장음표시 사용
141쪽
assero igitur soli Petro Christi sententiam conuenire. Primi, quia hie est sensus naturalis, et propriust qui enim dieir, ITibi adesignat personam snpularem, eum qua loquituri nee aliam admittit numerus singuis Iaris, in quo est vox , s Tibi. I seeundo, quia hoe . la ibi, versatur ei rea propriam personam Petri, eui munus clauium promittitur . Tertio . quando Christus seeundum phrasim . et stylum Euangelii utitur partieula illa , t Tibi semper I coereet, et stringit fgnisse tum a pluribus ad x nutu, vi non posset ad aliosis tendi: Quemadmodum obseruant intereretes ad locum illum Matthaei l Puella Tibi dico surge . J Et ad alterum locum Lura
dem stylum Christus seruauit erga Petrum eum dies It I Tibi dico I num. 18. et iterum I Tu es Petrus, 3 et nunci s Tibi dabo claues. 3Ineptum quippe esset terminum refrictiuum ad unum , ad alios velle extendere. Si dicanius cum Christus Lucae . diti it Magdalenaes Remittuntur tibi peccata tua, J omnibus mulieribus peceata remisisse . et cum Latroni in Cruce dixit, s Amen dico Tibi, hodie meis cumeris in Paradiso, eunctis latronibus Paradisum aperuisse. Quarto , quia quando Christus multis romittit, & donat, solet uti termino pluralignificante multos r uti cum dicit I Sedebitis, di .os, Eeee dedi vobis potesatem, dabo vin his os, δὲ sapientiam, Dacem meam do vobis .riet vobis, Paraclytum dabit vobis . Mittam vobis i Patre. J Ergo cum dicit, I Tibi, J non vult promittere, vel donate multis, nisi uni
Quinto , quia nulla eerta ratione posset Christos manifestitis. 8e expressius dicere vetile, se uni Petro donare elauem, quam ista ominnino plena, & naturali. Si di eant illud Hα- reti ei alio modo clarius, ct manifestiὐsu sanὸ non poterunt . Nam si uni velint signis eare se dare aliquid, non aliis verbis utenturiquam
iis, s Tibi volo dare, I Si igitur Christus. x Iuit Petro promittere, quibus aliis verbis pro mitteret , quim quae hic expressit. s Tibi da-ho es aues λ JAcido nouum pondus rationis hi, Iesia. tentiae G s Tibi dabo. I maiorem adhue habet vim vox illa, t Tibi J ad exprimendam singularem Petri personam , quam habeat in , priori sententia k l Tu es Petrus, de super hane petram . I Nam cibi nomen Petrus vltra proprium , & naturalem Petri sensum extendit ut ad translatum petrae , unde quod proxime sequitur potest etiam petrae conuenire. atque adeo translatae significationi accommodati, eis semper adhaereat persona singulari Petri, at vero posito, i Tibi, I nil interest inter s da-ho Claues, a quod possit ad translatum senisium pertinere. Quare non desuerunt, qui my si eam signis eationem Petrae secuti, dixerunt Petram esse Christum,uti Glosia inter linearis.& Lyra eum Augustino; vel fidem . At conseiasionem Ipsam Petri , uti Hilarius Nysenus, chrysostomus, Cyrillus, Ambrosiaster , apud ualdonatum . vel longius posito sensu quem- eumque fidelem idi iustum, uti origenes in eum locum . Quas interpretationes nou patitur vox hiet 1 Tibi, I cum si intra naturais lem significatione ua, fle proprio sumatur ieu-D . Quod si quis dicat Istud, I Tibl. I referri ad illud I Tu es Petrus. 3 Et quo sensu dictum
sitit, i super hane petram aedifieabo Eccles ammeam. J eo accipiendum, sTibi dabo Claues,lhoe est sensu mystico 'respondeo idcirco christuin de nouo posuisse terminum, ITibi, ut omnino personae singulari illum addieeret: praeterea hunc sensum 1 Dabo Claues,l minus
apte quadrare in Petrum uti petram figurat eunt petra spectet ad fundamentum, clauis ad imperium e petra ad sustinendnm . Clauis ad regendum . Petrus uti petra, passino sensu aceipiatur, se per quem aedificetur Teclesia. it Minister Clauium , activo sumatur, qui praesciatur Regno Ccelorum I aetque adeo ut lpetra patiatur. vii Clauiger agat. Ex quo apparet multomagis conuenire Petro , ut ἰsngulari habere Claues munus Petrae gerere . Quare s communis Patrum, & inte pretum, quae iam publieam secit fidem senatentia, i Tu es Detrus,& super hane petram, Re. I intellexit de persona singulari Petri, non de communi eaetu Apostolorum , certe nemo non lateatur his uerbis , t Tibi dabo Claues Iproprium unius munus esse, di singulati pro sus addiei, quod nos alios argumentis probare aggredimur.
I tim duras Cloes , idoneis aetα- mentis probatur.
Huiusmodi sunt, qua ad vocis fignisca
tionem pertinent argumenta. Proponam, quae ἡ re ducuntur. Primum esto. Claues quibus, vel iiis, vel potestas, vel eustodia continerur non solent pluribus impertiri, sed i committi . & tradi, cum illa munia, fiduciam dantis.& fidem aecipientis praeseserant: δὲ qui tradit rem subiectam elauiuus. feritare integram , Ad custodire intactam velit Igiture uiti Petro Christus Haves promittebat, uni
agitabat eommittere, non aliis e mmunicare.
Atque id obseruandum diligenter est, Christum numquam Apostolis . eum varias pol satis formas dedisset, Clauium nomine oedi L se, sed soli Petro hae ratione concessisse:quod voluit eonstare, quid inter eum , ae exteros Interesset. Qu*re cum ias multa , de saepe do. nauerit, Clauium semper nomine, viaque stinuit. Nempe communia omnibus concensit, singularia Petro reseruauit. Itaque tam procul est a veto Christum eum promisit Et ues, voluisse donum illud commune necte, de Petrum cum exteris confundere qu na prope est a Fide, hac traditione elauium traerogama tuam Petro concedere, illumque a reliquia secernere voluisse .iseeundum sit. Christus hie dominiumn potestatem tradidit Petro, utὶ verbum .l Dabo. Ismifieat; non congruebat autem, va Christus illud dbminimn pluribus tradoret , id quippe esset non aedificare, sed euetiarere, non instituere , sed destruere . Eequia
enim cum Dominum , aut Principem ereat . multos create vult. aut mincipes , aut Domi
nos Igitur dominium Christus discerptum. de dilaceratum per multo a minime diuidebat.
142쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. Lax
sed integrum . & stipatum, eollectumque uni tradebat . Quod autem verbum, i Dabo , liranslationem , & traditionem dominii signusceti patet ex lege . Traditio, s .de re donata, R i. duo,ss. de preeario. 8e l. tertia,s de aequi. renda possessione r uti docent Authores ibi. Tertium sum Itur ex re , in qua versantur Claues . Ea Renni Cretorum nomine signiscatur . Re primum, Regnum, qui tradit uni, tradit, quod Regnum ab uno Rege, non a pluribus administratur, nam quae adminis rat ut pluribus. Respublica , non Regnum ducitur . Quare elaues illae Regnum hoc loco aperiunt pluribus ingredientibus, claudunt regentibus. Monarchia quippe in Regnum
quadrat, non autem Dem ratia, aut Arist
cratia. quae Principatus plurium ferunt. Iam vero vox t Caelorum, J omnino sibi . indieat sensum singularem, & vetat communem fieri. Sive enim de quo aliis eommodius agemus Eeclesiam , sue Caclum significet, non potest erga Ecclesiam.& Caelum . aut in utroque par omnium esse potellas. Cum Ecclesia una sit, Zt sponsa, Ad columba. quae uni tantum d
sponderi, de destinari solet ; 8d Corpus Christi
myssi eum cum sit purum, de integrum , uno constet capite, fle plura exeludat. verum autem sit adhue multo purius, de integrius natum ex unica Virgine, nee consortium alterius Parentis admiserit. Caelum vero unam,&ν et sectam societatem petiectissimam contineat supra. 8e extra fidem, de charitate. &Beatitate formatam. Igitur erga quamcumq; Petri iurisdictio exerceatur, ea non patitur distrahi. 3e seeari, ne utraque pariter secta in partes distrahatur.
