장음표시 사용
151쪽
eia Tandem, quod aiunt Petrum eredita pomae Teclesiam, tam alienum est a veritate. vi oppostam tam sit certum, quam notum es
esse Romam. Nee aliis testimoniis opus est. quam ipsis lignis, ct saxis, rutisque caesis,quae haereti eis obstrepunt in eosque insiliunt. Antiochenae autem Ecelesae Romanam praeserti deeuit, ut ubi Aret, de apex orbis erat, ibi Christi Vieatius sedem haberet, clavibusquestiis non Iani templum, sed Capsthllam e-riret, Iouemque Capitolinum de Altari de ijeeret, R eristent, ves hodie et rillinus, in Mundivit let defigeret, plauZendi Prostero eleganti versu libro de ingratis . os/des Roma Petri, quae pectoralis honoVIa Fat a Capset Mundo, quidquid non possidet arm . . ' . .
Religione tenet. Imo accuratu obseruandum. Antiochenam liptam Eeciesiam eum aliae Phularet, ales extinctae sint, hodieque perseuerare t quod in Romana Fide, utpote a Peuci sun data. firmiter perseueret, Patriarcha Antiocheno cum Naronitis suis Romanum Pontifieem colemete , di venerante. Pudeat Haereti eos impu.
dentia suae, quam Augustini testimoniis contra Donatissas alias in nostra Teia era redarguimus, qui solat euoluta Ponti fieum Roma norum serie Catholicae Ecclesiae veritatem
robare . Noum ex iis, ut eorum oculos conis
tau . proferre volo ex libro contra Epistolam sundamenti cap. . t Tenet me, inquit. in Ecclesiae gremio ab ipsa sede Apostoli Petri, cui pascendas oves suas post Resurrectionem
Dominus commeindauit ad praesentem , usque
. Episcopum Saetidotum successso. 4 Quod striginta otio Dontis cum series per,annos
quadringentos Augiutinum tenuit, verecuriis dia certe est numerum ducentorum ,& eo amisdilius Pontificum Lutherum, de Calutitiam 4 3e sequaces per mille ducentos annos in Ca
Iuuat nunc aliam partem expedirebium, di quatita potestas in Romani Pontificis Clauibus insit φ Vno vecto tota, qua data est Perito extra praecisam rationem Apostolatus. tum ordinis . tum .iur Udictionis potestas. Ite eodem modo collata idest ordinaria, non del/gata in Pontisce Romano inesti ut quid is quid Petrus in nomine Christi in Lecle is Dei poterat, possit. de Pontifex Romanus. Quid aut- ea potestas collenetit, alia Meuia rate Disimatione proxima diximus . Id auatem Nouatores inliciati nequeunt, qui volunt
Maiorum suorum. authoti talem persetiem suceessorum ductam asse pertinere, cum tavimen is pleni rimarum sint , de lutulenta illius quem laudant sontis aqua, cum accipitur, hael jllae petiluat. Noliti omnes , quae in Petro . erat potestas, eiusdem, integrae, & illibatae di-- Uno iure hae tedes esse succes ores Petri, con-- stanter assimant .,Testes sunto ultra Patres ,
. qui hoe ex iis aut res probant, Doratus de
potestare Fame. Caietanus, Turrecremata,
vanuinius , Besa arminus . A: Aror , Coccius, Suarius , Crauina, Bouerius, di Balbosa toties ei tali, N praecipue Bet Ouius de Romano Pontifice, de Becanus tona. . Opustulorum lib. a.
1llud autem est obseruandum. Petrum ratione propria, ae yriuata virtut Is, di inriti, multo Ponti scibus, qui ei succedunt praestate
potuisse t caeterum in potestate ordinaria .eommuni Pastoris , nihil ei concedere Pontifices. Imo singulari Dei prouidelitia factum esse , ut eom Petrus pares Apostolos habuerit, Pontifex Romanus Episcopos pares non habeat. ut si hodie Monarchia Ecelesiae in viro. vii erat eum Christus viveret . perfecta . Si ab uno prosecta , Quod Ideo a Deo pro Usum esse existimo. ut constaret Papam luceessorem Petri, sed Vicarium proprie . non Petri,std Christi, de ab hoe immediate Claues acenpete , cap. de transratione Drasatorum . cap. inter. de cap. quando de re iudicata , cap. ad
Aposo lice, g. mos igitur,lib. s. iii od obsesu at ggius ad Is. argumentum . Nam si Episcopi, utI Apostoli, Pontifici pares Eeinceps
essent, quomodo Petro suerunt, ac eadena ratione potestas illa constaret, pollet quis suspicari Papam Petri Vicarium esse , eui omnino erat similis potestate: at cum videamus mortuis Apostolis , Episcopos, qui in eoru in locum suecesserimi, Papae omnino sublinos suisse, de esset unde illa potestas venerit, & a quo sit sente ducta comperimus. Vt quemadmodum Christus Dominus omnium eaput, de Pallor erat, cui nemo par esse poterat, ita summus Pontifex Romanus gratia , de benes-eio Chtisti omnibus superior exisseret ,& neminem parem haberet . ut qui videret Pontiisseem dignitate. ae potestate similem Christo, hune fuisse utriusque aut horem potestatis, Aesontem intelligeret . Vnde quam proprie Vi-eati, Christi,& sunt e dicantur apparet: nam cum Vicatius ille sit, qui Vicat iam eius. cuius vices gerit potestatem habet, ut nihil inter,
virumque intersit . praeter personam , de radicem potestatis . certe Pontifices eum munus suum agunt, eam rationem potestatis. N ax
thoritatis, quae in Christo sunt, exprimunt . atque adeo cum Petro succeduiu, ita. potes la tem aecipiunt . ut Vicatis Christi, non Petri esse videantur . Quare Papa legitimus in tet- .ris Christi Viearius uniuersalis, vere, apte. 8e
lib.3. de Panit. cap. 3.appellatur. Ratio autem idonea ea est, quod cum Petrus Vicatius
Christi sit . di uicari; proprie non si Vic rius, qui Petro succedit, non eius, sed Christi. Mirarius esse debet. Petrum autem Vicatium. Christi vocat Ambrosius cum in cap. vlt. Lucae expendens illa verba Ioan. vlt. I Pasce oves meas. Quem ait eleuandus in Caelum amoris sui vicarium relinquebat. J Quo eum titulo. adhue in rem nostram aptius asse eit Berna
diis lib. 1.de Consideri Instar domini. inquit. gradiens super aquas unicum se Christi Viea-itium designauit, i qui non uni populo , sed
cunctis praeesse deberet , siquidem aquae muliaitae, populi multi. Hinc apparet, a quo Henia riqueet loquendi modum illum acceperit. Scio
ι aliis aliud videri , sed hoc mihi latum, san-
152쪽
De Gavibus Petri, & potestate Rom. Pondi I 3 r
ino ad primam partem constat, Epist
pos Apostolis suecessisse . nec Maereticus de eo quispiam, dummodo adis miserie Episeopos, dubitabit. Author huius sententiae luculentus est Augustinus in psalm. 4 . ad illud l Pro Patribus tuis nati sunt tibi filii. Patres, inquit, missi sunt Apostoli, Apostolis filii nati sunt, constituti sunt Ipiscopi.3Ita docuerant antea Clemens lib. epillo Iarum epist. I. Anactetus epist. I. Ee 3. Cyprianus epist. ες. Traduntque Concilium Florentinum in Armenorum instructione, fle Tridentinum Ses . 23.eap . N habetur ea p. in novo, citato . Itaque communis Patrum consensus
est, Episcopos Apostolis a Christo, Presbyteis ros septuaginta Discipulis su siectos suis .
Vnde dissetentia inter utrosque sumitur. Id tradunt Beda lib. 3. in Lucam cap. is Δ Isdorus serm. habito in Synodo δε D.ThOinas a.
q. I sq. art. s. ad I. quod accepetunt a Dama
in epist. de ChorEpiseopis , δε Vrbano epist.
de communi vita, & oblatione Fidelium.
