장음표시 사용
451쪽
De Primam Summi Pontificis. 63
seu rad caput retulit,' subiungit: At quaminuis res ita habeat: non prius tamen illius comis munionem deserere ausi sumus,quam hic ipsatietati tuae indicaremus, &c. J Qus est 18. inter epist.Cyrili.& habetur in Concit .Ephest m. I. cap. 19. epist. II. inter epist. Cyrili. de dicto totna. cap. I 6. Cui Coelestinus responis
dit. l Nostrae sedis auctoritate astita, nostr ue vice, & loco cum potestate usus, eiusmo-i non absque exquisita sedulitate sententiam exequeris, nempe, ut nisi decem dierum in. teruallo ad huius nostrae numerationis die numerandorum nefariam doctrinam suam conceptis verbis anathematiZet. 4 Et insta. t Illico sanctitas tua illi Ecclesiae prospiciat, is vero modis omnibus se a nostro corporo segregatum esse intelligat. I Cui epistolae Cyrillus obediuit,ut constat ex eius epist. ad Ne storium , quae est de excommunicatione, diis cens . t Quod nisi iuxta tempus in literis Cor-Iestini saeratissi ini, reuerendissimiqtie Romanorum Episcopi expressum praestiteris , certo scias nullam tibi deinceps cum Episcopis, Sacerdotibus Dei consuetudinem, nullum sermonem nullum denique inter eos Iocum futurum esse. I Et similia habet in sequenti epistola ad Clerum, populumque Constanti nopolitanum. Refert praeterea Diuus Tli
inas opula I. contra errores Graecor. cap. 3 2.
S. Habetur, eundem Cyrillum in libro Thesaurorum dicentem. Sicut Christus accepit a Patre pIenissimam potestatem, sic, Se Petro. de eius successoribus plenissime commisit . Item nulli alii, quina Petro, quod suum est plenum, sed ipsi soli dedit. Vbi particula SoIIJ non excludit Recessores, sed alios Am stolos, nam paulo post dieit, dedisse Petro p testatem, Ze Ecclesiae. Et in serius ale Diuus Thomas. I Ostenditur etiam , quod subesse Romano Pontifici . fit de necessitate salutis, dicit enim Cyrillus in libro Thesaurorum; Itaque statres, si Christum imitamur, ut ipsus
Oves vocem eius audiamus, manentes in E
Iesia Petri, dic. I Nee dubitandum est de bis testimoniis, etiamsi nunc in Thesauro non inueniantur,tum propter Diui I honiae auctoritatem: tune etiam, quia plures libros Thesauri periisse scimus. Denique ex Ecelesiasticis historiis a Graecis etiam con scriptis constat, antiquissimam Ecelesiae praxim fuisse , ut in causis prauioribus ex tota Ecclesia etiam orientali ad Cathedram Petri fieret recursus, ad petendam, vel fidei declarationem, vel alicuius haeresis damnationem , ve I Synodi congregationem, aut confirmationem, vel ad petendum iudicium per modum appellationis , aut iustae dofensionis 3 ex quibus mani seste constat pol statem supremam Romani Episeopi omnibus Graecis a principio Ecclesiae agnitam, Ze ereis ditam suisse. Huius autem praxis praeter i
simonia adducta , optimum argumentum
sumitur ex Historia Euseb. lib. I. cap. 2 . ubi de Paulo Samosate no ait: l Vbi simul cum orthodoxa fide Episcopatum amisisset, de ex Episcopi domo eius Ecclesiae propria exire
nollet: Imperator Aurelianus de ea re rogaistus sententiam, saractissime quid esset agendum decreuit. Praecepit enim, ut domus Ecclesiae
illis tribueretur, quibus Christiani Italiae , de urbis Romae Episcopi per I iteras tribuendam perscriberent. I Tanta enIm erat fama publlisca Primatus Romani inter Christianos Graecos, ut e Piam gen Piles non lateret,de ideo Imperator lieet infidelis, eam sententiam protulit , sanctissimet, ut ait Eusebius , approbans sententiam illam , de consequenter etiam Primatum, quia fidei conlarmis fiui, licet ab imfideli lata ruerit.
Eadem traditio sumItur ex Teodor.lib. s. histor. cap. za. ubi de Conciliabulo Ariminensi ait: l Praeiudici, vim habere non debet, praesertim cum larmula illa composita sit, isque Episcopo Romano , cuius sententia praeis
caeteris Omnibus expectanda erat, consentie te, Sec. i Sc lib. s. cap. I . refert, Damasum
post exortam sectam Apollinaris, illum, de discipulum eius Timotheum abdicasse, de perliteras Orientalibus significasse quas ibi refert earumque initium est. l Quod vestra charitas debitam Sedi Apostolieae reuerentia tribuit. filii honoratissimi, vobis quoque ipsis maximo sane honori est. Nam lieet in Sancta E clesia, in qua sanctus Apostolus sedens nos
docuit, quo pacto illius gubernacula, quae s scepimus tractanda sint , nobis primae partes deferuntur,tamen confitemur nos illo di oblatis gradu longe iii ieriores esse. Et infra significat idem Pontifex , Orientales Cath licos ad ipsum recurrisse dicens: I Quid est, abdicationem Timothei a me rursus requir tis , qui etiam hie iudicio Sedis Apostolicae, Petro quoque Episcopo Alexandrino prae se te avd icat us est una eum magistro Apollinario i J Quibus omnibus Theodoretus assenti tur. Inio ipse etiam eum aliquando in fidei suspicionem venisset . ad Leonem Papam per epistolam confugit,dicensis Ad Apostoli eam veliram sedem currimus, ut Ecclesiarum vic ribus medicinam a vobis aceipiamus, vobis enim per omnia primos esse conuenit. Multis enim , quibus superiores estis , ornatur vestra sedes. Alias enim urbes ornat ve I magnitudo, vel pulchritudo , die. Vestrae autem redundantcm honorum copiam dedit is, qui est omnium largitor, ea est enim omnium maxima , di praeclarissima, di quae praeest orbi terrarum . I Et caetera , quae late prosequitur . Huie denique traditioni adstipulatur Socrates lib. a. Histor. cap. s. Vbi Cone ilium
Antiochenum illigitimum fuisse significae, quia Iulii Pontifieis Romani auctoritatem non habuit: I Cum ea non init) Eeelesiasticus
iubeat, non oportere absque sententia Episcopi Romani decreta Ecclesiae sancire. Et c. II. reserens Athanasium, & plures alios Orie tales Episeopos ab Ecelesijs suis eiectos, Romam peruenisse,ut Iulium Episcopum Romanum de suo statu certiorem sacerent, inquit .l Quoniam Eeelesia Romana priuilegium praeter caeteras obtinebat: I & lib. q. cap. 3. similia reserens de Petro Alexandrino, de illo adiungit: l Cum literis Damasi Episcopi R mani reuersus esset, popuIus illi consistis exinpellit Lucium, Petrum autem in locum illius introducit. Et Soetomenus lib. 3. Histor, cap. 8. reserens fugam Athanasii, di aliorum ad Iulium Romanu Episeopum addit: I Quo rum criminationes cum Epistopus Romanus intellexisset in communionem recepit. Ezcum propter sedis dignitatem cura omnium
ad ipsum spectaret, singulis suas Ecclesias restib
452쪽
estituit, seripsitque ad pfiscopos orientis.
