장음표시 사용
161쪽
istopos . t me priuilegium t Appellati nis λψuie sansae sedi I temporibus Aposto
lorum statutum est seruare. Episcopos ergo, quos sibi Dominus tamquam oentos elegit, id eolumnas esse voluit suo iud lato reseruauit, hoeque priuilegium beato Claul stero suae vice solummodo commist. Quod eius iustδpraerogatiuum sueerescit sedi, quoniam, Ad inter beatos Apostolo fuit quaedam diseretio potestatis. Et lie/t cunctoriam par electi
foret, beato tamen Petro e neessum est, ut
allis pratem inereti quod Dei ordinatione O di natum credimus, ut semper maiores eausae ad unam beati Prinelpis Apostolorum Petri sedem eonfluerent. J Hie locus Achilles est. HI ante sylvestrum Pontifices etiam apud Haeretieos sunt venerabilest utpote qui pene omnes sanguinem pro Christo suderunt. Alios adiicio , quod eum Catholico agimus, ae iis etiam ob antiquitatem Haeretiel fidem habent. Marcus Papa. Epist. ad Albanas & epiccopos rigypti, quae eitatur a Concilio Fl
rentino se . a, s sancta Romana scelesia , , quae semper immaculata mansi, Domino prouidente , beato Petro opem ferente ii
futurum manebit. J Et paulo post . t Illibata finetenus manet secundum Domini diuinam pollicitationem , qui discipulorum sumtum principi: Petre inquit, Tu aliquando
conuersus confirma statres tuos: J di mox lpidem Petri non desecturam promisit Scon firmate eum staties suos admonuit a J & pe sit adducere eamdem sententiam Lucii papae, de Felicis papa. Iulius Papa enist. Inerepatoria ad Oriε- eales Episcopos. I seinper maiores cauta ad Sedem Apostolicam reserti praeeptae sunt. Ιpsa namque omnibus nitor est . di praelata est Ecclesiis, qua non solummod Canonum, Rsanctorum patrum decretis. sed Domini Salauatoris nostri voce singularem obtinuit prin. eipatum . Tu es, inquit. Petrus &e. 3 Et in ta . l sie ut beatus Petrus Apostolus primus fuit omnium Apostolorum, ita& haec Eces
si a. J Haec postea ab eodem dicitur beati P eri Apostoli sedes asstri illa verba Melehi dis . Inter beatos Apostolos suit quaedam
diseretio potestatis . & eum omnium par es set electio , uni tamen datum est. vi caeteris praeemineret. I Idem epistola a. eonfirmat nulla. 3 . di ἐε.&c. Et epist. 4. ad finem. Liberius epist. 13. ad Athanas N IMPptios Episeop. lolim. N ab initio tantam accepimus a beato Petro Apostolorii in Prii ei pe fiduciam, vi habeamus auctoritatem pro Leeles a uniuersali. JFelix a. epist. i. ad Patres synodi Alexandr. I Incipiamus ergo adiuuante Deo, di sancto Petro Apostolo per quem Aposolatus ti Episcopatus in Christo expit exordium t 4 di postea num. 1ς. i Manisestum in nullum damnari debere Episcopuntiqui hanc sanctam sedem interpellauerit , donec iudicium de eotiostra auctoritatis .hoe est prinelpis Apostoloruin agnoscat: quia solummodo Critissus Iesus hvie lanetae sedi. id es Apostolica hoc
furere commisit, utpote quouiam solus , a
que piae omnibus praefatua princeps Apollo-
lotum ereditus est, atque percipere meruit a Rege Regum Iesu Christo claues Regni CEIorem , &c. I Hic est alter Achillex. Daraasiis epist. . t Manisestum est non debere Episcopuin damnari, donec iudicium cle di, nostrae A postolicae auctoritatis , lise est Principis Apol Olorum Petri, cognoseatur . utpote quoniam Solus ' prae omnibus ereditus est, atque Percipere ineruit ab Rege Re gum Christo claues Regni c,aelorum . a rariseium Rehillem dixeris . Alia similia suppeditat lepist. eiusdem Damasi s. Siticius epist. ad Hieronym. i. s Portamus , inquit, onera omnium, qui grauantum, immo haec portat in nobis beatus Ap stolus Petrus, qui nos in omnibus, ut confidimus, administrationas suae protegit, & rumtur haeredes. IInnocentius Victriciose epist. a. s Incipiamus ergo , adiuuante Deo . R saneto Dei Apostolo Petro, per quem, de Apostolatus , & Episeopatus in Christo coepit exordium . IPaucas post lineas adducit Pauli sententiam, nulla de illo pari commemoratione . Plura in hoc Pontifice omitto. Excerpo tantum .
illud ex epist. x8. de Sede Antiochena. I Prima Primi Apostoli Sedes esse monstratur, ubiae nomen accepit Religio Christiana , quaeque urbis Roma Sedi non cederet, nisi quod illa in transitu meruit, issa susceptum apud
se, consummatumque gaudet. J Tam erat affixus primatus Petro. Zorimus idem confirmat epistol. io. ad
Concit. Carthaginem l Currit luis legibus Eeclesiastica disciplina Petri nomine .l Mox ri Habet enim ipse eum omnium Ecclesiarun ,
eum huius maxime, ubi sederat curam. Cou eludiit I Cum ergo tantae auctori ratis Petrus caput sit.
Bonifaeius breuiter, sed solidὸ epis . ad
Honorium Augustum. s Teste, apud quem ,& de euius Sede agitur, Sancto Petro . lCelestiuus epist. ad S. Synod. Ephesin. in eiusdem actis Par. t. pag. AIq. Colle ei. Bi-nti . t Longius quidem tumus politi di sed
pet solicitudinem totum propius intuemur . omnes habet beati Petri cura praesentes . Ivbi Paulus, qui maxime erat vocandus , cui filii sol ieirudo omnium Ecclesiam in t Nullus tamen o unis, nec in altera ad Theodosium eadem pagin. Nec in tertia ad Clerum Conis stantinopolitanum, nisi de Petro cum hac capitis praerogatiua meminit, cum multas Pauli ad doctrinain sententias attulistet. Sixtus
in epist. ad Curillum inserta Concilio in ea.dem 3. par. l Ad beatum Petrum fraternitas
uniuersa conuenit. Habuerunt Coepiscopi nostri illum congratulationis testem , quem habemus honoris exordium . ILeonis Magni testimoniis tot sunt o,
ruor . Seligo illud epist. ad Leonem posita ,
tu Concit. Chalcedonen. par. δ. num. 1 . Pa.
gia. 377. I Cum ergo uniuersalis Ecclesia per illius principalis petrae aedifica ionem facta isit petra, & primus Apostolorum beatissimus Petrus, voce Domini dicentis, audiuerit. I ues merus . & super hanc petram i quis est nisi Antichristus, aut diabolus, qui pulsare audeat inexpugnabilem firmitatem. IIn V. Synodo ita Vigilius Rusti eoAE S baurano Collat. 7. lat. Io 8. loportet, ait.
162쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. I 4 I
nos iam post tantas admonitiones in vobis Rustim . 8e Sebastiane per auctoritatem Mati Petri. Ius nos Dominus sibi , oluit vie seruire,&e .l ae iam auctoritatem Petri usu pat in eadem epistola. Multa. de praees ara huiuste veritatis d mmenta suis in epistolis probat Agatho in sexta synodo insertis . Decerpo illa verba eae epis . ad Augustos Act. 4. I A Domino omnium beatus esse pronuntiatus est Petrus, qui& spirituales oues Eeclasia, ab ipso Redem
ptore omnium terrena, commendatione pa-
stendas suscepit: cuius auctoritatem , utpote
Amsolorum omnium prineipis seni per omnis Melesia,&e. IIn I. synodo habetur epist. Adriani I. ad Constantinum, & Irem in qua sie Act. a. I Ipse Princeps Apostolorum beatus Petrus, qui Apostolicae sedis primitus pr sedit, sui Apostolatus principatum , ae pastoralis eurae laceessoribus suis. qui in eius sacrati illa a sede petenniter sessuri sunt, dereliquit i quihus , de auctoritatis potestatem quemadmodum a Saluatore nostro eonecta est, & ipso quoque suis eontulit, ae tradidit diuino tu Diu successoribus Pontificibus. JOctaua Synodus duorum Pontificum
testimonia exhibet. Nieolai I. N Adriani II. Illud est Nicolai epist. ad Michaelem Impera
torem . Act. 4. l Principatum diuinae potestati . que in omnium conditor electis suis
Apostolis largitus est super solidam fidem Apostolorum Principis Petri, videlicet solidi.
