장음표시 사용
221쪽
Alter ἱ oeeasionem praebuit Abavlardus,
qui veterum haereticorum errores magna ex parte itastaurabat.
sed eam exorientem Bemardus ad In. noeentii II. Romani tum Episeopi Sedem impegit, eamque impactam elisit. Cuius testimonii nectare locum hunc meum apte persundam .l oportet ad vestrum reseret Aposlata
eum perieula quaeque, di scandala emergentia in Regno Dei, ea praesertim quae de fido
eontingunt. Is Dignum namque arbitror ibuistissi mum resarciri damnum ubi non possit fidessentire defectum . Haee quippe huius praerogativa sedis . Cui enim alteri aliquando dictum est. 1l Ego pro te rogaui, Petre, ut non des-eiat fides tua. 3l Et tu aliquando conuersus confirma Fratres tuos . Id quidem modo necessarium. J mpus est, ut vestrum agnoscatis , Pater amantissime, principatum . probetis etelum, ministerium honoretis. Is In eo plane Petri impletis vicemaeulus tenetis, & fidem, si vestra admonitione eorda in s le suctuantia cons alis, si vestra auctoritate conteritis fidei corniptores. IPhiltrum es hoc nectare Thomae Anglopropino , ut coelessem in eo doctrinam bibat. Ac ut irritem gulam. Petri Chri sologi sententia inaum, ex epistola ad Euthychetem pr fitia aciis Graeolatinis Concilii Chalced nens s. l in omnibus hortamur te, Frater honorabilis , ut his, quae a Beatissimo Papa Romanae ciuitatis scripta sunt obedienter a tendas ; quoniam beatus Petrus , qui in propria Sede vivit. & praesidet, praestat quaerentibus fidei veritatem . Nos enim pro studio pacis, S sdei editta eonsensum Romana Ciuitatis episcopi causas fidei audire non possumus.
Tum iam inuitare Inesplo, quod paulo
post eum tota mole disputationis obrueror sed volo prius hoe haustu soporare, quo mitius sentiat dolorem . Operculum hae Patina Αdagio refutato di immum asseram, Anselmi Diuini viti auctoritatem, di claudo. Ille ad Vrbanum lib. de Incamat. Verbi, eap. I. I Quoniam Diuina prouidentia Vestram elegit Sanctitatem, cui vitam, & fidem Christi nam eustodiendam.& Ecclesiam suam regenis dam eo itteret, ad nullum alium tectiils refertur, squid contra Catholicam fidem oritur In ecclesia, ut eius auctoritate conigatur. I
ora sciendi libido eo adegit audaces hominum mentes, ut rerum intelligentiam
egi css , modos quoque vellent inquirero . Modum Deus In rebus posuit; ne rerum modos inuestigaret audacia 1 sed haec in vetitum
nixa , modum non tenuit. Adeo periit frons de rebus. vi nisi, causae, modique se tantur, res quoque ignorari existinentur. Vtὶ humana Auaritia, non contenta iis, quae natura protulit . S contulit in medium. ipsus viscera scrutata es, & intestina terrae marisque penetrauit, sinus, & venas, & fibras omnes amistuit, & scidit, ut opes non sine communis parentis iniuria. gemituque extraheret: ita, de
cupido sciendi, his, quae, 3e sensu percipi, &euidenti ratione demonstrari possunt,praeter missis ci arcanas item rerum causas , di abstrusos earum modos, occultissinasque rationes scrutari perrexerunt1 nec in humanis dumtaxat sed quod dolendum est maxime a in
Diuinis quoque tentarunt: S sortiora se quγsuerunt, re altum sapere voluerunt, quin &vera esse noluerunt, quorum rationes, modosque ignorarunt. Monstrosa sane libido, quae studio Uidendi caecitatem contraxit. Nulli essent Ariani: si nollent rationem scrutari. cur
Verbum ex Patre natum eo minus non esset,
cum ab eo esseti Nulli Pelagiani , s Gratiae
necessitate aecepta, quomodo cum eo stare
libertas posset, non inquirerent. Nulli sacramentarii, si agnita veritate Corporis christi in Eucharisia. modum quo id fieri possit non inuestigarent. Ideo Crauiter Tertullianus: Philosophus Patriarchas Hereti eorum appellauit, quia eum ratione omnia metiantur,
nihilque nis euius in promptu est ratio ratiocinando admittant mysteria fidei, quae suprae aptum sunt nostrum, cum non possent mente assequi, negarunt.
Noe vitio Thomas hie noster cum quibusdam Heterodoxis laborat, qui Pontificis auctoritatem In dubium voeant: & quod dubitant quomodo ea Insallibilis st, ct quod eos latet νatio, saltibilem putant. satius es.set locos Evangelii luce clariores, S Traditionem Ecclesis perpetuam Cuius magnam esse vim alias fatetur Thomas) di totius consensum Ecclesia omnibus argumentis serti rem expenderet ad huiusmodi auctoritatem asserendam: quain ad eam negandam obseuritate modi quo insit in pontifice. duci. Thmmam igitur Anslum , di in eo Heter Oxos
egomet mihi primum confutandos proponor obiecta deinde ab eo cum ipsis argumenta adissoluam.
Igitur poscunt, ut aliquo visibili signo, id est miraculo , vel uti ab iis audiui Lotidini J Diuino aliquo seripto, di de Creto lapso,
tamquam Ancili probemus . Putant quippe non aliter de hac praerogatiua constare posse. Ijs smiles, qui Deum manuum tactu quς- rebant, i Si iarte attrectarent eum i ct illis.
qui tentantes signum de Coelo a Christo quirebant . a Ribus ego eadem, qua Paulus, de Christus ratione satisfaciam . Nam sicuti Paulus Athenienses Poetarum Suorum testi moniis eonvincit, ita mihi sedit, qui meeum disputabant Neierodoxos, eos argumento sitis ducto tum, di modo consutare. Qusramex iis an suo Luthero, Caluino , Zuinglio , Melanctoni credant Spiritum sanctum adsuisse, di quae docuerunt inspirasse Quod si
credunt, dicant quo signo , miraeutoue ideonstet 3 Quod si aut non est opus miraculo et
222쪽
aut ii,ducente spiritu, eompellunt, ne exinrita vobis, quod superuacaneum est, aut ere
dant spiritui Catholicorum In id eonsentientium. Munt se non iis fidem habere, sed lo-
cIs , quos citant scripturarum. At quis eos
docuit, ita esse hos locos, ut ii exponunt, intelligendos i Respondenti spiritus. At hiem inline quidem oeulis videtur. Eum vero nos iis ob ij cimus t non priuatum, sed communem totius Ecclesiς, & per manus re
ditum a Patribus, Scriptura nixum. Ago uero proferant locum aliquem scripturae , quo probent Magistris suis Spiritum sanctum adfuisse, qui ullo si modo , eum ijs
quibus confirmamus , Petro , R suceessoribus inesse, eonferendus. Non dabunt. Carent traditione, carent auctoritate Patrum, carenteonsensu Ecelesiae, una abundant audacia .l Ex nostris exierunt. J Quae nota haereticorum est. Nos ubi eramus. mansimus . Apud nos est antiquitas, ij nouitatem inuexerunt.
Fuit,qui a me Diploma ioco possulauit. Ludunt, cum argumentantur: di seria omittunt.
