장음표시 사용
201쪽
tana restituta vigere lainen diu non potuit. la Roin ana super petram fundata perstitit immobilis, nee vllis suit unquam machinis
expugnata. Imo ea paulatim crescens maiagnitudine sua compleuit orbem , de quod vomanum, sibi vendicauit Imperium, obtinuit, ut iisdem, quibus sol spaths , regiones illa terminaret suas, di illud in eam principis Poetae, an Vatis, quadr ret. Eabuiss Petri auspica a illa inebia Roma
Imperium terris,. mos aquaiae Olmpa.
Antιqua fidei . Nec alio sipius Patres aduersus inter
doxos, ac vehementius utuntur Rrgument .
quam isto pςrpetuae firmitatis, di successionis in Romana Sede Episeoporum continenti serie ad fidei vinculum apte dedinctorum quemadmodum quaestione proxima videbimus . Itaque Diuino consilio prouidit Deus ut in Romana Ecelefia tamquam aurea C tena e coelo ad nos demissa, Homerica me liore , iam inde a Petro post vincula, perpe tua pontificum instar a nullorum , sibi ne xorum, e cohaerentium series ad nostra usquatempora perueniret . Similitudine eo libe tius utor, quod video rem continere. Nam in vinculis retri illud , h ud temere Obstruci . Cum Eudocia Imperatrix Hierosolymitanam catenam Romam vi pontificem misissetiisque eam cum Romana contulisset, subito sibi naesine, tu unam ex duabus extitisses . Perinde, ac potestas lig ndi Petro a Gaisto data in Iudaea, cum Romana ita cQnuecterz tur, ut in Vuam coaluisset. Vnde S. Petri ad incula Romae solem aestas, di Ecclesia contstituta. t
conpiueat,aptum vide ur, di nobile argumen-
- , Singuli quiqui binarum philosopli,
earum auctores, eum eat instituissent. te holas erexerunt, in quibus discipulos erudirent, qui sbi suceederent. R quam acceperant doctrinam continuarent, ne interirent, sed in posterum perennarent. Et primum P hagoras in Italia, vi Italicam i id postea Plato Athenis in Academia. υt Academi ea mi id deinceps Aristoteles in Luceo , ut Peripate-tieam 4 Id Zeno in Porticu . vi Stoicam ridEpicurus in Hortis, ut Epicuream conserua reti delectis praestantibus ex discipulorum numero praeceptoribus egerunt, ne sui nominis inemoria. & doeumenta sectae interei derent , cum omnes illat umbratiles essent, fucatae . quaed n etiam sutiles, aliquae a recta ratione , S libero homine aliendi . Quod si ii tanto sudio, re solicitudine id curarunt. quomodo Christus vera Dattis Sapientia, Ngermanet, ac solidae doctrinae auctor, clin Ecclesiam suam institueret, di in ea cathedram I eas et, soli Petro regendam traderet: nec quicquam de succes oribus inposterum cogitaret Cum praesertim ea, quam docuit
fide, ae iuxta eam vivendi ratione salus aeterna hominum nitererur . Pudeat Heter xos , quorum nonnulli ingenio . di scientia valent,Sectarum gymnasia Dei Acclesiae anteponere r negare erubescant a Christo min
rem habitam esse firmitatis Ecclesiae suae, quam a prophanis illis philosophis Sediarum
suarum habita suςrit, rationem , cum turpe sit, ae ineptum dicere miseros mortales, fragiles . di caducos. de immortalitate schola. rum suarum cogitaster Christiun vero Aternum Dei Filium hane de Ecclesia sua sabialienda curain abiecisse . Maneat igitur Clitustum Dominum, ita Petrum Ecclesiae cath lica caput, & principem instituisse, ut vellet post eum succeilbres ibre,qui Petri personain sustinerent , eademque dignitate , re auct*itate fruerenturi & in quibus eadem fidei fi mitas , di doctrinae puritas temaneret.
202쪽
De Infallibilitate Auctoritatis Pontificia.
Ponti u accessis, o unius in D, ct cam
'regri Corpus coalescant ἰ Neeesse
sumn eaput habeat; quod cum eminet dignutate , nexu fidei ritera membra eontineat, &iustum eum ijs corpus essiciat . A quo, qui dissiliae intra Ecclesiam esse non possit. It Que ex communiona Vnitatis argumentumlainitur, ut qui scire velit, An sit in Corpore Christi, ii omnino tenere debeat cum eodem in fide,doctrinaque e corder. Vnde item sequitur, si ν , N Incorrupta est fides. an quo ea corpore fieri puram, & illibatam esse . nec posis aliqua ratione corrumpi. Igitur si probem fidem Catholieam ex communione cum Romana Melesia. di hane ex perpetua in e pontificum successione firmari , essiciam, ut appareat, & pontificum fidem, di auctoritateiritaniamquam defecille. Nil la que frequentius oceurrit in Patribus. quam istud ex successione in Romanam Cathedram pontificum pro vilitate . ae firmit te fidei arsumentum: quod sane firmum non esset. si is in rebusi fidei errare. Dillae potuissent . Quid enim quaiso inrelestre ad Hobandam Catholicae Ecclesiae veritatemseries illa continuata pontificum . nisi ii non inagis in
ter se connexi . quam in fide concordes exei disient i non enim, opinor, loci ,& numeri,
sed stas ae doctri- ratio habetur Quare
eum Petri fide , ἐχ auctoritas. quintadni dum te ostendimus fuerit firma deaes liliabilis, quia erat erus Ecelesiae L aput, S. Patior, quae Oves omnium fidelium continebat: ita αqui Putro eo tu i nunere successierant, si de cum Cathedra, de poteitate fidem, & auctoritatem habueruue, ac de singulis intellisui ut illud inrita a nobis supra add deum, &explicatum. l inaui pro te mim , ut non defietat fides xu , ct tu aliquando conuersus confirma Fratres tuos. Ineipiamus a Mad. tyre , quem Augustinus gloriossimum vocate solire, Cypriano. Is epist. o. eirca medium ι Vna Melesia, & Cathedra una superpetram Domini mee sundata . t En fundamentum ιSumessionem Irenaeas auspicetur, lib. 3. comtra haereses eapit. 3. Quoniam longum est omnium Ecclesiarum numerare suecessiones: maximae, & antiquissimD. N omnibus e ni taea gloriosissimis duobus Apostolis Petro. &Paulo Romae fundatae . re eonstitutae E Ihsae eam , quam habet ab Apostolis traditionem . di annuntiatam hominibus fidem per Succea fionem episcopornim pernenientem usque in nos iudicantes, omnes eos, qui quoquo mo. do, vel per sui placentiam malam, vel vanam gloriam, vel per caecitatem, di malam sententiam praeterquam ottet colligime . Ad hane enim Ecclesiam Ppopter porei iti et prinei palitatem necesse m omnem conuenim Me fiam: hoc est, eos, qui sunt undique fide te, , inquas per ab his . qui sunt undique e nseruata est ea , quae est ab Apostolis tradiatio . I Ii e successio , di in suceessione tradiatio eiusdem fidei a Petro aecepta, ct a Paulaeonfimatae. Quae si in quoquam pontificea
defectilet, non eonflaret successionis aram