eosque ineusauit, A e. Deditque mandatum..t quidam illorum, omnium nomine ad diem consitu tum accedetenta J Et eap.ς. alias literas eiusdem Iulii refert, in quibus prater alia illud contiuebatur: l Legem esse ad sacerdotii dignitatem spectantem, quae pronunciat, acta illa irrita esse . quae praeter sententiam Epist pi Romani evnstituuntur. I Additque squod notandam est) eum suis literis apud rebelles orietis Episeopos nihil proseeret a Constante Imperatore quasi a seculari brachio adiu.
tori una postulasse , atque ita tandem orientales Episcopos Romam venire coegisse. de lib. s. cap. a a. orta controuersia de Spiritus
sancti dignitate inquit. I Episcopus Romanus de ea certior factus, scripsit ad Epist pos Orientis literas, ut una eum Episcopis. Δ sacerdotibus occidentis Trinitatem eo substantialem esse, & gloria aequalem credeis rent. Quo sino singuli rebus ab Ecclesia Romana iemel iudicatis aequieuerunt, sicque
illa controuersa finem habere visa est. 3 Et hae de patribus Graeeis sumetunt. Tet Latinis multa in superioribus eapiti. hus , di in primo lib. adducta sunt, quae hie
non sunt repetenda, sed breuiter in s mi anda. ει aliqua ex parte loeupletanda. Primo ergo Tertullian. lib. de Praescrip. cap. I s. l Habes Romam, unde inquit) auctoritas praesto est. IEt lib. de Pudicit. eap. I. Episcopum Roma innum voeat i Pontificem maximum, di Epi pum Episcoporum, a ubi Pamelius plura eius dem auctoris loca des Dat , quae omitto, quia hie auctor eum ab Leeresa Romana de se eerit , non recte de primam illius sense, quamvis non omnino illum Ignorauerit .
Magnus igitur, & fidelis huius veritatis asseristor fuit Cyprianus, qui in suis Epistolis saepissimὰ ad unitatem Ecclesiae requirit unum supremum eaput. illudq; esse die e in F eelesia
Romana, ut videri potest epist. O. 3.3 2.&ss.& 76. cuius verba saepe retulimus . Item Amishros orat. de Satyro statre I. ad Thimo t. g. S lib. I. epistolar.in . ad Syricium papam eualiis Episeopis, se inquit: I Reeognouimul
alteras sanctinatis tuae boni Pastoris excu-hias . qui fideliter commisiam tibi ianuam serues. 8e pia sol ieitudine Christi ovile eust dias, dignus, quem oues Domini audiant, &sequantur. I It epis . . ad Imperatores Graistianum,&c.agens de vitandis Arianis: l Qu modo inquit feti potest, ut eum, quem societati eorum insertum vidimus,non etiam assertorem perfidia indieemus. Quid etiam si defuisseti tamen totius orbis Romani caput
Romanam Eeclesiam, atque illam sacrolaninctam Apostolurum fidem ne tu thati sineret, Obsecranda sciret elementia vestra, inde enim in omnes venerandae eommunion a iura diis manant , die. I Et epis. s. ad Theophil. Ale. xandrinum: l Reserendum arbitramur ad sanis ctum fratrem nostrum Romanae sacerdotem Ecclesiae, quoniam praesumimus, ea te iudic turum , quae etiam illi displicere nequeant. IEt instar s Vt nos quoque aecepta vestrorum serie salutorum .eum id gestum esse cognoue
ramus, quod Melesia Romana haud dubi ὀsructum hulus examinis is a Quibus uerbis ad Orientalem
P p-scriptis, de eonsuetudine Romani Episeopi gubernandI etIam Orientales satis
Liusdem vius, & potestat Is testis est HIe ronymus epist. tr. ad Aget uehiam, dicens sinsupra tetuli j se aliquando iuuisse Damasum
in respondendo ad orientis, & Occidenti Asynodales constitutiones. Et epistol. 16. ad Principiam reserens, quod supra tactum est de Athanasio, de Petro Alexandrino, qui perisseeurionem Arianae haereseos declinantes, quasi ad tutissimum communionis suae poristum Romam confugerant. In epist. etiam s. ad Demetriadem circa finem, Sedem Romanam Cathedram Apostolieam vocat, idem de Primatu eius sentiens, quod de Primatu Petri , de quo eius sententiam supra retulimus . Idem eopiosios in epist .s . ad Damasum, cuia lux vetha iam in superioribus adducta sunt, ubi etiam docet, habere illam Sedem priuile gium Petti non errandi in fide. Quod etiam sentit Apolog. 2. seu lib. 3. Apolog. contra Rumnum , ubi habet illa verba: l Attamenisse ito, Romanam fidem Apostolica voce laudatam huiusmodi praestigias non recipero . etiamsi Angelus aliter annuciet, quam semel praedieatum est . I Et infra i l Et tamen muror, quomodo probauerit Italia, quod Romaeontempsit, Episcopi suste perint, quod sedes Apostolica condemnauit,3 tacite negans,
id fieri potuisse . aut se illud credere .