Bis, ac respondi. Edi hibe quaeso. mihi diplomata Luthero, Caluinoque data . An tu cum Regibus pares tuis, diplomata exigis , Leo rum examinas potestatem l Non solo scriptores probantur. Nonne praedia, & villae N d mus interdum sola prioriptione possidentur, di ubi ea memoriam excedet hominum, liters, non postulantur. Erubuit. Tum ego grauiter. Quin perspieuum,& amplum tibi dipi
ma repraesentare volo , quo rem confirmem .i Paste oves meas. J Si aliud desideras adii-eio. I Confirma Datres tuos. J Si plura, releue ante seripta. Inuenies. Duduit eum temeritatis suae: & erteros si frontem habent, optinor pudebit. Itaque exemplo Christi petentibus miracula , & signa r Dedi scripturae te- simonia, quale est I signum lanae Propheis. IHis ego & Heterodo vos, & Catholicum Thmmain resuto. Imo & hunc possem, si admittit miraeula, iusto, idoneoque adducto restitere,
quod nemo est, quin commemoret. Colum.
hae ad aurem Maeni Gregorii visa consistere,& seribenda dictare. Nam cur in solo Iordane Columba Ibi Christus ipse re, ae persona. Roma ad Tyberim Christi Vicarius; di vitiu-
te, ac munere Christus. Apte Columba. Imo
Sedes ipsa Petri columba est in petrae Miamine , & sponsa soror unica , & formosa. Cuiuoet spons ad eius aures non insonahit. Pera peram igitur Thomas hos Spiritus sancti a flatus i commenta, & portentat Paragr. 17. ad finem appellat. Nee enim nos vilarimus huiusmodi signa, quae videntur oculis, & tanguntur manibus: led illum amarum dicimus, qui interiore illustratione , in motu siti quamquam si nobis essent puri, de eatique oculi, non dubito quin aliquando simili:
Gregorianae columbae miracula videremus,
i nee enim est abbreviata manus Domini. ISed hominum vita dissoluta. Et quidem Thomam sua ratione urgeo. Fatetur ille, imo & iactat tum scripto, tum verbo se mysteria fidei ita solere argumentis probare,ut ad libellam naturalis luminis conis ibimet . Quod an fieri debeat, ae possit, & an ille praestiterit, aut praestiturus sit ventilaro
nunc nolo, tantum accepto ab eius iactanti
argumento ita premo. Recta ratio postulat,
qus caput Feelesiae ponti et, & Pastor est ἰis ad suum dirigendum, regendumque Cre-Fem , ct potesatem, & auctoritatem habeat idoneam,& consantem: Atqui hὶe grex principue doctrina & ditigitur, & regitur; ergo necesse est , ut Pontist x, in ea S tradenda, &consormanda errare non possit. Quod omnino ad prouidentiam Dei pertinet. Nam cum illa sit ad eum finem dignitas instituta, S M-dem ille vetri teneat, vicesque repraesentet, oportet, ut a Deo accipiat, quae ad illam sustinendam, agendamque personam exiguntur. Ecquis enim quaeso Rex, aut Princeps, cum Proregem , aut moderatorem Prouinciae, vel ciuitati suo nomine praescit, non ei cum munere conseri quiequid ad illud adminis tandum necessarium est , non habita ratione personae , sed dignitatis Imo eum quis apud
hoereticos minister instituitur, accipere creditur ad munus suum exercendum idoneam eum potestate auctoritatem. At hi aiunt, non aecipiunt spiritualem lucem, aut scientiam, nee in fallibile iudicium. Nec nos assit mamus Pontifici eo ipso , quod Pontifex est aliquam maiorem lucem aut seientiam a Deo infundit sed dicimus eum, ubi creatur ponti iastes , speciali prouident ia a Deo esse dirigeniadum , I patrocinio confirmandum: ne in iis, quae sui sunt muneris errare possit. Quemadmodum euin Christus Iudam inter caeteros Apostolii in creauit, eo ipso quod creauit, omnia ei contulit requisita ad Apostolicam
dignitatem, nulla habita priuatae personae, sed muneris, S Ossicis ratione , ita qui Ponti sex eligatur, quicumque ille demum sit, aceipita Christo, quod necessarium est ad ministerium suum exercendum. Sed in Apostolis erant signa, & miracula quaedam, quae Iudas
cum patrabat Apostolicae suς di nitati fidem
faciebat, qua in Pontificibus non videmus . Igitur Inisi signa , & prodisia non viderint, non credent. 1 Videant quibus similes sunt,ae erubescant. Deinde audiant,& expendant. Creduntne se veram habete fidem, di accipere
Spiritum sanctum t Omnino , nam ea se sola saluari dicunt, di non saluari, nisi sint certi eam habete i unde S sdes, & fiducia omno apud eos instrumentu in salutis est. Imo,&Caluinisti tamquam dogma fidei profitentur, se omnes di Theoclidacios . I Praedestinatos ester At ego probem non esse: nam si scriptu ris credimus, eum primi illi fideles Eeeleta primitiuae fidem, & Spiritum sanctum aeeipiebant. ligno sensibili & fides, di Spiritu, iis
sanctus dabatur: atque adeo videbant se eo spiritu fiuit ac eo saepe argumento baptia bantur. Si autem illud signum necessarium erat, neino hodie haereticorum fidem , nee Spiritum sanctum habet: nec enim illud inter eos miraculum ut, nec ipsi fieri volunt, licisi quis neri dicat, licent, di iocantur. Cur ergo fgna quaerunt, si det tignis quaeruntur . Succensent enim, si quis nostru in miraeula in Leelesia Catholira nostra fieri assirmet. Pr
terea quaero ex ijs, umina Baptismo eon serristatim putent f Annuunt. Quo signo Nam non destendit visibili specie Spiritus sanctus. vii uel columba, vel lingua ignea, vel saltem Angeli 1 pecie in piscinam. Igitur aut negent signis opus esse, aut desinant uicere, ubi signa
223쪽
Qusmodo igitur sui ritus sanctus adest
sontis et . eam opus est aliquid eontrouerissum definiri Dieam 1 sed respondeant prius: Quomodo spiritus sanctus adstite Apostolis
in Concilio, eum controuersiam de eircumcl- sonix ne eessitate definierunt i se Imus enim s.& eredimus spiritum ibi sanctum adfuis eis . aut Apostolos eo amatos distisset I Visum est spiritui sancto, & nobis. J tam tamen nullum aut signum, aut miraeulum factum legamus iquos spiritus ille sancti amatus comprobo
tur . Non consero Papam aut aequo illi Am. stolorum Concilior.tantum sumo , quod rei
haeret, & loco . Non opus esse visibili signo ad probandum amatum Spiritus sancti. Ille tum Apostolos illustrauit, mouit, direxit per
intimam illuminationem , di inspirationem. Hac utetur . eum Pontifex aliquid definiendum . quod ex usu Ecclesiae sit, suseipiat. Recogitet Thomas Anglus modum. quo Spiritus sanctus in nos agit, cum iustis eat. Intellectum luce Diuina , & voluntatem face admota excitati de in vitaque potentia inti-mὰ operatur,donee eliciat esseaciter liberum eum voluntate deliberata consensum. Ure
omnia sine strepitu ut ait Augustinus rinsecus insonante fiunt, At re ipsa in nobis partim sine nobis, partim a nobis, sed seinpernobiscurra sunt, nee opus est externo , Ad visibili signo ad huiusmodi motus gratiae, x ex Inde secutam iustificatione in demonstrati. dam qua nihil est in hae vita mirabilius. &Diuinius. Hae ratione Deus Optimus Maximus eum Romano agit Dontifice, cum aliquid est decernendum . quod ad fidem pertineat. primum ei proponitur quaestici. Tum excitatur mens Pontificis iustis rationibus ad eam suscipiendam, quas de ne sarias periis culum hareas imminens , de utilitas in Leelaiasiam manatura, de iusta priorum , di dos ruin hominum supplicatio. & causae ipsus
grauitas facit . Mouetur areana inspiratione voluntas . tum accedit de re deliberatior staut Concilio viatur, aut constitutione solem ni . Misso Coneilio edira nee seinper haberi debeat, nee possit. constitutionem cogitat.