Hine est quod Episcopi summi Sacerdotes dicuntur cap. vltimo g. quas. I. cap. videntes I a. quaest. I. cap. legum q. quaest. a. de
Papae olim appellabantur uti constat ex epustolis Hieronymi ad Augustinum, & Chr malium Aquileiensem Episeopu in , ubi eos sapas appellat. Quare Episcopi omnino sacerdotes antecellunt gradu , aut horitate , de potesate , etsi ordo, Authore D. Thoma, B nauentura, de Scoto in η. dist. a . non sit omnino distinctus, sed tantum extensus, de ampliatus . vi in Sacram. Ordinis exponemus.
vii definit Concilium Tridentinum se A. 23. Can. s. N 7. cuius oppositum esse haereti mpatet ex August. lib. de haeresibus cap. 33. 3e Epiphanio haeresi e . qui Ilais neetantis Episcopos Presbyteris superiores esse lententiam. haeresis accusant. Itaque Episcopatum a Chriso Domino esse institutum, ad esse Ordinem sacerdotia sacrum eum solemniori eo secratione , N persectiori charactere, altiori gradu, de ampliori aut horitate, Ae potestate, quam fmplex sacerdotium compertum est in inter alios probat Henesquea l. 1 o. de ordin.
Magna hie quaestio excitaturi viro a
Apostoli immediate a Christo instituti sint Episcopi, de consecrati , quam minus dili in-cte, ae vellem ab Authoribus tractatam inuenio.
Igitur qui sunt certa statuenda. Primum, institutionem Episcoporum esse a Christo. Secundum, Apostolos Episcopos fuisse. Haee
duo probantur cap. in novo, 3e cap. videntes et 2. quaest. I. ita Couarruvias regula posse r Bellar m. de sacram. confirm. lib. I. cap. I 2. &Castrius V. Episcopatus, edi Damaso, de urbano Papa, 8e Isidoroin Vasque a dist o.
cap. a. Suare E lib. q. de pinit. par. a. disp. 13.
Henriquer in summa lib.6.capin lib. io. cap. ai. Camillus BOrellua in suisma a nutatii. Tin. XII. Barbosa tract. I. eap. I. Illa dubiar quandosne instituti, Ed quomodo i de an fuerint consterati, & a quo suerint. 8e quid inter institutionem . N eonsecrationem digerat ἐQuod attinet ad primum statuo, Ap stolatum. & Episcopatum non simul in pisse, nam Apostoli multo ante C nam Domini , ubi sunt laeerdotes ordinati, instituti sunt, Authore Turriano in Clement. lib. 6.
Constita Apost. cap. I a. ex consensu, ait VH-queet dist. 23ς. cap. 4. Patrum, fle Vega l. I 3.ina rident. cap. & Castro V. Sacerdotium haeres. I. 3e Soto In dist. Io. quaest. I. art. I.
concl. 3. Quare Apostolatus dupli et ter sumi debet, uti inchoatus, & uti persectus: paul tim quippe, de per gradus erevit Apostol rum dignitas donec ad culmen peruenit,cum primo Apostoli Sacerdotes non fuerint,at die adeo, nec Episcopi. Igitur in Cina Domini sunt Apostoli Saeerdotes initiati, accepta eum charactere potestate ordinis ad Corpus Christi in Eueharisia eonfieiendum, quae communis, de constans sententia est. Tunc autem iactos esse Episcopos non puto. Cum ne tum quidem iurisdictionem , de potestatem super Corpus Mysicum acceperint, sed postea Ioan . ao. cum Christus insumauit,&dixit. l Aeeipite spiritum sanctum, quorum remiseritis peccata remittuntur eis, J ita Ca
An vero tunc creati sint Episcopi ambigi potest. Ego quidem exissimo sesse per illa
verba, I sicut misit me Pater, et ego mittavos. I esim iam praeeessisset ordo Sacerdotii in Cina, et hic accessisset insumatio, et communicatio Spiritus sancti, atque adeδ nihil deesset ad institutionem Episeopi, etsi enim potestas ligandi, atque soluendi propria
tantum sacerdotii videatur, tamen quia pars praecipua erat, expressa fuit, non quod relia qua concessa non fuerit, eum iam Christuscixisseti l sicut mist me Pater. et ego mitto vos. I Ratio vero exprimendi fuit, quia nihil diuinius , quam remittere peccata, et eo seientias in sacramentali iudicio habere s noxias a cum praeserti in diuinissimam
illam poteitatem conficiendi Eucharissiam in sena accepissent. Constat ergo Apostolos non fuisse insti tutos Episcopos in Cena, sed in Cinaeulo
post Resurrectionem. Vna tamen est , et valida obiectio. Nain Iudas videtur fuisse Ipuscopus, fuit autem omnino ante Resurrectionem , igitur et Episcopi ante Resurrectionem Apostoli fuerunt, imo et ante Cinam cum facti sunt Apostoli Quod autem Iudas Episcopus fuerit patet ex electione Matthiae, de quo actorum I. intelligitur illud psalmi.l Episcopatum eius accipiat alter, I cuius enim dignitas Episcopatus erat, is planὰ erat i scopus; et quidem Matthias tunc electuasuit Apostolus , et Iudae sussectus. Igitur I das ex eo quod praecise Apostolus erat, et Episeopus erat. Primum animaduerto, hoe argumentum ijs etiam soluendum este, qui aiunt Episcopos suisse institutos post A en sonem in die Penteeostes, cuiusuodi sint Turrimus in lib. I. Clement. de conss. Apost.. R a cap.
153쪽
eap. . et Petrus pollo In oeeon. Canon Clas. cap. . O. multis Patribus citatis . Meun-dῖm obseruo eam esse Armaeani Lir. de quς, stionibus Θrmenori eap. I s. sentientis Am
holos, mult3 ante Crenam fuisse sacerdotes institutos . opinionem . Deinde respondeo Iudam Episcopum non fuisse. eum electus Apostolus fuit, sed eam dignitatem accepisse, cui Episcopatu debebatur, suo tempore acetiapiendus . Itaque cum dicitur Matthias Epi scopatum eius aecepisse, dicitur accepisso Apostolatum , cui annexa eradi illa dignitas sutura, si ille in eo gradu perseuerasset. Quare Inehoative Iudas et In radice Episcopus erat, quod Apostolus erat: nec enim poterat Episcopus esse qui Sacerdos non esset. An autem
Iudas sacerdos fuerit insitures' nemo, quod sciam , hactenus nominati in de illo inquisiuit. Ego rem iudico ambiguam esse. Tum quod non constet, an interfuerit Eucharistiae consecrationi. eamque acceperit, tum quod etsi interfuerit non videatur probabile euinin illo statu proditionis sacerdotium accepturum . Et quidem mihi ego persuadere non possum Iudam. tum a christo Sacerdotem institutum cum proditionem agitabat, etsi illum participatione sui corporis non pri-uaset. Quare Iudam, neque sacerdotem,
neque Episcopum suisse autumo, Matthiam vero utrumque suisse , qu ut eo teinpore fuit creatus Apostolus, cum ea erat dignitas pe stela. N ille ad vitamque accipiendam idoneus, atque ideo Episcopatum accepisse , , quem Iudas consecuturus erat, si in Apolloratu perseuerasset. Quod si velimus admittere sutile Iudam consecratum sacerdotem in Crena; locus est argumento respondendi in s tentia Henriqueri in Coena Christum eon.
tulisse quamdam Episcopalein potestatem Apostolis alios consecrandi In sacerdotes, quod est initium Episeopalis potestatis, quam postea perfecit in Coeuaculo vii diximus. Aliquanto aliter solum Vasquea dist. 239 . . sed non multum diuersus abit, di derec uin
Institutis iam Episcopis Apostolis cap.