mentum. At valet illae, quia teste Riutinoia principio Exposie . Symboli. t Nequo haeresis ulla illie sumpsit exordium, di imos ibi seruatur antiquus . I Idcirco ad Donatistas Augustinus in psalmo contra partem Donati, i Dolor est ait, cum vos videmus praecisos ita iacere . Numerate Sacerdotes, vel ab ipsa Petri sede. & ia ordine illo patrum quis, cuisue cessit videre. Ipsa est prim . quam non
vlneum superbae inferorum Portae . a Succei .sores Iaetri pontifices Romanos iubet inspici.&iaeos 4ntuendo fidem μοι agnoscere, a petra ductam . & in succctoribus conserua tam . M in opeIme Iditullianuvlib. de pri-stripi. cap.35. li Iabes, inquit, Romam vu- de uobis quoque auctoritas praelio est . Matuselix tacteii 1 cui totaindocti inam Apost Ii cum sanguiue suo profuderuui I Sucere o nran Ruten Ponti hc Mn Roma , quam sedesti auctoritatis esse vult, promuit lib. . contra Marcionem. ubi loquens u APOstalorum .discipulis, qui Succellere per orbem . pergit Romanos a Petro pontifices numerare. Ex -- elamim magnum , plebi ve isti I
203쪽
8e vique ad Telesphorum decurriti S addit constitas pietate vInns Eeelesio Roma Composta a Petro . cuius successoν, o ipse Iamqtie lato nono cashedram suscepiι NyEt MIo deinde recenset. Libro de pri- seri,ion. Eleutherii meptionem saeiti l hi Doctrinam Ecelesae Romanensis Catholicam dieit. I Eamdem suecessionem saepi inculcat
Optatus Mileuitanus e tra Parmenianum, Donatissam. unum loeum lib. 1. dabo. lvidendum est . qui, & ubi prior Cathedra sederit. I Tum insta. I Negare non potes scire te in urbe Roma Petro prini in Cathedram Distopalem esse collatam,in qua sederit omnium Apostolorum Caput Petrus, in qua ima cathedra Vnitas ab omnibus seruaretur.JQuomodo autem seruaretur Unita , si quis pontificum: a s de defecisset : ςmo itaquOdisiunctus, & auulsus. Vnde sequitur: I Ergo Cathedra Vniea, quae est prima de dotiabus , sedit prior Petrus, cui suecessit Linus, Lino Clemens, Clementi Anaeletus. I di de--eps usque ad Siricium Concinit ex Grae. eorum Choro Epiplonius: qui cum in A
ehorato dicat Petrum.& petram firmissimam esse, di Fundamentum Romanae Ecclesiae st-mum iecisse i Haeresi a . circa sitiem serien Romanorum Pontificum accuratὰ reseri, tam ea sueeessionem Doctrinae deducit, subdit me. l Ne quis miretur, quod stimulatia ita
exacte recensemus, per haec enim semperci titas ollanditur . J Lumina igitur tint oportet omnia, ex quibus elatitas existiti occinit Hieronymus ii, de seriptor. Ecclesiast. Di tiseum serie Maoluta . Eodem argumento utuntur pontifices ipsi , cum auctoritatem, suam vindicare, & doctrinam confirmare volunt. Ita Anicetus epistol. vniea. Eleuther. p. 6. victor epist. I. ad Theophylum . Z phyrinus epistol. I. Anterus epist. ad episcopos Baetic. & Toletan. Fabianus epist. i. Sivtus II. epist. i. Melchiades epist. ad epise pos Hispaniae. Innocentius d. epist. 3 i. αια. ad Concilia Carthagin. & Mileuit. Zo1ἱ-inus ad Hesichium. Bonifacius ad Hilarium. A ad episcopos Galliae . Caelestinus a. epiri sol. ad Cousiantinopolit. Ecclesiam , Leo Papa Sermonibus de Astumpi. sua. Simplicius epist. I. ad Zenonem Episcopum. Sepist. a. ad Zenonem Imperatorem. Et epin. s. ad Acatium: aliique pene omnes . inibus id ptoposituin est, ut ex successione. in C thedram auctoritatem . N Doctrinam suam probent, di vindicent: quod ea non posset colligatior euerti Christi verborum nexu copulata .: Nemo tamen hoc argumentum copiosos versaqit Augusino aduersus Donatistas. Nouatorum Patriarchas. disputans et quos
omnes tam accurate, ex acieque confutat, ut
praesentes: oculis vidisse, futuros mente prae-uimile . 8e in eos, quae tum iaciebat tela destiuaile animo videatur 1 quod obseruant quotquot serme contra Nouatores pro Romanae . At Catholicae Ecelesiae verItate, ae di siritate pugnant. Ex quibus vir grauissimus Maldonatus se capit. I 3. Matthaei num. 7.l soleo dicere Diuum Augustinum nullum tuereti eorum genus tam strenud, atque manat istas resutasse , R illos tot libros, quot aduersus illos composuit, non tam contra illos, quam contra longe post futuros Lutheranos, A Caluinistas composuisset tantum opus esse. ut qui eos legit pro Donatissarum, Caluiniis starum, & Lutheranorum nomen poliat. J Ideuo sim l*endo expertus . Nolo autem om nes locos commemorare . nam infinitum id esset. seligo, qui loco haereant, & causam Uaxime. remque contineant. Igitur omisso loco psalmi contra partem Donati,de quo supra, in lib. I. contra literas Petillam eap.s I.
urgens haereticum i s Cathedra quid, inquit, tibi feeit Romanat In qua Petrus sedit, in , qua nunc Anastasius sedet. J Et epist. ad G herosum 1 ε s. l Si ordo episcoporum sbi sue-
cedent; um eonsiderandus est, quanto eretius,& vere salubriter ab ipso petro numeramus , eui totius Ecclesiam figuram gerenti Dominus ait, super hanc petram aediscabo Eeci stam meam. Et porta inseri non vincent eam. Petro enim successit Linus. Uno Clemens, Clementi Anactetus , Anaciem Fuaristus . Sc. I Id ipsum versat lib. I. coni. epis. Par
pit. a. In lib. itein contra epistolain Fund menti cap. q. magnum apud ipsum pondus
habet. l Ab ipsa sede Petri, cui pascendas Oues suas post Resurrectionem Dominus
commendauit usque ad praesentem episcopatum suecesso sacerdotum . J Eamdem firmat Iib. de utilitate credendi cap. II. Fatetur Augustiuus se hoc ad fidei doctrinam sustinendam magnopere argumento moueri quod adeonfirmandam infallibilem pontiseum auctoritatem me quoque maxime mouet. Nam nisi omnium una , & certa fides enet, nullius
esset illa successionis series momenti ad Ecclesiae Romanae Doctrinam asserendam di neque tantopere communio cum ea Sede caeteris
commendaretur. Signum igitur est diuinum
in ea Sede aliquid residere. quod oeeultὰ his spiret quid ad Uuiuetia Melesiae doctrinam. N Regimen pertineat JItaque in illa continenti pontificum seria Traditio Distiplina
rum fundaret. Hane vero demonstrare in , Romana Sede pergamus .
Testis locuples esto Hieronymus episso, Ia s r. ad Damasum. l Cathedrae Petri communione consociori super illam petram aedi-fieatam Ecclesiam scio, quicumque extra domum hane agnum comederit prophanus est. Et in Apologet. contra Rustinum lib. i. t Fidem suam,quani vocat Eam ne qua Roma inna pollet Ecclesia An illam, quae in origonis voluminibus continetur Si Romanam respondet. Ergo Catholici sumus. I Perinia de est esse Romanum . de esse Catholicum .