Quartum huiusmodi est . Christus eum se Ioan . io. l Pastorem a ter, de bis, s ostium lvoearet. de ostiario meminit . quem sane Petrum esse iure eonfirmo, eui ad aperiendum . R claudendum ouile elaues data . Non temere di eo, eum Hilarius Petrum I Ianitorem caelessis Regni I vocet, de Doctores eum Ecclesia eodem nomine Petrum, i de clavigeri, de Clauicularis i soleant vocare. Quam praerogatiuam inter caeteros tulisse aut hor est Ber- nardus I lib. a.de Consideratione cap. s. J Vnde de lueo claues uni Petro attributas; nam Christus, ut unus erat Ostii Ioeo, non debuit multos ostio praeficere, cuius si multi Ianit res essent, illud vulgare, de prosanum fieret. Igitur unum tantum instituit ostiarium . uniis cum eum fore designans, quemadmodum, Zeunum ostium erat futurum . Itaque dixit ri Huie Ostiarius aperit,ὶ qua ratione dicendi unum eum esse signis cauit. Quintum se habet. Ex eollatione dum tum Euangelii Textuum aperte colligitur, Christum per claues, Petro tamquam Capiti uniuersalem potestatem dedisse . Noe loeo Matth. I s. promittit se daturum claues. lTibi dabo Claues. I Promisia praestat Ioan. cap. vltimo dieens Petror i Paste Oves meas . lAtqui hoe soli Petro dixit. Ergo . de soli Petro dixit. I Tibi dabo Claues . I Quo arguis mento nihil esse potest, vel aptius, vel soliis dius. Et quod in eo totius rei summa est, vo .lo illud ex omni parte munite . Promissio. rem hie fieri praeterquam quod verbum .l Dabo .i de fututo monstrat tradunt eom
muniter interpretes r impletam autem pro Tore. XII. missonem sui se eap. Illo Ioann Is eorum demisententia est. Ita D. Cregorius lib. 4. epist larum epistola 31. Cyprianus lib.de Vnit. E elisia, Bernardus lib. 2. de considet. & habetur a a. dist. cap. 1. Ad II. eap. in novo, fle ibi Glossa, & Nauarrus de Paenit. dist. s. cap. Ex iis nu. s. de Poggius argumento 3 o. de Suarezdist. 16. de paenit. seel. a. & Graiana tom. q. Controu. .& alii apud Maldonatum. Matth. 6. Quibus addimus Bedam in eap. 22. Lucae. Longiora omitto, breuem Bernardi sentententiam affero: l Tu es, cui claues traditae, cui oues crediti sunt, i Detinde . ac praes ctura elauium idem esset, ae Pastura ovium. Cui prorsus consentit Boni lac ius VIII. extra uag. t unam Sanctam de mai. de Obed. I qui ex ore Bernardi videtur aecepisse. His argumentis constat uni Petro proprie Claues
a Christo traditas fuisse. Cuiusmodi autem hae e potestas fuerit,& quomodo in Petro suerit , de ad successores translata, & in alios derivata, quΣstiones sunt suis locis agitandae.
ObieeIa e .nfra doctrinam positam adducantur , o solatiniar. TR isariana oppugnari solet ab Aduersariis doctrina proposita , quae petro Ct ues penitus addicit. Primo sie, Claues datae sunt Petro ad remunerandum, quod Christi Diuinitati testimonium reddidit, cum dixit.
l Tu es Christus filius Dei vivi, I atqui illud
omnium ore . ac sensu , non solitario, ac proprio suo reddidit, igitur de quod praemium
eonfessionis accepit, id est claues, eommune omnibus esse debuit. Maior est indubitata . Minor apparet ex textu, nam responsio interia rogationi eongruit. Christus vero omnes In terrogauit, suos autem quem me esse dicitis.1
Cum igitur Petrus respondit, pro omnibus respondit, atque adeo , quod accepit praemium , illud omnibus correspondit. Ac ita textum explicant Interpretes. 8e Glossae, qui& omnes interrogatos . de Petrum omnium
nomine eonsessum dicunt, uti Chrysostomux homil. 3 s. in Matth. Hieronymus hic, de A giistinus serm. r a.de verbis Domini se eundum Matthaeum , qui Petrum idcirco i Os Apostolorum, appellarunt: l quibus eoii sentit Lyra,& Glossa ordinaria, Ee Intertiae aris, fle probant nonnulli recentiores. in quibus est Guillia udus hoc loco . Seeundo ita. Petrus cum eonsessus, fit remuneratus est, personam Ecclesiae gerebat a nec priuatum agebat hominem , sed communem Fidelium caelum reptaesentabat. Igitur
quidquid dixit, Ae a epit, non est priuati ho minis, sed Eeclesiae. Assumptum est Ambrosii in prineipio sui Pastoralis. Augustini multis
N ser 1 3. de verbis Domini in Matth. & lib. de Agone Christiano cap. o.&in psalmum iis . N Leonis serm. de Apostolis, quos sequiatur Ioannes Andreas de summa Trinitate cap. I. Ae Archidiaconus 24. quaest. I. & alii. Ergo ad Ecclesiae membra eadem , quae tria Petro est potestas transiat, atque adeo non est vi ius tantiim propria, sed communis.
Tertium huiusmodi. Illa vis. 3e potesas clauium non est alia, quam qua a Christo era
143쪽
possis est illss MAEIs sequentibus . t Quod.
eumque ligaueris super tetram erit Iigatum& in Getis, de quodcumque inlueris super te raram erit solutum, de in Caelis. J ita ut haeeiententia sit paraphrasis alterius. I Tibi dabo
Claues Regni Caelorum. I ut idem virtusque sit sensus, & si primus' figuratus , se eundus proprius, de simplex, quod Patrum , le interia
pretum commune plaeitum est, nosque proximὰ animaduertimus. Cum autem potestas hae ligandi, atque soluendi cap. I 8. Matth. e Ioann. I I. omnibus sit Apostolis a Christoeollata eum dixit, s Quaecumque alligaueritis se dic. At Quorum remiseritis mecata, die. Isuemadmodum ijdem obseruant Antho res, 1 uittit item Claues ad omnes pertinere. Haec sunt . quae contra opponi solent, de possunt argumenta 3 eaque sic soluuntur. Primo damus Petrum pro omnibus respondisse, di os quodammodo omnium suisset negamus tamen eo quidquam Petro, aut de merito, aut de praemio detractum. I modi assaria linus eum uti .Principem. de praerogatiuam aliorum omnium in se causam recepisse, quod ipsum argumento est, maiore illum , quam si
pro se solus responderet, praemio dignum fuisse . Vnde aliud est pro se solum, aliud s Ium pro omnibus responditie. Itaque es isse pro omnibus non tollit, quod solus dixerit:
quo tanὸ in altum Petrus meruit, nulla etiam iacta direndi mora, ne cuti cunctari videretur
testimonium Christo Diuinitatis dedit. Vnde
cum dixerit solus, constat praemiuri . cum pro omibus dixerit, augetur ineritu ias .
Lisi iste, qui unus causam agit communem, publiea in se suscepta persona. is minus meretur , quod de Republica bene meretur .