Ex Augustino etiam recurrente ad Ro--πanum Pontificem tamquam ad Christi Uiextium . multa supra diximus ex epist. se. 9 a.di s s. eiusdam Augustini. Quibus concordat
idem August. lib.,retrati. cap. o. dicens .
I Pelagianam haeresim ab Epileopis Ecclesiae
Romanae Innocentio. N Zosimo cooperantiis
hus Conciliorum Assileanorum literis dam natam esse . J Et in epist. 37. in principio se subditu in Romani Pontiscis aperti profiteotur, dum ait, i Me apud Caesaream praesentevenerunt. quo nos iniuncta nobis a venera-hili papa Zosimo Apostoli eae sedia Episcopo
Ecclesiastica necessitas traxerat. I Et infra. relatis vetbis eiusdem Zosmi, ad probandam necessitatem baptismi in temissionem pere torum , subiungit. l In his vel his Apostolicae
sedis tam antiqua, atque sun data, certa, AEelata est Catholiea fides, si de illa nefas sed tibi tate christiano. I Et epist. io a. de RO. mana Ecclesia inquiit In qua semper Ap soli ea cathedrae viguit Prineipatus, a & ibi
etiam refert. in causa Donati statum iudi eium Apostolica Sedis expectatum fuisse s. Idemque repetit lib. I. eoneta epis. Patmen. cap. s. 8e epist. 163. ubi ait, de eognoscendam Ecclesiam Catholicam maxime spectandam esse successonem in Sede Petti, sentiens illam ese petram , superquam iandata est Ecelesia. quod ei pressius declarauit in psalmo eontra spartem Donati tom. r. dicens, i Numerate Sacerdotes, vel ab ipsa Petri Sede , ipsa est petra , quam non vincunt superbae insitorum portae . lyraeterea ex eodem sundamento diciti Ih. . eontra Iulianum cap. . I Puto tibi eam pariem orbis suffcere debere, in qua primum Apostoloruin suorum voluit Dominus gloriosis mo martyrio eoronari. Cui Ecclesiae praesdentem beatum Innocentium si audire voltiis es, iam tune peticulosum iuuentutem
453쪽
De Primatu Summi Pontificis . , 33
tuam pelagI Is laqueis exuisses. Quid enim potuit vir ille sanctus Africanis respondere conelliis, nisi , quod antiquitus Apostolica
.sedes , & Romana eum exteris tenet perseueranter Eceles a. I Qui locus est valde notandus , nam in eo planea docet Augustinus , definitionem pontificis sacere certam fidem. etiam sine generali Cone ilio . Vnde in lib. a. de peccato origin. cap. 7. etiam de Ceelestio Pelagii foeto refert, i non fuisse ausum, beati Papti In noeentu literis obsistere , I immAge Omnia , quae Sedes illa damnaret, damna. ti tum esse promisisse. Denique lib. t. ad B
ni faelum in prineipio Inter alia dieit, i Noniaedignatis , qui non alta sapis , quamuis alistius praesideas, esse amicus humilium, & amo.
te dependere impensum . a Te instar I Cum communis sit omnibus nobis, qui sungimur Episccipatus ossicio, quamuis ipse in eo preemineas celsiore fastigio spe eulae Pastoralia. Deio quod possum pro mei particula mune istis, Scis Coneordat eum August. Prosper eontra collatorem eap.ro. ubi definitiones Inno nistit, di Zosimi eontra pelagium infallibiles re
putans, tamquam absurdum insert eontra Collatorem . i Seeundum tuam censuram e
rauit Papa Innocentius Petri sede dignissimus. I Et instar i Errauit sacrosancta beati
Petri sedes. quae ad uniuersum Othem Papae Zosmi ore loquitur. 3 Ereap.qi. iterum i quit e l Beatae memoriae Innocentius nefandi erroris capita Apostolico mucrone pereussit.JEt instar I Asrieanorum Coneiliorum decretis beatae recordat;onis Papa Zosimus sentenistia sua robur adnexuit, & d impiorum de truncationem gladio Petri dexteras omnium
armauit Antistitum. I Ubi addit etiam Boianisacium, de quo ait , t Contra inimicos gratiae Dei non solium Apostolieis, sed etiam Regiis utebatur edictis . Et de Coelestino ad
iungit , t pr decessorum suorum statuta, Aede ereta Synodalia inuiolabiliter seruanda a cense hat. I Et de eodem subditi l Nee s gniore cura ab hoe eodem morbo Britannias liberauit, &e. I Et infra dicit, eadem cura Seotiam iecisse Christianam. Et libro de inis gratis cap. I. se a i , t sedes Roma Petri,quae pastoralis honoris facta eaput mundi, qui cis quid non possidet armis, religione tenet. IEt similitet lib. a. de voeat. gentium imitatus leonem, ater I Roma per Apostolici sacera
dotii prinei patum amplior iacta est arce tellia gionis. quam solio potestatis. I Quomodo
etiam dixit Fulgentius libro de Incarnat. &gratia cap.r I. Romanam Ecelesiam petri, Ze Pauli vethis tamquam splendentibus radiis illustratam, eorumque decoratam corporibus mundi cacumen esse. Ex Optato etiam Mileuitano contra Parmenian. multa relata
sunt, specialiter vero lib. 1. l Negare, inquit,
non potes, scire te in urbe Roma Petro primo Episcopalem Cathedram esse eo datam , in qua sederit omnium Apostolorum caput P trus, in qua una Cathedra nitas ab omnibus seruatetur , ut iam schismaticus, S peccator esset, qui contra singularem Cathedram alte ram eos locaret. Isimiliter Isidor. In epist. ad Eugenium