o. IO . Petrus a Chriso summus est Pontifex constitutus cap. 1o. per illa verba: i P
sce oves meas,3 ut unus caeteris omnitius p esset. Decebat enim,ut cum Omnes essent D
stores, & Episcopi constituti, unus inter eos emineret . qui capitis loco esset, atque hieesset Petrus. eui claues promissae fuerant, &quemadmodum ex Epistopis Pontifex etiastitur . ita Petrus de Episcoporum numero Pontifex crearetur, qui Episcopis quoquo
praesideret. Haec quamquam a nemine Au thore acceperim, non dubito, quin vera sint, ad ali Omnibus aequis rerum aestimatoribus probentur. Ita sol ne possea comperi ratio. c inatum Henriqueet l. IO. de Ordine cap. 3. Ego autem nitor authoritate Augustini lib. contrapis . fundamenti cap. i.quam proximo
An vero consecratio consecuta silerit institutionem l alia quaestio est, in qua communiter Authores cloeent solum Detrum a christo fulse eonsecratum, is Petro autem Iacobum, di Ioannem Fratres, ab his autem, Λ Petro coeteros consteratos fuisse; at quo
hine legem, & morem extitiste, ut Episcopus
non minus, quam a trihus Episeopis consseretur: uti habetur camporro ε6.dis in cap. Arehiepiseopus de tempore ordin. cap. I. sq. disin.& tradunt Anactetus epist. a.&Clemens
Alexandrinus, apud Eusebium. 3e Hieronymus de vitia illo stribus, de plerique veterum
Pontistam , de scriptorum , quos magno numero citant. & senuuntur Bella . lib. I .eap.
q. R Ausustinus Triumphus de potesato Ecclesiastica quaest. 88. Antonius Augustinus in Epitome Iuris Pontificia lib. . tit. . Ba
bosa tit. I. cap. s. veritin alij tradunt omnes Apostolos a Christo fui sie eonsecratos, nec ullam in eo Petri a reliquis disserentiam admittunt. huiusmodi sunt Caietanus tom. I. Opus traei. I. cap. 1. Solus in vi din. et . q. I. art. a. Corduba libia tract. de potestate Paps
quaest. I 4. Bannes a. a. quaest. I. art. Io. ΑΣOrpar. a. lib. . cap. a I. de lib. 3. cap. 3o. Neutraharum sententiarum exacte procedit. Itaque author sumi distinguendum esse inter institutionem, & consecrationem, vi possit utraque conciliari sententia. Nec enim audeo Anacleti. Clementis. N Hieronymi authoritati contradicere diserte assirmantibus primam . Quare media, incedendum est via , . dicendumsue institutionem Apostolorum, quoad ordinem. A iurisdictionem Episcopalem factam esse a Christo.& Apostolos omnes ab illo Episcopos institutos . At vero consecrationem , quoad Cctremonias , de litus a Petro inereptile,eumque a Christo solemnitet consecratum , deinde esteros Apostolos ab
ipso Petro, eo, quo diximus modo consecra-xos , iuxta Bellarm. l. I. de Rom Pontis. cap. a 3. ex Anactet epist. I. cap. in nouo a I. dist. cap. Porro 66. d. contr. glosiam ibidem . de Hentique a l. i p. de Urd. cap. 3.& et . Indeque
inualuisse morem initiandi Episcopum auibus Episcopis. Vnde colliuitur cum Paludattact. de potest. Papa . di D. Antonino 3.par. est. Iq. c. I 6.s.9. & Armilla vers. Consecrationum. a. non pertinere ad essentiam consecrationis trium Episcoporum numerum , quod id non pertineat ad naturam institutionis, sed ad solemnitatem consectationis. Id quod
colligitur ex Clement. lib. 8. conuit. cap. 27. quare unus Episcopus saAs erit ad consecra tionem validam faciendam, etiam nune cum Episeopus simul instituitur, de consecratur. vii tenent nonnulli recentiores, apud Vasque a
v. lib. 3. cap. 3o. Qui ait id ex institution Apostolorum manasse, imo etsi tres Episcopi
consecrent , unus tantum facit consecratio
nem , csteri adiutores sunt iuxta Sylvestrum V. Consecratio num. 1 in Holliensem, R GOLstedum ab eodem Aetor. ibidem ei talos, de Bellarminum, de Henri'ura , supra. Quibus addo ud. Coninch. dict. ac. dub.9.N Layman traei. I I. cap. . Et quamquam Vasquerdist. a. cap. 6. de insitutione diuina esse numerum illum ternarium sentiat,& doctissime
probet, non negat tamen si unus tantum consecret, valere consterationem .
Nune locus est capitali quaesioni. Quid nimirum interiit inter Apostolos. & Episcopos Apostolorum successores Id autem interest, quod Apostoli immediate sunt a Chri-so electi ; & ab illia immediate potestatem
acceperunt, quam nec tollere , nec minuere .
154쪽
i De Clauibus Petri, &potestate Rom. Pont. I 33
nee mutare poterat Petrns , quemadmodum multi, Ee idonei Authores docent, Duc OD. Thoma in cap. I r.epist. I. ad Corinth. de Bonaventura , Alberto , Durando , de aliisseho lassicis in η. dist. s. dio. & 24. Caietanus tract. de aut horitate Papae, de Concilii cap. 3. Solus in m dis .et. Vargas libello de hae quaestione , Bellarm. de Pontifice lib. q. cap. 22.s . aq. & Henriquo lib. 3. de menit. cap. s. Aa r. par a. l.η. cap. II. & lib. 3. cap. 3 o. &Barbosa cum multis r. par. tit. I. cap. I. Epid
eopi autem, nee sunt immediate electi a Christo, nec donati potestate, ideoque eorum iurisdictio alterius est conditionis, quam Apostolorum. atque adeo stringi, de coerceri potest a summo Pontisce, sui est si cessor Petri, quemadmodum distinctius sequenti
PFrspicue . accurate . de succinte, utrum que agemus. Primum statuimus Papam Detri, di Episcopos Apostolorum successoresese . quod proxime ostendimus ex Patribus S Seholasticis, S ex Anaeleto, prohat Vaia quer diu. 39.ca 3. num. 29. Deinde quaerimus, cur Papae omnem prorsus, quae in Petro fuit .suecedendo iurisdictionem,aecipiant, Episeopi autem succedendo Apostolis, non omnem , quae in Apostolis suit potestatem
sumant 8 Ratio dubitandi est . quia si Papae, uod Petro succedunt pares Petro . eui succeisun existunt. Episcopi item , quod succe dunt Aposolis, pates illis esse debent. Cum ratio successionis id videatur postulare, ut suceessor in totum succedat. Quod si id verum non est , cur non . vel Papa in Fartem succedit . ut Episcopi, aut Episcopi in totum non succedunt, vii Dapri Ratio itaque huius diuersitatis inuestiganda est, de pro aerenda. Est autem huiusmodi. Quia Papa sec. cedit Petro . vii principi, di pastori ordina. rio . cum quo non expirat iurisdictior at vero Episcopi succedunt Amsolis . pastoribus, de principibus delegatis, cum quibus exspirat iurisdictio. Unde Papa Recedit in eamdem prorsus, ae integram uirisdictionem . vi sit ordinarius pastor. At vero Episcopi non succedunt in eamdem iurisdietioinem Ap
stoloruin . nee eam , vel integram, vel inde pendentem habent Ita docet Couarruvias regula peccatvinpar. a. s.9. de Solus dispiat. an. quaest. . art. r. N Besarm. cap.as.& Suarra de enit. par. a. disp. 1 s. feci. I.de Barbosa tit. I.