Qua ratione necesse est assirment, Horatios, aut Decios. aut Curtium, aut Mutium cum se pro patria deuouexunt, multum de merito erga patriam remisisse. Stemus Euangelio. Ecee audito Petro Christus ad eum sermonem conuertit, iis verbis vlus, quae illum a cateris secernerent. Iam illum nominet appellat suo, Simon, Iam Patrem designat, Bar-Iona. I m beatum a Praedicat. Beatus es, non uti alibi, Beati eitis. Sevocat, set uligitque a Congregatione mor tui . Cato, di tanguis non reuel auit tibi, ne avis a sanguinibus ductε confessionem crederet. Vni reuelationem Patris addicit, Pa. ter reuelauit tibi. In in vero sumina vis est,
duod uti Petrus Christo dixerat, Tu es Chris Filius Dei visum eum a caeteris Propheiatis, quorum unum homines Chrιst uineste di reb t , secernςret. ει unigenitum Dei esse Mimatet, ita christo. Pecto dixit, Tu es Petrus. di super b4nc Petram, ne illum cunieaeteris missctat, imo a c/teris maxime diasti tigueret, di par pari redderet. Nihil enim hic posuit Christus, quod non ad secretionem petri a interis 1pς-rςt, Cum vocavit Simonem , qpod δὲ ius er M adiecit sat-Ioiia ,
Deinde Petrum v Mix , quod nomen ipseo Petro indidcrat, cum in eum intuitus dixit, Tu vocabmsi sepb ii: φ quod promiserat, redderet. Totica tu, di tibi, singularitet diaxit, quod gum aς aeteris segregabat. Ac nestio quid vR desidere Fr , ubi nς voto qui dem plus QP rς quisqM in possit. Quou si quod o inu, qM Aposto/c sum ille sensus ςrat ,
omnium illa fuit eonfestio , eur non dixit EvangeIista t smiliter, & omnes Distipuli dixerunt, uri est In Matthaeo cap. 26. N Mareo cap. Iq. Sin autem, quod Petro a Christo tris
tum commune item caeteri erat, necesse
est cum Ch istus paulo post dixit Petro , t Vade Satana, I vi omnes discipuli Satanae appellentur. Sane Petrus suam hic sentcii. riam expressit, nam aliter hie se gessit. quam
alibi Marii. ry. cum dixit i s Eece nox reliquimus omnia. & secuti sumus te. I Vnde hie non tam quid caeteri sentirent . quam- quod sentire deberent, signifieauit. Δ docuit. Verum dator Consessionem hane Petri omnium commune fuisse, quod Christiis omnis interrogauit, vos autem quem me esse diis
citis i negari certe non potest premium misso propritim Petri , quod auctor confessionis fuerit, Tu es Christus . Si enim quod omnes ChrIstus rogauit ad omnes pertinet confessio, quare eumioli Petro dicatur, Tu es Petrus,' tibi dabo claues, non vilius Petri premium erit chm eius unius eonfessio audita suetit
quod si adhuc nolint acquiescere , reponam . quod eonuincat. Nempe locum Ioan .: I. ubi
impleta est promissio. Hic enim Christus
tum Petrum interrogati Petre amas me ἰ &penitus a caeteris distipulis discernitur, Diligis me plus his i nihil hic commune cum reliquis , omnia sunt singularia, nomen, Simon Ioannis, iterum Petre, amor, amas me: p inium, Pasce oves. Vt si fides tuerit Comum. nis, certe amor fuerit singularis i imo α non potuit esse communis: nam Christus praestan. tiam, R excellum amoris quaesiuit, quo dolus
Petrus caeteris praestaret, Diligis me plus his lperinde ac non communem amandi rationem , sed singularem quemdam modum exi.
gerer,quem remuneraret. Quod Om uiuo sinis
gulari Dei prouidentia factinn miti ne quis uti preti extu communis interrogationis fidem
omnium esse dixerat, & primium commune , ita & ansam errandi in amore captaret. Ita que voluit, inducta interrogatione priuata .eon lassionem singularem exprimere . Quo primum penitus soluitur argumentum. Ad secundum respondetur . Augusti misdupliei modo hunc locum exponit, nam is ere sacra ducit, plures uni loco sensus adhibe re. quod sciret Spiritum Divinum esse sensi bus Recundum. Itaque, & de pet sona Petri accipit, uti caput est , & Princeps Apostolo. rum , di de Petro Ecclesiae per Ibnam gerente intelligit. Qui certe sensus non Opponuntur, eum hic secundus inuoluat primum. Eo enitri accepto dicimus Petro item Ecelesiae perso. nam gerenti, siue Ecclesiae in Petro datas esse claues : quod est Prorsus verum, eum in Ee-elesia Christi claues sint. Non sequi autem ex eo, quod sint claues in Ecelesia. Petrum iis
carere , nec Petro adimi, cum dantur Ecclesiae. Petrus quippe tu Ecclesia erat, etsi non puet tota E Iesa. Igitur cium Ecclesiae datae sunt, Petro ademptae non sunt. Imo quod Petro dent , di ille repra sentet Ecclesiam , argumeato est illum caput este Ecclesiae, a quo tota potestas in Ecclesiana emanaret. Nec enim Petrus Ecclesiae personam si isti ueremisi
Princeps, MOderator illius esset. Nana cer
te non quivis priuatus totius Reipublicae gerit perisaam, sed Rex, aut Princeps Itei pa-
144쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. 12.3
hlicae. Praeterea Christus non dedit claues Ecclesiae, ut in eo corpore essent confuse sine ordine, sine diserimine, qua ratione inepta, di inutilis administratio esset, sed ut iuxta eorporis, Ae membrorum proportionem ill rum vis, & potestas dispensaretur in totum, corpus, quo sane modo apta, de villis admi nistratio fieret. Vnde cum Petrus esset caput, caeteri membra, illi elaues, uti eapiti trade dae, aliis pro conditione, usuque membrorum
Quod si nolint haeretici nomine Eccleiasiae, nis eorpus tantum intelligi, ut conlusedentur facilὰ refutabo exemplis. Etenim eum dicimus Romae Consulatus se it, non nega mus Consules fui ise homines priuatos. Ru sum cum dicimus Imperium penes Germanos est, non inficiamur in uno Imperatore esse r igitur eum fatemur elaues esse in Eccle-sa, non ideirco in Papa esse negare possitimis. Quod si velint, ut in Ecclesia ut potestas eligendi personam , cui claues dentur, quemadmodum in Romana Republica, di in corpore ele rum Germaniae est facultas eligendi Consules , de Imperatores , non abnuimus ab Helesia eligi Pontificem, eui claues dentur, cum eo discrimine, quod potesas, R electio Regum, di Imperatorum datur, fit a Republica, quod si humana, at vero potesas ct
uium non datur ab Ecclesia , sed a Christo , quod sit Diuina. Est autem haec responsio ad mentem A gustini, qui ubicumque Petrum Leclesiae figmtam dicit . vocat eum primum, de Principem Apostolorum , ut doceat ideis Ecclesae pers nam gerere, quia caput erat. de idcirco clauium potestate in habiturum , quia Dranceps suturus erat. Illud sussciat dixisse tract. ra
in Ioann. l Cuius Ecclesiae Petrus Apostolus propter Apostolatus sui primatum, gerebat figurata generalitate personain J Altius item aliud cogitauit Augustinus, ex quo nos id olim in tessera Pontisci a Londini edita ob seruauimus, a Christo Domino claues in P
tro Ecclesiae datas, ne quis putaret uni homini morituro eas committi, sed Ecclesiae aeternuin victurae, in qua futuri semper essent Petri successores, quibus claues per manus tr
derentur, de a quibus illae perpetuo administrarentur
Tettium dupliciter diluitur . Primo ne gando, nihil aliud contineti clavibus, nisi potestatem linandi, atque soluendi, perindeae ligare. di soluere idem sit . quod claudere, ae aperire; nam si perinde esset, perissologia
esset, di otiosa locutio omnino a Chiisto ali na . Deinde Ipse modus loquendi indieat di
uersam esse sententiam. Nie enim sunt tres sententiae . Prima , super hane petram aedificabo Ecclesiam meam . Secunda, de tibi dabo elaues regni eoelorum. Tertia , quovieumque ligaueris super terram. singulae suis coniunctionibus nexae, de vinctae punctor praeterea aliud est aperire, Ae claudere, aliud li- Lare . & soluere. Nam aperire, Ad e laudere clauium est, & In portis eceli exercetur. At
ligare, & soluere non est elauium, sed funium, qui non et rea eoeli portas, sed circa homines versantur. E uis enim dieat ligari portas, & soluit certe non malis, quam homines claudi, de aperiri. Quemadmodum igitur
homines non clauduntur, nec aperiuntur, ita nec portae ligantur. nec soluuntur.