tatem consessionis eius egregiam, immo primam sedem deliberauit. Nam voce Domἰni ipsi dictum fuerat. Tu es Petrus. dic. illud Adriatii Ast. 7. Allocutione I. ad Coucilium , quae lecta fuit per Ioannem Archidiaconum contra Photium . t Posuit in Coelum os suum a dum contra diuinam o dinationem eaesitus in beati Petri sti Ipis Apostolorum primatus dispositione guttur aperuit, & aduersus eiusdein C .hlastis ClauI- seri Apostolieam Ssdem, de praecipuZm, &1ummam diu nitati m. de intestatem linguam stam more serpentis exacuit. JDe Pontiscibus quidem satis,omnes e
dem ore loquuntur. Idque Hetero xi non negent. Exhibeamus Conciliorum testimonia. His illa sunt pleua. Pauca ex multis a
Srnodus Alexandrina epissol. ad Feli. cem α'. Praeclarum lim de Petri dignitatet, praeconium edidit. l Sicut in christo Chtistiani , de in petra, idest Petro renouantur
Eeclesiae. Tu es enim scut Diumum veraciter testatur eloquiuum, Petrus, di super fundamentum tuum Ecclesiae Colairma. idest Epia
scopi, qui Ecclesiam sustinere, de P priss
humeris portare debent tibi sunt confirmatae. Tibique claues Regni Callorum commisit,atisque ligare , de soluere potestatiue, qua in xeristis, atque in cellis laut, promulgauit. 1 Et addit musta in hane rem illustria. Illud li. . t certum est enim eidem Sancta Sessi v strae in honorem beatissunt Petri Patrum 4
creta peculiarem decreuisse reuerentiam. I,unt, qui hanc sγnodum suspectam putent;
vicumque sit, antiqua est, re auctoritate non caret. Sed assero recepta, di fide digna.
In Concilio Romano A. sub Damalo sic habetur . t Est ergo prima Petri Apostoli sedes Romana Melesia. I redit tota in tes ratioeinationis. quae item Paulum inum luebat. De quo nos suo scien dicemus. Satis nunc fuerit praerogatiuam Petri esse probare;
idque adducto loco superiori perspicue apparebit .
Conei lium Carthaginense sub Innoeen. tio I. aduersus Pelagium eo actum In epistol. Synod. ad eumdem. l Beatissimo Petro ptimo Apostolorum . 1 Concilium Afri eanum subrosimo anno
η 8.eelebratum auctore Prospero aduersus
Collator. se , t Constituimus in Pelagium atque C lestium per venerabilem Epii copum Innocentium de beatissimi Petri Sede pros
tam manere sententiam. I Certe si ea Pauli esset, non omittere .de eo mentionem fac re , quem vindicem gratiae , de qua agebatur, nossem: cum praesertim auctor, opinor epistoli Augustinus suerit insignis, de gratia:
In Concilio Ephesis par. in holnis. Pauli Emiseni Episeopi coram istillo habita assertur consessio illa eelebris Petri his. verbis. t Mox Petrux A postolorum vertex, Ecos discipulorum respondit. Tu es Christus .imque hae Consessione I super hanc Fidemia, . inquit, super hane spem . super hanc petram: a Domino Deo polita sunt Melesiae iisdamenta. I . In Concilio Chaleedonensi par. a. ipiamet svnodus in Alloeutione ad Mareianum defendens epistolas Leonis papae, de doctrinam earum, comparat eius Fidem Fidei petes S ad finem ante eitationes: l Conesti, aiunt, huius a vobis congregati praedicati nem Petri sedis auctoritate roborantes. J In eadem par. Conestis Iuvenalis Episeopi R scriptum Srnodicum sie incipit. I Cum summus . Ad primus Amsiolorum Petrus dixisset. Tu es Christus: Dominus intulit: Beatus es. Super hane consessionem roborata est Ecele-
sa Dei, &c. In eodem loeci Armeni Apiseopi in epistol. ad Leonem Imperatorem ita: s Etlesinus Petri sedis, sententisque suecessor. a Ille insigni est locus ad finem Act. etia i secta epistola papa Leonis clamarunt Patres et i Omnes ita credimus . Anathema ei. qui ita non credit. Petrus per Leonem ita locutus est. lConcilium Bracharense primum celerihratum anno Ioanne papa III. loquens
de Leone Magno i Reatissimus papa urbi Romae Leci . qui quadragesimus Petri Amso li successor extitit.J Et paulo inferius: IM minata iam olim a sede beati stimi Petri Ap stoli . & damnata Priscillianae haeresis figmenta . I synodus Turoni ea a. habita anno 37od quem iocum supra indicaui num. 13. t Sunt inquit, qui in sestiuitate Cathedrae Domini Petri Apostoli cibos mortuis osserunt. J Pamli ea Cathedra, nee dicitur, nec Festiuitas pro eius Cathedra. In Concilio Romano sanctus Gregorius anno 6. i. sic. I Ex auctoritate beati Petri Apostolorum principis, cuius vice huic Ro manae Lcclesiae praesidemus. ID:crauente sub Martino I. Concilium. . illa
163쪽
illustre testinionium perhi fiet, nomine sergii Cypriensis Archiepiscopi in literis ad Theo
dorum Papam, quem. l Vniuersalem Papam Dominum appellati Firmamentum lino, inquit, fixum , & immobile . atque tituli sormam lueidissimam Fidei vestram Apostoli- eam sedem is sacer vertex Chrisus Deus noster . Tu es enim, se ut diuinum veraciter pronuntiat verbum, Petrus: super fundamentum
tunm Ecclesiae eolumns confirmati sunt, &Claues Regni Coelorum commisit. atque li-Ware , & soluere potesative . quae in terra, At in Ceelis sunt promulsauit. Tu profanarum haeresum depositor existis, ut princeps, R dmctor orthodoxae , & immaculatae Fidei. J Mirum , nullam de Paulo mentionem fieri, cum
de doctrina sermo erat. Aeredit pondus huic testimonio illis verbis Martini in eodem Con- euio post episeolam Victoris CarthaginensisHnodicam. Ait enim Papar idonee iudicium de eo nostrae Apostoliet auctoritatis , hoe est
prinelpis Apostolorum Petri cognoscat, utpote quoniam solus, atque prs omnibus creditus est, atque accipere meruit a Rege R sum Iesu Christo elaues Regni Coelorum. IEn elaues soli Petro addicta . octaus Synodi Patres sie Actor. I. l nemo Fidelium in iniuriam B. Petri Principatus impunὰ prorupit, in cuius videlicet co tumeliam, vi S. Bonifacius Papa seribit, quinquis insurgit, habitator non poterit esse reis gionum. Tibi, inquit, dabo claues Regni Cα-lorum . Nemo unquam Apostolico culmini, de euius, inquit, iudicio non licet retractari manus obuias audacter intulit. Ita se tiunt, & loquuntur concilia. Infinitum esset
omnia percensere. Duo tamen testimonia omittere non
possum . Vnum ex collatione Anglicana de Palahate eelebrando habita,Vitaliano Papa
ann. 664. Extat tomo I. Concs. p. 2. sumpta
ex Beda lib. 3. Histor. Eeesesias. Anglor. ad
Nouatorum in eo Regno tormentum. Num
praeferri potuit Columba quidam schism tieus ) Beatissimo Apostolorum Principit
Cui Dominus alit Tu es Petru δε super hane petram aedificabo Ecclesiam meam. J De hoe ait, suisse, de praedicasse Romae, & Paschatis celebrandi Latinum morem tradidisse. Haec, Rege praesente, mi istidiis. Quo mante dixit Rex l vere Colmane, tae illi Petro dicta sunt a Domino Qui ait, vere Rex. I Hie autem postea. I Huius, inquit, in omnibus euispio obedire statutis, ne sorte, me adueniente ad fores Regni Ceelorum , nou sit qui reserat auerso illo, qui Claues tenere probatur. J Distant ab hoe Rege Angli Petrum, di colere, de
Alterum esto ex Nicaeno Coneilio in C nonibus Arabicis. Octauus ergo Canon ita ri Conmturam est ut Episcopus Renti, idest Patriareta Alexandrinus prouideat &e. quias militer Episcopus Romae, idest succes1or Petti Apostoli potestatem habet Re. I Magnam vim in hoe testimonio esse video. quod Arabes, inter quos versatus est Paulus, nihil Paulo de illa Cathedra impartiuntur . Patrum magna est hae de re eonsenso . paucos, ac ex primariis adduco. Cyptianus
epist. ad Iubaianum . i Ecclesia, qua una est, super unum fundator, qui Claues accepit. JEt epistola ad Quint. t Petrus, Inquit, cum
Paulus secum disceptabat, non vindieauit aliis quid insolenter, ut diceret se primatum tenere , 3 Quem locum Augustinus reserens lib. I. de Bapt. cap. 3. 8e Cypriani sententiam ex m.
