장음표시 사용
371쪽
I. DIametri Solaris Imago, qua bifa- i. rIam divisa in B, habetur Punctum, ad quod Radius e Centro Solis petatingit. 7. Datis ergo recta AB & altitudine
Gnomonis AG invenitur denuo an
altitudo Centri Solis apparens S. I 43. Optic. .
Non aliud demonstrandum . quam tur a recta ΚI subtrahi debeant ΚΗ&LI Semidiametro foraminis FG aequales , ut babeatur Diametri SolarisImago HL: quod etsi iis pateat, quae de Lumine Solis per foramen in C
meram obscuram immisso demonstrata sunt F. 3O . Optic.), idem tamen etiam hoc niodo demonsti aripotest.
Sint ergo CH & DL Radii ab extremitatibus Diametri Solaris D & C per Centrum foraminis G propagatit se, tendet HL angulum H GL . qui cum sit aequalis suo Verticali CGD S.IF6.
Geom. , etiam aequalis cst Diametro ain
parenti Solis ex Centro Laminae G vi, S. 2 8 Optic. . Sit Diameter soraminis EF i Radii adeo extimi DF & CR pertingent ad I & K. Iam cum Radii DL& DI ex eodem Puncto Solis D procedant , erunt ad sensum paralleli S. 94. Optici, Est vero, etiam GF ipsi LI parallela cons ct. ergo LI-GF S. 2 37. m. . Et codem prorsus mindo patet este EG. Q. e. αSCHOLIo M LI 3 8. Hae Demonstratio convenit quoque eorem ιti 66 oitica , ad quod prouoc
minis Lamina ealefacta non satis exacte emprimi Solis in pavimento maginem. Madet itaque, ut Limina tegatur, nonnisi Obse
I I. Gnomonis usum Euadrantibus min ribus praferen tam esse haud inviti largiam tur , qui Observationibus operam dedere, praesertim eum accurata ejus excitatio multo m aeus industria requirat, quam instrument rum G.rcta divisio, ususque Gnomonis facilior sit, quam diuadrantam. Unde σ Veteres, σRecentiores Gnomonibus usi sunt ad Observationes selectissimas instituendas ib). ULucri Bhi GH, Rex Parthiae ac Indiae, magni Τ ΑΜERLANis nepos . circa annum Christi 1437 usus est Gnomone, cujas altitudo 18 pedes Romanos superavis. anon IGMATII DANT Is in Templo S. Petronii Bononiae An. 2 7s. erectus Dis 67 circiter pedum Bononiensium; Gnomon. CH. CassINI in Ofidibus MAL vari Cis. Bononiae An IGys. excitatus pedum 1 o , sorrectus vero in Ata Ms S. Petronii pedum Romanorum antia rum 94 - ας Ri CCto Li Gnomon in Templo S. Luciae Bononeinsi pedum. 66, unciarum I 'UU; R. Ρ.ΗεiNRicuit Gnomon Vrativa Viae An. ITOS. erectus pedum 3 H PRO.
372쪽
Cap. II. DE CIRCULIS sp ΠRRAE MUNDANAE. 363
b n 1. Plano Horizontali ope libellae
n. i, accuratius constructae aut canalis aqua repleti determinato inveniatur Linea Meridiana S. I 2ω aut
cum C A s s I N o super sulcris suis collocetur canalis ligneus, pice illitus & aqua plenus AB, ita ut linea per medium ejus ducta sit Horizonti parallela, nec ullibi margo ultra aquae superficiem emineat. 2 In fastigio Templi aut domus, vel in Vertice Styli perpendiculariter erecti C ita affigatur Regula oria chalcea DE, octo circiter digitos aut pedem unum longa, ut ejus latus superius sit Horizonti parali
s Ex medio C demittatur filum cum appenso pondere F & notetur Punctum G, ubi canalem aut Lineam Meridianam intersecat, simulque exploretur distantia puncti C a Linea Meridiana vel canali AB, hoc est altitudo Gnomonis CG S.