Quod si negamus hoe loco idem esse miris nus clauium , de funium, eerte multo magis negamus idem esse, quando Apostolis data
est potestas ligandi, de soluendi ; nam si ilia Petro duae sunt se ae potestatis, quomodo non erunt In Petro, 3e Apostolis diuiti' lSed quoniam video Augustinuin , & di- seipulos, inter quos est Fulgentius de Fide ad
Petrum , Ae Beda in cap. 2I. Ioan. cum glossa,
de Meta, alijsque pluribus has duas sententias
eiusciem sensus esse assimare, ae perinde valere , claues,i& funes, aliter soluendum est argumentum. Nempe alio modo claues Petro . alio Apostolis datas. Petro , de successoribus eum ampliori facultate, quam Ap stolis , de Episcopis futuris , quemadmodum Maldonatus in Matth.e.16. de suarer disp. i6. de Poenitentia cum Caietano,quem supra adduximus tom. I. tract. . de Rom. Ponti f. c. s. interpretantur. Proinde etsi virobique tradita sit a Chriso potessas ligandi in soluendi,
non tamen eadem ratione, ae aequali potestate cum Petro , uti capite , suprema ; caeteris uti membris, etsi ampla, tamen subordinataeoncesta sit. Huius rei argumentum est, quod Chrissus hanc potestatem nomine claui unus
petro dedit, Apostolis non dedit. Quo, inquit Maldonatus , t Significatum es Petrum instar Domini, claues apud se habuisse . a Ianemo inelius vidit Origene , etsi nimio a mine sententiam corruperit. Obseruat qui
pe aliis Apostolis dictum , erunt soluta, de in
coelo, numero singulari, Petro autem dictum, erit solii tum, Sin coelis, numero plurali, quasi Petrus in omnibus prorsus coelis a plissimam. Apostoli in uno tantum coelo anginam potesatem habuerint. Quod certe
aeute, sed inepte dictum; supcimam tamen Petri Diestatem confirmat.
145쪽
De constitutione, amplitudine, oe distinctione pote satis
duplex st, spirituale, &temporale. 3e elaues com.
esse potest, utruna claues Petri, utrumque ius, R do-m Inium eomprehendant; qua in re sunt tres
Prima est . claues virumque dominium comprehendere , atque adeo Christum datis clauibus Petro . di successoribus, summam in spiritualibus, & politicis potestatem deia disse. Ita Panormitanux eap. ii ita de Iudiciis. Hostiensis eap. quod super his de isto. Aluarus Pelagius illa. i. de planctu Ecclesiae cap. 1 Augustinus Triumphus in sulpina de
potestate Ecclesiae quaest. I. ruet. I.& Sylvester in summa V. Papa cum aliis, quos Disert. I. Eap. u. citauimus. Fundantur in eo, quod
ChM 1 Virarium instituit Petrum . Christo autem data est Clauis David, idest prineipatus omnis generis. Isai. II. cui nimirum a data est omnis potestas hi erelo . N in terra. Marc. vlt. l 3 est Rex Regum. & mininus dominantium. l Apocalyp. 39. Igitur , di Vi- earius Christi vitamque habet, exercetquo
seeunda sententia est haereticorum, qui non solum negant Pontificem esse Dominum temporalem . imo &bapacem huius dominis esse negant. itaque pugnare eum et auibus dominium quod uis politi eum affirmant. Ita is Calulnus idi. . inuit. cap. i. Petrus Martyr. in eap. 3 . ad Rom. Brentius in prologomenoeontra Petrum . Magdeburgenses centuria I. lib. α. & Centuria f. Ratio est, quia Christus senit in hune mundum peeeatores salvos fatere , non regnare r ac ipse dixit, I Regnum meum non est de hoe Mund J Io.i 8. Deinde natus est subditus Augusto, eique vectigalis. Lucae a. Pauper vixit, ex obiit. Igitur docuit
nullum sore dominium temporale hs , quos vitarios relinquebat. Tertia sententia docet. Claues quidem
directe nullum temporale dominium Impo lare , sed indirectὰ tamen adinittere , nullate nus vero illud excludere. Ita Turrecremata lib. I. summae cap. xia Maietanus In Apologia cap. I 3. Victoria quast. a. de potestate Eccle stat. solo in η.dis. 23. quaest. a. Sanderus lib. 2. cap.4. Bellarm. de Rom. Pone. lib. . eap. I. &seqq. Brouius de Rom. Ponti f. ι cap. 4 . permulta capita. Quam quia recte expositam a veram iudicamus, per c elusiones hie exponemus . N eonfirmahimus .
Prima concluso, potestas Hau Iutn spliaritualis est, & Ecclesiastica, nee temporalem.& politiem es ratione sua comprehendit. Probatur primo ex ipsomet textu Evangelii quod ait, lT I dabo elauea regni e EIOrum, non Regni terrarum. Secundo , quia claues datae sunt ob titulum mete spiritualem , id esteocifestionem fidei, ergo praemium spirituale signifieare debent. Tertio , quia Christus eonstituit Petrum Pascirem ovium suarum. l Pasce oves meas, ' postquam da verati l RGgnum meum non est de hoe Mundo , I ergoi pirituale tantum dominium concessit. M to, quia Christus dieitur Pastor, S Episco pas animarum . igitur earum tantum domitilum readidit. Quinto, Christus venit ii miandum, non tamquam Rex politieus algubemandum , sed uti Saluator ad saluaniatium;ergo Detrum insiluit similem sibi. Sexto
quia Christus Reges in suo statu reriqhkὰ es. nihil , is detraxit dicens, i Reddite , qtra sunt Cresaris Coesari, I Mattha x. ubi notandum est verbum, Reddite , quod fgnifieat debita. non donata. Septimo, quia turbato Herodoob christi Natiuitatem, inquit Ecclesia, i Non
eripit mortalia . qui regna dat eis lenia . Ioctavo, quia Christus soluere tributum se litus erat, ut apparet Matth. I. ubi Petrus id innuit, & notat in eum locum Mald Onatus . Notio, quia Paulus didiit ad Rom. I .s Reddite omnibus debita, cui tributum, tributum. eui
vectigal, vectigal, idemque appellauit Ca sarem . Gesarem appello; Tandem quia in actibus Apostolorum, nulla temporalis iuris dictio a Petro, & Apostolis exercetur, sed ea
omnis ad animarum salutem confertur. Alia quaestio est, utrum Christus uti homo Rex fuerat temporalis,de qua Maldonatus, Matth. 17. num. D. ubi id negat, citatque pro se , August.Tr. in Ioan. III.& honos, ut ait The logos . Certe ut illi Rex suerit, personam,
146쪽
De Gavibus Petri, & potestate Rom. Pont.
Itegis in hoe mundo non egit. nec Uiearios
suos agere ex ratione sua voluit. Omnes autem locos de Regno Christi, de spirituali Eselesiae Regno intelligit Augustinus.
