장음표시 사용
131쪽
stendit, prxsumpsi enim, & excommunica tionem dictare aduersses sanctissim uin Ar chiepiseopum magnae Romae Leonemr J insuper etiam, L multi libelli multis eius pleni iniquitatibus contra eum in sancto,' magno concilio oblati simi, di semel α. & 3. regulariter vocatus minime voluit obedire, di hos ut adiuerss Conciliis regulariter damnati sunt, contra diuinas leges suscepit, ideo ipse contra se elicuit sententia in , saepius Feelesiasticos conculcans eanones . s Vnde sancti Dstiuus Archiepiscopus magnae Romae Leo per nos, di per praesentem sanctam Smodum, una cum ter heatissimo, A Omni laude digno beato petro Aposolo , qui est petra & crepido catholicae Lcclesiae, di ille . qui est rectae fidei
sundamentum, nudavit eum tam Episcop, tus dignitate , quam etiam, & ab omni sacerdotali alienavit ministerio. IIdem Concilium in Epistol. ad sanctum
Leonem Pontificem Romanti m. Et post haec Omnia . inquit. loquens de eodem Dioscorohaeresiarcha i l insuper, di contra ipsum , cui vineae custoclia a Saluatore commisia est , extendit insaniam . id est, contra tuam quoque Apostolicain sanctitatem. JConcilium Constantinopolitanum quartum , quod est generale octauu in. Episcoporum 383. anno p69. Canone dii. Definimus nemincm prorsus Mundi potentium, quem quam eorum, qui Patriarchalibus sidibus praesunt inhonorare, aut mouere a proprio throno. tentare ; I sed omni reuerentia, di honore dignos iudicare . praecipue quidem sancti stimum Papam senioris Romae, J deinceps autem Constantinopoleos Patriarcham deinde vero Alexandriae, atque Antiochiae, atque Hierosolymorum. .l Sed nec alium que inquam conscriptiones eontra sanctis limum Papam sciatoris Romae, J acu verba complicare . vel componere liceat, sed oceasione quasi diffamatorum quorumdam criminum: squod di nuper Photius secit. Smulto ante Dioscorus. Quisquis autem tale facinus contra Sedem Petri principis Apostolorum ausus suerit intentare , aequalem, di eamdem quam illi condemnationem recitapiat. J Porro s Synodus uniuersalis fuerit congregata, ct sacta suerit etiam de sancta Romanorum Ecclesia quavis ambiguitas, &controuersia oportet venerabiliter, re cum conueniente reuerentia de proposta quaestione sei scitari, a solutionem accipere, aut proficere, α profectum facere ; non tamen audacter sententiana dicere contra summos seniorIs Romae Pontifices. bmonDio ad Lectorem, O coneliso.
Ex his testatissimum , ae meridiana luce
elatius euadit, quales moderni haeretiei, di Nouatores nostri saeculi habeant maiaiores , quales sequantur Duces, quos tam strenue, di audacter in criminanda Romana Ecclesia eiusque Summo Pontifice aemulantur ; di ne degeneres sint, nouis, & maioribus criminationibus, ac calumnijs, atque blanphemiis , quibus Romanum Pontificem onerant. N lacerant etiam multis paralangis, superanti di cum ipsi mei sint Antichri ui prodromi , di emissatis, quem sanctissima, S tota antiquitas tanti steli, de ser; voluit, I et
Christi in terris Viearium, di uniuersalem Eeelesiae Pastorem. ac Pontificem maximum ordinarium sancti Petri iti summo Pontificatu successorem coluit consessa , & venerata sunt, Antichristum ipsum appellare, & vitalem abominari, deuouere, blasphe inare , ct condemnare non extimescunt palam , ut
faciant, & prodant omnibus, se eum sancti sisima antiquitate nihil commune. di spiritum ἱllum, quem Maiores. N Apostoli, Apopol
rumque succes res, ac cultores , di omnes vere, & sncere catholici habuerunt, nequa-uam habere . sed illo , atque eodem spirituu cI, R agitari, quo antiquos, & merito ab uniuersa Ecelesia damnatos hsreticos, schisimaticos , di rebelles. atque seditiosos plero que agitatos fuisse, Patres allegati, quasi uno
ore testantur. Moliuntur quidem Nouato
res , di tum lis ritiei, tum schismatici, nosti siculi, alios quosdam in medium adserre,qui Romano Pontifici sese iam olim opposuerunt di illi contradixerunt: sed actum agunt,& frustra laborant: numquain enim potuerunt . aut poterunt probare, veros, & sinceros
piosque Catholicos, Romanam Ecclesiam, aut eius legitimum Pontificem ita calumniatos , aut criminatos suisse , ut ipsi , inter se , alia, dissectissimi, di hostiliter discordes,consanter , ct impudenter faciunt, di incenanter, diabolo instigante, facere pergunt. Abusus quidem subinde quosdam : di corrupte
las morum reprehenderunt plerique cath
lici .& pij Patres, aut seriptores, illo uosublatos. & emendatos cupiuerunt: id quod di nunc a multis , imo omnibus pias de iideratur maxime, R in multis Oecumenicis Conciliis, maxime quod postrenio habitum suit, SS. Concilio Tridentino, morum quo
rumdam corruptorum, & abusuu in t qui partim nes ligentia .:aut ignorantia superiorum , partim etiam malitia hominum , quod rarum, aut mirum non est,proh dolor irrepserunt) tentata & prescripta fuit resormatio saluberrima iuxta, ae seriosissima: nemo tamen ex veris , S sinceris catholicis, idcirco aut fidein , aut authoritatem Ecelesς Romans negandam, aut Pontificem eius summum.