284. Geom. . . In M aptetur Furcula ultro citroque mobilis cum filo bombycino tenui IL, ad Horizontem parallelo. 3. Observetur culminatio Stellae S S.I34 & mox surcula promoveatur aut retrahatur, donec oculo in o constituto Centrum Stellae ai Regula DE bisectar in recta LCappareat.
6. Distantia fili a Linea Meridiana aut
aquae in canali stagnantis superficie KM accurate dimensa subtrahatur ab altitudine Gnomonis GC, ut habeatur CN.7. Porro investigetur longitudo ΚN &tandem,
8. Ex datis in Triangulo CKN ad N
rectangulo cruribus KN & NC inveniatur angulus CKN I. U. Trixon. plan. , qui erit altitudo Stellae apparens super Horizonte ΚN G. I s. Optic.).
tidie attendas , bis in anno eandem in interscrionem Versicalis primarii or Horizontis OV incidere aberies. Tum autem tempus ab ortu usque ad occasum Solis et sum, Horologio scillatorio indice , eris duodecim Horarum stu simidiumnum. Tanti quoque temporis deprehemditur mora Stesiae supra Hortaontem , qua ope Triangulistaris super linea OUextens eo modo, quo Stella culminatio observatur g. I 34), in Circulo Vertum is primario oriri deprehenditur. Tales Stella sunt superior in cingulo Orionis, sella exigua in collo Aniinoi, Nodus piscium. COROLLARIUM I.
I 4. Quoniam Semicirculus diurnus solis ac Stellae tempore Observationis supra Horirontem sensibilem existit g, 16ὶ; Horiaon sensibilis hr per Centrum Diurni transit. Sed Ce'trum Diurni est in Axe PQ L 44. 36 , qui per Centrum Terrae C
373쪽
transit in; erit ergo extra Centrum Terrae in o , consequenter Sol & Stella non loritur in Cardine orientis apparente e , 'sed ultra eum versus Septentrionem in Orquod cum Observationi repugnet, quia Verticalis primarius Horiaontem in Carindiue Orientis & occidentis intersecat s S.I16l necesse est distantiam eo esse impe Ceptibilem; consequenter Semidiametrum Telluris Ce respectu motus primi Solis a que Fixarum evanescere. COROLLARiUM II. s. In motu adeo primo Solis atque Fixarum Horiron sensibilis hr atque verusHR coincidunt, hoc est, Areus Meridiani Η, inter utrumque interceptus insensibilis; consequenter vilitudines Solis atque Fixarum apparentes cum veris eaedem sunt.
COROLLARIUM III. 246. Tellus itaque, in Astronomia Sphaericaaalvis Phaenomenis pro Puncto habetur. PROBLEMA UII. I 47. Observare altitudiAem Poli. Raso LUTIO.
I. Tempore hiberno, quando longit do noctis horas 2 excedit, ademque Stellae semper apparentes bis in Meridiano observari possunt , observetur altitudo Meridiana Lebla Polaris, hoc est, ultimae in Camda Usa minoris, cum maxima SR, tum minima MR S. IO9. I 2 .
2. Subtrahatur MR ex SR & differemtia MS bifariam dividatur, ita enim prodibit Stellae a Polo distantia PM 9 m4 . l3. Addatur P M altitudini minima MR : erit summa PR altitudo Poliquaesita. . E. gr. Coei PLETus iunior Ubispone Α. 369 . circa finem Septembris observavit Q
48. Ut artisado Poli, qua eum Linea Me ridiana basis est omnium Observationum Astr nomicarum satis exacta habeatur, initudines meridiana SR σ MR ex doctrina Refracti
nam inferias tradenda eorrigendar tinde Cou-PLETi s in Exemplo proposito Abirabit ali rias I xs , ut PR seu 38 s 1s'. CORαL LARiUM I. t y. Quodsi elevatio Poli PR ex quadrante seu so gradibus auferatur, relinque. tur altitudo AEquatoris AH cs. 97 . E. gr. in nostro exemplo
r so. Si a Ititudo meridiana Stellae vel So. lis HD observata major fuerit altitudine Equatoris AH; hae ex illa subducta, reli quit Declinationem eius Borealem AD; sin vero altitndo Stellae in minor altitudine AEquatoris HA, illa ex hae subducta relinquit Declinationem Stellae vel Solis Australem TA. E gr. TvcΗo Uriiniburgi observavit Ca-da Leoris altitudinem meridianam
H D so' 19 ον Alt. AEquat. ΗΑ 36 F aoErgo Declinatio AD Is y3 o COROLLARIυM III. x 13. Si Stella suerit in quadrante ZR :tum altitudo minima MR ό Poli altitudine PR subducta relinquit distantiam a Polo PM : quae si porro subducatur a quadrante Pius. ', relinquetur Declinatio Minta gr.