xap. r. Qilia autem iurisdictio Apostolorum
fuerit delegata, personalis , ac ex priuilegio patet, quia erat iurisdictio annexa munera Apostolico, quod erat perionale. unde exesi cia persona exspirabat, nec enim alij mstoli praeter illos duodecim fuerunt. At vero iurisdietio Petri fuit ordinaria. Ee constans. de ad regimen Monarehiae Eceles ameae insti
tuta, proindeque ultra vitam, statumque per sonae duratura. Apparent autem quaedam
huius diuersitatis sigra in Evangelior nam Christus saepe, ae perspicue Petro huiusmodi
potesatem dedit . iam illum petraira appellans . iam e laues tradens, iam fratres suos confirmare Iubens, iam passorem constituensrquae omnia continent quiddam sublimius, Ea excellentius: at velo Apostolos generaliter semper Christus, & mimis expresse institute Episcopos, & pastores, quo significauit eam, quae inter ipsos. & Petrum erat disterentiam, circa suturam post se in Ecclesia potestatem. Est tamen contra huiusmodi doctrinam validum argumentum. Apostoli habebant potestatem eligendi, & creandi Episcopos, illosque propria authoritate a Christo accepta creabant, uti fatentur Suarer , de Bella ininus. Αχω. 8e Bamosa proxime adducti. N constat ex actibus Apollo lorum, Apocalypsi , de historiis Ecelesiasticis. Isitur ii tabant Apost Ii iurisdistionem ordinariam. eamque Episcopis a se electis eommunica runt. Respondetur verum quidem esse Apostolos spiscopo errasse . de Ecclesias iss gimbernandas tradidisse, sed non cum eadem ,
quae iisdem Apostolis inerat iurisdictioni.
haec enim cum esset ex priuilegio, de person lis non poterat ad alios transire. Ordin antquidem illi Episcopos, ct iurisdictionem idoneam .di aptam dignitati dabant, sed quae
ipsam dignitatem ex natura sua sequebatur, non autem eam. quam ipti acceperant a Christo . Quod apparet ex eo, quod ista tum et oio'. tum iurisdictio deinceps in Ecclesti , varie se habuit. de ad Ecclesiae arbitrium a commodata est. Cum Episcopos interdum Clem linterdum populo, interdum principibus licuerit pro temporum varietate instituere, Be creare . vii late, de accurate demo stat Barbosa est. i. e. 3.& BGad illa in Politala. cap. Ig. 8e Alaedus de eieci. cap. . Sive id eu permissu Pontificum fuerit, siue non, nihil enim hoe interest ad statum praesentis quae uicinis. Ae ita respondent Authores paulo ante hos eitati, de inprimis SuareZ dist. dis.
Confirmatur responsio ex eo, quod eum Apostoli habuissent iurisdietionem a Chrisso immediatam. v bivis in toto orbe vellent, aevbique fundare. re regere Ecclesias poterant. nemo tamen Episeoporum ias succedentium habuit eam praerogatiuam, sed singuli priuatis Ecclesiis praefuerunt. nec extra eas, quid. quam sibi arrogarunt . unde alia aliis plus, minusue ex Apostolorum instituto late , uti Patriarchae. Λrehiepiscopi. N Episcopi imperitabant .. pre omnes, quidem certis, Aestatis se terminis continebant. Soluta obiectione ad quaesionem pr priam accedamus, quam per.conclusiones transgimus. Prima esto, Episcopi potes
rem ordinis Episcopalis immediate a Chri sto accipiunt, de in eo quidem pares Aptam Iis sunt, de summo Pontifici. Datet ex Diuo
Thoma a. a. quaest. 39. de Azonlib. cap. 3o. α Bellam. lib. . cap. s.& Henrique E lib. I cap. 23. Ae Suarer dist.2s. sect. I. N Alredo de Episcopatus Origine cap. I .di Barbosa citato.
a potesas Urdinis est ad conficienda Sacramenta, haec autem est omnino diuini iuris; ergo dati nequit, nisi immediate achristo Secunda concluso. Consteratio Episcopi , ι
155쪽
leopi . etsi Epistbporum , tamen immediatὰ pr edit a Christo. Liquet, quia eonsectatio est iuris diuini. Ae peream eonfertur ordo , & est via ad habendam po- restate in , & Iurisdictionem annexam iuxta
art. . ordini Episcopali ergo non potest non esse Christo et si instrumenta humana snt; Id enim non tollit, quominus consecratio Deo sit. Ex quo sequitur similes esse in eonia seeratione. & Ordine Papa Episeopos quemadmodum etiam in potestate ordinis etreaeorpus Christi verum i Presbyteri Episeopis,
di Papae aequales sunt. Cum consecratio, Aeordinatio sint saeramenta, atque adeo do iure diuino. Qusmadmodum obseruat Su ter diu. 23. sese. I. 3e tradit D.Thomas opust. I p. eap. Ac ex eo Victoria in relect.de potest Eeeles. relect. I. Ae Soto de Iust. l. Io. quaest. I.
art.3. 3e tenent omnes Canonista, quos adduiacit Alredus cap. 8. Itaque tota controuersa
vertitur ad potestatem iurisdictionis, de qua
Tertia eones uso, Potestas iurisdictI
nis. tquae datur Papae. immediate a Christo sumitur, quae autem Episeopis eoaeeditur a Papa immediate accipitur. Ita Authotesplo2imὰ eitati. duce D. Thoma a. x. q. 39.
art. 3. & in η. dist. I 9.quaest. I. art. 3.& dist. Io. quas. I. art. quaest. 3. ubi Soto quaest. .art. 2.qti fin. Caietanus I. opust. o. I. cap. I. Turreis cremata in sum. de Eccles. l. a. cap. sq. Iae
halius I. Io. de Coneis . art. 7. Medina C do consess. quaest. 3 s. & Couarruvias Regula peccatum, suarea disputias . sect. r. Valentiato m. q. disput.7. quaest. IO. puncto α. Barbosatit. I. cap. r. & Henriqueet lib. I .cap. 23.
Quoad primam partem probatur primo, quia Summus Pontiliet sueredit Petro tam-ruιm passori, di praelato totius Ecclesiae oriainarior igitur a ouo Petrus accepit. ab eo potitise, habet iurisdictionem, sed Petrus a cepit Christo ; ergo N ab eodem Ponti sex accipit. Secundo Ponti sex est eaput Ecel sae, quae instar Monarchiae gubernatur, igitur debet habere iurisdictionem ordinariam in se, tamquam in eapite, & λnte. Tertio. Pontifici, aeque homines dant, neque adumunt Potestarem, quod signum in potesatis a Deo acceptae, igitur hdie immediate a Deo consertur. Hane doctrinam tradit Innocenistius I. epist. ad Concilium Carthaginense o I.
Inter epistolas Augustini. & ad coaevium Mileuitanum Augustini s3. & Leo servi. 3. de inmunptione sua, quos citat, & sequitur Bel
Iarminus cap. 24.& 13. Addo In Men. III. In cap. nouit. de iussie. Potestas , inquit, nostra
non est ex homine , sed ex Deo. Secunda pars eonesusionis suadetur .rpiseopi non sunt Ponti sei pares, sed inse riores Ergo debent ab eo iurisdictionem accipere. Secundo, suta s a Christo Meti perent , ideo esset, quia succedunt Apostolis.
sed hse ratio non urget. ergo non accipiunt
immediate Christo. Minor probatur . nam Episeopi non succedunt Apostolis in munere Apostolatus , sed in ossicio pastorum t at onfierum pastorum est subditum Pontifici Maximo , qui est Summus, di Ordinarius Passor representans Petrum , cui dictum est 1 Pasce
Oves meas; l quod ille quidem ossicium nouaccepit prxcise uti Aposolus, sed uti eaput, ct prineeps Eeelesiaet qua ratione ad succeia
res transit, ad quos tainen Apostolatus non transuit. Tertio, quia Episcopi,& eonfirmantur a Pontifice, di certis sedibus destinantur . & mutantur, & promouentur. &eorumdem potestas ab eodem interdum re stringitur, & coercetur, interdum augetur,& amplificatur. Hoe verδ patet ex uti antiquissimo Ecclesiae,& Doctrina Bemardi epist.