Toletanum Episcopum , eum potestatem Petro datam modo a nobis supra tradito ex-
plicasset, sub Iungit. t culus dignitas pote-
satis . etsi ad omnes Ecclesiarum Episeopos est translata, spe ei alius tamen Romano Antisti, singulari quodam priuilegio , velut capiti, exteris membris celsior permanet in aeternum . I Et in praefatione ad canonum eo lis lectionem , quae habetur primo tomo Conciis
Itorum, ait eum Conciliis eollegisse decretati epistolas Synodi eas Pontificum. s Quia in eis pro eulmine Sedis Apostoli eae non impar Conciliorum extat auctoritas. J Et in fine i l synodorum, inquit, congregandarum auctoritas Apostolicae Sedi priuata commissa est potestate, nee ullam Synodum ratam esse
legimus, quae eius auctoritate non fuerit eongregata . vel sulta, hme ea noni ea testat ut auctoritas, lire historia scelesiastica roborat, hete sancti Patres confirmant. 3 Hoc etiam confirmat Beda in homil. Diui Benedicti An. gli tom. . de quo ait: t Ad beatorum Ap stolorum limina peregrinaturus aduolauit. vi quia rudis adhue in gente Angloruin fides& Ecclesiarum institutio solebat, ibi potitis persectam vivendi formam sumeret, ubi per Summos Christi Apostolos totius Eee Iesiae
caput eminet eximium. 1 Et l b. a. Historie. Anglor. cap. i. de Gregorio ait, r Cum primum in toto orbe gereret Pontificatum, de conuersis iam dudum ad fidem veritatis esset Prdilatus Eeelesiis, nostram gentem eatenus idolis mane ipata Christi seeit Eeclesiam,&e. IEt lib. 3.eap. 23. resere Regem Anglias& alios illo iam tempore eredidisse, claues Petro datas in Ecclesia Romana permanere. Et in I ih. . eap. i. N saepe in illa historia ostendit, quanta fuerit semper Romani PontificIs ei rea Anglos prouidentia , di eorumdem ad eumdem pontificem obedientia. Denique omnea etiam posteriores Patres eamdem veritatem constantissimὰ docuerunt , ex quibus duos tantum numerabimus Anselmum , Ee Bernardum , qui graui sit me
de Pontificia dignitate loquuti sunt. Anserumus enim lib. de Inearnat. Verbi, sic Ineipitri Domino, di Patri uniuersae Eeeles et in terra peregrinantis Summo sontisci Urbano Fra ter Anselmus .a Et instar l Quoniam diuina prouidentia vestram elegit sanctitatem, eui vitam, & fidem Christianam custodiendam.& Eeetesiam suam regendam comitteret, ad nnllum alium rectius refertur , siquid contra Catholicam fidem oritur in Ecelesa, ut eius auctoritate eorrigatur, nec ulli alii tutius si quid contra errorem respondetur, Ostenditur,
ut eius prudentia examinetur. J Et in praesatioue ad epistolam ad Romanos dieit, illam epistolam primo Io eo poni, quamuis prima omnium scripta non suerit, quia di in illo
tempore Roma caput totius orbis extitit, Zeusque hodie Romana E sesa omnium rici siatum obtinet Prineipatum. Diuus autem Bernardus muIto eoptosinshoe ipsum docet epist. ias. ad G stidum ἰ.bi inter alia dieit, s Alemaniae, Franciae. An aliae, Seotiae, Hispaniarum, & Hierosolymorum Reges cum uniuerso clero, & p pulis fauent. & adhaerent Domino Innocenistio, tamquam capiti membra soliciti seruare unitatem spiritus in vine ulo pacis. J Item epist. Iai. sere de eodem argumento ad Mediolanenses, R epist. 13 8. ad conradum Re-
454쪽
gem Romanorum i r Legi , Inquit, omnis anima potestatibus su hlimiotibus subdita st.
Quam sententiam cupio vos , N omnimodis moneo custodire in exhibenda reuerentia
summae, S Apostoli ex Sedi,& beati Petri Vi cario, seut ipsam vobis vultis ah uniuerso seruari Imperio. J Et de sublimitate illius sedis egregiὰ loquitur ep. Σ37. ad Eugenium,
L latius lib. a. de considerat. ad eumdem a scap. 8. ex quo plura verba in superioribus re-
Iata sunt. & ideo illa praetermittimus . Addi etiam hie possent temporalium Regum, di Imperatorum testimonia, R exempla, sed exsili, aliqua in superioribus tacta sunt. & pluissa in sequentibus asseremus. spiritualem po testatem temporali comparando. Nunc susia sesant notanda verba Constat in i Imperatoris in eap. in memoriam diu. s.vhi sie inquit,s Honoremus sanctam Romanam, & Aposto- aleam sedem . ut quae nobis sacerdotalis m ter es dignitatis est e debeat Ecclesiastieae ma gistra rationis. Quare seruanda est cum mansuetudine humilitas,ut licet vix serendum ab illa sancta sede imponatur iugum, tamen seramus, & pia deuotione toleremus. a Praeter auctoritatem autem non est hie spe ei alia ratio postulanda . sumetunt enim adductae de persecto regimine Eeclesiae,& de necem ta- te unius eapitis in uno eorpore ad unitate in eius, & fidei conseruandam . Nam quod hoe eaput in tali Sede si consitutum, licet plures habeat morales congruentias,quae & a s tribus insinuantur, di facile eo gitari possunt. peropria ratio est voluntas Christi. N Petri, quae ex adductis testimoniis nobis satis in.