nil suam profert. l Ecce ubi commemorat Cyprianus Petri primatum Apostolorum. in quo tam excelle uti Rratia praeeminet. 3Concinit Cypriano, & ubi Augustinus epist.1 9. t Ipse Petrus, quod a Paulo fiebat, sancta, ae benigna pietate aecepit, atque ita rarius .& sanctius exemplum posteris praebuit, quo non dedignarentur a posteriora bus eorrigi.
quo eonfidenter etiam auderent minores maioribus pro de sendenda veritate resistere. 4D. Hieronym. contra Iovin.lib. s. t Inter duodecim unus Petrus eligitur, vi capite conis stituto schismatis tolleretur occaso . JD. Ambros. lib. 1 o. in Lueam cap. 244petrum Christus omnibus Apostolis ante tulit. ls. Baslius in Pror m. de iudiciis Dei. I B. Petro , qui N exteris Apostolis antelatus fuit: cui claues Regni Cilorum commiser. INos tamen locos dabunt alii Asiero minus obuios r ex tomis Cone illorum . Philippus Presbyter, R Apostolicae sedis legatus in Ephesno Concit. p. a. Act. se I Nulli dubium , imo seeulis omnibus notum est, quod sanctus, & Beatissimus Petrus Apostolorum Princeps, & Caput,Fideique columna, & Ee-elesae sundamentum a Domino nostro Iesu
Christo Claues Regni Caelestis accepit, soluendi, ac ligandi potestas ipsi data est, qui ad hoc usque tempus . fle semper in suis successoribus vluit, di exercet.
Tarraconenses Episcopi in epistola ad
Hilarum Papam lom. r. Concit. pari. I. pose
Conei l. Chalced. I Privilegium Sed is vestrae . quo, susceptis Regni Clauibus, per totum Orbem beatissimi Petri singularis praedicatio uniuersorum illuminationi prospexit r*Cuius Viearii principatus se ut eminet, ita metuendus est ab omnibus, & amandus. IPossessistis Episcopi ad Hormisdam inter Hormi lar epistolas ea sunt verba . t Quis maiorem circa subiectos sol ieitudinem gerit, aut a quo magis est nutantis Fidei stabilitas expetenda, quam ab eius sedis praes de , cuius primu, a Christo rector audivit. Tu es Petrus , ct super hanc petram . IAmator Episcopus Augustudunensis SV luetio Papae exultanti se set ibit. l Audiuimus vos a Sede Petri iniuste pulsum , exilio destinatum . Quid putas de nobis seri Patet summe , eum de summo Pastore, fle Vieario S. Petri talia fiunt Inlustris illa est. S. Bonisaei, professio Fidei cum iuramento obedientiae praestandae, Sedi Apostolicae, inter epist.Gregorii Ir.to. 3. Concit. Hic, accepta praedicandi, & docendi ab eo Pontifice potestate, sper inconcussam authoritatem Leati Petri Apostolorum prin-eipis . I sic respondet. t Promitto ego Bonifacius Dei gratia Episcopus Tibi B. Petre Apostolorum princeps , Vicarioque tuo B. Gregorio Papae, de successoribus eius &c. I Ecee quod poterat munus docendi a Doctore
Gentium Daulo aceipere, eique referre, non ab eo, sed a Petro accipit, eique acceptum
refert, quod intra sedem Apostolicam , quae solius est Petri. res gerebatur.
164쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont. 1ψ3
Notae hoe Colonia Agrippina es arissi. ma Germaniae urbs. quae acceptam a Male eo Petri discipulo Fidem sigillo suo testatur. In quo est l Imago Petri sedentis altera manu duas Claues . altera librum tenentis, 1 ut potestatem principis, di doctrinam magistri, sis
Mitto alia sereenta. F;nio adductis nonnullis Augustorum . quae splendorem ea si addant. testimonias . Primus sit Constantinus in Edicto su donationis, quod omnino recipio eum Leone IX. Papa: quem oppono dubitantibus, di suo loco monstrabo. Hic ergo . t Quantam P testatem saluator noster suo Apostolo R P tro contulerit in Caelo, ae retia lucidissime nobis edixit, dum est. Tu es Petrus, & super hanc petram. I Et postea I sicut in terris S. Petrus vicarius Filii Dei esse uidetur eo si tutus. etiam & pontifices , qui successores sunt ipsius Principis Apostolorum &c. J Praetereat Saluator noster B.Petrum Apostolatus obtinere praecepit Cathedram. 1 me disertὰ de solo Petro i ei)m Paulo insta adseribat martyrium pro Christo. De Cathedra nihil communicati ctim eam in eodem edicto Petro sepe attribuat. Qiue verba ex edicto, quod Leo Papa IX. 'suae ad Michaelem epistolae primae inseruit, sunt translata lane epis la huiusce Primatus solius Petri iussum est cum testimonium, tum elogium.
Valentinianus in saeris ad Theodosium literis missis initio Chalcedonensis Concilii
praefixist i Debemus eum omni deuotion Odefendere, de dignitatem propiam uenerationis heato Petro Apostolo intemeratam di in nostris temporibus conseruare, uuatentis. hea tissimus Romandi Ciuitatis Episcopus , Cui prinelpatum Saeerdoti, , super omnes antiis quitas contulit die. Iustinianus Imperator ita utraque Fidei Consessione eamdem praerogatiuam testatur
inter epistolas Agapeti PapEt Eadem est. utrobique sormula. t Ptima salus est recte Fi-δεi tegulam euitodire. & Patrum traditione nullatentis deviare , quia non potest Domini nostri Iesu Christi praetermitti sentetitia dicentis . Tu es Petrus , & super hanc petram . R haec quae dicta sunt probantur effectibus,
quia in Sede Apostoliea inuiolabilis sempersat hostea eustoditur religio. Galla Placidia Theodosi maioris
Atradii, & Honorii soror, Valentiniani Imperatoris mater se ad Theodosiam Areadii fiatris filium et Ast ncilium. inquit, Apo- sol iei Sedis ludicium transmittatur, quam &Nos tamquam praecedentem veneramur, in
qua primus ille, qui ea testea elaues dignus fuit accipere.rriseipatum Episcopus ordinauit. I similia habet in alijs literis ad Pulet, riam Augustam Areadii fiatris filiam. Non. nihil in epistola. iuste Pule heriae ad Theodosium Datrem reperitur. Constantinus. gonatus in saero Re- . ripto ad Leonem Papam II laudans epistolam Agathonis Papae .misai ad sextam
Synodum , sic ait 2 veluti ipsum Prinei rem Apostoli ei chori, primaeque Cathedrae .
. Antistitem Petrum continui sumus mentium nostrarum oculis totius dispensationem mysterii diuinitus eloquentem. verbaque hic per eas literas Christo sarientem. Tu es Christus
fili ua Dei viui, nam ipsum tum Christum nobis saetae eius siterae, disserendo exprimebant, quas omnes libentibus animis, lineereque sareepimus .& veluti Petrnm ipsum vinis ani
mi sustepimus. J Et paulo post Macario reaseaeante litetis, & Fides Agathonis itar s veluti in ipsum Coryphaeum , ac Principem Peatrum insaniens. 3Constantinus. & Irene mater in sua Di vali ad Adrianum Papam. t Et tamquam verus primus Sacerdos, & is , qui in to eo .ete sede Sancti, di supellaudabilis Apostoli Petri praesidet. J Loquitur de Papa Romano. Hais hetur initio 7. Synodi. Et in saeta ad eamdem Synodum Actioni primae inserta: s Petrus, inquit, primus Priniseeps Collegii Apostoliei. J Recentiora obuia sunt Lectori. Itaque solus Petrus Princeps Apostolorum. solus Pontifex Romanus. Solus Caput Ecelesiae. solus Pastor uniuersalis. Solus in Romana Cathedia sedit .
QVamquam in re facti versemur, nihil
minus eilm hoc factum sit. ae rectὰ factum, rationes curre si factum. aliquae esse debent. Has ergo inquirimus .