pro ipsissimo Antichristo eensendum , eoque nomine damnandum, & detestandum, &aliam Ecelesam fidem ue comminiscendam, aut sectandam putauiti sed ad unum omnes: quotquot pij, morigeri, di generosi catho lici suere, Ecclesiam Romanam, ut cathedram Petri, & Ecclesiam Apostolicam, &Episcopum Romanum , ct supremum veri Christi, & Cermane Ecclesie Passorem, Rectorem, di Pontificem in terris agnouerunt. eonfessi, di venerati sunt semper per uniuersum terrarum Orbem , uti ex illis, qus hactenus viginti quinque capitibus allegata, di comprobata sunt, apertissimis, sacerrimisque
testimonias SS. Pontificum , Patrum , Coi ciliorum , di Imperatorum, cuiuis cordato,& pio Lectori euidenter satis, & apodieiice
demonstratum esse etiam , atque etiam confido
superest igitur, ut quotquot veri, & finia ceri Christiani esse, & inter electas Christoties eenseri, ac per Christi iustificari, atque saluati cupiunt, di praeter infamiae, atqui
132쪽
De Primatu S. Petri, oc Rom. Pont. 11 I
exeommunicationis,aliarumque grauissimarum poenarum , aeternae etiam, certissimaeque damnationis discrimen. aeque periculur . euitare desiderant: ut Ze Christum unicum suum. de totius Mundi mediatorem. reconciliatorem . de Saluatorem. ae Principem, aeternumque Pastorem corde credant, & ore,
atque opere . iuxta fidei catholici dictamen priscriptumque confiteantur, Ae visibilem quoque eius pro tempore in terris Vicarium de inter ministeriales Pastores. Summum Pontificem, atque Pallorem sanctissimum Petrum Apostolum qui Romanam sib Christo primus iandauit, de rexit Ecclesiam eiusque Orctuarium. & legitimum lac si
Tem, Romanum pro tempore Episcopum, visibilis Ecclesis. visibile. Ac ininisteriale caput . necnon supremum. &mminae fallacem in omnibus Leelesis , Ae Religionis coli. trouersias Iudicem . iuxta sacrae Scripturi. de Sanctorum Patrum constantia, de conspirantia testimonia . agnoscere quoque confiteri itidem, de audire nou erubescant: illiqui propterea, ut Christi in terris supremo Vieatio . Ac sancti Petri successori, debitam in omnibus, & prae omnibus reuerentiain, atque obedientiam in Christo prompte fideliterque praestare non grauenter, neque detr
133쪽
Minoritae Conimbricensis, Lusitani, Magistri Philosophiae, Theologiae Prosessoris, &in Vrbano de Propaganda fide Collegio Controuersiarum Lectoris: Sanctae Inquisitionis in Urbe o S.
Franeiscus a S. Augustino Maredo Patria fuit Lusitanus ex ordine Minorum Conventualium, ibi varijs sese artibus deuouit, praecipue vero Philosophiae , ac Theologiae , in qua post diuturnum studium declaratus est Lector Iubilatus. ordinariam deinde habitationem habuit Venetijs, cuius Reipublicae factus estetuis. Memoria nulli see dus, & superior Petro Comestori, qui omnia velut deuorauerat,& tamquam proprium nomen recordabatur, quippe retinebat quidquid legerat, innumeros libros diuersis aetatibus euoluerat, eosque praese tissime seruabat, & quod fidem omnem excedit, nisi tot testes haberet, quot admiratores , & Auditores numquam ipsum memoria desecit, ideoque vocata in- fallibilis. Mentem vero quadam immensitatis praerogatiua ut ita dicam a d latam habuit, Scientiarum vastissimam Enesycopediam complectentem, de quod de ullo alio vix audias, non solum in nulla liberali arte fiuit hospes, sed in omni excellentissimus. Romae in pluribus Basilicis, & in quampluribus aliis ciuitatibus sustinuit, theses de omnibus prorsus scientus ,& quamplures problematice, ad quas accurrebant prima Sapientumcapita, proponebant dissici limas, quisque in sua materia quaestiones, & post exactissimam solutionem auditam non credebant potuisse fieri, quod audierant iam factum. Romae, Venetijs, & fere tria omni celebri civitate hanc inter omnes alias mirabiles theses, arduam sustinuit, super quamcumque scientiam , materiam, & quaestionem dicere extemporaneE, di omni carminum methodo, qua quis vellet, &ea selicitate inrerrogantibus respondit, ut longius studium gloriam, di silicitatem ijs carminibus detrahere potui siet, non addere. Ipsum consulebant nostri reui sapientissimi, ipsiusque consilia velut oracula reputabant: Inter quos Eminentiss. Cardinalis De Notis Historiam Pelagianam, & quintae Synodi, ubi praecipue omnium calculis, palmam reportauit, ipsum habuit Auctorem, & promotorem , alioquin opus illud, ut fatetur condere moliebatur sub modio, non erigere super Candelabrum , . Erat inter alios docta Amicitia, & deinde docta concertatio successit. Peragrauit Macedo diuersissimas Prouincias, de Urbes ubique exceptus primis Cathe- -
134쪽
De Clauibus Petri, de potestate Rom.Pont. I I 3
drarum honoribus, Zc ubique maiori, quo poterant gradu allicientibus. In Lusitania praeter Domesticos gradus Religionis Regi Lusitano Ioanni IV. Chronologus Latinus, & acceptissimus suit. In Gallia Reginae Annae Concionator eximius , eiusdemque prudentissimus Consiliarius. Romae S. Ossicii Qualificator . In Propaganda fide Controuersiarum Lector, in Romana Sapientia Historiae Ec
etesiasticae Magister, plura onera simuI tulit, adhuc tantis humeris non paria , . In Patauina Academia Ethicae fuit Prosessor, in omni parte clarissimus. Hanc autem maxime adhibuit in se ipso, eum fortunae grauissimis iactatus casibus constant iam maximam retinuit , de sensit supplicium criminis non sui, & ipse notia
fleuit, quem omnes flevere, lugente toto terrarum orbe hominem omnes partes
ad unguem explentem suimet ipsius ita funebrem tragaediam excitasse, ut Pierius Valerianus, si isto extitisset tempore in suo de Infelicitate literatorum libri, inter praecipuos collocasset inlatices . Vixit autem annos 88. & mortuus est dier. Maii Anno i 68i. Extat in ingressu Conuentus S. Mariae Am Coeli lapis Marmoreus cum eius erigie, & elogio illi erecto a P. Michaele Angelo Farolso 1 Candia Praedicatore S. Palati; Apostolici &c. ubi assignatis ijsdem annis, di eius mortis , & eius vitae dicitur Ust prosectus ad superos Paduae; quamuis de loco,
diuersa sentiamus. Scripsit autem Trancise in m ni pene scientiarum genere. Scripsit versu quam plurima, &soluta oratione, in Philosophia, in Theologiatum speculativa, tum dogmatica, in materia SS. Patrum , in quibus erat versatissimus , praecipue D. Augusti nocui per plurimos annos totum se deuouerat, &cuius in materia de gratia in suis conclusionibus citat Auctoritates innumeras, uno denique verbo stripsit in omnibus, & septuaginta volumina vastum illud ingenium peperit; quam plurima etiam Manuscripta reliquit, quae apud praedictum P. Michaelem Farolium eius discipulum non degenerem seruantur. NOigitur tam longum librorum cathalogum attexamus, sussiciat ea innuere, quae . ad nostrum pertinent institutum. Scripsit ergo de clauibus Petri, de Papae auctoritate, & dignitate, Tesseram Romanae Auctoritatis Pontificiae aduersus
I liomam Anglum, Schema de Infallibili Auctoritate Summi Pontificis in Misterijs fidei.
