장음표시 사용
331쪽
suarum se Inu Ieem adhortantes , atque Inc tum conuocantes , clamare solenti Venite adoremus, di procidamus coram Christo Rege nostro,& illud itidem et Is qui venturus est in magno suo, & illustri aduentu permanebit, regnans in aeternum, & regni eius non erit si nis. J Hae Athanasius. sanctus Chrysostomus Nomii Ia 6. in eaput sancti Matthaei s. in principio, se habet ri Quonam etiam pacto Magi ex uella illa, Iudaeorum Regem illum esse didicerunt, eumeertὰ non istius regni ille Rex esset. se ut etiam Pilato ipse responditi Regnum: inquit, meum non est de hoc mundo nihil quippe
tale monstrauit. quale mundi huius Reges habere conspicimus. Neque enim hastatas ille, atque clypeatas ostendit militum eateria uas: non equos regalibus phaletis insignes inon currus auro, Ostroque fulgentes. Non enim illum, nec alium quempiam si uena .eirea se habuit ornatum: leti vilam hanc prorissos vitam egit, ae pauperem e duodeeim tantummodo homines . eosque despieabiles , secum circumducendo . I HEe Chrysosto.
sanctus Basilius, quem allegat s. Thoamas in Aurea Catena in Lucam eap. I. super illis verbis, IEt dabit illi Dominus Deus sedem Dauid Patris eius: I sie habet: l Non autem in materiali sede David sedit Domi
nus , translato Iudaico Regno ad Herodem ised sedem appellat David, in qua resedit Do minus, indissolubile regnum. i H e ibi.
Theophylactus in Lucam cap. I. super eisdem verbis i l Et dabit illi Dominus sedem Dauid a a seribit in haec verba i l Audiens vero thronum . vel sedem Dauid . ne putes sensibile quoddam regnum, sed diuinum. quo regnauit super omnes Gentes . per diuinam praedi eationem ἔ J & paulo post i l Vides, quomodo dicatur, sedere super sedem Dauiditiam seue David sensibile regnum suscepit , ita & Dominus spirituale. J Hactenus Themphylactus . Eutymiua Psalm .et. super illo vers. supersion montem sanctum eius, praedicans praeiseeptum eium Ita serihier i A monte, qui dieient ston, totam Iudaeam signifieauiti & sensus talis est . Ego Rex constitutus sum, ut d
eeam Euangeliea mandata: praeeptum Domini appellans hae mandatar ut unam atque eamdem esse sibi cum Patre voluntatem. ostenderet. I Haec Eutymius.
CAP. XIX. Declarantur tesimonia sancTorum Patram , fir Doctorum sisperiori Capite relata: dis luitur argumentum AL
uersariorum inde petitiam contra Regnum Christi, sis eius Uniuersale D
minium Ex serie eorumdem test; moniorum eonis
stat, Auctores eorum assirmare. Christum non obtinuisse Regnum temporale , more aliorum Regnum . di Prinei pum terrenorum : id enim aperte contestantur rTertullianus Eli I Nee ex equo, vel de
Et sanctus Ambrosus ibi; Ipsi in Regem
secundum honorem saeculi, non accipimus
chtissum. Et sanctus Hieronymus ibi: Regnum eius
non erit terrenum , & breue. aEt elatius Bedathir I Non dixit, in aequisitione gloriae, gazarumque terrestrium. non in victora Gentium plurimarum, urbium que debellatione superbarum . qEt sanctus Bernaidus ibi di s Non te misporalem .
Ei sanctus Athanasus ibit Ergo eaplena Chlistus thronum Dauidis, transtulit illum. 1Nam transferendo solium regni de gente ad gentem, & donando solium Dauidis ad genutem,& donando solium Dauidis sanctis Christianorum Regibus . verὰ Dominus iure Reagni fuit & Vigore Regiae dominationis,& Regnum transtulit, R donauit. Et sanctus Chosostomus apertissime
eamdem sententiam doeuit, assirmando .r Chrissum non regnasse eum hastatis . &elypeatis militum catervia ἔ neque cum equis phaleratis , aut curribus auro fulgentibus . IEt sanctus Bassius ibi: l Non in materiali sede. Et Theophylactus ibi: l Ne putes sens-shile quoddam regnum. Hae enim nos. & libenter amplectimur.5 consanter docemus, Christum Dominum
temporaliter non regnasse, sicut earnales Iu . dii. Messiam temporaliter regnaturum, peris peram arbitrantur e non quia non potuit, vidi kit sanctus Thomas. siem allegatus . par. 3.
quae s. ες. arLq. sed quia noluit. si quis igitur ex Aduersarias existimet. nos ita temporaliter regnanter a mimare Christum, deponat talem cogitationem. quia non amrmamus , Regem Christum a loco, tempore depenia dentem , & a ministris rohue aecipientem: in quo eum Patribus supra relatis omnino eonissentimus. Sed dieimus, Christum uniuersorum, eo modo, quem in superioribus explicauimus: quod non negant supradicti patres, Doctores, & hae e sit prima vera,& constans solutio. Secundὁ respondemus , sanctum Augu- sinum. Rumnimi, & sortassis alios, qui Re nnum Christi videntur in spiritualibus eon si ituisse . non negare Regnum . & Dominium eius uniuersale super temporalibus . Nam quod attinet ad Aupustinum. eeristum est, eum , Christum asseruisse Regem. &Dominum temporalium suis r ut eonstat ex eius patentibus dictis . relatis supra cap. s. ubi multorum aliorum auctoritates in eam isdem sententiam recensuimus, quibus haec minime aduersantur.
Et eum simul duo hae regna In Christoeonsistere posset. ex in conelusione, & asset tione unius,non licet arguere ad exelasionem alterius, nec a contrario sensu argumentari . Lleet enim argumentum a contrario sensu Legis , vel Canonis, sit frequens , de validum l . t. s. Huius rei ff. de O . eius, cui man. data est iurisdict. l. Qui testamento. 6. Muislier. E. de Testib eap. Clim Apostoliea . De His qua sunt a Platat. sne consen. capitula
332쪽
cap. Cum v Itum . de Regular. Iegulariter tamen non habet locum an dictis Doctorum is cui nec in depostionibus testium.cap. Q isddieitur . Ver t. signis ubi notant Danormitanus , N Antonius de Butrio , nee quando eonsequeretur sensus eontrarius alie ui Legi , vel Canonir ealdi. Significasti. de soro competen. ubi Glossa super verbo, Clerici tamen. circa medium vers. sed ibi non habet locum a contrario sensu . Ioanne Andr. In eap. Pu-hlieato. num. i R. vers. Et s dieatur. De elect. In eam proposito praeter testimonia veteris ,
R noui Tes amenti, initio huius libri relata,
adsunt multorum Doctorum testimonia ii eumdem finem elate tendentia. Rursus dicimus, nee credibile, nee veris mile esse, supradictos Patres, aut alios Doctores prudentia, fietate. & doctrina de eo ratus , Iesu Christi potentissimi Regis Dominium , S Regnum ad spiritu ala tant5m restringere, seu coarctare voluisse. Nam si tale sol Linest , quale Aduersalii pratendunt &e2plieuit Russinus, Dial. 2. superiori Capitulo relatus, videlicet, s Christum spiritualitet Restem eonstitutiun suisse, quia expulso ma- aieno spiritu de cordibus nostris, regnat ipse in tuteriore homine , secundum spiritum , secundum donationem gratiaeum, & sargitiones virtutum , & aedificationes morum , ad salutem animarum nostrarum: J eum respectu infidelium, aut non credentium exiguus sit credentium numerus valde brevibus, & angu-hi, limitibus Christi Regnum continetur . Quod tamen nee admittunt testimonia di ii iis natum Scripturarum , supra relata, nec recta ratio suadet. Ut autem vere si Rex Regum.& Dominus Dominantium , ne eesse est fate.
ti ipsum, L spirituum , & corporum esse Dominum a praesertim cum ad dignitatem Christi pertineat, ut qui omnium Iudex suturus erat omnium pariter Dominus, & Rex constititeretur, ut ex sancto Thoma parte g.
