장음표시 사용
231쪽
cionis plena ae errori proxima,quorum nonnulla in lueem edidit,alia edenda sunt timens sibi a Censura Summi Pontificis, quam multi viti pii di graues illi quotidie minantur, vult
auctoritatem a ova metuit, oppugnare, noquis eiam ab ea clamnatos errores videat suose 2 istimet iuste potuisse damnari r atque adeo nemo ab eius doctrina abstineat. Quod inde de eo, quod Paragrapho a a. ait. l Ponat itaque manum se ain super cor suum quisquis sententiam Romae datam . non contentus, usque ad obedientiain premere, fidei subiectionem sagitati fle seuerissima in , indignissimamque seruitutem Ecclesiae totius ceruicibus imponere audet. J Nine illae lacrymae squas renouat reliqua parte libelli dii stren, de ratione , modoque censendi: δe in appendice aduersiis censuram meam composita, in qua mecum expostulat, quod constitutionem Sanctissimi Patris nostri Innocentia condem nantem quinque propositiones Ian senia defendetim , & coluerim i quas ille tamen aduersus decretum ii istum, & solemne proterve tuetur, neglecta pontificia auctor Itater quem admodum proximo tractatu ostendi. Vnde cum duobus modis errores condemnentur, diconcilii Catione,& Pontificis decreto, utriuiaque virtutem infirmat, negans in sal libitatem Conciliorum , & Pontificum: imo re sententiam assirmantem , non modo haeresin vocat,
sed omni haeresi perniciosiorem dicit, vi ab ea imperitorum vulgus deterreat. Qua in re illud vehementer doleo: eo impotentia animi esse prouectum, ut quod teterrimum. N indignissimum de Summo Pontisce Cathedram Christi insidente audae immi haeretici pronuntiarunt. l Euehi illum supra omne quod dicitur Deus 'quo ei Antia christi personam imposuerunt id illa ad Comcilia , di Papae auctoritatem impugnandam impie conuerterit. Ait enim eodem Para- grapho , ante ponens omnibus haeresibus huiusmodi irrefragabilis virtutem auctoritatis attributam Concilias,& Pontificibus, perinde ac multo deterior esseti l Sed ' comparo, inquit, regulae fidei corruptionem per haereticos, & hanc , quae per Concilis, vel Das evectionem supra omne , quod dicitur Deus , Ecclesiae accidit, di video comparationem esse qualis viceris in cutem , ad aliud in ipsa viscera erumpens . I Ecce auctoritatem definiendi controuersias fidei, qua utuntur Concilia , & Papae dicit euectionem supra omne , quod dieitur Deus i quae Antichristo a Christo tribuitur, di haeretiei impudentissimi papae attribuunt. Thomas autem Angliis ad concilia quoque extendit. Huc perduxit illa formido censurae , quae ex superbia, di impotentia nascitur. Thomam Anglum, quis sola haeretica cum maxime proiecta ) processi audacia. Nullum 'sane perniciosus haereseos genus est, quάm quod auctoritatem capitis Ecclesiae, di Concilii negat. Nain etsi aliae snt ob materiam grauiores, suta, Aria, Macedonia , Eutychetis, Dioscori, Pelagia, Berengaria, qui praecipua fidei mrseria oppugnarunt; facilius tamen eorrigi poterant, quod locum superiori auctoritati relinquebant a cui eum se obnoxios ipsicerent, minus erat periculi in errore perseverandi, &alios eorrumpendi. At quae superiorem in Ecelssa potestatem negat, etsi minus grauiter, certe periculositas errat, cum omnino spem, de viam praecidat eorrectionis. Vnde impune grassabitur, ae liberius se latiusque effundetrnec poterit a quopiam coerceri. Haec mens furialis Lutheri suit, qui eum esset vanissimus, seque in praerogatiua vulgandi in publieis cone ionibus indulgentias praeteritum vidisset, inittriae impotens in eande in debacchari coepit, di Pontificiae pote-
pati detrahere. Cumque alios nesarios erro res agitaret animo ,& timeret, ne a Pontifice , & Romana Ecclesia coerceretur. decreuit eius auctoritatem, testatemq; penitus conuellere.
Hac arte cuncta prophana, di saera in i scere se posse putauit, ae res vii cogitauit, ita processit: nam eo timore, ouasi fieno abiecto in omne errorum , di vitiorum genus praeceps iit. Quam secuti alia Nouatores, fineo formidine, sine pudore, sine lege in Christianam sunt Rempublieam debacchati . Tantum prosecerunt audacia, ut cum a temporibus Apostolorum ad Auetustinuin quadringentorum paulo plus annorum spatium est haereses nonaginta eo ipso teste , numerentur, &ab eo ad I ut herum centum octoginta una, auctore sandero, recenseantur, a Luthero. qui anno 1 17. defecit ab Ecclesia, ad annum I 393. ducenta commemorentur, quae ad hunc praesentem, quo scribo is 34. annum adeo creuerunt, vi vix iniri numerus earum possit.
Venit hὶe mihi in mentem locus Epiphania,qui
rem continet expressam quem volo adducere, ut in eo lector videat haereseos nostrorum temporum spirantein imaginem. I Monstrum se Poetae confinxerunt Centimanum Briartum, quem etiam Amonem, aut Gygem, aut Argum illum multis oculis praeditum vocarunt e se omnes huius temporis haeretici, in corpus centum capita habens, se ipsos ei ormarunt: & quilibet horum cupiens , sibi ipsi principatum constituere, caput nominauit se ipse in i aliam introducens praeter praece piorum suorum vanum laborem suriosan doctrinam. IOmnia praeter numerum quadrant in Cyge, nam hic ecesum aggreurus, sus eris, quod
haeresis facit, bellum intulit, sed ille brachia centum dumtaxat expediebat, cum τοι paribus streperet et eis , tot stringeres
enses At haeresis immanior Gigas trecent exerit capita Larneo citu numero maior , staritate par ; Argus etsi seritatem minuit nil merum aequat 1 sed hic innocuis oculis vigil, illa nocentibus fascinatrix: nam quos Maree
Ecclesia pascit, Treeras oeulis hae fasinat Avos. Nee est Mercurius. qui occIdat, aut lysses, qui lumina estodiat. Illud in rem natum . t Quilibet eupiens stii principatum constituere,caput nomitiauit se ipsum. l Nam ideo a rapite desciuerunt, ut capita esses
232쪽
porant .aullei studio, euentu monstruo , tu ecessu inse Iieit tot enim portenta, quot e lita, et fi vetius Crania eerebro vacuata . His similis este maluit Thomas Anglus Ca- tangelicis hominibus, quim Thomae Angelico Doctori, quo nemo teligiostor PontI-ficiae dignitatis e ultor: potestatis assertor rRuctoritatis vindex; vil constat ex iis, quae
quodlibet p. m. ib. ubi sie apid Λngelus a Angliam. Magis est standum sententiae Pa. pae , quam in iudicio prostri, quam quorum in eumque Sapientium hominum in scripturis opinioni; eum Caiphas quamuis nequam, tamen quia Ponti stri, legitur etiam impius prophetasse. I Discat hinc Anglus no istium auctoritatem Pontificis sateri, quod sententia docet. sed etiam de assistentia Spiritus sancti in Cathedra amantis, quod su det exemplum minime dubitare.
