장음표시 사용
171쪽
eere: verum haee seeunda sententia ad tertiam quaestionem pertinet. Sis o in secunda r quoniam censeo Paulum nullius certae, ae dete
minatae Eceles et Episcopum fuisse. Quod mihi
paulo accuratius eonfirmandum. Prima coniectura est, quod Paulus electus est a Deo, utii Vas ad portandum nomen Christi coram gentibus die. J atque adeo nusquam loci consitit, & Omnes pene Asiae, Europaeque Pro, uincias Euangelirando peragrauit. Semper in via semper in procinctu . Instar peregrinantis di via de illius vitae, ae festorum Seriptores titulum, de peregrinationibus Pauli
instituunt. Cum hoc autem irrequieto motu non poterat certa, di fata mansio recte consistere . secunda est. Apostolos orbem inter se ad Euangelii doctrinam seminandam par titos esse, ae veluti Prouincias sortitos singulis singulas, quo ordinatius, ac expeditius Euangelirarent. Paulum exortem , liberumque mansisse nullis finibus elausum, nullis terminis circumscriptum, atque adeo nulli assi xtim , quae illius cursum retardaret. Ter
tia , nomen ipsum Apostoli, quo per Antonomasiam dicitur Apostolus, idest missus quod in eo dignitas Episcopatus Apostol
tum sequebatur, & illam , quodammodo a sorbebat. Itaque alia etsi Apostoli essent. tamen sponsas Ecclesias habebant, quae missiones stringebant . di terminabant. At Paulo nulla erat sponsa, quae domi eontineret,atque adeo foris hue illue velut Apostolus millius versabatur. Quarta 'illa ipsa sauli epist. a. ad Corinth. eap. II. de semetipso consessio .l Instantia mea quotidiana , sol ieitudo om nium Ecelesiarum I quae mani seste prodit cuiaram uniuersalem , qua ille totius orbis Eeel stas complectebatur non huic, illiue addictus, sed in omnes. ae singulas intentus. & erectus, ceu ad unum tota uniuersitas pertineret. QuJnta . A: vltima. Cum certum sit Paulum
fuisse Episcopum , vix ullam de illius Epist
patu In sacris literis mentionem fieri, adeo ut unus ille, quem produximus , locus , latis obseurus sit ad id uti vidimus, confirma dum . tain multis. & doctis auctoribus id ne gantibus . Et quidem haud temere . Nam ei in Episeopus certam , di determinatam Ecelesiam sponsam habere debeat, cui mancipetur ; ne quis putaret Paulum ea lege vinctum e se , illius est Episcopatus suppressus . Itaque uti Paulus, quod Apostolus erat ab hi iee. inculis liber erat, di ubique munus suum Apostolicum obire poterat, ita di Episcopus nullius loci anquiliis tenebatur e eique ubi uis gentium Episcopatum exercere licebat. Vnde colligitur utrumque ei munus delegatum eontigisse,non ordinarium cominissum fuisse. Ae in Paulo uti diximus, Episcopatum in Apostolatum quodammodo transisse. Quod tertium attinet sunt qui assiiment
Paulum Episcopum Romae fuisse a quod uuisplici modo potest accipi:altero ut Romae iure
illo suo delegato Episcopatus munus obierit, uti S in aliis Oppidis Odire solebat', qua ratione non magis Roma, quam Athenis, aut Corintho addictus erat: altero ut Romae pro
priam sedem haberet.& Ordinarius ibi Pastor
simul eum Detro esset,ac unum cum eo caput,
x vallorem gregis emceret. Et quidem primo illo modo negari nequit Paulum Rotuaer piscopum egisse; nee ob id tamen sequitur Episeopum Romanum fuisse i aliud es enim
Nere Romae personam Episcopi, quae cum omeio transeat, nec ante illud sumatur, Κ
post illud deponatur: aliud esse Romae Episeopum , hoe est desponsare sbi illam Ecele
sitam, & cum ea unum corpus emcere . ut ab ea separari, nec debeat. nee possit. Noe seseundo modo nemo Patrum, at liquorumve sAuctorum , quod se iam , dixit Paulum Episcopum Romae urbis fuisset edin non nemo ditierit Paulum in Vrbe Roma Episcopum fuisse . Ex modernis Marcus Antonius de Dominis impius Amsata.' Anonymus Gablus incautus Catholicus hoe amrmarunt e nonnulli. ex nostris horum argumentis pressi mimis hoe i s prudenter concesserunt. Decepti exemplo Lini, di cleti, N Clementis: quibus similem Paulum esse voluerunt. Ego prorsus negarim Paulum hoe seeundo modo
Episeopum Romae filisse. De Lino , 2 alias
possea dicam . Id ut constet, argumenta ad uersariorum pendamus . Primum ab auctoritate Epiphania, qui haeresi di . I Primi , ait. Romae Apostoli, di Episcopi fuerunt Petrus . N Paulus . 3 Secundum Eusebia Histor. lib. .
eap. a. s Tunc temporis . inquit Clemens, gubernabat Ecclesiam tertius ab hs,qui fuerunt Episeopi urbis Roma. I Hi duo urgent. Αceedit Leo Magnus se . i. de Petro. N paulo: l Petrus, est, ct Paulus Romanae Ecelesidi vere Pastores. I Deinde eitatur Adrianus I. epist. 89. qui latetur lPauli sedem se adeptum esse. I Et Gregorius VII. in Concilio Romano vhi dicit se in Pauli Cathedra uniuerso orbi praesidere. J Praeterea S. Ambrosius Carm. de S. Petro, & Paulor i Roma, inquit. Gentium eaput, sedes est Apostolorum Petri.& pauli. J Qui loei idonei item sunt ad probandum Paulum Romanum cum Petro simul Episcopum sui se . Mitto alia obscuriora , quibus vis minor ad persuadendum inest. Missis aliorum responsionibus obseruo . In nullo ex his testimonias poni diserte illum s
eundum modum Episcopum Romanum: qua sola ratione conuincerent. Ante respons
nem illud sumo nullum serme ex his locis fideliter , ac uti par fuerat, ab aduersariis citati . quod miror tantos auctores sugisse . Ad examen vocemus singulos. Primus spipha-
iiij se habet. I In Roma suerunt primi Deiareus , N Paulus Aposoli i dem, ae L piseopi, qui adhuc fortior est eo, quem video eitari a nostris. com ei respondent. Sed mulio est alius sortior. Paulomst in eadem h=resi et . ita seribit. I Episcoporum, inquit, in Roma
successio hane consequentiam habuit. Petrus , & Paulus , Linus, Cletus, Clemens &c.
usque ad Anicetum I ubi se ponit Petrum, MPaulum I ut ex duobus vii uin videatur Episcopum componere: cum alios deinceps singulos numeret: ceu primus ille loeus ambo
tum suerit. Respondeo igitur primo; verum
esse quod scribit Epiphanius in primo sensu,
nimirum Petrum fuiste proprium . de ordinarium Episcopum e paulum extraordinarium, di delegatum : quod nihil detrahit Petro: uti etiam nihil detrahebat Iaeobo eὐm alis Hierosolymis Apostoli erant. Imo si alius cum Petro Romae fuisset, eadem quae de Paulo ratio euet. Secundo ; admisib, quod Epipha
172쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom. Pont.
nius Ita senserit, non Ide Ireo nobis dubitan dum esse de veritate unius eapitis. tot scrita rum . & Canonum. & Coneiliorum, &um auctoritate firmata . Cui reus Paterpon est praeserendus. Secundus Eusebi, laeus minus ure et .vtrouis modo intelligatur . Si enim tertius ab iis reseratur ad Unum, & Cletum respectu
Petri . cuius est tertius. nihil ecilligit de Paulo . Sin, se ab iis significat Petrum, & Pau. Ium eodem modo aecipiendus. quo Epiph
Tertius Leonis sic habet in Apostrophead Romam. t Isti sunt. inquit, Patres tui. verique pastores . 4 Ex quo non sequitur iaetas, & aequalitas in Cathedra. Statim
enim post paucas lineas subdit . I Ciuitas
sacerdotalis. & Regia per sacram Beati Petri sedem caput orbis ect . I Ex quo patet titulos illos Patris. & pastoris extra rem se. dis, & cathedrae esse . Omnibus quippe Apin stolis conuenit nomen patrix. Pro patribus tuis nati sunt tibi filiit nec mimis pastoris Episcopis omnibus. Pastoribus δε Doctori 3us.
siue ordinariis. siue delegatis. qualem nos haud inficiamur Paulum fuisse. Hae ratione Paulus pater Corinthiorum erui uam in
Christo tela per Euangelium ipse eos genuit.