Prima sit. Ratio Capitis in eo dissert
corpore , quod una est , cum hoe ex multis membris eo stet . si autem caput multiplex esset, transiret in eorpus ,& alio capite indu
Seeunda est. Forma regiminis Feciesiae debet esse persectissima, artem non minus peria secta, quam administrationis secularis. Aesi Eeelesiastiea instituta a Christo haberet
duo eapita ; quamuis una eorum moralis esse epotestas, non esset Monare hica, quae est forma persectissima . atque adeo minus esset petis.cta . quam ea, quam in Regnis videmus ex pressam .
Tertia. si illa potessas Pontificia esset par in Petro, & in Paulo . ves esset una a & e dem in duobus, vel diuincta, R divisa . Illud primum fieri non potest, quia in ereatis, noquit dari proprietas uva sngularis in dum hus . N indiuila, quia hoc est proprium Dei seeundum igitur erit. sed ex eo sequitur P trum dimidium tantum esse eaput, & non hohere plenariam potestatem, nee omnia in E elasia pose ad regimen illius. Quod est eo uiatra Euangelii, & Patrum doctrinam . Quarta . si illa potestas esset diuersa , .& par in utroque ex natura sua posset opponivna alteri, eum esset par, didiversa: ergo ob ooxia diuisoni, di dissensioni. Qisd fas non est, eilm ista potestas sit Spiritualis,& diuina. Spiritus autem Dei non sit dissenso nisi sed pacis. Nee valet dicere, quod I eus prouideret, ne opponerentur, nam hic non agimus de acta, di essectu, sed de natura, di conditi ne illius potestatis, qua obnoxia ex sed isto diae esset . Imo, id auget vim argumenti, dia
165쪽
ne eesse esset peculiari prouidentia, & quas miraculum, nee effectus discordiae sequeretur. Quinta. Ex aequalitate,& smilitudine praedicationis , di doctrinae extitit in primitiua Eceles a magna dis ensio,& tumultus inter discipulos Petri, & Pauli, &i Apollor quanta igitur esset in Leeles a discordia, ex aequalita
te Petri, & Pauli in dignitate, & tui; sdicti
ne λ Igitur, ut haec esset, unius tantum , non
duorum debuit esse dignitas, di potestas. Sexta . Persectior est Ecclesia, quam Synagona . At in Synagoga , vel numquana, vel non nisi cum expirabat duo pontifices summi fuerunti igitur non decuit, ut Ecclesia tanto
synagoga dignior duos haberet summos
pontifices r praesertim quando nascebatur,nisi velimus expirantem synagogam nascenti E clesiae aequare . Maius assumptum patet: Minus probatur a Maldonato Matth. et6. R Luc.
a. ubi negat ante Christi passionem duos
Summos Sacerdotes in Synagoga suisse . Annam vero, & Caipham illo extremo Synagogi tempore summum Pontificatum gessisse a Lfirmat. Septima . Admissa illa potestato Pauli non sequitur quod intendit Anonymus, ad gloriam paparum spectare, vi illi Paulo item succedant, atque adeo virtutem illam duplicis capitis in se continere . Quia potestas illa Pauli non esset ordinaria, sed delegata & haee non transi ad alios: et to Pauli non peruenit ad pontifices. Maior assumpta patet, quia illa Pauli potestas suudata erat in inpostolatu Pauli, & ei erat annexa . & Apo- solatus erat delegatus, ergo & illa potestas Pauli,atque adeo non emanauit ad alios: nam Apostolatus Pauli cum eo expirauit, & a soristiori annexa, & appendices illius . Explica.tur .is huius rationis hoc modo . Non erat sortius illud vinculum Pauli eum Romana Ecclesia , quam aliorum Apostolorum cum alias, sed mortuis Apostolis Episcopi successores pendent a pontifice Romano,& ab eo et Iistuntur . & iurisdictionem accipiunt, non ab Amsolis , quorum tamena successores sunt , quia solus papa es ordinarius pastor . Igitur dato, & non concesb,qu Ad Paulus suetit Episeopus Romanus, non sequitur intentum . ,
quod eius dignitas , R potestas ad pontifices
Nomanos descendat, & transeat . sed ea sola, quae erat in Petro . cum esset ordinaria. Atque hine sertissimum aduersils A novinyreuna, di sequaces sunt itur argumentum rquod inaximὰ obseruandum est . Hae ratio. ne . Animaduerti oportet in tot testimoni s, quot nos superius adduximus , di adducunt ali , & adduci possunt nullam de Paulo me nistionem seti: nec pontifices voluisse potestatem Pauli sibi vendi eare sola Petri contentos. ud sane mirum es . Nam si Pauli etiam sueeessores esent .& illius eoia sortes, di illam optate, di vindicare debuissenti quod tamen videmus eos minime sacere . Nine ergo deduco a Illam dignitatem, di potestatem Pauli non sui se capitis , nec summam, atque adeo a summo pontificatu. alienam , di minime congruentem pontificibus. Ea propter no- Itierunt ea ni sibi vendieare a quod idonea, &apta suo muneri supremo non erat. Itaque tantum abest , ut illa quaecumque tandem aestet Pauli potesta , Petri similis, parue foret, vi potius eset disi nillis &.inserior, di longda papal; . & suprema diuersa. Itaque summIPontifices,quibus notum eratPetro sueeedere, qui erat princeps, & Caput, eius tantum est pnitatem. et potestatem vindicare voluerunt: aliam Pauli omiserunt, quod supremo muneri minime congruebat. Quod , et alii docti, et eruditi viri; quos ei tauimus . acute viderunt. Et quidem Pauli potestas , et dignitas
intra Apostolatum , et doctrinam eontineb rur. Ad illum summi pontificatus apicem non ascendebat . Unus erat e grege ouilim quamquam l vir gregis r I comparatus eum Petro reum alias Pastor item ovium erat, sed non Pastor Pastorum, et ovium, uti Petrus . Qu modo ergo potuit, quem non habuit titulum, nee o metum successoribus Petri relinquere , t Quare male uole agit Anonymus, eum nostris vult persuadere se candide, et liberaliter eum papis Romanis agere , iaciendo eos Pauli succestores, cum hoe sit ias detrahere, non adderet minuere dignitatem, non augere. Diquo illud usurpem . I Timeo Danaos et dona serentes. I Nee enim donando ponti sei, quod est Pauli, beneficium confert, sed i muriam insere. Quod nos latitis in argumentorum solutione explanabimus; ubi notabimus,
quoties nari aut horitate Petri,et Pauli utuniatur, quod scimus interdum facere , potius eos eum Paulo authoritatem Petri supremam communieare, quam ab eo suam mutuarie uti
eum Paulus dicitur Princeps Apostolorum, non tam ratione sui. quam Petri, eunt quo simul nominatur, dici, et nuncupari . Octaua huius asserti ratio sit. Patres
eum maxime volunt suam . et nostram adii ersus Sehismati eos et Haereticos doctrinam st tuere, et confirmare, uti solent argumento Seiadis Apostolicae Romanae . numerando succeia ores in ea Petri, ab initio Eeclesiae ad sua , usque tempora. Inducunt in ea serie Petrum dumtaxat, uti Caput, et principemr et ab eo eam inelloantes filum pontis cum deducunt. Qudd argumentum est Romanam Sedem esse unius Petri, et papas eius esse viaius sucres
res . Quia si Romana Sedes Pauli etiam ex aequo foret, iniuriam ei. ae Fidei Patres illi
facerent, si cum praetermitterent, et neglii gerent.
Igitur Patrum Africanorum hee propria prouincia fuit. Tertullianus lib. i. contra
Marcion. in Poeticis . Megae γibus electum muncim, plebique pro
Maxima Roma Llatim primum censdere
iust. Post quem cretus, o ipse gregem suscepit
ouilis. Λωitis Anaelitisiccessor sorte lota vis
taem sequitur memens. D Apocloliati
Euaristas ab Me rexit siue trimine legem.
sextus Alexander sιxto commendat exile.. v.' expleta sui, qui Iasri tempora tradit
Thelesphoro . Excellens He erat, mari dique fidelis., τυ ιItam socias his, ere sitie magister
Et hic interiectis nonnullis versibus de Cere
166쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Ponti rque
eone , qui eo Pontifice vixit, de suum vens num euomuit, addit.
