장음표시 사용
261쪽
De infallib. auctorit. Rom.Pontificis. 24 I
tem debitum reddere. Vtraque est ealumis
primam restitit ipsemet Gregor Ius ep. . ad Boni iacium toni. 3. p.p. pag. 332. vhi seri Presbyteros quos ibidem reperissi, si incogniti suerint . iii illi a quibus fuerint ordina ri, & dubium est eos Episcopos fuisse,an non,
qui eos ordinauerint consterentur. I Quod omnino est diuersum in hoe enim casu etiam
pueri sunt haptia di sub conditione . Quod attinet ad seeundam; in epistola
quarta ad Bonifacium. Respondetur primo eum Glossa in eapit. Puto quia . 3 2.quaest. 3.& ibidem quaest. . capitulo Quod proposui si loeum esse saltatuna. Secundo, loqui desponsa, quae ob infirmitatem superuenien-Lem ante matri mouium dimitti potest. Tetati . nomine infirmitatis intelligi impotentiam eum uxore ereundi, quando videlicet ita est arcta vi l vito nequeat aperiri, tunc enim licet allam dueere. vii ego Matriti vidi. Haec item solutio adhibetur a Glossa cap. de Libellis dist. α1. quod autem iubetur vito, ut ei opem strat ad pietatem reserti de-het , nam pietas suadet eam non deserri,quae nihil peecauit. Illud sateor hae particula videri aliam infirmitatem sanificari, non actitudinem, quia haee potest esse respectuvntiis viri, di non respectu alterius, cui potest illa nubere . At cessare ratio illius infirmitatis , s arctitudo infirmitas dieenda est, nec enim puto proprie dici posse infirmit tem . utcumque sit, illa infirmitas debet esse talis,que inducat impotentiam , & ob id irritum reddat matrimonium , unde eonstat s rutici ad argumentum . Luthero tamen pla-
eust teste Coeliseo in Septicipite ea p. de Mais trimonio , quamlibet infirmitatem uxoris satis esse ad relinquendam uxorem, R alia nosceminam substituendam , & ne deesset , ancillam poste vocari, & submitti. Eant Magis de burgenses, o Lutherum reprehendant.
Αduertendum hie est hane epistola Cregorii III. ad Bonifacium tribui solere Cregorio I Magno ad Augusinum Epi sempum Anglieanorum . sed ea non est Cresto rii I. sed III. ciuamquam in nonnullis exemia plaribus irrepletit nomen Gregoris, & Auguis Q in , & pro eadem habeatur. Quod attinet ad Nicolaum I. opponunt et , existimasse baptisma in nomine Christi collatum validum esse, ita resertur de eonfricratione dis . q. car, a quodam Iudaeo i hoe putem contradicit Luangelio,& Ecclesiae, &decretis Pelagii, & Zaehariae Papae, qui contrarium definiunt, ut patet ex can. in syn Odo eiusdem distinctionis Nec potest responderi tempore Nieolai
adhue eontrarium non suisse definitum, nam in Concilio Anglieano confirmato a Zacharia iam id definitum fuerat, vi eonstat ex radem is nodo relata illa distinct. 4. ean. in synodo Imo, de contradicit pelagio In ean. si te vera ubi decernit non baptismum in nomine D ni ini. N requiri inuocationem Trinitatis. Tribus modis huie argumento respondetur, primo , dicendo Nicolaum priuato sensu locutum , non eanonico, λ publieo Pontificis, At ita respondet Bellar minus ii, cap. Ir. N Suarea disp. ai. sect. 3. ad finem S vasqueet disp. 1 3. cap. q. Duin. r8. Idque
probant ex eo quod caput quaestionis erat virum baptismus a Iudaeo , de infideli mini
stratus verus esset, non autem utrum esset,
verus baptismus sub hae, vel illa forma, quod obiter definiuit Nicolaus. Vnde hoe secuniadum non dixit utὶ Ponti sex . sed utὶ Doctor
priuatus ex quadam abundantia.
Haec solutio mihi non satisfacit, quIa
Nicolaus utrumque dixit principaliter. I movi quaestioni responderet .sus est illa rationea forma saeramenti petita recurrendo ad illam vi quaestionem resolueret, quod non est obiter dicere , ratio enim,quae assertur fundata in forma baptismi capitalis est. Praeterea non possumus distinguere in eodem decreto Papae ad decidendam quastionem prolato
duas partes, unam, in qua Pontifex vlὲ ptiuatus Doctor loquatur, alteram in qua loquatur ut ἰ Ponti sex. Tandem quia Pontifex definiuit baptismum illum esse verum sub sorma vera, ' hane statuit esse in nomine Iesu Christi, hoe autem ad doctrinam spectat, de ad Pontificem pertinet. Non enim erat quae
nici ex parte Ministri baptirantis e sim quili het minister ad baptismum sufficiat dum m
do sermam legitima seruet eum intentione, Voluit autem Nicolaus ut in nomine Iesu Christi susteiens Mima haberetur. Seeundo respondetur eum Marsilio in
spensatione , Rreuelatione in eo ea se des nisse Nieolaum illuni haptismum validam formam habuisse . Hanc tamen responsonem impugnat Henrique a lib, a. de baptism. cap. I .& Vasque E ea v. q. n. 1 . Est quippe libera Ed sine fundamento, praeterea non Quuit disseultatem , quia si illa latina ex se
non erat per se valIda uon potuit ex reuela tione valorem accipere.
Tertio dicitur Nieolatim in eo sensu loquutum, quo loci Actuum Apostolorum,quorum sensiis est in nomine Iesu Christi . idest sub ea forma,quam Chrisus instituerat, idest in nomine Patris. R Filii, & spiritus Sancti vel in eo sensu ut loco personaeFilh ponere tutnomen Iesu Christi, facta semper mentioneis
triuin Personarum . Haec responso bona ests tamen est vera, remouet enim errorem a Pontisce, eamque id ei reo Suarea sect. q. n. a piam, & probabilem voeat, eam tamen resutat Vasque a d sp. I 3. cap. 4. num. 27. 3e praeostringit sua rea tacito nomine. Verum quidem est Suarer dixisse responsionem esse non nihil eoactam , Ν quidem est inepta, nam ut optime arguit Vasque et , Nicolau distin guit duos modos baptirandi, unum in Inu eatione Trinitatis , alterum in Inuoeatione solius Christi , de dieit eum Ambr. valere, qua distinctio loeum non haberet si in lalma habente nomen Christi includeretur inuoeatio Personarum . Deinde quia Nieolaus sci
eutus est sensum Ambrosii , qui de solius
Christi mentione loquItur tamquam vi ius
dumtaxat Personae . Pret terea multi sunt Auctores, qui tenent in Actibus Apostolorum de Baptismo in solo Christi nomine eollato agi, 3e putant eo tempore lieitum D Isse pio qiti a se utentiae itat Vasque et, Ambrosium, & Ma- pistrum,& Adrianum , di Bedam , di Ugonein de Sancto Victore ,& fuit sententia Antiquorum scholasticorum , duce D. Thom. H l, quaest.