C A P. XVULDuabus obiectiomue,s eontra Primatum
Primatum multa sparsim in suo libello obis et e Rex Angliae praeter ea, quae Contra Primatum Petri supra retulimus, ex quibus multa comparationem inter Pontiscem, AReges temporales attingunt, quae melius post dictam comparationem factam in sequentibus examinabimus . Vbi etiam de potestate Pontificis supra Reges in temporalibus di eendum est . Nune solum his . quae contra supremam spiritualem Pontificis potet atem absolutἡl obi ei videntur . respondebimus. Nae aute in tam in praefatione, quam in Apologia Regis ad itia rapita reduet videntur. his exceptis, quae ex saetis Regum, vel Imperatotum desumuntur, de quibus, ut dixi, postea videbimus . Primum caqui est, quia hoe dogma nullum . vel debile sundamentum habet in verbo Dei. ve dieit in Apolog. pastin. 118. R in
oditatione pag. aa. 28. Eo. re aliis quam plurimis Io eis. Postumusque in huius obiecit nis conti naationem ponderare . nuod Paulus
nem Ecclesae describens, nullam de vi eatio Christi mentionem facit, ctim tamen illo aptismus locus videretur ad illum propone Eum . s ad hierat chiam Ecclesiae pertineret Unde valde miratur Rex dicta pagin. 6o. de ignorare se dicit, Quibus artibus sonti
ces Romani facti sint Vicarii christi, immo
vero Dia in terra, triplici corona insigniti.
coeli nimirum, terraeque, ae inferorum Reges
totius Orbis iudices,& ipsi a nemine iudieandi, fidei eapita , I & eaetera , quae prosequi tur concludens, i Quibus . iniquam artibus ad tantum sastigium ascenderint, equidem nescio. δVerumtamen, vel hoe ipso intellige te Rex posset. s sapere vellet, hoe non esse humana arte sinum , sed in virtute illius verbi , I Super hane petram aedificabo Ecclesiam meam , di portae inseri non praeualebunt aduersus eam , 3 ut sancte, I Catholice antiqui Patres intellexerunt. Qua enim alie Sγluesset Papa Constantinum Imperatorem ita sibi subieeit, ut Christi vi eatium. N Petri successorem, S maiori honore se ipso dignum confiteri non erubuerit, eadem reliqui sancti Pontifices eandem dignitatem, & potestatem conservarunt, S eontra portas inseri defenderunt . Artes etenim illae non fuerunt alia praeter verbum Dei, magna virtute spiritus liber 3 praedieatuin, di interdum diuinis vi tutibus , de illustrationibus pro temporum, iuxta diuinae prouidentiae dispositionem , v.
portunitate confirmatum. Errat ergo Rex ,& verbo Dei e ntradicit. dum ait, Ptimatum Papae debile in verbo Dei habere sundamentum . Nam di in vestiti Dei seripto Petti Pria atus perpetuus , & per successionem semperduraturus suffetenter eontinetur 3 R per ver-hum eiusdem Christi non scriptum , sensus verbi scripti eum eertitudine eraditus est. Et
platerea lueeessionem illam Petri in Romana Sede permans se euidenter est declaratum . Nec possunt Rex, vel Doctores eius protein stantes vim huius verbi estigere, nis, S ne. gando veritatem verbi non scripti, & verbum
Ieriptum sua certa scientia, S priuato spiritu interpretando. Vtrumque autem esse a catholiea veritate alienum; imo haeresum Omnium , & schismatum sundamentum, in lib. I. satis demonstratum est. Ad constinationem a nobis additam ex Ioco Ephes . respondere possumus ex doctrina Augulliui lib. de Fide, di operib. cap. s. ubi tractans locum Λctor. 8. de Eunucho, quem
habit1auit Philippus, licet nihil plus differit , quam l credo, filium Dei esse aesum Christum . I vnde aliqui argumentabantur, non esse necessarium aliquid aliud doeere eatechumenos , ut hapti etenturi ipse vero respondet i l scriptura laeuit, atque intelligenda
admisit extera , quae eum illo spadone bapti-2ando Philippus egit. a Sie ergo nos dicimus, licet Paulus tacuerit illo loco de uno clitisti vicario, totius Ecclesiae pastore , illud intelligendum reliquisle in caeteris, quae describit. Potest autem haec responso in nos reto queri: superius enim hoe loco usi sumus adprobandum Reges non habere in Ecclesia spiritualem potestatem, quia Paulus nullam, veliti illo loco, vel in aliis similibus illorum
455쪽
De Primatu Summi Pontificis. 43 s
isentionem set It a quae illatIo eodem prorsus modo eludi potast. Respondeo ex verbis eiusdem Augusini loco citato . t Atque in eo, quod est seisieet Lucas a Bapti hauit eum Philippus, Intelligi voluit impleta omnia, quae licet taceantur in Scripturis gratia breuitatis, tamen serie traditionis scimus implenda i pari modo etiam in eo , quod scriptum est, evangeliose philippum spadoni Dominum . nullo modo dubitandum est, &illa in eathechismo dicta esse , quae ad vitam. storesque pertinent eius, qui eredit in Do minum Iesum Christum . Ita ergo in ptae senisti diei mus, Paulum sub illa deseriptione E
Vesae eomprehendisse Omnia, quae vel ex re ditione , vel ex aliis scripturae loeis, ad Eeclesiae ordinem , d. hierarchiam pertinere perspicuum esti Est autem satis nobis traditum, di in Seriptura, Ee edicia illam, Ecclesam vi. sibilem esse unum ouile sub uno Pastore visibili, vieem Christi gerente ; hunc ergo Pastorem sub generali nomine vastorum Paulus e plicuit , quia non assumpsit ibi prouineiam in particulati explieandi gradus omnes, deministeria Ecclesiastici oruinis. Culus etiam
argumentum est, quia tractans idem arguis mentum . I. Corinth. I a. omisit Evangelistas.