Matthaeum, eap. 23. quaest. 3a . prudenter, re vete explieat Alson sus Mendora in Relectione Theolosica de uniuersali Christi ne
Licet ex dieiis auctorum quorumdam damnatorum, Regnum , Ch Dam nium Christi negantium sententia negativa non probetur: qui uni damnati: eis tamen singulatim respondetur
it clarius, in regrauissma, veritas elucescat.
SVx pr cap. 13 in quarta serie eorum, quibus respondere promisimus , Posuimus illegitimas assertiones Auctorum
quorumdam damnatorum , quorum venena indieanda sunt , ne incaute hausta ceant. Apertioris autem doctrinae gratia , ah antiquioribus exordiemur,qui ex hoe sundamen.
eo , magnum de Lelelia splendorem subtrahe-ie conati lauti neque enim est nouum, auxinusitatum, ad auferendam, vel diminuendam Romani Pontificis,& Ecelesiae Catholies auctoritatem , Caput ipsum Christum omnium Dominum,impetere, & coronam de e
rite eius prim/ velle detrahere. Omissis ergo antiquis haereticis, videol; eet . Cerinthianis, qui a Cerintho eorum imagistrato edocti, insanam de Christi Regno
haeresim induxerunt, affirmantes, post resurrectionem, terrenum suturum Christi Regnum i& carnem tum primas obtinentem, denuo cupiditatibus. & voluptatibus in Ierusalem inseruituram : quos Dion usius Alexandrinus eonfutati iti vi scribit Eusebius lib. q. Historiae Eeelesiast. cap. 2 e. 8: lib. . cap. 1 . & Nicephorus lib. q. cap. Iq.
Item omissis Tyrannis 1 Pt Incipibus In Christianos saeuientibus , quibus & scelesiae, di mi nistrorum eius auctoritas Iudibrio erat , ab Illis potissim ora disputationis ducemus
initium , qui a nobis superiori hus sieulis
exierunt: in quo numero in primis ponuntur, A rnalesus de Br Ixia i Hermannus Italus: Detrus Ioannis : Michael de Cesena r Henricus de Ceua 4 Fratricelli, seu Fratres de paupere vita r Detrus ese Corbarior Cuillelmus Oham Henricos de Chalem: Bona gratia de pergavimo di Marsilius de Menandrino Paduanus. Ioannes de Iandvnor Ioannes πieles Anglusi Ioannes Husa: Hieronymus de Pragat Maristinus Lutherusi Ioannes CaIuinust Philippus se lancthon: & alia deploratae insaniae homines et qui, quasi ex composio, eadem dogmata eontra Christi Regnum mutuo aecipien- res, ad succes ores transmiserunt, ut mox patebit . Vnde grauiter ecclesiasticae hierarchiae
T Empore Innocent Ii papae II. ad annos
Domini a 136. Arnalesus quidam de s Brixia, quem alii Arnoldum appellant, hoc potissimum argumento usus, pessimum in E Uesa schisma concitauit: vi constat ex saniacto Bernardo epistola lys. ad Episcopum. Constantiensem ineip. s Si seiret pater sam iis itas , I cuius verba sunt: l Arnaldus inimicus Citieis Christi, seminator diseordiae , fabricator schismatum, turbator pacis, unitatis di-ussor, I & paulo post i l Videbitis hominem
aperte insurgere in Clerum , fretum tyrannide militari; insurgere In Ipsos Apiseopos, &in omnem passim ecclesiastieum Ordinem desaeuire. J Naee Bernardus. Cuntherus etiam Ligurinus, Poeta sui siculi non vulgaris, lib. a. de gestis Federici
Primi, eiusdem haeretiei sermonem ad conetistandum Shisma contra Ecclesiamin Ecclesia stieas personas, accommodatum , ex eodem sonte petitum Iuculenter docet, his vers bust
Ctiitis origo mali, tantaque voraginis auctor
Extitit Araestas , quem Brixia prolatu
333쪽
mi proprium cleri , fandos, O pradianatio Iura sequi Monaehos, nulli fise alia tara
Tomi eam, ntilii rara popularis homνem abbatam, sacras referens concedere Leres. Omnia Principibas terre is subdita; tra.
Committenta visis popalaribus, atque reis vada .
Illi, primitias. O Da devioris plebis
erat, o decimas easos in coνporis usu Noa ad Iamriam sue oblectamina camis, concedens, mollesque cibos, cultusque nia
Damnabat penitus mores, Monaehosque smperbos . . Feraque mita quidem, nisi tempora n
aeotierent monitas , falsis admixta mone Hre breuiter reeensere pla It, ut Intelligatur. Opinionem auferentem Christo uni versale dominium , aptam esse . ad concitandum se hisma contra Eeclesiam , di personas ecelesiasticas: allere ado enim, nullius rei dominium Christum habuisse, nee aliquid post sedisse, facile insertur, faciliusque impetitis plebibus persuadetur, iniuste ab Ecelesiis, &personis ecclesiasticis bona temporalia posis deti: ide ue iuste ab illis auferri pos O . Hinc Arnaldus intra Ecelesiam , contra Ecclesiam erudele Schisma mouebat: ge propterea iusto Ecelesiae iudicio fuit condemn tus ab Innocentio II. ut testatur idem sanctus Bernardus epistola a ρε. ad Guidonem Leea tum ine Ip. l Arnaldus de Brixia. I Eam eoniadem nationem in Concilio generali Lateranensi sub Innocentio II. anno Christi it s. suisse faciam, testatur Caesar Cardinalis Baronius tom. I x. Annalium ecclesiastiemum sub anno Christ ri 39. Ideoque mox Arnalis dus ab omnibus ea tholicis prouinetis .itati coepit. Vnde sanctus Bernardus in praedicta epistola ad Guidonem Legatum se seripsit is Arnaldus de Brixia, cuius conuersatio mel,& doctrina venenum i cui caput columbae . eauda seorpionis est; quem Brixia euomuit; Roma exhorruit; Francia repuliti Germania abominatur: Italia non vult recipere . a Haec
Hinc etiam Doctores. in Catalogo haea reticorum Arnaidum, & Αrnald istas eius sociatores, posuerunt: glossa notabilis in eap. Naiores, in verbo, Sed auctore, vers. Nam damnato Arnaldo , avi quist. I. Bernardus Lutumburgus in Catalogo hsreticorum l. a. Ea verbo Arnaldus Brixianus. Gabriel Pra. Tora. XII.
teolus lib. I. de VitIs ,& sectis h et leorum. eap. 68. in verbo Arnaidisti. Qui reserunt. Arnaldista singulis annis in processu in die ceent Domini legi consueto. exeommuniis
cari. Demum postea Arnal diste utroque Iuresuere damnati Canonico , videlicet, in ea Excommunicamus. l. a. de Hsret. & Ciuili.
in Aut lien. Catharos . e. de Heret. & hic pro responsione sussciant.