quem sunt claues. Is vel suo iure possidet , vealieno,quod elaues aut proprium dominium. aut usi iiii alieni seeum asserunt. Hoc item sensu in saeris literis claues accipi, multis, ac
illustribus locis probatur . In primis illo Isait
a a. num. aa. ad Eliachim figuram, & pum
Christi. I Dabo clauem David super humerum eius, idest Principatum, l quemadmodum vertit Daraphrastes Chaldaicus I Dominium domui David; I de quo eap.9. num. s. idem Propheta perspicuὰ dixerat: l Factus est Principatus super humerum eius, deinde aliatero Ap .3. Haec dicit Sanctus, & verus, qui habet clauem David, qui aperit, & nemo claudit, claudit, Ae nemo aperit; a hoc cere nisi eui uni summa potesas sit, nemo vindia eate sibi potest, ut non modo, quem velit ad mittat , quem nolit excludat, sed nemini, vel aperiendi, vel claudendi contra quam ipse velit , alteri locum relinquat. Est tertius, qui
rem contineat in eadem Ap . cap. a I. l H beo elaues mortis, di inserni, ubi Chrissus est. Andrea Cretensi audiore, absolutam inanima , de corporis mortem potestatem habeo a Iquae iusta, Ee idonea interpretatio est. Adhiacio quartum Lucae II. n. 3 a. s Vae vobis, qui
tulistis elauem scientiae. I ubi Christis is Pu ticiis
sue si onificent omnino con-1tat et de translato agimus, &
educitur sensu , quem qui allegoricum dicat sapiet,
tiam gradus sit. Claues igitur per translati nem ius, ct potestatem, di pollessionem signi-seant; ut claues dantur, is Dominus , & ponsessor instituatur. Hucipectat solemnis illa, quae seri solet Principibus, x Magistratibus Vrbes, quibus praesunt, ineuntibus clauium traditio. perinde enim est claues tradere, aeius concedere, concessumque monstrate quod animaduertit Bella iniis lib. g. de pαniten. cap. a. Stapletonus Coiit. I. lib. 6. S Cornea. In Matth.6. vers.6. di Maldonatus ibid. Inter dum solus usus, ct custodia rerum clauibus significatur .diuticiis veteres Romani claues
uxoribuq suis dabant, ut quae domi essent ad inlati strarent, de custodirent; itaque apud
135쪽
rIsaeis obiectat superbiam,qua sibi legis selenistiam ita arrogabant, vi cum Sacras Scripturas suo sensui seruire eogerent. nemini inter pretandi copiam sacerenti Unde Ambrosiusser. 8. vertit. t Abscondit let clauem scientiae
obruendo claues, auserendo usum , claudendo eoelumi I quod alio Matth. loco Σ3. n. II.
continc tur, in quo Christus: l Vae vobis . inquit , Scribae, de Pharisaei, quia clauditi siregnum coelorum . 3 . Animaduertere quippe soportet usum istius datae potestatis, verbis aperiendi, de claudendi significari; nam In Ioeo Isaiae eitato subit ei tur ; s aperiet, & non erit, qui cIaudat, At claudet, Si non erit, qui aperiat; l quod totidem verbis ab Euangelista in proxima Apocalypsis sententia reperitur, de in textu Matthaei eodem sensu usurpatur, I Tibi dabo claues regni coelorum, quod cum que solueris: I quibus verbis, non aut restrIngitur potestas, aut minuitur, sed solemniter explicaturi, & in usui, , actumque redueitur. Ex his Ioeis apparet quisnam huius apud Matthrum loci .lTibi dabo et aues Regni Ce lotum I sensus sit, significant enim claues ius
λ potestatem exercendam circa Regnum Coelorum , quemadmodum tradit Chrysostomus hom. 3 s.li hoc Matth. loco Hilarius, At Augustinus serm. et p. de sanctis, quem illius effenon dubitem, de sanctus Leo serm. a. in anniuersario die solemni Assumptionis suae, Diuus Gregorius Magnus,lib. q. epist. 3 a. cuius
sententiam, quod rem contineat, a rre volo; t liquet quod voce Dominica Sancto, &omnium Apollolorum Principi Petro totius Eeelesiae cura commissa est. I Ecce potest tem, accipe instrumentum, & pignus, fit sym-holum : s Ipsi quippe dicitur . Tibi dabo elaues Regni Caelorum . I Cum isitur hoc lit germanum ubique clauium significatum, siue Iacrae, siue prophapae literae specte iri idque
omnes ad eum locum Catholici interpretes obstruent, post. D. Thomam, Strabum , &Luram, uti videre est in Maldonato, & Ba radio , Guilli audo, de Cornelio nullus vim quam de hac re, Catholitus auctor dubit uit, Cuiusmodi tamen sit haec potestas de eo quaeritur, nosque proprie quaestionem insti
Deporesate Clauium varia Catholicorum
auctorum senuntia. OPinationem haereticorum commemora uimus, di seortim , quod haeresis est indubitata, posuimus; nec enim qui Catholico Senatu sunt moti, eos dicere sententiam patimur inter eos, qui Catholici sumus. Α tequam respondeamus supponinuis potuisse Christum , si vellet , communicare Petro
utramque potestatem, tum Regiam, tum Pontificiam, eum ipse, & Rex natura . de sacerdos esset, Rique adeo ius quoddam excellentiae in uniuersum Orbem, di omnes creaturas haberet; de quo late nos ,hS accurate in libro . quem adornainus contra calumnias
Anglicanas, di qui Prope diem lucem videbit, disputamus, nunc Calamum ab ea quae
tuo ne abstinemus, de quid Christus, ct qu
PrIma igItur sententia Catholicorum est 1 nominet clauium intelligi uniuersalem quamdam, S: plenariam potestatem in E lesiam Dei; At hane Ipsam potestatem ex Politica , Eeclesiasticaque compolitam , easque ambas' Petro, R successoribus esse collatam . ita ut traditione clauium Petrus tum Politicus Princeps, tum Ponti sex Summus institutus sit, atque adeo Dominus Orbis terrarum; Ita multi Canonistae cum Hostiensi in capit. Quod supra his , de voto, & voti redemptione, de Panormitan. in cap. nouit. de iudiciis; de nonnulli Theologi cum ΑIuaro Pelagio libro i. de planctu Ecclesiae cap. 33. de Augustinus Triumphus in sum. de potestate Ecclesiae quest. I. art. I. de Sylvester in sum. Vniuersit, Papa f. 2. ae Imprimis Aron institui.