Tum Detis dirigit. ve nihil praetermittat eoiarum . quae ad rectὰ iudieandum, ad riia eonstituendum neeessaria sunt, Id est examen, & inquisitio sedula, adhibitis testibus idoneis, de incorruptis r Consultatio seria, S grauis D δorum, I sapientum . Disputatio, si ea opus sit, actis & ex aera auditis hine inde diuersa
rum scholarum, & sensuum hominibus . Interim preees. Ad vota suscipiuntur, id superi religiose inuoeantur . Demum omnibus disputatis, δe putatis rationum disputantium momentis. causam ad se Pontifex reuocat. eaque accuratissime inspecta, & perpensa pro tribunali non sine Christi cuius Ad vices gerit, L personalia agit. pronuntiat. utὶ Pontifex , sententiam,& certum, ac infallibile iudie infert: omnino tenendum . Hae ratione Spiritus sanctus amat. & dirigit per intimas ii
spirationes prouidein tacite,.ad eommunem
Ecelesiae doctrinam : quomodo singulos homines priuatos ad fidem mouet . Omnes enim, qui credunt, non nisi amatu spiritus sancti eredunt, nee aliter, nisi per inspirationes intimas amantur: ae nemo dubitat quicumque eredunt eos a Spiritu sancto Mari.
fluet. Cur Ipitur ambiget Thomas. I lleterodoxi Pontificem certo,& in fallibi sit et addoeendam Ecelesiam hoe modo amari, demoueri t nee alio signo, aut miraculo Opus esse ' ae possunt, ait Thomas. ista descere ,& iis descientibus error obrepere, imo di a s at saepe defieere. Latius ad id ego se- uenti quassione. Nune interim eis Heter
odiis ob Ibeientibus: Quid i si ista destit lVno verbo respondeo. Quid s ecelum ruat e Ru et vero Hud ellius, quam verba Thi isti descient. Verba Christi sunt. Non deseleesides tua. Coelum is itur . de terra transibulat. Verba autem Christi non transibunt. Modum autem huius prouidentiae ocis
cultae,& tacitae, sed ceriti, le insallibilis illata exempli saee illustro . Qui eonfirmati sunt ingratia, donum illud a Deo eonfirmationis accipiunt per smnitatem Dei prouidentiam .
remouentis occasiones peccandi, de augentis illustrationes mentis, fle inspirationes voluntatis suauitate quadam mirab Ili, 3e arcana virtute citra vim, moti unque ullum sensibilem, eosque illo tenore, cursuque prouidentiae sanctos, de ineorruptos ad extremum unque vitae anhelitum in fallibiliter perdueit. Sane in Beatissima Virgine Dei parente ad. mirandae istius forma prouidentiae eluxit.
Ecquis enim ea sanctior, integrior, purior , de omni genere virtutum praeuantior Nee tamen in saeris litetis nulla cum rumore, distrepitu cernimus Sanctitatis eius impressa vestigia i cuiusmodi Raptissae , Ae Apostolo tum deprehendimus, quorum in orbe virtutis consecto, non solii in orbitam Impressam videmus , sed solutum quoque eurrentis audimus . Cum tamen in apice illo, ae sanctitatis Maria omnia tacita, arcana omnia , nullo indicio, nullo smo foras strepitu prodeunte inueniamus . Quae ideo excellentior gratia est, quod ea ratione musterio propior sit, atque adeo colenda, di admiranda. Hae ratione Eeelesiae suae auctoritatem Deus in sumitio Pontifice operatur, de tuetur, Ad illa confirmatio s confirma fratres tuos I ia doctrina . ne erret, similis est confirmationi in gratia Apostolorum. Vtraque eerta, di constans, utraque insallibilis, Deo ne deficiat. suauiter. δὲ intime prouidente, nec ad eam vel astu eniadam, vel confirmandam signo sensibili opu, est. Quemadmodum nee hodie ad probandam Sacramentorum, puta Baptismi. de confirmationis , de ordinis gratiam, di issectum isgna visibilirexiguntur. Atque hic est modus , quo Deus hane praerogatiuam Suin mosontis ei eoneessit, Ze quo ille in sal lihil in . habet auctoritatem. Providebit isitur septe-mum illud numen, a quo omnia sapienter x guntur , t cuius prouidentia in rerum dispositione non fallitur. J ut ne quis error incidat, ne qua falsitas obrepat, ne quid quod ad veritatem desulendi conducat, in Pontificis examine , Ee tu Scio desideretur . Quam qui
non vult cum Thoma Anglo, de Heterodoxis ei ita signa, de miracula fateri, neget veram hodie, d. Catholicam fidem apud nos esse . quod non sit ea signis, re miraculis, qualia in primitiva erant Ecclesia, confirmata. Namuee Spiritus sanctus per specieua apparet, nec
genera conceduntur linguarum, nec aliorum
tanta est copia prodigiorum, nec tam effusa
224쪽
abundantia gratiarum . sine eerte licet in re, qui negant)lla esse in Ecclesia vera nostra, Ecelesia Catholica Romana interdum inue- quod nulla in sua sint, nec elle possint: cui nniantur, non ea tamen nos ad confirmatio- apud quos non est Ecclesia, nec virtutes fieri et nem fidei exigimus, aut necessaria esse existi- queant, quae a fide proficiscuntur . Vnum inamus. Nam illis ea aetas carere non dein miraculum iactare possunt,Genus linguarum huit, ut fidei praedicatio, quae noua, dc - non, quod Donum linguarum habeant, sedeenserat, maiorem sibi auctoritatem conci- quod suae quisque linguae Scripturam Aetat. liaret , de in animos audientium per admira- eamque omnes linguae loquanturi S puer Qetionis. & reuerentiae aditum penetraret. De rum , se Puellarum, linino di balbutientium, sinat Tholmas signa petere , qui omnia ratio- ut cum Spiritus sanctiis linguas secerit diser
ne metitur, Catholicum se profitetur: apud tas, illi Spiritum sanctum infantem facianti quem Sacrarum literarum valere debet aucto- cogaturque in linguis Iusantium balbutire. xitas. μsinant Hetetodoxi miracula exige.
225쪽
De dis, qua contra Summi Pontificis auctoritatem objciuntur. ARTICVLVS I.
Tria prima Thema Angli aduersui huiss
vlbus haereti et Papae auis et oritatem oppugnare arωgumentis latent, ea petaomnia Thomas opponit. Sed quoniam stylus eius Seopae suae dis lolutae, volo eum in methodum Scholae collectum, ει castigatum redisere.
