit, quantum ab exercitu turba instaret. Itaque Xerxes pudor quam damno miserior Dem
rato ratias egit; quod solus sibi verim dixisset, et se ramisit petere quod vellet. Peuit ille ut Sardis, maximam
135쪽
DE ΕΝΚnen LIB. H. 31 33. 127 Asiae civitatem, ei irru vectus intraret reetam eapite si ram gerens id solis datum regibus. Dignus fuerat praemio, antequam peieret sed quam miserabilis gens in qua nemo fuit, qui verum dicere regi, nisi qui non dieε-hat sibilXXXII. Divus Augustus filiam ultra inpudieitiaε male-Idletum inpudieam relegavit et nagitia prineipalis domus
in publicum emisit admissos gregatim adulteroS, pererratam oeturnis comessationibus civitatem, sorum ipsum a rostra, ex quibus palo leponi d adulteriis tulerat,
filiae in stupra placuisse, cotidianum a Marsyam eoncursum, cum ex adulterii in quaestuariam versa ius --nis licentiae sub ignoto adultero peteret. Haec alii vir a die arida principi quam uaeenda, quia quarumdam rerum turpitudo etiam ad vindieantem redit, parum polens irae publieaverat deinde eum interposito tempora in locum irae subisset vereeundiu gemens, quod non illa silentio pressisset quae tamdiu nes ierat, Onste loqui turpe esset, aesta exclamavit horrim mihi nihil accidisset, sinu Ayrippa aut Maecenas vixisset adeo tot liabenti nil Ita hominum duos reparare di melle est. Caesae sunt legio 3 nes et protinus eripiae. fracta classis et intra paveos dies natavit nova saevitum est in isera publiea ignibus Sureexerunt meliora onsuanpus tota vita Agrippae et Μaeeonalis vaeavit Ioeus. 9uid putem defuisseisimi, Ies, qui adsumerentur, an ipsius vitium suisse, qui ni luit queri quam quaerere Non est quod existimemus 4 Agrippam et Maecenatem solitos illi vera dicere qui si vixissent, inter dissimulantos fuissent. Regulis ingui ij imos est in praesentium eoia tumeliam amissa laudare et his virtutem dare vera die endi, a quibus iam audiendi periculum non est. XXXIII. Sed ut me ad propositum redueam, vides, 1 quam instile sit gratiam referre felicibus et in summo h manarum opum positis. Die illis non quod volunt audire, sed quod audissse semper volsint plenas aures adulationibus aliquando vera vox intret da consilium utile. 9uae 2
ris, quid elici praestare possis esse ne felicitati suae
136쪽
eredat, ut seia illam multis elidis manibus eontinemdam. Parum in illum contuleris, si illi semesJ- si ullam fiduciam permansurae semper potentiae excusseris do- euerisque mobilia ess4 quae dedi casus, et maiore eursu fugere quam veniunt litie his portionibus, quibus ad summa
perventum est, retro iri, sed saepe inter sortunam maxi l mani e ultimam nihil interesse Nescis quantum Sit pretium amicitiae, si non intellegis multum te si daturum, leui dederis amicum, rem non domibus lanium, si seculis raram, quae si aliubi magis deest quan ubi ere- 4 ditur abundare. Puid istos tu libros, quos vix nomenelaiorum conpleetitur aut memoria aut manus, amicorum existimas esse non sunt isti amici, qui agmine magno ianuam uisant, qui in primus et seeundas admissiones diraruntur. 1 XXXIV. consuetudo ista vetus est regibus regesque simulantibus, populum ainteorum describere. st proprium superbiae magno aestimare introilum ae taetum sui liminis et pro honore clare, ut ostio suo propius amsideas, ut gradun rior intra domum ponas, in qua deinceps multa sunt ostia, quae receptos quoque excludant. 2 Apud nos primi omnium Graeelius et mox Livius Drusus institueriini segregore turbam suam et alios iii secretum recipere, alios cum pluribus, alios universos. - runt itaque isti amieos primos habuerunt seeundos, num quam veroS nil eum vocas, euiusdis ponitur salutatio aut potest huius tibi patere fides, qui per sores maligne apertas non intrat, se in labitur sule pervenire usque ad destringendam libertatem Iieet, cuius volgar o publicum verbum et promis euum ignotis have non nisi suo ordine emittitur Ad quenteuntque itaque istorim veneris, quorum salutatio urbem concutit, scito, etiamsi animadverteris obsessos ingenti frequentia vim et eomme lanitum in utramque partem catervis itinera e pressa, tamen venire te in locum hominibus plenum, amicis,a-5 euiana. In peetor amieus, non in atrio quaeritur illo recipiendus, illi retinendus est et insensus reconderidus. Hoe doce: gratus es.