Nam Eusebius Papa. l Haee, quae dicta sunt
rerum probantur essectibus. quia in Sedo Apostolica extra maculam semper est Cathmliea seruata Religio. I Oblerua illud ex tria maeulam. Est enim Eccles a tota pulchr. s. in qua non es macula. J Inesset autem, si quis mutifex ipsius caput errore esset aliquo ura
204쪽
eulatum . Aurum est optimum Caput illud, dum caput est; ae rit ad totum, & publicum Corpus pertinet nullis sordibus inquinaniadum . In quam mentem Gelasius ore aureo
epist. ad Anastasum Augustum. lime est. quod Sedes Apostoli ea magnopere cauet, ut quia mundo radix est Apostoli gloriosa eo
selso , nulla rima prauitatis, nulla prorsus contagione maculatum . Nam si, quod Deus auertat, quod fieri non posse confidimus, i se aliquid proueniret, unde cuiquam res stere
auderemus errori, vel unde correctionem e
rantibus praeberemusn Consentit Ambrosus
lib. de obitu statris Sat ri versus finem do
quo ait. I Adu auit ad se episcopum , ne que ullam veram putauit, nisi verae fidei, gratiam , percunctatus qua ex eo est: Vt tam ea cum episcopis Catholicis, id est, cum Romana Ecclesia conueniret. J Lib. autem i. epustol. 4. ad Imperatores epistol. i. ita scribit. I Totius Orbis Romani Caput Romanam Ecclesam, atque illam Saerosanctam Apostolorum fidem ne turbari sineret obseruanda foret Clementia Vestrat inde enim in omnes communionis iura climanant. 3 Idem confirmat Ser m. a. de Sanctis, qui in de Cath dra Petri: N Serin. ii. qui est secundus de
Petro, de Paulo, in quo de Romanae Ecclesiae firmitate in fide loquitur. Quae si in aliquo nutaret pontifiee infirmum ellet fundamentum i & AEdifieis moles labotaret, saltem non esset ea communici certa , constansque. Id Theodoreti testimonio eonfirmo. Epist. ad Leonem Papam. Eam id est Romanam Eeelesiam insigniter exo nat fides, & fide dignus testis Diuinus Ap
solus, qui clamat. Fides vestra annuntiatur in uniuerso niundo. J Et epist. ad Renatum Presbyterum Romanum , quam grauissimi aut hores citant. I Tenet Sancta ista fides gubernacula regendarum euntii orbis Eceleti rum, cum propter alia, tum quia semper hae. retici faetoris expers permansit. I Nemo igitur non Pontifex Christi bonus odor, fuit cum
pastoris , Ae eapitis Ecelesia personam sus inuit. Ita idem censet Theodoretus de Leone aequali suo Romae sedente in eadem ad ipsum iusta epist. Cum enim diYisset. l Vobis per omnia primos esse conuenit: vestra enim se des est omnium maxima , & praeelariis ma, di qua praest orbi tetrarum. 3 Illata mentione Petri, Pauli addit in rem nostram l Illorum
autem Deus, nune quoque sedem elatam, in s. guemque reddidit , cum vestram Sanctitatemm ea collocauerit, quae radios fidei orthodo. xae emittit. J Expertem illam Cathedram eiJe errorum docet antiquus Pater Cyprianus
epist. 13. ad Cornelium papam . t Romano. rum fides, Apostolo praedicante, laudata est,ad quos perfidia habere non possit aceessum . IId urget ex eommunione eum Papa Romano.
Ait enim epist. 6. ad Masnum. I Eceles a una est, quae una,& intus, & inris esse non potest. Colligit autem . t si apud Nouatianum est, apud Cornelium non niti si ver/ apud Cornelium fuit, qui Fabiano legitima ordinati ne suecessit, Nouatianus in Ecelesia non est. lNon solum excludit Nouatianum, quod eum Cornelio,& Fabiano Romanis Ponti se ibus
non sit: sed hos Catholicos supponit essG .
quod in Romanam sint sedem admissi qua
s ea sedes nonnisi Catholleos admitteret, aede ipsis nemo, quin tales essent, dubitat pollet. Hinc est . ut decreta . seu dogmata Apontificibus edita oracula duxerint Epistori
Tarraconensis Prouinciae epist. a. ad Hilarium Papam . t Proinde nos, inquiunt, Deum in nobis primitus adorantes, cui sine querela seri litis , ad fidem recurrimus Apostolico ore Iaudatam, inde responsa quaeientes , unde
nihil errore, nihil praesumptione, sed ponti,feali totum deliberatione praeeipitur. I Totum dixit, ne quid e2 ijs sol error, salsitasve
decerperet. Ex integro sanum,& firmum est. qui equid ex eorum cortina solemni sermula recitatur . Id Beda venerabilis Angliae Augustinus, Heroi eis illis temporibus nouit,& prae dieauit lib. de histor. Angi. eap. 16. in fine
ore Nilfridi . 1 Si audita deereta Sedis Ap stolieaei imo uniuersalis Meles ae . di lire literis sacris confirmata sequi eontemnitis, absq; vlla dubietate peccatis. Idem omnino in Gallia Bernardus, quod in Anglia Beda sensit, de maiore adhue vi protulit. Ita enim epist. Ios. ad Innocentium, in qua eius au
thoritatem aduersi s nouam tunc surgentem
haeres ni implorat, riportet, inquit, ad vestrum referri Apostolatum pericula quaeque, At scam data emergentia in Regno Dei, ea praesertim, quae de fide contingunt. Dignum namqui
arbitror ibi potissinitim satelli damna fideis Vbi non possit scis sentire desectum. I Haec quippe huius praerogativa sedis. Cui enim
alteri aliquando dictum est. I Ego pro te rogaui Petre, ut non desciat fides tua, Ergo, quod sequitur a successore exigitur , R tu aliis quando confirma fratres tuos. J Disertὰ dissertissimus Doctor ait, deficere Pontificum
Roman rum fidem non posset eamque viri
rem Cathedrae inesse . Quare, qui in eam sumeesserunt, fle ex ea sunt locuti, omnino ob Christi Privilegium vera dixerunt. Hoc Αnω selmus, quoque lib. de Incarnat. ad Urbanum Pontificem tessatur scribens cap. I. Quoniam Diuina Prouidentia vestram elegit Sanctit tem . cui vitam , fle fidem Christianam custodiendam, Ad Ecclesiam regendam committe. ret, ad nullum alium rectius resertur, si quideon ita fidem Catholi eam oritur in Ecclesia . ut eius aut horitate eorrigatur. J Non tam rem hic quina rationem obseruo statuit, qui Ecclesiam pontifex regat, eum, quod illius se Rector aut horitatem ad errores eorrigendos habere. Hae ducti,& veteres, S noui Cain
ilici seriptores, qui in quamcumque aetatem incidissent, quemcumque nacti essent Papam. et eamdem fidei firmitatem, aut horitatemq; tribuebant: donee aliter Luthero Boram si banti visum. At quis purissimam Eeelesam, nisi sordidissimus contaminareti Et tamen sunt,quos non pudeat Authorem sequi, cuius ne nomen quidem sne rubore proferri potest. Ego sanὰ possem eatenam authorum id seniatientium, quemadmodum pontis cum suce dentium . deducere, ερ unam alteri conserre.