262쪽
quaestiss. art. s. ad i. Hos autem inritatus est Nicolaus . Vnde non potuit e modo exaplic ari , quo vult tertia solutio . Quarto . Respondetur Nicolaum se sisse Baptismum a Iudaeo collatum in nomine Christi validum esse, nee ob id posse
erroris conuinei sensit enim illum, qui baptietat in nomine Iesu Christi sume Ienter exprimete Trinitatem , quia etim Iesus Christuasit Deus. & homo , uti homo incarnatus est de Spiritu Sancto, & vel Christus unctus est diuinitate Patre, ac proinde exprimit omnes personas, unde seruo in Actibus Apostolorum poni in nomine Iesu Christi, quamuis aliquando ponatur nonien Iesu, semper
enim intelligitor unctus a Patre, fle formatus spiritu Sancto . & hoe sensu imquit ut Nicolaus. quidquid sie de loco An brosii, & Bet nardi, qui signifieaiit in nomine Spiritus sancti. & Dei di erueis eollatum ba. ptismum valete , nam de his formis non imquitur Nicolaus. videndum tamen est vitom haec responso tuta sit. Bellarminus ait sententiam te. nentem valere baptismum in nomine Christi post illa tempora Apostolorum esse salsamisition haereti eam, ita diserte lib. 4. cap. I a. q. respondeo Nicolaum . Cum Milarmino senistit Henrique a lib. a. cap. Io. & ambo Iuunt argumenta opposita. eiusdem sententii est Cano lib. s. eap. 8. Suarer consentit disput. et t. sect., ad finent, ubi vocat mimis prob bilem . Vasquer,& si veram dieat oppostram, non damnat tamen Nieolai sententiam .
Ultima solutio nititur ratione Cani,qua probabilem reddit sententiam Nieoles . Cia seruat en Im Nicolaum responsum illud Buugaris dedisse, apud quos praedicabatur Euam gelium , & quorum Ecclesia primitiva tune
erat. Vnde sicut in primitiua Ecclesia. tempore Apostolotum valuit Baptismus collatos
in non line Iesu Christi per partieularem di.
spensationem, qudi est communis veterum
Theologorum sententia , ita etiam iudieauit Nicolaus valiturum respectu primitiuae Ec. etesiae Bulgarorum ti quidem Clossa in eap. Α quodam sic alti I Dico quod non debee quis baptietati in nomine Christi. si tamen hami retur , valet haptismus. I Quare cum ita iudicet, & aduertentia Cani non impro- habilem reddat Nicolai sententiam , videtur posse sustineri sine nota erioris Nieolai decre- tu in dieentis baptismum in eo easu validum esse in nomine Christi collatum . illo tempore,quo durabat inter Bulgaros noua Ecclesia
Ex quo non sequitur baptismum sub illa sorma validum esse per se, sed tantum per dispensationem in eo casu valuisse. Et .li non
sequitur ex eo quod tempore Apostolorum
ille Baptismus valuit; postea item in Ecclesia
valuisse , ita etiam ex casu Nieolai. non est inserendum in aliis casibus esse valiturum. Hoc modo soluuntur omnia argumen ta allata contra Nieolaum ex Decretis Dela
gii ean. Multi de consecrat. dist. s. 1 Zaelia. ris can. in synodo ibidem , & ex Concilio Anglieano ab eodem Zacharia citato & a
probato. ubi exigitur expressio totius Trinitatis. Nam hi omnes loquuntur more vulgari, R de iure ordinario, non autem in casu posito a Nicolao in primitiua Ecclesia Bulgarorum. vhi licitat, sient in ActIs Am stolorum lieuit dispensatio Dei, saltem non
videtur haere solutio reprobanda. Quod attinee ad Sthephanum: UI. verὰ VII. praemittenda in historia . Formosus com Episeopus esset Portu ensis proscriptus es degradatus suit a Ioanne VIII. coactus ii
rate senumquam Episcopatum repetitum .
Marimus Papa suecessor Ioannis reuorauit Formossim , & absoluit . qui Marino mortuo Messit. Post Formosum Pontificatum obistinuit Stephanus VII. vulgo VI. He Omnia Formosi acta rescidit, R eorpus defuncti exis humauit, di Ponti fiet s exutum insgnibus tribus amputatis digitis in Tyberim proiecit, & ordinatos ab eo reordinauit. & habito ea de re Romae C eilio a se Decreta eo firmauit. Postea Romanus successor Stephani , N Ioannes Nonus qui Theodoro viginti tantum dierum Papae sueeessit acta Formosi approbarunt, di stephant irritarunt, imo Ioannes semel in Romano Concilio , ct it rum in Rauennate conciliabulum factum a Stephano proscripsit. superueniens Sergius Tertius Stephani defensor condemnauit m
ω Formosum & Acta ipsus. & ordinatos ab ipso de nouo consecrauit. Post Sergium tempestas quieuit. Ex his apparea aliquos
ex his errasse. Bellarminus lib. q. cap, II. concedit Stephanum , di sergium errase, sed errorem notat fuisse in rebus facti, qua rati ne Pontifices, inquit , errare pollunt, Sed hie etiam inuoluitur error iuris. Nam reor diuare ordinatos a Formoso, qui vere Pomtifex , & Episcopus erat, non potuit fieri sine errore iuris. Huiecbiectioni . qui grauis est. Re
spondent communiter Doctores nostri cum Bellarmino neutrum pontificem errasse tria doctrina. qui nullum ediderunt meretum. atqrie adeo non errarunt docendo prauam
doctrinam . sed contra est , quod Ioannes Nonus in legitimo Concilio iussit eombuti acta conciliabuli Romani , qua praesente Stephano Decreta suerant; Ergo iam erant Deis
Respondeo igitur illa omnia facta es
odio , S mala voluntate . non ex errore intellectus, sciebant Stephanus, S sergius For . mosum ad minus fuisse verum Episcopum ae proinde ordines ab eo collatos validos esse sed tanto, in eum odio astuabant, ut eos ira& radies trans ueros egerit. Nee Id mira dum est, iis Pontificibus, eum ea tempor ae alamitosissima suerint. Vnde uterque Ponti se x Stephanus . & Sergius inutiores . &intrus, grastatores in eorum vita a Seripto. rihus appellantur, erantque potius Ponti sisces tolerati. quam legitime electi, quamis quam post intrusionem veri Pontifices surarint, di ab Aeetes a approbati . Quamuis etiam diei possit hos duos Pontifices excae catos passione sibi persuasite Formosum, nec verum Episcopum, nee Pontificem fuisse, ex ,
vitaque autem solutione conssat eos mala potius voluntate,quam errore doctrinae labo. raste.
sequItur horrendum Illud erimen, cuius
arguitur a Magde burgens bus centuria Io. cap. 6. columna as . Ioannes P III. vel x IV.
quem aiunt ingenti sacrilegio iussisse bapti- rari
263쪽
Σati eampanas . Legerunt nimirum in Euan. gelio baptismosvreeorum , & calicum, &transtulerunt illum baptismum ad eampanas Si hoe modo hapti Eatas volunt, non erat sacramentum ille baptismus . Vteumque sit. desuerunt verba formi , sine, qua non est haptismus . Benedicuntur quidem campanarci aqua lustrali aspoguntur, sicut vectes , &vasa sacra , sed minime baptIrantur, nisi velint Magdeburgenses eampanas esse cathecumenas ante baptismum , imo N eontrahere originale meeatum a quo per baptismum liberari debuissent . Sed Magde burgenses,
quia sonare viderunt campanas, loqui putarunt, & eonsequenter rationales creaturas esse. Hac ratione tenentur dicere, & Asinos haptizandos esse, quia rudentes vocem emitistunt . Illud saltem habemus, seeliciores esse apud nos campanas , quam infantes apud Anabant istas qui non baptirant insantes . Quid est hoe nisi despere Magde burgenses,&vt verius dicam insanire λ Setio respondent
Barcinius Bellarminus, Binius, ego cum
his haereti eis ludo. R delicias saeto .
