장음표시 사용
211쪽
eognouerimus, quod recte fa Romana haud dubiὰ comprobauerit , laeti fluctum huius ekaminis adipiscamur. Jviden, ut examen , & approbatio doctrinae ad Romanum pontificem pertineati Quam si Nouatores Trutinam deludunt, inde est , quod volunt sua commenta in trudere, Ruitrea facta lapillis vendere. Illud ,quaeso,auis diant, quod idem propinat nectare conditum veritatis Ambrosius ad Cratianum de R mana Ecclesia r i Inde , inquit, in omnes v nerandae Communionis iura dimanant.
Suum Epiphanio post Ambrosum locum demus . Hie in Anchorato multus est inde mons rando Petrum caput esse .l di Petram Eeelesiae, super quam illa aedificata es t adue s iis quam Portae Inserorum, id est , haereses, &haeresiarchae, non praenalebunt. 3 Deinde hoc demonstrato seriem successionis Romanorum ponti si eum dedueit . eaque deducta ostendit
continuatam, At in eorruptam fidem . At verohates di . eirca finem eadem successione exisplicata . Ne quis miretur. ait, quod singula ita exacte recensemus: Per haec enim semper claritas ostenditur. 4 Id demum erat ab Epiphanio expectandum , quod splendorem a ferret . Sed tenebriones oderunt lucem . Verum iam pridem Tenebrae illam non compte in henderunt. Habet horam suam l potestas te-
nehrarum . 3 At non est iis potestas I Filios
Dei l faciendi , qui I filii sunt lucis, i non
Vocat me Hieronymus Sacrum nomen , di Saerarum Scripturarum Maximus Doctor.
Is hitiusmodi argumentis abundat. Ae ecillisto illustriora, & eonplobo, epist. II. ad Age ruch. testatur se aliquando inuenisse Damasum respondentem ad orientis, & oceidentis Confiituti ex synodales. Dignam occupa tionem Romani Ponti seis relatas ad se eo nissitutiones re eoenoscere, ac seligere. Epist. g.
ad Demetriadem eap. s. eamdem monet, I vi
sor est, teneat fidem a Et epist. I 6. ad Principiam referens, quae de Athanasio, Ad Petro supra tetigimus, probat r nana ut haereticorum inuidiam lessugerent, quas ad tutiss-mum Communionis suae Portum confugerant . J Epist. s x. l inoniam vetusto, d. c. aegregium exhibet testimonium. I Cathedrae. inquit, Petri communione consocior. Super illam Petram didificatam Eeelesiam litorquicumque extra hane domum Agnum c
mederit , prophanus est. I Qui hodiὰ a R mana Cathedra desciuerunt dii a fide Hidronymi , de Eeelesia defecerunt. I Odit prophanum uulgus Hieronymus,& arcet. Agnum
illorum, Hircum I putat. Sed ne Aenum quiadem illi habenti ex quo sacrificium missae sustulerunt, imo& Templa, ne quod Agni vestigium esset, euerterunt. Agnum Oderunt, fleuxorem Agni Romanam Eeclesiam , inducta uxorum , lino & velli eum turbar eo neuleatis
liliis uirginum, quae pascitur Agnus, i qui pascitur inter lilia. I Qui pastum ademerunt,
Agnum exegerunt. Ad hos ergo Hierony
quentur quocumque IerIn v Irgines en Im non sunt. Imo eos Agnus ad Haedos salaces remittet, qui asinistris erunt. At Lutherus,&Caluinus aliter docuerunt. Occurrat Hieroia nymus in Apol g. a. seu lib. 3. contra Bussinum, I scito Romanam fidem Aposolica ioce laudatam istiusmodi praefigias non reeipere . Etiam si Angelus aliter annuntiet quam semel pradicatum est. J Nec ego dubiis to Lutherum. & Caluinum Angelos esse: Sed malos , R Pret stigiatores , eis in Angelos lucis transfigurare se tentarint.
Venio ad Cyrillum Qui in epist. ad
Ceelestinum Romanum Pontificem is . quae
Nestorii, etsi damnatam iudicio capitis Romani submittit, eiusque sententiam expectat. I At quamuis ita res habeati non prius tamen illius communionem deserere ausi sua mus , quant ipsa pietati tuae indicaremus. IHi non audenti Nouatores nihil non audent. Audiant Coelestinum ne audeant. I Nostraesedis aut horitate ascita, nostraque vice , α loco cum potestate usus, eiusmodi non absq; eaequisita sedulitate sententiam exequeris. nempe ut nisi decem dierum interuallo ab
huius nostrae numerationis die numerandorum nefariam doctrinam suam eonceptis veris bis anathematiset . a Ferunt hae religiosae , ac teretes Cyrilli, di Patrum aures t propha nae,& adipales nouatorum non ferunt.& serro
non cera aduersus eantus Sirenum caelesium obducunt . Audiamus nos dum illi nolunt . I Illi salictitas tua, pergit Coelestinus, illi Eeclesiae prospiciati is veto modis omnibus se a nostro eorrore segregatum e se intelis ligat. J Paruit autem hule mandato C3 ri, lus , ut; apparet ex epist. ad Nestorium, to. I. Concit. cap. q. t Quod nisi iuxta tempus in literis Ceelesini Sacratissimi , Reuerenuissimique Romanorum Episcopi expressu in praeniteris, certo scias nullam tibi deinceps, cum Episcopis,& Sacerdotibus Dei consuetudinem, nullum sermonem , nullum denique i cum inter eos suturum esse. J Eadem habetia proxima epist. ad Cletum, populumquc
Constantinopolitanum. Credo nouatores nostros Cyrillo minime subseripi ut os,nee dubito in partibus Nestoria esse malle , quam Romano Pontifici obedire. Plura Cyrilli extant apud Diuum Thomam ex libro Thesauri de
prompta testimonia , quae cum magna parte libri interciderunt , Sed ea tame u on minosunt authore Angelo Theologis recipienda.
Theodoretus tum ipse auctoritatem
Pontis clam asserit, tum alij apud ipsum testantur. Ille ab Episcopis aduersae , di suspectae factioni potentissimis astitatus, imo A calumnias traductus, vi omnem suspicionem vitaret . ad Romanum Pontificem is tam erat Leo) eonfugiti data ad ipsum epistola, inquar l Ad Apostolicam , inquit, Sedem vestram venimus, ut Ecclesiarum victribus meis
dicinam a vobis accipiamus , vobis enim per omnia primos esse conuenit. Primi tunc Romani , imo de Omnia erant: hodie nulli apud haereticos, te nihili habentur. At non sunt hi Theodoreti s miles, nam si essent pares . apud eos Romani essent . Idem eonfirmat ipse in epist. ad Renatum Presbyterum . Eiusdem praesara illa sententia est aduersus Conci-
212쪽
liabulum ArimInense quod improbat, qu3d
non expectato Romanae Sed is iudieio temerὸ, atq adeo salso definiti ita lib. I. histor.eap. II.