137쪽
XXXV. Mal de te existimis, si inutilis es nisi affisieto, si rebus bonis supervaeuus es. Pue inadmodum te et in dubiis et in adversis et in laetis sapienter geris,
ut dubia priastenter taetes, adversa sortiter, laeta moderate ita in omnia utilem te amico exhibere potes. Adversa eius nec deserueris nee optaveris multa nihilominus, ut non optes, in tanta varietato, quae tibi materiam
exere eudae fidei praebeant, in eidei t. luemadmodum 2 qui optat divitias alicui in hoc, ut illaruiri partem ipselarat, quamvis pro illo videatur optare, sibi prospicit, sie qui optat anile aliquam necessitatem, quam adi torio suo fideque discutiat, quod est ingrati s illi prao
seri et tanti Existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum in attus exonerare nim se vult et gravi sarcina liberare id ut tum interest, ut ruina properes referre gratiam, ut reddas bene sis ieiuni an ne de bEa si qui reddet e vult, illius se
commodo amabit et idoneum illi venire tempus volet qui nihil aliud quam ipse liberari vult, quomodocumque ad hoe eupiet pervenir' quod est pessimae voluntatis. Ista, inquit, nimia se sunt, nati est. Id apertius exprimere
non possum, quam si repetivero quod dixi non vis res clere aeceptum benesteium, sed effugere. Hoc dicere vi, deris sequando isto eareho quocumque modo mihi Iahorandum est, ne isti obligatus sim. optares, ut illi solveres de suo, multum ubesse videreris a grato hoe quod optas, iniquius est exsecraris enim illum et caput sancium tibi dira inprecatione defigis. Nemo, ut existimo, bde inmanitate animi id dubitaret, si aperte illi paupe talem, si eapuritatem, si stimem ac ni reum inprecam is at quid interest, utrum vox ista sit voli tui an vis aliquid
enim horum optas Inunc et hoc esse τraii puta, quod ne ingratus quidem saceret, qui modo non usque in odi hsed tantum ad infitiationem benenei perveniret. XXXVI. uis pium distet Aeneam, si patriam capia voluerit, ut euptivitati patrem eripiat uuis Siculos iu venes ut bona liberis exempla monstrabit, si optaverint, ut Aetna inmensam ignium vim super solitum ardens et
138쪽
ineensa praecipite datura ipsis Measionem exhibendae 2 pietatis ex medio parentibus incendio rapiis Nihil debet Scipioni Roma, si Punicum bellum ut finiret aluit. nihil Deeiis, quod morte patriam servaverunt, si prius optaverunt, ut levotioni sortissimae loeui ultima rerum necessitas sacer et Gravissima insumi est mediet opus quaerere multi quos auxerant morbos et inritaverant, ui maiore gloria sanarent, non poluerunt discutere aut cumana Inu miserorum vexatione vieerunti . a DXVII callistratum aiunt, ita certe meaton auctor est, eum in exilium iret, in quod multos simus eum illo
sediliosa civitas et intemperanter libera expulerat, optante quodam ut Atheniensibus necessitas restituendi exules Iesset, abominatum talem reditum. Rutilius noster animosius, eum quidam illum consolaretur et dieeret instare arma ei vilia, brevi futurum, ut omnes exules revertere turi quid tibi, inquit, mali feci, ut mihi peiorem restitum qiuam aestum optaret . Malo tu patria Milio meo erub
seat, um reditu maereas. Non est istud exilium euius 3 neminem non in s quam damnatum pudet uuemadmodum illi servaverunt bonorum civium officiunt, qui reddi sibi penales suos noluerunt elude communi, quia satius erat duos iniquo malo adste quam omnes publico: ita non servat grati hominis adinetum, qui bene de se merentem disseultatibus vult opprimi, quas ipse submoveat qui etiamsi bene cogitat, male precatur. Ne ini trocinium quidem, nedum in gloriani est incendium οὐ stinxisse quo seceris.