luestro II. Magde burgenses , eenturiar . cap. xo. & Tilmanus Hest, usus lib. I. de Ecclesia eap. s. opponunt suisse Magum , &Necromanticum . Huius fabulat Architectus fuit Benno,qui se Cardinalem, & Αrehiepiscopum nominauit, di in Sehismate Galerum purpureum obtinuit, R vixit tempore Cregorij di Hentiet IV. Imperatoris schismatici , tesse Papirio Massono . eamque refert Naretinus Dolonus in Chronico . unde Mag-deburgenses hauserunt, aiuntque Sylvesrum pro Pontificatu obtinendo in templo sanctae Crueis in Hierosolymis animam suam Doemonio pepigisse , qua propter ibidem suisse
postea a Diabolo laceratum . si autem Ne eromantieus suit, Diabolum coluit, & haereticus extitit. Respondet Bellarminus commentum hoc esse. nemo enim praeter Benonem hane
his oriam tradidit, quae resutatur illo Epitaphio , quod legitur in eius sepuletito apud sancti in Ioannem Lateranensem, qnod assertBinius in vita Gregorii tom. 3. Conci l. p. I. Haec enim sunebris eius Laudatio sui t& composita dieitur a Sergio IV. Occasionem sa-hulae dedit peritia Geometriae , qua valuit, te ne Bellarmino , de qua etiam libros scripsi. Fuit etiam doctus Astrologiae & Philosophiae, uti narrat Ditinarus. In fallet enim seculo , quo nullum deterius post Christum videtur suisse, perinde habebatur esse Philosophum& Mathemati eum . Vnde ille Benno imp nor, Gregorii Septimi praedecessores Magiae accusat. Addo ex meo occasionem dedisso fabulet , quod sylvester opera Othonis III. teste Aymonio Ponti fieatum obtinuit, quem
sibi magnopere conelli arat dono mirabilis Horologii Magdeburgi dato, quod ingenio
planὰ Dedatro eomposuit, quod narrat Dit-marus. Opus hoc igitur propter nouitatem visum est vulgo Magi eum, & interuentu Diaboli inuentum & constructum . Id maneat Sylvestrum , quamuis ante Ponti fieatum clim priuatus, de Gilbertus erat, vitiis abundasset, eumdem postquam Pontifex factus filii, & Sylvester dictu eum illo nouo nomine singulare virtutis specimen praehuisse.
Gregorius . Alexander IIL CApstinus III. In Mentius III a caltim mys
mindicantur . Nullus Ponti se Is nomen magis ex crantur Haereti ei, quam Cregorii l Il.
illum omnibus probiis onerant , dicterissim petunt, calumniis Onerant, Magnum Necromanticum , seditiosum , simoniacum , adulterum , ae demum Haereticum vocant,
uti videte est apud Magdeburgenses centuria
II. cap. vo. eumque non Cregorium, quo uti
Ponti sex. nee Hildebrandum, quo viὶ priuatus usus est , nomine appellant, sed Hellebrant, quod germanice t titionem Inferni Isonat, impudenter vocant. Praeter alia con-
Dieia in eum taetata ab Heshulio. At Bibliandro. Hauserunt hae ex Benone Schismalleo eius temporis Cardinali, electo a Clemente Tertio Antipapa: euius omnino subleua , &suspecta est Fides editi se hismatico Imperatori , & Pseudo Papae adhaeserit. Ex vita Gregorii, ει Encomio facto in electione ii lius quod habet ut tomo 3. Concis. ante eius epistolas , & ex omnium fere eius aetatis auia illorum testimonio consat, Gregotium Virum sanctissimum, di eruditissimum fuisseis .imo & multis miraculis vivum , & mortuum claruisse . Multus est in hoc Pontifice uindi
eando Bellar minus lib. q. cap. I 3. Batonius, di alii cum Binio 3. tom. Concit. pari. a. qui eum ab omnibus notis liberant. Ego tantum ab haeres , quana ei assingunt vindieare volo : hoe enim est nostri Instituti. Imponitur et haresis Berengarii qui negauit realem Christi praesentiam in Luehari stia, quae toties ab Ecclesia reprobata: & ab eodem auctore recantata suit. Quam hoc siesalsum patet ex eodem Gregorio, qui anteis Pontis eatum hanc haeresim damnauit , &Leone IX.& N Nicolao II. qui eam lena prosi
eripserant semper communicauit. & in Con-eil. Turonensi semel Legatus, & iterum in Romano Pontifex conde m nauit, uti assirmat
Guilmundus lib. 3. de Eucharistia, qui item narrat in Romano Concilio sub Nicolao
Ponti see Gregorium priuatum cum caeteris. congregatis illam haeresim anathematirasse . Itaque ista ealumnia nullam habet speetem probabilitatis. Cum praesertim constet eum anno s. Ponti fieatus sui damnasse per sententiam Berengarium . quam citat ad Verbum aldensis tomo x. de Sacramentis cap. 43.
Extant apud Binium Acta Coneilii Romani
celebratum praesente Gregorio anno I 9. In quo agitur causa Berengarii, & hie conuiniscitur , & abiurat, Be sub anathamate prohibetur pestiferam illam doctrinam deinceps
Aliud est irrefragabile huiuste veritatis argumentum. nempὰ Gregorii Epistola 4 , lib. r. ad Mathildi m data de Eucharistia Sa
eramento, ubi apertissime cum Ambroso. Gregorio Magno, & Chrysostomo veritatem
corporis, & sanguinis Christi eonfitetur. Vbiti h , inter
264쪽
Inter alia ista sunt verba . t pro nobis Iterum con um haeretico ad alias nuptias transire. in his mysteriis immolatur . eius quippe ihi quod est contra Concilium Tridentini,h, ses. corpus sumitu , eius earo In populi saluteis et . ean. s. vhi sic. l si quis dixerit prope e
partitur , eius sanguis non iam in manus inis haeres m . aut molestam e habitationem. aut
stilium, sed in ora fideliam funditur . Hi ne assectatam absentiam a coniuge, dishlui pos ergo pensemus quale sit pro nobis laetifi- se matrimonium, anathema iis .i Hoe ip-eium . quod pro absolutione nostra passim sum docuerat Innocentius Tertius e. Quantonem Unigeniti semper imitatur. J de Diuortiis. Sensi ila autem ita Caelcirinum Ale, andro Tertio duo obiiciuntur, prI- amrmat Riphon sus a Castro lib. s. de Matre ianum alienum esse a lege, ct consuetudino sibi eap. 4. & fateriar Bella inus cap. 1 Christiana, ve ni testimonio exigantur plu- A lieet hodie in Decretalibus reperiaturres testes , quam tres, di praecerisse sub poena iste Canon: Risse tamen in antiquis ambo hi ex eo municationis , ne quis rescindat, quae auctores , & Henriqueet ammant. Nee posse testamenta eum tribus tantum testibus fiunt, Caelestinum ah haeres exeusati assirmat idem hoe autem contradicit practi eae totius Othis castro ei latus. Christiani, in quo testamenta, septem adhi- Respondetur, coneedendo ita definitum bitis tectibus, fieri solent. Hoe autem deere- esse a Tridentino, di contrarium haereticumuit Ase,ander cap.Cum esses de Testamentis. ese. sed tamen negandom haereticum fui Secundum eontra suos predecessotes statuisse Caelestinum , quia id temporis nihil erat ea matrimonium ratum, non posse dirimi per de te definitum ille enim antiquior est Innm aliud matrimonium, cum omnes alis sense- centio, qui et laeeessit. Praeterea Ceae Iest in rint dirimi posse . Apparet hoc in eap. Licet. hoc sensit tamquam priuatus Doctor, non de sponsa duorum. Vbi Alexander contradi. docuit uti Portifex uniuersaliat excusat ta cit Caelestino . men Henri quia Calest in D in tribus modis l. Respondetur primum non esse errorem: II. de Mat imon. cap. s. verba Neririqueae potuit enim Alexander, ut; Princeps in statu sunt . t Primo, ut prius non esset matrimo Eceles e temporali legem illam condere , . nium per verba ab suta de pti lenti, sed sponis Qiiod ita eonducere ad suam Rempublicam salia, qua per seeundum matrimonium con- iudieabat. Non tamen idcirco damnabat ianimatum