Primum obiicie. Priuἰlesium illud non est id persena Pontificis in bidine ad Ecclesiam , sed in Eeelasia tota, ε lero Romano, Igitur falso tribuitur Pontifici. Probat Antecedens; quia Petrus non aceepita adpriuilegium. vii perisna distin a ab misi, sed ut erat abalus Apostolis distincta persona, non ab Ecclesia. quam repraesentabat. Itaque Eeclesia in eo datum est priuile. sium i non Petro ad Ecelesiam regendam. Quare Melesia est, quae saei id non potest, non pontifex. Hoc est iustum Thomae ex iniusto
fasce rationum conflatum Rrgumentum. m.
beat mihi, quod nitid/. ac per spieuὸ proposui: nam nemo apud eum facilla intelliget. imo qui legat putet ineptὸ dici multa, quae αme sunt apid exposita. Vnum affero distii αsuit Petrum I contra Eeelesiam. Ambiguὀnam illud contra videtur innuere i Aduersiis Ecclesiam i l mox ait disti m ab Ecclesia sua. ceu separatum ab ea. cuius est catui, de de eo quasi adueris . aut pracita loqui, quae absurd a prorsus sum. Ego autem ea emollivi subactis terminis, de eruto apto sensu: quem existinio ab eo destinatum, etsi minus expres.sum
Respondeo distinguendo illud anteeedens t nam si sensus sit Posti fieem accepisse illud priuilegium in ordine ad Ecclesiam . 8c intuitu illius concedo. Si vero sensus si non eum, sed in eo, ae per eum Ecc Iesiam i IIud in se habete, ita ut non sit in pellana pontificis,
nego i ει consequentiam item nego. Et eodem senis confirmationem ab exempla Petri, omnino negem. Nam Petrus , et si Ecclesiae figuram gellerit, ita tamen gessit, vi sua cuinea priuilesia non consuaderet, nec admiti
ret ea, quae erant propria eapitIsr Itaque reistinuit in ea figura distinctionem graduum in Leelesia i ut distima a manerent Caput, ecCorpus. Aliter non esset Petrus Caput. αPastor Eeclesiae, sed Eeclesia sibi Caput esset r
& capite careret. Rem opono. Petrus eum
a Christo Caput, ει Pastor institutus, noma pro se tantum fuit institutus, sed etiam proteliquis sibi in Ecclesia suecitaris i atque id erat repraesentare Ecclesiam ,& monstraro, quid in ea futurum erat. Patet ex supra a me uictis, quaest. I. ex Augustinci. Itaque Petrus non amittebat quod suum erat. sed retinendo monstrabat, id quod habebat in Ecclesia . post eum esse mansurum: dc quod ipse munus accipiebat, ad .eeetaret . qui in Ecclesia fuisturi erant transiturum, atque adeo ad Eccle-sam pertinere. Alioqui si qui equid Petrusae pit amisisset. & in Ecclesiam transtulisset, etiam fidem, quam habebat perdidisset, ει diagnitatem capitis, quam per eam meruit, perindidisset. Itaque absurd um est dicere cum Petro dictum. s Tu es Petrus, & super hanc Petram aedificabo Eeelesiam meam. I de tota Melesia dictum, eum abiatdum sit dieero. I Super hane Melesiam aedifieabo Ecelesiam Inoa' enim Ecclesia super Ecclesiam aedifiea.
An eum Christus Petro dixit i Pastra oues meas . t dixit toti Ecclesae, id est, omnibus fidelibus, atque i oues ovibus J pascendas dediti Cum Petro claues tradidit, omnibus , qui in Eeelata sunt tradidit i Non eo senis repraesentabat Ecclesiam Petrus, ut qui quid aecipiebat ad Eeelesiam ita transmitteret . ut in eo non maneret. Nisi Brte eum illud priuilegium I eonfirmandi fratres sitos in fide I ad Ecclesiam, non ad Petrum perti innuit, qua ratione necesse erat i Ecclesiam fratres habere. lAlio sano, δι iusto sensu priuilegium iulud pro Ecelesia Petro eoncessume nempe ut intuitu Ecelasiae ad eius utilitatem, regimen, que aeciperet. Et quidem hic constat: nam Petrus ideo eaput institutus, quia id Ecelesiae corpus exigebat, quae sine capite constare nou poterat: ita enim visibili corpore visibile eaput conueniebat. Ideo Pastor electus, ut gregem chris ianum regeret,&pasceret; qui Pastore indisebat. Ideo claues accepit, ut ape ritet, δe ligaret eonscientias subditorum .de hesauros indulgentiarum ε Itaque omnia, α
226쪽
munia, & priuilegia . quae Petro tamquam
Capiti. & Pastori collata sunt a Christop ad
Eeelesis ad in inistrationem, di utilitatem reseruntur
Nune quam inepte Thomas Anginta gumentetur, demonstro . Aiti in Melasia.& in Chro Romano, non in Pontifice illam esse auctoritatem. quia non eondistinctὰ ab iis data est. & eum EccIesiae ecirpore coniunactum , imo & propter id datur t hoc autem
non tollit, quisci ea potestas sit in ipso Pontia fiee, & ab i pso emanet. Id apparet exemplo
Regum. Nonne hi aeeipiunt potestatem. in populos, nee sine populis possunt consistere. ει ratione , ae intuitu eorum ius, di adminustrationem exercent, nec tamen ea potest
in subditis est , sed in Regibus, eum tamen hi ab ipsis populis sine ereati. Negabit no
omas penes Reges Imperium , & ius esse , quia illud non habent i condistincte, I ut ait. a suis populi si Sane non neget etiam si R
ges 1 populit eum primum sunt instituti a
ceperint potestatem . Inficiati ergo non poterit Petrum.& successores pontifices priuNIegium illud auctoritatis habete, etsi non
habeant eondistincte ab Leelesia, eum illud
immediatὸ a Chiillo aeceperint. Sin negemus Thomam, qui magister est. R diseipulos habet. magisterium non habere in se , sed in distipulis tuis, ad quos resertur: nam magistrilm , Se discipulos relata esse nnia neget. Si igitur magisterium . eum ad disti pulos reis ratur , & , discipulis pendeat, manet in magustro, & id Thomas admittat ne magister e desinae, eur in fietetur priuilegiam auctorita. tis esse in Ponti fiee. quia ad fideles resertur,ti ad Eeelesiam ordinatur, de ab ea pendet e dem sensu, quo magisterium ab lehola pen dere dicitur. Dato quod argumentatio Thmmae Angli vera sit quod non datur eondustincte Ponti fiet ab Melesia priuilegium, non manere in Pontifice. sed in Ecclesia non est
in eapite humano cerebrum, sed in corpore, Quia eaput non habet eerebrum . condistinct/a eorpore. Quod quam sit ridi eulum videat Thomas Anglus,& tam ineptae argument eIonis paeniteat. Meundum opponte. In Conciliis unia uersalibus. imo N in Claro Romano est au- ei cilitas ad decernendum Mitior, & firmior,& securior, quam in Pontifieer Igitur ea
nee necessaria, nee utilis est, atque adeo neganda. Antecedens probat, qui a s in Coae iiijs , inquit, maiori diligentia. M labor decreta perfieiu ur,quam Papalia subtepet ni abnoxia, & minόs sunt obuia, & minus frequentia: l & de rebus grauioribus agunt. Quae suo modo Clem Romano applicanda ἔcum Ponti sex, homo quidam singularis sit,
ct magis quimeon uentus tot hominum,ex .ri obnoxius. Confirma tui; quia huiusmodi priuilegium coneessum Pontifici detrahit dignitati. & neeessitati Conei liorum: si quid
in his statuendum i & Papa vendicet, & aefiniat . Imo experientia monstravie, quod avitnissa illa Papalis auctoritatis sententia , eui. luit Conciliorum Generalium stequentatio . Respondeo Argumentum ineptὸ eoi Iigere, nam ex eo , quod in Cone ii iis tu Generalibus, itim particularibus controuersit
id ei de ei dantur, nou sequitur a Pontifice
deeidi non posse. Possunt enῖm pluribus m dis res fieri. Quemas modum, quod Respuishli ea administratur ab optimatibus Aristo. erat ice , & a popularibus Demoeratice, no tollit . quod Regibus Monarchiee regi queat. Ae idem omnino iter varijs modis. videt ieet Curru, Equo. Rheda, Plaustro, P
dibus eonfici potest. Nee quod multi sine Magistri Londini, non desinet esse Mapis et