quus sub Prophetis comprehendit. εe ihi ponit virtutes, &alia, quae in loco ad Ephesomist, de in neutro loco ponit presbyteros, de diamnos, quamuis ad Eeclesiasticam hierarchiam pertinere .lex aliis Seripturae locis mani sestum sit. At vero de Regibus nulla scriptura, vel traditio doeet. ici Melesiastiea
hierarchia habere peculiarem locum, aut munus Eeeles antei regiminis . aut miniselli. ideoque dum illis locis praecipuis taeentur u prorsus exeludunturi praesertim quia nee sub
speeis ea, nee sub generali ver tum sermacomprehens sunt. Seeundam obiectionem paucis his veris his indieat Reet in Pt fatapag.6o. IIta interim generalibus Conciliis suberant cutique Romatii Episcopi ut di nuper Constanti ense Comellium aribus Pontificibus abdieatis, quartum inaugurauerit. I Quae obiectio cons mari potest, quia in aliis casibus deponun aurPonti flees , vel aliter iudicantur ab Leclesia. mediantibus Conciliis. Ita enim fieri posse, dictum Coneisium Constantiense definiuit, di Basiliense eonfirmauit, de utrumque id exeia qui tentauit. Et olim Marcellinus papa de-rbsit iis sui e a Coneilio sinuesano; & in easu
aere sis deponi posse traditur in cap. si Papa, dist. o. de communiter ab omnibus Catholi- eis receptum est. Respondeo in primis, obiectionem hane ad quaestionem potius de comparatione Pari δὲ Concilii generalis, quam ad quassionem de Primatu Ponti seis pertinere. Patres enim,
qui Conciliis Constantiensi, &Basiliensi interfuerunt. de Gersonius , aliique Doctores. qui generale Coneis inm supra Ponti fieem esse opinati lant I nihilominus certa fide crede-hant , Episcopum Romanum este supremum aEe uniuersalem Eeelesidi Pastorem, supra omisnes Episcopos,l de Patriarchas, habentem in illos spiritualem iurisdictionem , de in omnes fideles cuiuscumque conditionis existant , etiamsi Reges, vel Imperatores stat. & contra hoc obiectio facta non procidit, ut per se
eonstat. ἱdque insituto nostro sumetebat, quidquid de altera quaellione eomparata semitatur. Ia tamen omnino verum esse credimus . in Coneilio generali nullam esse I risdictionem immediate a Christo eollatam, ideoque dum legitimus, Ae indubitatus Pon tifex vivit, ab illo pendere Conest ij penetalis iurisdictionem, ae proinde illi subesseis quod alibi tractandum est ideo h reuiterdictis obiectionibus satisfaciendum est.
Ad obiectionem ergo prinei palem res pondemus . tempore Conesi si Constantiensis tres fuisse in Ecclesia pratensos Pontifices. Gregor. XII. Benedict. XIII. de Ioan XXIII.
nominatos. Cum autem eertum sit, di supra probatum, non posse s mul esse in Eeelesia plures veros Pontifices, fit eonsequens, ut non omnes illi fuerint Pontifices. Vnde etiam fieri potuit, ut nullus eorum esset certus Poniati sex, atque adeo nec Pontifex, quia nondum erat aliquis eorum sumetenti consensu Eecleissae reeeptus, nee credebatur legitimὰ electus: In tali autem easu ius habet Concilium generale . quamuis acephalum , ad inquirendum de vero . 8e legitimo Pontifice, de si nullum G praetensoribus legitimum, ae certum Pontifeem esse inuenerit, omnes deponereis, vel potius nullum eorum verum Pontificem
esse declarare, ae subinde de uero pontifice Ecclesiae prouidere. Et hoc ad summum secte Constanti ense Cone ilium deponendo dictos tres Pontigres, te Martinum V. eligendo. Ex hoe autem facto nihil contra pontificis dignitarem, aut potestatem colligi potest, quia eum Pontifices dubii non snt veri Pontifices, potestas Concilii septa illos, nihil derogat veris Ponti lethus a nam electo pos ea vero Pontisee per tale Concilium , in illo erit plena Pontifieia potestas ipso Concilio superior, quia non ab illo habet potestatem, sed a Chri sto.Quia vero dicere quis potest,Ioann.XXIII. nisse Ponti fieem satis certum , quidquid de
hoe se, addere possumus, ipsum tandem voluntarie renuntiasse Papatui. vi ex historiis constat, Et smiliter cissit Gregorius XII. Benedictus autem XIII. alias Petrus de Luna ,sieὰt numquam cedere voluerit, mortuus tamen est paulo post Martini electionem,N Clemens quidam, qui in loeum eius fuerat fusi sectus, paulo post renuntiauit, L Martinus V.
tamquam unicus, 3e verus Pontisex ab unia uetia Eeelesia cognitus, Ae receptus est.