233쪽
Aη, ct quis sit error negare hanc praerogati uam aue oritatis, est qui circa eam
opus. I .circa finem. Isubesse inquit, Pontifiei est de necessitate salutis. I Idque ei tota ratiocinatione primae
maniseste apparet. Sed ei a duplex se sublectionis genus. 3e ratione potestatis, ac auctoritatis, ac de prima constet inter catholieos, de seeunda quaere ilim Vtrum necesse sit in eontrouersiis , de eausis fidei pontifici definienti eredere quor autem de solemni definitione ex cathedra i quae propria quaestio est. In qua profiteor me syncere, incomipt ue meum prolaturum esse iudieiuna. nullo sand penierso affectu occupatum. Et quoniam video Hererodosos dicere solere, qui Papae dignitatem, de
alictoritatem tuentur . eos assentandi, de am
hiendi fratia id emere, nee quid sentiant candide , quod sint eandidati, sed ficte proferre , testor Deum. me solo studio veritatis. non aut assentationis . aut ambitionis quie- quid dixero , non compositum apud me, cu affectatum, sed ratione duce inuentum, Perinspectumque asterier ae in scribendo inge. inum , candidum fore, non obnoxium. 6ecandidatum . Si inter eos, qui me norunt loqueret , id opinor, facilla persuaderem. seiunt enim me verum, di amare , & dieere, ingenio libero esse, magnasque saepe. de graues pro libertate tuenda iudicia contentiones sulce pisse. A Sede autem Apostolica nihil omninoa epi, nec spero accipere, nec ei quicquam praeter amorem, de Obsequium deheo i nee spes inaues inuere soleo quibus duci, nec natura , nec mens mea. nec institutae vitae rati nes, nec aetas, nec per illos gradus sociae semper calamitates Patiuntur. Hoc laiat quicumque mea legere scripta volati unam mihi propositam ni isse veritatem , non orna tam , aut sucatam , sed incomptam, Ae nuda. tam : adeo ut cinn pulchra sit, saepe in ea de-λrmitatem desiderem ne videar amare pulchritudinem, cum non amem, niti veritatem: itaque eum delamem inuenire nequeam ,
quaero deformata ut amare possim incorruptiosi& ardentius.Ita me Deus amet, ut si i telligerem Pontifici non inesse praerogatiuam insallibilis auctoritatis. eam Iibeta, de conia stanter negarem et quod si ob id coelum i me illaberetur et i Impavidum premere ruinae. I me animaduerso censeor qui absoluta neget insanibilem esse Papae de Sede Petri, ae ut aiunt ex cathedra definientis auctoritaiatem: ae definitis non credat, eum haud dubia errare in fide, de si in errore Mninatus perseueret. reticum m. Hoc ego demonstratione persuadeo Diaus Petrus vii caput, de
Pastor Ecclesis huiusmodi a Christo Dcimino priuilegiam pro se, ac secretaribus aecepit Papa lunt legitimi successores Petti . ergo idem succedendo in cathedram priuilegium
a eperunt. Patent omnes propositiones. Maior est certa, ae de fide , uti prima , & s eunda qtiaestione probauimus. Minoe in i dubitata . ερ cum Eeclesia tota eos Papasasnoseit. de recipit. de Omnino de fidei co sequentia non potest non esse de fide, non ex vi i Ilationis sed contente in illata conseque tia varitatis r nec video quid amplius deside rari possit. Me certe argumentum conuincitanee dubito quin illud iusta demonstratio sit. Ac nolo meo tantum in re tam graui uti iudicio . Igitur Magnus Theologus Melchior Canus lib.ε. de locis cap.7.in eadem ante me sententia iuit . Eam ibi late , ae perspicta tradit. Delibo sententias. Incipit. I Romanum Pontificem in Petri locum, fidem. auctoritatemque succedere Ecclesia ab Apostolorum tempore semper agnouit. I Et paulo post. s Cum Concilia muincialia, de generalia sine Romani Pontiscis auctoritateis
nonnumquam errauerint: numquaan autem
si Romani Episcopi auctoritate firmata sunt satis persuasum esse debet Conciliorum,atque adeo totius Eeclesia firmitatem a Romano Ponti fiee derivari . Tum proprie ad quaestio m. ueris. Erit ne Haereticum aikine Romanam Ecclasiam degenerare. ut caeteras posse . & Apostolicain etiam Sedem a fide posseChristi deficeretAitque modeste. II ea spondemus. Nolumus hic nos Ecclesia semientiam praeuenire, sed si ad Generale Conetialium reseratur.haereseos nota illi inuretur. Et
insta. I Quamquam non videor anteueriere. cum iam ipsius, Ecelesiae sermo nostram mmnem comprobari t de Romauae Sed is authori tate sententiani. Ac Omnino ad conuincendum Thoaeae Angli et i cum adi u git praecia.