Eam eorroborat. lib. s. cap. Io. referens Damasum sectam Apollinaris , cum auctor
proscripsse i idque Pontificis Romani auis ctoritate steisse , 8e literis eonfirmasse . se dere illa consultum a Catholieis Orientis Episcopis fuisse. sane ex Graecis seriptoribus
Theodoretus Romanae Sedis, ae Romani Pontificis auctoritatem. unus maxime asserit , &eonfirmat. Sed noui Theodidacti Theodore tum irrident, quod a Deo erudiri se iactant, eum a Pontifice Theodoretus doceri vellet . Vsus iam inter eos obtinuit, ut quiuis Sellu
larius de stre plebis Theodidactus sibi videatur, ae Theodoreto superior. Non egent Romana Cathedra, imo nulla, eum in sua qui a Sellula Cathedram habeant opificis seden-
Prospero loeus hie esto Leon Is Pontificis, teste Trit hemio, Secretario i Actis primum, deinde seriptis Pontificiae Auctoritati testimoni uin reddidit. Constat eum ad defendendam Catholicam de Gratia Augustini conita Se pelagianos sententiam Romam contendisse. & ad Coelestimim Papam adiisse, a quo epistolam honorifieam pro Augustino accepit: ae ea impudentium hominum petu lantiam compescuit. En Prosper apud quem tanti erat auctoritas Augustini ; maiorem esse putauit Coelestini, quod Romanus Pontifex erat . Quin , & Arausi ni Conei li1 se eundi Canones,qui totidem sunt sententiae Augustini eomposuit, fle Leoni approbandos tidie. ae eius iussu in Galliam misit, ut a Patribus
Aratae anis, non tam fierent , quam recipe rentur : quemadmodum tavanienses, re cum iis vasquer obleniat I. pari. dist. 9 I. cap. II.
Suani igitur . de Augusini doctrinam Leonis indicio commisit, subiecitque. Scripta actis
neordant. Nam in lib. contra collatorem . cap. Im censuram Innocentis &Zorimi eonistra Pelagium oraculum existimat. Et ait in is 4 serendo eamquam: ad atoni s Errauit Sa crosancta Petri Sedes, quae ad uniuersum oris hem Papae Grimi ore loquitur. Et eap. 4 I. Beatae , inquit, memoriae Innoeentius nesanisci raro is capita Ap olico mucrone pereusist. Re idem paulo post de Zoesmi, Bonis . cI , Coelestini sententiis profert iudicium. Ita sensit Prosper prospere ineedens via verblatis , a qua Nouatores auersi quia aduersi,
non prosperi. Maximi Taurinensa eadem mens esse straditur a D. Thodia. Censet enim in causa fidei ad pontificem recurrendum i id quo exemplo Pauli docet eom ad Petrum venit, seni Mans posteros eum instrui vellent ad Romanos Ponti fiees snecessores Petri esse ventruros . De quo loco vide Canum lib. s. cap. s. Conei uit Isidorus, a quo est unum inter alia praelarum testimonium in epist. ad Empe mim Episcopum Toletanum Summo Pon.
. tifici redditum: l Cuius dignitas potestatis.' etsi ad omnes Eeciesarum Episcopos est tra suis, speei alius tamen Romano Antistiti si gulari quodam priuilegio, velut eapiti exteris membris eelsior permanet in aeternum. 3Huie pia rogatiuae dignitatis addit aliam auctoritatis in Praefat. ad canonum collectionem . quae habet ut tom. I. Coneli. Reddens enim rationem eur collegisset decreta, Ad epistolas Synodieas Pontificum, alti l Quia iueis pro culmine Sedis Apostolier non impar Concisiorum extat auctoritas . J Et in fine seonfirmat. l Nullam synodum ratam esse, quae Ponti seis auctoritate non fuerit congregata . vel sulta. Ivenerabilis Bedg fidem supra appellauimus dum lib. 3. hist. Ang. cap. et s. l Decreta sedis Apostolieae 3 veneranda esse docet. Nunqeam dein appello in homil. D. Benedicti Anglitom. 7. N ith. x. hist.Anglorum i quibus in i eis ait Angli eam gentem a Romanis Pontimeibus mysteria fidei edoctam, ae illa sunt de
eodem Benedicto verba notanda. Ad Beatorum Apostolorum limina peregrinaturus aduolauit, ut quia rudis adhue in gente Anglorum fides ,& Ecelesarum institutio floreis bat, ibi potius persectam vivendi formam suis meret, ubi per summos Christi Apostolos totius Ecelesia caput eminet existum . a Rods gens Angliea ingenio, de iudicio maxime valet: eognoscet a quibus imbuta nit , hoc testimonio tapenso ab iis ad eaput illud e tendum esse institutami nee ab eo, nisi prius a suis destistat desecturam.
Α Bedae ad nostra usque tempora aetato non dubitant Nouatores , quin hac sententia de auctoritate Papae inualuerit. Hie igitur sstam: & tamquam terminos quinque volo Patres constituere, de finire. Duos ex iis antiquiores Graecos. Ducis Latinos Recentiores: de inter eos totius Theologiae principem Augustinum collocare. Primus ex Graecis sit MaximinianusConstantinopolitanus hist pus t cuius est luculentum testimoni uin in
epist ad orientales. t omnes, inquIt, fines
terrae, quae dominum sincere receperunt, de ubique terrarum Catholici veram fidem confitentes in potestatem Romanorum Pontificum tamquam in Solem respiciunt, di ex ipsa Iumen Catholicae, Ed Apostolicae fidei recipiunt. Nec immerito, quia Petrus legitur primo persectam fidem esse consessus , Domino reuelante eum dixit, Tu es Christus Filius Dei vivi. Et insta. Nunc etenim de caeteris
mortalibus ex toto orbe terrarum conditor
Orbis elegit, ut Cathedram Magistri principaliter possidendam teneret perpetuo priuilegii iure concessiti ut quisquis Diuinum aliquid. ad huius perceptionis oraculum,doctrinamque recurrat. Ecce antiquus ante Bedam Pater. ideinque & Graecus. de Constantinopolitanus gente, & Cathedra Romani Pontificis aemulus. tam perspicue, de eleganter pra rogatiuam Romanae Cathedrae asserit, ac e
tollit . Alter esto Anastasius Patriarcha His rosolymitanus in epist. ad Felicem Papam .l Fuit semper. ait, Apostolicae Sed is vestrae licent;a iniuste damnatos, vel excommunic tos potestatis suae auctoritate restituere, de sua
omnia eis reddere, de eos. qui eos condemna runt , aut excommunicarunt Apostolico pii
nite priuilegio . Sicut etiam nostris, S ante rioribus legimus iactum temporibus . Aerursum emcacius. Antiquis regulis sanet tum est , ut quicquid quamliis in remotis prouin ciis super eorum querelis, aut excusationibus
ageretur non prius tractandum, vel accipiendum esset i quam ad notitiam alniae Sed is ve-
213쪽
strae esset deductum,ut huius auctor Itate Iutita quod stili et laetendum infirmaretur, aut s staretur . J En iterum nobilissimae sedis Episcopus non modδ primas auctoritatis Roma no concedit Episeopo, vertimetiam apicem m e . di summam Feeles assi ex potestatis agnoscit. Idque antiquitate tota confirmat. Nouatores autem ita eum de Cathedra
sua deliciunt, ut stipuli priuato sp ritui suo
auctoritatem Cathegrae attribuant, & dum unum oderunt Pontificem, tot satuunt, quotii numero sunt, nec pudet eos cum unam no-hi, ioannam falsὰ sapissam obiiciant multas in snguli; domibus Papinas habere. Nam R semina eodem illo priuilegio, interpretandi sacras scripturas , im4 de eas populo
exponendi fruuntur a Ad alios ducis recentiores post Bedam Patres venio. Alter ea Anselmus, qui grauissime de auctoritate Romani Pontifieis se eit,& loquitur. Insignis ille est locus lib. de Inearnat. V Lubi sic Incipiti l DomIno.& Patri uniuersae Ecclesς in terra peregrinat tis Summo Pontisci Urbano Frater Ansel mus . Ae insta . Quoniam Diuina prouidentia vestram elegit Sanctitatem: cui vitam , &sdem Christianam custodiendain, &Eccles ain suam regendam committeret: ad nullum alium recti sis refertur, si quid contra Catho Iicam fidem oritur in Ecclesia, ut elus aucto iaritate corrigature nec ulli alij tuti tig s quid
contra errorem respondetur, ostenditur, ut
eius prudentia examinetur i l Sie Anselmus hoe loeo . Omitto alios , qui eamdem retro continent. Ex iis cito praefationem epist. ad
Romanos, alter esto Bernardus Nectat no-
stum . Apud quem plures inueniuntur mel leo sapore conditae sententie Quibus suit resediti libri de considerat. ad Eugenium: nec non δὲ epistolariam lib. epist. Ia . SI 3 . dix83. & α3 . locum seligo ex epist. Ios. ad in nocentium , a quo aduersus nouam haeresimi usurgentem praesidium auctoritatis implorat. l Oportet, inquit, ad vestrum referri Apostolatum perieula quaeque , de scandala emergentia In Regno Dei, ea praesertim, quae de fide eontingunt. Dignum namque arbi-etor ibi potissimum resareiti damna fidei, hi non possit fides sentire defectum. Haec quippe huius praerogativa sedis. Cui enim alteri aliquando dictum est, Ego pro te rogaui, ut non deficiat fides tua. Ergo quod sequitur, a Petri successore exigitur. Et tu aliquando confirma fratres tuos . 3 Lux est in Bernardo, quam solae noctuae non ferant. Ita
sentit, uti nos hodie Romani Catholici sentimus, ille docet quomodo sentire debeamus. Causam item in loco Euangelii inueniri, cur ita nos doceat e nosque discamus. Sehola Deorum ealculos negligunt Nouatores, ideiris eo sis abstinendum ducor sed nemo est, quin
rectd, ae pro Pontifice ponat. scholae omnIno cum Petri Cathedra conueniunt. Vnus superest Augustinus, qui fit Academiarum inseat est omnium , te Cathedrarum . Nemo sortius argumentum suppeditat. Eo ratiocinationem , & agmen claudo.