de nectere , quae ego quidem pluris saeto vincula. quain Meterodoxi libertatem: qui sciam proprium esse fidei l Captiuare intellectum in obsequium: I non soluere in audaciam . Ita que nos gratia liberat, sed captiuat fides. Adii eici ultimum calculum iudieio Au
205쪽
pug utitur . R In Illa multorum serie unius veritatis consensionem agnoscit: soletque praeiudicio eius . qui antecessit, alterius qui sue cessit iudicium confirmare. Ita lib. a.de Grat. Clitisti . & peceato originali commemorans Pelagij. di Celesti damnationem, probat senistentiam Zojimi successoris Innocentis , ex
eiusdem mei Innocentia lata ante sententia,ac ex utriusque inter se consens ne demonstrat, nec posteriorem a priori dissentire, nec utrumque consentientem errare potuisset imo &Papa ipse Zorimus credidit tantum momenties e in Prade cessoris sui iudicio, ut eo usus fuerit ad conuincendum consutandumque Celestium . Audiamus Augustinum cap. 7.1 Hane eius Celestii stet locutionem vener bilis Papa Zoetimus tenens egit cum homine, quem salsae doctrinae ventus in fauerat, ut ea, quae illi Diacono Paulino sti erant obiecta damnaret . atque, vi sedis Apostolicae literis, quae a sanctae memoriae suo praedecesJbrema nauerant, praebcret astensum . At ille noluit
quidem Diaconi obiecta c amnare , sed Beati Dapae Innocentia literis non est ausus obsistere: imo se omnia , quae sedes illa damnaret damnaturum esse promisit. J Plura praestitit, quam ego promisi Augustinus, cum apud eum, vel damnatus CVestius Romani Episcopi Papae iudicio ita se submiserit, vi contradicere non auderet ; eiusque sententiam non unius hominis , sed sonianae sedis esse putaret. Nondum haerctici pudorem abie cetant; sed nostri, & fio item quoque deposuerunt i & ci ira corpori curando studeatit. honestissimam eius partem praeeiderunt. Per pit Augustinus cap.8. idem in damnato Pelagio monstrare. t Pelagius, inquit. ΚΩIlit iudicium Palestinum in Concilio r Romanam veto Ecclesiam sallere , usquequaque non potuit. 3 Recoluit enim Beati immus Papa Z rimus quid imitandus Praeessor eius de ipsissenserit gestis. J Et adducta cap. s. Epistolae Innocentii ait: l Videtis in his verbis quemadmodum Papa Beatissimus Innocentius non
tamquam de incognito loqui videatur l videtis qualem tulerit de illius purgatione sententiam' Videtis quid succestor eius sanctus Papa ZOrimus recolere debuerit, se ut rec fuit , ut in eo sui pra decellotis iudicium te-
mota cunctatione firmaret. IIllustrior adhue est lib. 1 ad Bonifacium
Augusini eamdem dam uationem resticantis Iocus. Etenim Bonifacio, qui Zorimo sue cesserat, rem uti gesta erat exponens, quae dixerat de consensu duorum Pontificum Innocentii, 5 Zorimi rursum confirmat. cap. . &4. Ac illud inter alia praeclare . s Cum literis venerabilis Innocenti, de Paruulis, nisi baptibrarentur in Christo in aeterna morte mansuris de quo erat controuersia Catholi eae fidei
clareret antiquitas, prosecto Ecclesα Romanae praeuaricator potius esset quicumque ab
illa sententia deuia siet, quod Deo propitio. c. I Cstetiam illis in eapitibus probat non potui se inter se illos duos Pontifices in Romana sedentes Cathedra dissiderer perinde aeea in Cathedra vis quaedam diuinitus insula
consisteret. Hane recognouerat multo ante
Augustinus in Coneilio Mileuitano scribens ad Innocentium, se enim ordituri I Quia te Dominus Grati suae praecipue munere in Sede Apostoliea colloeau It, flee. I Inaci Ad Innoiscentius a Patribus Carthaginensis Coneis consultus id prorsus confirmati l Scientes quid Apostolicae Sedi. cum omnes hoe loco
positi ipsum sequi des deremus Apostolum, debeat ut, a quo ipse Episcopatus, & tota authotitas nominis huius emersit. Quem sequentes ,&c. I Idcirco Augustinus Donati stas hortabatur, vi ad Episcopos Romanae
sedis oculos conuerterent, ac in eorum si
cessione fidei, quoque consentientem obse
Darent i causa item commemorata , unde existeret vera,& certa consensior i Numerare Sacerdotes, vel ab ipsa Petri sede. Et inordine illo Patrum , quis eui successit videte. Ipsa est Petra . I Hine origo. & sons succes-eessionis, & firmitatis, & authoritatis . omisnium in ea sedentium una mens, via a fides,una consensio. Nam nisi esset,una Petra non esset.
sed in multos dissentiendo lapides dissiliret. Augustinum imitatur fidus discipulus Prosperi de iisdem Pontificibus Innocentio , &Zorimo, ae in eadem causa loquens ,& ean dem rationem inculcans. Contra Collat cap. Ioin eap. I. Coronidem Articulo Tertulliani sententia impono, lib.de Praescriptionibus cap. 28. sa Caeteriam quod apud multos unum
inuenitur, non est erratum, ted traditum. Audeat ergo dicere aliquis illos errasse, qui tra.diderunt .
Nihil es in Eeeles a grauius .nihil firmius,
nihil saeratius, secundum scrIpturas Canonicas, quam Concilia, tum apud uniuersos Oecumenica , tum apud priuatos Prouincialia . Adeo ut vel ipsi haereti ei, qui omnem pene aut horitatem arbitrio suo suspendunt ,& priuato spiritui ipsum Dei Verbum subit
elunt , Concilia plerumque suspiciant e rumque deereta venerentur. Imo di suis se Synodis, ac Conciliabulis aduersus iusta a Iegitimaque Concilia tueantur. Quare si constet, ipsa haec, quae tantopere commendantur Concilia, pontificum authoritati fauere, ea plane perspecta, di explorata esse debet . Nec ego non id in quaestionem voco i Vtrum sit supra alterum i di virum emineat Papa ne lan Concilium t ab ea quippe abstinenduin arvos notat ad id , quod suscipimus probanis
Primum igitur statue udum di tantam esse Pontificis in C eilia authoritatem . ut quod praeter pontificis aut horitatem inuitutum sit.& ab eo confirmatum non sit, non sit iussum ratumve Concilium . Ita Damasus Papa definit in epist. ad Stephanum Archiepiscopum, S tria Concilia Asrieana in epist .ad eumdem Damasum. Fatentur ipsa mei concilia, septi.
dus actione I. S I. Synodus Romana sub Symmacho. 96. dist. c. Bene , & synodus 9 L piseoporum sub Damaso, histor.tripari .cap. 29. Cone ilium Lateranente sub Leone 1o.Sessii. ubi hoc ipsum dieitur in Synodo Alexandrina definitum. Hanc. esse Niceni concisii
206쪽
eonstitutionem dixit Iuliiis XI. in epist. ad
Orientales, altiusque ascendens Marcellus in epist. ad Antiochenes ait Apostolorum eam sanctionem fuisse. Socrates lib. 4. hist. Trip. cap. q. tradit Regulam Ecclesiasticam iubere, ut Concilia inconsulto , inuitoque ponti sceminime celebrentur. Id ipsum ostendit Graiatianus decima septima dist. cap. Regula, &eap. Multis. Sed ad expressa testimonia veniamus. Concilium Nisenum lib. 3. Can num , iuxta Iulium, I. Epist. 2. Can. I. J Non debent, inquit , praeter sententiam Romani Pontificis Concilia celebrari. I Et quoad confirmationem doctrinae extat epist. Synodi ad Siluestrum Papam , in qua illustris quaedam sax est. l Qis equid constituimus precamur, ut vestri oris eonsortio confirmetur . I Quibus ita precantibus , respondet Siluester rs Confirmo. stoque ad doctrinam vestram reclamantes de vilitate Trinitatis . I Et paulo post. s Probo vera fuisse, quae investrum, nostrumque manavere musterium, .
Quanta oportuit esse auctoritas pontifieis tanto Concilio robur addentis ' sane ex diuinis sontibus haustum , quod in eos Patres vilia Ecclesiae flumina redundauit. Concilium Ephesinum summam ita Romano Pontifice auctoritatein , & in statuendis, & confirmandis deeretis hisce verbis expressit in Epist. ad Ccelestinum Papain, quae habetur tom. q. cap. t 7.s Est vobis , inquit, tana eximiis in more positum, ut in omnibus celebres sitiq. studiique vestra solida Ecclesiarum sundamenta constituatis. 4 Perinde , ac solemne esset pontificilius studiis suis firmare
Eeclesiae doctrinam . In hanc mentem pergit dicere i l Quia vero necessitas exigebat, ut omnia , quae in hae Synodo acciderunt sanctitati tuae declararentur, non potuimus hisce nostris literis ad tuam Sanctitatem non per- selibere. J Quae tandem illa necessitas estet proxima verba ostendunt, nimirum . quia illi Synodo opus erat approbatione, confirmatione ponti seia. Patet autem ex t m. a. c. I .
litetas Ccelestino ad Patris Concilii datas reuerenter ab ias acceptas , & documenta is scontenta ad unguem seruata , ipsumque vii Caput Ecclesae agnitum, receptumque fuisse . Etitant Philippi unius ex ipsis verba: quae loco haerenti s Gratias agimus Sanctae, reuein rcndaque huic Synodo, quod literis c celestini sanctissimi Beatissimique Paps recitatis, sanctae Ecclesiae, sanctis vestria vocibus , pii Dque praeconiis sancto vestro capiti vos exhibueritis r non enim ignara est vestra Beatitudo totius fidei eceterorumque omnium Ap soloriam caput B. Petrum Apostolum extitisse. I Idem alie argumentum prosequitur .