Post centum quinquaginta annos ab Arianaldo de Brixia, Hermannus quidam Italus, eiusdem Arnaldi sepultum iam Doema suscitans. renouauit,& in Fratricellorum miserabilem Congregationem transfuditi quoniam ut Bernardus Lutaenaburgus in C talogo Hrretieoruni lib. I.in verbo, Hermanisnus Italus. Et Gabriel Prateolus lib.3. de Vitis, & sectis hereti tum, cap. II. assim t. Hermannus ille littess Fratricessorum Auctor fuit. Fratricelli autem hune potissimi merrorem profitebantur: Quod Dominus Iesus Christus, In quantum fuit homo,& eius Αγ- stoli, nihil habuerunt in proprio, nec etiam in eommuni r ut constat ex primo errore Fr trieellorum , quem recenset eum alijs Eymericus in Directorio Inquisitorum, pari. Gquaest. Is . num. 3. & Guido Carmelita ilia summa de haeresibus tit. de erroribus Beguunorum, errore r. & nos paulo institus in hoe
eodem capite, s. s. reseremus. Quantiae autem auctoritatis si iste Herana annus , ad negatiuam sententiam persu
dendam , iactum subsecutum demonstrat, Cum Insgni esset hypocrisi , & sueatae specie
sanctitatis, post obitum . corpus eius . apud Fertariam septilium, iam viginti annis prer Sancto eolebatuti Sed Bonifacius Papa VIII. ad annum ei te iter I 3 o. habita de homine diligenti inquisitione, ex humari, S exuri fecit rut Lutrem burgus, di Prateolus praeeitatis locis testantur 4 adduntque per Me h resin i p. sam exterminari non potuisse e & ob id ho mines illius Sectae dieete solitos, nee Bonisa eium, nec quemquam illius successorem, depraesertim Ioannem XXII. iure,& ordino creatum esse Pontificem. Vnde, & clam eonuenti eulis initis, summis Pontificibus aduer sari eceperunt: quamquam . more haeret leoatum, mariis luxuria i& libidinis blandimenta sequi viderentur, quam Iuris Pontificia quatere sundamenta. Haec vero audaei a magis in sueeessoribus ereuit, ut Historiae proximὰ restiendae demonstrant.
Obseruario pro sacra Orgine Sancti Francisci.
Cum in subseque utibus f s. relaturi smus
multos de Seraphico ordine s. Frana qeisci, qui tempore praesertim Ioannis XXII. multorum errorum quasi turbinibus, & pr eellis Ecclesiae Catholicae, & Apostolicae R manae tranquillitatem turbare tentaverint a
334쪽
togamus lectorem, ne Ipse turbatus contra tam sanctum, Ze celebrem in Ecclesiam ordianem vel leuem animo concipiat suspieionem. valle inatus fuerat sanctus Pater Franciscus,
scapham sudi Religionis tribulationum sati- hus commouendam : sed Christo Rege opem serente, tempestates sedandas, Ad concupitam tranquillitatem suis saltibus restituendam .
trumque contigisse, euentus suhsecutus demonstrauit: nam tametsi Auctores Fratrice l-rorum, & impia eorumdem congregatio , er- Torum procellis agitata . contra Christi Ee clesiam aliquando pugnauerit; tamdem acie paveorum errantium impugnata, & expugnata, Religio Flanciscana antiquam, & op ratam pacem recuperauit. In quo illud planὰ suit mirabile , vi eodem tempore, quo Shi matica paucorum acies bellum Eeelesiae in se reba, caeteri de eadem Religione summoperdeidem Ceelesiae opitularentur; multi vero in-
tuerio eidem Ecclesae praelucerent: ut etiam Canon irationis honore meruerint decorari ave illius seeuli testantur Annales,& indieat non obscure sanctus Antoninus pari. 3. Historiali, tit. H. eap. s. s. 13.
B Etrus Ioannis de ordine Fratrum Minois
tum Biterensis Dioecesis , ex oppido Ci-riaco nuncupato , tempore clementis Papae . ad annos Domini 1 io. in quibusdam Apost illis, quas super Mattheum . R Epipolas Canonicas, Ν Apocalypsim ordinauit, &signanter in quodam Tractatu de Mendicit
te . grauissimos mores dociae, quos recen
sent Guido Carmeli ea in Summa aduersus hspes. tiri de Maeresibus Abbat Is Ioachim , &Patri Ioannis. & Nieolaus E3 metiens in Di
rect. Inquisitorum, pari. 1. quaest. 9. Ae alis mox referendi . Quod attinet ad artieulum .ee quo disset imus, ille, Euangelieam vἱlam a
esse die erit, nihil habere in proprio, nec ineommuni. Quamobrem Ecclesiam Romanam diuiti s affluentem damnabat: N Romanum Ponti fieem Antiehristum appellabat. Nicolaus gymerieus, praecitato loco, Id doce ehis verbis: I Aduertendum tamen prius est, quod infra per totum, per Babyloniam mere tricem magnam . intelligit uniuersalem RO manam Ecclesiam militantem , quam nos diverὰ vocamus Sanctam, Catholi eam, & Ap stolicam ver Mes/siam ea alem, intelligit idem , stare/t, uniaeUu em Romanam Melectam . Ter hesiam , intelligit idem is Ter synagogam satana, intelli Ir idem . Peν mUictim Antichriflum, im Ircu Nasam, seu Pontificem Romanum . Per Angeiam eoannartim, intelistit se
donanssi, vendendi , seu ex itiis a ea irendi, πιι
alia, alienandi: sed balere in eis smpliem usum facti. ν Eeelesiam spiritaalem, inretistit idem.
AIlicti. ιias erroribus credentes .l Hacten s mericus. Huius Petri Ioannis errores, una cum
praedictis eius Apostillis, Ioannes XXII. de multorum consilio Magistrorum in Theologia. condemnauit: ut testatur idem Nicolaua Edimeticus in Directorio Inquisitorum, pari. a. q. s. in principio, vers. Idem Dominus. Addit Lut1 burgus in Catalogo Haeretico rum lih. 3 in verbo: Petrus Ioannis, eum, de mandato C Iementis Sexti, ex humatum fuisse,& haereticum post mortem declaratum, de
Gabriel Prateolus libro I . de vitis, desectis Ur reticorum cap. ao. idem factum a firmat , iussu Celestini Tertii, circa annum . Dou in i Iisy. in quo manifesὰ deeipitur, ut ollendi in directorio Inquisitorum par. s. suis
per quaest .s. commentatio 3 . vers fuit setius Ioannis. Et eadem par. super quaest. 26. e misment. I. obseruaui, ab eodem Ioanne XXII. istum Petrum Ioannis condemnatum, praemisia diligenti informatione post praedictas eius apost illas prohibitas, lusum suisse exh mari . & publice conere ari. Ae talem quidem ille habuit exitum . qui solus suisceret. ad sententiam eius, e tra Dominium Iesu Christi, detestandam.
Cupradictorum Brinam, di errores det
in stabiles seeutus, & sorsan n uos addens, Niehael de Casina, valde Fratieel umim se ctam auxit, δὲ confirmauit. Iste enim Sectator Petri Ioannis, tempore Ioannis XXII. potis.1 um emergens, ei rea annum Domini igi8.
auctoritare, qua pollesat, serat enita Minissetnenhralis ordinis Fratrum Minorum magnas m suis Sectatoribus, videlicet, prati cellis in
Secies a Tragredias excitauit: hvpocris ve-- ,& smulata sanctitate laruatus, tant rebelis lem eretile animum , ut omne Dominium, &Regnum temporale Christo adimere suerit eo natus , α omnem Romauo Ponti fiet obe. dientiam denegauerit. Propter eins graues culpas , & excissus, Ioannes XXII. illum G nera latus Ossicio priuauit, Idque annci Iaas..t rassatur sanctus Antoninus par. a. historia Ittit. I . cap. s. s. I 3. vers. Magna pars I S p stra . quia non respuit, quillanuvis erimina criminibus addens, Pharaonis instar, cor susi in via nequitiae indurauit, Idem Ioann. XXII. haereti eum declarauit, Bd omnes eius errores
copiose reprobauit in peeoliari Constitutione contra eum , anno I 33 o. edita , euius inutium est Quia sit reprobus Michael de Caeseiana , in qua particulariter explieuit, Christi
Regnum , & Dominium rerum omnium temo potalium uniuersale, ab instanti suae evewtionis, ex donatione Patris, ut supra ea p. s. demons rauimus.