374쪽
CU. II. DE CIRCULIS SPHAERAE MUNDANAE. 36s
tur elevationi AEquatoris, ut prodeat De
rs 3. Collatio Observationum recenti rum cum antiquioribus variabilitatem Declinationis Fixarum arguit in diversis Stellis diversam. In aliis enim crescit, in aliis decrescit, quantitate minime eadem. Maximum incrementum & decrementum i tra decennium minuta tria cum dimidio
COROLLARIUM V. 3Fq. Data Declinatione Stellae ab aliis observata F. t so & ejus altitudine meridiana a nobis observata s=.ros I xὶ, imveniri potest altitudo AEquatoris in nostro observatorio l. .iso S inde porro altitudo Polli pro eodem ras. 97 . COROLLARIUM VI. 11s. Si altitudines solis meridianae per
totum annum observatae conferantur cum
altitudine AEquatoris; Solem quotannis his
in AEquatore haerere, reliquo tempore vel ultra eum ad certum terminum ascendere, deinde rursus ad eundem descendere , vel infra eum descendere ad terminum ceris tum , deinde rursus ab eodem ad illum a tendere deprehendimus.
COROLLARIUM VII. I s6. Circulus itaque, sub quo Centrum Solis motu proprio incedit , AEquatorem duobus in punctis intersecat.
DEFINIT io x LIII. Is 7. Circulus ille in Sphaerae Mumdanae superficie immobili descriptus sub
quo Centrum Solis motu proprio in cedit, dicitur Ecliptica. DEFINITIO XLIV. . Is 8. Puncta Ariuinoctialia sunt Puncta intersectionum AEquatoris &Eclipticae. Vernale dicitur , unde Sol
versus Polum Borealem ascendit: Aa..tumnale , unde idem versus Polum Australem descendit. Tempus, quando Sol in Punctum AEquinoctiale ingreditur , dicitur AEquinoctium , quod
adeo vel Vernale, vel Autumnale.
DEFINIT io XLV. Is 9. Puncta Sol irialia sunt Puncta Eclipticae, in quibus terminatur ascem sus Solis supra AEquatorem & descensus insta eundem. Punctum prius diciatur ADivum , posterius Brumale seu Hibernum. Tempus, quando Sol in Puncta Solstitialia ingreditur, Vocatur Sosiliam, quod adeo vel avivum ,
DEFINITIO XLVI. I 6o. Signum Cartese est duodecima Eclipticae pars in 3o gradus divisa. Primi principium est in Punicto AEquinoctiali Vernali. Nomina Signorum Cc, testium ac ordo his versiculis conti
Sans Aries. Taurus , Gemini, Cancer , Leo , Virge, Libraque. Scorpius, Arcitenens ἱCaper . Amphora , Pisces.
Signia sequentibus indigitantur
375쪽
E FI N IT I o XLVII. I 6I . Sena Hernalia sunt Aries, Gurus & Gemini: AEstisa, Cancer, Leo& Virgo: Autumnalia , Libra, Scor pius & Arcitenens seu Sagittarius: Bra. malia, Capricornus,Amphora seu Aquarius & Pisces. DEpINITIO XLVIII. I62. Signa Borealia vel Septentri nalia sunt Signa Vernalia & aestiva rSigna Ausralia vel Meridionalia sunt signa Autumnalia & Brumalia. PROBLEMA UIII.