par. 2. lib. q. cap. I p. At lib. I o. capit. I. A
Franciscus Boarius Eumbinus toto libro integro de temporali Eeclesiastica Monarchia :quibus aeeedit Angelus Petricea Sonninus insita Turre Dauidica lib. a. ad i. . Qui limito
utuntur nullo , adeo ut exponant claues esse
Regiam potestatem, seu Principatum, conserantque cum claui Dauid facta super humerum Christi ab Isaia Propheta pudicta, ut sicut, ille habet clauem Domus Dauid , ita Petrus dominium uniuersalis Eeelesiae a Christo aereperit, de successoribus per manus eum elauibus tradiderit, quam sententiam acuto, ic eleganter in utramque partem . 3c qua supremam: & qua perpetuam in Ecclesia potestatem significant commentarias in locum Matthaei suis Maldonatus confirmat .
quo sensu latissimὰ funditur clauium significatio.
Seeunda sententia e Claues aliquantum restringit ad potestatem Ecclesiasticam : cinterum quanta illa est totam clauibus com
prehendi docet, eamque plenitudinem sie appellat potestatis datam in Clauibus Petro
a Christo affirm .it. Eius auctores sui it Pi,g-gius lib. de potestate Papae , de Concili, in ,
responsione ad argumenta contraria, S: in , argumenta pro potestate Papae ; & Stapletonus lib. 6. Controu. Fidei cap. r. de Bellarin. lib. i. de Romano Pontifice cap. II. de Su te E de paenit. dist. 16. sen. q. BEOuius lib. de Romano Pontifice capit. 6. de Bouerius in Consultat. Orthodoxa par. a. consultat. d&Dyman in Theologia morali traei. de legib. s. i. de Summo Pontifice, qui ad omnes protἀsus Ermas, Ac rationes iuris, ει potestatis
Eeelesiasticae, nulla excepta, clauium notio: nem , extendunt, atque adeo Vniuersalem po testatem iis contentam , ac per eas transmiselain ad Petrum, ac successores este ammantiquarum Summam facit Bellarminus . cum eam Summam in omnem Ecclesiam potest tem appellat, quo illam modo Suarea uniuer salem dicit. De hac sententia meminit Ioiamin. XXII. cap. quia quorumdam de Verbo rum significationibus mim. I 4. Se ibi Glossa: d: Nauartus. Hoc opinor lentit Petricca .
quamquam limitem illuna Ecclesiastieum non adhibuit. Tertia non minus est fissa. sed magis distincta sententia , cum tradit clauibus Scientiam , de potestatem signiscari, ut clauis una
136쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. II e
st doctrinae . altera potentiae, se uti Interpretatur Glossa moralis elaues Dauid . Isai, adi. Scientiae, ait, & potentiae a Quae duo eapita omnem Ecclesiasi eam potestatem continent
docendi, & regendi; haee tribuitur quibus-ὰain Theologis dicto rapit. quorumdam . 3e improbatur ibi a Ioanne Papa, At Glossa, flea Nauarto de petii ita dist. I. eapit. voluissent s. ex ias.Tradidit tamen eatra perspicue Chrysostomus hom. s s. In Matth. alii imans I Claues Detro promissas signiscare magnam potestatem. 5: dominium ineffabile, I & adhuc inanifestius homil. 33. l claues Regni Cm-lorum ei concessit. totamque ei potestatem commisit. J Iasdem pene verbis reddit sanctus Maximus homil. 1. de SS. Petro, 3: Paulo. Cum eo sentit Caietanus tona. I. tractatu 3. de Romano Pontifice capit. s. ubi ait plus significare Claues Matth. Iε. quae comis
mittuntur soli Petro . quam Ioann. 2 o. da tam potestatem remittendi, de retinendi, quia
Papa supra citeros Episcopos habet illuminare , dec. quae sententia placet Suatio de paenit. dis inci. I 6. sen. 4. num. 8. de Maldonato comment. in Matth. etsi minime Bellarmino
probetur lib. I. cap. II. s. verum .
Quarta communis est , per claues potessatein ordinis, de Iurisdictioiiis intelligi: ita idein Panuinus cap. q. Ae s. & Henriquea libro 6. de Sacramen . seu de paenit. 3. capit. I. num. q. A capit. q. in commen. N Cornelius
cominent ijs in locum Matth. Is. Sed quoniam potestas ordinis partim elaca corpus Christi verum . partim circa mysticum versaturi uti obseditant Theologi iii 4. distinct. 18.eum Dino Thou . ibique quaest. I. art. I. qus Dion. a. N Canon istae in cap. voluissent, s. 3
iis de poeniten. dist. i. cum Nauarto ibidem, bipartita est horum auctorum sententia ; quidam enim nulla prorsus dillinctione usi ad utramque potestatem trahunt ; uti sunt A thores citati, alia remota potestate ordinis circa Corpus Christi verum, quam huius loci esse inficiantur, Claues ad illam tantum potestatem restringunt , ouae in corpore mystico continetur.Sed neque hi prorsus conueniunt; itaque in duas diuersi abiere sententias. Quintam emciunt, qui interpretantur aues de tota potestate iii corpus Christi mysticum, quae in Sacramento ordinis conis fertur , siue ea sit iudiciaria , siue non a dummodo ad curam, de salutem fidelium ordin tur et qua ratione extendunt illam ad Sacramentorum omnium ordinariam administrationem et ita censent multi Theologi eum Patribus apud Suarea tom. s. de paenit. disputat. 16. sess. 6. di significat Henrique E lib. 3.