Meunda conclusio . Claues non exeIudunt temporalem potestatem. Ut per eas non
liceat Ponti fieibus habere dominium temporale , quodcumque sit, modo iustum sit. Pr hatur primo, quia ista dominia non pugnant
inter. se . nec posito uno excluditur alterum. Patet tum ratione, tum scripturis, tum usu
ipso . Ratione, quia sicuti homo constat animo , de corpore, ita N princeps potest spinritualia. de ciuilia adm inistrare r quod si natura utrumque admisit in corpus physicum, non est eur non admittat in morale . Deinde Deus, & per se gubernat omnia, N per An e los custodit animos hominum in agit cilestia
corpora. & terrestria item conseruat. Scripturis confirmatur, quia Melchisedech Meeris dos . Se Rex fuit: Moyses, Heli. de S mel Sacerdotes, de principes; Machabaeos viro.
que munere iunctos conitat. Imo . author
Hieronymo in quaestionibus Het aleis ad
illud Genestos. o. Ruben primogenidus meu docet, heroicis illis temporibus primogenituram Sacerdotio coniunctam fuiste. Vsii, quia Summi Pontifices ante annos I Dor
virumque principatum in Leelelia catholica gerere ceperunt. Quod si haereti ei contra ius, iasque id esse contendant, cur Regibus, de Principibus suis permittunt utramque Eccle liasticam, Se Civilem potestatem' Itaqueta
absoluunt Reges spiritualia usurpant S,dam nant Papas temporalia administrantes. Cerid Pudeat eos. dum ferire nos volutit, suo a
nobis gladio iugulari. Nee Iacobi Angliae
Regis Λ pologiam pro cIypeo obtendant, cum illa eos letibus magis Exponat. Suadetur secundo. quia nota pugnat cum paupertate Euangelica habere dominium pecuniarum . de honorum , igitur nec cum potestate elautum habere potetiatem, de Patrimonium temporaIe . Antecedens admitatunt avide haeretici, qui amrmant Petrum etiam postquam dixit, Matth. I p. t Ecce nos reliquimus Omnia. domum propriam h
hutile. ac eo vertunt illud Matili. 8. cum venisset in domum Petri. imo de duas aiunt habuisse domos , unam Bethsaidae. alteram C a pharnai. ut qui duas tunicas habere non poterant duas domos possiderenti, quin de abian. dasse pecuniis: Apostolos tradunt eo amu/mento. quod Philippus dixerit. t Ducent rum denariorum Panes non siissiciunt, I per inde ac tot essent in Apostoloman crumena nummi. cum ex eo potius probare debuistent paucissit nos este iis ,'qui ducentos denarios
exagerate dicerent, quod Maldonatus ibi
acute Obseruat. Ita retorto argumento
retici refelluntur. Sed recte soluamus. Christus Dominu tolerauit, ut in Apostolatu suo es lent loculi.& in i s nummi al sumptus faciendos, quod
apparet ex cap. 13. Ioannis ; ubi de Iuda, in quit, s loculos habens ea, quae mi LIebamur portabat, I nimirum ad emendum nccellaria.
egenos subleuandos, quod statini adscribie Euangelista. Ita Patres intelligunt, uti via
dere est in gloila ordinaria eo loco. N exit uagante Ioan.22. cap. quorumdam deutabo. rum signifieatione ubi docet eum Augustino, quem laudat. cu citat, Cluillum eas gestasse pecunias non omnino abdicata proprietate ad infirmorum Alatium . quibus straue est ea prorsus privari. & ad nudum usum reduei quemadmodum tradit glossa multis aliis ea pitibus iuris citatis. Praeterea constat Christum permisisse,ut Mulieres piae, ae opulentae se comitarentur,
seque'. de suos de saeuitatibus suis sustentarent. quod narrat Lucas cap. 8. 3e obseruant Interpretes . In actis vero Apostolorum ha betur, deferri ad eos solere nummos redactos ex venditione bonorum , quibus primi se, fideles privabant, R incommunes usus Con ἐferebati et imo & illud pretium ab Apostolis exigi mos erat quemadmodum liquet edAnaniae, α Sapphirae hil horia metuenda actorum B Compertum item est in eodem libro ab Apostolis imperatas, de collectas
symbolas a fidelibus eopiosis ad alendos ino' pes, idque Paulum is, eurasst. Ex qua illud et Iam colligimus. Apostolos Mulieres
secum religiosas cireumducere solitos, quar in copiis sustentarentur; quod etsi Paulu noluit admittere, non id tamen, in ali)s da imnauit: quemadmodum ne me ed uidem
Euangelii praedicandi uti voluit . quam ali, accipiebant, quod ni mirant gentium,quibus
id nouum , de graue torte accideret, A potio, luserat; itaque aliis, qui hebraeorum mor aagebam, usum illum condonauit, sibi vera, eripuit. Quo de loco. N argumento egregie Augusta lib. Mupere Monachorum. Tertium eoussat exemplis, nam Sanctis
simi Episcopi bona. N praedia Ecclesias a piis,ae religiosis Viri legata acceperunt. S patrimonium Ecclesiasticum auxerunt, uti constat ex actis Augustini, aliorumque complus rium ι imo N pro ijs sustinendis lirciaue Pu
gnarunt, di quasi pro declesiastica immunitate sanguin in profuderunt; uti ibit Thomas Cantuariensis. Cui addi potest Stanis laus Craco utentis pagi Melasiae tuae venditi iustus assertor. Nec soli Pontifices Itomatii princiatum temporalem , & Olim obtinuerunt, de
odie tenent, sed a multiς iam annis Archi piscopi in Germania, qui Electores sunt, D mini . ae principes s.culares existunt. Iam vero in Ecelelia. ex quo pacem habere crpit i&christianos nacta est Imperatores, hoc est annos abhinc Iromi Sylvesro Papa, di Constantino Imperatore, quos pios, de religiosos nemo neget, utraque potestas coaluit: Roma, Ronianaque ditione a Constantino Byhan tium concedente Sylvestro concessa. Cuius
donationis de qua nihi, inpraesentiarum volo statuere suo tempore dicturus in plurima. N idonea argumenta prosere Bχouius de Romano Pontifice cap. 4 I. ex Authorum etiam
Hebraeorum, de Graecorum scriptis deprompta . .& partem exempli Constantinianae d nationis producit. Non est autem dicendum, aut impiam suille donationem, aut iniustam
retentionem l cum Constantinus sacris iamia
Mysteriis initiatus pietatis studio secerit , Si multi polt eum Imperatores illud idem dominium Papis conlimnauerint,&alia de nouo
adiecerint, quibus amplificata est ditio. Naucta Potestas Ecclesiastiear qui erete ij sun ut magnam pietatis, de iustitie existimati
147쪽
nem eollegerint. Cuiusmodi sunt Piplnus , Carolus Magnus . Ludovicus Pius . Loth tius, Otho Magnus, Carolus IV. sigi sinundus. Maximilianus, ut omittam Reges Italiae , qui eadem , vel eon seruauerunt, vel dimissa . ablataue reddiderunt. Accepisse autem haec , & tet inusse Iniuste Pontifices sanctissimos, Sylvestros , Damasos, Innocentios, Leones,Gregorios, Paulos, mos, de qui eos postea ad nostra usquo sunt tempora consecuti, nisi summa iniuria affirmare nemo possit, uti, di Beneficiarios , ae obnoxios Principes , qui administratione viaque aecepto solidum Ecclesiae Patrim nium usurpare voluerunt, iniuste fecisse , negare nemini licet: nam dum hi spoliare iure Leclesiam voluerunt,certe nisi contra ius agerent . non excommunicarentur ; cum antea
singuli usurpatores iure priuato saepius, tum
de 1nceps etiam omnes communi, R non mi
nus eo,quod Censurae fulmen ex Arce Vatiea-Da quotannis intorquetur, quae Bulla Caenae dicitur . rite ferirentur. Velle autem huius potestatis tam vetustoe radicem auellere , Nusum eius tot annis inueteratum . tot argumentis corroboratum tollere, R iniustitiae in simulare, est contra totam Ecclesam, orbemque pugnare . Qii re dicendum est , post quidem has duas potestates inter se eoiro , imino Ee iam diu coiisse, nec per claues exeludi quominus coalescant. Cum praeserti noee Pontifices secularem sibi potestatem vindicarint, sed donatam acceperint. N iuro quodam aliunde palato retinuerint, quod etsi
intra claues non sit, non est tamen contrR claues . Vtrum autem clauium ista potestas
ad aliorum Regum dominia se . de quomodo indirecte distendat, alias dabitur latius, die, peditius desinite: id modo facere, nee est otii nostri, nec facultatis.