Thomas Anglus: nee quod alii eo melius, &scribant. & doceant, id ei reo ille non scribit. & doeet; licet inlati eius, aliis utrumque praestet. Possunt igitur eoneilia definire conistrouersias. & Pontifex etiam definire, illa': duobus modis decidere. Sed in Argumento sinit multa exam, nanda ; quae coniuncta eum alias a Thoma in his Paragraphis traditis omnino repr handa sunt. Supponit enim Thomas Cone,
Ita per se seorsim sumpta. id est sine auctoritate Pontificis controuersias fidei definire; imo & eo temoto vaIere. & nihil ab eo roboris . aut firmitudinis acet pere ; quod supra impugnatum est,ait enim Thomas. i Posita Congregatione Conciliorum Vigor Papalis
determinationi 1 marcescit. Concilio enim
tribuitur actio, non Papae, eum constet ex iis, ua supra diximus, Concilium indigere con-rmatione Papae. & ab eo vigorem , firmit temque accipere. Vnde apparet error Thomae, nam eo auctore, Concilium non indiget approbatione, non confirmatione Papae,quod nemo Catholicus a uctor probet, estque contra eommunem Patrum , quos citauimus,
consensum. Nam si Concilium a Papa min, me dependet, sequitur posse uon modo in consulto , sed etiam inuito Pontifice eon Fari . & congregatum, quaeeumque velit suo iudicio definire; nee erit distinctio inter Ieistitimum. & non legitimum Concilium, direprehendendi erunt Patres, qui decreta, re Canones Conciliorum ad Ponti fieem miti bant, ut ab eo confirmarentur. Praeterea ne
Cone illis quidem Thomas etiam Generalibus infallibilem auctoritatem eo needit. Et si enim dicat longius ab errore abesse Concilium, quod ex pluribus constet, di de grauioribus agat , & di mellius eorrumpatur, tamen falli illud posse affirmat, atque adeo humanam ei
auctoritatem praebet i quod quam sit a C tholica alienum doctrina liquido patet. Tandem quid absurdius, quam mai
rem auctoritatem ad eontinuersias fidet deis eidendas CIero Romano Aeephalo, & citra Papae praesentiam, & assistentiam, quam Ponti fiet Romano tribuere, quod nemo, unquam ansus est diore. Hac enim ratione quiuis Feelesiasticus Conuentus erit, vel aequalis, vel maioris, quam sit Papa Auctoritatis ; nam In
eo militant omnes, quas assert Thomas rationes , eum & sine multi, & di mei ius corrumpantur, fallanturiae . Illud mirum nullam rationem haberi a Thoma Anglo Diuinae in his
argumentis prouidentiae, ceu sacra ininus euis
ret Deus, qui humana tam prouidὰ administrae. & regit . Momenta dumtaxat terrena
expendit, & mortales calculos ponit. Nulla mentio gratiae , nulla Aii xiiij, nulla luminis, nulla amatus supernaturalis: imo haec omnia remouet; ut ratio naturalis in his rebus, quae supra naturam suiu, utramq: paginam laetari
227쪽
Istitur ad artumentum In forma negatur antecedens; contra amrmand ci maiorem insontissee auctoritatem esse, quam in clero Romano,& quouis Concilio seorsim sumpto,& 1 Papa separato . Ad probationem dicendum; salsum supponere , dum ait minus exact/. N aceurate Papam procedere . ac eius deeretis in eausis fidei, aut per negligentiam, aut per eoruptelam errorem posse obrepere; eumque humano assectu respectuve duci, etim
quid e Y Cathedra nomine Clitisi definit: utinos proxima quaesione articulo 3. demon- 'rauimus . Tertium urgeti Ponti sex humano more
styloque ad definiendum procedit, qui falli. di deficere potest . ae solet: cdm multi saepe
examinando, S censendo & iudieando et- rores contingant. Igitur determinando,quae insallibili fundamento nititur certa . di constans esse non potest. Assumptum probatur Thotria Anglo his verbis. I Nulla e vim possunt esse adeo expressa Bullae verba, vi fidem faciant Papam , vel vidisse, nedum audiuisse sectam , vel totam lesisse . Notum est enim pleraque ex formae vi, multa ex ministiorum assectu , & lasgestione, nonnulla fraude, vel negligentia irrepere. Quae eumque vero fiat, esse modos, quibus papales aures obserentur .
ne audiantur . nedum eorrigantur . 3Ita Thornas Angliis Paragrapho suo XVII .paulo post principium. Doleo homini, qui R esse , re videri catholicus vult , haec argumenta meid Ice quae soli haereticorum . proiectis mi effutiissent. Hae enim ratione
argumentandi quatit totam molem ponti- ieiae alii toritaeis. Est enim hic Aries arte sdeemonum fabricatus, ae ex Erebi penetralibus Rirati s portis educius ad Ecclesiam eoncutiendam o sed Dortae Inseri non praeualebunt doluersus eam, quamquam Epeium in Blaeolo. qui admoueat, inuenerit. Respondeo. Nodum esse lamnanu tuo, nam di pontifex ,& uos homines sumus r etsi tamen ille humanus sit. pio uidentiam est
diuinam: l qua humana illa omnia ita disponuntur, ut diuinitus gubernentur: ac essectus diuinain prouidentia ira sequantur. Vndo quemadmodum Philosoplia res saepe materiales ratione quadam vestiunt, quam formalem
die unt; sub eaque subiectas illas res puriori,
re altiori modo considerant: ita nos morem illum , stylumque pontis eis , elli humanum . non debemus nude , di materiali modo considerare , sed vi subest prouidentidi sumere, &ratione issa formali vestitum expendero. Vnde quamquam errores illi possint contingere spectata materiali. N nuda connexione rerum, si tamen paulo altius oculos levemus,
S uti sub prouidentia ordinantis, ae dispoianentis Dei continentur. intueamur , nullus sane error potest obrepere. Cum enim constet ex scripturae, quos attulimus, locis, &traditione Ecelesiae potuincem non posse in controuersijs fidei componendis, di decidendis errare, ad prouidentiam Dei spectat se
uata rerum natura ordinem earum seriemque
disponere i ne qua error, aut vitium po Isit brepere. Ae ut exemplo utar non inepto; quemadmodum ansulae aurea si dis unctae
sunt ,& diuisae , spatia, ae dissolutae temere iacent, di facile colafundi possunt: cum autem nectuntur inter se, ae eopulantur. Ita sibi
cohaerent, ut catena ex iis existat, quae nulla
.i dissolui, dissiparique possiti haud secus illae
conditiones, Et circumstantiae stuli, & moris.s te ipsa, & nuder sumantur descere, di co landi queunt, si autem virtute prouidentiae apprehendantur, di connectantur, seriem, emciunt constantem . & firmam, quae nullo non modo casu turbari, sed ne vi quidem. sumina labefactari, stantique possit. Quam
in rem commemoranda sunt ea, quae articulo
vltimo proximae quaestionis diximus , & apte
opinor Paradigmate confirmatorum in gratia eorroborauimus i quod nune rursim Bl colo sortiter opponimus. Qua enim ratione Deus Sanctos,quos in gratia confirmare vult. inter tot peccandi illecebras, & lenocinia seruat illibatos. N iustos , remouendo occa sones , minuendo cupiditates . N alsis, quos ipse nouit miris, S Meultis, ut ait Augu- sinus. modis agens ne labantur, di pereant eum tamen homines snt, & ex se peccatis obnoxia, hae Deus Pontificem ne erret , dirigit, & a perieulis errandi edi imit, ae inter ea certum . S constantem, cum quid est consi- tuendum, facit auctorem . Perperam itaquOThonias Anglus mentem suam solis humanis rebus cum de auctoritate pontificis agibat, addixit, nee coelestia cogitauit. Nam hoe priuilegium diuinum es, non humanum . Dei beneficio datum . A ah eius gratia prosectnm. Debuit ille, cum is a scribebat vultum tollere humo , ad certum eonuertere, & fines rerum naturales transcendere . Ibi eausas rationesque, reperiret in
diuinae prouidentiae sinu penitus repostas', quibus essectum huius auctoritatis infallibilis
Qtiis vero a sert ad negandum Insallibile hoc priuilegium Thomas , si id euincerent.