sed contra obiieitur, quemadm dum
Episcopi a Pontisee eliguntur. & confrinan tur , ita ' ponti sex eligitur ab hominibus, de ereatur , igitur si is cum ab hominibus et II tur , de creetur, aecipit iurisdictionem immediate a Christo, etiam Episcopi, quamuis a
pontifice eligantur,& confirmentur a Christo non ab illo iurisdinionem habebunt. Respondetur Illud inter Pontificem, de Episcopos interesse , quod in Pontifiee Romano electio, Ze ereatio non est ratio conseis
tendi iurisdictionem, sed est conditio . sino
qua non daretur a Christo. eum autem ponitur . immediate a Christo consertur. Nec enim homines, qui eligunt habent illam pa- palem, ad quam papam elisunt potestatem .i Nemo quippe potest plus iuris transferre in alium, quam shi comtetere dignoscatur. Regul. 9. in I. I At vero in Episcopis ipsa electio, Ad confirmatio est ipsamet ratio constretidi iurisdictionem . Sed adhue quaritur huiusce diseriminis ratio . Respondeo eam esse, quod pontisex aecipit iurisdictionem in totam Eeclesiam superioris ordinis , de spiritualem, quae non potest dari ab hominibus. eum non sit iacultatis huinanae, sed potentia diuitiae . At iurisdictio Episcoporum eum sit priuata Ecclesiae, di supponat in Pontifera
diuinam a Christo acceptam potestatem, P test ab eo conserti, cui iam communicata est.
quamquam homini, diuina illa dignitas , de
potestas . Quare cum dare nemo queat, quod non habet, homines pontifei electo non dant supremam illam , qua carent potestatem . At
vero ponti sex eum habeat a Deo, Ad diuinam agat personam, potest illam Episcopis conia
Hine apparet in causa utriusque huius potestatis Episcopalis . N Pontiqealis distin
cito . quod altera sit immediate a Deo, altera a Deo interuentu pontificis i unde sequuntur essectus omnino diuersit nam potestas pap iis nulla ratione adimi, minui, mutarive aluoquam potest; estque omnino certa, conis ans, generalis, At vero Episcopalis potesta pontitice augeri, minui, tolli, ac interdum ipse Episcopus gradu moueri. Hiae est, ut
ab Episeopis ad pontificem prouocari possita Papa non possit, quod is in supremo est dignitatis fastigio constitutus,hi in eradu evia toeati . atque adeo ille supra homines, in ximus Deo, hi lina hominem proximum Deoi 3 de re optimὰ Paludanus tract. de
potest. art. s. Ae Hervaeus opusculo de potest. Pasti. N Auctores in cap. nono distat. & in eap. translato de constitutionibus, & Bellaria minus . Mor. Suarra, de Barbosa citatii &
156쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. I
Nolina tract. . Bannes 3. a. quaest. I. ara .r . dub. . de Lamaan l. I. tract. q. cap. I.
Illud minime praetereundum: Episcopos, etsi iurisdictionem a Pontifice accipiant, esse tamen ordinarios Pactores. & habere ordinariam in suis Ecclesiis iurisdictionem,quam subditis aliis delegare possunt. vii animaduertit suarer, & Aror. quod cum certum sit, eius tamen ratio minus apparet. Aliquam hi duo auctores asserunt: ego iustam prostro,
potestas Episcopalis In radice diuina est, cum nitatur ordine diuino Sacramento a Deo instituto , sitque spiritualis, & sacra. non humani iuris , sed diuini. Quare etsi immedia
te a Ponti see conseratur, non consertur ab eo tamquam a persona humana, sed tamquam
a Christi Vieario . de Dei personam gerente,
igitur eum datur. nomine diuino datur, non humano; atque adeo non est delegata, sed ordinaria . ouod etsi ab homine datur . ea tamen non est humana, sed laeta. A ordinis aliatioris , cuius Pontifex non est Dominus, sed administrator. Quam ratiocinationem alimrum auctorum nomine amplisseat, & commendat HenriqueΣ l. 3. de poenit. cap. s. Ego antequam &alios. & illum viderem, apud me so aut . eamque illorum auctoritate denuo confirmaui.
Tt quoniam his iam dictatis reum aliis studiis operam darem incidi In literas San-ciissimi Patris Ignatij de Lovola, ab eodem ad AEthiopia Regem, Claudium, quem AbaLsinorum Imperatorem, de Praeteiannem vulgo dicimus captata occasione missi ad eum cum
duodecim sociis; Primi societatis Patriarichae Ioannis Nonni narreti Lusitani scriptas quarum argumentum ess dignitas, At auctoritas, di potesas suprema Romani Ponti seis, in illas attente legissem , comperi diuinae
plenas esse doctrinae , ac miratus sum tam
paucis lineis omnia, quae a me hie suse, alijsque sunt dicta, ita comprehensa. ac exposita, vi nihil, quod ad causam faceret praetermissimi lino cuncta, quae diu poterant Oecupata cuti atque adeo ingentem in ljs, ac pretio- sunt thesaurum contiueri. quem Lectoribus violistrari volo, ut eo fruantur. de tacto eo compendium cum maunodacrae eruditionis
quaestu saxiant. Habetur autem haec epistola lib. is. Historiae societatis Iesu seriptae a Patre Nicolao oriandini ornatissimo scriptore. Cuius ad illam verba praemitto l Et sand. inquit Ortandinus, eatum hic ego literarum
exemplum. quoniam non vulgatem prudentiam continet, atque doctrinam non grauate
licitudine, ae reici, quem illi Crealprnoster, ac Dominus dedit gloriae saucii
sui nominis, de salii tis animarum, quae uni is
iuri eius filia pretiola languiue, ta vita re
demptae sunt, non semel ostendit mihi per luteras pergratum sibi fore, ii E Religiosis nostrae minimae societatis, quam vocant Iesu, duodeeim viros designarem, quibus illo Patriarcham virum, duos Coadiutores pariter , & successores elineret, iisdemque a Summo Christi Domini nostri Vieario suppliciter
peteret auctoritatem, & ius, quo iure ad suas ouisque partes rite obeundas, ips cum face dotibus alijs in tuae eelsitudinis regna transimitti possent. Ego, pro eximi; s inter ceteros Christianos Prinei pes, eiusdem Sereni ssimi
Regis Portu galliae meritis erga Societatem nostrana 'niuersam . nostraque vieissin omnium in illum obseruantia , R pietate , feci quod iusserati consillioque sequutus numerum , qui Christi Domini nostri. Apostolorumque eius collegium restri praeter ipsum Patriarcham, sacerdotes duodecim supplementi, ae velut seminaris causa et corpore iam sero cunctos excerps qui ad subleuandas, iuuandasque animas tuae celsitudinis imp tio , ac ditioni subiectas sese, vitamque suam
in Omnem Iahorem, atque discrimen osse rent. Atque hoc libentius parui, quod praecipua quadam alacritate sentio me, sociosique meos omnes ferri ad obsequium , di cubium eelsitudinis tuae, haud immerito: quippe quae inter tot circumfusas undique nationes
infidelium, S hosti uin nominis Christiani, vestigias maiorum suorum insistens adtonis seruandam , ac promouendam Clitisti Domini , ae Dei nostri religionem. R gloriam diligenter incumbit. Quam ipsam ob causam
optandum suerat uti adhaec tam recta tum celtitudinis studia, conatusque, subsidium accederet spiritualium Patrum, quibus di legitima potestas ab hoc sanctae Sedis Apostolieae factigio derivata, & fidei Christianae pura. 5:wncera doctrina suppeteret, quae nimirum duae sunt claues illae regni coelorum, quas Christus Dominus noster s. Petro. & omnibus, qui deinceps in eius erant solio sessuri promisit prius, dein ipsa re tradidit. Promi, sit tantummodo cum ad eum dixit ut legimus apud Ditium Matthaeu in Evangelista moEgo dico tibi, Quia tu es Petrusi, A super hane petram aediscabo Iedlesiam meam . &tibi dabo claues regni coelorum; S quicquid solueris super terram . erit solutum. S ita cf-lis. Tradidit, ac promisi a patrauit, cum post