Si autem haee munia intra sedem erant, quo modo Paulum omisit,cum de sede commemo
rauit, sed seli eam Petro addixit i Nempe
alia munera Deirci cum Paulo,'&Apostolis erant communia, praerogativa sedis sing
Quarto ex Adriano primo respondeo I fictum eum locum esse; nec enim ille aut ullus
similis inuenitur . Ae inprimis ubi eitatur epist. 98. apud Patrem Augustinum de Bellis opposit. 3. error est manisti ius. eum epistolae Adriani pauciores multo sint: atque adeo hse non sit. In qua vero citatur a Leone Allatio lib. I. cap. I 3. quae est prima ad Imperatores
Constantinum. N Irenem matrem, eiusmodi quae actruntur verba. non extant. Imo in ea
saepe lali Petro sedes Romana , & primatuseribuitur. Vnde miror potu illa illa obiecta
doctis viris iucum fieri. Inuenitur autem
haec epist. in 7. Synodo Act. a. estque primin ordine epistolarum Adriani in tomis epustolarum Pontificiarum. At, ne vivam, nisi ea epistola contrarijs testimoniis abundat, Rmaxime primatum in sedem initus Petri confirmat . Fidein mihi habeat Iecior, nihil in ea pro contraria sententia roboris inueniet. Obiter hie animaduerto Leonem Allaintium virum eruditissimum citare loco proxime adducto hanc epistolam Adriani pro An nymi Galli sententia, quod in ea Adrianus.l Claues a Domino acceptas, tum Petro, tum
Paulo tribuat. J Leci alligentissimὰ illam epistolam, nihil huiusinodi continet . Nescio qui hoc in metuem venerit hominibus tantae eruditionis i Aliis nimirum citantibus crediderunt. Ingenui sunt ..& eandidi, nec ego me illorum de ingenio esse negabo. sed experientia cautum me init. di minime credulum. Fontes inquiro. Id tibi lector confirmo ; tam procul este Adrianum in epistola ab illo testimonio de clauibus Paulo communi candis, ut vix ulla sit alia. quae plura tali motro testimonia supreditet. Lamia taPz claues,& primatum, ei sedem Romanam assignat νPauli bis meminit ei tra vllatri praerogati mentionem . Lectio tua fidem liberabit. Pergo ire ad quintum, quod aiunt esset Gregorii VII. in Concilio I omano 7. testimonium histe . inquiunt. verbis conceptum
apud P. sustinum de Bellis opposit. 3. dicit Gregorius VII.) se in Pauli cathedra uniuerso orbi praesidere. I Ita me Deus amet, nisi e est insignis aduersarii Roina nae Petri sedis impostura . Nulla sent huiusmodi ve M in eo Concilio . tu quo Regnum Henrico abrogatur, di Rodulpho consertur. Ad los prouoco. Ιj meae fidei testes sento . Carmina sancti Ambrosia alia praeter hymnos, & disticha quaedam inter alia Christianorum, qui Carmine scripserunt opera , in tomo Bibliothecae ritimo excusae nulla reperi. In his, ne verbum quidem , quod ren contineat, inuenitur. Vnde illa sint verba d prompta dicant,qui asserunt. Certe quae prinducunt tam longe absunt a versu,quam propea fictione. Venio ad alium loeum Petri Damiani, qui sextus est. Hic vi lcgatur opusc. ἶ . apud Patrem Augustinum de Bellis ibidem, hoc opusculum non reperi, non iam credulus illi. Imo lib.a. epistolarum epist. I 6. ait Petrum ob primatum ad dexteram Pauli interdum I car Paulum interdum ad dexteram Petri poni . quia de tribu Beniamin est, qui filius de
terae, di diserte assirin .it, Paulum propriam Cathedram nota habuisse . Attribuit ei tamen propter conuersionem totius orbis Cathedram quod modo uniuersalem, eo, opis .
sensu. quo diximus septa cum Apostolatu delegatam. . Praeterea citatur D. Augustinus in Syn O S. Act. I. apud Anastas. cuius tamen
verba inquit Augustinus,de Bellis, Anonyinus non restri. Suspectum tamen mihi fuit hoe testimonium cum locum Augustini atatri non vidi,qui in tanta luce olerum micare debuit; di tam alieno loco citari. Legi ergo diligentissime acta huius Concilij, ac non modo non
inueni in prima actione illam Augustini sententiam. sed ne nomen quidem eius reperi.
Imo in omnibus decem tot sitiit quippe
illius Concilia actionibus, tantum de Augustino silentiiun est. vi nuiquam illius nomen occurrat. Hae fide citant aduersarii auctores . hae facilitate nostri illis credunt. quod
minime celauissent. Vt verum tamen fatear, inuenio in epistolis Adriani Secundi, quod minus aduersari; iste viderunt, nimirum sedem Petri communem cum Paulo. Nam epist. I. ad Basi lium Augustuin pag. 6r I. Act. I. polita, sic aiti Adrianus precamur, ut eos ob amorem prPeipuorum Apostolorum Petri,& Pauli, a quorum Sede mittuntur benigne suscipiat. Et in alia epistola ad eumdem act. 6. Pagina 6sq.l Principum, inquit, Apostolorum a quorum Mae remittitur, I & tertio in allocuti ne ad Concilium. LPro veneratione Ap
stolorum, pro priuiles ijs desendendae sedis
ipso n. I Huic ergo testimonio 1 me inueniato. S apud neminem inuento respondeo. Sedem communicari Paulo ratione Petri, uti nomeu principis Apostolorum commune habet Paulus cum Petro: ut cum ambo limul nominantur, uomen Principis Apostolorum .
173쪽
quod solius est proprium Petri, ad Paulum quoque pertineat . Id autem honoris gratia fieri debuit, ut quoniam Paulus Romae fuit.& ibi praedi eauit, & docuit. R martyrium sub ijt, ae sanguine suo Romanam Eeclesiam ct rigauit, di auxit . eis eius ordinarius pastor , & proprius non esset, eodem cuin Petro titulo, di honore assiceretur. Quod autem Paulus ratione societatis eum Petro princeps Apostolorum dictus sit, di hoc loco Romalit sedis particeps fiat ex eo apparet, quia numquam legimus in antiquis quantum ego le-sendo alle qui potui ) Decretis, Conciliis. &Patribus Paulum per se soluin principem Apostolorum appellari: quod argumento est,
cum princeps Apostolorum cum Petro numero multitudinis dicitur ; ex consortio Detri ita appellari. Idque confirmatur, quod Petrus solitarius princeps Apostolorum dieitur . quod ipse sit iure princeps . atque adeo nullius indigeat societate. Equidem existi nati Paulum prae aliis Apostolis principem dici, nee velle , nec poste ; quod nullo proprio iure prae illis , id sibi nomen vindiear debeat. Petrum vero illum principis titulum
iure capitis. M pastoris supremi a Christo da
to pro omnibus, di habere , di vendicaro. Vnde cum solus nominatur princeps Apost
lorum perspicui . & palam dieitur. Id ii passim in Canonibus. α Concilias, N Patrihus Occurret. Veram autem hane meam con-4ecturam esse iaciunt alia in his ijsdem epi- solis , aliis huiusmodi intra hoe concilium
adducta testimonia ; quae sedem , quam com munem interdum faciunt Petro, di Paulo, propriam Detri dicunt: eique soli assignant. re numquam I au lo. Datet ex verbis eiusdem
Adriani allocutione in Conc. Αct. . ubi dieiti Coelestis elauigeri Apostolicam Sedemis. JQuam postea dixit 1 Sedem ipsorum principum Apostolorum, I N Act. Io. cap. II. Synodus ita loquitur . I Contra Sedem Apost
stolorum principis, a dum qui eum Dioseo-ro. & Photio moueat, euin excommunicat.
Et Nieo laus in Decretali posita act. I. cap. g. .quod alias dictum suetat a quoruin Sede profecit reserendo ad utrumque Apostolum, ad unum Petrum refert Petri Apostoli a euius Sede profecti. Ac idem repetit cap. 6. sedem B. Petri . Atque haec est solemnis in omnibustum Decretalibus , tum Concilias forma imqucndi cum illa alia, quae communem Hri. que Sedem facit, ratissime usurpetur. Ac nusquaui,quia meari ne tam Sedes solius Pauli seorsim politi appellatur. Longius ili4t. S argumentum, & responissum , quod principalis cuincultas manet sub
lata rivi caetera facile currant. Igitur se n-
dum conflatur ex varias titulis, es praerogatiuis , quibus Paulus assicitur a Pontifeibus, &Concilias, S Patribus, quae illum sic appel lando parem facere Petro videntur. La auiatem Ornamenta videri possunt apud auctores nostros, qui Apologias pro Petri primatu, &Cathedra seripserunt, di Becanum tornos.
opule. lib. a. Obieci.7. Pauca tamen excerpam
x colligam . Dicuntur hi duo Apostoli I Principes , Duces, Griphaei, Praesides, Fundamenta , Lumina Ecclesiae Catholica. Vocantur . Pastores Gregis Dominici , Coluinnae Romana Ecclesiae, culmina Apostolorum , soles duci . Romae patres, Re Patr5nt. Du6 lapidex ad Romam sui dandam electi, prin- ei palis Apostolorum summitas. J Eo em
Opem implorant pontifices, eorum auctor Ita. te utuntur, eum fulminant, & cum munerant.