de paenit. cap. a. num. i. de s. & Bellarminus lib. I. de Romano Pontifice cap. I a. de fauet D. Augustinus lib. a. contra Parmen Ianum .
cap. II. de lib. so. homil. hom. 1 . Ee Cyrillus lib. I a. in I O . cap. 35. de Chosostomus homil. 86. in Ioann. de lib. 3. de Sacerdot. de Cyprianus epist. a. idem de epist. I 6. alias lib. i. epist. epistola 6. Paeianus epist. a. ad Sympronian. tom. i. Biblioth. de Isidorus ti his di. de Diuinis ossici)s eap. de baptismo. Sexta, di vitinia, de celeberrima est: per Claues proprie , de soluin significari potesta tem iudieiariam, quae in paelii tentiae Sur mento, eiusque partibua exercetur; hic cit strictissima: Zt exactissima , quae caeterarum amplitudinem e reet, Ee ad Tribunal Coii sessionis sistit. Hane perspieue tradit Ioan nes XXII. Extrauas ante . quia quorumdam cap. s. tit. 24. 8e ibi glossa, quae citat glosam ad instat. Ad Magister sententiarum in distinct. g. de ibi scholastici cum D. Thoma
quaest. I. artie. 3. 8e scoto quaest. q. sequitur Nauarrus de paenit. distin. i. cap. voluissent s. ex iis, Ae dist. 6. capit. placuit num. Α . &Bellarininus lib. de poenit. cap. 2. de amplisi eat Henrique1 lib. a. de poenit. sacrana. capitulo a. 3. de 4. de Suarer de paeniten. dist. Iosen. i. a. Hinc illa clauium definitio concinia nata a Ioanne didi. de recepta a Nauarro ubi
supra; l Clauis est iacultas ligandi. de ει- uendi, qua Iudex Ecelesiasticus dianos recipere . de indignos exeludere debet a Regno. liii hae sententia perinde est Clauis, ac potestas iudiciaria remittenai, de retinendi peccata , de illa verba, s Tibi dabo Claues Regni Caelorum , I cum illis aliis reciprocantur, s&quodcumque ligaueris super terram erit ligatum , de in Caelis, de quo leumque solueris super terram erit solutum, de in Caelis , I vi nihil inter utramque sententiam intersit, sed ista seeunda sit interpretatio prinaae . Huic sententia videtur sauere Concit. Triden. se
ston. I . cap. I. de a. de s. di Can. 3. ac prae
cipue lue. ubi sie loquitur de Classibus. ut nihil eas a potestate soluendi, ligandique distinguat, quod apparet collatis inter se, I. 2.3e s. capitibus . qua in enim cap. I. 3e a. pintestatena remittendi, de retinendi peccata dixerat . cap. 3. eam virtute clauium in iudicio Consessionis exerceri pronuntiat; de canon. 3. ita delinit. l si quis dixerit verba illa Domini Saluatoris, Accipite Spiritum
sanctum, quorum remiseritis peccata, remi tentur eis , 3e quorum retinueritis, retenta
sunt, non esse intelligenda de potestate re mittendi , Ee retinendi peccata in Sacramento paenitentiae, sicut Ecelesia Catholica ab initici semper intellexit: detorserit autem contra institutionem huius Sacramenti ad auctori tatem praedicandi Euangelium anathema sit. J Ex quibus locis patet perinde elle sol uendi, de ligandi munus in consessionis iudicio, atque clauium potestatem. Et vero cap. 6. sic vetat. ne quis illam significatio nem clauium pro potestate soluendi, de ligandi Episcoporum , de Sacerdotum pro
priam ad omnes Christi fideles indisserenter.
de promiscue extendat. ut videatur eam soli
huic Sacramentali iurisdictioni addixisse.
Videbitur fortasse cuipiam Ioan . II. authorem huius sexis, de ultimet sententiae, reliquas, de imprimis tertiam de elauestientis damnasse. Eo inducta illa definitione
elauium, alio sensu claues accipi posse omnino vetuisse. Prςterea Concilium Tridentinum nusquani claues a potestate soluendi, de ligandi separasse a imo eas illis tantummodo audiYisse. ut apparet cap. 6. de Can. a. atque adeo alias signiticationes improbasse. Verum
omnes isti sententis sunt catholicet, de erroris
137쪽
m pertes ; nee earum in ulla. vel a Ioanne. vel a Concilio damnata; quemadmodum etiaminando singulas apparebit. Illud pri- inuin animaduertendum: nullam ex superi tibus sententiis iudieiariam huiusmodi potestatem exeltasse . sed omnes , eam tamquam Oartem illius uniuersalis potestatis admisisse . Meundum obseruandum, authorum illarum sententiarum quosdam in definiendisci auibus solius Petri , eiusque Pontificum siletesibrum , atque adeo eapitis . ct supieme in eo potestatis rationem habuisse: alios vero ad fideles. de membra Ecelesς respexisse a. quibus clauium usus communicari potuit; proindeque rationem quandam communem clauium spectasse , & definisse; quare qui Petro proprie claues attribuerunt, potestatem clauium extenderunt: qui communiter Eeclesis, eontraxerunt. Igitur posteriores tres sententi , quod de eorpore Ecclesis cogita. bant, de potestate eommuni Episcopis, &Presbuteris claues intellexerunt; tres autem priores pro suprema , di uniuersali potesate
Itaque ineipiendo ab vltima, & sexta sententia . Use sumit et aues, quoad sensum arctissime. quoad personas latissime, uti fiagnificant potestatem iudiciariam , qui in
Sacramento premitentie exercetur, eonuenitque Omnibus sacerdotibus , quorum est meis eata soluere, S ligare, qui potestas promissa est a Chriso Petto in hoc cap. 6.& Apostolis paulo post ea p.r 8. illis verbis; l quicumque alligaueritis super terram, erunt ligata, te in coelo , & quicumque solueritis super terram