Ulabas pietate vigens Aeetes a Roma Composia a Petro, cuius faecessor, o
Iamqtie loco nono cathedram sisseepit ΠΡ
hane deinde Pius , Hermas, cuiae mine fratre Angelicus Fusis, quia traditu verba La
Utque Pio suscepit Anicetas in ordine
sub qua Martion hae veniens se. Optatus Mileuitanus lib. e. eontra Pariamentanum Donatistam Episeopum s Negare non potest scire te in Urbe Roma Petro primum Cathedram Episcopalem esse collatam, in qua sederet omnium Apostolorum caput Petrus. ln qua una cathedrs unitas seria areis tur. I Et adiungit. l sedit pilor Petrus, cui successit Linus, Lino Clemens, Clementi An
cletus de e. IHic locus rem continet. 'uod vilitatem eathedrae ex uno sedente deducit, idest Deiro. Sipiss, Ze essica eius hoc argumentum versat Augustinus. Indico locos, lib. a. contra literas Petilian I, de lib. I .contra epin. Pa me nian. de lib.8. contra Faustum S in Psalin. contra partem Donati, Ee lib. de utilitate ,
credendi, Ad lib. contra epistol. sundamenti, a epistola I 63. Ex his produco tres . Vnum ex lib.eon tra epistolam sundamenti cap. 4. I Ab ipsa, inquit, sede Petri, cui pascendas oves suas post Resurrectionem Dominus commenes Cit, usque ad praesentem Epit Opatiani laeeeLsio Saeerdotum. Alterum ex psalmo contra partem Donati. πυ-rate sacerdotes, vel ab ipsa venis de Ipsa est Petra , quam non vincant superba
Tertium illustissimum epIst. iis uer ad Cenerosum . Qui longior est, ae eo melior, quod est Augustini. Ergo persuadens et v ram fidem esse in Ecclesia una eatholica , de yniuersalii non in parte Donati sie. i Si enim inquit, ordo Episcoporum , sibi succedentium consulerandus est , quanto certius, Arvere salubriter numeramus ab ipso Petro cui totius Ecclesiae s ram gerenti Dominus ait super hane petram aedis eabo Ecclesiam ineam die. Petro enim successit Linus, Lino Clemens. Clementi Anactetus Anacteto Eua
ristus, Euaristo Alexander, Alexandro Sixtus, Sixto Thelesphorus , Thelesphoro Higinus , Higino Anicetus, Aniceto Dius, Pio Sother, SOtheti Eleutheritis , Eleutherio Victor, victori Zephirinus . Zephirino Calistus, Calus in Urbanus, Urbano Pontianus . Pontiano Rntherus , Antheto Fabianus, Fabiano Corinelius, Cornelio Lucius, Lucio Stephanus Stephano Sixtus, Sixto Dionysius, Dionysio Peliae, Felici Eutychianus, Eutychiano Caius, Cato Marcellinus, Marcellino Marcellus, Maria cello Eusebius, Eusebio Damalus, Damaso Tom. XII.
sicleius . sitie Io Anastasius. I Quo pontigre hane epistolam Augustinus seribebat. hoc
ille argumento uteretur .Fsa Paulus simul eum Petro in eathedra Romana sedisset Series sinsularium erat, ab uno suit inehoanda. Cur enim tam religiose seruaretur unitas in
se eeetaribus, si In primo ea non fuisseti Mali quippe fili deductio eum eapite eohaereret, pre optime Cyprianus, de ipse Astieanus
epist. o. I Primatus Petro datur,ut una Eeel sa,& eathedra una esse monstretur. I Et epist
3 3. l Ad Petri eathedram, Ad Ecclesiam plinis
ei palem, unde unitas sacerdotalis exorta est.IΕece Petrum unitatis emanantis ad reliquos sontem constituit. Noe autem argumento Reeessionis ad probandam, tum unitatem tum firmitatem , tum authoritatem Eeclesiae Romanae utuntur Agatho Papat In epistolis
ad 6. Synodum , & Leo IX. in illa epistola ad
Michaelein Constantinopolitanum Patria e ham . Et Coneil. Ephesinum tom. I.Concit.
Non a ratio. Petrus, elim fuit princeps Apostolorum, & caput Ecclesiae a Christo in uitutus personam Ecclesiae gessit, illam quo representauit, di illam prerogatiuam ob consessonem fidei tulit. Ex quibus dedueitur
ratio unitatis in capite Petri. Nam Eeesesia una est, Ad fides item una atque adeo Petrus his quas vestitus rationibus non nisi unus esse potest, ae debet. Assumptum probatur. nimirum esse Eeelesti figuram, quam gerebat , & multis Pontificibus Pio I. epist. i. de Lucio I. epist. II .ad Episcopos Galliae, de Eutychianus epist. i. ad Ioannem, de eceteros Episcopos Baeticae prouinciae .lAe D. Augustinus multis in t Ist enarrat in psalm. Ici8.3c tradi. Idi . in Ioannem . N libro de Agone Christiano cap. o. & serm. 13. de verb. Domini , S se . 33. de verb. Apostoli. DO lo cum in Ioann. tract. ia'. I Noe agit Ecclesia spe beata in hae vita aerumnosa; cuius Ecclesiae Detrus Apostolus propter Apostolatus sui primatum gerebat, figurata generalitate,personam . Quod enim ad ipsum proprie pertinet , natura unus homo erat, gratia unus,
idemque Apostolus . Sed quando ei dictum est i Tibi dabo claues Regni Ccelorum, Uni uersalem repraesentabat Ecelesam. I Do alaterum ex libro de Agone Christiano . I Non sine eausa inter omnes Apossolos huius Ecclesidi catholicae personam sustinet Petrus. ISi ergo Petrus figurabat Eeelesam . vii prinaeeps, di caput, & pastor erat, unum esse caput.
non dupleti debuit. Hine illud sapae Sitieii
ad Himerium . t Portamus onera Omnium
Ecclesiarum, imo in nobis portat Apostolus
Petrus. INoe argumentum saepit. 3e apte versat.
di premit Cyprianus. Inprimis lib. de uni
tare Ecclesiae, Primatus, inquit, Petro datur, ut una Chrissi Ecclesia , de cathedra una monstretur, de supra ibidem l ut unitatem manti sessaret, unam cathedram constituit . di viaitatis eiusdem originem ab uno incipientem sua authoritate disposuit. J Tota moles huius , de veritatis, de ratiocinationis bene sun data corrueret, is Paulus cum Petro Romanam Sedem, de cathedram Meuparet. radent
ratio est probandi, a fidei eonsessione edita ab uno Petro r quae illa item erat petra, super
167쪽
quo sensu locum illum multi Patres intellia sunt . perinde . ae dicat Christus: l Tu es Petrus.& super hane petram, idest super hane
fidem tuam , eonfitentis tui, I quae una, &unius est, laedi fieabo Ecclesiam meam. Enumerare aut res huiusce sententiae operatetium erit. Hieronym. in cap. Matth. IGilat. lib. 6. de Trinit. Gregor. 'sen. lib. eontra Iudaeos, Chrysostom. honui. s. i locum Matth. & orat. a. aduers. Iudaeos, &hoi nil.x. in psalm. 3o.dc Cyrili. Alexand. dialogo . de Trinit. Ambrosiast. in cap. q. ad Galat. August. serm. I 3. de verb. Domini secun d. Matth. Ad in Ioan. Tr. 27. & so. R IM.& serm. 24. de Sanct. & lib. I. de Baptinap. II. di lib. a. contra epist. Parmen. cap. . Ad epist. Is a. & lib. contra epist. sim amenti capia in lib. de pastoribus cap 13. de Nicolaum I. epistola ad Michaelem Imperatorem . Cuius hae sunt verba . I Principatum diuinae potestatis, quem omnium conditor electis suis
Apostolis largitus est, super solidam fidem Apostolorum principis Petri , videlicet soli,
ditatem , conitituens , eius egregiam, immo
primam sedem deliberauit. J Qui sensus facit maxime ad causam quamuis minus sit proprius loci, qui omnino de Petro, uti erat persona constens intelligendus quod una erat fides , una constulo, ab uno Petro edita. Est autem unitas propria fideir ergo& electionem personae fidem profitentis, &repraesentandis unam , & unius esse oportuit . Vltimum argumentum esto huiusmodi. Paulus in sacris literis, nulluin vestigium eius principatus, primatulae reliquit i ergo illum certe non habuit. Persequamur quaeso Paulia sua conuersione in aetis Apostolorum im ressa vestigia. Nulla reperiemus . Eritqueaee veluti experientia r atque illa facta hoc eaput absoIuemus. Et ut veritas manifestius
appareat, cum Petro conferamus.