Compertum est ex alytica doctrina
constitutionem rerum non ilia melius ratione posse. quam ex ultima resolutione in partes cognosci.La nos utemur ad percipiendam conii itutionem huiusce . quam assim aiamus Petri, de succe rum Pontiscum pote satis. Sum vinus integrum illud Corpus, α ante oculos proponamus . IItur potesas clauium est potestas regendi, di administraniadi Ecclesiam ordinando eam ad salutem sternam . Hoc penitus intelligitur illis verbis Ioan n. aa. I Pasce oves meas, I uti commuianis est omnium Patrum, Interpretum , de scholasticorum sententia. Id autem ne actum agam , & alienis me plumis vestiam . praestat nonnullos Auciores, qui hac de re ex institu
to agunt, citare. Caietaniam , Turrecrematam . Poggium, Aetolium , Bellatininum . Suarium, Baonium, Grauinain, Becanum . Perronium, & Euangeliorum Commenta res, Ian senium, Salmeronem, Barradas, Mal-
donat una, Cornelium, de alios apud eosdem , quorum plures, in proximis Discitationi.
hus produrimus . Ex quo deducitur ampli s. sinam ese huius, abricam potestatis. Et
Quinque formas comperio . Potesatem ora dinis , quae in conficiendis saeramentis veniatur. Potestatem iurisdictionis interioris ad soluendas, ligandasque conscientias . Pote statem iurisdictionis exterioris, ad Eretrix statum . instituta, scita, leges condendas IPotestatem auctoritatis definitiuae circa mi
stiones . de controuersias Fidei, de morum E clesiae. Potestaim auctoritatis, tum fauorabilis . sicubi recte factum , tum punitiuae sicubi secus a Fidelibus . Singulae autem suas partes habent, quas operae pretium erit di- illacte proponere.
Et quidem prima pars complectitur potestatem conseiendi Corpus Christi verum, Ad caetera Omnia sacramenta. Secunda continet auctoritatem concedendi. 8e negandi absolutionem in saeramento Paenitentiae pro dispostione personarum, & conditione peccatorum, ad quam item spectat relaxatio. S retentio Censurarum in foro animae,& pars satisfactoria , quae in Paenitentia iniungenda
versatur, euin Indulgentiarum concessione. Tettia comprehendit natura, decreta, precepta , leges . eaeremonias . quae necessaria sunt ad statum Ecclesiasticum, re eonformandum, S conseruandum, de omandum. Quarta
eolligit ius definiendi Controuersias Ecclesiasicas, tum in dubias ad fidem, tum ad mores Ecclesiae pertinentibus , quo spectat Ca- non iratio Sanctorum.& confirmatio Religionum . Quinta amplectitur saeuitatem conserendi Melesiastea beneficia . eximendi ab oneribus Eeelesiasticis . praeceptisque publi- eis , tollendi impedimenta, quae citant. aut
Sacramenta e serae. aut ministrare, aut S
eras stinctiones obire . 8e Ius puniendi palam per Censuras, de panas Eecles asticas. I remittendi ad seculates, quae ab Ecclesiastica manu inferri non possunt di quae saner iura ne-ee satia sunt ad pascendum gregem, di oues
curandas . di regendas . Quod exemplo potestatis temporalis declaratur . quae tamen natura , de conditione rerum ab ista spirituali distinguitur potestate. eum tamen iurisdictione si illis sit. Nam sicut Rex non potest administrare Rempublieam , nisi omni ad isgendos , docendos , de continendos in ossieto suos potestate accepta . ita nec Pastor, de Prineeps Spiritualis potest Gregem suum p seere , & conservare . nis omnem habeat ne cessariam potestatem ad eum dirigendum , de eorrigendum quamquam multo si amplior clesiastieum ius temporali potestate; unde Innocentius III. cap. Solitae, de maioritate. 8 obedientia, has duas potestates consere duobus luminaribus Caeli maiori, Ze minori, sei licet Eeclesiasticam Soli. temporalem Lunae, non solum propter nobilitatem, sed etiam propter amplitudinem. Et sane debuit la tius patere, qua ad animos , S aeternam salutem pertinet, quae est spiritualis , quam quae ad corpora, de caduca bona spectat, quae est temporalis. Quod autem illa omnia, qui numerauimus intra elaues sint, hsque smiscentur, tum Theologi, tum Canonici assim
Possunt quidem ha Omnes sorima pote satia ad duas inutum, scientiae ad docendum. de Pom
148쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont.' I 27
At potentiae ad regendum reduei: quemadmodum nos Distertatione prima diximus. Non
quod Pontifici summa scientia opus sit, sed
sumina cura. R prudentia . qua debet iudiae are quid optimum se. & diiudicare. quid
tenendum sit in controuersiis, quae oriuntur; quod interdum fit adhibito Consilio Docto. Ium, atque Prudentium, Cardinalium, Episeoporum, vel aliorum .d: interdum Concili rum tum PTouincialium . tum Generalium t quae potesta v e uocandi Concilium est illa.
Pontifice; N partim in secunda, fit partim in
tertia, Partim in quarta parte, membroque eontinetur. De qua scientia Ioannes XXII. in Extrauagante illa, quia quorumdam capit. s. tit. 24. accuratὸ agit. Qui per scientiam , nec scholasticat . quam diei mus , nec exactam penitus positivam vult intelligi. sed moralem inde Prudentem rerum ekistimati nem, qua sapienter se inadan in Istranda E
clesia gerere possit - Et quidem aliud est habere maiorem scientiam, aliud maiorem tu risdietionem; nam non dubito quin Paulus scientior fuerit Petro; nee tamen ambigo i quin inferior illo .potestate fuerit. Qi a ratione dixit S. Maximus se . vitaide Minctis Petro, de Paulo I Clavem potenti aes PNro, clauem sapientiae Paulo datam esse. J Idque vellatininus lib. a de Romano Pontifich e
pit. 27. N Cornelius in Prochm. ad epistol. Pauli, cap. ῖ. S latentur. Ac probant. Haec est clauium potestas in suas partes resolui per quas apparet iisdem constitui , quae ampla sane est, de plena et itaque illam Bellarininus lib. i. e Pontifice cap. ig. summam. Mal donatus commeutari in Matthaei Supremam
iure optimo appellant. Post quos idoneus eiusdem instituti auctot Dyman uniuersalem spiritualis potestatis plenitudinem appellauit
Non tam haec est ample . ac explicate ab
Auetoribus nostris agitata, quam Nutem quaestior cum ea tamen magni sit in menti , ut hic, in qua omnes conueniunt Hae retici de aequalitate Apostolorum. & Petri opinatio confiitetur: id nos ergo diligenter curabimus. Primum illud apud omnes constat Apostolos in multis pares omnino Petrosuisse . In quibus suerint demonstro. Primum propositum. Apostoli in iis.. quae Apostolici muneris . de officii erant, pares erant . Probatur ex eo quod Ap oli primo , de immediate sint electi a Christo antequam Petrus Caput esset constitutum. Dei ue ea praerogatiua ni issi sunt a Christo tria Inundum, sicut Christus mistus fuit a Patre I Sicut misit me Pater, I ego mitto vos e. 4IO ann. zo. hinc illa Marci i6. Matthaei 18.l Euntes in mundum uniuersunt praedicat eis: Euntes docete omnes gentes .l Ioan. II, Ego posui vos, ut eatis. J Ioann. I s. l Eῆo vos
elegi de mundo; I cum autem Apostoli missi, seu Legati, de Vicaria Christi fuerint, quem
admodum Chrysostomus, de Iheophylactus
cum Paulo 2. Corinth. s. dicente Legationesiuimur obseruant, non erant in eo munere inaequales. Id vero fatentur nostri Panu inius parte x. responsione 2. Bellarminus lib. q. e pii xa. Becanus tomo s. lib. 2. Ratio est autem quia illa dignitas, Ze potestas non ab hominibus, neque per hominem . sed a Deo, inquit Paulus, & a Iesu Christo erat. Igitur non debuit ulli homini subdi. Idque apparet
exemplo Matthiae . quem Deus elegit ex ominnibus reliquis unum Apostolum . Et quidem hac in re manifesta est doctrina Pauli, qui in Apostolatus ossicio nihil voluit reliquis con-eedere . Adeo, vi semel dixerit di. Corint. II. habere se sollicitudinem omnium Ecclesia rii mi R Iterum I. Corinth. is. Abundantius omnibus' laborasse . Pares igitur fuisse coit stat: Sed in quibus fuerint exacti iti quaera inus, iuvia partium distributionem. Sit secundum propositum. Potestas Ordinis , quae In eonficiendis Sacramentis ver-.