inulta sane, quae certa omnino, & indubitata sunt, penitus corruerent. Nam unde conissare potest vera saeramenta a saeerdotibus administrari , cum multa eorum pendeant averitate Sacerdotis, quod humano item more confertur, supponitque baptismum, & collatos ordines , qui ab intentione Minis rorum dependent. De qua si voluerimus dubitare, nihil certum . re constans in Ecclesia reperi tur. Imo non modo de auctoritate Pontiscis . sed etiam de personali dignitate ambigi
poterit. Ecquis enim probare euidenter queat Papam esse vere baptietatum . & ordinatum , di consecratum t cum haec a multis eatiss humano item more agentibus pendeant / Nemo
tamen hae de re dubium mouit, quod sunt quaedam de quibus non licet dubitate: & quae Dei prouidentia non permittat. Imo iis non
obstantibus sunt grauissimi Theologi, quis naulos lingularesque Pontifices veros, ac logitimos esse pontifiees ad fidem pertinere Opinantur. Sin ambigamus de Regum, di Magistratuum iure, & moueamus quisionem
an ex Resio thoro sint nati l an rite institutit An legitime admissi l cum his omnibus spectata natura rerum potuerit error obrepere.
Igitur si ineptus censeretur is , qui ista exactius examinans de Regum iure dubitaret. cum prorsus humana sint i ineptior Iudicetur Thoinas, qui leuissimis illis ductus coniecturis auctoritatis pqntificiae molem Verbo Dei,
228쪽
AE traditione nixam de Iieere eonatus est. Debeat mihi earum consutationemr nam nisi
eonsutassem locum dubitandi feeisset ei, quiaeeiperet. de ad illum e nuerteret, virum
Thomas Anglus , Christianus esset λ quod de
eius baptismo eonstare non possit: nam multi in eum potuerunt desectus . ψitiaquo brepere. Verum haec Omitto, eum haec qu2stio . eis ad eius salutem multum, ad Chrisianam eerte Rempublieam parum videatur interesse. Id tamen non mediocriter condueeret , si ille a scribendo deinceps abstineret.
OVartum obiicitur a Thoma Anglo P
ragr. illo χVll. l Sie. Huiusmodi priuilegium nullum sundamentum habet, vel in sacris Scripturis, vel in Sanctis Patribus ,
Cum enim consuetudo antiquiorum poni,seum fuerit deereta ad alias partes transuehenda maxime si de rebus ficiei tractarenta non nisi in Concipias, vel in consessu Cleri
Romani statuere r sed & ipse Clerus in absentia Romani Pastoris, vel interregno rest curia reddere non distuleriti nihil quod, vel in diuinis libris, vel illustribus Patribus reperitur necessario, vel de more Ecelesiastico potest
intelligi de persona pontificis secreta a suo Clero , sed vi ipso, di per ipse in definiente. JPars prima huius argumenti Omnino falsa est dum negat huiusmodi praerogatiuam scriptura . 8e Patribus niti. Id enim a nobis abunde , opinor, probatum: tanto nitor Iocorum , tanta luce sententiarum, ut Solem e mundo, me iudice, tollat, qui neget. Altera pars examinanda est. IAit decreta pontificum in causis fidei ad alias partes transuehenda
in Coiiciliis, vel Clero Romano statui. J Hoein primis obseurum es. Nam de quibus decretis loquatur non eonstat. Vel enim erant,
quae motu proprio condebat Pontifex, mittebatque r vel erant responsa , quae dabat super controuersias ad se missis ab iis qui alibi e cilia celebrabant. Primi generis vix reperiuntur vlla, nam sere semper pontifices inutitati, S consulti respondebant. Alterius generis quaedani erant sacta Romae , aut eoram Papa , di inde ad alios , qui non mouerant
controuersas mittebantur,quae erant absentis responsa ad controuersas aliorum. Et quia
dem . quae in Cone illis coram habitis fiebant, constat ea in Concilio statutar Quae autem responsa ad alia concilia continebant. etsi ex i)s nonnulla in Conuentu Romae agitata snt. de plerisque non constat in eo eonventu
facta: S quamquam constaret, nil inde contra Papae auctoritatem colligitur . Nam etsi Pontifex clerum congregaret, ac in ea Cougregatione proponeret controuersiain , di ab eo audiret sententias, Ee seeundum eas decerneret, adhuc tamen integram auctoritate inseruilat: nam uti caput, di pastor desiliebat auctoritate propria, Ae a christo communi tar ' omnes ali; ab eius ore intenti ora suspensa tenebant: ac deeretum illud ad decidendam controuersiani expectabant.Nisi sorte Rex eum ad magnum alIquid consultandum consiliarios vocat, de iis auditis, quod e Republica est decernit. subiicit se consiliari rum iudicio. & amittit regiam auctoritatem. Quod autem vult Thomas Anglus, ut omnino pendeat veritas deereti a Ciero Romano , eique tribuatur, salsu in id est, ae ineptum . Nam non tenetur Ponti sex totum
congregare Clarum, sed ex iis. quos velit potest eligere, imo de nullo admisso alios viros doctos aduocare, nam omnium pastor est, de eum iis de eontrouersa agere. Nec illa proprie dependentia est, quae deroget auctorita. iii sed neeessitas quaedam rationabilis iudi- eis humano more procedens, qui omnia per se execui non potest, nee debet: idque ad prouidentiam item spectat, ut hae via examinentur causae, & certum de ijs iudicium stratur. Hine autem non deducitur potiores esse Cleri, aut Concilii partes: nam quod quis instrumentis ad rem conficiendam indi-rat: non idcirco non est rei consectae auctor. In dicat Thomas Anglus: Secretarios quO-que Ponti fieis in definitionis partem venire, quia illorum opera ponti sex utitur ; eaque iridi get ad seribendum , & promulgandum.
