장음표시 사용
431쪽
De Pr1matu summi Pontificis: Arr
muni partum antiquorum eonsensu proh
Ex hoe uero sensu per illationem, & ne cessariam consequutionem recte potuit Belissa Iuus eisdem testimoniis eonvincere Petri abdicandorum Regum potestatem , non quidem omnium arbitratu suo, I ita ve, ad libi tum condonare, de adimere regna possit, Iut Rex pag. 13. loquitur, sed haereticorum, de in eorrigibilium, vel ad illorum dignum supi. plicium , lves ad suarum ovium nece statiam defensionem , ae proinde non ex dominio absoluto, vel directa ut voeant potestate, sed ex in directa . Non dicat ergo Rex Angliae , verba , I Pasce oves meas . I ita a nobis exponi , ae significarent, i Tolle, proscribe, abdica Christianos Principes, I hoe enim nullus eatholicus dixit. Si autem quod verum est ,sneere testatum cupit, dicimus, inter alia multa, quae in illis verbis. Ee potestate per ea data continentur, etiam illud esse. I Tollo, proscribe, abdica h reticos Reges,3 qui emendari noIunt, δe subditis suis in rebus ad fidemeatholieam pertinentibus, perniciosi sunt. Hic autem sensus nullam vim verbis Christi assere. sed neees alia consecutione ex eis elicitur e nee in nouus, sed perpetua Ecclesiae traditione comprobatus, neque ex illo directa potestas petri in temporalibus, sed tantum indirecta colligitur , quam a suprema spirituali potestate separari non posse osten
Pergit autem Rex obiiciendo contra expositionem illorum locorum . quatenus adprobandam singularem Petri spiritualem potestatem asseruntur. Et primo argumentat videtur ab auctoritate Doctorum etiam C
tholicorum , qui variis modis foea illa sine interpretati, unde Bellarminum alloquutus pag. 3 8. ait . I sed neque est inscius, quam rationem veteres asserant, eur sancto Petro potissimum oues paseere Christus mandauerit. JDeinde ipse approbare videtur expositionem dicentium, utrumque scilicet, s Tibi dabo claues, & Pasce oves, I Petro quidem dictum esse, sed ad omnes pertinuisse Apostolos, qu tum ipse personas sustinebat. Quod inde confirmat, quia alibi potessas et auium in plurali numero concessa est Matth. 18. s Quae- eumque alligaueritis super terram, erunt li. gata Ed in Coelo, & quaecumque solueritis super terram, erunt soluta & in Ceelo. Ex quihus verbis colligere vult, elauium potestatem non minus interis Apostolis, quam Petrosuisse eollatam, ac proinde non habui se primatum . Immo multi sunt ex Protestantibus,
qui non solis Aposolis, sed toti Eeclesia maiestatem clauium eollatam esse velint, quia
in dicto loco Matth. 18. Christus dixerat, i Die Eeelesae,si autem Ecclesam non audie tit, sit tibi tamquam Ethnicus, &Publi ea nus, & satim quasi lationem reddens se iungit. l Quacumque alligaueritis super te ram , erunt ligata, & in ectior I signum ergo est. loquutum sui se Christuin ad Aposolos. vel discipulos, prout Eeciesam repraesenta-hant, uel virtute 'eontinebant.
sed quia haee obiectio utrumque testiis
monium inuoluit. de non est in utroque eadem omnino ratio, fgillatim de illis dicite necesse est . Et in primis de verbis, i Pasce
Gm .XII. oues meas, non Inuenio apud veteres patres dissentientes , sententias, aut expositiones ,
neque circa personam, cui singulariter dictum est i Pasci. J neque circa fgnificationem veriatii r Pascendi, I neque cirea personas nomine
ovium, de agnorum comprehensas. Qua
uis enim in exponendis his duabus vocibus vltimis se aliqua varietas, an illae duae voces . t agni, & oues I easdem , vel diuersas
personas signiscent, re tamen vera nulla di- strepantia est , quae ad praesentem causam re strat . Omnes enim Catholici conueniunt i
tum Christi gregem, cunctasque oues suisse Petro commissas, siue sub utraque simul propter diuersas proprietates omnes signiscatae fuerint. Et hine necessario sequitur, verba illa ad sol sim petrum pertinuisse, eique non vi gerenti aliorum personam, sed propriissime. N speciatim propter sit lare munus Ipsi eommissum, dicta suisse. Quod ex eommuni consensu Patrum in praecedenti capite satis probatum est, ex contextu ipso satis probari potest. Tum quia Christus interim gando Petrum, i Diligis me plus his, 3 satis distinxit illum a caeteris, vi tantiim cum propria eius persona, non ut repraesentante cateis
ros , sed ut ab illis distincta, negotium transgeret. Tum etiam, quia sub nomine ovium alios Apostolos comprehendit, ut supra probatum est: ergo verbum l Pasce, i necessario dictum suit Petro vi soli, seu ut Pastori sub
aliqua ratione uniee eonstituto : quia nonias
olerant singuli Apostolorum simul esse Patores eorumdem v nitiersorum: Neque ips rum aliquis factus est Pastor Petri, seut Petrus caeterorum Omnium est Pastor constiti
Neque aliquis veterum Patrum, ut dixi,
aliter quoad hane partem verba illa intellexi e . Quamuis enim nonnulli Patres dieant, quod tune Christus Petro dixit . caeteris etiam Episcopis, di Pastotibus Melasae dictum esei intelligunt dictum esse in Petro tamquam in exemplari, &eonuenire aliis secundum conuenientem proportionem. Nam
licet solus Petrus si uniuersalis pastor Ecel sae constitutus, non exuluduntur particula res pastores, quorum singulis non omnes, sed quaedam ex ovibus committantur , iuxta illud , primae Petri s. l Pastite , qui in vobis est gregem Dei, ubi partieula, qui in vobis
est , I partientarem gregem determinat, &Actor. ao. l Attendite vobis, de uniuerso greis
et , in quo posuit vos Spiritus sanctus tegere Ecclesiam Dei. I Sicut ergo alii Pastores ad
partem sollieitudinis eum Petro assumuntur .