soluta sunt, vel secundd. vico communem consuetudinem aliis in Regnis , suetudo. quae id eo tempore permittebat, ex S Pro uinetis, quae ius commune sequebantur, cusauerit ignorantes a culpa, di poenar atque eui nihil sua costitutione detraxit. Quemad- ita coniugatos e se relinquendos in sua bona modum neque Reges alia matriss suis legibus fide, quod significat Couar. x. pari. s. 3. n. s. derogant communi iuri, quod in aliis Re- Vel tertio hic pontifex agit in priuato casu.gnis Oh seruatur , ct hae est Canon inarum, in quo ipse, aut Episcopos ex taeita ipsius interpretatio, R Bellarmini. Addo Alexam commissione dissolo te matrimonium primum drum recte dixisse illum morem ea igendi ratum, quod licuit, ut permaneret in seeu oseptem tenes in testamentis , ita ut sne illis consummato. I Et vero haee est idonea soluistestamentum non valeat, ese nimis rigidum tio .s dicamus Coelestinum loqui de matriisti violentum, nee haberi in facetis Scripturis, Inonici rato , cui sueeesse consummatum. . nee praeeipi lege diuina. Imo illi visum non Tune enim accedente dispensatione Papae. est esse conforme rectae rationi obligare lim valet hoc postremum . Hoc enim probabile mines ad certum illum testium numerum . & este amrmant multi Doctores apud sancheae ultimas voluntates ad eas angustas redigere, lib. a. de Matrim. disp. 1 . num. a. iuxta id, quae tum maximὰ liberae esse debent. quod ait Alexander III. cap. Licet de sponsa Ad secundum respondetur, tion quotles duorum. I Aliquando ita fuisse a praedecesso- Ponti fiees . aut seribunt, aut loquuntur ora- tihus suis iudicatum . t & glos cap. Ex pu- eula scindete, nee ex Cathedra loqui.led suos Hie .de eonuersat olup.in fine, di Hostienis interdum sensus more Doctorum exponere. sis super verbo . consuir matum , S cap. Fi-Itaque concedimus Alexandrum recte desis nati, de sponsa ductum. Imo Couar. q. De
Diser Ceelestinum autem locutum more Do- cretas. a. par. eap. 7. S. 3. num. s. scribit an
ctoris priuati, nee illud Dreretum feeit antis te illud eap Licet. I Praeferri posterius matri avo definientis, ct Melesam obligandi. uti monium eo ni unimatum priori rator a quam enim Prophetae non semper diuino spiritu sententia in verisimilem dicit Sanchea nu. 4. amabantur, sed opinio disputantis. & quid unde apparet concordia duorum Pontifi- sentiret aperientis, nec semper prophetabant. eum. Nam Alexander agit de matrimonii ita nee Pontilices semper habent assistentiam dissolutione se eundum se eitra dispensatio- spiritus Sancti, nee est necesse, ut quidquid nem . Caele linus vero de matrimonio inter
die uni definientium more decernant,fle tam- ueniente dispensatione. quam Deus ἡ Machina loquantur. Doctores Innocenti, Tertii magnus error videtur interdum ahunt, non Pontifices, nam quando fuisse sentientis legem veterem non esse abro- Pontificio more decernunt, Sex Cathedra , galain , sed hodie vigere , ac debere Obser- loquunt ut , habent fgna quaedam manifesta, uari, quod patet, quia in eam Per venerabi-
unde hoe appareat, nempe quando Bullas Iem, qui si ij sint legitimi. l sane, inquit ,
fuas assigunt in valuis sancti I etri di in Reie cum Deuteron omium secunda lex interprete- Campi Florae . His ergo tenemur . ItaquO tur, ex vi vocabuli comprobatur a vi quod non contradicit Alediander coelestino,uti P ibi decernitur in testamento nouo debeat pa , in veὲ 'octori priuato . obseruari . t Hoc autem pugnat eum doctri- Cinlesinus Tertius aceu satur,quod senis ira diuina Aetorum Isserit Matra monium Catholicorum Vno ad he Respondetur manifestam esse Innoce
resim deficiente dissolui, & posse ielictum a iii mentem, nee enim voluit set uari De ut
265쪽
De infallib. auctorit. Rom. Pontificis. s
rononitum, utὶ erat lex uetus, id enim patet: cum multa ibi praecepta si at caeremonialia , quae in prima lage continebamur, quae Innoiseeutius nolebat Observari. Igitur tantum v luit , ut ea, quae conueniebant cum lege get tiae , quorum illae erant figurae custodirentur .uon uti erant praecepta legis veteris. sed inὶ maneo aut in lege gratiae , quemadmodum api cepta Decalogi hodie seruantur in lege Evangeliea, cum tamen essent in lege Moys: ea vero non seruantur, uti ius Mosaicum, sed uti ius uaturale, & diuisum .
I Nior Nicolaum Quartum . Ze Ioannem
Viges uium. Secundum aperta viderer cir ca doctrinam eontradictio. Etenim Nitolaus
cap. Exiit, de verborum senis eationibus in sexto , paulo post principium probans, de exponens regulam sancti Francisci, tria doeete1 rimum, regulam de paupertate profiteri solum usum sint in omni re etiam usu consumisptibili abdicato omni iure, At dominio et lamcommuni. Secundum : hanc regulam, & seris mam paupertatis esse perfectissmam. Territimi ita Christum. N ver . de exemplo docuisse. Haec autem doctrina aperte distin.
guit in omni re etiam via coasumptibili dominium ab usu telum, ita ut posse Ius vias sine ullo iure, drminioque conscire.
At Ioannem XXII. haee cimnia negauit. tum in extra i ad Conditorem Canoniam Jtiam in extra. t Cum inter nonnullos . I ttim in exatra . I Quia quorumdam. I De verbortim si gnificationibus, ubi negat posse nudum facti . sum sine ullo iure dominii reperiri, & hoc ait esse impossibile . Deinde negat esse perAE sectionem, im 3 amrmat non esse rem licitam omni prorsus dominio earere . Denique declarat haeresim esse dicere: Christum Domi
num tale genus paupertatis docuisse , e Ol
seruasse. Tria igitur sunt, de quibus litigant. primum virum usus facti se separabilis in
omni iuret assirmante NI laci, neganteis Ioanne. secundum an pan pertas nudo usu facti contenta, sit sancta, R meritoria . In hoe autem Bellar minus ale videri negareis Ioannem. de Nieolaum amrmare. Addit ea men, neque Nicolaum Id definiisse, neque Ioannem directe impugnasse. Tertium ure mChri sus hoe genus paupertatis do erit. deseruarit In hoc assimae Bella inus Ioan
nem a Nicolao non dissentire, quia Nic laus diuit aliquando Christum illam pauper.
talem Obserualla , aliquando aliam quae cum communi dominio. & iure stare solet. Ioanones autem , inquit, negauit Christum semper
genus illud paupertatis prosessum suisse. Ita
que Ioannes dixit, non semper obseruatum a Christo. non negasse autem aliqvando servatum i itaque sibi non contradicere. Ego attente lectis Canonibus, & col Iata utriusque sententia video Ioannem omnin improbare sententiam Nieolai, δή ut Me s cere tuto possit, munire viam dicendo vuum Pontificem posse alterius dicta. S statuta reis uocare, uti aperte habet cap. Quia quorum 4
dam distinguens inter e lauem scientiae ν po tentiae . d. reprobans illorum sensum qui di eunt, quod per clauem scientiae detini une Romani Pontifices, adeo immutabiliter per
seuerare, vi successores reuocare non possint, nee eontrarium amrmare, at de ias, quae per clavem potestatis ordinant aliter esse: e, quomani sestὰ apparet Ioannem voluisse refutarea Nicolao praedecisiore statuta . unde ait contra aduersarios; I concludcre satagunt, licet salso,nobis non lieuisse declarare, vel statuere supradicta. I Ergo Ioannes assirmat posse successorem Pontificem revocare statu.