Non eo haec dico , quod Secretarios consilia rijs aequare velim , sed ut eorum adhibito ii cessitatis exemplo appareat, quam inepte ex necessitate Thomas ad auctoritate in arguis mentetur. Quemadmodum igitur consuli
tio grauis in re politica etiam si sine Secret rijs persei nequeat,consiliariorum est tamen, ijsque tribuitur, di decretia in secundum id . quod in Concilio statutum est, ad regem perat in et . de resertur, ita in re Ecclesiastica , quamquam pontifex alios adhibeat, & roget, δὲ eonsulati quod iis auditis solemni inore,
ae ex cathedra des niat, non alium , quam pontiscem auctorem nabet. Iam vero assumptum a Thoma Anglo,
nimirum quὁd Romanus Clerus , & Ecclesia ipsa Romana sit definitionis auctor, non Papa, probari certe non potesti cum constet Clerum ipsum , δe Ecclesialia , cuin quid definiendum est, ad Papam, tamquam ad caput recurreret de ab eo decretum expectare. Et quoniam ad Patres , de consuetudinein prouocat, prope est quo refutetur. Nam superioribus quaestionibus cum Patrum, de Conis ciliorum exempla attulimus. mani seste prohauimus eos ad ipsum Pontificem Romanum literas dedisse, non ad Clerum Romanum a neque hunc, sed personam Papae consuluisse. Ae liceri interdusii Sedis , 3e Ecclesia Romanet
meminerint, ita tamen illius mentionem s ciebant, ut sanὰ capitis rationem praecipuam haberent, adeo ut in corpore caput appellarent. Et ut certum aliquid legendum proponam , recognoscat, quae dixi art. quail. a.
ae manvisa huiusce rei eti empla inueniet. Quintum se arguit. l Hoc priuilegio, inquit.
violantiae leges naturae , ac gratiae. Naturae
quonam , de Philosophia, de inductio, de
experientia firmat omnem particularem liciis miliem errori, & falsitati, de peceato sublevictum esse. Gratia quoque docet naturam humanam esse, i e deceptioni, & peccato obnoxiam,& neque ab uno neq;ab altero, nisi actu,
Ed fallibiliter in partieulari exemptam. l Absurde semper ratiocinaturThomas. hie perc
229쪽
quam absurdὰ . Primum enim legem naturae vocat, qua propriὰ est Lex peccati. Nam subiei tum esse hominem salstati, & peccato. I non est, ut ait Augustinus, natura instituti
hominis, sed paena damnati. J Itaque etsi natura sumus Filii irae, tamen id vitii, nolia
naturae essectus est: lex ea peeeati est, auctore Paulo , post peeeatum subiiciens naturam . Deinde id non docti Philosophia, nee rationaturalis , sed Fides. Immo philosophi, &qui ductum rationis sequebantur, aut ignorabant peeeatum Orietinale vi; erant Sapiet res Ethnici aut illud negabant, utὶ Pelagi
o I. & Celestiani, unde utrique naturales vi tutes inducebant, di naturam per se ad honesse operandum valentem ponebant 1 contra quos in Iuliani persona libro aduersus euin eap. 3: Augustinus argumentatur. Dein do
absurdum item est dicerer legem Gratiae do-eere , naturam humanam esse obnoxiam pee-eato , cum hoc lex peeeati nos doceat, non ,
praecise Gratia . quae supponit quidem legem illam , & necessitatem ex ea Gratiae. Immo contra, Gratia docet liberari hominem ab e rore , & peccato per Gratiam Christ. Hae enim, di docemur , di sanam ut , S iustisse mur. Praepostere igitur loquitur Thomas oppostum gratiae tribuendo. Naee enim docet
quomodo nos a peccato, S errore liberemur.
Quod si oratia tribuit cognitionem et ris, di peccati, nam hoc ad fidem pertinet, non
negatim sustineti posse , sed miniis ille tamen hune sensum expressit, & ille minus haeret
Paulo alentii l Per legem cognitio peccati.JQuae lex seripta erat Moysi, non gratiae . Pergit colligere Thomas Angliis . I Hi .eto Theologi volunt Papas regula generali
incertis articulis esse is errore exfmptos. 4hoe absurdum est: nam qui aliquem n certis tantum casibus ab errore eximunt, non s ciunt tontra Regulam generalem: nee enim hac docet, ut homo in omnibus prorsus e
reti: nee iubet, aut dictat semper homines erfrater sed erroribus esse obnoxiosi atque adeo di interdum errare: quod satis est ad tegulam generalem. Ille confudit Regulam generalem cum errore generali, & putauit perinde est e teneri regula generali. x generaliter in Omnibus errare: cum aliud sit Regula generalis. ut nemo sit, qui exemptus sit ab errore, aliud in vi omnis, qui non est exemptus ab hac regu-Ia, generaliter & in omnibus erret. Sane Da uid eum dixit, somnis homo mendax.I G neralem regu Iam proposuit,qiis personas omnes teneret, sed non dixit Omnem semper mendacem. Vnde Iacobus capit. 3. epistola
suae Canonicae, perinde ac illud Dauidis diactum exponeret IIn multis inquit ossendimus omnes. J Non in omnibus, nec enim gener sis regula comprehendit omnes actus hominum , sed omnes homines. Hinc apparet Ubii essicere arguendo Anglum t Theologos liberantes Papam in certis articulis G errore contra hanc regulam facerei nam hi Theologi non dicunt numquam errare, aut numquam peccare: nam homo est, qui utrumque
Uriel & interdum agit: sed Papam in certis casibus, nimirum eum definit e trouersias fidei. non errare:idque ex priuilegio gra tiae a Deo tui, in Ponti sex est, eoncesso. Nec multum damus Ponticiei, tiam & glo id
etiam damus, ut Interdum non erret ι' nee peeeet. cym Ponti sex non sit, nee opinor suia tutus sit. Immo id damus velit nolit, si futurus sit Pontifex, in eo quod ex eathedra definiat , minime erraturum.
Quod autem addit i ExemptIonem ab
errore di mei liorem esse exemptione a pecearii. J Eetpositione, di castigatione indiaetinam si loquatur de errore proprio, hoe est I dicio salso intellectus. quo quis tenetur cum peceat, & quo sensu dixit Ariso teles i Omnis peceans est ignorans I pati passu error &peccatum procedit: sn autem loquatur de serrore proprio hoe est Iudicio salso intellectus, ei rea veritatem doctrinae, salsum omnino est quod ait. s Dissicilius eximi homines ab errore, quam peeeator I eum saepὰ videamus inultos, qui sapientissimi sunt. &optimam doctrinam tradunt, magnos pe eatores esset quin Reum in eorrupta fido praui mores plerumque consstunt. Sane Pharisei bene docebant , & male vivebant . Facilius errores intelleetias, quam vitia voluntatis vitantur, citius multo scientiae discuntur , qu m virtutes comparantur . Dicunt ergo Theologi cum quibus ego sentio i Papam , di hominem , A peccatorem esse: ac vi; hominem, errare interdum . S 4-pe peccare non dubitamus r nam qui homo
est nihil ab eo humili alienum putamus. Sed
dicimus tamen I Eum in certis euentibus, via delicet cum causas fidei tractat, I iudieat pre munere suo , easque tamquam Pontistae
decidit ex Cathedra, nec errare, nec errat
posse, J Idque ex priuilegio a Christo conces-1o : quod exemplo eontirmatorum in gratia hominum suademus, eaque ratione, qua istos peceato etiam priuatos, illos non via priuatos . sed utὲ Pontifices . ab errore liberos esse assirmamus. Vnum inter alia a Blacolo diei a serre non possit n. l Hoc priuilegium eis Ocontra leges gratia: I cum illud singulari gratia, R Beneficio Dei illud accipiat Pontifex . An erit contra leges gratia, quod ipsum gratia est Sed Blacolus inepte leges in gratia nouit, eamque legibus addixit: cum graiatia s quod liberum sit Dei. I gratuitum.donum a legum vinculis liberetur. Quin immo si alligetur vinculis gratia esse desinet.