ita intelligere debent, sbi esse dictum, I Amas me Pasce oves meas. 1 Non quia quando Christus similia sere verba protulit, ad Omues partieulares Pastores se aliter loqueretur, vel ad Petrum in persona omnium, sed quia virtus, & ratio verborum Christi in omnibus Pastoribus eum proportione loeum habent . Non enim possunt esse recte dispositi ad pascendum gregem Christi, nisi ipsum ament Christum. Et hoe sensu dixit August. libro de Agone Christianori s Cum Petto dicitur , ad omnes dieitur, Amas me Pasce oves
meas. 3Venio ad alium loeum Matth. is. in quo nonnulla maior est expositiouum varietas,
432쪽
ri sertim quoad illa verba et s Et super hane quo fides, utique ut ratio. propter quam Pripetram a nam interdum Patres exponunt, trus factus est Leclesiae sundamentum . sie illam partieulam, hane designate fidem Chri- autem loqui Augustinum de Christo eti ei uxni Dei , & hominis, super quam dieunt, funis verbis sumi potest.λNam lib. I. reti act. e. et . data esse Eeelesam . vi indieat Chrysost. ibi se ait. l Dostea sic exposui, quod a Domi homil. sue. N Hilarius. Frequenterque alis di. no dictum est. Tu es Petrus, A super hane eere solent, fidem esse fundam nium Ecclesiae. petram,&c. ut super hune Intelligeretur,quem Alii vero exponunt, christum ditando, sSu- consessus est. Petrus dicens, Tu es chri per hanc petram, a se ipsum designasset quia uias , &c. I Adde. Augustinum proponereis ut dieitur i. ad Corinth. 3. r Fundamentum sensiana illum non ut certum, sed ut probabi ali iid nemo potest ponera praeter illud , quod lem , & ad illum motum suisse ex diuersitate positum est, quod est christus Iesus, d de quo vocabuli Petri, di Petra, qudi in re nulla fuit, eap. t e. dicitur, i Petra autem erat Christus,4 ut iam dixi. Denique Augustinus alium sen- Quam expositionem liabet August. trin. 27. sim non excludit, multoque minus de verita-S 11 . iii Ioann. & serm. de Verbis Domini. te ipsus sententiae dubitat,quod Petrus etiam Verumtamen nullus ex his Patribus , qui aliis fuerit Petra, in qua sun data sit Leelesia. Ideter hianc locum exposuit, negauit, Petrum enim sapὰ doeet in locis capite superiori al- esse peeuliari modo petram & fundamentum legatis, in dictoque cap. dii di b. a. retrati. ait, Ecclesae, ut supra de Hilatio,& chrysostomo, sensum illum ore multorum cantari in versis ossensum est, & idem est de Alubrosio,& ali s. hus Beatissim Ambros j. I Hoe ipsa Petra qui solent pro expositione priori allegari. rcclesiae eanente culpam diluuit. J'Nam eisdem loeis. utrumque dicunt. scilicet, Denique , quod Rex obiscit de verbis. A Petrum, & fidem Christi, seu consessionem l Quaecumque ligaueris, I quod alibi in plu- eius esse fundamentum Ecclesiae. Vtrumque rari dictumst. I Quacumque ligauetitis . lenim sed diuersis rationibus vetum est , quia dissicultatem non habet, nam certum est , &Petrus tamquam Christi Vicarius, locum i in Petrum , di Apostolos potestatem lisandi, &sus absentis tenens , Ecclesae sundamentum soluendi recepisse , verumtamen ipsa verbo- est, eaque suo modo post Christum sustinet. rum disserentia osendit, o liter Petto , aliter Fides autem dieitur fundamentum tamquam omnibus Apostolis potestatem illam suisseisiatio fundandi ut si dicam nam propter f- promissam. Num Petto promissa est, vi ordidem singularem Petrus iactus est Ecclesiae natia, S uniuersalis. ae perpetuo in Ecclesia fundamentum. & per sdem constitutus est premansura, ari s veto Apostolis data erar, firma petra ad Ecelesiam sun dandam accom- vel solum quas delegata pro eorum personis,modata . In hoe ergo sensu dicti Patres lo- vel si consderetur ut in Episcopis eorum si quuti sunt. & Chrysostom. hom. a. in psal. ueo. Osotibus permansuta erat, cara est de penis recte dixit, I Ob robur eousessionis vocatus denter a Petto, & per Petrum, ut Leo Papa, est Petrus, dicente Domino: Tu es Petrus, An si iis, de alii Patres supra allegati ad no-S super hane petram , dic. J Quod si non de- tarunt. Et ex circumstantiis vitiusque laci
fide petii in specie , sed de fide in genere ser. id manifeste colligitur, ut ex dictis in supe-mo sit, illa etiam dieitur sundamentum Ee- riori capa te satis constat. SIeut:Ioan .eto. ge elesae, quia est prima ratio . di quas forma neraliter vetto, di aliis didierat Christis. lsi Eceles di membi a constituens . N vniens. Et cui misit me Pater, x ego mitto vos, di nihi-hoe modo solent interdum illa verba per ae- lominus ea p. dii. specialitet dicit Petro, t Pa. commosationem , R in sensu mustico ad to- sce oves meas . J utique tamquam supreniustam Ecclesiam, di singulos fideles applicari, Pallor, & omnibus etiam ipsis Apostolis su- , t seeit Origen. trati A. in Matth. Qies tamen perior. non negat , in proprio , di literati sensu solum Neque eontra veritatem hane obstant Petrum ibi esse a Chiisto nomine peltae sp ni- non nulla testimonia Augus ini, qua hic ob scatum, & in fundamentum Ecclesa pt, hei solent, quia dicit, Petrum quando claues missum , ut ex eodem constat homil. s. in aecepit Eeclesiam signifieasse, intellegit enim Exod. significasse Leelesiam , quia vi Meletidi Prin- Altera vero sententia ADIustini, quod ceps potestatem clauium aecepit, non pro sua Petra st Christus , quoad doctrinam per i persona tantum . sed ut in Christi Eceles a spectatam verissima est . quoad sensum autem di in successoribus, & aliis Ponti seibus, &, ethorum Christi dissi ei l/ accomodari po- ypiseopis auditoribus suis perpetuo dura-test. Nihil enim verius dici potest, quam . rent. Et ita dixit tractat. 3 o. in Ioann. l si Christum esse lapidem angularem, & petram hoe Petro tantum id est, pro sua tantum in qua principaliter Eceles a fundata est. persona) dictum est, non facit hoe Melesia,JImmo solum Christum per se, I virtute sua quia nimirum cum Petro potestas extincta Te elesae sundamentum esse . Quod vero Ilia Disset. Vnde quia nune Eecles a etiam ligat. dicto loco Matth. de se suetit christus loquu- di soluit, infert: ergo I Detrus , quando ci tus , aut dicendo, i Super hane petram si se ues accepit: utique Eec Iesam sanctam signi- ipsum signauerit, re vera non potest literati , ficauit. J Quae illatio nulla fuisset s intelleis ac proprio verborum sensu i aeeomodati, ut diisset; Petrum representasse Ecclesiam tamis ex dictis in superiori eapite manisestum est . quam vices eius gerentem, quia id neque ne-Vnde vel expositio Auetistini non ut literatis, cessario sequitur, neque uerum est. Cum ne- sed vi mystica ab ipso est tradita, vel ad pro que Eecles a hane repraesentationem,seu dele- Itς xς posti'nem reducenda est. Deis gationem Petro eommiserit, nee Christus sua Christo qui in loquitur , i Est obiectum fidei, potestate illam fecerit, cum verbis suis illam qu/m sunm us est Petrus, di ii, eo modo di non fignificauerit. Ergo intellexit Augusti- έι ux P x nanc petram, chii sivi in die ait, uus , Petrum Ecclesiam tunc repraesenta se ratione
433쪽
De Primatu Summi Pontificis. I3
tione sui Primatus, & sedis , se enim quod datur capiti propter corpus,censetur dari E clesiae in suo eapite, si eut quod datur Regi ad regendum, regno dari existimatur. Et se dixit idem August. tract. Iaq. in Ioann. Petrum
propter Primatum suum personam Ecclesiae pestile. Quod apertissime explicat dicens. I Ecelesta,quae sun datur in Christo, claues Regni coelorum aeripit in Petro. IDenique hie etiam fuit modus loquendi Christ Mattit. 18. I Die Ecelasiae , t id est Ee.
Uesiae Palloribus, ut omnes exponunt, & res ipsa clamat, non enim potest peccatum Da.
tris toti caerei Eeelesiae de nunciari, sed Pastores nomine Ecclesiae significantur, quia iacie-sa es in Episcopo tamquam in capite. Simili ergo modo dieitur Petrus in dictis locis Emclesiam repraesentasse . Et ita etiam solutum relinquitur, quod ex eodem loco Matth. oh- iaciebatur, quia quod subiun2it Christus, Si Leclesiam non audierit, si tibi tamquam Ethnieus, & PubIicanus 3 simi li modo Pastores LGlata intelletiit, eisdem ergo, seu ratione illorum dixit. Quieumque alligaue ritis,1 ibique in plurali loquutus est, quia peccata non erant denuncianda sori supremo Pastori, sed etiam eaeteris, ideoque ut diximus,
sine praeiudicio singularis potestatis Petri illud dictum est . I Nam si quid eum eo conbmune exteris voluit esse Principibus . numis quam nisi Petrum dedit, quod aliis non nega nit. I ut egregie Leo Papa , serm. 3. assum P.
At vero contra responsonem hanc urget nex virerius in hae verba. l Quod ni esset id
est . si non Apostoli omnes. vel Petrus nomi ne omnium aequei a Chri uti et aues accepisset
qui potuit, quaeso, Paulus Corinthiorum E cles di auctor e se incestum illum excommunicandi . eum spiritu suo h dicendum sane suerat eum spiritu Petri. Qui potuerunt omnes
Apostoli censuris suis in nomine Christi uti nee visibi eius Vieatij meminisse i I Vetu
tamen hae e eoniectura parui momenti est.
Nam in primis licὰt Petro claues sngulariter data sint, nihilominus etiam Paulo, & aliis Apostolis immediate Christus contulit liga di , & soluendi potestatem, & ideo r ecte potuerunt censuras serre in nomine, fle virtute Christi, euius erant proximi ministri, nulla
Petti facta mentione. Deinde etiam si a Petro immediate potestatem aecipissent si tnune Episcopi accipiunt, iuxta probabiliorem sententiam a non oporteret. inserenda
exeommunicationis sententia vicarii Christi meminisse, sevi neque nune Episcopi Catholiet , licet Episeopum Romanum. ut Chri sivi earium recognoscat. eum excommunica
tionis sententia ferunt, non die uni in nomine vel virtute papae, sed vel fimpliciter utuntur sua ordinaria potestate, vel dicere et Iam pociant in vit tute Christi, vel per potestatem sibi a Christo eoncessam . Et ratio est, quia licitvettus se uniuersalis Pastor Ecclesidi, non est tamen principalis auctor, & Dominus. sed illius vleatius. Vnde etiam ipse Petrus, serendo censuram . dicere poterat in nomine Domini Nostri Iesu Christi , id est . uiee de auctoritate eius. Idem ergo facere possimi inferiores Praelati, quia licet mediante Petro
tamquam dispensatore principalitet a Christo habent auctoritatem, R in virtute illius operantur . Sicut prorex alicuius Regni. vel Dro.
uineiae saepe auctoritatem 1 Rege accipieconstituendi per ciuitates Gubernatores. de Magi seratus, de nihilominus iidi omnes in publicis sententiis , & pr sertim quando, gladio utuntur, se auctoritate Regia, non Protegis id sacere profitentur.