Quod denegato Christi Regno, paulo
obseurius dixerant supradicti Fratricellorum Auctores, apertius Michael isse de Calena ,
335쪽
tui lentus Apostata, deelaraliter Ideoque in
predicta Constitutione Ioannes XXII. ningis meisiee. de viare , quam in aliis, eum repro hauit. Huius MichaeIis perfidia, R. contra veritatem , & Sedem Apostolicam , dolus , licet ex multis eius actionabus saepe patuerintl ex eo tamen potissimum demonstrantur . quod eum anno I Iasa bene nouisset, iussu Papae quaestionem in Romana Curia agitari supereor Vtrum asse rete , Christum,& Apostolos non habuisse aliquid in communi, esset haereisticum λ Ipse cum suis ecimplieibus in Capitulo enerali Perusii coacto. Sedis Apostoli eae iu-ieium praeueniendo, eodem anno I 312. pridie nonas Iunii, non elle haereticum, sea s alum, Cathcilicum, de fidele declarauita ut con stat ex antiquis eiusdem seculi monumentis . Quod decretum cum magna pernicie multo
rum Religiosorum sanctissimi ordinis sancti Francisti, hodie etiam legitur in libro praetitu lator Firmamenta trium ordinum beatita fimi Patris Francisti parte I8O. Pag. a. col. a. licst de multis eodicibus, pia Superi rum diligentia, merito sit de Ietum. Dixi, hune Michaelem frauduIenter In hoe Capitulari Decreto Sedis Apostolieae iudicium praeuenisse3quia cum probὰ nouisset, 'multos viros doctos TheoIogos. & sacrorum Canonum, praesertim peritos, iussu Io. XXII. serio de hoe ipso articulo agere I ut deindὰ grauissimo eiusdem sanctae Sed is iudieio. quaestio definiretur, sicut revera anno mox seisquenti iri 3. definita fuit, in Constitutione Inei p. Cum inter nonnullos, in qua Papa d
clarauit , erroneam. At haereticam opinionem,
asserentem. Christum, di eius Apostolos nihil habuisse. 8e in his, quae habuerunt. nullum ius eis filisset audax, vaser. N plusquam temerarius hie Michael, contrarium praeueniendo , decreuit. 8e falis alla ruit , sic iam per Ecclesiam determinatum fuisse . Rursus dixi. Michaelem istum de C senaad id decernendum conuenisse eum complicibus suis. qui Guillelmus Angliae Oham intelligitur: εe Henricus, scilicet. de Chalem. qui suerunt potissimi Fratricellorum faut res, & destnsores, ut paulo post ostendetur. Demum ista hominis fraudulenta deceptio , eo tendebat, ut per Decretum Capitul re, in omnes orbis partes transnussum,deel rationi Apostolicae, mox edendae. 8e publicandae , aditus praeeluderetur. Quod de magnorum Haeresiarcharam', de perduelIium Miaclesiet Hetreti eorum ossicina processit:sie enim saepe consueuerunt, fle consuescunt facere, qui suas opiniones condemnandas ab Ecclesia formidant
Haee paulo talos, quam institutae disputationis eursus fortassis postularet, obseruanda putauit quoniam noui, virus Frauesin do ctos, etiam de sanctissima Religione Francis. cana . isto Mie haelis de Caesena Decreto deisceptos, adhue de isto articulo dubitare: quem tamen Ioannes XXV. irrestagabili definitio. De , en tra eumdem Michaelem, de Fratrices.los declarauit. De huius Miehaelis nefaria audacia , memoria extat in illius seculi. & huiux eo trouersiae annalibus. Interim videndi Nic
Iaus Eymeticus ia Directorio Inquisitorum
m. XII. parte a. quaest. p. num est. de Arroribus Muehaelis de Caesena, ubi dixi, commentari 3
Ae qu. Is . num . . Et sanctus Antoninus par. .
histor. tit. H. Cap. 9. . I s. Et Ioannes Villa. nua lib. Io. histor. cap. I.
stitutionem Ioannis XXV. incip. Cum inter nonnullos, nullam ese re'
gnantiam 3 nec Papam Ioannm , contra elisam docuerat Nicolaus , at
Cum ad hune loeum ventum esset, in qu
de certamine Fratrieellorum contra Romanos Pontifices striis agendum erat, con tendentibus pertinaciter Fratri cellis , IOR nem XXII. mald sensisse de paupertate Christi, Et Apostolorum . 8e eontra sacras Literas.
Ad definitionem Nicolat determinasse a quem
propterea non erubuerunt. Hae teticum . ver
his. 8e scriptis proclamare, Illustii A. de Reu rendisi. Dominus Feldinandus Cardinalis
sancti Eusebii, qui nostros hos labores Eel
veia Christiano legere fuerat dignatus, pr denter monuit, operaepretium lare, si breuiter duas has Romanorum Pontificum Decretalellavero, de Catholi eo sensu proposito , concili remus I praesertim cum non desint adhuc, qui
eodem cum FratrIeellis ecimo volutent ut , ve
sancti ossieti Inquisitionis praxis, N. Pe hientia saepe demonstrant. Primo itaque observandum est , NIco
Iaum siue Tettium . siue Quartum , ut obserinuaui in Directorio Inquisit rum Par. a. q. T. Commentari a. in praedicta Constitutione
I Exiit, qui seminat; I ubi plurimas dubitati nes super Regula sancti Francisti deelarauit aeum de paupertate ageret, sic pro nuneiasse tIDieimus. quod abdicatio proprietatis huius modi omnium rerum, non tam in speetali, quam etiam In communi propter Deum , me
litoria est, & sancta; quam Be Christus. vitam persectionis ostendens, verbo docuit. 8e exem plo firmauit et quamque primi Pundatores ML litantis Eeclesiae. prout ab ipso fonte hause rant, volentes persecte vivere, per doctrinae. 8e vitae exempla in eos derivarunt.J l laeten
ibi. Ioannes autem XXII. In praedicta Con. stitutione inei p. l Cum inter nonnullos, I ita
definiuiti l cum inter nonnullos viros SchoaIasticos saepe eoistingat, in dubium reuocari tVtrum pertinaciter ammare. Redemptorem nostrum, ac Dominum Iesum Christum, eiusque Apostolos, in speciali non habuisse aliis qua . nec tu communi etiam, haereticum fiecensendum; diuersa, Ze aduersa etiam sentienistibus circa illud et Nos hvie concertationi finem imponere cupientes, affertionem huiusmodi pertinacem, i cum Scripturae sacrae, quae in plerisque locis ipsos nonnulla habuisse a se serit, contradieat expressὰ. ipsamque Scripturam sacram i quam utique fidei inthodoxq
336쪽
riobantur articuli. quo ad praemissa sermen.
rum apertὰ supponat continere mendacii, ac per consequens. quantum in ea est, eius in t tum fidem euacuans, fidem Catholi eam redis dat, eius probationcm adimens dubiam. Beincertam: γ deinceps erroneam fore cetanis dam, & haereticam , de Fratrum nostrorum
consilio , hoc perpetuo declaramus Edicio. IHactenus Ioama es XXII. Rursus obseruandum , Fratricillos ita bstiuate Ioanni XXII. At eius Apostolicae deis nitioni restitisse, , t multi ut ex dicendis patebit γ eomburi se potius passi fuerint, quam
humiIiter voluerint agnoscete veritatem .
Postremo illud breuiter etiam praesan dum i superior Ibus secuIis, viros grauissimos,ia doctissimos hane oppositionem sustulisse,& duas praedictas Constitutiones fideliter, flestii ei ter conciliasse, videlicet rBenedictum XII. dum esset Cardinalis, ut testatur rimericus in Direet.Inquisitorum
pM. a. qu. II. in priorip. Sanctum Antoninum in Summa parte q.