Primus sit locus Actor. ν. v bi electio Pauli ponitur a Deo facta his verbis. i Vaselectionis est mihi iste , ut Porici nomen meum coram gentibus, & regibus , & filiis
Israel. Hihil hic inuenitur, quod ferat ad principatum , sed ad ministerium. Λt in electione Petri alia ratio est, siue in ea prima Ioan.I. l Tu vocaberis Ceptias, idest Petrus,iquo praedicebat fore illam petram. super. suam Matth, 6. aedificaturus erat Ecelesiamum, siue in hae secunda cum dixit: l Tu e Petrus, & super hanc petram i l sue in tertia
Dan. II. t Pasce oves meas, quae Omnes principatum continent . Quod si placeat aliam illam electionem Pauli a Spiritu lancto sis.ctam Actor. I 3. illi primae adiungere , nihilitem dignitatis, & primatus in ea apparebinse enim ait Spiritus lanctus. s Segregate mihi Paulum, di Barnabam in opus, ad quod assuinpsi eos. J Duo eliguntur. & opera hominum segresantur, di ab iis dimissi ldiim lerunt illosi mittuntur a Spiritu sancto,uti mi nistri ad euangelirandum . Itaque ne solus quidem Paulus euangelirare inerpit. sed siniri ut eum Barnaba. Petrus multo aliter. Nam primus, & solus cap. 2. Luangelium annun
tiat ludaeis, & tria eorum millia conuertit e Idem agit cap. comite Ioanne. Solus enim.& miraculum patrat, de pλtrato praedicat Iam vero gentilium conuersionem ita susesepit, ut ea commissa illi a Deo cum quadam dignitate , & potestate fuisse videatur.
Legamus cap. Io. Ioppe RPeritur ei maelum
Rim quam illius elavigeror demittitur linteum quatuor initiis explicatis expansum. patens, & liberum: iubetur ille occidere, &manducare, occide , & manduca, potestatefacta occidendi, & manducandi, idest auer tendi ab Idolis, di ad Deum conuertendi.
Quam in eodem mei capite exercuit. & lny-
seriunt illud primus aperuit, ' Spiritus sanctus cadens super eos, qui verbum Dei ex gentibus audierant, confirmairat. Ecquis non videat, vel in eo quod maximὰ Paulus exceniuit, conuersione gentium, multo illi Petrum
dignitate.& minoritate praestitisse ' Non , nego plus laborasse in iis conuertendis Daulum t sed affirmo minus ei, di iuris . & pol statis ad gubernandum, quam Petro suisse . Equidem obseruo Paulum in solo ministerio euangelizandi exercendo priores partes laboris habuisse : dignitatis. & authoritatis aliis reliquisse, nec enim Paulus iactus erat ad regimen, sed ad laborem. Id autem non temere , nec inepte videor mihi colligere ex
illo euentu, quem refert Lucas in actis c. I
Lystris quippe cum Paulus, di Barnabas prς dicarent , di Paulus lanasset claudum, & cI mores ob id in populo secisset: amboque pro Diis habiti essent: minor fuit de Paulo cum maior elle deberet, suam de Barnaba dignitatis , & authoritatis existimatio . I Voc
tunt enim Barnabam , Iouem, K Paulum
Mercurium. I Itaque supremi numinis, idest
Iouis, partea, quem Patrem Deum, atque hominum Regem dicebant, Barnabae attribuerunt i inserioris, idest Mercurii, quem ea duceatorem, & ministrum Iouis este crede debant, cuique ipse mandata dabat, Paulo assignarunt. At barbari, inquis, erant homines t isitur, aio, eo mani Pstius erat id, quod iudicarunt; atque adeo Paulum inlariorem Barnaba potestate, & authoritate gubernandi , quod totus ad praedicandum lci fingeret,esse prorsus constabat . Q rid si cuin Petro simul praedicaret i An primas illi lio concederet, quas Barnabae concessisteti Certὸ in naui Ecclesiae Paulus strenue rei nisauit. Petrus elauum tenuit. Ille plus omnibus laborauit; hic omnibus praefuit. Sit secundus locus act. I 3. in Concilio
super obseruatione legalium, ob quam consultationis ergo, Paulus ascendit eum Ba naba Hierosolyinam ad Apostolos, di presebyteros. Quibus Paulus tamquam auditornoponit quaestione in , di responsum expectat; ira eo autem Concilio surgens Petrus dicit sententia in , illius princeps Senariis , & quaestionem decidit. Ei Iacobus assentitur, &omnes subscribunt.Decretum traditur Paulo,& Barnabae, cum mandatis ad Christianos.& seruatur. In eodem capite Paulus iubetur custodire praecepta Apostolorum , & kuiorum ti quod ad ministerium pertinet. Qirare optime Hieronymus ad August imi mepiit. II. siue 89, I Petrum huius decreti prin-ςipem fuisse aflirmat. Et quidem Iuret nani in eo Concilio coeteri discipuli concedunt.
168쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pone r4
ergo inquit Theodor In epistola ad Leonem
aecurrit Paulus, ut quaestionem de cireumeti sione solutam ab eo asserret. Et quamquam ad omnes Apostolos consultor aceederet, tamen quia Petrus eaput erat, & princeps, ad
eum dieit Theodoretus aecessisse. Ibi enim ait Metaphrastes in vita Iacobi Petrus priamus Apostolorum adsuit, ovi praeesset fidei. IEt cine inquit Tertullianus lib. de pudicitia
cap. M. t Petrus primus Omnium spiritu inclinctus de nationum vocatione praefatus. JNec solum coram Petro siluit, & paruit Apostolis Paulus, sed etiam eo absente, anto Iacobum instar subditi stetit, eiusque secutus in consilium , uti constat ex narratione cap. 21. Actor. ubi Paulus introiuit ad Iacobum , di Seniores, quibus iubentibus purifieari, &radi, & eceremonias legales obseruare , obe. diuit. I Tum Paulus assumptis viris postera die Uurificatus eum illis intrauit in rem plum . 3 Ita sacer historicus . De qua re se
Chosostomus . t Detulit dignitati Episeopali , quam Iacobus Domini stater ibi gerebat . di eximiae sanctitati, & authoritati, qua pollebat. 3 Quod si Paulus Iacobo par non suit Hierosolyinis , ac Episcopo particularieesse, qua ratione Petro Manae, Ibi erat Episcopus. & eaput, di passor uniuersalis
aequaretur tTertius esto epist. ad Galat. i. ubi Paulus i l veni, ait, Hierosolymam videre Petrum . I Verbum Graecum significat suspicere more venerantis. asi visurus hominem elarissimum christianum Heroa, quem admiraretur , di coleret: quod notant Chrysosto-inus . di Hieronymus, 3e Theodoretus . Ex suibus Hieronymus hoc loco : l Iuit non ,
distendi studio J nam in hoc Euangelirandi par erat θ l sed honoris priori Apostolo deserendi. I Chrysostomus homil. 8 . in Ioan .l os erat Apostolorum,& princeps propterea. Paulus eum praeter alios visurus ascendit. IEadem Oecumenii, Theophylactique sententia. Tertullianum citat etiam Augustinus de. Bellis lib. de absoluta Petti Monarchia . Assumpto a. lib. de prs scriptionibus ad finem. sed alia est mens Tertulliani, eo loco qui non est ad finem, sed paulo post initium, non enim accipit de Paulo honorante Petrum in star subiecti, quod Augustinus de Bellis vult authoritate truncata, s ex ossicio, inquit, ex iure, quasi diceret, quia sic tenebatur , tamquam subditus: Sed ex ossicio . inquit, Te tullianus, & iure se ilicet eiusdem ridet, I prς- dicationis. J Nec opus erat hie Tertulliano,
eum tot alii satres consentiant. Quibus adii-eio Ambrosiastrinia grauem authorem in eumdem locum. Cuius certe tanta vis est, ut ea probet Belluminus Petrum maiorem esse
Iaeo , quando ipso Hierosolymis prasente,& Episcopum agente , non eius, sed petii vi senui causa peregrinationem illam Paulus suscepit. Ita Bellarminus lib. i. de Romano
Quartus, di vitimus sit ille Calat. α. v bisie Paulus : I Ascendi, & contuli cum illis Euangelium, quod praedieo in gentibus, seor sum autem ij s. qui videbantur aliquid esse. IHi eralit quos infra nominat Iacobus, Petrus, a Ioannes. Qui locus monstrat ΡΛlum ,
minus authoritatis , qaiauinii lii habuisse ι di
in ministerio, quidem meelluim, dignitate:
minus valuisse. Cur enim contulit Euangelium' Cur de eo rationem reddidit Nisi quia opus habuit ad persuadendum alij se recte
evan elirare, approbatione Apostolorum,
quae si deestet illi minimὰ crederetur. Qibi ipsemet hie ingenue fatetur,cum ait: Ne forte
in vacuum currerem, aut cucurrissem. I Quo Patres modo interpretantur.Tertullian lib. contra Maro Hieron. epist. ix. ad August. &August. lib. α8. contra Faust. cap. . & Anselmus, di alia ad hune locum. Ex quibus Te tullianus. t Propterea, inquiti ascendit Hierosolymam ad cognoscendos Apostolos. Et
consultandos, ne sorte in vacuum cucurrisset.