Nee tamen nego posse ministum, vel LGgatum Pontificis excommunieando, dicere.
se id sacere potestate a Pontisce accepta. Nam verum dicerent, de sine iniuria Christit quia per illa verba noli attribuitur essectus
Pontiuei ut principali causae simpliciter , ted
tantum in genere ministri, seu Vicarii eom. munieantis iurisdictionem suam . Quod se eu, fortasse esset si diceretur in nomine . aut virtute petii, aut Papae, quia haec verba videntur significare auctoritatem principalis Domini, ut sensi D. Thom. r. ad Corinth. s. Et ideo talis modus loquendi non est in usu. Alio vero, scilicet, auctoritate mihi a papaeoncessa, vel alio simili uti solent interdum
Leelasiastiei iudiees, praesertim delegati. Dico
tamen etiam illum modum loquendi non es se necessarium, neque usitatum ab ordinariis
Pastoribus, ut sunt Episcopi, qui post acceptam potestatem ad modum causae proxima, suo iure utuntur. In Apostolis vero, ut dixi,
Intereesiit maior ratio, quia non a Petro, sed immediate a Christo habuerunt auctoritaestem. Vnde constat, merito dixisse Paulum, di spiritu meo, nee debuisse, immo nec potuisse dicere, & spiritu Petri, tum propter ra. tionem datam, quia Paulus non habebat potestatem A Petro. Quia erat Apost lus n nisati hominibus, neque per homines, sed pet Iesum Christum, ut ipse dicit ad GaIat. I. tum
etiam quia ibi particula illa, & spiritu meo.
non significat virtutem, seu potestatem ope. tandi , sed conditionem necessariam ad iudicandum, nimirum notitiam sussicientem cauissae . vi patet ex illis verbis Absens corpore. praesens autem spiritu. iam iudicaui ut praesens eum , qui sic operatus este I nam in evi-dem sensu subiungit: seongregatis, vobis,& meo spiritu, a id est, mea notitia, & spiis rituali praesentia. Haec autem conditio non poterat attribui Petro, imm4 neque proprie Christo, quia est propria. Ae personalis eonis ditio requisita ex parte ministri, praeter.quam requiritur auctoritas principalis Domini. ideoque Paulus addidit i cum virtute Domi
ni nostri Iesu Christi. a Tandem obiicit Rex Indicia quadam
directe contra Petri primatum. Vnum est. I quia in omnibus Apostolorum congressibus
Petrum ut e multis unum, legimus inter illos
consedisse, I ut in Coneilio, euius fit mentio Actor. is. Vbi etiam ad nuncios mittendos. solum dieitus, s Visum est Apostolis, de Pres. byteris . totique Ecclesia mittere electos viatos . sed merum cate Rex de Eeelesiae capite flentium . sic in eorum literis A postolorum,
seniorum, de fratrum si mentio, de Petro, nee vethum. Alterum indicium est, quia Paul. I. ad Corinth. I. aeque reprehendit dicentes .
I Ego sum Cephae , 3 ac dicentes , t Ego sum
Pauli. ego autem Apollo, I cum tamen si Cephas esset caput Ecclesiae, damnandi potius essent, qui ab eo stabant, tanquam a fide
434쪽
eat holiea reeedentes Petri sectatorea eerharet, vel ut rem magis exaggeraret, nam ha iandi essent fideles. Tertium Indi eium est, s sub nominibus Principum Apostolorum noquia Paulus ad Galat. a. eum Petro tam a licebat, contentionea diuisiones facere . parum comiter egit, ut illi non se aequaret multo minius alioru nominibus . Cum ergo
inodo , sed etiam anteferret. Quartum indu contentiones solum essent, quod unusquisque eium dicet per irrisonem post uin,addit, quia de proprio magistro, seu nunistro gloriaba
Paulus ad Galat. I. dicens , se profecturita, tur . ac si melius ab eo esset baptizatus, aut Hierosolymam, I ut Petrum viseret, di certis instructus , nou oportebat, vel damnare eos. de rebus eum eo ageret . non addidit, eo cui a Ceptra non nominabantur, vel eos lau-
quoque se ad sacra pedum ostula esse prose- - dare, qui de illius baptismo gloriabantur, sedctum. 3 illos tantum commendare , qu; dicebant, Hae vero, de similia digna non sunt, qua Ego sum Christi. J Quia neque illi, qui est
eontra totius Ecclesiae auctoritatem , de verba cebant . Ego sum Dauli, vel Apollo a Petro
Christi satis ex praesta proponatur. illis tamen visibili capite In fide disside haut sed solum iu satisfacendum est . ne aliquid omisisse vide, speciali assectu. vel animatione baptismi, aut niui. Ad primum in primis dicimus, salsum magistri sui: nec qui Cephae se esse dieerent,
esse quod sumitur, nam Α r. r. refertur in hoc essent tolerandi, quia licet Petrus esset quidam Apostolorum eongressus, & tamen , visibile caput. non tamen ut Princeps supra non solum Petrus tamquam caput primo lo- mus , sed ut Vicar Ius Prinei pis, qui in solii, eo ponitur. sed etiam ipse , tanquam caput, Christus, a quo solo nominandi sunt Chri totum extum alloquutus est, & de ereando stiani. Nee per pri Datos affectus etiam eirca duodecimo Apostolo loto Iudae , decreuit. Detrum , & Paulum, diuidendus est Christus. quod alii se euri sunt. Vbi recte Chrys.Homi- seu Christianorum nomen. quia nec baptis ita. a. inquit, I Quam est serii Idus, quam, mus est melior, eo quod a meliori ministro agnoscit ereditum a Christo gregem , quam detur, neque similes contentiones in Ecclesia in hoe choro Princeps est.Jergo tesse Chryso- mouendae sunt. stomo, quem alii sequuntur, in illo conuenis, De tertio Indicio sumpto ex facto pauli Petrus ut superior exteris,& uniuersalem cu- resistentis Petro , diei possent innita, nisi nu ram gerens proponitur. Quod etiam nota- per in lib.f. de Legibus a nobis dicta sui sient, ut e Leo Papa IX. epis. ad Michael cap. I s. ideoque breuiter dico . etiam antiquos tat dieens, ibi Petrum auctoritate sua usum fuisse. ticos inde sumpsisse argumentum contra di. Vnde non sine causa fere semper, ubi nume- unitatem, vel potius contra doctrinam Petri. rantur Apostoli, primo foeo ponitur Petrus Quibus viro verbo respondet Tertullianus lib. tanquam Dux, & Princeps eaterorum, quod de praeserip. haeret. dicens , I Caeterum si remon casu, neque ob aliam exceIlentiam, aut prehensus est petius, conuersationis fuit viti praerogatiuam factum esse, erudite Bellarmi. tium, non praedicationis. J Falsum ergo est, nus ostendit tib a. de Summo sontis. eap. 38. Paulum aut parum comiter egisse eum Petro,
Quocirca etiam in Hierosolymisano Conei- aut illum sibi aequasse, nedum antetustae. lio primus est, qui Ioquitur, de magna auθo. Quid enimis Rex Angliae minus considerate. ritate suam sententiam prosere, quod etiam δὲ eum standalo suorum subditorum aliquid ad primatum, S ut se meam ) ad pras den- ageret. S aliquis familiaris , vel consiliariustiam eius in Concilio pertinuisse, multi ad- suus eum moneret id non recie fieri, vel esse notarunt. Vnde ne eestarium non fuit, postea iniussum, aut aliis esse ogendieulo , ideo se in decernenda legatorum missione, uel in seris Regi antelatret, aut illum . vi Regem non nia detreti specialem mentionem Petri sacere, recognosteret/ Minime vero, alioqui nunquatum ouia Petri. Et sententiae eius iam factata, licebit subdito fraterne corripere Praelatum sufferenter fuerat. tum etiam quia non spe- suum, aut illi eum debita reuerentia res stere. ei aliter nomine Petri, sed nomine totius Conis ut seandalum publicum tollatur, quod dici
cilii epistola, de definitio seribebatur. Addi non potest . Igitur ex illo iacto Pauli eolligi