Ioannem Cardinalem de Turreeremata In Summa de Eeelesia libo. cap.rax. ad decimam obiectionem. Et Melctuorem Canum libro 6. de Loeia Theologicis cap. 8. ad sextum argumentum . Vbi Ioannem de Tutrecremata refert, di se
Summa autem istae solutionis est, Nie Iaum, de Ioaruiem inter se non pugnaret immo declarationem . seu definitionem utriusquo summe inter se conueniret quoniam Christias, ut ex serie Euangeliorum, & sanctorum Patrum inpositionibus ecilligitur, duas paupe tates ordinauit, congruentes dimisti statibus
perfectorum. Primam competentem illIs , qni praedicaturi mittendi erant in Iudaeam, ad annunciandum Regis aduentum, &haec paupertas nihil proprium habere permittebat, nec in communi, nec in speciali; R de hae accipitur illud Matthai s..LNolite possidere aurum, nec
Rrgentum , Scis 3 uno loco ait sanctus Hierois nymus . ideo haec Dominum praecepisse, ni causa Iucit potius, quam salutis, praedicare
i. Altera filii paupertas competens illis, qui fixi erane mansur i in congregationeis Ieuius proprium est nihil hadere in particul xi. benὰ tamen in communi i de hae Retuum cap. q. scribituri s Multitudinis autem Cr
dentium erat cor unum, Se anima ina . Nec
quisquam eorum , quae possidebat . aliquid
Mium esse dicebat, sed erant eis omnia communia ; I riae ibi. Vtramque hanc paupertaintem Christui habuit i quodam enim tempo
primam tenuit. nihil penitul habens . nec in articulari, nec in eommuni, sed illis vesceatur, quae sibi pie a piis Oiserebantur. qui linsum sequebanturi de quo Lucae ea p. s. exem Plum extat. Secundam paupertatem approhauit verbo . di exemplo. Dicae cap. cum
dixit: I Quod dimisi .cis sine iace uis. N pera. 4 calciamentis . numquid aliquid defuit v his Et paulisi postr i sed nunc, qui habet
acculum , tollat , similiter & petam, &e. 31am Me seeunda paupertas, quae aliquid Invomnam Possidere permivit, non repugnas perfectioni Euan ellor ur grauiter etiam e
euit , & eopiose Diuus Thomas a. a. qu. id 8. artic. 7. Primam ergo paupertatem intuitus
Nicolaus, Christum omnia abdicasse , di in i communi. N in particulari alle ruit . Sed &praeterea concedit, Christum aliqua in eo muni habuisse aliquando I siquidem in oleta
Constitutionet Exiit, I subiungiti s Nee his
quisquam putet obsistere . quod interdum Christus dicitur Ioculos habuitie c. Secundam respiciens Papa Ioannes. Scripturae iacm, repugnare , decreuit, & hareticum esse dixit. asserere. Christum, di Apostolos nihil in comia
muni. aut in partieulari possedisser haec sumisma e st verae solutionis. Quia vero res grauissima est. R dignis.
sima, ut persectὰ, & copiose tutelligatur, plaevit hoc loco integram recensere Ioanni Cardinalis de Turrecremata expositio mastu conciliationem . quam p citato loco scripsit, in haec verba r Ad de eimam obiectionem, quae sumitur ex de elarationibus Ioannis XXII. quae vide tur eontrariae declarationi factae per Domi anum Nicolaum Τertium. respondetur, quoa in veritate non opponuntur, immo declaratio Ioannis xXII optime stat simul cum determi. natione Nicolai. Pro quo notandum , quod diligenter perscrutari textum Euangeliorum,
cum expositionibus sanctorum Patrum . MDoctorum Catholicorum, duas paupertates legimus Christum ordinasse, congruentes diauersis exerelatis perfectorum. Vnam, videlia
r. 3c primam pro illis, qui praedie aeuia mi tendi erant in Iudaeam, ad annunciandum aduentum Regis, quae est. nihil proprium habere subeEo, nee in speciali. nec in commuistit, de qua Dominus, mittens Distipulos ad predicandum, Matth. Io. dicit sier Noliti
possidere aurem , nee argentum, nec pecu niam in zonis vestris . non peram, nec dura
tunicas, nec calciamenta, necue virgam δ dignus est enim operarius cibo suo .haec ibi. Hoc autem Christus praecepit, ut ait Hieron . in Gloss. ne causa lucri, & non causa salutis. praedicare viderentur. Item Goss.super illud: Dignus est enim operarius. Rodiecit sic; Ecce quare meepit, nihil strre, quia omnia dobentur eis. Et closia Luca io. diciti Ecce, qui saccum, M peram prohibuit, sumptus expindicatione concessit. De Christo etiam di citur Mati II. 8. Filius hominis noti habet, ubi eaput recliuet. Vbi invisa, inquit Hieronymie
Qa id me propter lucra seculi vis sequi . eum ita pauper sim, vi nec hospitiolum quidem a
habeam, nec meo utar tecto νSecunda paupertas est pro Illis, qui fixi erant mansuri in congregatione i S ista est . nihil habere in propriodea bene in cnmmuni, de otia Act.q. sic dicituri Multitudinis autem
credentium, erat cor unum. & anima νna ι
nec quisquam eorum, quae possidebat, aliquid suum esse direbat: sed erant eis omnia comis munia. Vbi Glossa Bedae puIchrae ita ait: Qui
ita vivunt .vt fimomnia communia in domo. Coenoditae vocantur, quae vita tanto sellator.
quanto statum futuri laculi imitatur, ubi ominnia comminia, quia Deus est omnia in omni-hus a cibi. Ergo Christus, uolens utram. que approbare pauPertatemini quando tenuit
primam, nihil penitos habens. nec in speciali,
337쪽
Me In eomrennia vivens tantilm ex his, qu2 devotae foeminae sequentes eum , administrahant ei. & Apostolis. vi habetur Lue. 8. super quo verbo ita dieit Glossa . di creditur esse Bedar Antiquus mos erat Iudaeorum: nec ducebant in culpam . ve mulieres sua substantia paseerent, & vestirent Doctores e quia vero in Centibus hoe poterat sacere scandalum. Dauis Ius memorat, se abstinuisse Ministrabant ergo Domino carnalia, cuius metebant spiritiralia. ut formam daret praedicatoribus, quia victu,&vestitu debent esse eontenti. Haec Glossa. Secundam autem paupertatem approba.u It aliquando & verbo , 8e exemplo. Verbo . unde Lue. 1 a. inquit Apostolis a Quando misi vos sine saeculo . 8d pera. te ealciamentis,
numquid aliquid destiit vobis i At illi dixerunt e Nihil . Dixit ergo eis: sed nune, qui habet sareulum, tollat. similiter di petram, dic. vhi Glossa interlin. dieite In hoe quoque no
his datur exemplum . ut nonnumquam. causa
instante. de nostri ptopositi rigore, fine eul. pa, intermittere possimus. Ex qua Glossa ma- nisestum aecipitur argumentum, quod illud
praereptum Matth. Io. de non portando aurum, Ze argentum, Re. super quo se dispensat Horon pertinet essentialiter ad persectionem vitae spiritualis . quia in tali non haberet i eum dispensatio, quod multum militare videis
. Praeterea , etiam Christus exemplo finis nauit praefatam paupertatem, habens locu los, . in quibus seruabantur ea . quae ei da-hantur , ad sui. & suorum necissitates subis uandas , de quibus Ioannis ra. ubi se habeis uri Christus dieit Iudaei Q dsaeis, fac citius. Hoc autem nemo sciuit diseum nistium . ad quid dixerat, & quidam putabant, quia loculos habebat Iudas, quod dixisset ei
Iesus; Eme ea, quae opus sunt nohisad diem fessum , aut vi egenis aliquid daret. Super quo dixit beatus Augustinus super Ioannem . di habetur in cap. Habebat I a. quaest. I. H hebat ergo. & Dominus Ioeulos . a fidelibus oblata eonservans. N suorum necessitatibusti aliis Indigentibus tribuebat. Tunc primum Eecies x peeuniae serma est institutar ut in telligeremus . quod praecepit, non cogitanis dum esse de crastino, non ad hoc siisse praceptum, ut nihil pecuniae seruaretur a sanactis i sed ne Deo propter ista seruiatur, de , propter inopiae timorem, iustitia deseratur . Haee Augustinus. Item idem Augustinus . oe habetur in eap. exemplum eadem causa ,& quaest. Exemplum Domini accipite conue santis in terra; quare habuit loeulos . cui An geli ministrabant, nisi quia ipsus Ecclesia loculos habitura erat Non potest autem diei quod hie paupertatis modus persectis non conueniati tamquam habere aliqua in eommuni deroget Euangelieae pet ioni: patet. tam ex eo. quod Christus persectissimus . de Apostoli eius sanctissimi eam obseruauerunt,& obseruandam Melesiae reliquerunt: iuxta iam dicta beati Augustinii Tum patet, exeommuni obseruantia omnium sanctarum