Quid quod ex actis omnino constat Coelesinum Papa in Legatos ad id Concilium suos 1 nisi ste , quibus vices suas mandauit, ut ibi
In Concilio Chalcedonensi sub Leone I.
Magno mire emicuit Itomanae Sed is auctoritas. Primum enim Legati Leonis , principem , uti par erat, dignitatis gradum habue-iunt , ipsusiue iudicio , controuersia, AI ecepta , & terminata. Patet ex verbis Paschali unius Legatorum aes. I. l Beatissimi, atqui
Apostolici viri Papa Vrbis Romae,quae est ea put omnium Ecclesiarum praecerta habemus
prae manibus, quibus praeeipere dignatus est eius Apostolatus, ut Dioscorus Alexandrinoiarum Episcopus non sedeat in Coneilio , sed audiendus intromittatur. J omne auctoritatis punctum tulit ille, qui in Concilio potui e prseipere:cuique omnes nam idest eo secuto
paruerunt. Nec mirum: cum Leo saepe act. 3.
eiusdem Concilij uniuersalis Patriarcha, &uniuersalis Archiepiscopus appelletur. Αe in ea Iulianus Episeopus ad Legatos papae di-
eat, i Nune vestra Sanctitas primatum tenet
sanctissini Leonis, i & insta. I Petimus vestram Sanctitatem , qui habetis locum Papae Leonis, eontra eum J id est Dioseorum )proferre sententiam. An non hoc imperantis . & Iudicis est & supreinum sibi doctrinae arbitrium iure vindicanti Quid quaeris 'Act. a. lectis Leonis ponti seis in Concilio literis , omnium ea, & eonsentientium Patrum clara vox fuit. Ita credimus, Petrus per Lemnem ita locutus est . Sane ijdem act. 16. in
epist. ad Leonem, in qua gesta Concilii eommemorantur , aiunt. t Luna tamquam membris eaput praesulse. I Ae infra petunt ea, quae decreta sunt in Concilici . Leonis aluctoritate firmari. Tandem in fine Cone illi tona. 2.haec est sententia qua nihil potuit illustriuginueniri. I Vnde inquiunt, sanctissimus, Beatissimus Papa caput uniuersalis Leci , per nos , ut Legatos suos sancta synodo consentiente, Petri Apostoli praeditus dignitate,qui Leesesiae fundamentum , & petra fidei, Ae coe leuis regni ianitor nuncupatur Episcopali eum dignitate nudauit. J En supremae auctoritatis Apexi in uniuersi conspectu Concilia iudicare, definire coeteris consentientibus , illo uno absente per legatos suos inspirante . Summa eius esse potestas deprehenditur. euius arbitrio caeteri omnes suspenduntur,
nutuque temperantur. Haec eadem constant
ex epist. Leonis 3 p. ad idem Concilium, Mepist. 38. ad Pulcheriam . Si e placuit Conei lio Sardicens eap. 4. & s. Cuius idonea, Ee magna auctoritas est teste sulpitio l. a. Histor.&Socrat. lib. r. cap.ε. confrinatur auctoritate Athanasia Apolog. et .circa initium. Et vero sicut membra capite reguntur,& corde fouentur, ita concilia papet auetoritate animantur.
Quare si qua siue e sensu, & auctoritate Papae concilia congregata, & habita sunt, illegitima, adulterina, imo & inanima fuerunt. Sic accidit Concilio Antiocheno contra Athanasium instituto . De quo se Smerates lib. 1. histori cap. s. t Nec Iulius inquit, Romae Episcopus in Concilio adsuit, neque
quemquam, qui eius locum suppleret eo mi sit, cum utique Ecclesiasticus Canon iubeat non oportere absque R inani Pontiseis seniatentia decreta Ecclesias sancire. J En neeessitas pontificia auctoritatis r sne cuius animatu illud Concilium pener cadauer sitit. Idem de eo tradit Soetoinenus lib. 3. cap. I. ubi rem illam copiosius narrat, s aitque ad Roma num Pontificem propter sedis dignitatem curam omnium Episcoporuin . N sdelium, pertinere . I Simile vitium contigit Coneilio Ariminens, de quo sie Theodor. lib. 2. His . cap. 22. t Numerus Episcoporum, qui erant
stri mini congregati praeiudicij vim habereis
non debet: praesertim cum formula compo sita sit, neque Episcopo Romano, cuius sen-Α a tentia
207쪽
lentia expectanda erat &e. J Et qiramuis sex-eentorum Episcoporum esset. nil illos num rus iuuit, ad non errandum a cum sine saee. ducique eonuenissent, imo inuito Liberio Ponti iee onera haereticorum coactum Conisellium illud fuisset: ut Damasus epist. ad Afri. ea nos Epistopos, ct Gelasius relatus dist. 13. cap. sancta Romana, & Eccles antea historia
testantur. Nee minus errauit Concilium constantinopolitanum Leone Imperatoreis. quod . repugnante pontifice. confregatum, unde a septinia synodo Generali 367. Patrum a puci Nicoenam reprobatum fuit. Hi nenaomentia in causae adiicio. Nam ideo Cone ilium constantinopolitanum primum Is Patrum . Damaso pontifice, eertum, & constans sui tr Alterum vero Leone Imperatore se tim dimidio maius esset, incertum, & errore obnoxium extitit, quia illud, di coactum . .
iubente pontifice, di eiusdem ealculo approbatum i istud autem inconsulto , & inuito
papa, inchoatum, S nullatenus conflamatum
legitur. Hinc illuseris illa Concilii Turonici
sententia. Quis sacerdotum contra decreta, quae a sede Apostolica processerunt age
praesumat i J Et illustrior adhue Gregorii
Nagni lib. . epist. iis. I Acta in Concilio sine Apostolicae sedis auctolitate, atque consensu nullas vires habent. 4Vt tamen certa quaedam ratio proponabar , quae quasi norma tenenda sit: Tres Melchioris Cani summi Theologi amplectendae
sunt conclusiones: Prima lib. s. de locis; loco de auctoritate Conciliorum. s Concilium Generale, quod auctoritate Romani pontificis , nec congregatum , nec confirmatum est.
errare in fide potest. J Secundar i Concilium
Generale etiam congregatum auctoritato
Romani Pontificis, errare potest in fide. ITertia: l Concilium generade confirmatum a Romano Pontifice , etsi ab eo coadium non sit, certum omnino est. ae firmum in fide, errareque non potest. J Vnde deducitur quanti sit momenti auctoritas pontificiar nam cum
praecipue in iudicio. & definitione consistat:
si hae e desit, concilia veritas poterit deficere . si adsit, non potest. In confirmatione itaque Romani Pontificis omne pondus est. Quapropter in Concilio Lphesno I .congre-sato auctoritate Leonis, imo ad id inissis 1 e patis, Episcopi congregati Dioscoro haereti eo subici ipserunt, ac cum eo plane erra runt . verum, Legati tum restiterunt, &Leo postea refragatus est. Opus est igitur confirmatione , nec sussicit congregatio. Etsi enim haec emanet a voluntate pontificis, pro prius iudicii actus non est. Confirmatio approbationem continet: quae si des deretur , destituitur auctoritate idonea Concilium ata de illo Concilio Leo epiti. 1 a. & EI. 22.23. 24. & synodus 8.act. .& Nicolaus ad Michaelem Imperatorem. At vero Coucilium a pontifice confirmatum expers omnino est erroris, quod a capite, di Magistro Ecclesiae approbetur: cui dixit Dominus in persona Petri . t Confirma Fratres tuos. J Hac inte ueniente, etsi congregatio non si a pontifice, a nerit Concilii decretis certa, & in fallibilis
vis moritatis. Iii hane rem nata illa Euge-uia Ι .an decreto super unione Iacobinorum,
postquam synodum Ephesiuam secundam
Romana Ecclesia omnes uniuersales Sunodos auctoritate Romani pontificis legitime eonis gregatas, ac celebratas, S confirmatas. J Vbi optimὰ Canusi l Non dixit congregatas solum, sed celebratas . & confirmatas. I Imo tanta est pontificiat auctoritatis virtus. ut concilia etiam prouincialia eum a pontifiee confirmantur, certam, Ad insallibilem auctoritatem habeant: atque adeo in eumdem generalium locum transeant.