Igitur Augus inus tribus sui temporis Pontificibus, se suamque doctrinam subiecit, di eum Magister orbis esset, magisterii praerogatiuam detulit Innocentio, Zoetimo, B n; faelo Ad Innocentium nomIne Cone illi
totius Carthaginensis Decreta contra Pelagium, δd Ceelestium approbanda scripsi, flemist, epist. . Ad eumdem retulit Canones Mileuitani Conellis, eui uiseopus interfuit. de subseripsit, epist.92. quarum verba supra citauimus: Tertium noua epist.os. cum alias Afrieti Episcopis eidem Innocentio super e dem causa Pelasia reseritiens illustrem Pontia fetae auctoritati calculum adi est. Ait qui
pe ad finem epistolae . t Catera.quae illi Pelagio obiecta sunt, seut gestis desensu perviderit, ita de his proculdubio tua Beatitudo iudieabit. Dabit sane veniam suauitas mitiss-- eordis tui: quod proli 2iorem fortassis
epistola, qu3m .elles, tuae misinus Sanctitati. Non enim riuulum nostrum tuo largo sonti augendo refundimus, sed in hae non partia rei ratione temporis, unde nos liberet eui dieimus . Ne nos inseras in tentationem,utrum etiam noster lieet exJguus ex eodem, quo etiam tuus abundans emanat capite suentorum , hoc a te probari uolumus , tuisque reseriptis de communi partiei patione unius ratiae eonsolari. J Non duhitat Augus inus octrinam communem de gratia contra Pelagium a se. N Episcopis Africae traditam duela Deo capite omnium veritatum, sed ea ruinsontem vult ese apud Innocentium Papam rapud se. 8d alios Episcopos riuulos: atquO adeo quantum inter riuulos, S sontem . tantum inter aliarum sedium, & Romanae Sedis intereste doctrinam. Quod ad Zoesorum attinet. praeter eos Iocos, quos iniculo prodi imo adduxit assero illum epist. is . cuius initio, eius se Pontificis subditum perspieuὸ testatur aiens: I MOapud Caesaream praesente venerunt: quo nos
iniuncta Mobis. uenerabili Papa Zorim Apostolieae sedis Episeopo Echlefiastica ne cessitas traxerat: J Obedientiam plane profitetur, si spectes personas. Postea commem ratis verbis Zo1imi ad probandum necessitatem Baptismi, subditi l In his verbis Ap solicae Sedis tam antiqua, atque fundata cer ta, & clara est Catholica fides, ut de illa nefas sit dubitare Christiano . t Zorimi Papae doctrinam non vlὶ priuati hominis, sed i lius Eeclesis commendat, de qua dubitaro nefas sit, quod ratione sedis communis si, epist. Isa. in qua illam eelebrem seribit sententiam de Ecclesia Romana. I In qua semismi. inquit Apostolicae Cathe/rae viguit ncipatus , a narrat in causa Donatis miram iudieium Apostolicae Sed is expectatum
Pergo ad Bonisaeium. Cui cum di λxeret, ae dicaret praeclaros illos suos quatuor contra duas epistolas Pelagianorum libros , di facto superiorem in eo auctoritatem agno
uit, de verbis expressit. Legat qui nos utrumque velit caput primum libri primi. Ego pauca in rem seligo,& produco . t Cum communis sit onmibus nobis, qui singimur Episcopatus ossicio quamuis ipse in eo pratis emineas fastigio speculae pastoralis . facio quod possum pro mei particula muneris, quantum mihi Dominus. adiuuantibus orationibus tui donare dignetur &c. J Episcopi speculatores sunt: sed Romanus in fastigio
est , ut de populos, de Episcopos speculetur, de
214쪽
215쪽
suomodo hac pra rogatiua Auctoritatis siein Romano Pontifice. ARTICVLVS PRIMUS.