erunt soluta. di in ectio . I Et data Ioan . IO. mim. 11. I Quorum remiseritis peccata, reis mittuntur eis &quorum retinueritis retenta sunt. J Itaut hic omnia loca eamdem senteniat iam contineant. N ad omnes prorsus Eceleiast sacerdotes pertineant a qui doctrina habetur cap. quia quorumdam, ubi dicitur in eollatione ordinis sacerdotalis elaues eo serti, per quas Sacerdotes conscientiarum Iudices instituantur . di de poenitentia dist. I. eap. multiplex .& dist.ε. cap. I. S cap. quem enit.α I. diu in nono . di cap. pastoralis, di eap. noua de poenitentia . di reinissione, &sumitur e2 Concilio Tridentino sess. I . eap.ε. di sess. 13.cap. I. in& Florentino in et . Quar tum , R sub Eugenio, di Constantiens in Bulla Martini v.contra errores Ioannes Hus sit. 1 Basileens in oratione Herutii aduersiis artiemum tertium Bohemorum , 5: late glos. cap. quorumdam, A: Nauarrus de pisit diu. o. cap. placuit a nulla. s.ct Iulla tm. lib. . de consess. cap. 2. Post Patres Hieronymum epis. r. Λ ueo. Chrysostoinum l. 3. de Sacerd. cap. . Ambrosium lib. I. de poenit.cap. . Rusti, uinum lib. dio. de Ciu. Dei cap. s. d. Greg. hom. 26. in Evangelia . Quinta addit de sensu . detrahit de personis . Addit enim eam partem potestatis oristi in is , qua versatur circa corpus Christi mynicum, de eontinet confessonem, de aditiini. sttationem aliorum Sacramentorum, quae tuis diei alis non est; detrahit enim de personis. quia cum sint Sacramenta, quae non possunt, nisi ab Episcopis consei, di administari, uti
patet ex doctrina Sacramentorum. N an
omnium Sacerdotum est ea potestas; atqui adeo extendente se elauium usu, numerus personarum restringitur . eis aliunde rursum quodammodo extendatur . nam haptlsinus potest a quolibet fidelium in casu ne eessitatis administrari; atque adeo latissime funditur. hae potestas nullo excepto genere personarum ' quamuis haee non nisi Iproprie elauium potestas, sed abusue, eum in necessitate potius permittatur ille usus. quam conseratur potestas. Quare minus placet. haec sententia, S quod improprie loquitur, At fauet
haereticis eonantibusclauium potestatem vulgare , & usum earum accipere, di promi cum reddere. Quarta rursum auget sensum . personas Item auget; nam cum eam partem potestatis ordinis, qua versatur circa corpus Christverum admittat, eaque sit par in omnibus Sacerdotibus, neminem eorum exeludit.
Equidem duas istas potestates Ordinis. &Iurisdictionis Clauium nomine voeari, &numerus innuit, & sensus suadet, qui uterque iustus est , ae uti sunt claues disinctae , Ita sunt diuersae potestates et quemadmodum deducitur ex Tridentino sess. 23. cap, I.S can. I Hre sunt tres posteriores Sententiae, quae cum & potestatem Clauium , non solius Petri . di succesorum propriam, sed communem in coeteris Eeelesin membris essiciunt. de quibus ego se iudico; Re quidem veras esse, sed a loeo Matthaei, quem exponimus. alienas. Itaque honas existimo, aptas non puto, nam eerter Christus Me loco proprium quiddam Petro promisit, quod eum alias commune esse noluit; quare alios esse Iocos Euangelii. in quos ille quadrent sententiae. at de quo hie Matth. 36. agimus in eum a certe aecomodari non posse iudieamus , uti opportune monstrabimus . Restant priores tres sententia, quarum prima latius, quam par est landitur, si nomine elauium Regiam quoque, di temporalem velit potestatem complecti; nam hae
aliena prorsus est ab instituto Christi, unde oppugnanda est omnino illa vox Regia,quae etsi elaui Dauid eonueniat. In clauem Petri
minime quadrat. Tertia eodem vitio laborat, si scientἱa de omni doctrinarum genere intelligatur. perinde . ac Petrus sapientissimus fuerit. &successores suturi sint, cum id neque requir tur , neque verum sit Petrum . di succetiores hoe seientianun genere excellulse. vii Ohser nat cap. Quorumdam citatum, nam S. Maximus se . vlt. de Sanctis Petro, di Paulo ait: l Clauem potentiae Petro, clauem autem sapientiae Paulo I donatam fuisse. Quod si velit nomine scientiae facultatem disternendi verum 1 salso, & authoritatem definiendi res fidei aeeipere, id sane admitti debet, eum hae pars scientiae in moderatore Eccles deesse non possit, de quo nobis suo loco di-eendum .
Vertim quidem est Henriquer clavem scientia fotan authoritatem iudicialem eo-oii ostendi de causis animae: idest peceatis, de illorum circumstantias interpretari, l. 3. de apcenit. Sacram. cap. . qui sensus minus mihi certe probatur, cum videam August. lib. E. contra Parmen. doctrinam per elaues sisnificatam datius, Δ: susius sumere, quod etiam
138쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. III
ait lib. so. ho m. homilia a 3. idque plaeerela
suario tit. q. de Penit. dist. 35. se,. a. asser. r. num . . utii allegat Hieronymum, & Orige neni : sed animaduerto euindem Henriquerlib. I .cap. 3.in comment. probare contrariam
sententiam asserentem elauium potestatem datam Petro multo plus continere, quam illam , quae data est Apostolis in Crenaeulo, Ioan. ao. remittendi. & retinendi peccata. Vnde eolligo Henriquer non negasse claue latius patere . quam sit confessionis tribunal
sed volui te dicere huiusmodi iudicium con sessionis partem illius esseClauium potes alis: quod item video summo , di Theologo, Sinterpreti Maldonato in Comment.ad Matth.
locum num. I9. placuisse. Secunda sententia Omnino probanda, quae per claues totam rationem potestatis
Eccles asticae, quae ad gubernandam Eccle. sam necessaria est proprie intelligit, eique , nos subseribimus; haec enim iusta, S germana interpretatio est , de loeo, 3e eausae haerere
agnoscitur, 'quemadmodum proximi mon strare incipiemus. Hae enumeratione sententiarum peracta, patet eum sol una sensum damnari, qui haeret leus est, claues nihil aliud signifieare , quam potestate in annuntiandi Euangelium, di docendi remissionem peccatorum a Deo esse, qui haereticus sensus est, quem damnat Concit. Tridentinum sese. t . ean. 3. ubi ait eum . qui dAorserit sententiam Christi eonira institutum Sacramenti Poenitentiae anathema esse : unde cum solum huiusmodi sensum condemnet, reliquos catholicos esse demonstrat. Itaque non vetat Concilium aliter interpretari claues, sed tantum vetat, ne quis
haeretico illo sensu interpretetur, quod signiscat suarer depcenit. disp. s. sess. i.