etiam phtest . in auctoritate , & spiritu notia non potest, se ante posuisse Petro in potestate. . erranda in fide habuisse tune Apostolos quam vel Praelatione i nam licet esset Inserior . podam aequalitatem , & idia quoad hoc omnes terat illo charitatis ossieto uti. Et ita intelle- in primo ordine positos fuisse. xit locum illum August. ep. I9. & D. Th. a. a. Ad seeundum indicium respondemus. q. 33. art. q. ad a. nihil ad praesentem eausam pertinere a nam Ad quartum de prosectione Pauli ad ψI- ut notat Chrys. orat. 3 m I. ad Corinth. Inia dendum Detrum, Gaiat. I. certe Hieron. ibi ter Corinthios I non erant se hismataeo, quod didere non dubitauit, i astendisse studio ho
in fidε dissiderent. sed ex eo, quod humana noris Priori Apostolo deserendi. Et Ambros
contentione diuisa esset seu tentia . 3 Quod i Digna fuit, ut cuperet videre Petrum,qui priis satis explicuit idem Paulus , tum blande. & mus erat inter Apostolos , cui delegauerat salis leniter eos obseetando, lut sui persecti in , uator euram Ecelesiarum. I Et alii etiam Pa- eodem sensu , & in eadem sententia, a tum tres ita saepe loquuntur. Et quamvis satea plicando quales esent eontentiones, quia mur, ex solo illo facto Pauli non colligi nece Gde priuatis maniuris . aut baptitatoribus satio prelationem Petri,tamen suppositis aliis Lloriabantur, N ab eis nominabantur, dicenia testimonijs dignitatem Petri commendanti tes, i igo sum Pauli ego Apollo,ego Cephae.1 bus, magnum indicium inde sumitur, Paulum P Usuit autem Paulus suum . id Petri.& Apolia recognouisse Petrum ut caput suum. N vni-ν non quia reuera sub his nomi- uersalem Ecclesiae Pastorem, ideoque quamis mdus uiuisiones . & e thalionει fierent, sed primum commode potuit, ascendisse Hier
Uiλ-- Τος' inorum , qui erant capita inlymam, invisere illum, S debito prosequi
3ς ne illos nominando mauis exa honore. Nec dubitandum es,quin Paulus pro humi
435쪽
hum Ilitate sua pedes Petri osculari cuperet,
verumtamen , nec tu modestia, & submissio
Petri permisisseti nec denique necesse suit,
Paulum eo loco referre modum honoris, aereuerentiae, quam Petro exhibuit. De consuetudine autem venerandi Pontificem per peduolaula, cui taei te Rex Angliae hie detrahere voluit: non est hic stiςendi locus, legat cui placuetit Iosephum Stephanium opusc.de adorat. pedum in tona. I 3. tractatuum.
An primatus Riri perpetuo, s per
perseuerct. Non desunt ex huius temporis Haeretici,
qui non solum absolute negent Petrum, vel Pontificem Romanum esse totius Ecelesaevassolem , Christive vicarium , sed etiam ex hypothes, licet Petrus illam praerogatiuam habuisset, cum illo extinctant suile dieant, vi hoc modo facilius in Pontifice Romano pedi
seuerare abnegent, ut ergo errorem hune sunditus euertamus, & per eosdem gradus ad veritatem intentam perueniamus , prius ostendemus hoc capite , Petrum non extraordinario iure seu singulari, uel tui se dicam vi taliptiuilegio , seu iure ordinario, & ratione Ecclesia perpetuo duraturae Vicatium Christi creatum fuisse,postea vero ad Romanum pontificem in sequenti eapite gradum faciemus . Principio igitur natuimus, Ptimatum
Petti non illi soli pro sua persona suisse colla. tum, sed ut perpetuo in Ecclesia duraret in eo suis e institutum . Hoe iacile pio bari potest ex dictis in duobus capitibus praecedentibus. Nam hac ratione postquam Christus dixit Petro: s Tu es Petrus, & super hanc petram aedificabo I cclesiam meam,J statim adiungit, s Et portae inseri non praeualebunt aduersus eam; lpromittens perpetuam Ecclesiae durationem in Petro standatam . tamquam in petra firmisi
ima, & in perpetuo duratura , ut supra lib. I. Iate comprobatum est,& confirmatum ex alia
Chlisti promissione : s Ego rogaui pro te Petre , ut non deficiat fides tua .a Et hae etiam ratione dixit Augustinus, ut praecedenti eapute explicuimus, Petrum repraesentasse Eceleissam , quando illi claues datae sunt, quia non pro illius tantum persona, sed pro illius Sede,
ut perpetuo cum Ecclesia duraret, eamque
regeret, suoque modo sustentaret, illi datae lunt. Vnde se ut ex illis vethisi l Tu es Petrus, Ne . a intulit Ambros.Psal .clo. ita nos inferre possumus, ubi Ecelesia. ibi Petrus, &quamdiu durat Ecclesia, tanadiu durat Petrus,
quod etiam fgnificauit idem Ambros subiun. gensi I Ubi Ecclesia, ibi nulla mors, sed vita aeterna; a & ideo addidit: i Et porta inseri non praeualebunt ei.J Recte quidem dixit lubimelesia, ibi nulla mors , 3 quia, lieὰt singuli
de Ecclesia moliantur, Ecclesia non mori
tur , & sicci Petrus defecerit, Sedes Petri non descit. Λlia praeterea verba Clitissit 1 Pasee oues
meas . 1 s eius intentio, & institutionis ratio prudenter considerentur., non minus eis caciter dictam veritatem confirmant. Nam Inta primis ratio ex Patribus supra adducta, qui dChristis indefinite Petto commendans ousssuas, uniuersas oues illius curae commissio
intelligitur, aeque in totius temporis , ac in
cniuscumque loci ouibus procedit, quia scutsuturae erant oues Christi in diuersis locis, ita in diuersis temporibus , de in quolibet tem pore oves indigebant supremo aliquo Pastore, sicut R in omni loco. Denique cum Chrisus dixita Pasce oves meas,a certum est, nousuisse loquutum de solis ovibus, quae iam tunc
erant in ovile suum congregatae , paucae namque illae et ant, Christus autem suturae Leclest suae ex omnibus gentibus congregandae proludebat . Igitur uon tantum praesentes , sed etiam suturas oves suas Petro commendauit. cumque limitationem temporum non adhibuerit, omnium temporum Oves Petro commisit, sevi de loco diximus, vel de numero dici potest. Dicet aliquis, recte hinc probari, commundatas fuisse Petro oves etiam laturas , dum ipse viveret, non vero postea suturas . Quomodo enim fututas post se oues pascere posset Respondetur, illud esse incredibile , quia alias non satis Christus ovibus suis
prouidisset, cum tamen non minorem curam gereret ovium post mortem Petri suturarum .
quam ipso vivente. Vnde recte Chrysostom. homil. 33. in Matth. I Aperte, inquit. his praedixit magnam eorum , qui credituri S erant, di sunt , multitudinem sore , di sublimiora
sapere ipsum facit, & Ecclesiae Pastorem con stituit. J Vtique suturae eae oinnibns, qui erant, di sunt credituri. Neque es dissicile ad explicandum, quomodo Petrus post mortem suam
potuctit pascere oues Christi in hoc Mundo relictas. Tum quia hinc intelligimus chris uni non tantum Petro in persona sua , sed Sedi Petri, seu Petro, ut continenti in se tamquam in semine , & sundamςnto omnes successores suos, oues suas commendasse . Tum etiam, quia propter hanc causam ad Pallorarie munus Petti pertinuit prouidere modum, quo sibi succederetur, ut oves christi si novetro Pallore non relinquerent, etiamsi persona Petri defieetet, & ta usque hodie Petrus pascit oues Chri si per successores suos. Atque hoe eonfirmant optime verba Christi Ioan .io. t Alias oves habeo, qua nousunt ex hoe ouili, & illas oportet , me adduiscere, & fiet unum ouile, Ee unus Pastor . INam ex illis colligimus, in Eeelesia Chiistitam esse suturum semper unum Pastorem .scut unum ouile , ae subinde Pallorem illum a Christo datum, & institutum duraturum esse, donec totum ovile Christi congregetur. ignis cauit etiam Christus in illis verbis.