Id ut probemus, obseruandum est mul tos haeresarchas in conciliis prouincialibus
damnatos suisse:& doctrinam contra eos traditam pro Catholica introductam, rec piami sola accedente confirmatione Romani
pontificis. Itaque Concilium Carthaginis.1e, N Mileuitanum , in quibus damnati sunt Pelasius & Coelestius, Toletanum, in quo Pristillianus proscriptus: Telense, in quo Eluidius exactus, Mausicanum, in quo semi
pelagiani praecisi, quod a Summo Pontifico
sunt rata, & prohata, certam, & constantem auctoritatem citra erroris. aut suspicionis periculum habuerunt. Ne quis autem obiaciat ea concilia , non ideo quod a pontifice sint confirmata solemnem auctoritatem habuisse. sed quod ab uniueres fidelibus paulatim re-eepta sunt, & tacite ab omnibus approbata, volo oppositis idoneis testimoni s obiectionem auertere. & s intendatur retundere .
Igitur Carthaginensis Cone ilia Patres contra Pelagium , di Caelestium congregati, cum eorum errores damnassent, sententiam suam per literas Innocentio I. Pontifici Romano exposuerunt, rogaruntque ut auctoritat illam Apostolica confirmaret. Verba sunt eiusmodi apud Augustinum epist. 9o. I HOcitaque gestum Domine Frater Sancte, charitati tuae intimandum duximus, ut statutis nostrae messi eritatis etiam Amsolicae sedis adhibeatur auctoritas pro tuenda salute multorum, de quorumdam peruerstate corrigenda . Et quamquam testentur compertum sibi esse eos errare . N pauca, perniciosaque docere , ac idem antea a Patribus Orientalibus aduersus eosdem esse definitum . expectari a se tamen Innoeentia ea in causa iudicium, ut illae duorum Conciliorum sententiae ratae habeantur . & in Rempublicam Christianam , transeant. l Non dubitamus, inquit, veneratibnem tuam. eum gesta uiscopalia perspexerit. quae in oriqnte in eadem causa eonis secta dieuntur, id Iudicaturum, unde Omnes in Dei misericordia staudeamus. IAssirmant non sua dumtaxat,sed & ali rum Patrum Orientalium in Concilio acti examini iudicio Innocenth s ioci oportere , quod id solemne in Ecelesa iam tum inde a Petro ruisset, continuata tradi tione . Id vero continet Innoeentia responsum in literis ad eosdem redditis. l Antiquae, ait. Traditionis exempla seruantes, R Ecclesiastieae memores disciplint vestre religionis visorem, non minus nunc inconsulenuo, quam antea cuin pronuntiaretis, vera ratione fir malis , qui ad nostrum reserendum approbasti esse iudicium, scientes quid Apostolicae Sedi, cum omnes hoe loeo positi ipsum sequi
deiideremus Apostolum . debeatur . A quo ipse Episcopatua ,& ista auctoritas nominia
208쪽
hu Ius emersia soleo dieere hune loeum Achillem esse , cui nemo hareticorum Hector possit resistere. Nam Patres Concilii legitimὰ
cum Aurelio Asrieanae, quae tunc erat elari L sma , Ecclesiae capite, in nouum Concilium coacti, in causa optima, certa, indubitata summo iure damnatis erroribus, iudieiunia tamen sustinent suum, & ad pontificem retarunt . imo de alterius orientalis Coneilii r latum supponunt, petuntque, ut Apostolica
auctoritate utrumque firmetur , di ratum habeatur : Ponti sex .ero probat, & iudicium in damnando & obedientiam in consulendo, 3e utrumque iuxta commendat, aitque illos ex ossicio ad confisendum teneri r idque traditione constare, quia Romana: Sedis est sumina , de Apostolica, atque adeo prinees auctoritas. Nihil hὶes ὰ ad conuincendos sereticos huius temporis desideratur. Legant, expendant reliquam epistolam , satis erit illa ad persuadendum, si libero sunt K animo, R iudicio ; sin praeoccupato, Ad assecto, si minus prodetit ad doctrinam, certe prosciet afl pudorem . Nisi adeo perii fons de rebus, ut liceat unicuique fingere quod credat: nee velit credere , nisi quod fingat. Par est in secundo totiuer i hic erit alter Achillest 3 nee enim ad Troiam ubi unus ,
sed in Ecclesia, in qua plures: non Pelidae, sed Christiadae . Concilia Mileuitani paucis post
annis coactum eadem . & in decernendo , Zein consultando ratio fuit: nee minus illustris ex eo huiusce veritatis probatio existit. Aiunt epist. 9 r. ad Innocentium in eadem Pelagia, lini, causa. l Quia te Dominus, inquit, Cratiae suae munere in sede Apostolica coli cauit, talemque nostris temporibus praestitit, ut nobis potius ad culpam negligentis valeat,
si apud tuam venerationem, quae pro Ecclesia suggerenda sunt laeuerimus, quam ea tu possis, vel fastidiose , vel negligenter accipere, magnis periculis infirmorum membrorum .
Christi pastoralem diligentiam, quaesumus adhibere digneris. I Et paulo post mentimnem de Carthaginens Concilio superiore faciunt . I De quo ante paveos, inquiunt, annos quid gestum fuerit sanctitas tua de Carthaginensi Ecclesia melius instruetur. I Addunt in rem. I Hre ad sanctitatem tuam de Coneilio Numidiae seripta dixerimus, imitan tes Carthaginensis Eeclesiae, Carthaginensis Prouinciae Coepiscopos nostros, quos ad SNdem Apostolicam, quam beatus illustras hac de causa scripssse comperimus. I iam, & au ctoritas papae Romani agnoscitur,& traditio confirmatur; quid in enim imitari, nisi alios sequi, de quod ab Iss actum est, de eorum manibus accipere, ee rem cum exemplo ad se traducere. Quid autem esset. & quanta fide ab Innocentio praestandum id exprimunt hisce verbis. l Arbitramur, adiuuante misericordia Domini Dei nostri Iesu Christi, ut te,
A regere consulentem, di orantem exaudiro dignatur auctoritati Sanctitatis tuae de sanctarum Scripturarum auctoritate depromptae iacilius eos, qui tam peruersa , di perniciosa sentiunt esse cessuros. 3 Plura nostis hic licus tela suppeditat . quam alter. Nam docet auetoritatem Papae suos iantes in Scriptura habere, atque ab iis manate, Regi, di exauditi a Deo consulentem de Icbus nilei. 4e e Re
Christiana pontifieo , ne salil possit. Tam
tam eius vim, & virtutem auctoritatis esse . ut qui aliis ante restiterint proterve, Ad pas ribus, & Concilias. hi papae non audeant re . fragari. Sanὰ s satis erat pastorum, & Comeisiorum auctoritas, quid opus erat ad conuincendos, damnandosque, & errores. Ae auctores, Romani auctoritate pontifieis i Definirent si, decernerent, proseriberent. dam
narent . Praetermitterent, contemnerent ne
gligerent pontificem. Id agerent si Nouat res essent. Quibus omnia, quae lubent,licent. Aliter iudiearunt veteres sancti, Docti. Venerabiles episcopi, licere sibi non putarunt
sententiam in causa fidei suam, cum certa stamen , 8e indubitata esset, palam, te ut erate Christiana Repub. dignum proferre . nisi
Romanae Cathedra auctoritas accessisset.Nec suae , aut di nitati, aut grauitati quicquam detractum iri censuerunt, quod se Romani pontificis iudicio, sententiaeque subiscerent. Et, quod apud me magnum habet pondus, inter eos erat Magnus Augustinus. Qui strenuus huiusce auctoritatis, vindex, & fidus ubique tectis extitit. Omitto Innocentis ad huiusmodi literas responsumi nam ubi tot sunt, non est necesse plura argumenta produ
Illud autem maneati Concilium Pr uinciale, quod a Summo Pontifice approba tum est, de eonfirmatum , errare in fide non posse i idque ijs cum Vniuersalibus esse eommune . Vnde . qui citet Canonem Concilia a Papa eo firmati, siue sit Vniuersalis, si ura Pro uinetalis Concilii, ille eo nomine credendum est: nam etsi inter utrumque quoad s lemnitatem , & claritudinem, immo, S r
uerentiam aliquantum, certe ad veritatem
nihil .idetur interesse. Iam vero si uniuers II Coneilio non approbato a Romano Pontia see error potest obrepere, obrepsitque, qu modo liberum esse potest ab errore Provii elate Concilium t Tantum igitur valet pomtificia in utramque partem auctoritas. Ratio vero ea est, quia Concilia etsi Vniuersalia snt, repraesentant Corpus Ecclesiae ; Cuius corporis Christus verum caput, & pontifex, eius vices gerens, Vicarium caput est; atque adeo capiti virtus inest auctoritatis , innatae, aut communicatae. Dum igitur deest huiuste capitis nexus, persectum illud corpus non esti eum adest tum & sua Qrma, faciesque aecedit: Cuius ratione iam illa membra ad Leelasae Speciem conserinantur. Et quidem Vniuersare Concilium , elim approbatiar, t tam Eeeletam repraesentae. Prouineial cum ad caput trahitur, eique per approbationem ad haret i etsi Mesesae Vniuersae speciem non habeat, ratione capitis incipit ad totam ee-esesiam pertinere. Capitis autem, qui Cliti-stus vere, ae Petrus, de ponti sex saeeessor prci capite sunt, illa praerogatiua auctoritatis in- est , vel propria. vel communicata iuxta textus Euangelis, quos suis locis adduximus.