ta praedecessorum, idque postea obiicit Nicolao, quod ipse statuerit conita dictum No norij, Cretorii, de Alexandri . verum est
tamen Ioannem hoc sensisse in iis, quae non
sunt ex Cathedra definita, sed in aliis, uti apparet ex his , quae subiungit. Adhuc patet. Illud etiam constat Ioannem lateris
non dissentire a Nieolao . idque manifestὸ
patet ex eodem cap. Quia quorumdam ad medium. Ita enim exponit Nicolaum, ut si hi edi ponenti non eontradicat. Condemnat
autem eos, qui dicunt Christum Dominum in Evangelici genus illud paupertatis obseristiasse. quod sine ullo iure in nudo facti usu consiste, δὲ qui sua Decreta, ct Canones, in quibus hoc negabit, reprehendebant. His positis ita Concilio hos duos Pon tisces : nimirum , Ioannem aliter intelle. xi se nomen illud dominii inris, atque intelle2it Nicolans , R ideireo ab eo diuersa domisse, nee tamen diuersa sensis e . Apparet hoc. unia Ioannes nomine usus , intellexit viam illicitum sine iure naturali utendi re .laali. quod ius spectae ad conscientiam. Aerectam rationem. At vero Nicolaus intelle.
21t de iure dn minii ei ullis, de proprietatis,
non autem de naturali in lam conseientiae . Ioannesque illa ductus sentent i a te, nega hat licitum esse usum nudum rei sine aliquo iure utendi illa , eum hoc esset inlunum , de contra ius naturale uti re sine iure , quod mne e st verissimum . Patet autem mens Io . ni sex eo, quod saepe argumentatur : Si Christus , S eius Apostoli in iis, qua habuisse te
puntur habuerunt tantum usum facti, ex eo
sequi usum Christi. δου Apostolorum iustum non suisse, quod prosecto, inquit . blasphemiam continet. HOe autem argumentum
facit in omnibus illis Canonibus. l Ad conaditorem, & Cum inter . de Qui quorumdam..tὶ Glossa animaduertit. Quod autem in pradicta assertione adiicitur, quod per i ah- dicationem usus praedicti proprietatis, is usus facti ad sustentationem naturae in Christo, &Aposolis , non eo nuincitur esse non iustus, sed tanto iussior ΔΑ miniat Ioannes impossibilitatem indueere, & errorem dictum eiusmodi continere . 3 quae sunt verba Ioannis eondemnantis illud adiectum ab Aduersarijs,& affert rationem , cur salsa sit illa additio suorum Aduersariorum . t Impossibile enim, Inquit, est actum manuum extrinsecum es eiustum, si exercens actum ipsum, nullum ius habeat illum euercendia imo non iustus . seu iniussus necissatio conuine itur talis usus. JHinc patet Ioannem accepisse ius in via non dominio ciuili, 8e proprietatis , sed pro iure naturali, de conscientiae, quo quis recte , ac
266쪽
honeste re utitur; & Ideo negasse Christum, x Apostolos sine hoe iure usum habuisse, laediistimauit iniustum esse usum sine ullo iure. In quo sensu idem est iure uti, ae iusse Qti;
di contra perinde est, sine iure uti, di in in se uti, ac proinde uti cum peccato , qua ratione mecaret Christus, & Apostoli, si rebus sine ullo iure, idest iniussὰ, uterentur,& in hoe sensti illam opinionem intellectam haere sni Ioannes dixit. Nieolaus de alio iure iudicabat, & age. hat , nempe de eo,quod est dominium ciuile, di proprietatis, & statuebat posse vientem illo iure eatere sne culpa . & cum persectione , & ita usum fuisse Christum aliquando rebus sne proprietate. Quare nullais inter hos duos Ponti fiees eontradictio, eum inter se minime de eodem iure litigasent. Ruth res nostros miror, non vidisse hane dissimctionemr patet quippe aecurate Iegenti ; requidem sine hae distinctione non videntur, posse hi duo Pontisees eonciliarii nam quod aiunt Nicolaum sensi se Chrissum interdum earuisse dominio,At nudum sine illo viam ha huisse, verum est a sed quod aiunt Ioannem eo sensu loeutum , ut negaret semper ita se
habuisse, id omnino salsum est, intelligendo
de vis proprietatis, quia Ioannes numquam eoncessit Christum,& Apostolos nudum usum
sne ullo iure habuisse . quia existimauit hoe esse impossibile, & dato esse possibile , sensit
esse peceatum, & hoc argumento utitur ad prohandum usum spoliatum omni iure 11 Christo non fuisse ae proinde numquam conis cessit. Christum doestinam, quam tradide rat Nicolaus, verbo . aut exemplo docuisse . Itaque hae ratione, quam exposui dimetilia,
tollitur disendo Nicolaum de via civili, &proprietati si Ioannem vero de naturali. 8a conscientis suisse locutos, Ioannes XXII. accusatur . nem sol ἡm ab Haereticis, sed etiam a quihusdam nos ro rum: Adrian . quas. de Confirmat. R Gerasone serm. de Paschate tom. 4. N Ochamo in
opere nonaginta trium dierum,& ab Erasmo praefat. ad lib. s. Irenati, de eo, quod negauit animas iustorum visuras Deum ante reis surrectionem . Imo Caluinus lib. institui. cap. 7. g. 28. ei imponit sensisse animas esse mortales, de eum corpore interire, usque ad resurrectionem, quem errorem abiuras e seti-hit a Rege Calliae compulsum. Huic obteiactioni satis secimus in Controuersia de Beatitudine cap. s. nunc breuiter dicimus quoad primam patrem : Ioannem in eam senteniariam propensum fuisse, sed nihil radien deis Milue . Quod s contingeret definire, id non re taresim, quia nihil tune de illa quaestio.
ne definitum erat. Retractauit ille tamen ante mortem priuata in illam opinionem auia
thore Ioanne villano eius temporis seripto iste idoneo lib. ii. historiarum cap. I9. quod autem nihil definierit, quamuis de eo seeum deliberaret, patet ex illa extrauagante B nedieti, quam refert Castro lib. 3. contra Haereses Verbo Beatitudo. te tum Illud se eundum a nimirum sensisse eum animas moricum corpore. Isque ad diem iudieii, est manifesta calumnia Caluini. ut suum tegeret eris rorem 1 iram com ille sentiat animas non vi
dere Deum, .siue ad diem Iudieii, imposuit
Illum errorem Ioanni, ut suum tutius defenderet . Iam vero des nitum est a Conestio Florentino animas lusorum , statim post mortem frui visione Dei, ae proinde esse bea
esse videtur e nam in multis locis Conia
stantiensis Concilii arguitur haeres & se his
ruatis, ut omittam alia pleraque Simoniae, de Avariti N prodigalitatis ulti a. Loeil quibus arguitur haeresss sunt hi in eitatione ei facta seu. . apud Binium tom. I. pari. 3. Pag. 38 . t Criminibus, inquit, haeresis, is totiae huiuste praesentis schismatis,J& iterum hae verba ibidem repetuntur sess.f. pag. 861.