X HIl. In quibusdam ivitasibus inpium votum
Meleris iem tenuit Demades certe Athei is eum, qui
necessaria tuneribus vendi labat, damn vit, eum probas set magnum uerum optasse, quod contingere illi insmultorum morte non poterat. 9uaeri tamen solet, an merito damnatus sit sorbasso optavit, non ut multis v
deret, sed ut ars, ut parvo sibi constarent qua ven-2diturus esset. Cum constet negotiatio eius ex empto Et vendito, quare votum eius in unam par em trahis, cum
luerima ex utraque sit Praeterea omnes licet, qui in ista
139쪽
negoti auone sunt, damnes. Omnes enim idem volunt, id est intra s optant magnam hominum partem damnabis. cui enim non ex alieno ineommodo lucrum Miles bellum, optat, si gloriam agricolam annonae caritas erigit eloquentiae pretium exceptat litium numerus medicis in vis annus in quaestum est institores delicatarum medicium iuventus eorrupta loeupletat nulIa tempestate, nullo igne laedantur tecta iacebit opera fabrilis. Unius votum
deprehensum est, omni vi simile est an tu Arruntium et Haterium et deteros, qui eaptandoriin, testamenlarum
artem professi sunt, non putas eadem habere quae designatores et libitinarios vota illi tamen, quorum modites optent, eseiunt, hi familiarisSimum quemque, ex quo propter amicitiani spei plurimum est, mori cupiunt. Illorum damno nemo vivit, hos quisquis disper exhaurit. Optata ergo non tantum ut aecipiant, quod turpi servitute meruerunt, est etiam in tributo gravi liberentur Non est 51taque dubium quin hi magis, quod damnatum est in uno, optent, quibus quisquis morte profuturus est, vita nocet. onmium tamen istorum iam nota sura vota quam inpunita. Denique se quisque consulat et in secretum pectoris sui redeat et inspiciat, quid laetius optaverit quam multa sunt vota, quae etiam sibi lateri pudet quam pauca,
quae sacere coram teste possimus lXXXIX. Sed non quiequi reprehendendum, etiam 1
damnandum est sicut hoe votum amici, quod in mani-hus est, male utentis bona voluntate et in id viti uti in ei- Ventis, quod evitat nam dum gratum animum sestinat ostendere, ingratust est. Hoc ait, in potestatem meam ureeidati gratiam meam desideret, sine me salvus h nestus, tutus esse non possit lammiser sit, ut illi b nesei loe sit quiequio redditur. maeo dis audientibus: -eireuniveniant illum domesticae insidiae, quas ego possim solus opprimere inflet potens inimicus et gravis,
iniusta lurba nee inermis, creditor uineat et accusator.
140쪽
delinquis, quω non exspeetas sutun euiusque rei tempus, quod aeque peceat qui non sequitur quam qui antecedit.
9uomodo beneficium non semper recipiendum est, sieu non utique reddendum. Si mihi non desideranti redderes, ingratus esses quanto ingratior es, qui desiderarem cogis Exspeetat quare subsidere apud te munus meum non visa quare obligatum moleste fersa quare quasi evin acerbo seneratore signaro rationem parem properas quid mihi negotium quaeris quid in me eos inmitus quomodo exigeres, qui si reddis 1 XLI. Ante omnia ergo, Liberalis hoc discamus, benelleia saeure debere et oceasiones reddendorinii observare, non manu facere hane ipsam cupiditatem primo quoque tempore liberandi se meminerimus ingrati esse nemo enim libenter rediit quod invitus debet, et quod apud seu non vult esse, onus iudieat esse, non munus. uanis melius a iustius ita promptu hohere me ita ami mutet offerre, non urgerere nec obaerulum se iudicare inuoniam Mnesteium eommune vinculiun est et inter se duos aclligat. Diei nillil moror, quominus tuum revertatur, opto hilarisaeeipias si meessitas ulterutri nostrunt inminet latoque quodam datum est, u aut tu cogaris beneficium recipere aut ego aceipere, et polius qui solet. Ego paratu sum nulla mora in Turno est: ostendam hunc animum, eum primum tempus advenerit. interim di testes sunt.1 XLII. Soleo, mi Liberalis, notare hunc in te adsectum et quasi manu prendere verentis et aestuantis, ne in ullo
Omeio sis tardior. Non deeri gratiam animum sollicitudo, eontra summa diaeta sui ei ex eo scientia veri amoris dimissa omius anxietas ram eonvicium est reeiρ quod debeo, quam rum quo debes ino primum beneficii 2 dati sit ius ut recipiendi tempus elim qui dedit. ,At
Vereor, ne homines de me sequius loquanlii p. male agit qui inmae, non onscientiae ratus est. Duos istius rei iudiees habes, illum, quem potes fallere, e te quom non potes. 9uid ergo, si nulla intervenerit occasio