nullas suas eoru in sigillo muniunt, imaginibus Ornant, e tum nomina Ias inscribunt ι quod argumento es, ambos aequali dignita te, ac potestate praeditos esse. ProprIὰ autem in quo maior est vis Paulus a Gregorio Magno lib. I. Diueap. ir. I Frater Petri in principatu Apostolico , I dicitur. Idem a Detro Chrysolam se .f. in psal. ys. Detri Collega, a Chrysostomo in eap. a. ad Calatas, Con sors petri moria appellatur ; quo item titulo donatur a Leone papa seri 1. de sanctis Ap stolis Petro . ct Paulo. His aliae sunt nome clatum smiles, quae videri possunt apud interpretes Pauli, precipue Iustinianum,& Cornelium in Prologom. Horum . R intelligentia, di solutio est. Plura ex Apostolare petitae quae se e communia sunt eum alias Apostolis i nonnulla vero, quae videntur propria Pauli, ei propter doctrinam, qua inter omnes excelluit conuenire iuxta D. Maximum se . a. & Fortun tum lib. 3. S ri, Carmin. di Laurent. Iustin. set m. de Sanct. Innocentibus, di Hugonem a Cardinat. in cap. . I. ad Corinth. χρ ratio ne dixit, ad Boniti lib. q. cap. . Augustinus rΑpostolum eum antonomastice voeari: l quia
pluribus epistolis notior est . di plus omnibus laborauit. JHae duae iustae illorum , quibus assicitur,
nominum causae sunt. Reliquorum autem,qus ad Romanam Ecclesiam pertinent S cum Petro Paulum coniungunt, duplex est genus. Primum eorum, quae spectant ad doctrinam,& pradicationem , di sundationem illius Ee Vestae r citra auctoritatem, S regimen O inarium . . Secundum aliorum . quae deuoluunt iurisdictionem , Λ potestatem ordinariam reuiusmodi sunt Dasiorum, & Patrum. inter
quae illud interes, quod illa prioris generis,
tota quadrant in Paulum . cum ministe. rium sequantur, poserioris autem partim
ei conueniune Oh o elegatam potes arena, quacum Romae usus fuerit propria sibi fecit ratio. ne. domicilia . qua alia Amsoli earuerunt i partiiti in eum Petrus ipse deuoluit proptet operae. A laboris societatem, & martyrii consortium t quemadmodum proxime de titulo Principis Apostolorum diximus, qui Paulo a
Petro communicatus es. Praeclare in rem n
stram Rupertus in eap. 3. Ionae , & lib. 3. de ostic. cap. 2. I. a. s Roma . x quod Prineipis
Apostolorum Petri Sedes iacta sit. R Pauli .
eius consortis praedicatione illustrata, S maria 'tyrio coronata cunctis Ecelestis altius extollit caput. J Seruat 1edem Petto, oh dignitatem, N authoritatem Capitisi admittit ad consortium Paulum Ob doctrinam,& martyrium. Huius aqualitatis rationem innuit Gelasius
in concilio Romano i I Sanctam, inquit, Romanam Ecclesiam Christo Domino.Petrus, & Paulus consecrarunt, talemque omnibus urbibus uniuerso Mundo sua praesentia, atque venerando triumpho praetulerunt.JEam expressit Leo IX. epist. ad Michael. Patriarch. Constantinopolitan. t Iustum est, ait. vi Ibi
lex Sancia Caput lubeat Principatus, ubi saluator
174쪽
De Clauibus Petri,& potestate Rom. Pont. Is 3
siator Noster Beatum Petrum Apostolum ob tinere praecepit Cathedram . Et ibi gentes eolla sectant pro Christi nominis eonsessi
ne, ubi earum gentium Doctor Paulus pro Christo extenso collo est martyrio corona tus . En Petro Cathedram attribuit, reueiarentiam Magisterii Paulo ob doctrinam . &martyrium assignat. Hine est , ut in stillis. viri usque Imago, in Bullis amborum nomina ponantur, & eorumdem authoritas adhibea
Tertium argumentum esti vel pars non minima huius argumentir mos ille Sum m Tum Pontis cum , quos eonsat iam inde ab initio Ecclesia, solitos esse uti aut horitate Petri, di Pauli, tum eoncedendo gratias, tum dicendo anathemata. Quod sane videtur dis seultatem habere. Nam si Pauli authoritas erat delegata, & eum eo expirauit, quomodo ea utuntur Ponti fiees, tamquam ordinaria, &sbi relictat .idetur ergo Paulus ordinariam Romae, non delegatam iurisdictionem exeo cui se . atque adeo cum Petro parem dignitatem, di potestatem habuisse. Respondeo huic argumentor verum esse a sumptum, & exempla. cuique legenti obuia esse t non tamen ex eo sequi illatum ab aduersariis. Ratio est, quia illa authoritas, quam sibi nomine Pauli, vindicant Pontisces, non est illa propria Pauli. eique delegata a. quam habebat. sed quam in eum Petrus deriuauit ex sua ordinaria, proindeque propria Petri, & communieata Paulo , nou quidem dum uixit, sed cum moriebatur, di sanguine suo Ecclesiam Romanam irrigabit. Tunc
enim, inspirante Deo suam cum eo aut horit tem communicauit. Ne mortuus careret pO- testate,quam martyrio merebatur. Nec enim
decebat, ut qui Romanam Ecclesiam, uti M siser instruxerat, uti Pastor delegatus rexe rat, uti Protector uerat, uti Apostolus ex parte fundauerat, vii martyr confirmabat, omne in eam ius eum vita amitteret. Quod prorsus futurum erat, si delegata solum illius, di potestas, & authoritas esset. Quare ea diei assante Spiritu Sancto prouidit petrus, vi ex sua in eum ordinaria potesate riuus deri u retur, qui cum Pauli manante sanguine coniunctus unum Iurisdictionis sumen efficeret Videtur hoc libere dictum, sed non temere αcum alia euadendi ratio esse vix possit: aeea doctrinae huiusce veritas constet. Accedit coniectura, quod Paulo ea die iugulato pro sanguine lac eiu uxit . quasi tune inciperet FLEeles, tamquam mater, & parere, de nutrire .
Nouo argumento iurisdictioni ad se a Petro
in eos derivator eum praesertim Petrus emdem mei tempore capite in terram verse,prae inpos ero ordine erucifigi vellet. perinde, ac lignificate vellet Paulum sibi cui electum erat caput, quodammodo substituere , ut Leclesia deinceps illius item authoritate participata
uteretur. Summa sit . Authoritatem illam Pauli. quam vendi eant pontifices, non pr priam eius, ae delegatam esse, sed a Petro v cumque sit, acceptam, te ordinariam. In solo enim Petro sui se ordinariam potestatem sta tuit sorbonica facultas in Censura contra Isareum Antonium de Dominis lib. I. cap. s. num. In quam Censuram adducit Isaaeus Naaberi lib. 1.de Cathed. S. Petri caP. II.
Tm. XII. Quartum argumentum sum Itur ab exem plo Lini. Cleti, & Clementis de quibus colla stat eos smul eum Petto , & Paulo Episcopos Roma suisse: non quod velint eos omnes paris eum Petro potestatis suisse; sed quod inter eos Paulus, a quo eorum aliquis est ordiu
tus, ac maiore quam is aut horitate praeditus. Petro si a quandus potestate . Assumptunia
an si verum λ est inquirendum. De Lino constat primum i Pauli discipulum , di eomitem, de adiutorem fuisse. Ita Ignatius epist. ad Trallianos ponens illum inter Diaconos, & eum s Timotheo Linum Iassignans Paulo , t & Cletum eum Clemente IPetro . Idem posse a venit Romam, sortὰ cum Paulo. At de eo Romae commorante Paul; ad Timoth. I. cap. q. s salutat te Eubulus, de Pudens, de Linus, di Claudia. I Hune autem unum, & eumdem suisse Linum Irenaeus testatur lib. 3. cap. 3.,An, & a quo sit ordinatus Episcopus quaestio est. Negant non pauci eum vivo Petro, de hoc enim agimus, Episcopum, sed nudum tantum Chote piscopum suiso . Ita Ioannes a. in epistola sua Decretall.