Pastorem unum in Leclesi sua necessarium psse propter ouilis unitatem ; hre autem unitas ouilis omni tempore seruanda erat, quia in Omni tempore una est Ecclesa; ergo de unus Pastor a Christo eonstitutus pro omni tempore datus est, non in eadem pellana,sed in eodem thronossicut Ecelesia una est, non iueisdem personis, sed tu eiusdem populi su cessione . unde Augustinus lib. de Pastoribus cap. 13. l Hic inuenio, inquit, omnes Pastores honos in uno pastore. Non enim vere honi Pastores desunt, sed in uno sunt. Multi sunt, qui diuisi sunt. Hie unus praedicatur, qui δ
436쪽
ῆnltat eommendatur. Neque enim vere modo gratiam personae Petri factam, sed dispotiis.
Ideo taeentur Pastores, quia non inuenit Do nem regiminis perpetuo in Ecclesia durat uti. minus, cui commendet oves suas: tune autem Unde etiam sumitur ratio moralis, i Ideo tommendauit, quia Petrum inuenit. optima Ecclesae gubernatione sun data. Est Immo in ipso Petro vilitatem commendauit. enim Christus Dominus supremus Rex, quem
Multi erant Apostoli, &vni dicitur. Pasce dedit Deus caput supra omnem Ecclesiam. oues meas. J Vt ad Ephes. I. dicitur, id est . supra trium Sed dieme sort8 Aduersarii, illum unum phantem, & militantem, quae una est, & mim Pastorem esse Christum, nam statim Augustia Corpus Christi, quasi ex ilIis duabus partistius additi somnes boni Pastores in uno sunt, bus constitutum, ut ibidem, Ze ad Coloss. r. unum sunt, illi pastunt, Christus pascit. ReL dicitur. Sunt ergo illae duae Ecclesiae quasi tondetur, Christum quidem esse principa- duo regna partialia unius integri regni Chii sem Pastorem, in quo omnes alii Pastores si, ideoque ad ipsum tamquam ad proprium
simul etiam eum Petronituntur ,& Uniuntur. Regem pertinet v riusque regni gubernatio. nihilominus tamen etiam ita terris, necessa- Flet i autem non poterat sine ingenti, se exisrium esse unum Pastorem Christi Vicarium, traordinario miraeulo, ut simul esset Christus in quo inseriores Pastores proxime uniantur, visibiliter praesens in utraque huius tegni R nitantur. Quia sieut Ecclesia Militans visi- parte, fle alioqni ecelestis loeus post resurreis bilis est; ita Deus in ea posuit visibiles Pasto - etionem ratione status illi debitus erat, fle ad res, Ee Doctores, eum quibus plebs uniri de- fidem eredentium non expediebat, ut Inter bee. de vi ipsi Pastores inter semiantur, ne- eos Christus vili biliter permaneret, sciit spisessari ut etiam est unus Pastor visibilis, qui dixit, s Expedit vobis, ut ego vadam ;3 ide loeum Christi absentis teneat. Vnde Auguis que coeleste regniim per se ipsum nunc iuinam stinus supra subiungier Nam di ipsum P diate regit. Ergo cum non possit eodem vitrum. cui commendauit oues suas, quasi alter sibili modo partem hane militantem sui e alterivmina lacum facere volebat, ut sie ei gni gubernare , ad illius sapientiam pertinuit
oues commendaret, ut esset ille caput, illo modum regiminis hominibus aceommoda- figuram eorporis portaret, idest Ecelesiae, Ze eum in eo prouidere . Ergo sicut regnum tamquam Sponsus, &Sponsa .essent duo in , hoc duraturum est, quandiu mundus e traue- carne una. Et sermone 1 q. de Sanctis cap. I. rit, ita modus regiminis eius non potest esse in eodem sensu dixit: l In uno Petra figur, alius, nisi quem Christus instituit, & e conis batur unitas omnium Pastorum. 3 uerso institutio regimivis eius ita iacta est, ve , Mulici vero clarius, Be copiosius Cy- non mimis. quam regnum ipsum sit duraeuis prianus lib.de unit. Eccles et rea prinei p. Vt ra, alioqui imperfecta fuisset, & insufficiens. unitatem, inquit, mani sellaret, unam Caths Fuid uitem illa institutio monarchiae in Pe dram constituit, de unitatis eiusdem origi- tro, ut vidimus; ergo non tantum pro Petro .nem ab uno incipientem sua auctoritate ditia sed etiam pro successoribus eius facta est .
posui e .f Vbi mani Θ8 insitutionem, & di L Quod his teid verbis declarauit Cuprian.
positionem unius Cathadrae, ad unitatem M. unit. 17. s Dominus noster Ecclesiae suae ra-elesiae conseritandam institutae, distingvit ab tionem disponens in EvangeIio loquitur. Ripsom et Christo instituente. Et similiter preis dicit Petro . Ego dico tibi, quia tu es Petrus, ter Christum designat unum alium Pastorem. & super istam Petram aedificabo Ecelesiam. In quo illa Cathedra, & institutio incoepit, meam. Et infra. Inde per temporum , Aem ab illo originem duceret', non ut cum illo successionum vices Episcoporuin ordinatio, finiretur. Vnde subiungit , i Exordium ab & Ecclesiae ratio decurrit, ut Ecelefia super
unitate pro fiet sellur. Primatus Petro datur, Epistopos constituatur. & omnis actus Ec- ut una Christi Eeelesia, & Cathedra una mon- cletiae per eosdem Praeposi os i lubernetur. Istetur ,3 sentiens, tantum durate eathedram Vbi non solum Pontificatus Romani, sed illam, quantum Ecelesia durat. Et eir etiam omnium aliorum Epit poriun seccese sunt multis aliis Iocis signifieauit idem Cyis sionem ab illa primaria, Ee quasi radicali in-prianus, praeiertim epistol. s. t Deus unus stitutione derivari significae , quod libro est, de Christus unus, & .na Eeelesia, di Ca- etiam de Unit. Ecclesiast. latius prosequitur. thedra una super Petrnm Domini vocem- Denique non solum Petro . sed etiam data. Et epist. s s. ubi habet illam celebrem suecelsioribus eius datam esse potestatem, de sententiam, I inde oriri haereses, & schismata, pastoralem curam, & ita primatum eius esse quod sacerdoti Dei non obtemperatur, ne- perpetuum, aperte declararet Leo Papa in que unus in Ecclesia ad tempus Sacerdos, Ee serm. a. de Assumpt. sua dicens, i Etsi multis ad tempus iudex viee Christi cogitatur. I Et Pastoribus curam suarum oui uni deIegauit, similia serὰ habet epistol. 6 . ad Florentium, ipse tamen dilecti gregis custodiam non relidi epist. 7ti ad Iuuaianum, sistro, inquit, quit. De cuius principali, aeternoque Praeta primum Dominus, super quem aedificante dio etiam Apostolicae opis munimen aece-EccIesiam, & unde unitatis originem insti- pinnis, quod utique ab opere suo non vacat,
tuit. ει ostendit, potestatem istam dedit, ut il- ει firmitas fundamenti, cui totius Ecellasiae lud solueretur in Ceelis, quod ipse soluisset in superstruitur altitudo, nulla incumbentis sibi terris. I Quem laeum reeognoscens Augusti- templi mole lassescit. Soliditas enim illio nos lib. I. de Baptismo cap. 7. dicit, linia fidei, quae in Apostolorum Principe est Iau- in xyp nitatis Petro Dominus dedit mi data , perpetua est.& sicut permanet quod in D tςm manifestimis , quod illa unitas Christo Petrus credidit, ita permanet quod e DR Columba persecta sit dicta. I Ex in Petro Christus instituit . Et I fra. Manet 24'' illius institutioni, maniis stum ergo dispositio veritatis, I α caetera. quae RQR mine solum speetatem seuorem, vel prosequitur. Et simili modo Chrysost. lIb. a.