& nostri negant de fidei m seriis , rebusque, in sacris
sias posse existere,quod Omnia sint perspicua. Addunt in ijs contineri omnia, tum ad eredendum, tum ad recte vivendum necessaria . Itaque scripturam solam ab d Eem , Δ pro iudice, di pro iace a modo unusmi quo
prauato spiritu attendat, di consulat. MLu- therani, id Caluinissae, ae ea eorum scholis sectatis diuersi mordicus tenent. Credam, si probent ex ipsis Seripturis omnes , quos admittunt , libros laetos esse. Quomodo enim probent librum Ruth, Hester , ct Iob, quos agnoscunt ex ipsis ser turis esse ' Credam, si inter ipsos conueniat de ijsdem scripturae libris . Nam Anabaptisti Iob lii storiam Tragi-
comicam fabulam dicunt. Lutherus epistolam ad Hebraeos, & Iacobi e, cludit. Casellio Cantico Canticorum Cantilenam de mu-cula impuram appellat. Beza cap.8. Ioarinis amputata de adultera historia detruncat, Slocum illum Luca dii. Hie est Calix nouun Testamentum, Sc. scede corrumpit. Apocalypsi Ioannes Brentius, &xemnitius non omnino aequiescussi. In trῖbus Matthri. Marci, Lueat, Euangeliis Lutherus multa de-sderat. Solum Ioannis persectum, di absolutum putat. Quomodo igitur, qui de ipsis seripturarum libris inter te dissentiunt, negant de loeis, sensuque eorum controuersias posse existere S E id Heterodoxi iam inde ab initio Melesae ad nostra usque tempora
errando monstrarunt. Nemo haeresia lix,
fuit,quin hares sus patrocinium in scripturis quaeserit, eique clypeum sacrae auctoritatis obtenderit. Id Arius, id Eunomius, id Macedonius, id Eutyches, id Neliorius, id Dio. scorus , id Manes, id Pelagius , id Priscillianus, ad Donatus, id Nouatus , id eaeteri haereticorum principes iactarunt. Non igituleo nobis suco Lutherus. N Caluinus impo nent . Quid i quod contrariae, interque se reis pugnantes hareses quas collisu quodam seIntillas huiusce veritatis , quam ostendo, emi tunt. Recte enim omnino Tertullianus dixit, I quemadmodum Christus homo inter duos Latrones, Ita &Christum veritatem. inter duos haereticos erueisgi. I Nam si Scriptura
ipsa controuersias non pateretur. Omnis ea in contrarias partes dissensio tolleretur nec locus esset pugnandi locis diuersis Scripturarum , Ecquis enim eum sensus saeri textus manisesti constaret, auderet, aut negare, aut eo assi ato, eontra sentire, nedum eum illa, oppositam partem traduceret Pauca, sed idonea exempla producam. Ebion Matrimonium
teste lanatio, epist ad Romanos , Elxat Vi Ni Mologia. damnauit: 'vereque Mumonio Scripturarum . Eutychesin Graio duas posuit;ambo argumento scri-Noeti alii patremmeum passum aiebant: M ichaei, ne Christum quidem hominem , pilum affimabant. Hi, di illi auctore Scriptura . Priscillianus omnia fato dedit. Pelagius libertati . Vnus . de alter nixi seripturis. Veniamus ad recentes . Multum inter se Lutherus , de Caluinus , uno tamen Spiritu , ut aiunt, ex Seripturis hauso dissentiunt. ΑLuther' Zuin illius, ab utroque Caluinus circat Ludi ais iam dissidet, eodem suadente verbo Dei, quod Christi verba I Hoe est Corpus meum : J oppositis apud illos sensibus interpretatur. Aliter Lutherani, aliter Anabaptistae de Baptismo sentiunt, de aliquanto aliter Caluiniani. Omnes tamen freti locis Scripturarum. Digladiantur inter se Arminius, 3e Commarus: si causam rogemus i Est diuersa intelligentia Saerarum literaruin. Imo in quibus a Luthero Carol stadius, Philippus.
Bucerus, Oecolampadius, Brentius , Reinnitus, alijque distortiant, nituntur Scripturarum auetoritate. Ex hoe sente molles r rigidi , mixti Lutherani tamquam riuuli eman runt . Quae a Molinaeo, Alamanno, Carpen tario , Arminio, Gommaro, Ainyraldo contraria Caluino Magiltro suo traduntur,Sacri paginae locis confirmantur. Horum praes disscaussatij. Liberi, pacifiei, Duritani, Armi niani, Iuniani, Commarissae, totidem illius Hydrae capita muniunt ut . Itaque nulli irragis controuersias de iide , & scripturis elle poste confirmant, quam qui maxime hiretici nee mi.
216쪽
negant. Idque ratio ipsa, qua praepostere
utuntur, demonstrat. Nam cum quisqueis priuato spiritu interpretetur scripturam ,
idque liceat non solum hominibus illiteratis, sed etiam sordidis , imo di mulierculis , pescottis, necesse est , varios, di dissonos sensus existere: quin & contrarios saepe, pugnante';
inueniti. Vnde sit . ut quotidie notis prodeant Secte, sectarumque auctores, de plures
in dies proditurς sint, quod illa interpretandi libido longe , lateque peruagata Virgineam Sacrς Scripturet puritatem corrupit. Et quid aliud sperandum ab iis, qui eam uti Virginem Illibatam diligenter custoditam, e sacratio suo in publicum produxerunt, & in propatulo tamquam prostibulum omniuin libi-
Quod in Romana Eccles a fieri nequit. Nam non priuato Spiritu , sed communi Ecclesiae, ab Apostolis per Patres transmisso sensu, seripturas interpretatur, qui cum sit
unus, At constans, di publicus, multiplex, aedi seors ei e non potest. Si autem noua controuersia existit, quod interdum necesse est tot haeresbus emergentibus, contingat, eam nonnisi , aut per concilia , aut per Summum Pontiscem nullo praeterinisso examinis, consultationis . disputationis , orationis osse iocles nit. Hinc est , ut sola Romana Ecclesia una semper. 3e incorrupta manserit, de quae virginem scripturam seruauit, ea virgo, de Sponsa extiterit. At facem dicunt Scripturam. Bene est,
uod dicunt facem et quam scilicet, re manu
ua accendant, de satu extinguant pro libitu. Ego Solem mallem, a quo lucem accipiant, nee immutente solis aquilis peruium . non a vespertilionibus , qui lucernas circinnuolant, de oleum exigunt, ut extinguant obnoxium.
Hae eo dico quoniam teste Maldonato sillud semper in ore habent Lucerna pedibus meis verbum tuum . Sed illi, inquit. pedibus scripturam intelligunt. I Aut, ut ego, extinguunt
satu superbiae , est enim ias pes superbiae, quo
David carere optabat. Eo lucernam, vel impacto deijeiunt, vel impresso conculcant. Certe nisi scriptura alta, di profunda, ae
obseura esset, non diceret Lucas cap. a .ia. s.
I Tune aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas. J Si paterent omnibus, non hortaretur auditores suos Christus: Scrutamini scripturas, ad eas penitus introspiciendas, de penetrandas. Si legere tantum opus esset, non
indigeret sacro interprete Eunuchus ille Isaiam legens: Ie tamen tam indisuit, ut dixerit: lQuomodo possum si non aliquis ostenderit mihi I Si cuique liceret interpretari proprio spiritu, non eis et singularis Interpre ratio sermonum apud Paulum t nec staret illa eius i. ad Corinth. a. sententiar I Nunquid omnes interpretantur a Cerid Petrus epist. cap. 3. amrmat in Paulo esse quaedam diis ei lia intellectu, quae nisi in eo, ac eeeteris sacris
Auetoribus inuenirentur , nemo Scripturas,
teste Petro, deprauaret ad suam ipsius perditionem . Et quide in obscuras eas esse, ac di Litelles intelle eiu , ipsimet, quibus eae primum concreditae sunt, Iudaei testantur, Christi Messiae aduentum negantes , imo & ipsi haeretici, qui Iudaeis similes ad eiurandas haereses suas
testimonijs aeque perspicui; adduci nolunt.
I .XII. Igitur eqntrouersias esse, ae saepe existere, de scriptura de fide, pro comperto habendum . Quod cum verum sit, necesse est, ut Iudex aliquis constituatur, cuius iudicio dirimantur. Et quidem scriptura ipsa Iudex esse non potest, etsi regula iudieandi sit, aesecundum eam semper,contra eam numquam iudicandum. Ecquis autem praeter Ecclesami Huic enim primum sacrorum librorum
Canonem acceptum debemus. Ita censet Irenaeus lib. 3. aduersus haereses cap. a. q. S &Tertuli. l.q. aduersus Marcionem , di August.
S lib. 1. de Doct. Christ. cap. 8.& Epist. 36. dc in lib. eontra Epistol. Manich. cap. v ubi illa omnium Ore decantata sententia. s Euangelio
non crederem, nisi me Ecclesiae moueret auctoritas . J Idque definiit Concilium Toletanum x. Cilna itaque haec si omnium maxima
controuersia . s Qui libri sint sacri, J quod
omnium veritatum sontes in iis insinti ac de illa iudicium ad Ecclesiam pertineat,ad eamdem debent aliae pertinere. Nee eam verit tem nesare Lutherus est ausus r. nam lib. de captiuit. Babyloniea, ubi de ordinis Sacramento agit, satetur Teclesiam habere potesatem is sternendi verbum Dei a verbis hinminuma idque in Augustanis Comitiis Lu- therani concesserunt, negat tamen Lutherus Eeclesiam iudicem eius esse. Timuit nempe, ne quis diceret Ecclesiam superiorem fore.