Sextum argumentum format ex erroribus Pon iseum: quos errasse contentiitr nec exeusationes adimit; sed omne effugium prae- eluditi atque adeo eos inter se diserepare , ac alios alijs discrepando, eontradixisse amrmat . Et eamdem statuit Persoliavi Papae Haeresim promulgare poste . 1 Hac ratiouo argumentantur Heter Oxi, ex quo nouita- res haereticas In Eeelesiam inuexerunt. Vilapparet ex disceptationibus cum ijs Caieta iani, Turrecrematae, Petronii, Bellarmini, Bos
sensis, Cani, Valentiae, Maldonati, Casiliij. Salararia, Agidia, Becani, Suarii, Celotia .
Dauenportis, apud quos eadem momenta argumentorum ponuntur, & aut integre, aut ex parte confutantur. Quatuor assero, qui exinissime errores eos, qui Pontificibus aiasignantur enumerant, di excusant, Osium contra Brentium. Bellarminum lib. q. de
summo Pontidice. Albertum Pighium lib. Ecclesiast. Hierarch. cap. 8. N Canum de to eis , lib. 6. adeo ut Bec aus, & Suarea He
230쪽
terodoxis eos sibi opponentibus ex instituto respondere noluerint,quid ab de ab iis auctoribus esset satisfactum. Et vero quoniama homas Anglus obiter tantum, de quas Caianis e Nilo Errantes Pontifices commemorat, volo eum suis insequi vestigiis, de uno obiecto suario, ceu toto Nilo obrueret quod ab
eo dictum est, a me sibi Thomas responsum
putet. Nam eam prius apud me responsionem formaueram . Igitur suarius tomo Desensio nis contra Regem Angliae, lib. I. cap. s. numer. I . si e . s Maxime obiicere solent Hae retici lapsus quosdam , de errata aliquorum Pontificum Romanorum , vel in personis e
ritin, vel in doctrina . 3 Hoc agit in suo Pa rag. II. Thomas Anglus. Respondet obie ctioni Suarius. I Recepta distinctio pre oculi habenda est de Pontifice, vel eredente , ut est priuata persona , vel docente, ut Pontifex est. Ad illum enim posteriore modo specta tum dicimus pertinere Christi promissionem: nam hoe modo est petra, a cuius fritillato pendet in suo genere firmitas Ecelesiae . Hoeautem modo nullum vestigi ii in haeresis omn-dunt Haereti ei in tota Summorum Pontis cum successione . J Et postia. s Gratia uitan di controuersiana Deiler damus non esse necessarium promissionem Christi ad personam
Pontificis, ut est unus ex priuatis eredentibus extendere . 3 Pergit num. 16. lix erroribus , qui Pontificibus tribuuntur. breuiter dicimus , aliud esse loqui de Decretis Dontificum , quatenus per ea aliquid definiunt, vel approbant tamquam eredendum , vel ob se uandum ab uniuersa Ecelesiar aliud de priuatis sententiis . opinionibus , aut rationibus Ponti fleum. In praesenti enim de prioribus Decretis tractamus , di in eis nullum salsum
dogma inuenitur, quod per modum definitionis ab iis traditum sit, de Ecclesiae ad credendum propositu in , vi sacile intelliget qui- cuinque legerit ea, quae auctores allegati id est, Bellarminus 3e Osius ) de Canus lib. 6. de
loeis cap. 3. & 8. latius prosequuntur. In priuatis autem sententiis , R Opinionibus , vel etiam in rationibus, quibus interdum utuntur, sicut non oportet esse fidei certitudinem ita neque in fallibilem veritatem . J Haec suarius t eui subscribo . Ut autem constet quando pontifex loquatur ex Cathedrat Eiusque Dreret a vim illam irrefragabilis auctoritatis obtineant, certam rationem iudieandi, de formulam decernendi, Ad solemnitatem promulgandi eti cogitaruntPontifices, ne quis definitionum pondus, aut ignoraret, aut O gnitum eluderet. Ecquis autem hic modus sit superiori tractam ad sectionem s. Flatu 9. indicauimus ex Vas auior cuius locum, qui nitidus , de illustris est, afferre volo, de duos hos principes nostrae aetatis Theologos mea sententiae patronos adhibere. Vasquius ergo
tomo a. in I. I. D. Thomae, disput. Is . capit. a. num. 13. Obseruant Pontifices Sum
mi in Curia Romana, ut nondum intelliganatur locuti de sede Petri tamquam ludices, &Pontifices in legibus, & Canonibus serendis, etiamsi eos imprimi faciant, donec ad vallias Basilicae principis Apostolorum de vrbo Cancellariae Apostolicae de in acie Campi Fl rae solemniter publicentur, di exemplar unum T .XII. legis in Columna Illius empLA: aliud ad ualia uas D. Petri per aliquantulum temporis aff-gatur . I Quod autem hoc modo prolatae, ac proposiae Bullae infallibilem auctoritatem habeant ibidem satetur Vasqueκ expendens Constitutiones Pii U. Et Gregorii XIII. con tra propositiones Michaelis Baij. Quod attinet quaestionem, An Papa possit Haeresim ineurrere . de ob eam deponi enon est meum hoe loeo ventilare . De ea consuendi auctores proxime citati. Illud maneat, uteiimque res se habeat, non poste Ponti fieem solenni more, ae ex Cathedra docere Haeresim , nec eam promulgare . quod ausus
est Thomas Anolus dicere . Qui error nam mihi constat esse errorem cuiusmodi se &ua Censura assiciendus, suo prosime loco oeebimus. Nunc enim id tantum agimus,
ut obiecta Thomae Angli nullius momenti es
sus sentensium de auctoritate Ponti eis a nobis traditam , eaque
expendisur. ACriter, ae vehementer insectantur Hele-rodoxi propositam. At expositam hactenus doctrinam. Solent enim , uti animi impotentes, Et linguae intemperantes, aduersus hanc sententiam laxare stenos petulantiae , &omne maledictorum genus effundere:& quod
ratione eonvincere ne ueunt conuiciis volunt
Obruere . Doleo satia, doleo, quod vir Catholicus Thomas Anglus eorum insistens vestigia, eadem uti maluerit linguae procacitate, quam re serio expensa Iudicium fidei accommodare saum , de recte calculum ponere i vel
saltem inodeste a Catholiea sie cie illa iudi
eo J sententia discrepate . Verum enim verotain longe abest a vero, ut non contentus e rare, veram, puramque doctrinam diris deumueat. N petulanti lingua proseindat adeo ut vix Heterodoxtim inuenias, qui vehementius in illam , 5: procaeitis inuehatur . Miror sane hominem minime disertum, in dicendo ieiunum, praeter more in repente exuberasci, de ax aggeratione verborum ad audaces hyperboles excurrisse. Et quamquam eloquens ob aridum , 3e implexum stylum esse non possit, id tamen maledicendo assecutus, ut loquen. tiae plurimum habuisse videretur . Legat, qui volet Paragraphuin a a. a medio ad finem , α mirabitur intemperantem hominis orati
Igitur sententiam , quae tribuit Concilio , vel Duae irrefragabilem , di in fallibilem ει Amatu assissentis Spiritus sancti auctoritatem, quae maxime Catholica est, uti hactenus demonstrauimus, detestatur, tamquam haereticam, de Archihaeretieam, At omni atro
cissimo crimine pera iciosiorem. Rationem autem assere, quod i Clarum, inquit, est, eo ipso Theologiam eam docentem subijcere t tam Ecclesiam cuilibet errori pro fide sufe;-piendo, quem Concilium, vel Dapa modo il-