I. Circa Solstitium AEstivum vel Brumale per aliquot dies Observetur maxima cum cura altitudo Solis meridiana g. I 29 . I. Ab altitudine maxima subtrahatur elevatio AEquatoris. Residuum est Declinatio maxima in
E. g. Ri CC Io Lus An. Is s. Bononia observavit la altitudinem Solis meridi
. . COROLLARIUM.1s . Quod si alio tempore altitudines Solis meridianae observentur, eodem minca Astron. Resotm. Lib. I. c. s. r. 18.
do Declinationes in aliis Eclipticae Pantatis eliciuntur. OBsERvATIO X. I 63. Declinationem maximam Eclifrica observarunt. Ante Christ.
Eadem Declinario reperitur in utro que Puncto Solstitiali. Osendis autem Riccio Lus b ERAT os THENEM ex Observationibus suis falso conclusis Declinationem maximam 23' S I 2 cum vi earundem esse debeat 23' 3I sq. Similiter PYTHEAs Massiliae umbram Susilialem ad Gnomonem osservavit ut 2I3 ad 6 seu ut 3Ipsit ad 9 COGAssENDUS eum PEI-REsCIo ibidem A. I 636 ut 3I9 So
376쪽
cip. II. DE CIRCULIS SPHAERAE MUNDANAE 36
COROLLARIUM I. Iss. Quia observationes intra duri S eula postrema peractae in scrupulis secundis tantum disterunt, nec ERAT STHENIS errore correcto, quem HiPPARCHus atque PTOLEMAEus retinuerunt, majcir disterentia reperitur inter antiquissimas de recentiores , GAss N Dus insuper umbram Solstitialem ejusdem longitudinis dcprehendit, quantam annis fere bis mille ante obse vaverat PYTHEAS; Declinationem Ecli in escae immutabilem esse communiter con- eluditur. S c Η o L l O N. I 67. Aut errores En Aros rHENi S atquePYTHEAE in mgdo, quo ex Objerva/iohibus suis Declinationem maalmam Eclittica ecli
Dtis aliique, eam mariabilem statuerant. Inprimis nostro tem ore ELGε Ni LR DE Loυ-
vi LLE aὶ operost adstrait, Ecliptica oblia uitatem singulis Seculis uno minuto primo decrescere. HERODorus autor est, ex AEgyptiorum traditione Eclipticam ad circiatum AEquin malem fuisse perpendicAlarem: unde patet i os diminutionem obliquitatis Ecli ricae agnovisset Cumque tese Dion ORO SI- euio Chaldaei jactaverint Observasiones tam antiquas, ut a primis sala observasionibus usque ad ingressum ALEx ANDRi M. Babit
nein ηο3 millia annorum numerarent , ex
mutabilitate autem Ecliptica ab ipso a serti consequatur haec Periodias, s initium statuatur in eo tempore, quo Ecliptica per Polos mundi transiit; unde concludit, haldaeos qAoque mutabilitatem Declinatioris Ecliptica Aservasse o quantitatem diminutionis agno-- visse. Sed de his futuris Seculis tertius quid fatuere licebit. Sumamus interim Declina./ionem Ecliptica constamem. a 3 in Dissertatione de mutabilitate Eclipticae,qu.e legitur tu Actis Et ultotuin Λ ipis. p. 28I'. vi seqq.