Quod autem attinet censit in Ioan. 22.
latam aduersus dicentes scientiam et auibus contineri: Resp. Pontificem non damnasse interpretationem clauium Dro potent Ia, de scientia cum multi Sancti, di interpretes eam tradiderint, ac imprimis s. Maximum quem supra citauimus sermone vit. de sancto Pe ito . de Paulo , sed sol uni damnas te errorem illa interpretatione abutentiunt qui dicebant non polle Pootifices mutare decreta , S sen
leutias ab alijs praedecessoribus latas di quod ab uno semel decretum esset, ac definitum, id latum semper, & constans fore, quod ad usum clauium pertineret : ad idque uilitis iter distinguebant inter clauem scientis & pote tiae , di amrmabant in iis, quae ad clauem p rciat is speetabant, liberum esse Politisci saetate uocare, negabant vero licere in i s. quae ad
clauem scientiae pertinebant , proinde quo quod semel a sontisce traditum esset, impo
Rerum reuocari non posse confirmabant.
Quod etsi de definitionibus in materia fidei
verum sit, in alijs certe decretis verum esteis non potest. Ac ne quis in eum errorem incideret, clauem scientiae minus probauit, ad
auctoritatem discernendi dijudicandi inter causam, & causam illam restrinxit . Quod autem alii de vi, Ze Potestate , clauium sensus tuti, ae idone; sint, liquet ex eo quod Ioannes ipse illos in textu nomino aliorum proferens non improbat, sed prauu in eorum usum reprehendit, uti in tergit appa ret. ImO producto sensu uniuersalis illsua potestatis per elaues s3nifiea is, & Petro
eoneessae indicat . illum idoneum esse, dum ait, I Videntur euidenter omnia concessissesne, quibus Pastoris uniuersalis eonuenienia ter eura nequit, se ii cmetum etipediri. Quem tamen vetat sinistrὰ aecipi, di ad errorem detorqueri.
ETs nobis seeunda sententia probetur.
oportet tamen eam exponere, di perspiaeue do re . Primum: non potest vis , haee de
potestas clauium deprehendi, nisi cirI4seonia stet, eui personae sit sacta huiusmodi elauium traditio. Nam eerte aliter tradi solent elaues Regibus, de Dominis, aliter custodibus. Nelientibus: ae ex personarum, quibus traduntur eonditione, & statu apparet, quid peres aues communicetur. Dominis quippe ius . ad potestas cetteris custodia, ususque committitur . Quare nisi, antequam de clauium vi. R potestate agamus, eonstet cui, vel quibus
personis illae sint a Christo tributae, in earum significatione inuectiganda oleum plane,Operamque perdemus. Duobus autem modis personae veuire in quaestionem possunt. Altero proprie, altero figurate. Rem latine explieo. Quilibet homo , de persona est, de personam gerit, aliud est, de aliud interdum repristi tat. Exponoeiuiliter e Est in homine vera, de ficta personat Vera naturam continet: ficta munus, & dignitatem . Vnde una, de eadem persona per naturam constituta, potest multas sustinere personas, hoc est, multa obiro omnia. S gerere Magistratus. Hine est ouod bene latine dieitur; Haec persona agit hane personam. Quos tractum in ex sesna. in qua
exhibentur. agunturque personae. Pro pers narum autem varietate varia, Ze diuersa ornamenta existunt reciproca vieissitudine. ut quid cuique conueniat, ex dignitate, &ouae cuique conueniat dignitas, ex persona
spectetur. Igitur In hae traditione Claulum duo
genera hominum, personarum plura consid rari possunt i duo illa sunt; unum Petrus Q, liis , alterum petrus cum Aposolis; haee duo
a natura humana sumuntur, eamque sectaniatur. Ad personas transtamus. Erant In P
tro , quaedam singularia, uti Primatus Ecele sae. Erant quaedam cum alijs communia, uti Apostolatus, de presbyteratus. Rursus tria Apostolis erant alia propria Ob munus Apostolatus. Alia cum esteris fidelibus communia. Haec pertinent ad personas. Necesso igitur est distinguere, quid in Petro Christus
attenderit, cum claues dedit, nam si in eo rationem capitis, & Principis Eeesesin respexit, cum ei claues tradidit, summam AE pleianam potestatem eoncessit, atque adeo illam e laues significant. Sin voluit in Petro Apo stoli personam attendere, quas ei elaues dedit in earum patrem Apostoli venerunt, nec nisi communem omnibus potestatem claues des-gnant. Rursuin si Apostolis, quae Apostolatus
139쪽
tus propria erant eoncessit, ea extra Aposto latus ome tum extendi nequeunt. Sin aliquid ultra Apostolatus dignitatem contulit, id ad quem gradum est deductum , ad illum nos omnino perducet. Illud insuper sumimus i Petrum, via capiat, & princeps erat claues accepisse, non uti singularis , S mortalis homo. quo cum claues esent periturae, sed uti princeps repr sentabat Eeciesiae personam, itaue pro fe , &suecessoribus illam a coeperit clauium potestatem . Quod in primis obseruat Augussinus , saepiam rimans Petrum Eeesesae, tum
oessisse personam . Quod etsi bifariam possit Intelligi, utroque ille sane sensu dixit, uti
apparet ex Comment. In Ioan. trin. o. R in psalm. io 8.& lib. de Agone Christiano cap. o. N serm. de Apostolis. Idem prohatur a quest. a. cap. legatur , R dist. I s. cap. ita D minus , quod suo infra loeo accurate monstrabi inus. Et e firmatur a Gelasio ad Faustum, di Leone ad Episcopos Viennensis Pr uincis , N serm. D in die anniuersario assum ptionis sui. N Innocentio IV. in cap. I. do homie. in s. α Beda Homi l. de sesso Apost lorum. Ac illud item vindicamus; si Αm stolis dati sunt elaues, ab illis ad eorum qu que successores claues transmissas esse . ndi scabat enim Christus, & ornabat Ecclesiam
suam, non euertebat, ' deformabat, atque adeo constantem, eternamque reddebat.