resurrectionem , antequam in coelum ascenis
deret, suscitatus ex eo ter quemadmodum amrmat D. Ioannes Euangelis G si moti Batia
Iotia diligis me plus his subi uiri itin singula
responsa, Pasce oves meas: committens illi non partem aliquam ciuiuua suarum, sedi tum prorsus gregeux uniuersa eum plenitudine potestatis, ad alendos vitali Christianae religionis pabulo cunctos ubique fideles, eo denique ad coelestia sempiternae beatitudinis Iascua perducendi. Ac citeris quidem Amisolis auctoritatem Christus Dominus noster impertiit delegatam, ae veluti extra ordinem: at S. Petro eiusque successoribus ordinariam dedit, ac plenam; uti ab hoc summo Pastore, tamquam a fonte reliqui animarum Pallores
peterent, eidemque acceptum ferrent, quicquid onmino iuris ad suum quisque munus , ac regimen obtinerent:quod olim adumbrasse per Isaiam videtur Domitius, eum de Eliachim
157쪽
ehim loquens pontifice mar Imo, At dabo. Inquit clauem domus David super humerum eius, & aperiet, L non erit, qui elaudati dic laudet, Ae non erit . qui apertate quo videis licet po figuratus est Petrus,eiusque sucee Lores, quibus datam integram potestatem
deelarant claues , eonsuetum utique syinbolum & ins ne pleni, atque.absoluti d minii . Quae eum ita sint, celsitudo tua gratias debet ingentes Domino Deo non to quod ipsa regnante, potissimum dignatus suerit
istis nationibus mittere veros animarum Da-sores , qui a summo pendeant Pasore, ac Vicario, quem reliquit in terris Iesus Christu Dominus noster i & quantam eumque habent potestatem . quae sane perampla est , hane ab eodem illo Vicario totam acceperint. Nec sine causa Patri, Auoque tuae celsitudinis displieebat sumi ab urbe Alexandria Patriar- etiam quippe scuti diuulsum a corpore mem-hrum. neque motum, neque sensum, neque
omnino vitam a corpore accipit suo ita Egypti ux Patriarcha sue ille Alexandrit , seu Memphi degat, eum schismaticus sit, ac dis iunctus ab hac sacrosancta Sede Apostolica .ci ab Ecclesiae totius capite Pontisce summo, videlicet vitam gratiae , & pastoralem auctoritatem , nec sibi recipit ipse, nee alteri cuipiam valet legitimam impertire. Eccles a
namque catholica, una tantum est in Orbe sterrarum , neque fieri potest , ut alia Romano Pontifici. alia pareat Alexandrino . Uti spo
sus eius Christus unus est, se sponsa illius unica. de qua Salomon ait in Cantieis expersona Chri si Dom ni nostri r una est c
lumba mea. Et os eas Propheta , eongregabuntur filii Israel, ac sili4 Iuda pariter. & pinnent sibi eaput unum 1 3c in eamdem sententiam multo deinde post S. Ioannes . Fiet, inquit , unum ouile , de unus Pasor. Vna erat quemadmodum in Genes legimus Arca Noe, extra quam nulla omnium salus. Vnum tabernaculum quod fabricatus est Moyses. Vnum Hierosolymae templum a Salomoneis conditum; quo in templo sacrificare S ad rare oportebat. Vna , cuius staretur iudieio Synagoga. Haec nimirum omnia Ecclesia d notabant , qua una est item : extra quam nihil boni. Etenim qui cum eius corpore eon iunctus non fuerit, nempe nullum a Chriso capite reeipiet influxum gratiae vivifieantis anima se praeparans ad felicitatem aeternam . Huiusce unitatis declarandae eausa. eontri quosdam haereticos in sumbolo eanitur, credo unam sanctam Catholicam N Apostolicam Ecclesiami clamnatusque a sacris Concili serror est, priuatas Ecclesas, ceu Alexandrinam , Constantinopolitanam, aut similes dari . quae eommuni omnium capiti subiecta non sint Pontitici Romano, ex quo perpetua
serie a sancto usque Petro qui Christi D
mini Iussu , uti a D. Marcello Martyre traditum est, Romanam elegit sedein . ea inque suo eruore sanciuit 4 perducti Romani Pontifices leatii Christi ei tra controuersam a tot. ac tanta sanctitate Doctoribus latinis, graecis, omniumque nationum habiti, a S. Anach retis . Episcopis, S alias consessoribus adoraisti ; tot signis, atque miraculis, tot denique smartyrum , qui in hac fide. de unione sanciet Romanae Ecclesiae vitam profudere, testimon Io comprobati sunt. MerIto Igitur eonsentienti Episcoporum omnium voce, qui ad Chalcedonensem conuenerant synodum, Pape Leoni pariter acet amatum sanctissimus,Ap stolieus, uniuersalis. Et in Constantiensi da innata est haeresis negantium super omnes, di singulas omnIum terrarum Ecclesias Prim tum Romani Pontificis eminere. Ad quas tam disertas, franasque Patrum sanctiones. atque deereta . Concilia quoque Florentini, quod sub Eugenio IV. praeter alias nationes a Graecis, etiam Armenis, & Iacobitis tanto studio celebratum est, in hae verba accessit auctoritas. Definimus sanctam Apostolieam
Sedem. 3e Pontificem Romanum in uniue sum orbem tenere primatum . ae laeeessorem
esse Petri , de verum Christi Viearium, totiusque Eeelesae caput. Et omnium Christianorum Patrem, de Doctorem existere. Et ipsi in B. Petro, pascendi, regendi, subernandi vitia uersalem Ecclesiam a Domino Iesu Christi potestateni plenam vile traditam. Iure igitur serenissimus Re 2 Dauid tuae eelsitudinis genitor, misso ad obsequium Romano Pontisci deserendum legato. sanctam hanc Sedem omnium matrem,ac principem agnouit. Cumque alia multa, & praeclara ipsius pariter. &tuae eelsitudinis acta numerentur; tum duo hae eiusmodi sunt, ut eorum praestantiam nulla unquam Oh scuratura videatur obliu Iorae proinde ab omnibus, qui sub isto vivunt imperio immortales auctori honorum Omnium Deo debentur gratiae pro tam sngulari in eos benescio, vestra duorum opera, industria, virtute collator cum alter omnium primus se in illius potestate . qui Christi vices
gerit in terris perpetuo fore prosesus st: a ter item primus datum ab eodem Christo VLcatio Patriarcham verum . ae legitimum sacrosanctae sedis huiuste filium in sua regna r duxerit. Etenim s in magni euiusdan nescii loco habendum est , insitos esse coris
poti mystico Eeelesiae eatholicae, quod a Spiritu sancto vivificatur, ae regitur, quam teste Euangelissa idem spiritus docet omnem veritatem l si eximium est munus, lueem sans d ctrinae intueri. & Eeelesiae fundamentis insistere, quam Apostolus Paulus ad Timotheum scribens Domum Dei. columnam, de firmamentum veritatis appellat, eui se promisit in aeremum atare Christus Dominus. Inquiens Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi, ut legimus apud Matthaeum Euan stelisama est sane cur sine fine gratulentur iitae nationes Deo Domino. & Conditori nostro. cuius prouidentia per tuam , parra tisque ieelsitudinem, tanto illos bono di gnata est: praesertim cum iure meranduin sit. ex hac ipsa conciliatione, eonsensuque sore, Christo Domino moderante, ut cum spiritu libus temporalia quoque incrementa non sine
amplificatione Imperii tui, de hostium abiectione proueniant. Sacerdotes, qui m it tuntur isue omnes quidem, sed praecipue Patriarcha , Coadiutores rue , de suceeubres eius duo, spectata admodum virtute sunt, de no-sra in Societate probati per omnia; ae m-pter illustrem charitatem. de exquisitam , reiaciamque doctrinam ad hoc tanti momenti
opus adsciti. Neque vero illis animus in id ipsum, aut alacritas deest, haud leui concepta
158쪽
De Clauibus Petri, dc potestate Rom. Pont. 137 2
pta fiducia, labores suos ad Christi Domini
gloriam, tuae celsitudinis rem, animarum auia xilium pari cum Operae pretio collocandi.