Errasse autem multa Coneilia Prouincialia. qua non habuerunt approhationem pontificis, patet exemplis. Carthaginensis euitia, Cypriano, de quo toties meminit contra Donatissas Augustinus. Mediolanensis iuxta Histor. Ecclesiast. cap. dici. Seleuciani lib. I.
209쪽
possunt apud e letanum de auctoriti sap. Aeconess. & Turreerematam lib. 3. cap. s. s. &t g. R Canum. lib. D Quot autem, Ae quot ea suerint. & in quibus errauerint, isdem, ponunt. Quantum vero intersit inter Pro. uine Ialia Concilia idonea: quorum alterum eonfirmatum si, alterum non, in dicto exemplo declararate volo. Arausicanum feeundum de senonense prouineialia sunt Concilia circa materiam de Gratia , & libero Arbitrior si quis tamen neget Canonem Arausicani. su pectus erit In fide, non erit qui neget Senonens s , quia Arausicanum confirmatum est a Bomano pontifice: ct in fidem publicam Ee-Hesae trans t. Senonense adhuc non est confirmatum t atque adeci publicam fidem no iacit. De quo vide Vasquium in I. par. di-
sinct. 9 i. a. cap. II. ad Ir.
Huiusmodi pontifieiae auctoritatis praerogatiuam ipsa Cone ilia, s vnodique testantur. Nam in Synodo Constantinopolitana Cenerali s. pronuntians Mennas eiusdent Vrbis Archiepiscopus in Anthymum Sententiam adieeit: I Nos Apostolieam Sedem sequimur , te obedimus sicut Charitas vest: stit, di illius communicatores communicatores habemus , condemnatos ab ipsa, fle nos condemnamus .l Cui Synodus tota Subseri
psit. Octavae svnodi Generalis Patribus idem iudieium fuit. N sensus. I sequentes, aiunt.
in omnibus Apostolicam sedem, Speramus vi in una Communione, quam sedes Apostolica praedicat esse meteamur, in qua est vera ,& integra Christianae Religionis soliditas.
Quare non consentientes Sedi Apostolicae emtum nomina ititer Sacra mysteria non sunt recitanda. J Nolo prolixior esse in verbis recitandis summam facio. Smodus Romana
sub Symmaelio decernit I Romanae Sedis prς stilem merito beati Petri Apostoli per unuaer-
sum Orbem primatum obtinere Sacerdotii &statutis synodalibus solere tribuere fit initatem. 3 96..cap. Bene. α 2 s. 'usst. a. cap. Siquis. Alia Synodus uniuersalis Nicolao Ρrt-nde , t si quis . ait. dogmata, vel decreta pro Catholica fide. vel ecelesiastica disciplitia a sedi η Apostolicae prasule promulgata
contempserit, Anathema sit. J Quae sementia a Lueio a. c. ad abolendam , de haereticis, usui patur . Concilium Lateranense sub Innm centio 3. De sumnia Trinit. eapit. I Damna mus . Nolumus, inquit . quie quam Abbati Ioachi in derogari. eum Dinnia scriptasti
assignari mandauerit Apostoli eae Sedis iudicio approbanda . vel etiam corrigendar fir initet constens se illam fidem tenere. quam Romana tenet Leclasa. quae, disponente Dinmino, cunctorum fidelium malet esse Ma pistra. J Quo maximὰ pontificis auctoritas confirmatur, cum huius ecclesiae otio caput sit. Itaque Concilium Lugduuense sub Gre gorio. De summa Trinita in i, I Ex Domi ni . ait. institutione Romana Ecclesia fide
lium magistra est : ae proinde Romanus Epi, scopus Petro succedit in Ecclesiae magiit e rio. J Ne quis putaret quod Thoinas An ultis significauit a illain facultatem docendi non in persona episcopi, sed in Clem Romano, quod inepte avirniat, residere. Quod autem dieit Papam Petro in magisterio succedere, probat, non magis errare posse papam
etim Petri vIces Emendo agIt,quam Petrum. Hine est vi cap. ubi periculum de elect. in s. Concilium Lugdunense sub Gregorio decla,
ret I Romanum pontiscem esse Vieatium Iesu Christi, si iecessorem Detri,Rectorem Icci fidi Vniuersalis. J Et Clem. Vnde Patres Conisellii Florentini Papam inter alia nomina v eant i lius Ecclesiae caput. de Omnium Christianorum Patrem di Doctorem . J Vnde Leotu epist. Synodiea ad Petrum Antioche num Patriarcham i l Sanctam , inquit, Romanam. 8e Ap olicam Ecclesam eaput esse
omnium ecclesiarum , ad quam maiores causas esse referendas Concilia omnia. S sanctus Sanctorum Rex confirmant. J Quod prorsus verum est. Id enim. vii vidimus , Omnium pene gentium aetatum , Regnorum Synodi , Conciliaque testantur, modo fuerint iuste, &legitime eongregatat id es. in nomine Chri si, accepta ab eo suos per Vicarios potesate, quam non Ipsi ingerebant. sed rogati exerebant a Niesno usque ad Tridentinum; ut non minus Sueeessio pontiscum inter se cum Ecelesia, di Cone iliis . quam Series Conciliorum cum pontificibus . nexa videatur . Quibus , qui resistunt, negantes Papae eertam, dein fallibilem in definiendo,& approbando auctoritatem inesse , pugnant cuin toto orbo
tium auctoritatem . Ipsa Concilia , Patres, Pontificesque testantur. Producamus
aliquot ex singuIis ordinibus testimoni a. Concilium Ephesinum,auctore Vineentio LPrinens. Nestorio hine , inde Cyrillo, illo h leti eo, isto Catholico pugnantibus, decreuit, I vi sanctorum patrum Sententiae in m dium proferrentura I quibus cum aduersari Nestorium a Cyrillo editis tectimonias mon- statum es et, lata in eum damnationis sententia est. Onsantinopolitana Synodo Sextellaenit res secundum Patrum placita definire . Ita actione I x. 17. I 8. Lateranensis idem indicium filii Canon. I, NI 3. Omnino expressum . Patres ipsi alij aliorum se prassidio
muniunt ad haereses oppugnandas . Aduer-stis Helvidium Hieronymus . Aduersus Et iromium Baslius. Aduersus Donatistas, evelagianos Augus inus . Aduersus Nestorianos Cyrdlus. Ita Tutychem Leo; ita Agatho
Non thesitas consitauit. Hac ratione Conisellii Viennensis Clemens, te Leo X. decreta confirmarunt. Vnde ex locisTheologicis unus, ac ex praeeipuis est auctoritas Patrum,de qua Canus, lib. 7.& Vasqner r. par. dist. 23. Isitur Patres tum Graeci, tum Latini summis Pontificibus Romanis, S adhaeret semper. S ubi opus estet eorum se iudieiis submittere studuerunt. Polyearpus Ioannis Apostoli diseipulus. Si aliorum Apostolorum auditor, uti nartat Hieronymus, i propter
quasdam super die Paschae quaestiones Ecclesiam
210쪽
sus Euo istas allatia. Agathoie conis
siam regente Ante eici Romam venit. J Vt eum eonsuleret: Irenaeo teste lib. 3. cap. a. eiu que iudieium requireret: quod certe non ageret Apostolorum distipulus nisi & hoe instimab iit didie isset. Et quidem Irenetus ipse, ut refert, polyearpo super qu d is re praestitit.