Religionum , Basilis, Augustini. Benedicti
quae omnes aliqua habent in communit Tum patet, ex deelaratione, quam Gregorius Ixin quadam Deeretali sua facit.Extra de excespraelat. cap. Nimis iniqua, ubi explesia esse
rit, Fratres Praedicatores. x minores, in autissima paupertate, Chrisso pauperi famulari
AE tamen contiat, i pios praedicatores habere aliquid ,n eommuni; etiam quoad proprietatem aliqua, quod eorum regulae,& statui nonrepngnati Hoc etiam Alexander Quartus ire condemnatione libelli, contra statum Pridi. eatorum . & Miuorum, videtur senilise, tuis. quo, loquendo de dictis fratribus, ita subiti uis xit. Cum insuper iidem Fratres omnia pro pter Deum reliquerint ; exilia .itae subsidia mendicantes. ipsum Christum inutentur pauperem, persectionem Euangelicam amplexaniado , propter quod euidenter patet , eos non
solum in statu salvandorum existere, sed etialis persectorum . & per suae Religionis obseruan tiam , quae quidem ipsus persectionis Euan gelieae tenet krmam . in aeternae retributionis premio praecellentem gloriam promereri. Hecibi. Vbi quidem expressὰ dicit, Drae dieato. res Chrissum pauperem imitari .ipsiusque petasectionem Euangelieam amplexari; & in si tu existe: e persectorum ; quod ipsus Religio
nis obseruantia. persectionis Euangelicae tranet formam . Et tamen eonstat. iplos habere posse, quoad proprietatem, aliqua iuxta eo. rum regulam in communi. Et ita patet, quod habere aliquid in communi; non derogat peresectioni Euangelieae . Quod etiam sanctus
Thomas determinat In a. a. quaest. Is 8. art.
In dueens illud Prosperi de vita contempsaliaua, & habetur in eam expedit saeuitates E elesae possideri, & proprias persectionis ara ee eontemni, de in sei r Quo iacto citis oste ditur. & propria debere. propter persecti
mem . contemni. & sne impedimento per, momis. posse Eccitam facultates. quae sunt prosecto communes. possideri. Attento ergo quod Christus has duas paupertates. &vtras. que Euangelicae persectionis . diuersis te dip tibus docuit verbo, di firmauit exemplo. p tet . quod Melaratio IOamias XXII. non conia
tradiete declarationi Domini Nieolai Tertist sed stant bene simu Lad diuersa tempora dicta
eorum referendo: uno enim tempore Christus,& Α postoli nihil habuerunt in speetali, nee in
communi. a mulierihns . quae Christum seisquebantur . necessaria sumentes, in dicit Do minus Nieolaus Papa r Ulci vero tempore .habuerunt in eommuni aliqua . ut puta loeulos: sient Dominux Minnea Papa. II. Ea ita patet,quid dicendumst breuiter addictam obiectionem. in suantumspectat ad prssentem locum.
Quod vero secundo loco de eodem. Ioannis verbo inducitur, quod reuocauerit. quod Nicolaus determina uiti dicimus, quδd non est verum, quod Dominus Nicolaus dixerat e vἱ delicet. quod Fratres Minores .. In
rebus oblatis eis . nihil iuris. & dominii h hent. nisi solum simplieem viam fructum s , denudatum ab omni iure, Ad dominio, atque seoprietate, tam in speciali, quam in comis
muni a debere intelligi, in rebus . in quibus usus potest separari a dominis , & proprietate
vicut sunt res imulabiles. Ee multae mobiles,
non autem in rebus . quae usu consumuntur .
di declarat . quisti Dominus Nieolaus intelligit, quM Fratres Minotes, in rebus. quia
hus utuntur, habent ius utendi. Et cer .
absque praeiudieio Domi at Nicolai , Donm
338쪽
hus Ioannes XXII. potvle hoe deeIarare. Tum quia Dominus Nicolaux in sua constulit Ione expresse dieit . quod in dubiis, quae circa d terminata Per eunt occurrent , habeant dicti Fratres recurrere ad Sedem Apostolicam, , per eam declarandis. Tum etiam, quia Papa Melarat Euangelium, sicut est de iuramento, dic. Sicut ergo Romanus Pontifex, absque praeiudieio Saluatoris , declarauit , quod praeceptum de non iurando, non se extendat. vi Prohibeat in omni rasu iurare: immo damnat haereticos, qui dicunt, quod non lieἐe omnino iuraret sic potuit magis Dominus Ioannes dictum Domini Nicolai declarare rividet ieet, quod Christus, 3e Apostoli, & Fr tres Minores habe nres iustum usum . habent sus utendi . Et de bonis colIatis Fratribus Minoribus , in telligitur Dominus Nicolaus, dominium sibi, Ze Romanae Ecclesiae recepisseis, quo ad omnes res ii Ias, in quibus potest separati usus a dominio, quales non sunt res necessariae ad vitam , de quae usu consumuntur. Tum etiam quia, ut Dominus Ioannes XXII. dieit. id non pertinet ad fidem specialiter . quid , Ee qualiter Fratres Minores habebant: Hud enim non pertinent ad fidem, & in taliabus , quae non sunt de necessitate fides, Ed b norum morum generaliter, successor reuoe Te, 8e mutare potest , quae statuit prae deeeLIor , prout visum sibi fuerit expedirer eum in his par in parem habeat Imperium . Illam insuper paupertatem, qua Chri Ilus noluit, ut pauper, cum Apostolis habere Immobilia, nee multa mobilia In eommuni, commendat Dominus Nicolaus; non illam, quae exeludit ius utendi, & Iustum usum , nec Illam , quae priuat habere iure, Adi dominio res usu consumptibiles, cum sit impossibilis , de in hae ratione sundant se Doctores . tam san ehi, quam Scholastici , quare pro pecunia mutuata, aut alia re, cuius est eius consum ptio . usura licita aeeipi non potesti sicut merces pro domo, vel re alia non consumptu bili lorataqpotest licite reeipi ut ostendit
sanctus Thomas in x. a. quaest.78. art. I. 8c Pa die etiam huiusmodi sententia . ex sententia
Nati Chrysostomi super Matth. 8k habetur in cap. Eileiens distirin. m. & hoc de ista mat xia tantum dictum sit pro praesenti, quia MN an aliis in aliis seriptis nostris plenior sermo inestatur. I Hactenus Turi remata.
Eodem tempore Henricus de Ceua, quem alii de Sena vocant, sub Ioanne XXILad annos I 3 s. supradictorum amplexus er rores, sectam Fratri cellorum multiplitauit. Seribit ismericus in Directorio Inquisit rum par. a. quaest. 6. Hunc Henricum in Pa tibus Tusciae, & Siciliae, a peruersa Fratricelis Ioram eongregatione Ministrum Geueralem fuisse electum. Quia vero similiter , contrais Romanam Ecelesiam, grauissimor dissemina. hae errores, di In primis illum, fingentem duas Melesias a Vnam carnalem , diuitiis pressam . amentem diuitiis, steteribus maeuis
latam, cui Roin num Praesidem . quo interiores Praelatos dominari asserebat: AIIam
spiritualem , frugalitate mundam . virtuto decoram, paupertate succinctam, in qua imsos solos, eorumque complices contineri aD firmabat i Ideo Ioannes XXII. Pontificatus sui anno x. id est, anno I 3I8. huius Henrici de Ceua errores Auinione condemnauit eonis stitutione quadam incipien. t Gloriosam Melesiam , I euius fragmentum resert Nieo- laus Emerieus in Directoris Inquis eorum, Par. a. quaest. 6. Nos vero integram recensui. mus in Directorio Inquisitorum inter literas Apostoli eas, pro ossicio sanctissimae Inquisitionis. In qua etiam Papa, contra Henticum de Ceua . mandatum de capiendo decreuit, de omnia per ipsum gesta, irrita denune lauit. Inde etiam patet euidenter istos errores contra Regnum Christi. de eius Militantem Eeis clesiam . in Christi paupertate non bene inatellecta fundatos,non corroborare sententiam.