Humanae quippe salutis amor illos , & Christi Domini aliqua saltem ex parte imitandi extum ut at studium: qui cruciatus, ae necem sub-nt volens, ac libens , uti mortales ab aeternaealamitate redimereti aitque per Euangeli-ham , Ego sum pastor bonus , bonus Patior animam suam dat pro ovibus su is. Hoc exemplo incitati Patriarchi , 5: csteti parari veniunt , non verbo dumtaxat, consilioque , &spiritualibus adiumentis ; sed ipsa morte, si
res serat, periclitantibus animis opitulari. Tua celsitudo quo interiorem illos ad consii tudinem, ae familiaritatem admiserit; eo maiorem , ut spero, capiet in Domino voluptatem . Iain vero quod pertinet ad fidem , ac pondus eorum . quae ab ipsis vel publice,
vel priuatim exponentur, non ignorat celsitudo tua, omnium, quaten s rite legati sunt,
sed Patriarchae praecipue dictis , Apostolicae fidei pondus , S auctoritatem incile t ac perinde illis, de Ecclesae credi oportere; cuius ab ipsis interpretanda sunt verba, di sententiae. Et quoniam Christi fideles cuncios Eeelesiae
firmiter assentiri, eiusque decretis obtemperare ; de , si quid existat ambiguum , aut obseurum eamdem consulere necesso est non dubito,quin tua excellens pietas, probitasque publieo edicto curatura sit in suis regnis , vi omnes omnium ordinum homines, is ira Da triarchae ipsus , tum eorum, quos ille sibi substituet, dicta, praecepta . responsa citra vllam dubitationem sequantur. Conflat ex Deuteronomio de controuersis omnibus, ac nodis ad synagogam Ecclesiae praenunciam
reserri solitum . Hinc illa quoque Christi Domini verba, super Cathedram Moysi sed . runt Seribae, de Pharisaei: id ipsum in proue
hi js docet sapientia Salomonis cum ait : ne dimittas praecepta matris tua ea est Ecclesia) & alibi, ne transgrediaris terminos,quos
posuerunt Patres tuli is sunt eiusdem Λntistites. Denique tantum Ecelesae suae tribu I, ae deserti vult Christus Dominus, ut per sanctum Euangelistam Lucam aperte de nunciet: Qui vos audit, me audit; qui vos spernit, me spernit, Ad per s. Matthaeum, si Eccles atra non audierit, si tibi sicut Ethnicus , di Publicanus. Ex quo apparet, ne aures quidem prς-hendas iis, qui alienum quippiam a sensu. 3e interpretatione Catholice Ecclesis attulerint, sancto quoque Paulo In epist. ad Galatas id ipsum premonente, eum ait: sed licet nos,
aut Angelus de ectio euangeliret vobis, priterquam quod Euangeli rauimus vobis, anathema sit. Ad summam hoe idem sancti Doctores, Conciliorum Canones, fidelium Omnium consensus, de consuetudo plane demonstrant. Ae vieissim Patria retiae, ac soci s pariter omnibus certum est, fixumque, tuam eel studinem assiduo cultu , submissione , atque etiam quoad fas . piumque serat, indulgentia prosequi. Nos vero quotquot in siniae terris , minima nostra societate retine mur, tua celsitudo ad omne obsequium in Domino parati minos habeat. Nostris quidem certe precibus, x saeris ei s , ut iam insiluimus, Deo sipplicare pergemus, Ut regiam celsitudinem tuam , regnumque istud amplissimum in sancto Christi famulatu conseruet: detque illi ita transre per bona temporalia , ut non amittat sterna. Idem ipseo Deus, ac Dominus noster omnibus nobis ast sanctissi in ipsius voluntatem, di clare cernendam , 3e rite exequendam perpetuum lumen , ac vires pro sua infinita bonitate suppeditet. Romae . Kalendas Martias a ues..' Hae epistola non sine numine lunatio dictata,& seripto abundὰ eum Catholici confirmantur , tum Haeretici reselluntur, de a n bis tradita doctrina pondus , de robur auctoritatis aecipiti nullum enim in nostris diste lationibus versatur argumentum, quod in eci
desideretur: ut ea nobis 4 cio lapsa esse videatur 4
159쪽
si uoad Episcopatum Romanum , s Clauium ordianariam, tor Pontificiam Potesatem nouo aqualitate recens inducta.
f i ' ρ ρ Rm semper i Gallia opinionum serax. Has eum genius gent Ill
selix, R facilis, tum doctrina exquisita, & multiplex pariunt, & ferunt. Inter alias Innoeentio Ponti iee, dum ego Lutetiae Parisiorum versarer . prodiit haec de Dupli es Romanae Ecelesiae capite Petro ,& Paulo, imo Paulo,& Petronoua, & insolens opinatio. Author illius An Onymus. Sive quod non est ausus se proderer siue ne suo nomine doctrinae ossiceret. Mens, quantum ego tum coni cere potui nee enim inquistione abstinui) non tam quid sentiret ipse proferre, eum aliud pland sentiret, quim illa obiecta Romanis sententia, iis nego tium facessere, ae eorum studia in Calliam certis de causis intenta , alio auerteret ut quasi intentato sbi vulnere se eos ligerent. seeum habitarent, shique eonsulerent. Nisi sorte suit
Romanorum ingenia experiri, an multum, & quatenus eo doctrinae genere valerent; quo Galli sane excellunt. Hae meae tum coniecturaefuerunt: nee inanes , nec temerariae. Blas anni eo sequentes probarunt. Meedit quippe Anonymus respondendi in Romanis studia, nee ipse se mouit acceptis responsis L peeinde ac ad se nihil attineret consutatio . cum iam voti sui comis pos tentantio ingeni a. de auertendo meates factus suisset . suique Laboris, quem sibi propo. fuerat .sti, tum percepisset.. verum quoniam . illa , quamqvam noua videretur , opinio , praeiudieata lam olim fuerat quorumdam heter Oxorum sententia , M ansam dederat Nouatoribus hane viam atri piendi ad Romani Pontificis dignitatem , di potestatem impugnandam, uti ego postea in Anglia sum Londini expetius . operae me pretium facturum putaui, si quoniam dabatur oceas ostri. hendi de Clauibus Petri, huiusmodi quassionem susci perem, quae cum iis ita nexa est , ut eam ad se vendicent, di pondere ipso trahant. Equidem fateor, me cum de Clauibus agereno. illarum fuisse ad hane, quoque eontroversiam agitandam tinnitu excitatum. Nee potuisse non respondere monenti . Et quamquam seio viros doctissimos hic Romae iustos hac de tela, commentarios edidisse, quibus ego vix addete qui equam possum , non inutilem tamen meam fore operam erissimo, quod ita sim scripturus . ut haereticis obuiam eam, & quae inde aecipere in usum suum volunt, quasi es manibus extorqueami di nonuulla sim de meo , uti soleo penu allaturus: & ut neutrum horum esset , alio syli genere denso, Meui pugnari usurum me profiteor , quod ad culpam, si qua mihi imponi posset, utcumque purgandam satis opinor fuerit. Statum primum quaestionis proponam . Diuidam in partes suas. Singnias distine e tractabo . Examinabo multa . secernam quaedam . Reponam alia. Multa quae nostri aduersarii liberalius dant. negem. Aria eontra , quet parcius concedunt, largitis donem. Nonnulla s. quae minils excussa, & explicata inuenio . vii illa de Chorepiseopis, uentilabo , di explanabo . Vt certe ineam operam perdam, brevitate consequar , ut haud magnam lectores iactu tam temo potis saetant. na cathedra sederit, ut eam solus occuparat An eontra Patri in simul cum Petro fuerit Ro manus Episcopus,& eamdem Cathedram obistinuerit, & parem Capitis, & Principis E clesiae, di Pastoris aut horitatem,& dignitatem habuerit, ita ut ex amhobus unum caput tu stum, ac integrum coalueriti Hoc seeundum amrmat, & probare contendit Anonymus Callus, & quidem quaestio ferme tota de facto est, di potius testim Ouiis scripturae Patrum,