Quod si quis instet,Basiliense Concilium
subsequens depositionis sententiam contra Eugenium IV. unicum, & Indubitatum Ponistiseem tulisse, & Amadeam Felicem appellatum , loco Illius creauisse. Respondetur, in hoc ertasse Concilium illud, quod mitandum non est, quia iam tune non legitime, nee sub obedientia Apostolieae sedis procedebat . Vnde etiam errauit in approbanda assertione, quod Concilium generale sit supra Papam 'in Concilio Constantiensi traditam . Vnde eo n- sequenter existimauit, Concilium semel legitime congregatum sne suo consensu non posisse dissolui a pontifiee: immo posse, ipsum
Pontificem ad assistendum Concilio, cogere. Quod tamen Qndamen in m omnino saliam est, di in eo Constantiense Cone ilium errare potuit, quia nec a vero, ae certo pontifico conuocatum fuerat, nec illius praesentiam piet
456쪽
si, vel Legatos habebat Unde soli re ad tot
aEtidum schisma legitim/ eoactum suerat, non ad dogmata fidei definienda . Excessit ergo terminos p testatis suae, R ideo errare potuit,& eonsequenter etiam In hoc errauit Basilien. se illud sequens, quia, ut dixi, iam tunc non
legitimὰ proeedebat. Atque ita praedicta aD sertio postea a Ponti fiet hus. & Concillo LM
teranens sub Leone X. reprobata est . Et Eu. senius IV. tam assertionem,quam sententiam Basiliensis Concilii pro nihilo habuit. ut in eodem Cone illo refertur sese. 38. Et eum Evis genio sensit uniuersa Meles a. quae non obastante illa sententia tam Eugenium , quam suceessorem eius Nieolaum V. pto veris Doniati fiet hus habuit, Antipapa Feliee repudiato, qui postea Nicolao eessit, R ita semper Pon. itfieia dignitas integra mans t. Antiquum vero exemplum de Mareellini depositione a Rege non obiicitur, qui acta illius Concilii non admittit, & contradictioianis arguit, quia in eis sapὰ dicitur: l Ponti- feem a nemine iudieati, I di nihilominus Nareellinus inde iudieatus exivit; nam semeentia anathematis in eum lata ess, cui omnes
Episeopi subseripserunt, neque enim poterat Narcellinus se ipsum excommunieare. Neque desunt etiam ex Seriptoribus Catholicis, qui
de illa historia Maretis ini dubitent, ut videre
licet in Baronio tonLI. ann. 3 a. n. 93. N se quentibus, & anno 3o3. n. 8s. di sequentibus. Veruntamen ipsemet admonet, non oportere
antiquam historiam communiter in Excles a receptam in dubium reuocare . Praesertim acum Nicolaus Papa in epist. ad Michaelem Imperatorem . illam vi veram referat, Nilla utatur ad Apostoli eae Sed is auctoritate con
Est igitur aduertendum. peeeatum Nar cellini euiusdam infidelitatis fuisse,& ideo ad Cone ilium pertinuisse de illo inquirere, rum propter publicum scandalum in materia,fidei tum propter Echlesiae securitatem. Quia tarimen eulpa solum fuerat contra consessionem fidei , S non haeres f. ideo Episcopi eongregati saepe dixerunti l Tuo te ore iudica, nam
prima Sedes a nemine iudicatur. I Ex quibus verbis auctoritas suprema Ponti fieis cons matur . Ipse autem Marcellinus videtur in seipsum sententiam protulisse, dicens: I secea ui coram vobis, de non possum in ordine esse sacerdotum. J Per qua verba visum est aliquiistius renuncias e Pontificatui. eamque tenunciationem Episcopos aeceptase. R propterea
de illis dieii l Subseripserunt in eius damna
tionem , & damnauerunt eum it non vi iuris.
dictionis. qnam in ipsum, dum fuit Pontifex. haberent, sed voluntarie eonsentiendo illia Ee
renunciationem aeraptando . Atque Ita nemo eum, dum esset Pontifex. iudieauit, sed . vi flatim subiungitur fore suo damnatus est Postquam autem desit esse Pontifex, potuit etiam a Concilio censuris ligari . ut per se constat. Vel Amsse Papatui non cessi. vi est probabiliva . quia hoe ibi est esse non diei.
tur . nec verba citata renuit elationem praestiuer utit, sed poenitentiam, nee Damasias nec
Platina . vel Romanum Breuiarium id reserunt. sed potius fuisse pontificem. etiam eo rempore , quo martyrium pasi .st, siqnificant, α clare testatur Batonius anno Chri-
si a o . Noe autem supposto dIeendum eon sequenter est, ipsum non fuisse proprid in Ee
elesteo foro damnatum, seu punitum, vel cenia sura stilatum sed voluntarie ad aliorum exemia
plum , di in sui peccati vindictam se ipsum se parasse S ab officio ouasi suspendisse, seu ab stinuisse. Quod Iudicium Concillam illud
probauit, de quas declaratoriam sentent Iam criminis tulit, ipso mei Marcellino annuente.&hoe sensu dieitur, Conei lium illud damnasse Marce it inu ua . Et ita nulla est in dictis illius Concilii contradictio. Ad ultimam partem ill Ius obiectionis de ripa haeretico, respondemus in primis .
non esse certumr an Papa etiam ut persona
priuata . possit in haresim pertinaciter labl . unde si vera est sententia, quae negat, Papam
esse posse hareticum, cesat obiectio a quia vero eontrarium videntur Canones , di concilia supponere , ut patet ex cap. Si Papa distin. M. N ex Concilio Romano sub Hadriano , A: ex Octaua Synodo , admisci illo casu. concedendum est , papam tune posse iudieari, & dignitate privari. Quomodo autem id fiat sine preiudicio dignitatis, varie a Doct rihus explicatur; non est autem in praesenti necessatium sngulas sententias reser re , di examinate. Dico ergo breuiter, Papam ha- re tieum non ab hominibus. sed ab ipso Deo deponi, quamvis non sne minister Io Eccles i. seu concilii strentis in ipsum sententiam declaratoriam eriminis. Sicut enim Papa ab hominibus eligitur . 81 nihilominus non ab
hominibus, sed ab ipso chrisso immediatὰ
dignitatem recipit: ita etiam licet per sententiam hominum dee latetur haereticus, nihilominus non tute humano , sed Diuino statim manet dignitate priuatus. An vero ad talem priuationem . seu depositionem ne eessaria sttalis sententia, vel ipsum mei peccatum hae resis tussiciat, saltem externum , di facto ipso
notorium, a Doctoribus controuertitur.