Metaphr. 29. Iunii. Turrianus in cap. 27. Constitui. Apostolie. lib. . Danu in. pari. 3.de Petri primatu . Haymo apud D. Antonio.
t m. I. tit. . cap. a. Asfirmandum tamen eum
suisse Episcopum Petro, & Paulo inuentibus . Perspicue enim dicit clemens lib. . Constit. cap. 4 . t Unus, claudiae filius, Romanorum L piscopus est ordinatus a Paulo , J N ibi comst mat Tutrianus , additque factum id I a thoritate Petti . I Potuit autem ordinari a Paulo extra Romana ,& Romae a Petro in adiutorium pontificatus assumi , quae comis munis se iueiuia est. Nicephotus Callislus sic lib. I cap. 33. ita 1 l Dum adhue, inquit, viis ueret Petrus dedit Lino claues Ecclesiae Romanae . I Damasus, vel author vitarum pontificum idem assit mat. Baronius anno Christi 68. Petri dis . indubitatum existimat. M. Derinus B inius asentitur in commentar. ad vitam, & epistolani Ioannis 3. N Margarinus dela Bigne in a. tolii. Biblioth. Patrum Ironaeus huius sententiae grauis est author l.. . cap. I. asserens liLinum ab Apostolis Petro, &Paulo fuisse factum Episcopum , I quod ita saecipi potest quasi ordinatus suetit a Paudo.& assumptus in secium ,& coadiutorem a P
tro . Quare non video. eur Augustinus do Bellis opposit. 26. solui. 3. dixerit multos Pa. tres authores esse Linum Episcopum vivis P tto , N Paulo non suisse. Forte, quia legit in episeola Ioannis 3- Leonem. Cletum Choare piscopos tantum, non Episcopos extitisse . sed ani inaduertere debuit illam epistolam notam esse , uti obseruauit Binius ex Bat nio in commentariis. Imo ipse Raronius ver ba illius epistola ita interpretatur , ut Linus . N Cletus Summi cum Petro Pontifices nonsuerint: quae interpretatio apta non est ad verba Ioannis r perspicuere nim negat Linum, & Cletum Episcopos fuissea sim tantum ij, nudum chorepiscoporona ei tra ordinati nem munus adscribat . Scio nihilominus in iure Canonico R. q. I. cap. si Petrus illa verba Ioannis pro textu adduci. & eo a Timaris S. Linum cum a Petro fuit assumptus minis rasse exteriora, & ex tune non suis se pontis.cem , t di ita citati in illa exacta Epito me
175쪽
cmonum B. Laurentio Braneato de Laurea viro doctissimo . sed nihil me moueriIla
aut horitas textus r moueret autem . si Pater
Maraea eum ipso sentiret. At ipse recenset quos reperie Canones. & in quaestionibus deis o summa cum fide versatur . Iudiciam laum in Me tomo ei rea res sustinet: quod alienum erra ab eius instituto de eo rectumne, an secus esset, iudieare.
De Cleto idem prorsus. quod de Linodlaengum . Et Episeopum. & adiutorem Heri fuisse . A quo , ordinatus . de adscitus ηidetur ad regendam Ecclesiam Romanam . Authores, quipse de ambobus eodem modci loquuntur. Sie de Cleto Nicephor. lib. a. pia 33. Idum adhue viueret Petrus Cleto dedit claues Ecclesiae Romanae, I 8 alii, uti videre est in sis, quos proxime citauimus , praecipiadratonio anno Christi ερ. Petri dis . a nuta. 33.& Bellat mino. Adde Ciaceonium invit . Cleti . Cltea Clementem maim dubitallo est. videtur enim non fuisse Episcopus ordinatus, nis, instante Petri morte, nec in partem eurae Episcopalis assumptus, scuti Linus,& Cletus assumpti suerant: ea rarIone,quod noluit,vivo Lino, & Cleto, pontifieatum 4 Petro oblatum acceptare,uti seti communis Eeeles asti eorum
auctorum sententἱa, qui videri possunt apud
Bellarminum , & Baronium . R Binium ei taxos, nam id et reo visus est nolle, quod videbat illos duos sibi esse tum in Episcopatu, tum administrandi EeeIesam munere suisse prel tos, atque adeo non audebat iis viventibia anteponi. & summum pontificatum, in cuiu partem ipsi vocati venerunt, iis praeteritis, tinerer quem tandem iis mortuia obtinuit ιIdonea haec coniectura est . nec eoniectura tantum, sed Damas, aut qui eius nomine pontificum vitas eonscripse sententIa qui se altri In Epistola quae ad Iacobum est, qualiter eaeommissa est a beato Petro Eecles a te pertis δIdeo Linus, di Cretus ante eum eo viatiliun tur . quia ab ipso Prinei pe Apostolorum*administerium saeerdotale exhibendum, sono Episeopi ordinati. J Noluisse autem Clemenistem pontificatum gerere . tuo Lino, & Clero
significat Epinianius hales , . Ah nostri penὰ
omnes recentis memoriae scriptores tradunt ω Barcinius, Bellarnianus , Binius, Henriqueet .& alij. Verum communis sententia genetia
Clementem fuisse item a Petro ordinatum Episeopum coadiutorem suam eum Lino , di Creto; non enim ad eum diceret Petrus, ut narrat idem Clemens epist. illa ad Iacobum . potius ad si monem, vesse se Romanam ei Leelesiam eredere. quod amplius aliis laborasset, & neminem parem haberet; quod notidieeret si ille Episeopatu minimer fungeretur. sed maius adhue pondus habet locus lib. 6. Constitui. Apostoltiear. eap. s. quod opus est eiusdem Clementis, ubi se Petrua loquerasinisducitur Ego Petrus etc. ineum erant Baron alias. et Clemens Romanus Episcopus. IFauet Tertullianus lib. de praescript . cap. 3 v. I sicut smυrnaeo Nim Ecclesia habens Poly. carpum a ioanne colloeatum restit; sic Roamanorum Clementem a Petro ordinatum, a consitat ou ipse Polycarpum uiuo Ioanne Epili
scopum tactum, et go , et vivo Petro Clemen
ith. r . de Rom. Domi fie .ca s. qui eius est author eum Damelio sententiae, euius Batonius ealculum suum addit, tum anno Christi η.ti m s s. et trahit seeum sporadanum, quibus Biniisse sentit in notis ad vitam C Iementis. Assentitur vasqueet tom. 3. in 3. pari. d. 34 r. Cap. I. num. s. sequuntur P. Augustinus do lis in stio Apologet. et Leo Asatius lib. I. de consensMeles cap .s .et apud eum Inhoser. cap. 7. quamquam Vasquer sentiat Clamen. tem non nisi Lino mortuo suisse ordinatum .imis et Clerem vivo Peri obiisse, atque adeo Clementem solum sumisisti Petici sue cessisse . Quod ii .erum est, Linus, et Cletus Roma iarum sunt Pontificum eatalogo expungendi .
Id autem requis admiserie i Dtibi una hoe mouit item Pamelius in Tereulsiani eitatum
locum , sed nihil eo motus affirmat omnes illos 3. Petro vivente Adiutores fuisse . Alith res e Itat Vasqueet . quos sequituri citat Pa-
Ab vero, quando eos Episcopos e se volumus non Chore piscopos , quod minus erat disse ite sustinete ne multos,& pates Romae pastores , simul sui se daremus, quomodo se gesserint . videamus. Author sum eos ita esse Ordinatos , ut nulli certae Eccles ad dieerentur , sed more titularium Episcoporum ab
omni vinculo liberos in omnes,quo vocaren- tot partes trahi potuisse. VOeatos autem a Petro in partem e urarum Ronranae Feelesae ,
quas intra Ipsos , distributis unicuique regio-tiibus, diuise. Et ita postea reperi ex multo is
rem sententia, referre suarium tom. a. do Relig. lib. - cap. Io. num. s. Qua ratione Romanae Treusae proprii Episcopi. N pastores
non erant, ut, nec Athenarum , nee Corinthi,
Mee Ephes i atque adeo nihil omnino de auis
thoritate, aut potestate vetti detrahebant, potueruntque unus post MIum Romanae Ec-osesae Clauum tenerer pertude, ac noui ad eum accederent. Ne quem vero turbet ratis
se Episcopalis sne Ecclesa determinata quod videat esse spirituale eoniugium e id
quippe extra controuersam est , non requiri ad huiusmodi eoniugium certum cum certa
Ecclena vinculum, uti eonstans est apud Iuris Canoniel peritos sententia, quos ei tat, 3c se quitur Balbosa de potestate Episeopi, ae ex nostris Theologis ierum te . ae solide probat P. Vasuum tom . in 3. p. disp. 24i , cap. I. ac reprehe, die Andream Hvhub, quod India spinat lona Lipsi ea ausus fuerit negare hosem vere Episeopos Wobiectis ex Conciliis aeuiin siusde φ sententiae est Suarer m. grea Ilata ne lib. M cap. Io. num. s. quἱ duo sati sine ad probationem . His addor nisi a genus Episcoporum sustum. ae legitimum si, nullum fuisse paulum Episcopum .
quem constat nulli Eeclesiae affixum euram per omnes, ascumque peragras et, circumis tulisiff. Ae est istimo. s unum Iaeolaim excia
plas , eaereros omnes de Petro non loquor
Apostolos nullam certam . & consantem se
de in habuisse . Imo di initiis illis nascentis Ecclesie ncin aliter fieri potuisse, quin multi huiusmodi Apiseopi ordinarentur stantes in
proe in qu . ut quocumque traheret spiritus, eo mavolarent, N inde alio transferrentur. Huiusmodi vero suisse Linum , Ae Cletum a Petici assumptos, ex multorum sententia ita.