verbis confirmat eodem illa. . c. a. l Ad hane Ecclesiam, inquit, propter potenti rem principalitatem neeese est omnem eonvenire Eeclesam, hoc est, eos qui undique sunt fideles. Neeessarium dieit A: dueit hoc cum Romano capite membrorum consortium . Paucis post annis sortiit, Septimio Seuero, Imperatore
Tertes lianus, qui in iis, quae adhue integer, A: incorruptus scripsit operibus, Romano ad-ha rendum sensi. doeuitque Pontifiei lib. de pudicitia eap. r. Episcopum Romanum vocatl Maximum Pontiscem, di Episcopum Epi scoporum. J Et libro contra Marcionem eius Catholicam doθrinam probat. Libro autem de praescription. idem emcit. Et illud addit cap. 36. l Habes Romam, unde auctori tas praesto est. Statu selix Ecelesia eui totam doti linam Apostoli eam sanguine suo prosit derunt . J Eius vicinus & patria. At tempore Cyprianus multus hae in re est, & copiosus. Vnitatem Melesiae eum uno eapite exigit, nexum eum illo corporis fidelium pulchrὰ deseri bie lib. i . Epist.epist. ad CorneUib. . epist. ad Pupianum , & epist. ad Iubalanum. & intrat'. de simplicit. Praelator. 8e lib. de Uuit. Eeclesiae, in quo ait, i Vt unitatem mani se staret unam Cathedram eonstituit, & unitatis eiusdem originem ab uno incipientem sua auctoritate disposuit. Et poste1. Exordium ab ψnitate proscisti turr Primatus Petro datur , ut una. Ecclesia, ct Cathedra una in n- seretur . I Viam hoc uno aditu munit ad doctrinam a quae ad eam Omnino sedem referenda est. I eonformanda. Insuper epist. 66. ad
Florentium,& epist. 33. in qua illam illustrem dieit sententiam . t Inde oriri haereses , &sthismata, quod sacerdoti Dei non Obtem peratur . neque unus in Eeclesia ad tempus itideu vie e Christi emitatur . J Ac ne quis a Romano Ponti fee aberraret, ait epist. ad Iubaianum . t Petro, super quem aedificauit Fcclesiam, & unde unitatis originem instituit, di ostendit. potestatem ista in dedit, ut illud solueretur in caelis. quod ipse soluisset in terris . I Lii sons unitatis auctoritatis. Petrus. ει Romana Sedes; ae qui in ea sedent Christivi cath , Petri successores . Cyprianum Martyrem, vindex fidei Athanatius Muatur.
. luem haeretIeorum acerba odia Romam ire, di ad sacram Romana Sedis anchorain confugere impulerunt. Quρ mente scripta ipsiuste fiantur epist. ad Marcum Papam i l Domino, inquit, Sancto, di Apostolici culminis venerando Marco Sanctae Romanae, & Apostolicae Sedis , atque uniuersalis Eeelasae PatrI, Athanasus, di vn iuersi AEgyptiorum Episcopi saltitem. Et insta. Vestri sumus, vobisque obedientes cum Omnibus nobis commi vis &sumus , di seinper esse volumus. J Dia Ista voluntas in Nouatoribus desideraturi quae si esset a non deesset fides r sed illi nolunt credere, quia tectὰ, ac secundum s dem vivere nolunt.11 demum pia in Christum credunt, i qui pie
in Christo vitic re volunt. Qui pie credent,
qui impid utilianti Hinc illa Athanas quanti
viri, obedientia, perspieuis testata verbis,
epistola ad Felicem tomo I. Conciliorum .l Quia semper antecessores nostri, S nos a veis stra Apostoli ea Sede auxilium hausimus, &nostri vos curam gerere agnouimus, prelatam Apostoli eam, & suminam expetimus, iuxta Canonum decreta, Sedem, ut inde auxilium capiamus, unde praedeces res nostri ordina tiones , & dogmata, atque subleuationes ceperunt. 1 AEqualis pene Athanaso Baslius in epistola ad eumdein Athanasium 1a. eiusdem est auctor sententiae. l visum est, inquit, mihi consentaneum . ut scribatur Episcopo Romae, ut quae hie geruntur consideret. I Tantus doctor tantii m. vel absenti Dontisci destri, ut nolit agi, decerniue quicquam ad Ecelesiam attinens , quod pastoris aciem sugiati cum praesertim Ouibus a Lupis periculum immineret . Luculentius est testim nium in epist. data Sabino Diacono ad Ponatiscem Romanum. l Pietati tuae donatum a Deo est, scilicet ut quod adulterinum est a legitimo ae puto discernas, ae fidem Patrum sne subtractione ulla praedices ;I quae solo clarior est sententia. Duo contubernales eius Sanctissimi Gregorii Naeti aeni habemus in
hanc rem nata testimonia. Primum orat. 23. in laudem Neronis , in qua commemorat Petrum Alexandrinum Athanasij succestorem ab Ariano Lueto sede sua pulsum , Romam ad pontificem eonfugisse, atque id quidem ve his, quae fidem faciant huic argumento . t per
tantam,ait,aecusationem Omnibus lachrymas moult, ut calamitatis magnitudinem in oculis . M aspectu desgerent, & auxilium nancisceretur, quemadmodum , At nactum esse sciis mus . J Culusmodi istud Auxilium fuerit, ex antecessore Athanaso didie imus. Secundum est in orat. 32. ubi narrat Vitalium Apolin iis sectatorem . haeresim occultd prosessum elam edidisse librum . de quo certiorem factum Damasum librum proseripsisse, & authore m ab Ecelesia eiecisse. Ioannis Chrysostomi Aureae extant ad Innocentium I. epist. in quibus apud illum,
queritur de vi sibi illata ab hostibus,a quibus est a sede sua deiectus,& in ordinem redactus. Aduersias quos pontificiam In noeenti, opem implorat. Addit Clitvsostomus facio, interpretatione sua in libro de Sacerdotio ad lo
cum Ioannis II. l pasce oves meas, I momentum . Sie enim exponit . ut doceat i curam ovium totius Ecclesiae Christum Petro, AtDeeei ribus ita didisse r I S subitina it. t sue-eestotes Petri ea nunc agere, quae cum Petrus ageree illum Christus aut horitate praeditum esse voluit, ac reliquos item Apo solos longe praecellere. I Ambrosius plutes nobis, S peris spieuas adhue magis suppeditat sententias. Omitto quas habet in orat. de Satyro Fratre. Indico . quae sunt lib. t. epis. epist. . ad Siricium Papam, & in epist. ad Gratianum, devitandis Atlanis. Vnum produeo ex epist. 9. ad Theophilum Alexandrinum, in qua se . 1 Restiendum arbitrarent ad sanctum Fratrem nostrum Romanae Saeerdotem Ecclesiae . quoniam praestim inaus ea te iudieatururn,quae etiam illi displicere nequeant. I Perinde, ac probari non postent. quae displicerent. Et adiungit infra . t Vt nos quoque accepta ve storuni serie satu totum cum id gestum esse