234쪽
te. l Illud assero , ae sdenter quidem assero, pestem eos Eeelesiae, ae perniciem asserre, qui
aut negant Romanum Pontificem Petro in fidei , doctrinaeque auctoritate succedere r aut certe adstruunt Summum Eeelesiae Pasorem ,
uicumque tandem ille sit, errare In fidei tu icio posse . J En , quod Blaeolus silpra salso
contra Catholicam lententiam. amrmantem Papae auctoritatem dixerat, Canus de neganis
te dieit . Vter mel Ius t iudieet Lector. Norit autem Blaeolus se Cano contradicere , haud pauli opinor , doctiori. Aradiat. ut sciat quibus eum sentiat. I Vtrumque, inquit, hae iatetici ne iunii 3 3e cum iis Blacolus , qui negat succedere Petro in auctoritatis priuilegio, & amrmat errare in ea sede Pontificem. Perisgo eum Cano. Qui vero illis , In utroquo repugnant, hi in Leclesia Catholiei habentur.JNis ego accedo, qui Blaeolo non assentior. Itaque iudicio Cani, Thomas cum haeretieis, ego eum Catholicis sentio,quihus cum etiam idem Cano sentit. Idem Bella minus, idem Hosius Idem Stapletonus , idem Rogensis,
idem Beeanus .fle controuersatum egii H
tet odovis auctores 1 idem Theologi eum Di.uo Thoma I. 2. quaest. I .art. IOAnanimi ferme
omnes eonsensu tradunt. Ex quihus placet Suarium summum virum citare tomo de senia sonis fidei. lib. I. a. eap.6. & lib. 3.cap. I 8. ac
pr2cipue eap. a .lib. I. ubi se i l Vetissimum , inquit, est definitionem Pontis eis ex Cath dra loquentis insuli bilem veritatem contine. re . omnesque fideles teneti, ad illam firmiter
eredendam. I Et obiectioni Thomae Anglioceurriti qui in Ecclesiam illud priuilegium
eonferti ait enim , t Cum pontifex definit, Eeelesia per eaput suum loquitur. J Contra riam autem sententiam haeretieis attribuit, R eondemnat . Ladem est Celotii, lib. 4. de Hierarch. Iurisdict. cap. o. ubi exacte deseribit, quid si ex Cathedra loqui. Atque, ut Anglum Anglo Thomae amicum doctissimum auctorem opponam . produco P. Franciscum a Sancta Clara Ex prouineialem eiusdem Ania
gliae, instituti mei . qui in suo systemate fidei
di 8. num.6. Ita r l Grauissimi, inquit, Docto. res tenent sententiam Summi Pontificis, o seruatis se ilicet obseruandis, seu permissa de-hita eonquisitione pronuntiatam , di toti mundo , non hoc, vel illo loco propositam,s dein generare. Et sine dubio es opinio sum-mὰ probabilis, imo videtur esse feta tertias, adeo ut s quem audirem , qui huiusmodi Ponti seias deeisones temere reiiceret. ha- herem suspectum. J Mollius aliquanto censet, sed non patitur contra sentire. Ctedo miniis
me pati illum . audaeem Thomae Angli opinationem, qui non modo contra sentit verum
etiam sibi eontradieentes condemnat . QE fit . vi omnino se Theolostiae Princeps
tium. vhi dieita QMd auctoritas Feclesiae uuiuersalis principaliter residet in Summo
Pontisee. 3 At vero, quaest. I .art. O.affirmatit ad eius auctoritatem pertinere finaliter deis terminare ea. qudi fimi fidei, ut ab omnibus inecine usa fide teneantur. INon igitur iudicium , illud meum ciuinquam laxet, cum Catholicum siet nec putet
me, qua ni censendo uὶ Mamrus eo soleo, in
genii mei oblitum esse . Cato esse tertius nolialem , ae nescio, quo salo ex duobus, minus Censorium,quam Uticensem amo. Si quis tamen mihi duritiem eas euli impingit, Iegat
Annatum egregium Theologum contra Baianos , lib. q. cap. 3. & Antoninum Motaines.siue Martinorum in suo Antij an senio dist. 3ς. sect. s. qui in eos, qui Pontificiis deeretis a
sede Romana prosectis non obediunt, multo vehementius a quam esto in Blaeolum inuehuntur. Et quidem hie cum haereticis pro
sus consentit, nam quae assert ad conuellendam Papae auctoritatem argumenta, ab hareiati eis sumpta recoxit, & obiecit, quemadmodum videte est in Arminio. N Gardio,&Mareo Antonio de DomInisi alios antiqui res nominem Lutherum , ne & Caluinum, qui virulento habitu. Spiritus sancti in Petri Cathedram amatum dispantes, teterrimam ha reseos pestem in Ecclesiam inuexerunt. Et quoniam Gardia, & Maret Antonii argumenta sunt apud Beeanum, fle proposita,& soluta: Opus non essea producere . Arminii tantism propono , ut appareat in eamdem sententiam , di rationes cum maia
colo conuenire, & eum idem sit Arminis, eum reliquis haereticis sensus. nam omnes
aduersus Papam consentiunt) si cum Atminio conueniat Blaeolus . necesse esse eum cum
omnibus haereticis consentire . Igitur Arnalian4us Orat. I de componendo Religionis dissidio I improbat modum Ecelesiae Romanae ,
quoad controuersias fidei tollendas I Papaeiudicio I utitur, & vanum eum dicit. & irri det, quia omnino salsibilis siti R in seripturis minimὰ contineatur. Id ipsum Thomae Angli in his Parapeaphis plaeitum est . Rursum in disput. priuatis Arminius Thesi 33.
postquam de potestate Dogmatum tradenia tum haeresim suam tradidit: in Corollario ita, i Commentum est, inquit, Pontificiorum de s
spis tu sancto, se assistente Eeeles E. ut in iudieio de authenti eis seriptis faetendo.& recta
sensuum Diuinorum interpretatione erraro
non possit. J Hoe ipsum Thomas Anglus senis si de assistente Spiritu Sancto , imo di idi Commentum diei e Modernorum , a initio
Parag. 17. ut ne verbis quidem ab Armiuio distordet . Tettius Ioeus est in Arminio . Disputi publiea dia. Paragr. I 6. in quo suam magis explicat, & Catholicam improbat sententiam a qui rem omninδ eontineti in eo enim audias loquentem Thomam Anglum.
Aecedit, inquit, haeresis alia, & ipsa principio fidei aduersa, qua Pontifex Romanus t eius in teres, reclesiae mineeps, Caput, Sponsus . Vniuersalis Episeopus. & Pastor constituitur, qui omnem seientiam veritatis in seriis nio pectoris sui possidet. perpetuam habet spiritus sancti assissentiam . ita ut errare ita praescribendo. qua fidem, S cultum diuinum concernunt. non possit, qui spiritualis illo homo est . qui omnes . & omnia iudicat, ipse a nemine iudieandus. eui omnes Chtisi fideles de ne eessitate salutis subesse oportet: cuius decretis. N praeceptis non se eus, quam ipsus