illius recessus Concilio dieitur inefandissimi sthismatis nutritiuus, haeresisque & suspLeionis fidei sensitiuus, sess. io. 266. Gublielmus Cardinalis S. Marei surrexit, dicens,
quod in litentia continetur, quod idem Ioannes Papa propter haeresim suspenderetur a Papatu, I sess. I I pag. 8s8. rursum de examine super eius haeresi faciendo mandatur, R inattieusaeiminalibus Ioannis refertur, inter alia publiea esse eum notorium Simoniacum, pertinacem haret leum, & tandem pag. 8 s. se habetur . t Dixit, & pertinaciter credidit vitam aeternam non esse, & animam hominis cum corpore humano mori, di extingui ad instar animalium hrutorum . dixitque moria tuum semel. In nouissimo die mini md resu
recturum contra articulum de resurrectione mortuorum . 1
Bellarminus duobus modis respondet rprimo, Ioannem utcumque errarit, non fuisse legitimum, di indu hitatum Pontiseem, eis meo tempore tres Pontisces esent. Gregorius Duodecimus , antea Angelus Comarus venetus. Benedictus Decimustertius dictus Petrus de Luna Aragonensis. N hie Ioannes vinesimustertius , dictus Balthasar Cossa Neapolitanus . atque adeo non opus esse iulum defendere . Verum hic modus respondendi. non plaeet, quia Ioannes Vigesimus- tertius quando electus suit. & quamditi depositus suit, vetus Pontifex extitit. Sueeessit enim AlexandroQuinto de quo dubitati non potest suise legitimum Pontificem. Huic auistem subrogatus suit coneordi electione Cardinalium , utriusque obedientiae Ioannes Vtigesimustemus receptus a tota Eeelesa loco Alexandri Quinti breui defuncti. Nec ei
nocere pollunt Gregorius Decimus secundus, di Benedictus Decimustertius . qui iam erant exaut horati a tempore Alexandri. Praeterea ab eodem Ioanne congregatum fuit, Sigisi
mundo Imperatore procurante Constantiense Concilium .euius ipse bullam conuocationis emi sit . quae est initio Concilii pag. 846.& in eo saepe Papa appellaturin pro legitimo habetur. Nihil autem magis declarat verum eius Ponti scatum, quam ipsiusmet depositio.
267쪽
De infallib. auctorit. Rom. Pontificis. a. γ
Nam in examine, Min sententia se eum illo agitur, ut appareat legitimam eius electi Dem is isse . & etie in Ecclesia potestatem. Itaque prima solutio non satisfacit .
Secunda est: Ioannem, etsi aliis vitiis abundam, haereseos certe immunem prorsus sui se, quamquam enim male audierit,ac eius criminis appellatus fuerit , non est tamen a contra eum quidquam probatum. Quae lo lutio verissima est. Idque probant loca Conia Elia r nam sess. o. in exemplo citationis con tra ipsum prolatae . non ipse haereticus diei tute sed eius recessus a Concilio contra iuramentum . R statuta, quod occasionem dedit
suspicandi haereticum esse hominem, qui conistra datam fidem, de mereta Concilii ab ipso reeedebat. quod videbatur Melesiam contemnere . In eodem vero Concis. pag. 866.
Aceusatio eius de haeresi sit spenditur in alias fessiones, quia minime probabatur, S it is a simavit Guillelmus Cardinalis S. Marci, N pas. 863. iterum eius recessus damnatur
haere leos . non autem eius persona. - Tandem
in sententia definitiva contra ipsum lata sension. II. pag. 868. numeratis eius criminibu x nulla omnino fit mentio de haeresi, neque in recessu . Ex quo apparet haeresis crimine e ruisse, ae proinde illa, quae ei sunt de moris talitate animae imposita, meras calumnias esse, qua ei videntur assictae, quod ille homo
erat eorruptis moribus, Ae auaritiae, ac libidini deditus, in caestuosiis cum uxore Fratris, stuprator Virginum,& Monialium corruptor: quod patet ex articulis sese. i i . produci is: uno verbo negandum Ioannem haereseos comperintum esse .ctbieeta Benedicto Deelmo tertIo, quaein cumque illa sint, non curamus, quia hic
Pseudopontifex suit, nee id eget probatione cum is Robertus, qui Clem. Septimus dictus. Antipa pdi sum eius a factiosis Cardinalibus
fueriti vir tamen superbus usurpatum semel Pontiscatum noluit dimittere, & ei in se dea relictum videret, ab Omnibus in suo schisma te inter rupes paruae insulae Penistulae, quo se receperat iis obstinatior, usque ad mortem
obduruit; non ille tamen praeter hoe sthisma haeres aliqua insectus est . Nam quod noluit obedire Concilio . ideo fecit, quia putabat se esse Papam , qui quando verus est obedire concilium ei debet, non ipse Concilio . Eugenius Quartus suit declaratus Haereticus a Concilio Basileensi seu 8. di ob id a Pontificatu deiectus, ut constat ex ibi lata sententia, di ex alia sess. Ai. & in Epistola Synodali ad Epistolam Gabrielis. quondam Papae Eugenii. sic enim inscribitur pag. I 3 p. di saepe alibi. Respondetur hoe Cone ilium, licet tuitio legitimum fuerit, 3e Oecumeni eum, tale esse desasse paulo post, quando Eu genius illud proscripsit, & legatum suum reuocauit. δὲ Ferrariae aliud legitimum congregauit, quod posse a Florentiam translatum Florentinum dictum , quare in concilio Lateranensi, sub Leone X. celeblato vocatur
Cone iliabulum Sehismaticum, seditiosum, &nullius prorsus auctoritatis . Cspit autem exauctorari sess. a. Anno i a . in hac enim deereuit Cone ilium esse supra Papam . Constat item te simonio AEneae syliiij, qui fuit postea Pius Secundus in Bulla retractationis erratum suisse in eo ConciIio contra Euge nium Quartum,cuius erroris in quo ipse suit.
se poenitere testatur damnans Acta concili,eontra Eugenium facta, quem magnoperdlaudat, de verum suise Ponti Mem fatetur. Id
etiam Nicolaus V. succes or Eugenia in sua Bulla declarat, quae habetur post sessi s . Come ilia pag. us. Vbi testatur ab Us. qui supere irant Patribu scin Basileensi . ει post ea ia Lau-
sanensi conuentu congregatis exauctorato
Fresim v. ante Amadaeo Duee Sabaudi:e. seMeolaum receptum fuisse Ponti ficti
eessio e autem Foelicis extat celebre carmen is
i Obseruo errorem in annis: nam in vita.
Nicolai V. pag. 3 a. dicit ut ipse electus prἱ- die Nonas Martias anni IAU. & in . ita Eugenia dicit 'mortous esse. Eugenius anna με. Kalendis Martii, re vaeasse sedem duo. decim diebus . Vnde aeresse est hoc. anno elimihi Nieolaum, sed fodie annos octo, uti ere-Eitur, mortuus est enim anno tque . Kalendas Aprilis . non potuit eodem anno saccedere
Eugenio ac'proinde est erior in Engens
Vltimus, qui accusatur est Innocent Ius octauus quia permisit Norue piis anno IMO. ut missam sine ealice eelebrarent, uti narrat Volaterranus lib. I. Geographiae . de onu-phrius in Chronico anno 14 o. & Genebrardus in Chronico, & alia, quod Claudius Saln-ctes repetitione decima de Eucharistia cap. 3. tribuit Innocentio Quarto per errorem. Aliis qui etiam die une ab Alexandro sexto conia cessum priuilegium illud fuisse. Bellarminus lib. . de Romano Pontisiisee cap. t . Respondet tria. Primum . s Non edidisse Papam ea de re deeretum e quo vnbueris Ecclesiae declararet, lieere sne vino sacrifierem offerre. Itaque si errauit, errasse εχ-cio, non dogmate . seeundum eum non perinmisisse loco vini liquorem alium eonsecrari.