437쪽
De Primatu Summi Pontificis. I
de sacerdo t. v bi tractans loeum Ioan. 23. Inuter alia inquit , t Quanam de causa Christus sanguinem esudit suum ἐαπὰ ut pecudes eas
aequireret, quarum curam tum Petro, tum
Petri sueeetatibus committebat. Et adiungit. Iure igitur, ae merito se loquebatur
christus. Quisnam fidelis seruus, & prudens. uem eonstituit Dominus super familiam uani t a Et insta dieit aperte, suceessores Petri ea nune agere , t quae cum Petrus ageret.
inquit, illum Christus auctoritata praeditum esse voluit, ac reliquos item Apostolos longὰ praecellere. I similiter D. Augustin. lib. de Utilit. eredendi eap. 6. pet successiones Episcopotuna ab Apostolica sede hane perpetuitatem declarat, de lib. II. contra Faustum cap. a. t Vides in hac re, quid Eeclesiae Catholicae valeat auctoritas. quae ab ipss sundatissimis sedibus Apostolorum usque ad hodiernum diem succedentium sibimet Episto.
poruna serie, & tot consensione firmatur. 3Et eodem modo hane veritatem declarant
Cptatus. Dacianus, & alii, quos in sequenti
Sed obijcere possunt lueretici, quia alii Apostoli pro suis tantum personis legationem, seii dignitatem Apostoli eam acceperunt I ideoque post mortem non habuerunt
in illa dignitate suecessorem ergo nee Petrus in suo Apostolatu laeeessorem habuit, quia licEt inter Apostolos fuerit primus , ae inter
eos principatum aliquem, vel potestatem ac ceperit, propter seruandum ordinem, & coniscordiam a nihilominus nulla maior ratio sue- cessionis in eo, quam in aliis reperitur. Res
pondetur, contrarium pose eodem argumen
to probari, nam in Apostolis duo eonsiderati possitnt a Christo Domino illis collata , scilicet, potestas ordinis, & dianitas Apostoli ea. Prior nihil aliud in eis suit praeter ordinati nem suam, seu consecrationem Episcopalem, quae ad sundamenta Ecclesiae pertinet, &i deo eum illis extincta non est , sed in illa hahent Episcopos successores, ut sentit Cypria nus lib. de Unit. Ecclesiae, di aliis epistolis citatis , August. enarrat in Psalm. 44. N Hieronymus epist.83. ad Euagrium . Et ideo de hae potestate intelligendum est, quod ibidem ait, omnes Episcopos esse aequales . Posterior uero, idest Apostoli ea dignitas, multa includebat priuilegia, nimirum, potestatem immediater a Christo delegaram ad praeditandum
per uniuersum Orbem eum auctoritate, Rimetali potestate ab ipso Christo eoncesso,
iuxta illud, i Sicut misit me Pater,de ego mitto vos .l Item multas glatias. de praerogat I-uas tali ni uneri acommodaras, ut suerunt
abundantia spiritus eum consimatione in gratia, & in fide, cum quadam scientiae plenitudine , ita ut in rebus fidei nec falli, nee fallere possent,vel docendo, vel scribendo, itemque ut praeter donum linguarum, quod addoeendum habebant, haberent etiam directionem spiritus ad eanonice seribendum. In hae ergo dignitate verum est , Apostolos non habuisse successores, erat enim extraordi naria,& solum pro initio disseminandi Euangelium, ad plantandi Ecclesam requisita, non vero ad ordinarium regimen eius necessaria . . Vnde etiam in hae parte, quoad multas ex dictis praerogatiuis Petro non succeditur .
Praeter haee autem duo, alἱ quid sngulare tributum est Petro , nimirum . ius septemi Pamnoris, δὲ Vliatis Christi in eius Eeclesia, sinplieiter, & absolute pro quocumque loco, Aetempore spectata . Et in hoe non est comparandus Petrus cum eaeteris Apostolis, aliis
nihil singulare aecepisset, & ideo quoad hane partem illatio est nullius momenti . N potius ut diaei oppositum inferre licti ex singulari
coneessone, & ex ratione muneris. Potest
autem in editetis Apostolis metiliati modo auctoritas Episeopalis quoad iurisdictionem
eonsiderari, quatenus ordinarium regimen .
de sedem alicuius Ecclesiae receperunt, se Iaeobus stater Domini Hierosolumis eonstiis tutus est Episcopus, quod tamen de aliis non est certum, quamuis eadem ratione fieri potuerit. Quo ad hane ergo Episcopalem a elotitatem , quia ordinaria est in Eeelesia . . etiam succeditur Apostolia , scut Iaeobo SI-ineon successit . Et ita quoad hoe potest ali- ualiter admitti eomparatio, longὰ tameniuersa ratione, tum quia haec ordinaria dignitas Episcopalis non est data alieul Apostolo extra Petrum, lure diuino, sed media
te Petro, ut de Iacobo resera Euseb. lib. u. Histor. cap. i. di de Ioanne Ephesi commotante verisimile fit ex Irenaeo lib. 3. cap. 3. in fine. ut omittam , quae de Andrea, Barnaba,& alijs historiae reserunt. V hi ergo Apostolivi proprii Episcopi particulares Ecelesias regebant , iurisdictio illa certia limitibus eonistinebatur . & intra illos tantum eis Reeedibatur, Petri autem iurisdictio, quam Chtiso immediate recipit, fuit uniuersalis pro tota Eeclesia, di ita suit etiam illi proprium, io hae dignitate successorem habere.
omanum Episcopum merum Petri fuerassorem esse, π in re Petri potesviem perseuerare , ex diuina
SVpponimus id, quod satis in superiori
hus probatum est, semper in Meles requiri aliquem Petri in eius uniuersesi regimine successorem, tunc vero addimus, illum in unoquoque tempore unum tantum supremum Episcopum , unamque personam esse sposse. Quia ostensum est, Eeelesiasicam rempublicam, eiusque spirituale regimen ita semper conseruati debere, sevi a Christo est institutum, est autem monarchi cum ex institutione Christi I ergo ita debet
per successionem conseruari; ergo rens tan
tum simul, seu quouis tempore potest esse svetii lacee r. liede per sueeessionem indinet sistem potibus multiplicari, necessarium sit. Declaratur amplius, quia si plures Eri mpi simul Petro succederent, tribus modis id posset intelligi. Primo ut unusquisque eorum succideret tantum in parte pastoraIis muneris, quasi primatum inter se diuidendo. ita ut totus qui dem esset in omnibus smul. non tamen in
438쪽
singulis: neque in omnibus eoilective, sed di . sto collata . Sed de hoe alias, nune enim saunisti in singulis per partes. Et hune modum tis a nobis probatum est . Petro simpliciter asseruisse referuntur aliqui ex Protestantibus, datam esse potestatem supra totam Mele- allegantes illud Cypriani de Unit..Meles si am , non pro eius persona tantum , sed ut eit Epistopatus unus est, culus a sintulis in sci- siaccederetur. Hoc ergo supposito, dicimus,lidum pars tenetur. J Verumtamen hoe nihil successorem in ea potestate, quam Petrus h aliud est . quam veram laceessionem in pri- buit, unam tantum personam esse posse, demata Petri negare 'nam eo ipso, quod pri- non pinrium congregationem, alias mutata matus eo modo diuideretur inter multos, suillet Christi institutio, ex monare hi ea in , nullus eorum esset uniuersalis pastor Ecelesiae, Aristocratteam, quod esse non potestisne sed tantum eius partis. quae illi contingeret: eiusdem Christi auctoritate, quae reuelata non ergo nullus eorum esset verus, de ut sic di- est, neque per scripturam, neque per traditio- eam adaequatus successor Petri, nul Ius enim nem. Et deinde illa non esset suteessio , sed esset supremus simplieiter, quem eaeteri reem esset noua creatio . seu alterius regiminis In gnoscerent, quod habuit Petrus. Et conse- stitutio, cuius otiginem ostendere Oporteret: qnenter nullus esset petra fundamentalis EG nam Petti primatus ex vi primae institutionis esidi. de ad nullum eorum pertinerent verba per solam suceessionem perseuerat, vi osten- Christi, i Pasce oves meas. I quatenus per illa sum est. Denique abstrahendo a quaestione Omnes oues uni Pallori eommendatae sunt . de comparatione Papae, de Contilis, certum Denique in nullo eorum unitas Leelesiae seria est . Petrum habuisse primatum in tota M. uaretur, sed potius in illis multis Eccles L, clesia, quamdiu actu non erat congregatum se inderetur, sicut occidens, de Oriens in di- Concilium, euius congregatio ex voluntate itersa imperia diuisa suerunt, quod ita ultim Petri pendebat, cum solus ipse in tota Le- repugnet unitati Ecelesae supra ostentum est . clesia esset superior; ergo siccessor etiam . Nec sensus verborum Cypriani est ille , quem Petri in hae eadem potesate debet esse una stotestantes fingunt, eum idem met Cypria- persona, unum Epileopatum gerens, quid nus tum in eodem libro, tum alijs locis iam quid inde ei rea illius eum Concilio compa- saepe allegatis unam eathedram maximii com- rationem subsequatur, quod praesenti insitu-mendet, de unum Episcopum Eeclesiae Catho. to nihil