At is timor ex imprudentia ortus cst: nam
Iudex, qui ad iudicandum leges inquirit, de
examinat, ut, omnia secundum eas , ac nihil
praeter eas iudicet, non proinde supra leges esti atque adeo Iudex esse potest. Illud maneat scripturam regulam silet esse, non tamen solatia , sed eum traditionet, Apostolica , S Ecclesiasti ea ab Apostolis permanus Ecclesiae transmissa ad posteros.
Cuius auctoritatem etsi post veteres haereticos, Primum miclephus, deinde Era mus, postea Lutherus eleuare sint conati, ea tamen sacra, de intemerata prorsus habenda.
Nee multis id ego probare volo i nam instituti mei non esti sed non ideo tamen omit tam indicare. Lucae Euangelistae traditio in partem Euangelia transit. Ait enim initio Euangelii sui: scribere se resi l sicut tradi derunt, inquit, nobis qui ab initio viderunt. de ministri fuerunt sermonis. J Et non vidisse se satetur, & ab ijs , qui viderunt narrando accepisse. Quid Marcus i nonne ipse, teste
Hieronymo, Euangelium suum sicut a Petro audierat, seripsit, rogatus a fratribus ' Paulus vero di. ad Thessalon. cap. 2. Traditiones seria uari praecepit. I Tenete traditiones, quas ac cepistis. IQuin a ad Corinthios epist. I. cap. ii. contentiosos obiecta consuetudine,& sua.& Eeelesae refisnat. Cur non seripturist Per inde erae traditio . Christus ipse saepe seeundum consuetudinem operatus legitur. Ceridhaeretici multos sacrae Seripturae libros traditione retinent. Imo, de ceremonias. quas Obseruant, magna ex parte traditione acceperunt . Ac ut unum Ohiiciam , quod deglutire non possint, dicant. unde acceperunt
diei Dominicae obseruationem l Nam si scripturas consulant, non inuenient praeceptum
eam diem celebrandit imo semel tantum nomen diei dominicae, idest, Apocalypsi. r. I b a quem
217쪽
quem inulti librum non recipiunt, reperient.
Qu/d s respondeant: praecipi in scripturis , ut dies sanctificetur aliquis , in iisdem inuenient eum diem sabbatum fore . Itaque , auteelebrent Sabbatum , non dominicam aut si dominicam malunt,proserant locum scripturae . in quo id praecipiatur: quem cum priserre nequeant, necesse est ad traditionem confugere . Atque hic obiter dicam : mirarime Heter Oxorum quorumdam morem,qui
cum ieiunia , di solemnes supplicationes, di publicas in iis preces detestentur , tamen squod imminet temporale malum, vel ab astu, Vel a pluuia, pro illo auertendo ieiunia, Z:
supplicationes indicunt sed illud coni scio, non pro se , suisque animabus, sed pro segetibus, pecudibusque orare. Itaque pro in animis, & brutis ea licent, pro hominibus non licebunt, Idque testimonio scripturarum: quo etiam nititur illa consuetudo laudabilis donandi amicis ad ducendum stinus concurrentibus xaeniola ; nam cum inter ea soleant viis quoque cum Chirothecis donari, signis eant se per manus defuncti vitam accipere, ut ad se cum munusculis transserant, quibus ligari,ae deuinciri ad seruandam memoriam profitentur. Haec ex scripturis didicerunt. Imo,
di Ramusculo, praeserre manibus ex eodem
instituto solent . quod te uni in Evangelio
christum a Bet phase Hierosolynia venientem ramis, & frondibus exceptum. sed ille vivus , & in triumpho, hi mortui, di in Q tiere: perinde enim est i)s mori, ac triumphare. Vnum asequi non possutia, quare in Chri sit triumpho Rami in terram abiecti sint, non manu praelati; in horum vero senero Rami manibus praeserantur, cum potitis ex dolore abiicientii essent. Sed Christus in suo triumpho meditabatur mortem, illi in media
morte triumphum meditantur. Ita exponunt Euangelium: ac eo morem suum confirmant.
Quod si protervi in negando sint, ob tuam mole auctoritatum sub qua satistant, di ringantur. Traditiones statuit Ignatius, Lee lippus, Papias apud Eusebi uua lib. 3. Leaclesiast. Hist. cap. 32. 36. & 39. Dionγclib. sescelesiast. Hierarch. cap. I. Clemens Auxan. sib. de Pascha. di lib. I. Strom. N s. Origen. Homit . . in numer. Ite iis lib. 3. cap. 3.Λ q. Tertuli. lib. de Corona in ilitis. Dprianus de ablut. pedum. Basilius lib. de Spiritu san
eo Theophylactus. Epiphanius haeresi fit. Hie
tonum. lib. contra Luci serianos. Theodor. in epist. 1. Pauli ad Theilal. cap. a. Daniscenus lib. . cap. iq.& I7. di omnium clarissime, de copiosissime August. epist. 1 IX. S aiy. ad Ia nuarium , & epiu.8s. ad Casulanuin, S lib. I. contra Cresconium cap. 3 a.de 3I. de lib. 2.cOntra Iulianum cap. & io. & lib. a. de Bapti sitioeontra Donatistas capitulo T. I lib. . cap. di S lib. s. cap. et q. & dio. S lib. de Cenesi ad lit. I o.cap. 23.&lib. contra epistolain fundamenti eap. . di lib. de utilita credendi. & lib. de moribus Eccles. Cathol. x lib. de Uaeresbus cap. 33. itaque eas traditiones tamquam muniti Isimae auctoritatis Patres haereticisse inper opposuerunt. Dolicarpus, Tertullianus , Irenaeus, Narcioni, di valentino et Epiphanius, Molchisedechianis , d Eliatus , α Apostoli eis. Hieronymus Vigilant Io, Mon
tano , I uel serianis. Augustinus Donatistis, Manichaeis , Pelagianis , perinde pene par ini)s esset, ac in sacris literis pondus auctoritatis. Vti enim ait Basilius lib. de Spiritu sancto cap. 27. I Dogmata, quae in Ecclesia seruantur, & praedicantur, partim ex constri pia doctrina habemus, partim ex Apostolorum traditione in mysterio ad nos delata recipimus . Quae utraque eamdem ad pietatem vim trabem , s nemo his contradicit, qui vel mediocrem saltein Ecclesiasticorum iurium experientiam habet. J Et Epiphanius paulo ante citatus . t Oportet autem, di traditione uti. Non enim omnia a Diuina Scriptura possunt accipi .Quapropter aliqua in scriptis,
aliqua in traditione sancti Apostoli tradiderunt , quemadmodum dicit sanctus Apollo lus i Sicut tradidi vobis. J Et Augustinus expressi iis , ae de iis, quas Eccles a retinet, seruatque traditionibus ad Nouatores consutandos accommodatius. I Illa autem , quae non scripta, sed tradita custodimus quae quidem toto terrarum Orbe Obseruantur, dantur
intelligi, vel ab ipsis Apostolis, vel plenarijs conciliis , quorum est in Ecclesia saluberrima
auctoritas, commendata. atque saluta retineri r sicut quod Domini passo, di Et surrectio,& Ascensio in es tum anniuersaria solemnitate celebrantur. etsi quid aliud tale occurrerit , quod seruatur ab uniuersa quacumque se diffundit Ecelesia . J De ijs inquit, s Ins lentissmae insaniae est disputare, an faciendum sit, quod tura per orbem frequentat Ecclesia. J Puto autem nos, qui Romani sumus
in eadem, qua Augustinus Ecclesia este, non tu Donatiuarum, aut Manichaeorum, aut Nouatis arvina , aut Pelagianorum, aut Pri- stillianistarum, aut Arianorum, quorum
Augustini tempore haereses vigebant, quas nostris temporibus Nouatores suscitari ut . Nihil illi tunc Catholicae Ecclesiae nocuerunt, nihil hi stilς erroribus nocebunt, nec quod omnes extra Ecclesiam sint, catholicae quicquam Eccles s auctoritati detrahent. Eius nos cum Augustino fidem, S doctrinam cum traditionibus amplexamur.