COROLLARIUM II. Is8. Ob plerarumque observationum
consensum communiter assumitur, Deci nationem eclipticae maximam esse 23' 3ci Sed quia CL. DE LA HI RE eandem ex
Observationibus prope AEquatorem habitis tubi, per inferius independenter ab his demonstranda, Refractio non adeo tu bat Observationes altitudinum meridiati rum) a 3o 19 colligit, nos cum ipso in
I 69. Si iis Sosilio Brumali ob se
vetur transivus Aesta alicujus per Meridianum S. I 3 q), noteturque Fe --νotigii osciliatorii tempus culminationis; eadem vero mcre vel aliis subsequent bus eodem modo observetur temporis imtervalium , quod inIer culminationes eiusdem ali aramque Stelgaram Horam intercerit, ac tandem in xl iiis civ vo observetur culminatio unius ex istis festis una cum momento, quo accidis, Cr ex anterioribus inservassonibus colligatur tempus, quo festa prima Oli se vationis ια die H culminatura; hoea tempore culminationis duoducim horis disserra deprehcndBur COROLLARIUM
27o. Quoniam motus Sphaerae Mund nat aequabilis i S. 336 & duodecim horae praeterlabuntur a culminatione Puncti Sols. titialis Brumalis usque ad Punctum Solstitiale AEstivum l i. 69 ; Puincta Solstiti lia sibi mutuo diametraliter opponuntur.
377쪽
fg sit AEQL Meridianus. A AEqu 'tor, EL Ecliptica. Quoniam Puncta Solstitialia sibi mutuo diametraliter opponuntur S. lγω, si E fuerit AEstivum, erit L Brumale. Sunt vero AE &AL semicirculi S. 84. Sphar. , adcin
Arithm. , consequenter E - QL- EA Φ AL g. 88. Arithm. . Transit ergo EL per Centrum Sphaerae C g. l 3 s. Geom. & hinc Ecliptica Circulus maximus Sphaerae Mundanae S.I 3.Sphar. .ude. d. CORO'L LARlUM I. 71. Ecliptica AEquatorem bifariam secat g. 2 o. Sphar.). COROLLARIUM II. 73. Puncta igitur AEquinoctialia sibi . mutuo diametraliter opponuntur tis 8 adeoque Signa Borealia sunt in Hemisphaerio Borealti Australia in Australi l S. 1 I. a. 26I I 62 . 'COROLLARIUM III. 174. Cum & Meridianus . o. a in &Ecliptica . et i sit Circulus maximus ἰse mutuo bifariam secant i A. ao. Sphaer. in.
Et eodem modo patet, Eclipticam ab H riEonte tam rationali so . st , quam sensi
1 F. Arcus adeo Eclipticae inter Hortixantem re Meridianum interceptus Ru drans est.
tiale AEE.um E esse in Meridiano, cum tunc alterum L etiam sit in Meridiano F. 17 ὶ, Puncta AEquinoctialia sibi mutuo dii
metraliter opposita sq. 1 3 sint in Horizo Tab. Lie l .r74 , Puncta Solstitialia ab AEquino Hvio. tialibus Quadrantis intervallo distare manu festum est is .r s. ron. dc s. l . vbar. . COROLLARIUM VI. 77. sunt adeo Puncta SoIstitialia in principio Cancri & Capricorni, AEquino tialia vero in principio Arietis atque Libraes A. Is in. COROLLARIUM VII. I78. Cum Declinatio maxima Lelipticae AE sit Arcus Circuli maximi s. sin, quadrantis intervallo a Punctis AEquinoctialibus distans s F. i 6ὶ; erit eadem mensura Obli itaris Ecliptica, hoe est, anguli EGA ex intersectione AEquatoris Ad & Eclipticae EL orti F. 3 3. Sphaeris. l. Sunt vero
omnes illi anguli AGE, LGR. AHE, Linter se aequales s9. 31. 3. θ r. . COROLLARIUM VIII. et 79. Cum distantia Poli Eclipticae M ab Ecliptica EM quadrans sit lF. 1 s. vharic. N AP itidem quadrans sit S. 4ρὶς distantia
Poli Eclipticae a Polo AEquatoris, cons quenter a Polo Mundi it 8 , PMest Declunationi maximae aequalis S. pr. Arithm , adeoque a 3φ 19 S. 168). COROLLARIUM IX. I 8 o. Quia angulus obliquitatis Eclipticae immutabilis i S. 366 ; Sol constanter sub eodem Circulo motu proprio incedit.