176쪽
De Clauibus Petri, & potestate Rom.Pont: r s
d; equarer proxime citatus. & Linum. 3e Clementem ex propria sententia docet, Vasq.
Nego autem eos Epasscopos Romanos fuisse, etiam suffraganeos , de adiutores, quias hoe admittam, & concedam plures in e dem Ecclesia Episcopos simul eYtitisse , quod Nicaenum vetuit seuere Concilium Canon. 8.ae ego non solum de Episeopis ordinariis. de parsibus potestate, sed etiam de his Vieariis. de adiutoribus Intelligo, quid videam Auguiastinuin ita intellexisse cilin paenituit electum se esse a Valerio, Coadiutorem , te successo remi quod credidit aduersus Canonem Nicani Concilii facium id fuisse: vii constat ex epist. Do. de aliis locis . Nana si Petrus id secisset, suoque exemplo rem firmasset, num is quam id Concilium vetuisset. Et quamquam Nicaenus ille Canon videatur accipiendus de Episcopis ordinariis, de aequalibus, non do his Vieariis, fle suifraganeis, quod exemplo
ipsius Augustini, qui Eradium sibi uiuens substituit, uti ipse Valerio fuerat substitutus , confirmatur, de in Gallia, quae religiosissima
est sacrae uetustatis custos. ita fieri soleat, tutius tamen est de omnibus accipere, quo longius a periculo errandi simust cum prae se tim alia via tuto, ae expedit ὀ incedere possismus . Quare praestat dicere, Linum, Cletum. N Clementem titulares , & nullius Eceles aevinculo alligatos, ad id munus regendi Romanam vicaria potestate Ecclesiam a Petro adscitos suisse. Vnde nullum sibi, vel ius, vel titulum Romanorum Episcoporum vindieare potuerunt, ut solus Petrus Romanus potitii ex vitius, de ipsi post mortem singuli singimiis succedentes Romaui item solitati, pontifices, de essent, de dieetentur.
te piscopis i imo di necessaria . Cum enim negatum a nobis suerit Linum, Cletum, de Clementem, Chorepiscopos fuisse , perindeae Episcopi suissent, & Epistopi a Chorepiscopis diiserrent, videndum, quo id iure dixerimus , ne quis existimans Chorepiscopos
diguitate Episcopali praeditos olim fuisse ,
nos calumnietur, quod eos ea spoliare voluerimus . Et quoniam res est obscura,& diuerissa sentientium authorum contentione imp dita, operae pretium duco exponere, ae explicare . Igitur constat ex Ethvmologia Clior episcopum esse, ae dici Episcopum t Chorae, adest villae, aut vici, I unde viliani, aut Pagani vocabantur, quod paruis illis Ecelesis
Ae primum indico sontes, unde doctrinarum riui derivantur. De Chorepiscopis agitur. In Concilio Antiocheno I.sub Iulio I. quod est ordine g. habetnr tom. I. Concit. Collect. Binij Canon ibi celeberrimus Io. pag. II. In Concilio Neocaesariens sub Siluestro cap. II. seu can. 13. pag. 236. In Con-eilio Magno Nicaeno Graeco ean- .in utraque versione prima pag. 27s. secunda pag. 279. de in Arabica versione per Teilonem , de Theari
33 q. R aliis quos proxime citauimus, di si
Iom. XII. aliqua varietate numerorum. In Concilio Ancyrano sub Siluestro cap. II. pag. 229. In
ei l. pari, a. pag. 469. in can. 3. In Concit. Hispalensi I. cap. . tom. a. pari. a. pag. 327. sic corrige num. 983. In Conellio Metens sub Stephano VI. cap. s. tom. 3. pari. 3. pag. I I 6 In Concit. Meldensi cap. qq. tom. 3. C ncit. sere poster. In Conei l. Patisiensi cap. 27. e dem tona &feci. pag. 29 I. primum posita, nam bis mendose ponitur. In Synodo Au gustensi Dicece sana tona. q. a. p.pas. 2II. raditant si per Cliore piseopis epistolae Dectetales Damas s. de in Coneiliis, de in meretis I. p. dist. 68. R ib. Glossa. Ioannis papae III. si
tamen illius est, tom. a. Concit. pag. dio . in a. parte illius tomi. Zacharidi papae tona. 3.
Conci l. p. I. Ac praeeipue Leonis I. ad Episcopos Germaniae,& Galilae,quae est 36. aliter 88. Ae resertur cap. q. d. 68., Addo epistolam Ni-eolai I. ex Cordesio coniecta ad fin. 2. p. to. 3. post Concit. Viennense ante Salisburgense spag. 9 gr. Agitur item de Chorepiseopis eap. i. dist. 69. Addictis fideliter locis propono qua stionem. An Chote piscopi vere Episcopa ordinati fuerint. R eorum munus obire potu
rint, ae obierintl Diuisi sunt opinando authores. Alii amrmanti alii negant. Quidam medium tenent, Ae sapere sibi videntur, dum aiunt duo genera fuisse Chorepiscoporum rvnum eorum, qui verum ordinem Episcopalem haberent, de munera Episcoporum licita
obirent; alterum eoruin, qui ordine carerent, de munera, vel non obirent,vel non recte usuris
parent. Hanc tertiam sententiam , quod disseultates tollat, & utramque extremam conciliet. multi, & graues sunt authores a pleYI. Bellarm. de Clericis lib. I. cap. 27. de lib.de ordine cap. .& Petrus Bollo oeconom.
Canon. clas. 3. cap. I.6.q. et Laurentius Beye
lench. verti. Chorepiscopus , Ee alii, quos via ros eruditos Vasque E appellat d. 238. cap. 7. Inter hos numerandus est P. Lauraea in sua Epito me verbo chorepiscopus: qui cum his sentir maluit. Fundamentum praecipuum
est in Canone Io.Concilii Antiocheni, ubi sic dicitur l Manus impositionem ab Episcopis
susceperunt. Et ut Episcopi sunt consecrati. I O quid, aiunt, mani sectius. Hoc est a cauissa argumentum. Illud ab essectui l constituere autem his permittitur lectores, de se, diaconos, atque Exorei stas. Constituere auiatem subdiaconos. idest ordinare I solius est Episcopalis ossi ei j,cum subdiaconatus sit o do sacer . Accedit robur ab exceptione, odiis vetatur ordinate Diaconos, & Presbyteros in eodem Canone Antiocheni, Ee in I a. Αneyrani Coneiiij. Vnde deducitur potuistas illos, per ordinationem ulterius ordinando procedere, sed prohibitos fuisse, ne irent, tetminis praefixis, ut ne cum Episeopis consenderentur. Praeterea ex epistola Damasi s. quae eontra eos sulminat, apparet eos olim Episcopos sitae: nam ibi diserte assirmat Damasus, eos non ab viii, tum, sed a plu-tibus Episcopis impositionem manuum a cepisse: quae consecratio est Episcopalis idedum remouentur a muneribus proprijs Episcoporum, euiusmodi sunt Ordinate Sacerti tes, de Diaconos, & formatas epistolas mitte
177쪽
re, signifieatur . eos Illa omnia exercuisses, . Quae eerta argumenta idonea sunt,& assit manti sententiae fidem faciunt. Alii tamen , nee pauetores . nee Ignotii Iiotes authores negant. Αyala de traditione Eeeleta k p eonsiderat.4. Turrian. in Anno t. aes Conciti Nicaen. ean 3s. Henriqueet lib. Io. de Sacram . ordin. cap. 23. & Seuerinus Binius in notis ad Canon. 4. Arabicum ex Nicenis, es Conrad. Bruta. de Caeremon. lib. I. cap. q. N eartaneta in sum. conci l. in epist. . Damas,' qui eos ei tat Barbosa p. t. de ossic. & malest. Episcop. tit. I. cap. s. Citantur etiam Demochar. tract. I. de sacrifieap. N Sotealis
.etb. Chorepiscopus ab Henriquer, quos Vasque E ait se non vidisse . nec mihi viciere contistit. Vasqueet illa dist. a 8. ita se gerit, ut cum de re accuratὰ, uti solet, disputet , 8e in
hane partem negantem satis inclinet, non , tamen certum , ae constans Iudicium serat. Quod me paulum initio retardavit. Verum ieeognitis diligenter omnibus, quos collegi, loeis, S inter se eollatis, ae expensis , negantibus accedo, ac pronuntio Chorepiscopos
ordinem Episcopalem minime habuisse. lino ad ijeio. Id ipsum Canones.& epistolas aperiatὰ legenti monstrare. Antequam id ostendam, animaduerto, multum interesse interius .&sactum , nec proinde esse quidquam fieri. N iure fieri r nec ex eo quod fiat. sequi iure seri. Occupo enim. Multa Chore piscopos fecisse . quae non licebat fieri, ac proinde non eY eo sequi, illa iis licuisse. Hoc animaduerasor probo eos Episcopos, non suisse .