Dei, di Chrisi simpliei fide, di caeca obedientia assentiri, di obsequi quemquam Christianum decet. J Et Addit. Et hoe est alterum Regni Antiehristianis damentum , ex aduerso oppositum senex
235쪽
mento Reent Christi. I sanὰ eum ArminIum antea legissem . & posea in hoe opustulum Thom, Aneli ineidissem . ludieaui geminos esse ambos sentiendo . etsi loquendo diuersi, quod Arminius elegantius dixisset. Itaquisensu pares . eloquentia dispares esse. Utriq;
Antichristi Greparatio plaeuit. Nisi quod
elarius ea usus Arminius et obseurius Thomas, dum illuA iecit Papae euectionem supraemne. quod dieitur Deus. I quod de Anti- Christo x. ad Thessalon epist. cap. a. Paulus haud dubiὰ dixit i uterqua autem Thomas. At Arminius eumdem locum Summo Ponti Gel Romano ausoritatem in fallibilem virtute Cathedrae profitenti, obieeit. Qup spiritu uti Aerit Thomas, Arminius certe a catholico, δὲ haeretico . si quis eum Gardio Thomam . & Maris eo Antonio de Dominis, eomparare velit Beiacani locos ei tabo . 8e cum iam Thomae ex hiis huerim, haud dissicile erit e sensionem inter se omnium deprehendere . Igitur quid Ga dius senti at, habet Beeanus tom. s. Contro vers. in Apologia pro iudice eontrouers. Argumento 8. quod iaciem rationibus, quas a fert Anglus, qui exploret, constare videbit. Naret Antonia hxtesim proponit eodem tOmo, l. a. de Repub. Eeelesiastiea. Vnde patet sententiam Thomae Angli negantem Inses. libilem Papae auctoritatem haereticorum
esset non eat holieorum, atque adeo err
neam. 8e suspectam saltem haereseos est
habendan . At obiiciet Thomas. non omnes catho
Ileos sequi, hane de insallibili Papae auctoriis
tale seu de Co illo mi uersali,quo cum iunisgatur Papa sententiam. Nam: fuisse aliquor, qui dieerent Papam extra uniuersale Conciislium non minus errare posse, quam Concilium sne approbatione Papae,auctor est Pater Becanus tom. s. ontrouers in Apologia pro iudiee controuersiarum. iii responsione a. ad argumentum Gardit, eui se respondeti l Negandum est Ponti fieem, ut Pontista est, fallibilem esse in doctrina fidei, lie/t fallibilis sit,
ut homo priuatus est. Nee aliter docent C
tholici, exeeptis illis, qui putant illum falli posse, si aliquid definiat sine Generali Concilio , non posse , si eum Generali Coneilio . 1
Qups excipiat, eum las Thomas Anglus seniat ire se dieati &haresim vitabit. Praeterea Canus lib. s. locorum eap. . non omnino audet, etsi maxime eupiat ei sententiae haereis seos notam inurere, quod quidam Catholiat auctores eam sequantur. Vncie ait. l Hoc vir
aegre dieo propter viros quosdam , & doctos.& pios, qui nobis eontradixerunt. I Ee paulo pom Non equidem intelligo quonam eostici fideles quidam potius hi reti eoruntiouam Catholicorum opinionibus fauere mannii 3 quoland declarat aliquos Catholi eos,nec ignobiis ira auctore 4 , eum doctos, & pios vocet, in Plaeoli esse sententia. Nonnullos nominatu. Franeiseus a Sancta Clara in suo erudito libro de fidei Systemate cap. 18.&c. 33. cui
cum magis placeat communis , quam probauimus de infallibili ripae ex Cathedra loquentis extra Concilium sententia, non audet tamen is contrariam haereseos eondemnare , ne Catholieos, quoque condemnet.
Respondeo tamen obiectioni, recte a me
statui haereti eum esse eum, qui neget absolute in falli item Papae de Sede Petri, siue ex C thedra definient s auctoritatem, quia qui hoe absolutὰ negant simplieiter, di omnino negat
illam praerogatiuam auctoritatis, quocumque modo sumaturi nullatenus enim eam ad mitistit. quemadmodum facit Thomas Anglus. qui ne in eludens quidem Cone ilium, ad mitistit assistentiam Spiritu a sanctii At illi Catholiet auctores, qui aiunt Papam extra Conei-lium non habere illam auctoritatem . non ne gant absolutὰ habere , sed eam circumseriis hunt, & addicunt nexui eum Conestio . & in modo videntur diserepare: nam dicunt illud esse definire ex Cathegra. eum aut in Concilio, aut eum Cone ilio definiti & ita putant
haereseos notam effugere nec enim negatio cadit supra rem, sed supra modum , atque adeo non est absoluta negatio. Imo paucidieunt necessarium esse nexum eum Conclistio , nam maior eorum pars ait suffeere eo sensum Melesiae reeipientis deeretum Ponti
fieis . Vnde , si quod definit Ponti et in tu
cem exeat . di toti Eeelesae sufficienter proponatur, & illa reeipiae, satis esse di eunt, ut definitio in fidei decretum transeat.
sculo Exam Cur. myst. & Franeiscus a Sancta Clara cap. α8. & 3 3. qui partim ita opinantur, partim ita opinantes excusant . At nem
erit . qui excusare possit Thomam Anglum , qui hane Insa Ilibilitatem penitus negant tum Conei liis . tum Papaei etiam eo unctis, &nexis: ad aufert omtiem Assistemiam Spiritus sancti. ae errare eos posse eontendit, quod nemo Catholieorum . opinor, dicere est a sus . imo ne multi quIdem haereticorum Conaei iij a Wninetialibus iastili bilem auctoritatem negare aus sunt. Quare, data opera, diEI in concluson I Absolut/ negantem, eum haereticum esset Ine aliquot. etsi male sentientes catholic a. condemnare mi quamquam existimem cum
Cano, si huiusmodi quaestio in Coneilio proponatur . definitum irii summum Pontificem extra Concilium. & aute consensum Ecis
etesiae ex Cathedra loqui posse , δὲ si quid ex
ea Petri auctoritate definiat, id omnino ad idem pertinere 1 & qui eontra sentiat eum haereticum foret quam existimo esse sententiam Diui Thomae x. I. quaest. I. S quaest. H. zee communem Thomssiarum . & Theologo rum . De Thoma Anglo ita sentis . eum non posse ab errore ulla ratione excusari. Eius ego sententiam, meumque de illa iudieium ad se. dem Apollolieam remitto.