Huius igitur regulae sidet ex Verbo Dei
scripto, M tradito compostae, Iudex Ecclesia est cum auctoritate interpretandi, ac post interpretationem definiendi: quoties controuersiae ortae fuerint. Hac ratione scripturae series eanonica constat. Hae symbolum Apo
solicum. Hae processio Spiritus sancit a Pa tre , ta Filio. Hac origines Personarum , vi Pater a sei Filius a Patre : Spiritus sanctus ab utroque sit. Hac ut solus I ilius sit genitus,
eum Spiritus sanctus genitus esse non possit. Hae Beatae Mariae virginitas incorrupta.Hac necessitas baptirandorum paruulorum. Hac prohibitio rebaptia an di. Hac pleraque alia, ad sacramenta, re sacras Icclesiae cfremonias, ad mores pertinentia, de quibus Optime Tertullianus lib. de corona Militis . . t Harum ,
A aliarum eiusmodi disciplinarum , si legem
expostules scripturarum, nullam inuenies. Traditio tibi praetenditur auctrix: Consuetudo confirmatrix : di fides observatrix . JDuobus autem modis huiusmodi iudicium exercere' potest Ecclesia ; Propolita conti Oversa, vel per concilia ius a, & legiti-
218쪽
ma, euiusmodi ea supra deseripsim nar vel per Papam, qui est & eaput, fle princeps Ecclesia.
In utroque autem est auctoritas certa. & in
salsibilis, quemadmodum proximὸ ostende ia
Et quIdem de Conciliis nemo Catholi
eus . pauet haeretici dubitant. De papa cilm mnes haereti et negent , & nonnulli quantumuis paucissimi inter quos est Thomas Anglietis Catholiet dubitare videantur, vo isto singulari articulo rem probare .
Ponti em Romanum esse Iad cem Conrro istier ram cenam, consanumque probatar . DAto controuersias interdum existere, in scelesia Dei, eiusque caput, de pastorem esse ponti scena ; eumque ex Cathedra
decernentem falli non posse, verum,& sequens omnino videtur, eum eontrouersiarum iudicem re. Vt tamen id iustis argumentis contiet , rationem excogitabo . Re primum ex veteri Testamento constat Synagogam supremum controuersiarum de lege . ac iure principem sacerdotem iudice in habuisse: unde duci existunt argumenta . Alterum Ecclesiam Dei synagoga longὰ perfectiorem , de gratiorem, ea praerogatiua carere
non poster Alterum cum Synagoga Eeclesiae figuram peteret, & Omnia illi in figura, teste Diuo Paulo . eontingerent, eo item futurum in Eeclesia iudicem Romanum Pontificem fore significaret. locos demus, unus esto; Exo. a. s. quo utitur D. netnardus lib. 1. ad Euge Dium cap. 6. Iethri Ore ad Movian : l Esto tu populo in his, quae ad Deum pertinent, ut ostendas populo caeremonias, de ritum colendi, viamque, per quam ingredi debeant. Proia inde autem cie omni plebe viros sapientes, qui iudicent populum omni tempore . Quidquid autem maius fuerit, referant ad te, de ipsi minora tantummodo iudicent. Si hoe feceris implebis imperium Domini. l Ae ne quis opponat Movs . non Aaroni hac dici. Prima h die pote uas Moysi danda erat, quod caput, di princeps populi tune erat, ae summus sacerdos, nondum Aarone instituto 1 Quod ait tem Moyses suminus laeerdos fuerit , constat ex Dialino. t Moγses, 3e Aaron in sacerdotibus eius. I Et quidem , uti propos nim a te-thro. ita re praestitum a Moyse, ae Populo; nam num. 26. eiusde in capitis, i Quicquid grauius erat reserebant ad eum, faeiliora taniatummodo iudicantes. J En quod agendum
erat in heciesia Dei, ut Episcopi, de eaeteri Herare lici ministri minores eaticis fidei .&unorum, maiores , di grauiores summus ponati sex examinci, ac deliniat.
A Moyse ad summos sacerdotes transmissain huiusmodi potellatem sutile, ac seu tin eo instituta. ita in reliquis constitisse, patet ex multis Scriptura locis r quos,ut distinctius proponam, allum O duo Concilia, uel Senatus duo Α Iudicum sui ne i alterum maius , quod SVnedrion, altarum minus. quod Anonymon: illud septuaginta . hoe tribus , ct viginti
iris constabat. Illud Hierosolymis, illud iusingulis ciuitati hus res dehat.
Id sumptum ex eap. isto s. Exod . de
Deut. II . distincte proponitur Paral. 1. cap. . 'e. 29. eum utrumque instauratum est
a Iosaphat Iuda Rege Concilium, ibi num. I. l Constituit Iudiees terrae in ciuitatibus cumctis Iuda i J Et mox t Praeeipiens Iudicibus ait: videte quid saetatis : non enim hominis exereetis iudicium, sed Domini. Et n.8. In Hierusalem quoque eonstituit Iosaphat Levitas, & sacerdotes, ut eausam Domini iudiearent. I En duo Senatus. Nune huiusce Naioris id est. Sanhedrin . seu Syntarii prae- rotativam in iudicando videamus et vlὶ nimiis
rum ad eum minorum senatuum con ulta referrentur. I Omnem causam, qum venerit
ad vos stat tum vestrorum , qui habitant in v bibus suis inter cognationem . 3e cognationem, ubicumque quaestio est de lege, de manis dato , de ea temoniis , de iustificationibus os endite eis . J Quod autem eaput est, summum Pontificem iudieio praeesse, di supremmam in definiendo a luctoritatem obtinere.