DEFi Nir Io XLIX. 38 I. Tropici sunt Circuli immobiles is ιME & NL cum AEquatore AD paralle' ' i. li, per Puncta Solstitialia ducti. Tropicus
Cancri vocatur, qui per principium Camcri E transit. Tropicus vero C momi,
qui per principium Capricorni L transit.
COROL L ARIUM I. I 81. Quoniam Declinatio Eclipticae effarcus EA vel LD ad AEquatorem AD pe pendicularis tr s); erit in distantia Tr picorum
378쪽
C p. IIL DE MOTU COMMUNI SOLIS.
Ergo EA ra AN F. 87. Arisbm. , consequenter distantia Tropicorum EN Dees, nationis maximae EA dupla. COROLLARIUM II. I 83. Quare si altitudinem Solis meridianam observes cum in Solstitio Brum ii, tum in AEstivo s. 11'. xi . & illam ex hac auferas i relinquetur distantia Tr picorum , cujus dimidium est Declinatio Eclipticae maxima, independenter adeo ab elevatione AEquatoris invenienda. DEpINITIO L.
I 84. Circuli Polares sunt Circuli immobiles cum AEquatore paralleli &a Polo Mundi tanto intervallo distan. res, quanta est Declinatio Eclipticae maxima. Polo Arctico vicinus dicitur Polaris Arcticus; qui vero Antarctico proximus, Polaris Antarcticus.
Co Ro L LARlUM. et 8 s. Quia Polus Eclipticae a Polo mum di tanto intervallo distat, quanta est Declinatio Eclipticae maxima F. a 793; Ci culi Polares sunt Circuli diurni Polorum
Eclipticae G. so . DEFINITIO LI. I 86. Coluri sunt Circuli Sphaera maximi mobiles per Polos Mundi &Puncta Eclipticae Solstitialia & AEquinoctialia ducti. Coturus AEquinoctiorum est, qui per Puncta AEquinoctialia tra sit: Glinas S. Diorum est qui transit per Solstitialia. DEpINITIO LII. I 87. Circuli excursuum sunt Circuli cum Ecliptica paralleli & ab ea tanto intervallo distantes, quanto Planmtarum versus Polos Eclipticae excursus coerceri possunt. quod Io vulgo st tuitur graduum. DEpINITIO LIII. 388. Zodiacus est fascia Circulis ex. cursuum terminata. Dividitur in i 2 Signa seu Doricaremoria ejusdem nominis
ac ordinis cum Signis Eclipticar g. l6O .
S c Η o L I o M.t89. Circali omnes optime dignoscuntur ex Sphaera armillari, in qua P & Q. μην Poli Mundi, AD AEquator, EL Ecliptica neum Zodiaco, PΑQD Meridianus, vel etiam β' Coturus Solstitiorum, T Terra, FG Tropicus Cancri, MN Circulus Polaris Aretj-cus, HI Tropicus Capricorni, OV Polaris Antaracticus, N o Poli Eclipticae, RS denique Horizon.
De motu communi Solis, indeque pendentibus Phaenomenis.
DEFINITIO LIV. I9o. Asensio recta est PunctumA quatoris cum Stella aut alio quincunque in Splinae Mundanae superficie dato Puncto culminans. a Puncto AEquinoctiali Uernali numeratum.
DE p INITIO I. V. I9 I. Ascensio obliqua est Punctum AEquatoris cum Stella aut alio quocunque Puncto in Sphaerae Mundanae s perfidie dato per HoriZOntem ortivum transiens, a Puncto AEquinoctiali Vedinali numeratum.