Primo. Authoritate Canonum.& Coniselliorum. Deinde signis, S conlaciuris. Taniadem rationibu breuiter,ac neruos e. Primus
Canon esto cap. Quamuis ex Leone Magno, di eap. Chorepiscopi ex Damaso ubi enumeis ratis multis , qua illis non licent. l Hre, in is
quit, illieita sunt Chorepiscopis , qui ad
exemplum. N formam 7 a. Discipulorum esse noscuntur, vel presbyteris , qui eanadem ge-ssant figuram et quoniam consecrationem a habent, etsi pontificatus tamen apicem non
habent. J Εeee dicit smiles, o. Discipulis, qui Episeopi ex institutione sua non erant.
Numerat eos eum presbyteris . S utrisque parem,& eamdem consecrationem dat, M.
gatque esse Episcopalem consecratione mi, id est enim I ponti seatus Apicem. l Nam suinismi sacerdotes Episcopi dicebantur Idem
argumentum praebet cap. . ubi ea uia asseruntur, eur sint extincti, nimirum duae, una quod sibi multa prater suam authoritatem iniuste arrogabant. altera, quod in ordine o. 'Di. scipulorum erant, nec accedebant ad gradum Apostolorum. Et addit . Vnde iste tertius ordo processerit ignoramus. I it concludit. l si nomen non habent. qualiter ossicium ha hebunt J Confirmatur ex cap. 6. in quo statuitur Episcopos Apostolis suecessisse , ut apis pareat Chorepiseopos Episeopos no esse,cum O. Discipulis successerint. Meundus sit cap. Episcopi, et ea Illud , et cap. Non debere .
quibus cauetur 4e Episcopi in castellis, aut
vicis, aut villis constituantur: sed iis I presbyterorum cura sussiciat. Nam Episcopalia pubernacula, nonnisi maioribus populis; et frequentioribus ciuitatibus oportet pras de
re. I cum ergo chorepiscopi sint vicia prae
posti, non esse Πpiseopos eonstat. Ex Conciliis Ne aesariense ser i Chor- episcopi ad exemplum, & formam o. uiden
tur esse, ut eomministri autem propter studium, quod erga pauperes exhibent, hono . rentur. I ordo non Apostolorum , sed Vo. ijs assignatur, et munus charitatis erga pauis
peres, quod initio secie sim Diaconorum fuit. Ita primum instituti. Postea multa sibi non
licite arrogarunt. Vnde Concilium Ane ranum . quod est Neocaesariens antiquius Chorepiseopis ait Can. I a. non licere presbyteros, aut Diaconos ordinare 1 sed nee presbyteris ei uitatis . l ceu nihil inter utrosq; interesset. Quo ad gradum . & potestatem. Idem Iis interdicitur Canone io. Concilia Antiocheni, quem item citat Zacharias papa epist. 7. eap. I. in fine . Qui autem interdici
pollet, si ij Episcopi essent λ In Concilio Hispalens 1. Sub Bonifacio papa, perspicua
res est: ubi ter illata mentione chorepiscopi. Ee presbyteri. bis prius nominat presbyterum . & utriusque eamdeni rationem habet. Et aperte . t Haec omnia illicita esse presbyteris . vel Chorepiscopis, quia Pontificatus
apicem non habent, quod solis deberi Episeopis authoritate Canonum praecipitur . a Quem locum Achillem puto . Alterum ex hiis het Con est. Meldense, sub Sergio a. tom. 3.sect. poster.pag. 3s I. Cuius Canon. 4 . sic habet I Chorepiscopus modum suum teneat, nec sanctum Chrisma, nee sanctum Spiritum Paraeletum solis Diseopis tribuere debitum. tradere tentet.& pollea per parochiam secundum mandatum spiseopi sui Inseruiat. JAti hie Episeopus sit, eui illa non licent, quae licent in iis seruum agit Episcopi Tertium dat Herculem, ultra Achillem Conciislium Paris ense cap et .subGregorio papa IV. qui huiusmodi est . t Episcopos locum Apostolorum, Chorepiscopos autem Io. tenere sdistipulorum Canoni ea authoritas aperte demonstrat. I Et paulo post i Quidam chorepiseopi ultra modum tuum progredientes, donum S. Spiritus per impositionem manuum tradunt, et alia, quae solis pontis cibus dehenetur contra ias peragunt. Et postea. Non Io.uoru formam tenent Chorepisecipi sed Apo-oli quorum successores sunt Episcopi trade- hane Spiritum Sanctum , & addunt locos ex Conei lici Caesariensi, & Antiocheno . Cuius tem gradus suerint Chorepiscopi eum episeopi non fuerint, docet Synodus Augusten- is Diaece sana cap. . quae habetur a. p. t m. a. Concit. pag. II a. his verbis i l Quos Graeci
chorepiseopos, alij Archidiaconos, alii Archipresbyteros vorant in nostra Eeelesia Cathedrali, in reliqua vero Diaece si Deeanorum ruralium nomine censentur. I Recte prope Episcopos . sed minime Episcopos. In Concilio Niceno. apud Arabes sunt Canones, in quibus eadem doctrina eontinetur. Etenim can. eligitur Chorepiseopus ab uno Epuscopo , N a Diaconis recipitur, tamquam superior, de a solo uno Episcopo benedicitur: A ad eolligendos prouentus Episcopi, & elemosynas erogandas destinatur. Qua demonstrant eum Episcopo multo in seriorem. O- non. 36. inuenitur Corepiscopus factus caput in Monasterior & qui accedat ter in anno
ad Episcopum cum fratribus suis . Certet huiusi
178쪽
De Clauibus Pqtri, & potestate Rom. Pont. Is
huiusmodi Episcopus non erat. Canones e.
exponitur quae sit dignitas Corepiscopi exeomparatione eum Archidiacono . qui Episcopus non est. Ibi ergo habetur ex duobus Archidiaconum esse digniorem Core piscopo. sic enim , t Loeus Episeopi in oratione quod voeant Ometum sit in conspectu saeelli, sue ἡregione altaris, ut qui sit pastor. & gubern
tor. Prope eum si Archidiaeonus ad latus dextrum , ut oui sit loco eius, & praest omnibus , quae ad orationem. & Eeelesiam pertinent . Chorepiscopus autem si ad alterum
latus Episcopi, quia ipse etiam est loco Epistopi super villas &e. 3 Deinde Arelli presbyter inducitur i eaput Sacerdotum. & in a sentia Episcopi iubetur honorari, lainquam Episcopus , J ct ibi videtur anteponi Archidiacono, nedum more piseopo. Canone et g. Archidiaeonus, & chorepiseopus praecedant omnes, tum Sacerdotes, tum Diaconos rtamquam duae manus , re dum alae . quibus
Episcopus volat. Sed quando Episcopus ambulat , siue in Ecclesia, siue foris, oportet ut Archidiaconus sit ad dexteram. & Chorepiseopus ad sinistram . Et Episeopus si inter
eos, tamquam pater in medio filiorum .i Ita-ue pares, imino impares quidem di s qui em Archidi Omis occupat dextrum locum, S prior nominatur. Idem colligitur ex Ca- non. I. ubi Chorepiscopus introdueit EpILcopum ordinarium in Ecclesiam , & Αre hiis presbyter , & Archidiaconus examinant in troductum. Vtrum sit maius apparet , di illud item liquet, qui Episcopi in Introducit, eum non cite Episcopum i qui enim ministri ossietum praestabit ae ministri deductoris Nullus mihi hoc tamen magis persuasit locus, quam ille grauissimus Concilii Niet-
ni Canon. s. in quo statuitur, ut ex Catharis. seu Nouatianis ad Ecclesiam , relicta haeresi sua, venientibus . qui Episcopus fuerit, titulum , L honorem presbyteri habeat. idest inter Presbyteros censeatur di quod si placeat Episcopo catholico . cui subditus aduenit , retineat nomen Episcopi, non tamen dignitatem , nec munus . Sin autem nolit eum d
nare titulo, di nomine Episcopali, O rouide-hit, inquit, ei. aut Chorepi se patus . aut presbyteri; locum . ut in Clero prorsus esse svideatur: J adhibita ratione: s Ne in una ciuitate duo Episcopi probentur existere o . lHoc argumentum omnino essieax est. Nams ille antea Episcopus Nouatianus, factus
Chorepiscopus nianeret Episcopus,non transiret in Clerum 1 nee illa ratio constaret: eo
Gotepiscopo iacto, duos Episcopos In ciuitate non sore, cum duo sanὰ . si ille Chorepiseopatu adepto, Episcopus soret, omnino futuri essent. Apparet ergo ex meteto , & ratione Decreti, Chorepiscopos non esse Epis
copos , quando censuit, qui Chorepiscopus feret, eum gradu dei ei, & in Cleri ordinem te disi eoque redacto duobus Episcopis tria
ea ciuitate locum non fore. Iam veto si admittatur epistola illa uni ea Ioann. g. vel Leonis . ut alij malunt, aevera sit tota illa integrum . di iustiun argumentum est e tra Episcopalem dignitatem. N potestatem Chorepiscoporum , adeo ut unum ex capitibus , propter quae a Bar lo. vi Liuio, reiicitur, sit assiciuare Linum, di Cletum nulla pontifieali notestate praeditos . sed tantum uti Chorepiscopos Petro ministrasse , cum constet, utrumque spiscopum
fuisse. Cuiuscumque illa tamen epistola sit. idonea sane est ad infringendam hane Episcopalem Chorepiscoporum auctoritatem .