habetur num. xi. t Amarias autem Sacerdos,
S pontifex vester in his, quae ad Deum pertinent proeli debit. J Huius auctoritatis Fons
Deuter. 7. mina. i a. eontinetur, kbi sic : lini autem superbierit nolens obedire Sacerdotis
imperio, morietur homo ille . t Tota illa Iudicum multitudo a eapite isto pendebat: &ad saeerdotis arbitrium omne tandem iudicium reuocatum: ideo Capitale erat capiti non Obedite. Testatur id Iosephus lib. 2.contri Appionen . t Pontifex, inquit, ante alios Sa-eerdotes Deo saetificat, leges eustodit , diiudicat controuersas conuicios deli stir cui qui non obedit, is paenas luit, tamquam in Deum
impius. I vicem profecto Dei gerebat iudicando ille, cui non parere iudieanti impium
erat, & eapitale. Itaque eo loco Deuter no nati utitur innocentius rar. cap. 1 per venera
bilem, qui filii sint legitimi. J Constat igitur
senatum esse. 8e huius Senatus caput, de Principem Pontificem esset quod elarius exprimitur num. s. s Veniesque ad Sacerdotes LGuitici generis. &l ad Iudicem , qui suerit illo
tempore. I Vnus erat Sacerdos, & Iudex , de
ad definiendum, di ad condemnandum. Utipatet ex loco Deuter. t 7. Non enim dicitur Sacerdotum. 3e Iudicum , sed i sacerdotis, de Iudicis. I Nee obieceris iudicium illud ideo valere . quia se eundum leges fiebat, unde virtute legum, non priuati iudieii Sacerdoti parendum e quod Beeta opposuit nixus locci Deut. I . t I acies quodcumque docuerint iuxta legem eius . I Nam hoc in obiicientem retorquetur. Manisestd enim supponitur iv. diei uni illud semper iuxta legem sore e quod nos de Papa diximus . Imo ad id eum cons li, ut in dubiis mentem legis exponat . quam 'eum exposuerit assentiantur dubitantes. Alioqui frustra esset eonsultatio. si ille errare pollet,& ab alio corrigia necesse enim esset ad alium Iudicem prouocare , de gradatim in
infinitum procedere. Id nos eodem mei obteiacto loco docet i Hebraica veritas, se enim T. Facies secundum verbum, quod , nutiauerint tibi ex loco, quem elegerit Dominus. Et custodies valde, ut saetas secundum omnia, quae sane ita fuerint tibi secundum legem, iuxta
iudicium, quod dixerit tibi, facies. J Pe
219쪽
rinde . ae quae Hoeeant, quae dicant. ex legesne, ae ita eoniuncta eum lege, ut lex in iis .ae per eos loqui videatur. Clarius adhue Saniactes Pagninus . s Facies seeundum sermonem verbi, quod annuntiabunt tibi, & eustodies faciendo iuxta omnia, quae docebunt te, iurita sermonem legis, quem docebunt te & se
cuudum iudieium . quod dicent tibi facies . IEx ore igitur Saeerdotum pendere debebat consultor, & dictis obedire i nec nouam insti tuere quustioncme seque superiorem examinando iudicem constituete i quod haeretiei seisiata vi omnia arbitrio suo suspendant , suspensaque definiant. Aliud nobile argumentum suppeditat fons, & radix huius, quam astruximus auctoritatis: Quae sane in loco,& munere consistit. Nemo est enim, qui nesciat, quos Deus ad eam dignitatem evexerat multa iis singularia concessisse, ut inter caeteros, & praestarent,
ct eminerent. Vti enim erant in fastigio dipnitatis , ita & culmen auctoritatis obtineissanta Hine illa Inauguratio, hine illa maie-sas , hine illa capitis eorporisque ornamenta , hine illa in eapite Cydaris; Hine in
fronte lunatum aurum, hine in humeris amishitiosa super humeralis ex auro, purpura . hyssi, Huae inthoque textura, ex alto sinuoso
plexu ad pectus usque excurrensi hine illud in pectore quadlatum rationalis iudicii Monile, illustratum auro, haecatum gemmis, caelatis nominibus pretiose voeale, nodosis fasciarum spiris, di mordentis auri catenulis vinctum omni libertate Iueundius. Hi ne illa tuniea hyaeinthina , laxis augusta sinu bus prolitia longitudine talaris, ora in mala puniea luxuriose fruticante.& tintinnabulorum arguto sonitu garrule tinniente , Npedum . pulsui numerose respondenti , vi di si antis
imago , di Incedentis quiddam humano
maius spiraret. i Verus, ut aspectu Deus. Ineessuque pM teret . I Totus hic habitus auctoritatem praese serebat, & quot erant ornamenta, tot erant testimonia veritatis. Cuius saerum illud pectus sedes erat: in quo nimirum I Vrim, &Thummim doctrina. Ad veritas J habitabant. Ita rem, prouidente Deo, ut doceret in ea persona non humanae eonditionis, sed Pontifidiae dignitatis habendam ese rationem. Ideirco eum accipienda erant ab eo veritatis oraeula, illo indui vestitu opus erat, ut quae diceret non a priuato , sed a pontifice aliam gerente personam prosecta viderentur. Huic
illa vox ad eos Regum I Applica Ephod. leum Areanum aliquid, & Deo tantum eogn, eum reuelati sibi vellenti nam eum diuinum sit sutura , oce ultaque praedicere, ac prodere,
oportebat ad ea divinanda, & patefacienda Pontificem habitu , & dignitate Diuinam quamdam speetem exhibere ' Et quidem uno e quatuor modis Deum ille patiebatur . Aut per Angelum inspirantem, aut per spiritum
amantem , aut per notas e caelo demissas, aut
per radios lucis eximiae in lapillos pectoris impactos, & in oculos intuentium promicantes . Qui postremus Iosepho plaeuit. Certe, vi varietas in modo esset, numquam fuit In iusteio inconstantia; semper ille vera,dum
Synagoga sponia sui , de dixit, & Portendi .
Iino alterarum , & corruptissima, certἹ-sma quaedam eius auctoritatis signa manserunt. Nam di Cayphas prophetauit, S Ananiam Paulus coluit. Tacita erat vis dignitatis. ve praecipiti iam, deiectaque Synagoga in suo adhue vestigio eonsisteret. Imo di ipsius Christi testimonio constat . magnam esse viris tutem Cathedrae Moys, in qua scribae,& Pha risiti sedebant ad plebem erudiendam : quod L supra tetigimus. & ciun Augustino ex penis dimus, qui eius rei aptissimam rationem rediadidit . Non posse eos in aliena Cathedra sua doeere . Ita eum illam astenderent, suas opiis nationes deponebant, cum insiderent Caelestis in eos doctrina incidebat. Vnde quie-uid doeebant iaciendum esse Christus sua. ebat, quiequid iacie Dant agendum esse ve-eabat , quod facta erant propria verba aliena, illa personam , hae Cathedram sequebantur .
Nunc ad Romanum . Pontis rem veniamus, quem ille haud dubie figurabat. Quanta eius est, ac tile debet auctoritas, qui in altissimo locatur culmine dignitatis Qui in Cathedra Petri sedet, eiusque elaues gerit,
datae a Christo in senia potestatis I A quo Cathedra Illa Instituta, ut qui eam insideret
testem Magistrum rem sentaret, eiusq; vicem gerens Ecclesiam suam regeret, ae doceret
Nisi sortὰ Deo Charior fuit Synagoga Anetlla . Agari s milia, quam Ecelesia Sponsa, uti
Sara , Soror, & libera Si ergo tot. S tanta,& decora, di ornamenta in synagogae collata sunt Pontificem . quanto di plura , & maiora in Ecclesiae Pontificem conferri nee esse est tNon ea dico, quae ad temporalem ,& eaduiscam conditionem spectant. sed ad spiti tua.
lem. N aeternam. qua continetur animae salus pertinentia. Quamquam . nee illa desiderantur, qua faciant ad dignitatem. Sacratiot inauguratio . sanctior consecratio, relliasiosior pio sessio, status purior , sacerdotium Diuinius, potestas amplior , maiestas augustior . Dignus sane ob eam , in qua eonstitutus est dignitatem, ut ab eo veritatis oracula petantur I quae ille eum solenni more , ac vi
Magister ex Cathedra sua pronuntiat, salsa
esse non possunt. Non enim tum priuatus
loquitur . sed uti Christi uicarius, quae viri te Cathedrae inspirantur dictat, nee tam suci, quam alieno . atque adeo Christi Spiritu agitur , & monetur .'ut nemini Catholi eo de eo. rum , quae definit, dubitare liceat veritate , . Nam etsi homo sitin nihil ab eo humani alienum putemus, cum tamen ex Cathedra tamquam caput loquitur . & publieam Pontificis
personam gerit, Os eius alieuum putamus .