Christi Regnum negantem; sed diligenter motius esse praecauendos.
s. VII. De Friaricesiis , seu Frauribus de
paupere mia. FRatri celli, quos Ioannes XXII. In eon
stitutione incip. sancta Romana titi de Relig. domih. voeat etiam . Fratres de paupere vita, Biracos . siue Bestui nos, a proxime supradictis Magistris Arnaldo . Net maniano , Petro Ioannis , Nichaele de Celana, de Henrico de Ceua edocti, multos errores con tra Catholicam Ecelesiam Romanam , sub Ioanne praesertim χχII. euomuerunt: si eraeorum Initia, vel ad Bonifacia Papae VIII. vel ad Clementis . tempora snt referendar ut indieauimus in Directorio Inquisi rem parte a. quae s. I . ubi ab Eymerico quinquagintaquinque errores recensentur. ex quibus i qui ad negandum Regnum, A dominium Chiisti pertinent . sunt infrascripti. Primus error. Be haeresis es : Quod Do. minus Iesus Chrissus, in cuanti m fuit homo& eius Apostoli, nihil habuerunt in propi io, nee etiam in communi, quia fuerunt persecti A.pauperes in hoc mundo . Secundus error, & haeresis est Quod dLcunt . hanc esse persectain Evangelicam paupertatem , videlicet, nihil habere in proptio
Tertius error, & haeresis est Quod hahere aliquid in tommuni, diminuit deperis sectione Euangelieae paupertatis. It Quartus error. R hx resa est i Qu/d Apostoli, sne diminutione persectionis eois rum, sine peccato, non potuerunt habere aliquid nee in proprio , nec in communi. JContra hos Batticillos. qui elaea Chil. si , di Apostolorum paupertatem falsa Dogia
mala profitetantur , Ioannes XXII. cuius tempore tuorum secta multum creuerat. &anualuerat, aliquot Constitutiones edidit. primam Ruenione α. Idus Novembris . Pontificatus sui alitio . Id est, anno 13 23. Itieip. l Cum intra nonnullos. J Ad in hae eonisdemnauit, tamquam erroneam, di haereticam ori
339쪽
opinionem asserentem . Christum ,& eius di- stipulos nihil habuisa, Ad in his quae habne
runt, millum ius eis competiuisse. Secundam incip. I Ad conditorem Cais nonum. I datam paulo post Auenione . eoisdem anno I 323. sexto idus Decembris, di in hae deelarauit inultos articulos circa pauis
pertatem in Restula sancti Francisti et de illum in primis, quod in rebus usu eonsumptibili. hus , non si date simplieem viam salsit eum In talibus rebus dominium ab usu non possit separari . Et se ex data patet, quod Ists duet Conrisit utiones, tita de verbor. smis non videntur bene collocatae: eum prius poni debui Dset illa, quae Incip. I Cum inter nonnullos. Iquam illa, quae incip. l Ad conditorem Ca-
Nouum. JTertiam Constitutionem inci p. I Quia quorumdam mentes. J edidit idem Ioannes XXIL Auenione , quarto Idus Novem. hris. Pontificatus sui anno nono , id est , an , no Iaa3.At in hae reprobatur audacia Fratri-icellorum , impugnantium duas praecedentes. Constitutiones, de tamquam haeretici, Ae R manae Ecclesiae rebelles deesarantur. Ita tres Constitutiones habentur impressae inter Extrauagantes Ioannis XXII. tit. de verbo r. sign i . Et quia Michael de Cesena Fratrieello
tum coryphaeus, Aictas Constitutiones impia snauit in eis, haret Ieas I audacia, multos errores. de haereses didi it contineri, quos ubique publieabat: contra ipsum, S eius errores Ioannes XXII. quartam Comitentionem edidit . iuei p. t Quia vit rept ux Michael de Cesena . J datam Α uenione I 6.Calendas De eembris, Pontificatus sui annoet id est . an no Domini a 3 3 o. quae fuit Auenione publI. eata, & assixa, seu suspensa io variis Maio ris Ecelesig Auenionen. vi eonstat edit fine elusidem Constitutionis, cuius meminerunt D Hotes allesari iapra cap.6. s. I. D . . Fratrice lorum doctrinam i & errores . Doctores eiusdem seculi, & alii deinceps Ca. tholiet grauiter confutauerunt. S in Indici hus, seu Cathalogis hΣreti rum , una tum Auctoribus recensuerunt. uidelicet. Nic a laus Eymericus in Directorio Inquisitorum Par. I. quaes. I D 16. de II. ubi ego multa uo.
Sanctua Antoninus in Summa paris . ti,
vim. Exin i, I. Proinde . qualia Im. II. .ubi refert. de .luit rationes , quinus. Pratri celsi
.suos errores desendere conabantur seca . t
Bernardus, ille uigus in Cathalogo haereticorum Issi. a. in vel . Fratrietis tu mGabriel Prateolus lib.ε. de vitis', ' se. ctis V reticorum ea p. t 3. in verti. Fratrice tu
Nicolaus Sandetus libro r. de Vi fibi si Nonarchia Icelesiae, sub anno Domini et a ra&I3II. Di i l. Paulus πmilius Veronensi x lib. s. dea cestis Franeorum in Carolo Quarto pula hin'8. Rege Francorum, non procul a s ea ..hieos vocat Fraterculos: Ee alis quo longum.
Illud vero mirabile, vel potius uae humabile est, Fratricellos tam tenaciter suis
et roribus adhaesisse, ut prosterentur, se doctrinam suam editis miraculis confirmaturos: in qua vanitate, & veterum, de recentiorum haereticorum imitabantur exempla . Caeterum , ut inqnit sanctus Antoninus in
sis; quem reseri, εe sequitur Bernardus Lutis ramburgus in verb. Fratricelli, non ostenderunt aliud miraeulum ullo tempore, nisi in- cinerationem corporum ex igne. Demum ipsi met Fratricellorum saut res , contra altissinam paupertatem . quam contra Romanum Pontificem . de Romanam Eeelesam praedicabant, ossicia, quae paupertati repugnant, intrepide exercebant: ut
docet Ioannes XXII. In Constitutione ineip. t Nupet in Consistorio publico, in hae verba: Sant quia sicut fama notoria publiea , di facti euidentia in i)lis partibus manisestat, Ni-ehael. N Gulielmus Q Iam, R Bona grata. supradicti, nee non & Henricus de Chalem, dicti ordinis, cuius persectio inter alia potest percipi, quia Ludovici de Bauaria, se pro Imperatore gerentis, de diuersis damnati heis
resibus, Cancellaris ossicium diutius gerere snon expauit: quod quidem ossicium quantum professioni illorum, qui se nihil habere .uetunt in proprio, vel communi, seque , Christum pauperem nudi sequi, eongruat.
potest prompte prudens quilibet iudicaro. albi.