refert. lieae, sine quo eius unitas subsuere non po- Tertio tamdem modo eogitari potest. test. Sensus ergo est, Episcopatum totius habere Petrum simul. di pro eodem tempore Teclesiae unum esse sub illo tamen partieula- plures laeeessores, diuism . de insolidum ha res esse Episcopos, qui in partem sollieitudi- bentes integrum primatum , de uniuersalemnis vocantur, non ut supremi Pastores in suis curam pastoralem . Et hie modus a nullo 'dioecesibus. sed sub uno, qui supremus est. etiam haeretico assetius, aut excogitatus est. Quem sensum satis declarauit Cyprianus , Nam in primis repugnantiam inuoluit, quia subiungens, s Ecclesia quoque una est, quae in s plures essent primi. nullus eorum esset po- multitudinem latius incremento siecundita. stiue primus, idest, superior omnibus, sed adtis . I Et post varia exempla sumpta e 2 multis summum negative, idest , non habens alium radiis , ramis, vel suminibus, qui unitate in supra se; utrumque autem repugnat. Quia habent in origine . de unitate Eecles 2 ita , ex priori membro sequitur, nullum eorum eoncludit, i unum tamen caput est. 3. origo successisse Petro in primatu, quia Petrus m. una, de una mater neunditatis sueeessibus sit iud fuit omnibus superior, & simplicite ecopiosa, quam matrem alibi in particulari fuit Pastor omnium ovium Christi extra designat, ut mox videbimus . ipsum, quod nullus illotum haberet . Ex alte- Secundo modo cogitari potest successo ro vero membro , di unitas Ecclesiae destrui- plurium simul in primatu petii, non diuisim , tur . N eorpus eius monstrosimi fingitur, v. sed collective, & per modum unius tribuna- pote habens simul duo eapita aequalia . quaelis, seu congregationis . Et hunc modum ex- nee pacem . nee eoncordiam inter se habete cogitare potuerunt. qui non obstante prima. potuissent. Et ideo ipsa etiam natura unitu Petri, dixerunt, generale Concilium ese uersa hanel P tenta tuum multitudine supra Papam. Quamquam illi fortasse dicite abhorret. ve dixit etiam Philosophus in fine 4 congerentur, etiam te inpore Petri, Aposto- Metaphysicae, & melius Cyprianus de Idolor. lorima, vel Episcoporum Conei lium suisse sti vanit. de Atlianasius eontra idola. Vnde ipsa pia Petrum , quia eadem est seruanda pro- etiam hruta animalia dueem unum sequi soportio . neque est maior ratio de uno tempo- lent, ut late Hieronymus epistol. 4. Deniquere, quam de alio a imo nec potest aliter do- s alii Apostoli non habuerunt eum Petro fictrina subsistere, ut statim ostendam . Ita H- milem aequalitatem, qui fingi potest, aliquem rosentire de Petro , & de eius primatu non . postea fuisse Episcopum successori Petri iv solum iandatum non est hi Euangelio, verum risdictione aequalem l aut qua fingi potest etiam verbis Christi repugnat, ut eonsat ex insitutio. vel neressitas plurium smul tria his omnibus, quae de primatu Petri diximus. unius potestatis adaequa te, Ad insolidnan sueis Nam Christus Petro commendauit fimpliciis cessionis i Est ergo certum Petri successorem ter oues suas, sive sigillatim singulas . sueta unam tantum personam, seu unum Episto- simul totum earum gregem . ει supra illum pum esse poste. Quo semel legitime creato, Petro tribuit potestatem. δὲ ideo totius cori virecte dixit Cupriam epist. sa. l Quisquis poris Eccles a fundamentum illum consti- iam Episcopus fieri voluerit, foras fiat notuit Ipiis autem ovibus. sve diuifim , sue cesse est , neque habeat Ecclesialii eam ordis mul τοι i gresti non potestas supta nationem, qui Ecelesiae non tenet unitatem .hiili44 'un est. verum etiam neque ulla inisquis ille suetit, multum de se lieet ia-ομ-- WV potestas legitui immediare a Chri--& sibi plurimum viadican prophanus
439쪽
De Primam Summi pontificis. 4r 9
est , alienus est . foris est. Et cum post primum secundus esse non possit , quisquis post unum , qui solus esse debeat. factus est , non iam seeundus ille, sed nullus est . I sit igitur eonstans in una sede Episcopali, seu in una Episcoporum serie laceessione ni hane constituendam esse. Hinc ergo coneludimus solum Romanum Episcopum esse verum suecessorem mistri. N potestatem Petto datam ad ciues Chri- si pascendas, in illo perseuerare. Ure asser rici eerta, & Catholica fide tenenda est, nam Iieet expressὰ . di in propriss terminis in sacra Scriptura non legatur. in principiis in illa reuelatis virtute eontinetur, quod per Teclesiam sussicienter declaratum est ; imo
quadam rerum euidentia , di experimento constat. Declaratur in primis, nam ex Seriptura habemus, Petro datum esse primatum Ecclesiae, ut perpetuo in illa duraturum, ut satis probatum est. Haec autem duratio, cum non esset sutura in una, & eadem persona , necessario sutura erat per plurium persona
nim in eadem dignitate sueeessionem . di hoc etiam sumetentet in seriptura contineturi, Don per additionem aliquam . sed per legitimam eiusdem scripturae interpretationem . In qua autem sede, vel Episcopatu relicta suerit haee successio , & personarum series in hae dignitate succedentium. Scriptura non retulit, quia historia canoni ea noui testamenti usque ad mortem Petri non peruenit. Ideoque ut Ecclesiae eetto constet, in tali sede impletam esse, & hactenus impleri institutionem a Chriso tactam, & in Scriptura reuela tam , satis est . vi applicatio ut sie dicam illius insitutionis. & dignitatis ad talem
episcopatum per euidentem traditionem. Acontinuum, ae notissimum viam eidem Leelesiae sum cientissime proponatur. Nam sciat in primo libro ex rationi . insitutione , fine Ecclesiae Christi necessa rium este ostendimus, illam in indiuiduo,&in particulari esse visibilem, ita ex institutione, & sine muneris Viearis Christi, necessarium est illum esse visibilem Leelesiae, in partieulari, ae determinata se de , & successione . Quid enim prodesset Ecclesiae confuse crede re , esse in terris aliquem Episcopum, seu Episcopatum eum potestate , ti munere Vlia earii Christi, si in particulari non agnosceret, ac certo crederet, quisnam talis Episcopatus esset i aut quomodo possent oves suum P storem sequi, vel ad illum recurrere . vel vocem eius audire , & recognoscere, nisi in particulari talem Episeopum in tali sede,vel Episcopatu sedete crederent ἰ Sicut ergo Eeclesia visibilis non tantum fide humana, sed etiam diuina ereditur esse vera Leelesia, quia sensi-hilia signa , per quae videtur, non sunt ratio credendi, sed proponunt ut euidenter credibile . illam esse veram Ecclesiam, quam Deus semper in Mundo esse suturam reuelauit: ita non solum fide humana , sed etiam diuina credendum est, Romanum Pontiseem esse caput visibile huius Ecclesiae vice Christi, quia signa illa, quibus hoe caput ostendimus, ne iunt credibile euidenter, illusu esse, quem Christus ex vi suae institutionis Vicarium suum eonstituit. Hoe ergo modo dicimus ,
assertionem positam esse deside, & in Scrip-TOm. II. tura, Melesiae traditione adiuncta, susscien
ter contineri . Superest, ut signa.& testimonia huius euidentis credibilitatis asseramus . Primum que, & quas sindamentale sit, D. Petrum in Episcopatu Romano vltimo tempore vitae suae sedisse, ibique mortuum sui sier nam hine sit consequens . ut successores eius in eadem sede permanserint. Vt antecedens meislius intelligatur. tria tempora, seu sta tus in
Betro post Christi astensionem distin tu et
possumus. In primo praesedit uniuersali Ecelesiae Christi sine determinatione ad propriam , & specialem euram alicuius partiei laris Episcopatus, nimirum per quinque. Vessex annos prius quam Antiochiae sedem fige tet , ut ex Eusebio in Chronico, & ex aliis antiquis historiis eonstat. In seeundo sed iemitus Antiochis ab ultimo Tiberi; anno per septem annos. Quibus finitis seeundo , vel, ut alia volunt, tertio Claudis anno. & quadragesimo quinto aduentus Christi Ecel sam Romanam sundauit, ac sedem suam in eam transtulit, ibique usque ad mortem sodit, quam in eadem urbe Roma per Martyrium passus est. Hine ergo fit, successionem In Cathedra Petri non potuisse in Hierosolymitana, vel Antioehena FGlesia contingere . Quia ilia priori numquam sedit. sed in ea Iaeobum primum omnium sedere secit eui si meon ne cessit . ut diximus .& est in historiis notum. In posteriori autem non permansi. sed ad tempus tantum in ea sedit, & eonsequenter adhue viuens , ibi successorem habuit, quem ipse sua auctoritate constituit, vel Euodium.