Tantum e neessasse, ut in altera tantum spe ete ob extremam ne eessitatem eonsecraretur .
Tettium mirum esse, quod suo tempore viis num non hahuerint , cum hodie habeant, aesine eo ne communicare quidem velint. JQuae omnes solutiones videntur supponete
Pontificem dissensare potuisse . Et quidem prima non mihi satisfacit, quia eis Innocentius ea de re non edidet Ie Deeretum, tamen in eoneedenda illa saeuitate erraret ei rea doctrinam, si ea saeuitas errorem eontineret.
Eam quippe uti Ponti sex dabat. & dando edocebat rem illam non esie de iure diuino quae si de hoc esset, error erat in eo facto dispensando inuolutus. Secundum quod ait.
non esse errorem circa materiam Sacramenti vertim est, sed non exeluditur alius error, circa integritatem saerifieii, quod si natura sua postulat utramque speciem , non potest in eo Papa dispensare . Itaque prius hoe est examinandum . Nam si ratio saerificii sine utraque specie nequit consistere, non potest dispensatia Pontifice. Tertium eamdem difficultatem patitur. Quid enim prodest ea tere vino adtollendam necessitatem illius saetis eii, si vinum necessarium prorsus est ad rationem
sacrificii Melior ergo respondit Pater vacque E
268쪽
quea dist. x 23. de Eucliaristia cap. q. factu in tollendo, & hi storiam negando: eiulque auctores esse deceptoS: nec enim supat ratione , ae institutione Sacrifieii , quod utra inque ne-eessario speciem exigit, Ponti sex dispensare potest . Probat autem Uasquea necessitateni utriusque speciei ex Christi iustitutione adducto loco Tridentini Conci I ii cap. I. se A. M. ubi perspicue ait Coneilium . t Christum IIo. nam in ultima coena Sacramentum illud in utraqtie specie instituisse, I & ipsamet disestrentia, quae ibi traditur inter institutionem
laeti licii. It communionem eiusdem, eam dωctrinam confirmat. Ait enim non eadem necessitate sumi debere stramque speelem, ac consecrari: ex quo dedueitur, in Communione loeum esse optioni , ita vel ita communieandi . non vero in Consecratione. Quam
doctrinam secuti nos sumus in Appendice lib.4. de Clauita pag. 3 I6. M 3IT. cum Suarer, & Lugo Cardinali, & aliis quos ei tauimus, eoque argumento historiam refutaui mus. Et quamquam grauis auctor Henri- quo lib. 8. cap. I i. & qq. eam conetur sta tuere,& defendere. ceris uon persu det. Quare negandum prorsus est exemplum . Nec
enim apud. Noruesios vi M usus, aut tum
uut poste1 defiait. Aliud enim est regiones aliquas non ferre vinum, aliud eo prorsus carere , eunt aliunde importari possit - Alioquin Anglia vino careret, quod illud non produ- eat , cum ea tamen multis, S nobilissimis .inis abundet. Itaque Cardinalis de Lugo illam historiam commentum esse existimat Iib. . de Euchar. cap. 3. Ad auctores ego certὰ dicerem , eos sesellisse aliquam faeultatem eo inmunicandi sub una tantum specie Notingis eam post lantibus ab Innocemio ob vini raritatem a concessam, eumqlle morem, tune forta sed in
iis Regionibus fuisse communicandi sub
utraque specier a quo cum inualuisset, di in religionem transiisset liberati voluerunt i idque iis concessisse Ianocentium t atque adelea occasione Oeeptos fuisse illos auctores su mendo communionem pro consecration O .Qgod si cui mea haec coniectura non placeti non eum cogo ad assentiendum. Video tamen aliquam errandi ansam in ea historia credenda . vel fingenda iis auctoribus datam fuisse. Vt eumque saerit, ea fabula putanda.
ii narret in consecratione, sine altera specit vini ab Inaoccinio dispensatum.
269쪽
portet sapere ad sobrieta tem, inquit, Apostolus: sed Hrretici saepe nimis sapere volunt, ac idcirco e rant . Antichrisum, aiunt,
eum esse , qui est pro Christo, de vice Chii si, ides Viearium Christi, ve Papam Antichristum probent. Aiunt qu ppe illam propositionem Anti significare pro .
Ita Musculus lib. de potestat. Ministrorum . x Mailde burgenses centuria I. lib. 2. cap. 4. Id nox Catholiet negamus etiam intra terminos Grammati cm. Quamuis enim Anti po natur loco, pro , semper sit eum respectu ad oppositionem . ves aemulationem . Sed quidquid sit de sensu prophano in saeris litetis
Anti ponitur pro contra. Patet ex Epist. . Ioannis cap. 4. l omnis Spiritus , qui sol hie Iesum, ex Deo non est, & hie est Anti eliristus . J Hoe sensu dicitur apud eumdem. I Antichristus venit. 8. Antichrisi multi sa-cti sunt, i hoe est, illi de quibus dixit. I Exierunt ex nobis, sed non erant ex nobis. I Quae omnia sunt apud Ioannem ἰ di apud Paulum. l Antichristus est ille homo peccati s litis perditionis, qui aduersatur, R extollitur supra omne, quod dicitur Deus. I Ex quibus patet Amichristum non esse Vicarium Chrisi, sed eontrarium. Quoad seeundam partem quaestionis rapparet unum Antichristum ese principalem : caeteros figuras, At prodromos. Sicut
enim Christus habuit alios prodromos, & s-guras sui de quibus dixit Psalm. io . t Noli te tangere Christos meos. J Et scut quidam ex Regibus dicebantur Christi Domini, ita& Antiehristus alios habuit anteeessores , &sguras. Itaque unus est prineipalis. quem alii inseriores praecedunt, & figurant. De illo unico . N prineipali dicitur I homo peeeati.& reuelabitur ille iniquus . I De hoe eodem dieitur. I Extollet se supra omne, quod dime itur Deus. I Quae habentur Epistola I. ad
Thessalon. cap. a. ad eumdem pertinet illud Danielis eap. II. I Nec quemquam Deorum curabit, quia aduersum uniuetra consurget . ITom.XII.
De illo Iterum , t ita ve In Templo Dei sedeat. J Ad illum spectat sententia illa Christi
Ioannis s. l si quis venerie in nomine meo Illum recipietis, I idest pro Messia habebitis . Huic Antichristo eonveniunt notae propriae. ae genuinae postea asserendae. Hic venturus est in fine mundi, quemadmodum constat exscripturis, R Patrihus . De aliis Antichristis, qui numero sunt plures intelligitur illud Pauli a. ad Thessal. 2.l Mysterium iam operatur iniquitatis, i idest ter alios antecessores, S figuras suas . De sis loquitur Ioannes Epist. I. cap. q. s Qui soluit Iesum Antichristus est. I Et rursum .l Antie litissi multi iacti sunt . I De hoe perspicue dieitur ab eodem Euangeli satas. I Hie est Antiehristus, At iam in nriindocst .