GRave mihi. 8t acerbum esse sateor hominem Catholicum. N ut aiunt pium.& bene moratum erroris appellarer cumque
eo de violato religionis Iure disceptare, mallem profect3 cum Heterodoxo contendero,
aperto stilicet, & iurato Romanae Eeelesiae
236쪽
hoste, .e iussida. R speelosus bellum videre tur. Sed elim videam Thomam Anglum prauis imbutum opinionibus Romans,& Cath licae doctrinae arcem oppugnare,& hostis pedisonam suscipere, necesse erit occurrere, di a ma Opponere, impetumque aegredientis aueristere. Nee me pudebit eum hostis Ioeo ducere . quem non puduit hostis personam susti, pere. Imo iuuida cum eo dimicem, quod ille iniusti As ad eastra Neterodoxorum opinando defecit. At eusa in eorum osseIna a m a comparauit, di in Ecclesiam matrem eonuertit. Itaque non in Thoma ego Catholicum , sed Heterodoxum oppugno: nec tam
condemno , quam de violata religione suspectum iure vador & dicto vadimonio ad Romanum Tribunal silo . Meum est eausas aperire , Ecelesiae iudieare. Primus error esto priuare Cathedram Romanam protectione speetali Dei regentis, ne a fide deficiat, eamque in Cathedram pestilentiae conuertere. remoto ab ea Spiritus sancti assatu, quo ne at insidentes eam Pontifices foueri. Qui Meterodoxorum haeressest : de qua multa ruperius diximus . Secundus a negare huius priuilegia sundamentum et quod nullaq in sacris literis, nee
in patrum monumentis radiees habeat ἰ nec traditione aliqua. consuetudineue Ecclesi stica firmetur, quod omnino hiretici negantinos veris contra. tot locis saet di paginae; conciliorum deeretis. Patrum testimoni s, usu, di praxi Ecclesiae abunde eonfirmauimus. Tertius. Ne Concili, a quidem uniuerintilibus asissentiam spiritu, sancti, di in falli-hilem auctoritatem concedere, etiam si iuste, ac legitime congregata habita . eonfirmata sint. Qui quantus si error Heterodo I M-- stantur, quorum plerique non audent Conciliorum auctoritati refiagari. Sanὰ moderatius. imo honorificentius de Generalibus concilias loquitur resormatio Anglica ab Henrico VIII. inchoata, δε ab Eduardo VI. . prouecta . titulo de fide. & sumnia Trinitate
cap. I . quam Thomas Anglus hae in re male Anglus . Sed quod attinet Conciliorum au- . ctoritatem , meum non est de ijs hὶc accuratias agere Thomam ad P. Franciscum a Sancta clara remitto. Nouit hominem. Discat ex eius sistemate quid tenendum sit, ac proficiet i nisi malit eum Armin Io magno Papae. A Conciliorum hoste sentire i cui ea impu-pnanti disput. FIuati Thes 38. prorsus consentit: ita ut ne ouum quidem ouo magis sit ile. QuArtus 1 A ssirmare Pontiscem posse ,
haeresim promulgare , quo verbo utitur Thomas imprudenter ne dicam, an impudenter Si diceret posse errare pontificem, ureumque ferendum: nam videretur de persona Pontiscis Iriuata loqui, quam immanem hon esse ab errore , Theologi Catholici fatentur. Sirltra aenderet, amrmando in haeresim posse
incidere t uom idcirco damnandum : nam etsi
ego putem Papam errare in fide posse, haere t ic um ella non posse, quia Pertinacem se non puto, v Ideo tamen Canones. Λ Concilia' id supponere, ut patet ex cap. Si Papa diu.sso. N e et Concilio Romano sub Adriano, & ex
Octaua Synodo di quaest institui a Theologisl Vtrum is, & a quo deponendus sili quem admodum dIsputasMIIa . de Rom. minis
lib. a. cap. o & Suarius tomo de desens otio fidei lib. . & Imo, di Canus tantus au r. non dubitat aserere Papam in haeres m posse incidete; quod expresse tenet lib.ε. locorum cap.8. prope finem. Verum amrmare Papam posse haeresim promulgare, vis assimat Thomas Anglus, sustineri nullo modo potest. Nam promulgatio haeresis est publica , Ss Iemnis propoli ti qum non procedit a priuata persona , sed publica r & ex publica auctoritate, atque adeo si a Pontifice sit, ab eo tanquam loquente ex Cathedra proeedet, quod his a Catholica sde alienum. Vnde Canus proxime eitatus, cum admittat Papam haereticum esse opinando posse, negat docendo posse . Ipsum audiamus. I Non est igitur negandum . quin summus Dontifex haereticus esse possit. cuius rei exemplum unum ' ite in
alterum sors tan proseretur et at quod in fidei iudicio contra fidem definierit, ne unus quidem proferri potest . I Cum autem errare uti iudex non possit, minus uti Pasor promulgare haeresm poterit, nam hoc esset dogmati rare in perniciem Ecelesoe . & motu proprio de sede Petri tamquam legem haeres m promungare: quod foedum cogitatu , N hoiribilo dictu esse, quis non videti Quanto est Thoma sAnglo Bellaraninus i quanto Osus i quanto
nusi quanto suarius religiosor, di pruden- tior i qui non modo negant haereticos Pontifices eum loquuntur ex Cathedra esse msO , verum et Iam quibus errores ab Hererod 'xis, orthodoxiste tribuuntur, eos ab erioribus omnino liberos esse volunt. Qua in te destin rem se praesar Albertus Pighius aerem , &vehementem lib. q. cap. s. de Hierarch. Eccl. Equidem mallem, ut cum his Dianei pibus Anglus pro fide Patris, quam eum hostibus contra illam pugnaret. Quintus supponere auctoritatem , quam summo Pontisci inesse dicunt ex Euangelio,
di Conciliis, 1 Patribus Catholici, esse fidυ
artificem et eamque ita vocare , ut constar exvltima linea paragraphi adi. ut enim suam opinationem confirmet, iactat a se exploda illam l potestatem definitivam, & fidei artificem; I perinde ae nor Papae tribuamus potestatem condendi articulos fidei. Sed noris miror Thomam hoc, Anglum obiacere, nai' qui semel cum haereticis utitit,necesse est perperiis sentire r cum qui a veritate aberrat, omnibus se exponat erroribus: nee id Stoicorum est Paradoxon. Igitur quod Thomas
supponit, magna vi nobis haeretici obi ciunt: non enim distinguunt inter haec duo, i sacere artIeulum de fide, &declarare eum esse de fideracum multum inter utrumque intersit. Nec enim condunt ut Attieuli de novo, sed demonstrantur: Πὶ cum quis thesaurum terra obrutum eruit, & oculis exponit: non gignit
thesaurui sed monstrati ita Ecclesia, di Pomtisex veritatum aliquot opes in saetis literis
contentas, ignotas adhuc di occultas, di i
traditionum scrinias custoditas patefacit, &in lucem edit di quas intento digito iudieat. R demonstrat. Vnde Augustinus fidem thesauro lib. i. de Genesi ad literam cap. 26.comis parauit. Itaque omnes Catholici auctores
uocent, Ecclesiam tion esse auctorem fidei,
237쪽
sed iudi dein ' testem. Id Scotus In s. d. s.
q. t. Id D. Thoinas i. p. q. t. Id Ger n. verit. necessari docent. sequuntur stapletoniis Releci. coset. . q. a. ROEnsa a L coni. Luttierum. Valent. de s de q. i. p. i. sintsing. prosin. q. I. num. 22 sua ea de fide , 3e in tonio de- sensionis fidei lib. r. OL A: Becanus tomo s. controu. saepe . Dauen port. in sestem. cap. 2.
de Non est igitur arti sex fidei cum arti eu-so s dei desilit Pontisex , sed corum expositor, tib commonstratore quemadmodum veritatum, si quas scribendo demonstrat Tholmas Angliis nou est saetor, sed de inon strator. At condit Donti sex decreta , di constitutiones. Sane . sed ali ud est decretum, aliud res. quae
decreto continetur: nam decretum est sorinu la verborum . non res . quae sub ea formula continetur, cuius decreti auctor conditor non
est, sed testis, ae praeceptor. Nisi forte si quis
dialecticae magister veritatem aliquam de monstratione composita demonstrat, quod sorinam eam argumentando conficit, conficit etiam veritatem, Sextus , de ultimus error est. Praua illa, di intemperans censura , qua notat communem Catholicorum sententiam. Nil tam esta ratione, di Iustitia alienum, quarti temere
de sententiis Catholicis iudicium serre t eanque peruerse taxare, adeo ut Ecclasa iniqui Dsime strat, uel probabilibus , E quae sullineri
possunt sententiis notam haereseos, errori sue a
inuri: de quidem iuret nain stetiti non est priuati hominis aliqui ieensere de fide esse , ita neque aliquid haereti dii esse pronuntiaro, cum id dubium est. S. aliquo modo sustinere
potest. Iam vero cum sententia communis
est, ae pene Catholica, si quis eam haereticam dicat, grauissime quidem peccati nec ulla ratione a temeritate liberari potest. Itaque, me auctore, de ii in multis erret I homas Ai plus, uti supra ostendimus. multo in iis minus errauit, quam in hoc proiecto, insolentique itiaici ci r quod ille tot calummis, tot diris exagerauit, ut et ii verum diceret, turpissime tamen maledice udo delinqueret. Nune citiariti eam iit inuectus, quae tuta , di pene Otho sica est. tintentia , non potest non ala Omnibus recte sentientibus temeritatis damnari. Et quidem obseruo Summis pontiscibus in censendis auctorum quorumdam suspectorum placitis rationem item habere solere notarii iquibus oppositas sententias assiciunt, ac in eas censurae suae fulmen intorquete . Quod inlata a Romana Sede aduersus Baium . 1 anseniumque eensura videre est.