satur, par lii omnibus Apostolis fuit. Certi in Ia omninor Quod haec in charactere ordinis sundatur: in quo non solii ira omnes Apostoli, sed Episcopi quoque cum PaPa
aequales sunt. Haec est communis omnium sintentia , cui nemo contradiciti de nos supra ostendimus. ,
Tettium propositum . In poetaeate tu risdictionis Sacramentalis non filii inaequalitas in Apostolis: Probatur, quia tota est iu soro animae, & immediate oritur a potestate Ordinis . 8e omnibus item Sacerdotibus conuenit, etsi quoad usum stringi possit, c& so.
leat . Secundi m doctrinam D. Thomae a. 24 qu. 79. artar. & contra Gentes cap. a. de
in dist. 17. qu. 3. an. 3. Quam laid exponit Couar uias lib. I. variarum, cap. II. dc Bellacininus lib. de Summo Pontifice ca. pli. 2 a. de Suare E de Paenit. disput. 16. sect. 3:Itaque omnes Apostoli hae in re habebane claues aequales, quod omnes Fideles poterant auctoritate sua soluere. deligare. Limitan. dum tamen est pronuntiatum,quoad modum,
quia in Petro illa iurisdictio erat ordinaria. ed in Apostolis delegata. uti obseruat Suarezcitatus, de ΛZor Instituta parte M lib. q. c pit. I Quartum propositum circa tertiam po testatem. Poterant Apostoli statuta, de leges condere, eae remonias. de ritus tradere, prae cepta ponere, quibus tota Ecclesia teneretur. Probatur ratione, dc scripturis. Ratione ,
quia Apostoli erant Legati, de Vicaria Chri. sit in Ecelesia , ab eo immediare accepta p testate. N.a sancto Spiritu asebantur. Scripturis. quia epistolae Pauli plenae sunt his prHeptis, statutis . legibus, ct moniis, quibus tota olim tenebatur Ecclesia, hodiequo tenetur; immo si quid ab Apostolis seraptum.
de verbo traditum est, id omnino seruatur. Sie docet Amr par. h. lib. 4. cap. I I. de Barahosa de institui. Episcopi tit. I. capit. I. insinuat Bellar minus lib. q. cai'. 23. o intum super quarta potestate. Erat
in singulis Apostolis potestas des nitiva in
Controuersiss Fidei, de morum, ut quidquid a singulis iudicatum, de decretum, id in t ta Ecclesia ratum foret. Probatur ex symb
Io Apostolorum , quod ex partibus a singulis dictatis constat, qui est Eccleus traditio.
149쪽
de qua BeIlarmimis IIb. . de Verbo Dei non ctionis: quod eretis verum esse non potest
scripto capita & Meanus in Apologia pro nec cum potestate capitis, di ordinaria Petri Iudice Controuersiarum eontr.p. & Axo ubi Cohaerere. Idque rectd animaduertit Bellat supra. Deinde patet ex Doctrina epistolamin minus lib. I. eap. 23. anoniearum , in quibus si quid definitum ., Vtrum autem Apostoli potuerInt eano est indoctrinam . & mores Eeelesiae perti- uiEare Sanctos, ct confirmare Religiones emnens. id Catholicam, Et publicana Fidem . Mum est. Et quidem eonfirmare Religiones
saeti. non dubito quin Dotuerint cum integras co sextum cItea vitisam potestatem. P stituere, ac regere Ecclesias licuerit. De Caaterant Apostoli uti iure instituendi, & eo nonizatione sanctorum maior est ambIgendi serendi gradus, Ee dignitates Ecelesiasticas. ratio, cum auctore Hostiensi eap. Audiuimis dispensandi, reIaxandi; leuandi onera. & de Reliquiis, de Canoni ratione Sanctorum. vineula spiritualia, ligandi censuris,infligen- de Glolsa cap. I. eodem tit. In 6. de Philippodi poenas, dirigendo, N puniendo prone- Decio in Rubrica deconstituta Iect. a. haec siteessitate, di meritis Fidelium. Et quidem ma de causis maioribus, quae inter Christia. quoad partes, quae spectant ad directionem nos proponi queat, atque adeo pmpria Pomanimarum. patet, quia Apostolis licuit -- tifieis, & Eeclesiae. Itaque sentio id soli M. dare ubi libet, de regere Ecclesias, Ac quae ad tro Apostolorum Concilio limiae . Ratio illarum curam, di construationem pertinςnt, est, quia Canoniratio Sanctorum est actio administrare. Quibus exemplis Acta Ap pertinens directe ad caput, & corpus Beele stolorum, Apoealypsis.& epistolae Pauli abun- siae, qua evitus Religiosus omnibus proponiis danti quae vero spectant ad punitionem con- tur , &precipitur. Unde non potest fieri abstant ex iisdem , de Paulus multa luppeditat alio, qualia ab eo, qui totius Eeclesie gerat
argumenta. Itaque, ut compendium facia- personam . Ratio sumimr ex D. Thoma
mus . Qiidquid extrarationem capitis Pe- Quodlibeto s. qu. 7. artic. 26. ubi ait, hon erus in Ecclesia poterat, id omne Apostolis rem,quem sanctis exhibemus, quamdam pro lieuit. Cuius rei Auctores sunt Sotus in sessionem Fidei esse . qua Sanctorum gloriam
disput. ro. Couarruvias Regula peccatum credimus, proponere autem rem credendam par. a. Bellaminus lib. q. cap. 12. Raor li- toti Ecclesiae proprium capitis esse videtur. Bro eap. II. Barbosa titulo L. capit. I. At Hinc est, vi cap. I. de Reliquiis. &Venera- habetur cap. in novo, δέ cap. loquitur, ab eo tione sanctorumΑlexander III. dieat, non adductis. 'licere aliquem pro Sancto absque auctorita-
Hine propria existit quaestio. Cum par te Romanae Ecclesiae venerari. Et quamquam esset in Apostolis Petro potestas, in quo ρο- videatur oppositum tradi in eapita pronun-trus excelIeret i Cui proprie respondetur,ει- ciandum de Consecratione dist. 3. nihil ibitrum tribus modis excelluisse. Primo digni- est , quod turbet, cum auctore Hostiensi, Aetate, de gradu, nam erat Princeps. & caput. Glossa ibi sermo sit, non de Apotheosi instLeui exteti erant subordinati; etsi enim quoad tuenda, sed de die ista post Motheosin sa latitudinem potestatis aequaliter pollent,non cto assignanda. 9uod quidem Episeopo, de tamen quoad altitudinem dignitatis aequὰ priuati Ecelesi licitum est.Quod autem ante
eminebant. Vnde Apostvius alter alteri non noningentos circiter annos Pontifiees sanis praeerat, praeerat autem Petrus sinsulis, ac ctos consecrare coeperint, id non obstat, quoia, omiabus praelidebat. Secundo, eminentia ν minus Pontificium id munus fuerit, eum re- potestatis . nam pote Apostolorum erat clesia uniuersalis . Pontifice serente. & pro- delegata. non ordia ia, uti Petri, atqueis bante, id essecerit, atque adeo numquam pri