Uine apparet; quicquid sibi arrogabant, vltra ministerium suum esse; ae ideirco saepὰ
reprehensos, ac demum , ut ex Damas, &Ioann. 3. epistola constat ; extinctos .
Rationes duae sunt. Prima vel isti Chor- episcopi erant eonsecrati Episeopi, vel non . Si secundum . Habemus , quod volumus. Si primum , quare non licebat iis ordinare
presbyteros, di Diaconos , & caetera munia
Episcopalia obire. Igitur non erant Episcopi . Secunda . Iste gradus Chorepiscoporum. etiam quando usurpabant illam immodi eam potestatem, ex eo improbatus, & reiectus suit, quia videbatur tertius quidam ordo nouus inter Episcopatum, di presbyteratum a praeter institutum Christi, ergo non erat ille Episcopatus 1 atque adeo carebat Ordine debito Episcopali, & intra gradum presbyterii
manebat. Hae rationes cum aliis. quas allegando testimonia adduximus , satis sunt ad persuadendum Chorepiscopos spiscopos non fuisse.
superest soluere argumenta . primum erat delumptum ex Canone Io. Antiocheni
Concilii, in quo habetur i Manus impoliti nem ab Episeopis susceperunt, di vi Episco pi sunt consecrati. J Et quidem facile re
ponderi potest ly ab Episcopis, referti ad
Chorepiscopos. Vtrumque enitri est innumero plurali, ut sensus sit. non quod snguli Chorepiscopi a multis Episcopis ordinentur. sed quod Chorepiscopi innumero multituis
dinis ab Episcopis ordinentur , quae recta locutio est, quemadmodum cum dicimus rpresbyteri. I Diaeoni ab Episeopis ordinantur, non eum sensum reddit, ut unus precbyter, aut diaconus a multis Episcopis ordinentur, sed ut Episcoporum sit consectari presbyteros, & Diaconos . Iam vero ly s Vt Episcopi sunt consecrati l non significat eos consecratos esse Episcopos di sed ad similitudinem illorum , idest per impositionem manuum , non enim omnis impositio manuum
erat Episcopalis consectatio. Itaque ly Vt, minuit rem, non aequat, hoe est instar ut coporum ordinabantur; non Episcopi ordinabantur. Quid enim opus erat illo, ut, si mens erat dicere Episcopos esse consecratos e Plane direret Concilium , & Episcopi cons crati, omni ambiguitate sublata. Noe set me sensu dicitur Canone Niceno ex Arabi cis s . Archipresbyterum honorandum csse. tamquam Episcopum, & Archidiaconum. &Chorepiscopum esse loco Episcopi. Ex quo non sequitur, eos esse Episcopos, sed instar Episcoporum. Illud ego diligenter obserua. ut in Concilijs , di Decretalibus. quoties di-
eunt, consecrari aliquem Episcopum, non ,
uti illo ut, nec dicere 1 Consecrari, ut epis copum . sed sine ly, ut, simpliciter Consecra ri episcopum . vel seri episcopum, vel Ordiis nati episcopuin . a
Verum quoniam , ut an inraduertit Vanqueet dist. a 38. cap. r. num. 72. N ego antequam Illum vidiuem obseruaram Daitia suis. μ
179쪽
epist. . illa vulta Concilii Antiocheni. Ab
episcopis, ita intellexit, vi unum Chorepis eopum multi Episcopi consecrarent, oportet aliter respondere. Et quidem Damasus duo inenera distingit it chorepiscoporiam , virum antiquius, alterum recentius . De illis affriamat consecrari solitos a pluribus Episeopia nore episcoporum. De his asseritis uno comsecrari, quod auget vim argumenti. Respondendia ira tamen neutros episcopos suisse. De secundis patet. De primis probo , quia non est necesse. vi omnis impositio in anuum etiam a pluribus ordinatio episeopalis streum impositio manuum sit actio ad multa indictrens , uti ostendit sitarer , di alia , qui cum eo negant illam impositionem manuum factain a discipulis super Paulum episcoualem ordinationem suisse. Ne autem hoe libere dictum esse videatur Dainas ratiocinatio facit, postquam enim admisit hosce Chorepiscopos ordinatos esse a multis episcopis , adhuc negat eos esse episcopos, quia sunt Vill
ni. & pagani, idest villis, re pagis praesecti,
qui episeopali dignitate carent. Deinde addit s tria obstare , quibus eorum omnium cassatur actio , vel institutio. J Et asserendo tria genera ordinationis, s vel ab uno, vela pluribus episcopis . vel absolute ait, omnia episcopali omnino carent auctolitate . IPerinde, ac omnium eadem habenda ratio esset. Et concludit. I Manifeste patet, quod
episcopi non sunt. J Et infert. I Si ergo episcopi non sunt, & presbyteri ei te despiciunt, quid erunt aec. J Itaque ipsius Damas iudicio illa impositio manus a pluribus iacta,non
erat episcopalis ordinatio. Immo ,& ex ipso textu Antiocheno deducitur non esse illam ordinationem l sit imam: dicit enim l M nus impositionem episcoporum perceperunt. Manus, non Manuum. 3 Quod acute obseruat Vasquer dist. 1 8. eap. 7. Quo indicare voluit , non esse illam impositionem episcopalein ordinationem , nam haec erat manuum-a ambarum , non unius tantum manus impositio, quae non fit in ordine Sacerdotali, fit autem in Diaconatu . Quare illis Chorepiscopis , cum iam presbyteri essent, una tantum manus imponebatur, vi aliquid benedictionis , ta maioris auctoritatis externae recipe rent ; quae non erat vera ordinatio, siue ab
υno, siue a pluribus episcopis fieret: nec enim
hi ambas manus, sed unani tantum impone bant , quae non crat episcopalis, sed presbyteralis Ordinatio . Hinc autern apparet ratio,
eur ij superbirent, aliisque imponerent, putantes , & Iaciantes se elle episcopos . quod .iderent se a pluribus ordinari. Vnde ottae est in i,s praesumptio usurpandi munus epi
scopale . do ad vulgus error manavit. hos vere episcopos esse existimandi. Cui pontisces occurrere voluerunt; declarando, nee illos episcopali dignitate frui, nec posse inunia
episcopalia exercere . Restat de ordine subdiaconatus, quem illi conserebant, quae erat altera obiectio, dicere . Respondetur triplici inodo. Primo negando cum Durando in dist. 24. quaest. a.
num. 6. 3e Caietan. tona. I. Opuscul. Tr. II.
t. via Ic. ci Martin. AFal. lib. de tradition. Apostol. par. a. cap. de sacro ordine . Subdiaconatum ese Crcincin Sacrum, & maiorem et atque adeo mirum non esse eonferri a Choreplicopo . Sed hic modus non plaeet. Cum Subdiaconatus sit maior 8e sacer ordo. Secundo admittendo esse maiorem. Ad sacrum
modo , sed non suisse, quando illi Chorepiscopi eum conserebant: postea quando sacer.& maior ccepit esse a chorepiscopis collatum non fuisse. Assumptum illud r subdiaconatum, Olim ordinem sacrum non suisse, amomant multi cum Henrique1 lib. io de Sacramen. Ordin. cap. 23. R Vasquer distin. α38.