ne non secundum illos credidisset, & non secundum illos euangelizaret. I Et adiungit ad argumentum, quod tractabat de Lucae Euangelio . I Igitur si ipse illuminator Lucae auia thoritatem anteeest brum , ct fidei, & praedicationi suae optauit, quanto magis dici a &postea. t Quod erit germanum illud Apostolorum instrumentum, quod Paulum illuminauit, de ab eo Lucam I Perinde, ac diceret, si non est illud aeceptum a Christo, A: approbatum ab Apostolis nullum aliud esse potest . Nam ri idei et ait Tertullianus lib. de praeseripi. t Latuit aliquid Petrum aedificandae Eecleset petram dictum claues regni est rum consecutum , di soluendi, & alligandi in coelis , & in terris potestate mi I Quare debuit eum illo di coeteris Apostolis Paulus conferre Euangelium, ut suae doctrinae iustam fidem saceret. Recte quippe August.lib. 28. contra Faust. cap. q. J Ipse Paulus post Ascensonem Domini de coelo vocatus, si non inuenitet in carne Apostolos . quibus communieando Euangelium eiusdem societatis esie appar ret, Ecclesa illi omnino non credet. I Magna est in hoc loco vis ad persuadendum Paulum non modo non suisse aequalem Petro potestate, & authoritate iurisdictionis adhue in Evangeli hando, sed nee etiam ali s Apostolis
cum nemo eorum ad Palum se contulerit,
eique sui Euangelia rationem reddiderit. Quam diuersa fuerit Petri aut horitas, patet ex testimonijs supra citatis, ae ex eo. quod cum primus omnium ad gentes aditum aperuillet, illudque maxime insolens esset. nihil cum caeteris eommunicauit, sed a Spiritu sancto impulsus illud munus suscepit. Dixit Spiritus ei. act. Io. Surge, Z: vade, nihil dubitans, I de veritatis illius, & aiterior, de testis fuit. In veritate comperi. Quin de ipsummet Spiritum sanctum, a quo excitus suerat , e ecclo excivit , & quodammodo in terras deduxit. l Adhuc loquente Petro, cecidit Spiritus sanctus super omnes. qui audiebant. I Ceu spiritus sanctus verba loquentis Petri sequeretur, quibus ille Chri-
suin consessus suerat. Tu es Christus . Fid libus Iudaeis admirantibus euentum rei , eo que miraculo attonitis. I Et obstupuerunt ex
Circumcisione fideles. J Et quamquam allieum ob inuidiam accusarent capit. 11. indignantes , quod Centiles ad gratiam vocatiellent, audito Petro. I Tacuerunt omnes. &glorificauerunt Deum. l Crediderunt quo. di assensi sunt Petro dicenti. Ergo & gen tibus paenitentiam dedit Deus ad vitam . IItaque ex auctoritate Petri seientiam sece-
169쪽
runt euidentis eonsequentiae Logicae r Ergo i
formali illations. Apparet ex his: non parem auctoritate, non aequalem potestatς Paulum Petro suisse vin eodem eos stadio metirriser sed Delm a omnino priorem ah ijsse, Paulum secutum,
ira ut Petto proximus fuerit. ἀφην, sed proximus interualla ,
N X sacris Literis duo tantum video nostrIs
C. Ohisci. Primum ex cap. a. ad Galat. ubi
Paulus narrat, se restitiae in saetem petro
eumque reprehendisse. Hoc autem superioritis est erga inseriorem. Hoc argumento utuniatur Caluinus lib. 4. instituta capit. p. I. I. 8e
Rex Angliis, cum primum ab Eeclesa destiae uti solitus. Cui facilὰ respondetur. Illam
reprehensionem natam ex zelo & studio veritatis . non ex titulo dignitatis . Qua rati ne multi priuati, principes suos reprehendunt , quemadmodum Sarai Abrahain G nes. 16. Iacob Lahanum Genes. αρ. Iethro Moysen Exod. ι8. Ionathas Saulem i. Reg. 3ς. Ioab Dauidem a. Reg. I9. & in Evangelio Frater maior natu Prodigi Luc s. si autem verum est. Reprehen res esse superio. res reprehensis, ita argumentor . Superior erat Luthero Zuinglius. Re Calia
uino Bexa, i quibus duo illi Haeres, arcis, &magistri fuerunt reprehens. Quam hoe sit
Ineptum argumentum , ex hoc ipse quo nituntur aduersarii loco distianusi ae illum in
eosdem retorquςmus. Omnes Omς Patres. R Interpretes contrarium ex hoe loco sensum emerunt. ae omnino fassi sunt Petrum . vii superiorem, non uti inferiorem ivise a Paulo reprehensum. Ac exemplum modestim P tri , in documentum cateris humilitatis ver. terunti vi quemadmodum Petrus Paulo praeias istior eadigari se ab eo patienter permisit, ita di dignitate maiores, repta hendi se inter dum a minoribus patiantur . Ita Cyprianus epist. ad Quintum, S Augustin. lib. i. do
Baptismo cap. i. 2 epist. ις. α Gregor. Magnus Homil. 38. in Laechiel. N Beda in x. Petri eap. 3. N Anselm. in cap. a. ad Galat. di Petr. Damian. lita 6. epistol. epis. I 8. &t m. 3. opuscul. Opust. I 6. & sanctus Thomas in hune loeum Pauli lect. 3. Be a. . quaest y 3.
art. 4. ad a. N D. Antoninus in Chron. par. I.
Os sequuntur minores. Interpretes . Asiero
unum locum Gregorii. homil. 18. in Ez ehiel. t Ecce a Paulo Minori suo Petrus reis darguitur, de reprehendi non dedignatur non
reuocat ad minorim,quod Regni clauus ac ceperat . Quis nostrum a minore fratre incre
patus patientur audiret'Quare optime hinc deduxit Cardinalis Polus lib. a. ad Regem Angliae . I Non ergo obscurat Petri auctoritate ni Pauli reprehensio. I uti neque Iuliani Apostatae, apud Cyrillum Constitui. Iuliani in tiue lib. s, qui Petrum vexabat, di Marcion apud Tertullian. lib. de praeseripi. cap. xa. a quo idem Petrus sugillatus quasi non rectὰ in Evangelica praedicatione ambulastet. Sed sor. tasse hoe avide arripient aduersaria, ut con firment , hos item duos Iulianum, & Marcionem Petro superiores hoc nomine suisse. Uerum resuto illos obiecto Porphyrio famoso impietatis magistro. qui haec in Pauli episto. la legens in Paulum acriter inuehitur ι quod Petrum Apostoloruin principem ausus sit reprehendere. Si patres, de Auctores nostros Helorodoxi sequi nolunt, habent sui furfuris hominem Porphyrium, quem imitentur . Lo
Iuliano minus malum, quod Petri supra Paulum praefantiam agnouit. Itaque argumento negandum, sequi ex reprehensioni Petrum Paulo esse minorem. Immo asstinandum eo in loco supposuisse patres Petrum
Paulo esse maiorem. & cum i s Porphyrium sensi se . Seeundum esto illud epist. ad Calat. e pit. I. ubi Paulus ait: l Creditum mihi Euangelium praeputia, sicut, 3e. Petro circumcisonis ) qui enim operatus est Petro in Apostolatum Circumcisionis , operatus est . de mihi inter gentes ) Ex quo apparet aequaliter diuisum illud munus inter ambos fuisse,& virumque pari dignitate. N potesate praeditum illud gessiste: nee enim quas faciebant oves ijs non praeerant. In quam sententiam Diuus Hieronymus in hanc epist. lib. 7. lvi duo, inquit, populi tam dissiti inoribus , legibus,
studiis. ac loco veluti duo parietes in unuin lapidem angulatem christum conglutinarentur . unusquisque per suum ducem , de Architectum, quem dili sebat. Nam Paulus erat Iudaeis, Petrus gentilibus inuisus. I Huic testimonio respondetur ex tradita superiori capite doctrina . Ita diuisas inter hos duos Apostolos hasce praedicandi prouincias, ut neutra alterutri denegaretur . Quare de praecipuis partibus locus intelligendus , ut meislius , ae expeditius inter st agerent . Quod si non idcirco de iure, ae ministerio praedieandi
quicquain detractum est Petro, multo de dignitate, ac potesate minias diminutum . itaque potuit Paulus Euanselizare gentibus,rasque creduntes ouet Christi Meere, N pasci. ti Petro assignare, qui iis tamquam pasor ordinarius praeesset . Illud autem constat primas Euangelirandi Gentibus partes fuisso Detri, quemadmodum superius ostendimus,
eum graue illius myoetium lintei exponeremus . Nunc addimus Tertullian una, qui lib.
de pudicitia cap. ai. dixit Petrum in Concilio Apostolorum actor. Is Spiritu instinctum de nationum vocatione praesarum .i ubi nihil de ea re Paulus, qui praesenserat, commemorauit. Et quidem compertum est ex Ecclesiasticis Annalibus, quo anno Paulus segregatus est cum Barnaba ad Euangelizania dum Gentibus, qui fuit annus Domini 4. Claudia anuus a. eo Petrum post multas in Asia fundatas Eecuefas in Italiam venisse, uti narrat Euseb. in Chron. Hieronym. de seriptor. Eccles. in Petro: ubi sic. I Petrus secundo Claudi, anno ad expugnandum Simonem Magum Romam venit. JQupa autem multas iam in oriente Icclesiae etextilet, ae fundasset, amrmat ibi Hieronymus et di distiae I co Magnus serm. I.
170쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. poni. r 9
in natali Apostolorum s Iam Anti henam Eeelesiam, ubi primum Christiani nominis dignitas es orta, fundaueras . Iain Pontum. Calatiam. Cappadociam. Asiam . atque Bithyniam letibus Euangelicae praedicationis impleueras. I Quod item Petrus primus au ctot suerit coniunctionis duorum . de Iudaeorum, di gentium in Fide Catholica popul rum ante Pauli aedifieationem. expressit hi verbis grauissimis Leo Ix. in epistol. ad Mi-ehaelem Patriare ham Constantinopolitanum tomo concis. 3. par. vlt. Inter epistolas Lemnis. LNonne luce elatius constat Petrum a
primitus ad Eeelesiae Christi didificationem
Iudaeos, ae Gentiles attraxisse, id quasi duos parietes e2 diuersis ven Ientes per angularem
lapidem Christum indissolubili Charitatis
glutine coniunxisse t Oni postea videns messem multam , Ad operari s paucos, Paulum, A Barnabam ab Antiochia Omnibus nationi.
hus praedieatores destinauit. I Aduerto hiea plerisque citari hane epistolam eum inseri ptione ad Michaelem Imperatorem, qui sane error est, ae obrepsit Dianae in Apologet. deprimatu petri pag. s. & Augustino de Beliis, Oppost. 11. solui. 2. viris alioquis eruis ditis; at ne obrepat alijs,non importune,opinor moneo.
Ceeterum. R Paulo lIcula praemeare Iudaeis. & Petro Gentilibus. De Petro patet: nee de Paulo minus et cum constet eum prius Plebraeis Enangelietasse, nec ad gentiles transiste, nisi i ius protestando se ideo ab iis ad hos conuerti. quod Euangelio spreto indignos se iudicabant aeterna vitae . Act. I 3. nec
postea cessauit. Nam initio capitis sequen. tisi 4. In synagoga Iconis Iudaeis praedicauit,
di eap. I . Thesialonicae Evangeliravit. l In Synagoga Iudaeoru in . I de c. is . l in Synagoga mr omne sabbathum suadebat Iudaeis, &Craecis . I & cap. I9. ex ore Pauli l audiebant verbum Domini Iudaei, atque Gentiles, i de saepe alias . Et quod caput est Romae cap. 28. l post tertium diem eonuocauit primos Iuia laeorum. Quorum plurimi venerunt ad eum, quibus exponebat testificans Regnum Dei. suadensque eis de lem ex lege Moysi, de pro phetis a mane usque usque ad resperam. Vn de apparet eam partitionem inter duos. non exclusisse potestatem nec alio spectasse. nisi ut commodius, de saeilius Euangelii praedicatio curreret. Summa est. Paulo demanda . tam praecipue conuertendae Gentilitatis pro Dinerum i sed non idcirco suminotum suo imeo Petrum . qui uti pastor erat ciuium, quasi cumque, vel Paulus, vel Barnabas , vel alii
Apostoli, & undecumque adducerent . ille in Gregem accipiebat, sibique tamquam Christi vicario subiaciebat.
Extra Scripturam plura adduci possunt argumenta . Primum Paulus Romae fuit, &docuiti sed Episcopus erat cum Romae erat.& docebat: erso Romanus Episcopus fuit, de
uti talis docuit, ae praefuit. Cum autem fuerit, di docuerit simul cum Detro . sequitur simul eum eo praesutile . Hoc argumentum torquet nostros, di in diuersas responsiones distrahit. Vt perspicuer, ac constanter reia pondeam; obseruo solutionem penderet ex tri quaestionibus.
Prima est, virum Paulus fuerit Episco
pus seeunda. an alieulus Ecelesiae fueriti Tertia, an haec Ecclesia Romana sueriis Quod primum attinet. Paulus fuit Episcopus. Patet ex cap. Aes r. I initio in quo habetur: l Paulum. Ee Barnatiam e nstituisse per sin-pulas Ecclesias presbxteros. J Quod sanὸ proprium est Episeoporum . Ac nequis neget O inesse, quod verbum sit Constituisse, non ordinasse, in Graeco textu est Chirotonietantes ordinantes autem presbyteros, quod verbum solemne ordinationum est: quae per impositionem manuum, id est Chirotoniam fieri solitae. Et quamquam nonnulli ex Auctoribus
nostris de tempore, quo Paulus sit ordinatus dubitent, nemo tamen ambigit de re . Ordinatura autem eum cum Barnaba suis l). cunisuit a diseipulis iussu spiritus sancti cum eodem segregatus Actor. ia. etsi neget Arias Montanus hic, di Suarer tOm. a. in a. par. di uinct. a . sect. t. de Aloysius de Leon. in capit. i. epist. ad Calat. N ante Caietan . hie, &cap. Αα ε. communis tamen sententia tenet illam manuum impostione in . quae in eo capite ra. refertur Ch rotoniam soletnnem, &ordinationem suisse auctore Chr)sostomo ad hune loeiun. & Oecumenico . di Leone in epist. ad Dioscorum si . in eius Oper. & Magister. historiae Seholas . de Hugone. Id ex multis allis probant Heliriq. lib. Io. de ordinis sacramen. cap. l . N Salan. tona I a. tractat. 36. de Bellar m. lib. l. de Rom. Pontis cap. 13. R Iustinian. prologona. in Paulum
dist. i. cap. 3. de Ioria. de Corne l. in acta .
de Gaspar. saneh. ibi, δ Christophor. Mareellus de auctorit. Pontis contra Luther. libro di. eap. I . ac diserte satetur Lyran. in to cum Act. cap. Iq. etsi tamen distentiant inter se de auctoribus ordinationis . qnidain enim volunt Apostolos.alii malunt discipulos Apostolorum fui sie . Hoe Leo, Magister . N Husci cum Henriqueet sentiunt. illud Oeeu me nio . Bellarmino, Lorino. R alijs placuit equibus subscribo. Nam si eo loco, ac tempore ordinati sunt Paulus, & Barnabas, non
potuerunt nisi a discipulis Apostolorum. iam Episcopis ordinari: non emna ibi Apostolos
fuisse ex textu apparet . utcumque sit, Paulus Episcopus este probatur. Dici tamen potest ab Apostolis ordinatus, quia eum ordinati .ab Apostolis orditiarunt. Quoad secundum : An alicuius Ecelesiχ certae, ac determinatae Episcopus fuerit i ob seruo raram de eo apud Auctores mentionem fieri. Cum haud contemnenda tamen res sit. Solum inuenio ex antiquioribus Petrum Da mi anum . qui neget vili certae Ecclesiae addi ctuin tuisse. Nam epist. 16. prope finem .l Paulus, inquit, nullam Cathedram specia liter tenuit. J Ex recentioribus Cardinalem Cusanum lib. 2. Concord. c. I a. qui assirmati Petrum.& Paulum nullius loci suisse Episto pos , J de P. Melchiorena Inlchoserum in epist. ad Leonem Allatium inserta operi de Eccle si ae Uccidentalis, de Orientalis consention C, lib. I. cap. . nu in . q6. qui auctor est. l Nulli particulari prouinciae adistrictum omnium M. licitudinem gestate. J Alii contra , identur sensisse , uti Epiphanius, qui haeresi 2 .l Primos aderit Roma Apostolos, ct Episcopos sutile Decium, S Pauluin. J N qui eius auctilitate ducti volunt trauluin parem Petro ers