Ae imprimis duae Bullae aduersus quasdam propolitiones Baia expeditae sunt i altera
a Dio V. altera a Gregorio XIII. earum censuram continente4 . Quam expendens vir grauissimus Vasquea I a. tomo 2. dist. 30. cap. 1 Lest nonnullas continere opiniones tuistas . S sanas: cuiusinodi quatuor sunt 20.et . . . 61. quas ille liberat ab errorer nec vult
absolute damnari a Pontificibus i nam si ilamnarentur, de sua celebris de necessitate gratiae Christi l ad omnes actus morales bonos: IN Bellatutini, N Toleti ad tentationes saperandas sentcntia, ut ait Vas luius damnaretur: quos nullatenus admittendum 1 cum praeiettim ipse Toletus cum eadem nulla L uanium ad eam publicandam, S controueris
siam .. R Bullae iussitIam Vasque et sustineat
optime animaduertit, praeterquam quod Donistisces dicant i nonnullas aliquo modo sustineri polleJ in quibus hae q. numerari possunto
non taxare, in quibusdain rem contentam in propositione, sed notam . quam inurunt odi positae sententim ' ob notam salsam . de iniustam, propositionem damnare. Audiamus Vasquium num. 1 6. I Ego non dubito illat propositiones, quas memorauimus, sicut etiam multas continentes acre iudicium, quo doctor ille aliorum opiniones criminabatur, damnari tantum, ut scandalo , 3. offendiculo patentes , hac ratione solium prohiberi nam 3e audacia, nimiaque arrogantia in aliorum sententiis maligne vellicandis , ae lacerandis non patum scandali a Stre solet, a quo docti, & prudentes Theologi in suis seriptis
abstinere debetent. Hae eailem de causa in Ecclesia prohibitum est, ne ullus Theologus dii putans, aut edisserens de Conceptione Beatae Virginis Ita suam sententiam pronun-
ciet, ut Oin ostatu suggillare , aut aliquam notam ei inurere audeat. Et addit in rem
aptissime. Ex eo 'quod praedictae propositi
nes continentes seueriorem notam oppositae opinionis hoc modo reprobatae, interdictae sint a Pio V. R Cregorio XIll. non proindex llo modo in damnationem, aut notam incidit sententia Auctoris de ea re, si tollas cenis si iram de opposita . Et mox . Non erso incusatur praedictus Doctor , quod liane sequatur sententiam , sed suod oppositam erroris arguat. J Idcirco ipse Vasque a cum suam
putet Conciliorum, NPatrum esse sententiam. ait nolle se oppositam ulla nota a me ere, quod se iat quantum sit crimen acriter, temere que
censere. Quod ego semper Va iiij iudicium non probaui tantum poli quain agnoui. sed
ingenio ad modestiam natura comparato. antequam nollein occupaui. Itaque de mitis. simus ipse censendo sui , S in ali)ς modera. tionem amaui. Hoc me animo cum Augustinus, cui me totum dedidi, informandum ac
cepisset, documento suo in suscepto consilio confirmauit. Nemo est enim Auctor durior ad accipiendam ex aliena doctrina ossensimnem, nec mollior ad deponendam, nec moderatior ad damnandam : nemo eo di mellius alienos errores credit, nemo libentius excusat, nemo mitius accipit, nemo moder lius censeti ut videatur malle non inuenire errores, quam condonare. Ita quo senere seuero,
actique taxandi,quia vellementior est Hiel nymus, minus me sui, quam Augustinus amantem habuit. Cumque Patri Frane deos uario insigni Theologo multum honoris semper detulerim eo nomine detuli plurimum quod cum abundet scientia,lia censenda aliorum in se ita maxime parcus sit. Quprum
titodestiam si recentiores quidam a seologi
imitarentur, minus certe turbarum de in se ho lis . N in concionibus, imo de in Ecclesiis excitarent. Sane quae maiore se mole vojuunt sumina ea minus 1l ridetat, de murmurant, &tae liuinitate illa sua prosunditatem suam commendant: quam quia rivi, torrentesque non habent, in quoscumque lapides alliduntur , murmur, de strepitum excitant. Ita naiatura comparatum, ut qui multa sciunt excusare norint . quod vias Omnes euadendi cal-Ε e lenta .
238쪽
lenti qui pauea noueriint, eum Ignorent alIa.
quicquid praeter ea, quae norunt, audiunt . errorem putent. Et id inter ciuem & aduenam interest, quod hic unam tantum regiam,& eommunem ad ciuitatem ducentem viam nouit, callium flexus, & semitarum anfractus tenorati ciuis Omnia viarum eo endia
Drspecta, & explorata habet. Vnde se, ut aduena quoscumque praeter Regium iter euntes videat, eos errantes putet, di corripiat Ciuis ire permittat, quod sciat aliis item iti neribus in urbem vadi. Ita ille ex ignorantia eaYat, hie ex scientia tacet. Ad institutum redeamus . Nota Immo delata , atque peruersa ferri sane non potest: .ae in Baio iure damnata est: eiusque exemplo rena sane ita. Et nuper alio Iansen ij, cuius quinque propositionibus duae , quarta, &quinta ob prauam censuram ab In noeentio Papax. damnantiit. Dum enim semipelagianas duas eas sententias in propositionibus contentas appellat, eo nomine ipse taxatur , non quod alio item sensu non taxentur, sed quod hoe etiam peruersae censurae vitio reprehendantur . Qua de re nos late, ae dilueide, opinor. in mente Innocentii egimus. Igitur grauissime peccat Thomas Anglus in huiusmodi eensura praua, & intem- 'peranti Catholica sententiae, quam eum de buisset venerari. R sequi, tam acriter insectatur, ut omnes maledicentiae habenas, esilandati eamque ita exeeretur,ut qui eius tantiim censurae rationem habeat, vel ex ea,quod
minus sit Theologiae peritus , veritatem spectare velit, iudicaturus si, eam di haereticam, di absurdam esse , lino & detestandam , dirisque omnibus deuouendam. Vnde eis In aliis non errasset Anglus . vel ob istud censurae in iussae, & eontumeliosae crimen ad Tribunal Romanae Sedis sistendus, eiusque sententia condemnandus . in Dd si contingat, magia pere propter personae dignitatem, Nprofensionem dolebo. sed non potero tamen non , di eius erimen agnoscere e de eo probare iudicium t multa enim neeesse est iuste fieri quae
non nisi dolenter aeeipi possunt. Si quis autem dIssentire a me ipso me existimet,quod in
meo lithuo aerius, acerbiusque cum Thoma, quam par est, egerim , nec moderationem , quam laudo, in eo censendo tenuerim, is precor , expendat eausas me ibi huius Methi talis adducias, S censuram minime culpabit meam, cum praesertim ego non tam in eius proprios , priuatosque errores, quorum me
magnoperὰ miseret, qua in in proteruam eius de alienis sententiis procacemque eensuram
Nee eopter risus hominum, famamqae ἐλ
Sententia quadam nexa eum hoe rer/reTIoma Arati proponuntur sese refuamar . THeologi ea quaedam Auctoris opuscula
accuratὰ legens competi eum ex illo de auctoritate Papae peruerso iudicio insolentes,
e temerarias non paucas opinationes tam
uam ex fonte duxis et alijsque . si in eo steinceps prestandum, occasionem praebuisse, quibus ni occurram fieri poterit, ut de illo
nouos errores hauriat. & e teris propinet.