rei ignatium, de quo videri potest Turrianus in Constitutiones Clementis lib. V. cap. M. N Baron. in Martyrolog. die I. i Februarii . Successit autem Euodius Petro in partic
lati Episcopatu Antiocheno, non vero in priam alii , seu Episeopatu uniuersali. Nam Ania tiochenam sedem, non a Christo immediate. seu diuino iure , sed arbitrio suo, & humano iure Petrus sibi assumpserat, & ideo sae iupotuit illam relinquere, di alteri tradere. Ponis riseiam autem dignitatem immedia id a Christo. & diuino tute habuit, ideoquo
quamdiu vixit, illam non reliquit, neque vuexistimo, relinquere potuit, quia ex immediata electione, & eollatione, ac praecepto ipsiusmet Christi Eeelesia uniuersalem habuit sibi eommendatam . Relinquitur ergo, ut in Romana sede Petrus habuerit sui Ponti se tus successorem, tum quia in nulla alia potest esse vestigium, vel ratio huius suecessi nis, etiam si si Alexandrina, quia numquam Petrus in ea sedit, vel Constantinopolitana,
quae vivente Petro sundata non fuit, tunc
etiam . quia Petrus in morte habete debuit sueeessorem I ergo in Epistopatu, in quo mortuus est, scilicEt, Romano, illum habuit. Non desuerunt nihilominus haeretici. qui ut vim huius argumenti sugerent, Petrum Rom. sedisse, aut in ea mortuum esse, negauerint. Sed superuacaneum dueo, conistra eos disputationem longiorem texere,ium
quia neque Rex Angliae hoe insinuat , neque ut opinor Protestantes Anglieani in hae sententia permanent, lieet sortasse aliquando illam tentaverint, tum etiam quia euasio illa Ggg a nul-
440쪽
nullum habet veritat Is vesiglum, neque proatationem cui respondere nectae sit. Aliunde vero Petrum Romae sui se , ipsusmet verba Indicane epist. I. eap. s. l salutat vos Eeel
sa. quae est in Babylone collecta . I ibi enim nomine Babylonis Romam smi sicari, omnes Catholici interpretes .& Doctores interpretati sunt. quos moderni ibi congerunt , de
ideo eos reserre non est necesset nam insorius etiam tractando de Anti ebristo , aliquid de hoe pvincto attingemus . Ac denique in eadem Roma Detrum usque ad mortem Poci tili ea tum gessisse, & ibi mortuum esse,omnes Patres antiqui. tam Graeci, quam Latini communi consensu tradiderunt, quos laid
testit Sander. lib. 6. de Visibili Monarchia.
eap. Io. N Bellar min. lib. a. de Romano Ponistisee a principio per plura ea pira. Nunc sumit nobis auctoritas Hieronymi lib. de Seripto lib. Eeelesiast. R ad Galat. a. de Euse hii in Chronieci, euius fer 3 verba Hieronymus mutuatus est, & eum eis alii tam Latini. quam Graeei historiei eonsentiunt. Praeter testimonia ipsorum mei pontificum successorum Petri, qua statim referemus.
Addunt denique nonnulli Catholiei. li-eet haereti eis daremus, Petrum non fuisse Romae, nihilominus potuisse Ponticem Roma num esse suceessorem Petri: nam potuit Petrus alibi existens, aut sedens, vel Romae, vel
alibi laeeessorem sibi deligete. Quod quidem , etὰ dictum est, id ex abundantia adeonfusionem haereticorum, procedit tamen
solum de possibili, seu de potestate . Vt autem de facto eonsset, multum refert quod Petrus r piseopus Romanus suerit usque ad mortem . Nain si Petrus alibi sedem habui iaset usque ad mortem, ut Romanus Episcopus in pontificia Sede illi suceeocret. Oporteret illam institutionem ostendere ex peculiarivetii ordinatione, quae reuera non extitit, quia non alibi , sed in Romana Sede , de vitie
mortuus est. Quo posito non suit neeessaria noua insitutio , aut voluntas Petri, nam ex
natura rei, supposita priori institutione di uina , qui In Romana sede Petro successit , primatum etiam eius consequutus est, Ed ita per sueeessionem ad reliquos Romanos Pon tifices derivatus est. Aliter vero fugere possunt aduersarii. etiamsi vel inviti, fateri eogantur, Petrum suisse Episcopum Romanum usque ad moristem, videlicet, inde solum sequi , successo. rem Petri suisse Episcopum Romanum, non tamen recte inda colligi, eumdem successorem suisse etiam totius Eecles a catholicae Episcopum, & Dasotem . Quia hae duru dignitates, seo Episcopatus distincti sunt, Ee separabilest nam potest esse pontifex Ecclesiae uniuersalis, licet non si Episcopus aliacu Ius Diae ess pallicularis, se ut in Petro in i uitio sui Pontificatus , idimus. Potest praeterea uniuersalis illa dilanitas prius conis iungi cum particulari Epiriopatu, de postea ab illo separati , sicut factum uidimus in se. de Antiochia Vbi Petrus habuit successurem in Antiocheno Epistopatu, qui non successit. in Papatu a ergo potuit idem eontingere in
sed humano, utique ex voluntate vetri, & ita potuit facile per mortem cessare . Imo eo ipso, quod successor Petri a Romana tantum , de non ab uniuersali Ecclesia electus est . vi detur eonsequens, ut in particulari Lpiseopatu, non in uniuersali successerit.
Respondemus , non minus certum esse,
primum sueeesorem Petri, & consequenter reliquos in Episcopatu Leelesiae Catholicae, quam tu Episcopatu Romanae Ecclesiae sue-eesiisse . Noe probamus, quia una tant Um
persona semper Petro successit, ut ex historiis constat, Ad ex Patribus, quos capite sequenti reseremus ; ergo vel illa persona simul cum Episcopatu Romano primatum Leelesae habuit , quod intendimus; vel primatus sine successione relictus est , de periit; hoc autem poserius est impossi hile. quia est contra ius diuinum. 8e contra promissionem Christi aergo prius est Omnino certum . Quocirca ex quo Petrus sedem suam Romae collocauit, AePontificalem die nitatem illi Episcopatuieoniunxit siue illa eoniunctio suetit ex diuina iustitutione, per speciale praeceptum, aereuelationem, vi aliqui volunt, siue fuerit ex humana voluntate Petti , licet diuinitus in L pirata eo ipso , quod a Petro vivente mutata non est , rata mansi, ideoque qui Petro
in Episcopatu suffectus est, illi in utraque dignitate necessario successit. Et quidquid si de illa quaestione, quae a Theologis disputatur, an possit Summus Pontifex separare primatum a Romana Sede , Ed illum, vel in alio Episcopatu colloeare, vel ab onitri partic lati Episcopatu separatum relinquere , cer tum esse exiit imo, dum aliquis summus Pontifex id noli seeetit, non posse uniuersam Ecclesiam, vacante Papatu, id essicere . quia non potest inferior potestas mutare , quod per superiorem eonstitutum est , d quia sicut Petro soli datus in primatus pro ipso, S successoribus eius, ita ad solum illum . seu ad Summum Pontilicem spectat determinare , Sedem Pontificalem, de modum electionis. Ad successionis eius praescribere. Sic ergo cum Petrus suam sedem Romae collocauerit, 3e in illam totum suum primatum, & potestatem contulerit, illamque inuitutionem vivens non mutauerit, non potuit postea Eeelasti acephala per mortem Petri illam institutio Dem inutare; ideoque iaceessor Petri in Episcopatu Romano ex necessitate simul in ptimatu successit.
Neque Oh stat, quod illius successor Is electio a Cleto Romano, & non ab uniuersa clesia facta suerit, nam , ut dixi, determinare modum successionis non ad corpus Ecclesiae,sed ad ipsum Petrum pertinebat,idelisque sicut voluit Petrus, Ponti fleatum in Seis de Romana stabiliter collocare, ita etiam saluit, electionem sueeessoris a Ciero Romano fieri . Vel certe Petrus Ipse Clementem sibi sueeessorem desienauit, ut auctor est ipse Clemens t. ad Iacob. statrem Domini, & i. .
Constitution. eap. 43. licet ut probabilior sententia sert ipse Lino, & Cleto prius cesse-tit, di postea illis suecesserit. Atque ita omisnes illi in Pontificatu, simul cum Episeopatu
Romano sue celserunt , eodemque modo successio ad omnes sequentes Episeopos Romanos derivata est. CAP.