cap. 6. N Barbosa tit. r. cap. s. num. Q. estque manifestus textus in decreto Vrbani II. quod refertur canon. Nullus ad episcopatum, . dist. ε o. adiuncto alio mereto Innocent ij III. In eap. A multis . De aetate, & qua lit. Ordinand. explicantis mentem Vrbani,
Subdiaconatum ita ab initio Sacrum ordinem non fuisse . vi posea sacer faetas fuerit, tempore siricii Papae. Anno Christi semea 86. Non censeri ordinem sacrum patet ex cap. Quicumque, ubi Glossa, veth. ad Di coni . distinct. de confirmatur ex Concilio
Laodicensi eap. at . ubi ijs non permittitur contactas vasoriun sacrorum , ubi Barbo Par. I. Allegat. 13. In hae sententia iacile currit solutio, nisi constaret, etiam postquain sacer ese coepit eum Choreoiscopos contulisi se . Tertia igitur solutio est, utcumque de subdiaconatu sit . eum ordinem ex commi
sone papae , ae Ecclesiae a Chorepiscopis collatum fuisse . Id quippe committi etiam non
episcopis, presbyteris committi posse constans serma sententia , Ee communis auctorum est, quorum plures citat Henriquer , &multo plures Vasqueet dist. 243. capit. q. qui Diaconatum, & subdiaeonatum , ex commissione papr non modo conserti pose, sed etiam saepe suisse collatum multis exemplis demonstrati Ad mihi constat de Abbatibus
Cisteretensibus illo priuilegio donatos fuisse,
prater auctoritatem Victor. Maioris, & N uarii, qui hoc aiterunt, & ei tantur a Vas-queet , vidi enim Oli sippone exemplum priuilegia; quod tamen videtur post Tridentinum Concilium expirasse: uti existimat idem Vas-quer adtactus, num. M. qui etiam putat Chorepiscopos etiam presbyteratum ex potestate sibi demandata primis illis temporibus eontulisse. Quo tertio dicendi modo sol-
Vnum hie est, quod mihi serupulum
mouet. Quomodo potuerit subdiaconatus ex non sacro in sacrum transire e Quod om-nas concedunt: ego durum existimo . Nam si ordo sacer ex sua intentione, de natura talis est, quomodo eius institutior & natura mutari potuit; cum praesertim sit sacramentum Cuius insitutio a Christo est. Nee temere moueor, cum D.Thomas in A. dist. di . quaesi. 2. art. a. quaest. 3. & Bona u. I 6. par. art. a. quast. I. in corp. de ad I. dicant, Ordinem sacrum vocati, tum quia sacramentum
sit, tum quia in eius ordinatione tradatur potestas faciendi aliquid circa remiseram.
Igitur si Subdiaconus non erat Sacer ordo. Sacramentum non erat. & eum factus est Sacer . iactum est Sacramentum. Quod quia dicat fieri potuisse i Praeterea demus Subdi
conatum inter minores ordines numerari, uti
probabile existiniant multi Authores, quos
180쪽
De Clauibus Petri & potestate Rom. Pont. Isq
eItat . At sequitur Bathosa et latus, & minores
ordines Sacramenta non ecte , quemadmodum tradit Vasquer eum aliis, quos addueit
dist. 237. cap. 1. sequitur subdiaconatum enon sacramento in sacramentum conuerti .
Cum autem dicunt Authores illum incipisse a tempore Gregorij, atque Urbani inter saeros recenseri, tunc erepit esse Sacramentum. Beeensium autem eo tempore sitisse, dixit Innocen. in cap. miramur, de seruis non ordinandis , ubi glossar ac proinde ex tunc in sacramentum transibit. Hoc autem ecquis,
vel mediocris Theologux dieserit Quid ergo
ais andum t sane me Authore Susillaeo. natum semper suissere, ac vere sacrum Ordinem , de sacramentum. Sed quoad nos minime notum suisse, atque adeo, usque ad tempora illorum pontificum de eo non eoustitis ei coepisse autem constare ex quo illi pontifices declararunt. Neque hine sequitur illum inualide a Chorepiscopis collatum , , eum hs ad Illuna, utcumque esset, constrendum iacultas daretur . euius vi tenebat collatio et quod enim existimaretur non esse sacrum ordinem nihil detrahebat potestati, cum ea daretur ad illum cuiusnodi esset conferendum. Ure habui, quae de Chorepiscopis dicerem, quod res impedita, obscura erat. Non poenitebit, opinor, lectorem operae in legendo positae . si legerit.
Quintum argumentum sumitur ex loco, quem in antiquis ima inibus Paulus occupat , ponitur enim ad dexteram Petri, OMPetrus ad sinistram Pauli colloeatur; quod praecipue visitur in diplomatibus Pontificias, ubi Petrus ad sinistram Pauli. Paulus ad dexteram Petri poni solitus . Hinc autein apparet praestantiorem esse Petro Paulum . quia meliorem locum vendicat, eum a loci praestantia personarum dignitas peti soleat. Solere autem poni Petrum ad sinistam vatili docet Petrus Damiani epist. 16. ad Desiderium tom. a. ubi huius item rei rationem reddit. Hoc utuntur haeretici contra primatum Petri arsumento. Illud assert eorum nomine Bellarmin. lib. I. de Rom. Ponti f. cap. 27. &Gallus Anonymus illud refricat; eique magno studio respondent nostri; uti videre est in Leone Allatio lib. I. cap. 3 I. α in Λugust. de Bellis opost. 3. Primum, id inquirendum , vita manus. Laeua ne, an dextra sit nobilior quod Auth res solent excutere. Sunt qui negant dexte tam sinistrae praestare a sunt qui dicunt, prae stare quidem in prophanis dexteram . in s cris sinistram. Alij contra sentiunt dexteram in sacris sinistra esse potiorem. Alis di-
eunt ambiguam reinesse, R interdum alis ram alteri cedere. Et quidem si Plato de Republ. consulatur, utraque manus naturae ordine speciator par est, uti obseruat Marro. nus, eruditus Dantis intereres . Barcinius, de
Linius Authores sunt, sinistram in Ecelesia sanctiorem semper, di digniorem habitania
fuisse, quod inultis exemplis suadere conaniatur Batonius in Historia de Concilio Niceno anno 3as. nuna 69. N Binius in notis ad idem Concilium, ubi pro hac sententia citat Bel latininum lib. i .de Romano pontifice cap. 1 . aitque imaginem Petri in numismatis, de
ditatae Virginis in tabulis Christi crucifixi ad
latium eollocari, & ex loeo sedium In Niere nO. di Chaleedonensi Concilio, ubi legati
papae manum snistram tenuerunt, confirmat.
Cuius item sententiae est Coropius Becanus lib. . Hieroglyph. qui sentit apud Hehraeos . di Romanos snistram dextrae anteferri. Paris item Crassus eidem subscribit:consentit Mar-ronus e minent. In Dantem afferens locum
Plutarchi in triumpho famae. ubi doctis siniserum latus iamr assignat, eum militaribus dextram assignasset, S ita Poetam intelligit. vi literis nobilior, quam armis locus tribuatur. Sed multo eo piosius , di eruditius omnibus sinistrae manus dignitatem probat Antonius Nebrissensis in adnotationibus ad quinquaginta loca scripturae. Suadetur autem haec pars primo: quia latus sinistrum est locus eordis. ubi est locus vitae, di amoris. Secundo, quia sinistra est delicatior, Ze tenerior ae proinde honoratior , quam dextera quae est validior . N m- bustior . Tertio, quia sinistra coeli pars scelicior erat dextera; undὰ Auguria laeua fortunata, dextra in selicia, uti apparet ex muri-truis, quae cum a snistra coeli parte sonabant, elicitatem portendebant. Vnde illud Virgilii lib. o. Intonuit laeuum . Quarto, quia quae interiora sunt exterioribus prssiantiora, finistrum autem latus interius est, quam de trum i Hinc illa phrasis latinas Comes interior 3 pro eo , qui sinistro lateri adhaerebat. Vnde quando tres sinul incedebant meditis
locus honoratior erati eum duci tantum, quis nister erat alteri , honestius ibat . Sie inteli gendus Ouid. sas. s. Et medius Ititienum noti indignaatuas ipsis
Ibat, o interior se eomes unus erat.
Interior. idest sinisset . quo sensu apud idemnem latinitatis Authores usurpatur, ut videre est in Coropio, & Cassatio, & Bellarmi
trocitatis, docentque Interpretes ad locum
virgilii lib. s. vers. ITO. adit iteν latium interior. Et ad Illud ovidi, a. Amorum eleg. a. t Nunc stringam meras interiore rota . a Et ad locum Horatis Satyra s. Interiore diem gyro trahit. Vbi interpretes vertunt sinisteriore, uti videre est in Torrentio, & Lambino. Nine in prouerbium. Intus canere, idest ad lauam . extra canere hoc est ad dextram Auth reis
Cerda ad locum Illum Virgilia s. Kneidos. Exempla tum sacra , tum prophana pro dignitate sinistrae Authores proserunt . Primum ex saetis filius sed et ad dexteram patris . pater ad sinistram Filii . unde constat sinistram saltem dextera non esse inseriorem. Praeterea apud Dauidem . t Astitit Regina a dextris tuis; I idest regis Chrissi, qui cum ad laeuam Reginae esset, illi multo praestabat.
Praeterea Salomon matrem suam Bethsahe ad dexteram suam locauit, ipse ad sinistram, mansit. Tandem Beniarn in natu minor Iose
pho dieitue Filius dextrae, unde sequitur Ioseph natu maiorem esse Filium siniser Mee
sacra .: Illa promana . In conuiuias ad sinistram recumbere soliti cariores. vii Amasii. de Amicae, in quorum sinu conuiuae recumbe -