Nam qui semel negat insallibile Papae in de
cernendo iudicium, consequens est eum illius deeretis minime obtemperaturum. Id & ae-eidici Auctori exemplis adductis confirmem, Ee ne postea accidat, monendo oecupabo. Igitur in appendice, quam aduersus me
edidit in causa Ian senij non minus meum decensura Pontificis , quam Pontiscis de propositionibus Ian senii iudicium damnau It.
Quod duobus modis ecteit. Altero sustinen do damnatas propositiones, affrmando in sensu Seholastico, & proprio veras, & Catho lieas emi altero negando ella I senii, in eo. quo damnatae sunt sensu. Qui sane errores
lunt, quemadmodum nos in lituo nostro eius tubae opposito prooaulinus 1 ae idcirco monstrare omittimus. Vtruinque autem ex eo
sonte deduci eonstat, quia si sacra ei, 3e sancta Pontificia au ritas emi, non auderet ille constitutionem Papae impugnarer tum ne
gando propositiones esse Ian senis, quod omnino Pontifex assirmabat. rum amrmando
eas Catholicas, Ad sanas evi i si proprie sum
rentur, uec in alienos sensus torquerentur, perinde ae Pontifex torsilat, torquendoque daninas et . In utroque erraM compertum
est. Et quidem in sustinendis propositionibus Ian seni, post expeditam Bullam , ae in Bulla ipsa eludenda, di impugnanda grauius deli
quisse nemo ambigat. Quod autem errarit negando, eas propositiones eci Ian senii, satis iam tum constitit, S ego ostendi. Nunc vero manifeste apparet, post graue illud, &venerabile Episcoporum Gallia ea super re a prolatum . publicatumque iudicium , quod ego non dubitem iusti Concilii decretum arpellare, cum tot tamque elatI doctrina, &pietate Patres, Praeside Eminenti mino Carditiali Iulio Marrarini rite eongregati censuerint, illas quinque propositiones damnatas alse Ian senii, ac uti sunt damnatae, ab eo tra Altas suilla, Cui nemo sine magna temerita tis nota restagari possit. Ego eerte cum vidi,
tamquam Oraculum e Gelo lapsum accepi, deveneratus sum. Iam vero postquam recens hoe anno a
sacra Romanae inquisitionis Congregatione expedita est Sanctissimi Patris nostri Inn eenti, Papq X. eontra libellos Iansenti opinationibus fauentes Constitutio, commentario tu, ista Thomae Angli aduersus meam censu tam scriptus omnino proseribitur, cum in
eum praecipue, quisl quinque illas propositiones iansent, damnatas defendat, sul me Millius censitae Inquis toriae laetatur. Αe id
239쪽
emeeria in me, , quam obtuli responsione , fore praeuideram,utὲ monui: nec dubito quin,& quaedam alia eiusdem hominis scripta eito damnentur, ut verus vates s etsi ei Celaeno infeliae videaro existam. Venio ad aliud Thomae Angli crimenta,
quod partim proditum euulgabo, partim occultum. & obrutum probam. Diu est,quod scio male animatum esse audiorem in Religiosos viros, ae praecipue in Venerabiles Da- tres foetetatis Iesu, qui cum ab omnibus Catholicis diligi, colique maxime propter δε-
gularem doctrinae, morumque probitatem debeant, eos tamen au stor allatrare saepe solet, & in inuidiam allatrando vocare . Vtitur
ad id praeteditu honesto defendendi gratiae dignitatem , perinde , ac libertatis asserendae studio a Iesultis Patribus impugnetur . Mu Liat, & ringitur , eeti dentes velit infigere, x iam ultra progressiis rodit auctore mei etatis,
quod suspectam de gratia opiniouem sequantur. Id eum alias antea . tum maxime nuperegit. edita contra me Appendice, in qua eos haud dubie carpit meque sugillat, quod climiis de damnandis Iansensi propositionibus sentiens semipelagiani simi in sapiam : quemadmodum in meo lituo palam seci,ubi calumnias ijs,mihique impositas dilui. Nunc uero quoniam nouo edito vernacula lingua sertipto libello manifeste ausus est Patres illos venerabiles criminari, di proclita opella sui time usa , quae inseribitur Quaestio Theoloetiea
Ilisiorica . In qua disputationes habitae si per
Molinae doctrina eo ram Summo Pontifice Clemente VIII. fuerunt. N acia continentur, propriam de gratia societatis doctrinam ea-iumniari , ceu in eo esset iudicio damnata x, necesse erit nefariis eius conatibus Oeeurtere,
di sciae Calumniae Clauam de inanibuέ extorquere : cum praesertim huiusmodi opella nupera consitutione cuius supra memini J ab
Inquisitorum Romanae Curiae Sacra Congregatione nominatim proscripta sit. Etit autem requum , ut quoniam Ponti im Sedis , & auctoritatis Societas Iesu maxiliis , & acerrima propugnatrix, & vindex est, nos, qui de propugnanda eadem auictoritate agimus, Societatem quoque a Calumnia ina icemus a eum tam coniuncta utriusque sit 'Causa, vi noα, possit una sine altera, aut defendi aut oppugnari r quae summa Societatis laus est eosdem habere cum Sede Romana, & Alitem, & Inimicos r ut quieumque unam amet, di ambas
diligat; & qui alteram oderit, ambas oderit. Id mihi legendo compertum . neminem qui Romandi Sedi bellum hostis intulerit, non etiam bellum S ietati huic Iesu Sanetissamae intulisse. Aciam fuisse Romae Causam P. Molinae, di coram Pontifice Clemente primum VIII. deinde Paulo V. agitatam, & sciunt omnes, S mihi constat, qui Matriti noui Bastidam unum ex patronis Molinae , senem iam . di a Societate dimissim: a quo ego illud aeeepi. An vero extent Acta illa disputando confecta i di vhi sint compertum non habeo. Illud memini me Anno I 6 8. Parisi s in comitatu Legati Lusitanici extraordinarib Marchionis Nisensis audite, a Praeside Sacrae Inquisitionis Bareinonensis ibi tum agente, qui cum Legato, & milii familiaris erat in frequens usus, 2 m.XII. exemplum Idoneum illorum actorum Summi fidei manu seriptum in Chartophylacio inquisitionis seruari. Cuius cum aliud exemplum Legatus postularet, promist ille quod erat tu procinctu ad iter eum Barcinonem
peruenisset ad Legatum continuo missi trum: quod prassare tamen, aut nolitit, aut non potuiti nec in Lustaniam maturantibus. licuit,praesertim intercurrente bellorum turbine . per literas etiἔgere. I idem tamen homini graui, & eYactae aetatis , re insignis dignitatis adhibui. An vero illud Legitimum esset, re incorruptum . id certe inuestigare non potui. Cum Londinum postea Anno 163 a. Lesatum extraordinarium Comitem pen quianum Cubiliarchurei comitatus venissem,
Incidi in quoddam exemplum huius disput tionis typis mandatum Anno 16 M. inscriptum . I Quaestio Theologiea, Historica , &Iuris Ponti hesi J cuius eqpectatione iampri- dein diristus. x tunc erectus omnibus laetitias ut eum Tullio dicam ineessi. Itaque autissime arripui, accuratissime legii sed non omnio acquievi. Deprehendi enim quaedam in auctore assecti animi, & praeoccupati iudiacis sma, quae illius exempli fidem elevarunt.