Unde Augustinus lib. I. contra Aduersarium legis , di Prophetarum eap. II. Nunc Antichristum appellati s unum illum maiorem
caeteris, I namque alii minores illo sunt, quia minus se Christo opponunt, de quibus dixerat Ioannes . t Antichrisi multi facti sunt. IEt post Augusti nutu, Damascenus lib. . fidei Orthia ovae. l Metiliari, inquit. modo Anti-ehristus dicitur, qui in consuirmatione is euli venturus est. Ex his patet responso ad tertiam partem quaestionis, respondendo eum distinctio Antichristum principalem hactenus non ve nisse, veni se autem alios minus principales. Haec pars eonstat, quia multi iam suerunt Antichristi, re aduersarii christi . Hi autem suetunt in dupliei disserentia, quidam enim perseeuti sunt Christum in sua Ecclesia, toris quendo, & interficiendo membra eius, uti Neiaro, Domitianus , Decius, valerianus, Iulia. nus, qui Mart res se eerunt. Alii perseeuti sunt Eeclesiam inuehendo haereses, S errores 8: aduersantes Christi doctriadi, huiusmodi suerunt Simon Magus , Lbion , S cerinthns, S Arius , S Pelagius, ' Lutherus, & Calui sus,qui omnes fuerunt prodromi Antichrisi, nee tantum post Christi aduentum Antichri- si extiterunt, sed etiam ante illum in veterites amentoAntichristi reperiuntur,qualis suit Antioehus illustris tempore Machabaeorum, qui fuit figura Antichristi iuxta Hieronymum eommentariis in cap. D. Danielis , de 3prianum libro de exortatione ad Mart res . I inmo , di Caluinus idem sentit, asso mans Antiochum Regem iam iis temporibus typum Antichristi extitisse Ex quo appared Antichristum illum principalem non dum ve
270쪽
n Isse , alios prodromos I 8e minus prineipalesiam venisse. Immo, di alios fortassis es
De notis . st' signis Antichristi .
INquirendum privit utrum An Iehristus cetius quidam, & singularis homo sututus si l Haeretici negant, S aiunt Anticlitiis sum signifieare Principatum, seu Regnum Apostatam a christo, & illi contrarium . in quo multi possunt esse homines sucte Iud Apostatae, di Antichristi. Ita Magdeburgeniales Tenturia I. cap. q. &Be Ea in I. ad Thes
salon. cap. a. Caluinus apud Augustinum Narioratum . Mirum est, quod cum ias sentiat Caietanus in primam epistolam Ioannis cap. 2. ubi ait delirare eos. qui existimane Antiehristum unum esse . & certum hominem
eum sit Apostas a quaedam fide, non sub uno Rege . sed multis . Conclusio tamen si Antichristum fore
unum certum, & singularem hominem. Ita
Patres Irenaeus lib. . Cyrillus. ει Chrysost mus in eap. Euangelii Ioannis s. Hieronymus ad Algasiam quaest. I I.Augustin.tract. 29. In Ioannem, & alia apud Bellarmin. lib. a. de Romano Pontisce eap. a. & Heriqueet lib. de fine hominis cap.23. Probatur I. ex loeo Ioannis ea p. vhi Christus i l Ego veni in nomine Patris mei . di non recepistis me. si alius venerit in mundum, ilium recipietis. Vbi Christus opponitsbi, iam missis a Patre alium hominem venisturum in mundum , quae verba non possunt quadrare in prouinciam. aut Regnum, aut
gentem. Praeterea Christus fgnifieat illum . qui venturus esset, pro Messia esse habendum a Iudaeis, qui s E est homo certus , di deter.
Prohatur a. ex Paulo epist. a. ad Thessal. cap. a. t Cum reuelatus fuerit homo peceati, filius perditionis , quae verba designant indiis uiduum,& eertum homine me ita notat D.Th.& alis apud Henriqueet citatum cum Glossa ,& Lyran. Probatur 3. ex Daniele eap. . ubi Antichristus voeatur unus Rex, qui vicit alios tres Reges. & alios septem subiecit, uti observant Hieronymus. & Theodoretus , di Pererit s. Obseruat etiam Augustin. libro io. de eluit.
cap. 23. Probatur 4. ex eodem Daniele cap. I.
Be II. ubi ponitur typus Antichristi Anti chus Epiphanes Rex,quemadmodum tradunt Patres. S ipsemet Caluinus. Ad alia Haeretici fatentur . Igitur ut typus conueniat figurato. debent ambo esse determinati, & eerti homunes . Hanc conclusionem multis persuadet
ctoribus Seholastieis in A. dist. M. ubi Soto
Esse autem verum hominem ex Isidem locis eonstat , di Paulus perspieuὰ dixit, dum ait. l Homo peccati a quae est communis D
trum doctrina cum Damasceno lib. cap. 27. Nee Haeretici multum repugnant. Hippolyritus existimauit late diabolum, qui ex salsa.Irgἱ ne salsam carnem assumpturus erit quod est absurdum. Rabanus vero inter opera Augustini tomo s. Putat concipiendum esse ex virgine opera Diaboli, ut Christo se opponat. Sed reprobatur communiter uti obseruat Bel laminus, Ae Suarer, & Hentiquea. Quidam putant ex Drmone incubo, di muliere corrupta nastiturum, sed hoe libere dicitur, nee habet fundamentum in seripturis . Multo minus serenda est opinatio illorum, qui dicunt fore unum compostum ex duabus naturiris, altera diaboliea . altera humana, Ninia
una persona subsistentibus i quia se directὰ opponitur Christo, & sit Antiehristust qui
sane error est eonsulatus a Nieronymo in cap. . Danielis. & Beda in cap.3. Apocalyp. S Dainascen . lib. q. cap. 27. Seuerus Sulpitiust . . Historia fgnifieat scire Neronem a moria tuis sustitandum , sed non placet Augustino lib. dici. de eluitat. eap. I9. Alis tam dem sunt, qui putant eoneidiendum esse ex Monacho, di Moniali, uti tefert Henriqueet cap. 13. qui
ait Bellam inum eap. I a. negare certum hoe
esse. sed esse tamen probabile. Sed immeritonee enim id ais at Bellat minus, sed solum est Antichristum ex fornicatia muliere , non est legitimo matrimonio nasciturum proba-hile , sed minime eertum. His relectis sententiis, constat Anti ebriis
stum sore eertum. & verum hominem conceptum more Ordinario ex semine utriusque
parentis in peceato originali conceptum, &genitum . qui recte a Paulo appellatur homo
uti alii homines eiusdem speciei. Notae Antichristi huismodi sunt a quaeisdam pertinent ad smilitudinem , quam ais, ctabit Christi, . t facilios deeipiat Iudaeos .
quaedam spectant ad inimicitias, quas eum Christo exereebit ad euertendam eius Eecieissam. Propono primum primi generis . Prima nota est, quod se uti Christus habuit pret- cursorem, id ei Baptistam , ita & Antichristus suum praecursorem habebit . Secunda quod nascetur ex Iudais ut Messias videatur. Te
tia quod praedicabit tres annos, Ae dimidium tot quippe Christus legitur pia dieasse. Quarista quod mori se finget. ει tertia die resurgere.
Quinta quod erit caput omnium malorum,siiae uti christus est eaput omnium bonorum t se D. Thom. 3. parte quas .8. artic.s. Vltima
quod Rex erit Iudaeorum, S solium Regni Hiero lymis collocabit, ut se ostendat de s regio sanguine, & Iuda os in suas partes tr
Aliae notae, quibus contradicet Christo, express. sunt in scriptura . Prima defeere a fide , qua habetur ad Thessas. 1. Secunda thliadem contenta , sedere in templo Dei. Tertia os endere se Deum, ibidem. Quarta extollere se supra omnem Deutc. ibidem . Quinta facere falsa miracula , ibidem . sexta negate Christum, prima Ioannis a. Septima imprimere subditis characteremi Apoc. 3. Octava hellare contra sanctos . Nona regnare 42. menses, Apocal. II. Vltima habere nomen ex eertis litetis compositum Apocal. I . de quibus notis nobiscum Haeretiei conueniunt. In eo dissentiundi quod uolunt eas in Romanum Pontificem ita quadrare. ut ille sit verus Αn