S lom Petrum esse Capas, o Pristis mcatholica Ecclesne . ST tus Quaestionis est, utrum Petrus so
160쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. I 39
trum , re Conet Iliorum, quan rationibus te minanda . Si Euangelia expendantur nullum
tectinionium Paulo sauet . Si acta Apostolorum . & Epistolae, loci quidam sunt , qui via
dentur fauere Paulo. Hos Anonymus diligenter collegit. His nunc ego abstineo,quia ad obiectiones reseruo . Pro Petro autem seripturae loea non assero, quia id alias Meuia rate egi in Tessera Ponti seia Londini excusa aduersus Thomam Anglum. Quod attinet traditionem, constans ea
est Romanam cathedram solius Petri sedem esse; nemo est quin ita, & semper audierit,
di senserit, ut vix doctus. qui ante hoc comis mentum Anonymi ea de re quidquam eontrarium acceperit. Id vero ex sessis cathedra Petri tum Antiochenae , tum Romanae, quae inclituta sunt ab Ecelesia, patet. Hre vero soli Petro addicta sunt. Huius autem sisti meminit Conei lium Tetonteum secundum celebratum anno Domini uero . sub Papa Ioanne III. quod habetur tom. a. Concit. p. a. collemctionis Bini j pag. 13o. num. 23. imo de ipla mei Cathedra claniat unam se esse , de unius tantum sedem suisse , nimirum Petti . Roget Galli ea nos suos Ciues Αnonymus, qui Romam venerunt, quot Romanae Cathedrae sint qVnam sedem, de unum successorein Petrum ,
ab omnibus suisse aeeipiet. Verum ne dieat
nos ex trunco,ti vulgo argumentari, asseramus
uiua,& erudita testimonia, initium sumentes
a Pontificibus Romanis, qui in eadem Cathedra sederunt, qui sine dubio norunt ubi sederint ,& cui successerint. Pontifices Romanos appello.
Clemens igitur epist. i. ad Iacobumrtatrem Domini. sue inseriptio vera sit,si uenon, epistola vera est testatur se a Petro Romanam Cathedram cum doeti mentis illustribus accepisse. sic enim ibi apud eumdem Petrus coram coetu fidelium t Clementem hune, inquit, Episcopum vobis ordino, cui soli meae praedicationis, 'e doctrindi eathedram trado.JEt paulo post id muneris Clementi detrectanti, I libenter, ait, suscipe spiscopatus om-eium , maxime quod Ecelesiasti eas dispos-tiones a me probabiliter didicis i. J Eumdem Petrum Apostolum in eadem epistola Clemens I sundamentum Ecclesiae, primitias electorum Domini,& primum Apostolorum I v eat, & in principio Epistolae secundae, se ait; lsicut a Beato Petro Apostolo accepimus cinnium Apostolorum Patre, qui claues Regni ecelestis aceepit. J Nulla prorsus de Paulo mentici hie est, cuius adiutor Clemens fue
Anaeleti epistola prima illud egregium
testimonium praebet. t Apostoli hoe statuerunt iussione Saluatoris , ut maloies , di dissiciliores quaestiones ad sedem semper deserrentur Apostoli eam, super quam Christus uniuersam construxit Ecclesiam, dicente ipso ad Beatum Principem Apostolorum Petrum. Tu es Petrus, di super hane petram aedificabo
Alia item sunt illustriora epistola seeunda , & tertia . Vnum offero ex secunda . t In nouo testamento post Christum Dominum a Petro sacerdotalis ecepit ordo , quia ipsi primo Pontificatus in Ecclesia Christi datus est , . dicente Domino ad eum , tu es Petius , di su-T-.XII. per hane petram aedificabo Ecelesiam meam S e. hie ergo ligandi, atque soluendi potestate in primus accepit a Domino. Caeteri vero Apostoli, cum eodem pari eonsortio bonorem , & potestatem acceperunt, ipsumque Principem eorum esse voluerunt. I Ac nequis
ob hoe quidquam de Iute Diuino primatus ambigeret, se epistola tertia. l Inter Beatos,
inquit, Apostolos, quaedam fuit discretio, &lieet omnes essent Apostoli, Petro tamen a
Domino est eocessum. dZ ipsi inter se id ipsum
voluerunt, ut reliquis omnibus praeesset Apostolis ,& Cephas, idest Caput, I principium
Quare Alexander primus , in prima De-eret ali ad omnes Orthodoxos, s Beatus Petrus , inquit , Princeps Apostolorum in ordinatione sancti praedecela oris nostri clementis instruens Clerum , & populum, ait die.J Cumque postea Paulum nominet. Gentium D ctorem vocat; principem non appellat. Pius I. epist. I. Decret. Christus, qui &hane sanctam Sedem Apostolicam omnium Ecclesiarum Caput esse praecepit, ipso dicente Principi Apostolorum, Tu es Petrus Ic EusN-dem Anicetus epist. ad Epist. Calliae Principem Apostolorum vocat Paulum cum eitet,
Zepherinus epist. i. t Mato , Inquit, Petro dictum est. Quicumque ligaueris Ne . flere liqua priuilegia, quae soli huie sanctae sedi
concessa sunt. JPontianus epist. i. sic eon eludit i Christus Iesus, & B. Apostolus Petrus Apostolorum princeps. IAntherus vn. Decretal. t Petrus sanctus Magister noster, de mineeps Apostolorum de Antiochia utilitatis causa translatus est Romam . I Silet de Paulo. Fabianus epist. i. I B. Apostolorum Princeps Petrus in Ordinatione Clementis &c. I Cornelius epist. I. de translatione Cor
porum petri, & Pauli, Solum i Petrum principem Apostolorum I appellat. Lucius epist. v n. ad Episcopos Galliae,&Hispania . t Literas, inquit, dilectionis ve-srae, quas ad B. Petri Apostoli sedem misistis, J & prope finem . l Dominus fidem B. P
tri non desecturam promisit, Ze confirmare seum Fratres suos admonuit, quod Apostoli eos Pontifices praedecessores secisse semper. cunctis est eognitum . a Pauli nulla mentio. Felix Papa eadem prorsus verba usurpata epist. a. ad Benignum Episcopum . Euthychianus epist. I. ad Ioann.& caeteros Episcopos Baeticae Prouinciae. s Vnum ait hoe immobile sundamentum , una haec se-ltu Fidei Petra, Petri ore consessa: Tu es christus. Marcellus epist. I, ad Episcopos Anti chenae Prouinciae . s Ipse caput est totius Ecclesiae, eui ait Dominus r Tu es Petrus &e. Eius enim sedes primatus apud vos suit, quae
postea,iubente Domino, Romam translata est.
eui, adminiculante gratia diuini, hodierna praes demus die . a De Paulo silentium . Eusebius Papa epist. 3. ad Episeopos Tuscia,& Campaniae . s Benedictus Deus. qui per misericordiam suam Romanam Ee
clesiam B. Petri Apostolorum Principis mcerdouo ditauit . Is a