t De Petro de Corbario Amipapa. 'DEtri de Corbario auctoritas non potest
X negatiuae sententiae veritatis praesidium exhiMtecem ille insigni sacrilegio, Sedis Apostolieae ,& Ecelesiae Carboli eae laserit ma. testatem cum a Ludovico de Baiiaria, pro Imperatore se gerente, Romae die II. Maii anno I 328. publice in platea cincti petes in Antipa pa in se ordinari, seu potius deordinari pernii serit; de Nieolaum V. vocari: vi prae caeteris singulariter docent, sanctus Anis toninus in summa par. q. ti . II. cap. T. q. s. x Ioann s Vitianus ulb. x . Histor. cap. II. inci p. Negi anni di Chriso Et praesertim eum postquam resipuit . omnes suos. 8e Fraticellorum errores bis ab iurauerit; primum si sis, eo ram Simone Araehiepiseopo Pisano, fle Cuillelmo Episcopo Lucano . de Magistro Ravmundo stephani clerico Papalis Camerae. & Apostolico Nun cio: ἰ& rursus Auenione g. lous Septembris anno I ut constat ex sormula abiuratio nisi quam recensent Frater Nicolaus Cardiis salis de Aragonia in Regesto Lecies astico Nuia selio et 3 . ubis IeEt elementer, fle miseria eo testet suerit suaeptus, in deeenti tamen custodia . ad eauthelam, suit detentus, ut probaretur , an ambularet in tenebris, vel in luce ς de quamvis tractaretur, ut familiaris. nihilominus, ut hostis custodiebatur . vi scri--bitur in fine eiusdem Glurationis , atque in ea ea dia, seu earcere finiuisse uitam, amrmat sanctus Antoninus in praeeitato loeo in
340쪽
summa par est. II. eap. I. g. s. paulo post principium, vers. Isse Petrus de C tbario . &Nieolaus sandetus lib. . de visibili Monarchia Meles , sub anno Iar . tit. de Ludovici Raetiari iusta exeommunicatione , di nephario schismate. Et Ioannes Villanus lἱh. 1 o. histor. cap. 1εq. Incip. Neldetto anno . vide i 33o. ubi narrat, Opera Disanorum suisse comprehensum Petrum Antipapam, & per Bonifacium quemdam Pisanum Comitem . ductus Triremibus Auenionem ad Pontificem Mavi
reum sui sie ductum; quam historiam breuiter etiam indieat Paulus . milius Veronensa Ii hro g. de gestis praneorum , in Philippo VI. Valesio M. Rege Franciae, non proeul a fine vers. Bellum in Bauarum a Pontifice Maximo
Demum illud et Iam hoe loeo obseruat; one, & propalatione dignum Occurrit, quod in praedicta sermula abiurationis Petri deis
Corbario contra eius, & exterorum Fratri cellorum opinionem, de altissima paupertate, eontinetur, videlicit, multa illicita eum contra sacros Canones secisse, uti mediocribus Ialtem diuitiis abundaret, quod his verbis abiurando consessus sust: l Tallias quoque in Iecles, s imposui, tam in Urbe , quam alibi rpro quihus. ealicibus, ornamentis, & nonnulis
lis rebus aliis i psas Eeclesias spoliavi. Fideles insuper Praelatos . & alios Cleri eos indigni rati hus. N aliis beneficiis Eeelesiasticis constitutos . suis priuaui honoribus , & bene se iis, alios in illis praeficiendo , vel Haereticos , vel Sehismatos . vel eorum fautores , & plerumque non absque simoniaca prauitate. I Hresbia Et paulo post contra propriam haeresinasserentem, Papam non habere gladium temporalem,addit Petrus, se viroque gladio usum Risse contra eos, qui Interdictum Papale seruabant, in hae e verba a i Et contra seruantis Interdicta, per vos, vel Legatos, seu Omeiales vestros , alios . promulgata, utroque scilicet,
spirituali. di temporali gladio procedere non expaui . I HEe ille.
Pergamo. ΙNtet defensores I rateseellorum nemo mingis acriter. Imple, & intemperanter Conmtra Papam . praesertim Ioannem XXII. N RO. manam Eeclesiam, & Christi Regnum. N D minium, videtur de haeliatus , quam Suillelmus oham Anglus, cui adhaerebant Henricus de Chalem. N Bonagratia de Pergamo con- Mersus . Omnes falsi Fratres de Ordine sancti Francisci. Nam postquam Ioannes XXII. ammo I 323. per Conni tutionem laei Hen. tam
inter nonnullos. eondemnauisset haeresm aD serentem. Christum, di Apostolos non habui Dce aliquid in speetali. nee etiam in communia
S illam, quae salso alaetit. Christo, & eius DL. sopulis, in his . quae ipsos saeta Scriptura habuisse testatur, nullum ius ipsis utendi m petiuisse . nee illa vendendi, aut donandi Ius habuisse a & per Constitutionem ineip. Quia
vir reprobus . editam contra Michaetem de , Casina, errorem negantem Christi Regnum ,
N uniuersale Dominium reprobasset: Guillel mus Oham eis contradixit, ' in libello, quem
defensorium paupertatis Christi, & Fratrtim 'Minorum praelitu lauit, decem errores audax notare praesumpsit. Caeteris omissis, duos
rantum , qui maxime ad hoc institutum spe
Dixerat papa Ioannes in pradicta Constituitane eontra Michaelem edita , post muliaea Diti ina tesimonia de Christo Rege ponderata , haee verbal l Et ideo elim Rex, & Dominus suerit Christus factus . in quantum eruetis fixus , & erucifixus fuerit in quantum homo, sequitur quod Regnum, di Dominium, tam . quam homini sbi Deus conressit. I Mee Dottiti sex . In quibus verbis erras e Papam, menis titur ovam. his verbis i l Primus error est, quod Dominus noster Iesus, in quantum limmo viator mortalis . immo in quantum eri ei fixus, suit verus Rex in temporalibus. h hens verum uniuersale Regnum . & Dominium omnium rerum temporalium huius Mundi. Qui error , seripturae lacidi . & sanctorum Doctorum, A Patrum doctrinae eonis tradicit aperte . Quod autem Scripturae eo
tradieit , patet per illud, quod legitur Ioannis 1 g. Christum dixisse Dilator Regnum meum non in de hoe mundo. si ex hoe mundo esset Regnum meum, Ministri mei utique
decertarent, ut non traderer Iudaeis. Nunc autem Regnum meum non est hine. Et Ioanianis ε. Ergo eum cognouisset, quod venturi essent, Ut raperent eum, di neerent eum Reis
gem . fugit iterum in montem ; solus ergo utitauit Regnum, te regnare in temporalibus eundum hoe . Et Lueae ix. Vbi euidam detur ha dieenti stili Magister, dic fratri meo, ut diuidat meeum haereditaterei respondit dicens r Homo quis me constituit iudieem , aut
diuisorem super vos i constat ergo qu Ad ad
Regem, tamquam ad ordinarium iudicem spectat. de haereditatum diuiscinibus iudiea. . R emere ad easdem . Ergo non regnauit temporaliter i aliter salsum dixisset, quod non pertinebat ad eum. Et sic articulus iste eon. tradieIt textui. I Hactenus ibi oliam a qui moet ad idem probandum addit aliquot Sanctorum testimonia truncata, N perperam intellecta. Rursus edin In eadem meretali Pontifex eonetussiet in hae verba i I Pramissa autem. se ilieet Regnum , & uniuersale Dominium habuit Iesus , in quantum Deus ab aeteris no , eo ipis, quod Deus Pater genuit eum di in quantum homo, ex tempore . scilicet, ab istanti conceptionis suae , ex Dei donatione . I Hae Papa. Impius Oham in praedicto Defensorio seeundum errorem collegit, in ahae verba: l Secundus error est; Christus, In quantum homo mortalis, fuit Dominus habens proprietatem , & dominium omnium telum temporalium. Qui quidem error, siue articulus saerae Scripturae, sanctis Doctoribus de determinationi EGIesae contradicit Quod autem sacrae Scripturae eontradieit patet: n Lucae s. dieit Dominus, Vulpes Dueas hahent, & volucres coeli nidos, filius autem hominis