Author igitur sum a Claues datas esse a Christo uni Petro , vii capitis , & principis Ecclesiae personam gerenti, ut ei amplissima potestas in clauibus eoneesa sit, quae ad omnes rationes. R formas iuris dominii, & potestatis Leelesiasteae omnino extenditur. Consulto Leelesiasti eae dixi ; non quod putem Petrum & successores non posse ius, &dominium saeculare habere, eum di possint,& habeant, sed quod iis per claues directe a Christo collatum spirituale. & Eeesesinicia in dominium fuit, ad regendam, di administrandam Ecclesiam accommodatu. Vtrum autem Christus seculare illud genus domini, Petro negauerit, uti haeretiei contendunt, diutrum potestas illa spiritualis ad temporalia se oblique, & ut aiunt indirecte extendat;alis quaestiones sunt suis locis agitandae. Itaque
secundam inter eonnumeratas sententiam sequimur eamque hie exponimus, & aperimus, quae accuratius,& expendenda est, di confirmanda.
140쪽
DISSERTATIO ILDe Persona , cui Claues tradita sunt a Chrso.
Virum Cerba G,im Titi dabo Cluati Regni caelorum sti Pereo, an νeliquis item Aps Bolis conueniam ξEgant Haeretiei Petrum C put, di Prineipem Apostolorum fuisse, et pernegant Claues uni .ae singulari d tas, ut nihil ille inter caeteros excellat. vhi caput ex eistit, deprimunt, ne Omninoe aput siti quin, et quod Roma Terrarum . Orbis eaput est. negant Romae unquam sui Lia. Sed bene est, quod dum ista eslatiunt cerebrum amittunt. Aiunt illud, t Tibi, rni ihilo magis ad Petrum . quam ad Iacobum
Ioannemque, et caeteros attinere . Petrum
hie omnium personam sustinere, suam dem
mera i Vertumnum, Protheaue imitati, Imo . et vltra Getiones, et Herylos ite .cum hi iti corpores, et tri mes fuerint, petrus eor-rum, animarumque congeries, eumque illum
eaput Christum constituerit , Haereti ei. si sit. petis placet, multa illi rapita attribuunt Leria haea hellua truculentius Monstrum fingunt et quod in Briarei brachiis poetica fecit lueentia. in Petri capitibus haeretica maestae audacia. Feriem id moderatius . si illi sentiarent con 3 ruentius. Nam quidquid praeelirum, et illustre de Petro Euangelium praedi eat, id ei omne adimunt , et in alios transferunt. Si quod autem, aut inhonestum , aut Ignominiosum nam homo erat) idem Euan gelium de Petro commemorat, id continudisti attribuunt. et commune cum caetetis eisqnolunt. In quo certὰ non modo ab Euange
lio , verum etiam a se ipsis dissentiunt. Cuindicitur Petro . I Tu es Petrus, Tibi dabo Cl ties. Pasce oves meas, i Detrvi non dicitur. sed omnibus, perinde, ae ad omnes illa pertianeant. Cum dieitur. I Vade Satana ter me negabis. I Petio haud dubie dicitur, et ne mini alii dieitur. Sie sapiunt Haeretici,quod desipiuui. Nos eum audimus, tau es Petrus, lde Petro cogitamus . illi de saxo cogitant. cum aeeipimus. t Tibi datici Claues. J M. arum intelligimus. illi rupem intelligunt, et .cum satinissimi sint, ne sint. Romani, Latini esse nolunt, imo, et homines esse de linunt. quod voces non percipiunt. Rursum ubi avidimus , I Vade Satanai ter me negabis r non dubitamus, quin Petro si dictum, a quo nihil humanum , quod homo is esset, alienum
putamus. Candido ingenio sumus, verba non adulteramus. Id tantum agimus.ut quod in Petro sanctum, et praeelarum est, Deo, Gratiaeque tribuamus quod est vitiosum, et turpe, Petro assignemus.
Est tamen Haereti eis suus fueus ad textum eludendum. Aiunt illius sententiae: I Tibi dabo Claues eum sensum esse, qui alia proxima continetur. t et quo deumque ligaueris super terram erit ligatum , et in Caelis, 3 etc. hunc vero communem esse, cum illo alterius sententiae Mare. I s. quae ad omnes Apostolos pertinet. t Quae cimque alligaueritis super terram, erunt ligata. et in Caelo, ete. 3 Quod si hi tres sensus inter se nexi sunt, et cohae rent, perinde est dieere Petro i Tibi dabo Claues, ae Omnibus vobis dabo Claues cum per i Claues eadem potestas significetur. Hie ratio inatio haud est ablurda,dummodo nil erroris colligat, negando quidquam Petro singulare salse concessum , Quod quia Haeretici negant. perperam interpretantur, quia non negant Catholi ei, apte intelligunt; etsi quidam se ratiocinentur, ut potestatem lautum de potestate tanti m iudiciaria S eramenti Poenitentiae, uti proxime diximus. accipi velint. Itaq; inter Catholicos, et haereti- eos, illud interest quod Catholiet in hae potestate communi iudiciaria Petrum exeellere, praestare exteris dicunt, Haeretici insciantur . Nostra sententia est Christum in haesententia, s Tibi dabo claues Regu Coelirum, J ad tum Petrum,uti erat saturus Plinia ceps , et caput Leelesiae ferinonem dilexisse, nee traditionem Clauium aliis praeter eum promissam fuisse et atque adeo partem illam textus, i Et quodcumque soluetis super teris tam , t ad eumdem Petrum pertinentem. aliud distinetum signiscatu ni haberet nec esse iustam paraphrasim superioris depromissi
ne clauium sententiae et multo minus textium illum locum cap. 18. relatum, lQuacumque alligauetitis super terram, J promissione in Clauium continere, elusue interpretationemelle, imo, et ab altera smili potestate ligandi, et solliendi iacta petro longὸ distate , quod multo sit minus, quam Detro Apostolis concessititi. Erit itaque ista sentetitia eae prieatio illius prima voeis, s Tibi, a et intra terminos significationis versabitur.