379쪽
DE p INITIO LVI. I92. Defensio obliqvia est Putustum AEquatoris cum Puncto in superficie
Sphaerae Mundanae dato per Horigontem occiduum transiens, a Puncto AEquinoctiali Vernali numeratum. DEpi NITIO LVII. I93. Disterentia censionalis est dis. ferentia inter Ascensionem rectam &obliquam ejusdem Puncti: . disserentia Descensionalis est differentia inter Accensionem rectam & Descensionem obliquam ejusdem Puncti. DEFINITro L VIII. I94. Arimuthum est arcus HoriZomtis inter Circulum Verticalem datum& Meridianum interceptus. D spi NITIO LIX. I93. Amplitura ortimi cst distantia Puncti orientis a Cardine orientis: Amplitudo vero occidaa cst distantia Puncti occidentis a Cardine occidentis.
COROLLARIUM I. Is6. Est itaque Amplitudo ortiva & occidua areus Horiaontis inter Punctum oriens& occidens atque Cardinem orientis di occidentis interceptus s. . I . Θbar. . COROLLARIUM II. 397. Αχimuthum est Amplitudinis oditivae & occiduae complementum ad quadrantem s. ι94 .
PROBLEMA IU. I98. Datis obliquitase Ecliptica G; Puncti cujuscunque Ecliptica disii S D
Qrioniam in triangulo SDG angulus D rectus est S. 7s . &praeter angulum
nationum singulorum graduum Eclipticae. COROLLARiUM I. a oo. Si Declinatio Solis Borealis ADtiΚι in Tabulis reperta ab altitudine Solis me- His ridiana H D observata is . Ias aufera tur; elevatio AEquatoris residua fit g. iso , quae porro ex vo' subducta elevaticinem Poli relinquit fg. ς J. Similiter AEquat ris altitudo prodit, si Declinatio Australis TA altitudini Solis metidianae ΗT ad
S c M O L I O N. Io I. Patet ex Theoricis cognitam esse debere locum Solis in Eclipica. COROLLARIUM II. xo 1. Contra data elevatione AEquat ris HA & Declinatione SoIis AD vel TA. invenitur altitudo ejus meridiana H D vesΗT, si Declinatio Borealis AD illi addatur, Australis vero AT dematur. E. gr. Altitudo AEquat. Hala 3 8' xx
altitudine meridiana Solis, una cum oblis
I. Ex datis altitudinibus AEquatoris & Solis quaeratur ejus inclinatio g. IIS. 2. Cum Diuiliasu by Cooste
380쪽
co. III. DE MOTU COMMUNI SOLIS. 3 r2. Cum adeo In Triangulo DSG ad Drectangulo S. 7s dentur angulus obliquitatis Eclipticae G & Decli
natio DS; reperietur arcus GS S.II 8.Jpharis.j: quo dato, locus So. Iis quaesitus S innotescit , modo constet, in quo quadrante Eclipticae Sol commoretur. Etenim in primo quadrante GS est distantia , principio Arietis; in secundo comis plementum ejus ad Semicirculum; in tertio excessus ejusdem supra Somicirculum I in quarto denique complementum ad Circulum integrum aE. gr. Rr CCI o Lus sa Α. I 643. d. 23. Martii quo tempore Sol erat in primo quadrante Eclipticae observavit Altit. O merid. 46' 3 3 o Altit. AEquat. 43 9 so Ergo Declinatio Ds r 3 sola Log. Sin. DS ga 687 87
PROBLEMA VI.2o4. Data obliquitate Ecliptica G, invenire Puncti cujuscunque S Ascensionem νectam D ct angulam Ecliptica cum Meridiano DSG.
Quoniam Circulus Declinationis PD AEquatorem A secat ad angulos rec
tos g. 73 i Triangulum DSG rectam
gulum. Quare cum in eo detur angulus Tab. I. G & ob datum Punctum S arcus GS, M. ι qui vel distantia Solis ab Ariete, si Sol fuerit in primo quadrante, vel complementum ad principium Librae, si sum rit in secundo; vel distantia a principio Librae, si fuerit in tertio; vel denique complementum ad principium Arietis, si fuerit in quartor reperietur angulus
indicat ipsam Ascensionem rectam; in secundo ejus complementum ad Sem, circulum 1i in tertio excessum supra Semicirculum ; in quarto denique complementum ad Circulum integrum. E. gr. Sit Sol in Y i' o is . Quia