Perea cum mentem auctoris indagallem , , comperi eum aliarum partium a societate sese i & suscepto studio Molinae sententiam impugnare, suamque illi oppositam tueri, &confirmare .
Deinde persia adere mihi non poteram sanctissimu in Pontiscem Clementem , dum praeesset Causae tam facile, tamque aperte in contrarias Molinae partes iturum 1 S toties inflignabundum commoti animi signa daturum e adeo ut in conuieta quoque . S probra
erumperet, quod apparet ex n. Io. II. & I et
Praeterea illa verba Ceneralis societatis Ie ad Patrem Valentiam, relata nitin. al. Destruxisti Societatem , omnino conscia stant. Multa insuper M'Iinae imponuntur , quae
somniauie quidem . Quid , quod valentiae Summo Theolom ineptae , & inscitae responsiones saepe trihuuntur . quae vel a rudi d scipulo reddi non possent ' Iam illa insignis est impostura ad concitandam inuidiam foete tati : Molmistas publice Romae sustinuisi . Non esse de sile. Clementem vii l. esseis Pontiseem. Et ipsuin errare posse .l quod
num. 9. habetur: quae duae sententiae maxime
sunt a societate alienae . Certe , ut illa est, &egregie pia,& prudens, nee sentire illud posistit nec ut sentiret evulgare deberet, ias pret-
sertim quae fingit auctor formidolosis temporibus. Nee illi, quos num. 6. commini iatur veri sunt. Vnde enim tuniciis ille terror tqui cogeret Molinae librum s suspeci uin deo
haeres agnoscere, di Sacro Inquisitionis Tri
bunali denuntiare , a cum eius antea, di postea quidam doctrinam defenderint χ Nimi
tum timebant Censores, quos ad disputatio nem prouocabant. At , negabant state se aut velle, aut poste Doctoris Angelici aueret ita
te . idque fassi sunt. Credam: si probetur Patres Isuitas suain de gratia, di praedestina
tione sentetitiam Diuo Thomae non assignare . eumque illius auctorem dicere. Imo no .ui nil tam illis persuasuin esse, quam se suae
doctrinae Diuutii Tliomam habere patronum
adeo ut putent, S scribant eum Thominis L e a ipsis
240쪽
ipsis ademisse, ae tibi vendieasse. Qiis iure
non disputo tantum refello, quod aiunt: t statos eos umquam fuisse se Diuum Thomam reliquisse. Legat, qui volet unum instar D nium Suarium cum alijs locis tum Tom 2. de gratia lib. 3. passim . ae imprimis capris. Tamdem si Molinae sententia tam facile conuicia, de tam aperte damnata. quomodo ea
postea tradita, &desensa est a Lessior nec
contra eam quicquam expresed aut statutum,
aut vulgatum i videmus enim illius Et legi librum. Ae sustineri doctrinam: bellumque illud Scholasti eum diremptum, silentio imposito,
cautoque ne alterutri altaris detraherent i quod certe cum iis, quae in his actis commemorantur, minivi consentiunt. Hac me mouerant antea ad credendum illum libellum apocryphum esse nuper autem
lecto super hac ipsε re P.Αmiati iudicio quod paucis postquam haee scripsissem diebus, ob
lato mihi a P. Antonio Barradio societatis Iesu, viro docto, de designato Lusitaniae Pr uinciali , eius ultimo contra Ian senium libeIlo . expressam legi meam firmaui sententiam.
Nunc t indem accepta Sacrae Romanae inquisitionis censura illam opellam damnante , id omnino mihi persuali. Contilium vero mihi placuit meum, qui eum maxime a Molinae lenient ijs de gratia, placitisque dissentiam,
quod sint illa ab Augustiat doctrina prorsus
aliena, numquam tamen ad ea impugnandavit volui huiusce constitutionis argumento. nec enim de illius fide constabat ; non soleo autem in sententiis, aut 'pugnandis, aut firmandis, fluxis,& ineertis uti rationibus: quemadmodum Thomas Anglus, qui euin in hac constitutione magnum situm etae praesidium putet, subrui, ae procidere repenta admoto Romanae auctoritatis ariete sensit, dedoluit. Quid autem ex huiusmodi disputa. tione habita Romae aduersus Molinam miliis
e possit nam id ego coniecturis idoneis as-quor λ alias in libro, quem contra Armi nium, remonstrantes adorno, coni ciendo
Grauiores multo sunt ij, quos circa auctoritatem Papae in conserendis indulgentiis admittit errores , qua de re quoniam ego latius , oe coelosius singulari quaestione adue siss eum scripturus sum et quam hὶc adornare iam coeperam, de subito discessu iliterinisi, in aliud tempus responsionem reseruo. Ac secundo edito libro non eum modo, sed omnes etiam Heterodoxos illorum argumentis adductis suscepto studio refutabo . Hoe est meum de auctoritate pontifieis Romani verum, syncerumque iudicium: quod ipsum ego, de interas meas quacumque drare sententias, Ecclesiae Romanae censurae sub. iicio a