Itaque prouideri a Deo dicimus, ne quid o repat, quod Omeiat vetitati. Quidquid ad
id opus fuerit supremum numen suaviter di sponet .& sne quo ne solium quidem arboris motatur , de cadit, illud essiciet, ut Pontificia oracula plusquam Sibillina sint polla, in quibus ea multo , quam in aere perennius inseribantur . Nee turbata volent papidis ludiisti ve
Itaque a Romano Pontifice Vniuersus
Orbis Christianus I In dubiis responsa petit: les olivi a Cathedra Romae erecta undiquo missis,
220쪽
missis. δὲ legationibus. Ad literis postulauit.
De quo. etsi sina commemoraui inus, oportet , & nune aliquid eommemoremus . Anaia eletus epist. i. deo pressione Clericorum a .i Dissi ei liores . inquit, quaestiones . & maiores ea ust ad Ledem Apostolieam reserantur.JΕuaristus ti Ad sedem Aposolieam tamquam ad eaput sunt dubia re serenda. I Alexander I. epist. ad omnes orthodoxos. I Huius sati- ΘΣ . 3e Apostolicae sedis Apici summarum dispositiones eausarum , R Omnium negotiaeeelesiarum ab ipso Domino tradita sunt,quasi eapiti. J Zephurinus epistol. ad episcopos s ei lianos: l Maiores ecclesiae causae a Sede s Apostoli ea, fle non ab alia, seut Apostoli statuerunt, sunt terminandae,iuxta illud: Quod- eumque ligaueris . J Iulius epist. ad Oricut les Episcopos, i Conciliorum conuocandorum iura, di maiores causas ad Sedem Apostolicam Euangelieis, Apostolicisque inuitutis referri oportet. Id a sanctis Apostolis , de Successoribus eorum, id a Niceno Coneilio definitum est J Citatque eaput 18. Concilii in haec verba l omnes epilcopi in grauior hiis causis libere Apostolieam appellent Se-dem , atque ad eam, quasi ad matrem eo usuis giant i cuius dispositioni omnes maiores e clesiasticas causas antiqua Apostolorum auctoritas reseruauit. J Idem tradunt statu ille Concilium Nieenum, Athanasius . & Ponti- sees AEgyptiorum Thebaidis , Libyae in e8iliol. ad Felicem . Ae illum Canonem nomine Nicetii Cone iiij protulerunt in Sexta Synodo Carthaginensi Faustinus , Philippus, S Asel lius Apostolieae sed ΙΑ legati ex literis Zorimi Papae . In eam dein sententiam seribit Inno centius I. ad victrietum , ad Leo ad Theodosium iuniorem. Damasus ad episcopos trium Conei l. Afri eanorum i I summas causarum definiri absque Sedis Romanae auctoritate non licet. J Innocenti, I. Egregium est in epist. ad duo Cone ilia Carthaginense, de Mileuitanum tesimonium . t Congrua Apostolieae Sed is arcana eonsulitis antiquae regulaesormam secuti, quam toto seinper ab orbe nosti se fati seriis tam . praesertim quoties fidei ratio ventilatur. I Nee id patres negarunt. immo fateri consitiendo Innocentium occuparunt . Id si estus I. ad Gallicanas Ecclesias. Id Eleutherius ad easdem assirmat. Id Pius I. ad Omnes Ecelesias. Id Victor eoist. ad Themphilum. Id Marcellus ad Episcopos Antiochenos . Id Eusebius ad Campanos, de Thi scos . Id Melchiade, ad Hispanos. Id Mareus ad Athanal in m . Id Leo ad Anastasium epistol. 3 . N epist. 6 . ad Episeopos Viennenias es . Id uigilius in Decretis suis, cap. vlt. IaGelasius ad Anastasium Augustunt. Id Pelagius il . ad episeopos, qui Constantinopolim conuenerant. Id Gregorius epist. ad Augu- sinum Anglorum Episcopum . Id plerique alia pontifices , qui ei tantur I a. disi. de Ir.
de 95. dist. cap. Ilanes de a 4. quaest. I. di Σ3.uaest. P. I de electione , cap. Signiscasi, de e priuilesio capit. antiqua . & de Baptismo cap. Mesores, di de eleel. in ε .capit. Funda menta , de in Extra uag. Vnam Sanctam . I motam certa, de constatis haec esse veritas debet, it qui neget Pontificem Romanorum veruine ec in dubi; coiitro uel si s fidui iudicem Authore Irenaeo lib. r. eontra valentiliun .ecelesiae auctoritatem neget. Quare pontifices
ipsi ecclesiis,quae t fide Catholica desecissent,
ad eamdem redire volentibus scriptam credendi formulam dabant quam seruarent scriptam, ceu ad ipsos attineret fidei tradere documenta. Huiusmodi sermulam scripsit Bonifacius secundus in epist. ad Eulalium Carthaginensem Episcopum . Eamdem Hormi das ad Hispanos Episcopos misit, ut secundum eam admitterent schismaticos reli piciscentes. Eamdem Adrianus ad synodum 8. Generalem dedit. Mane recepit Ioannes Constantinopolitanus Episcopus, cum illa eccle-sa , quae a Romana, auetore Acatio deste
rat , ad eamdem redire vellet. Age vero celebres controuersas commemoremus . quae primis illis sunt ortae seculis. easque tamdem pontificum calculo definitas
Quae de tempore celebrandi Pasthatis agitata tot in Synodis est quaestio, ea demum a Victore Papa transacta anno 168. a Christo nato , teste Lusebio lib. s. Histor. Ecclesiast. cap. 23. de se a. Alia de Lapsis post Bapti sinum ad poenitentiam admittendis contra Nouatum, de- eici est in Coneilio Romano sub Cornelio Papa . Anno 233. iuxta Baronium, di Spou
Alia de disinctione personarem aduersus Sabellium, sublata est a Concilio Alexandrino Papa sylvestro. anno Christi ai . se- eundum eosdem. Alia de unitate In Christo naturae tra Eutychen, re Dioscorum , soluta in C eilio Chalcedonens sub Leone Papa. Anno ε . teste Suario . di Vasquio in a. par. Diui Thomae, de Batonio, di Spondano ad eum
Quid ἰ quod duae In Christo voluntates In Concilio Generali Constantinopolitauo g. Papa Agathone ad tollendum Monothelitarum errorem, D. Thoma in a. par. teste, constitutae . Iterari Baptismum stines rite collatum posse, a interdum debere . censuit Marcion , & Donatistae. Oppositum in Romano Couellio Melchiades oecidit. Errores Pelagia, ct Celesti Innocentius I. Zorimusque uamnarunt. Semipelagianorum inlesinus, di Leo, quemadmodum constat ex Augusti . iaci, & Prospero. Non omnes deinceps exo tas in ecclesia controuersias libet enumerare. Quaecuinque illae fuerint ad Apostolicam sunt Sedem relatae,& pontis in Iudieio definita. Eas exactissime Barcimus, niniusque, despontanus commemorant. Vt verum id esse perpetua Ecclesiae per omnes aetates consuetudo traditione venerabili confirmet. Ego unum , vel alterum asserre volo.
rauissima, & celeberrima illa cla praeis destinatione inter Gottestate , Ee Hinc-marum seculo octingentesimo orta , Ee annis ferme triginta agitata, extitit: quae totam Galliam tum in factiones , nunc in disceptationes diuisit. Ea tot synodis, tot Conciliis ventilata Nicolai demum Paps arbitrio dempta quieuit, re quam tanta liptic porum s. de Dociorum hominum , Rege item adhibito multitudo sopire non potuit, uniu s Ponti Scis compressit auctoria f.