adeo in hoc firma.&aeterna, in illis eaduca, uata Mesesia. vel Episcopus satis fuerit ad ει temporaria. Tertio, amplitudine. quia is Apotheosin institue dam, nisi totius Ecele- Apostolamim non erat omnino plena, nec sis uniuersalis eum sis capite consensus ae- perfecta , quemadmodum docte . & accuratὰ cessisset. Et ut id certius, & solemnius fieret prohat Thomas Stapleton. controuer. v. li- ab Anno M. indictione ε. Leone III. Papa. bro 6. eap. 7. Erant enim, oua Amstcsti non a Romanis Pontificibus illa solemnis eonse-e uenirent singulis, quemadmodum Petro, cratio seisci, & iuberi coepit: uti habetur iamin ille ibi generatim ponit. Ego quiddam vita S. Suithberti Episcopi merdensis apud
singuIare prepono, nam, opinot. non poste Surium die . Martis tomo a. Illud ad ealeemquemuis ex Apostolis conuocare Concilium animaduerto. potuisse Apostolos inditecte
generale, hoc enim, aut Pet , aut omni Sanerum canonizare, nam quem quiuis ut Apostolorum ecetat cum Petro licebat. Sed tum sanctum esse. & Deo frui ammasset, il- hae in re minus accurate locutos Auctores le certe Smctus erat habendust quemadmoeomperio λ praesertim Barbosam; qui ait po- dum, de quibus dicit Paulus ad Philipp. testatem subordinatam Apostolis a Christo Quorum nomina fiant in libro Vies , I & il- Domino concessam s in nihil secundum seis lis post mortem religiosi honores haberi pos- esse eiusdem potestati Petri inaequalem. Sed suae . ac debent, non erit illa tamen propria absque dubio sine ulla limitatione in totum Can iratio, quia non est publica, & Ll
orbem aequalem.&ad Omnes aerus, quos P nis, directaque ad Eeelasiam propositi, quaeratus agere poterat tum ordinis, tum iurisdia addita a Pontifice. In Melesia solemnem. N. . tutam canonia aliovem viciet.
150쪽
De Transmissione Ciauium ad Pontificem Romanunia,
γ' Comparatione Pontificia , oe Episcopalis potestatis.
Vtrum potesas malum, quae in Petro fuit,
ad Pontifices Romanos transieris, cor
quomodo in js insit ξEgane proterve Haeret Iei
Luthero , N Caluino Ducibus, ijs argumentis. Pri mo, quod nulla in Scripturis Sacris eius suecessionis mentio fiat. Secundo, quod
non est opus illo capite, ubi Christus assistit, ut caput inuisibile. Tertio, quod suffieiunt ad id Pastores, de Episeopi,
quos Spiritus Sanctus iuxta Paulum Actor.s.l Posuit regere Ecclesiam Dei. Iam ver admisso uno , quod hic Romanus futurus sit Pontifex , ex eo negant, quia nec Petrus Romae suit, nee ut fuerit , sequitur ibi sedem posuisse . ac vi posuerit, constat non primam eam constituisse , clim Antiochenain primum landarit, eamque aut solam , aut primam imili tuerit. Nos breu Iter respondemus e Primum , Ineptum esse. Nam quis credat Christum,
cum suam eondebat Eeclesiam nihil de perpetuitate illius cogitasse t Quo dato, di illis
Iargiendum, quem instituebat caput, fle Priniscipem, illum solitarium non sore , nec cum persona periturum. Cum qui semel Regnum, aut Rempublicam instituerunt, eo ipio deis posteritate togitarint, siue ratione successi tris , siue electionis inposterom habendae .
Imo ipsi scholarum quod aliis obseruauimus Authores, Plato, Aristoteles , Zeno, Epicurus, iis apertis, locum successoribus fecerunt. easque non caducas, sed mansuras esse voluerunt. Quin, & Lutherum, de Caluinum lisuperis placet. cura incessit sectas enormes suas aeternandi. atque adeo diseipulos sibi pararunt, qui errore, suos sustinerent, de pro pagarent . Si ergo Spiritus Sanctus, ut ia falso pulmi, aut Diabolus, uti nos credimus, eos
impulit ad stabilitatem sectarum suarum procurandam, cur Spiritus Christi debuit comis mittere , ut cum in Petro landaret Ecclesiam, nihil de illius eonstantia, de perpetuitate coagitaret lIam vero quod negant in Scripturis nihil esse, quo haec stabilitas Ecclesia, di seliea
Tom. XII. successorum Petri probetur, omnino imp denter agunt. Ac primum: Qua stonte D ctores, te Ministros Euangelii se esse dicunt eum id ex Euangelio probare non possint,
nec enim aut Lutherus, aut Caluinus in Euangelici nominantur, aut continentur, nisi sortia
cnm de Antichristo, de salsis Prophetis , aut furibus, Ae latronibus fit mentio. Sed abiga mus has pestes, de apid ad argumenta respo deamus . In veteri Synagoga, quae Ecclesiam figurabat, Pontificum post Aaronem succes sio fuit. An non id ex Scriptura φ Praetere Rege Saule instituto. continuo Regni constitutio imposterum facta est, di petito Gens illauntes texit,& Deus, dato Regea ignificauit Pe petuam Regnum sere, nec eum singulis perinsonis extinctum iri r & hoe in Seripturis habetur . Quare igitur ,& quomodo I Petra IEcclesiae aeternum duratura, I Petrus, I tracta
concideret, Se arenae instar emueret i Ego v ro credo, ideo in Petro fundatam fuisse Minelesiam, ut hae non in mobili arena, uti in
duea , sed in solida petra fundata, uti aeterna,
Praeterea si ovile Christus habet. R I equidem perpetuo futurum, opus est Pastore, qui curam eius semper gerat quod si Petro traditum est, qui ei succedunt veri, de iusti Pastores erunt . Quod autem obijciunt et Christum Caput esse, nil ossi est quo minus alii item Capita sint, dummodo sint eius Vi carii. Nam etiam Deus olim populi Israe I
mminator erat, nec ideo tamen non Iudices
admisit, per quos ita gubernabat Hebraeos. ut verum esset dicere per se gubernasse, uti constat ex illo I. Regum 8. ad Samuelena, i non te abiecerunt, seu me. I Igitur qui, cum gubemaret . alios Gubernatores admisit, cur non, cum regat, di de pascat, alios Rectores.& Pastores admittet i aut quomodo iniuria se Christo , si Deo facta non fuit iam quod
a multis volunt regi Ecclesiam, non ab uno, id de A Monarchia alienum, de propd crudelit tem est, volunt quippe EccIesiam, quam ode runt , distrahere in partes, de discerpere . Cerrite Deus in Synagoga unum semper Caput, siue Pontificem in sacris, siue Iudicem, Reis gemue in Seeularibus , siue Ducem. N Ponti hcem in utrisque tempore Machabaeorum esse voluit. Illi sub uno Imperatore Auguston ici, te sub altero Tiberio vivere. Se mori, 3c salutem nostram operari placuit. R Tin