Mihi autem rationi, & recto regimini magis consent eum videtur, neeessariam esse sententiam eriminis de elaratoriam, datam a
Concilio anctoritatem habente, ut omnia
ordinate fiant, di schismatum pericula totis
CAP. XIX. Explicantur quaedam lora Gregorii, quae Reae obhesi meri tituli Romaκι
ΤErtia obiectio ptineIpalla sumitur ex
Gregorio in vatijs epistolis, in quibus reprehendit Ioannem Constanrinopolitanum eo quod uniuersalem Episeopum . seu Pa. triarcham seipsum appellaret, & nominari
vellet. N ad illum magis confundendum , adiungiti l Nullos unquam decessorum meorum hoc tam prophano vocabulo uti consenisse. 1 lib. q. indict. 3. eap. pe. alias epistola 39- ad Anastasium Antiochenum, ubi etiam ait: lsicut enim veneranda vestra sanctitas nouit.
mihi per sanctam Chaleedonensem synodum Pontifici sedis Apostolicae , cui Deo dispo
457쪽
De Primatu Summi Pontificis. 4 37
oblatum est, sed nullus, die. J Et sint ilia habet epist. 32. ad Mauricium 33. 8 3 . ad Constantiam. lle 3 s. ad eurndem Ioannem ,&-ad Anianum, & lib. I, epistola 69. ad Luiebium Thessalonicensem. Et addit lib. 6.
epist. 3 o. ad Mauricium, alias cap. I9 Ego fidenter dico, quia quisquis se uniuersalem Sacerdotem vocat, vel vocari des derat, in elatione sua Antichristum praecurrit, quia superbiendo se caeteris praeponit. J Aliam et ii rationem reddit Gregorius , quia si unus Pa. triarcha uniuersalis dicitur, I Patriarcharum non en caeteris derogatur.J Et ideo ait, nullus Romanorum Pontificum hoc singularitatis vocabulum assumpsit, nec uti consensit, nedum priuatum aliquid daretur uni, honore debito Sacerdotes priuarentur uniuersi.J Quae ratio aeque in Summo Pontifice proeedie .
Vnde idem Gregorius lib. . iudi 2. I. epist. 3 o. ad Eulogium Alexandrinum , qui ad ipsum
scribens, eum uniuersalem Papam vocaverat,
ait: l Quod peto dulcissima mihi sanctitas
vestra ultra non faciat, quia vobis subtrahi ruri quod alteri plus, quam ratio exigit, praebetur. 4 Et infra: l Si enim uniuersalem me Papam vestra sanctitas dicit , negat se hoc esse, quod me fatetur uniuet sunt. t Ubi signifi-sat, repuguare, unum e se uniuersalem F pincopum, S: alios esse veros Episcopos. Et hanc sententiam tradidit antii Gregorium Pela'sius II. contra eumdem Ioannem in epist. I. ad illegitimum concilium Constantinopolitanum. Et ante hos Pontifices legitur iro Concilio Carthaginensi tertio cap. 26. N iu Concilio Africano tempore Bonifacili canon qui sie habeti l Primae, Sed is Episcopus non appelletur Prineeps Sacerdotum, vel Summus
Sacerdos, aut aliquid huiusmodi, sed tantum primae Sed is Episcopus.
Hoc argumentum valdo urget Rex Angliae in apologia pag. Iz6. de ior. & ex allegatis testimoniis Gregorii multa ex his , quaepto Primatu Romani Ponti scis adduximus,
vel certe omnia enervari putat. Maxim que
redarguit Belluminum, eo quod in fauorem Primatus Romani Pontificis alio testimonio Gregorii usus fuerit, in quo Apostolicani M-dem Caput Fidei, J vocat lib. II. epistola q1.L Nam, qui nomen, inquit, uniuersalis Episcopi repudiabat, hic caput fidei de se vocari aequo animo laturus erat i Et ideo ipse exponit de capite, seu gubernatore in genere, siue ille sit Papa, siue Rex intra ditiones, &fiues suos. Et quia videbat expositionem hac
esse violentam, ut re vera est, veniam petit, ut
si illa rei, elatur, dicere possit, Gregorium
vel minus caute loquutum esse, vel per excessum. I Cum eadem tamen Regis venia, ipse simul utrumque committit, quia sine ulla ratione, vel fundamento non solum verbis Gregorii, sed omnium etiam antiquorum Patrum liberam illam censuram adhibet. Immo addere possumus, etiam in verba Christi redundare, non est enim minus esse fundamentu Ecclesiae, quam esse caput sides, Christus autem de Petro, idest de Petri Sede . ut supra probaui, dixit , eue sundamentum Ecclesiae ; excessit ergo vel incaute loquutus
est Christus, si excessit, vel incaute loquutus est Gregorius, Apostolicam Sedem Caput Fidei appellando. Non enim de sita persona tantum, sed de Sede sua loquebatur Gregorius . Sic enim
ait: l Illud autem admonemus, ut Apostolicae Sedis reuerentia nullius praesumptione turbetur , tunc enim natus membrorum integermanet, si eaput fidei nulla pulsetur iniuria.& canonum maneat incolumis , atque interimerata semper auctoritas. J Ex bac enim vex-horurn serie constat, eamdem Apostolicam Sedem, cui reuerentiam exhiberi monuerat,
pollea vocare Caput Fidei, quod a membris nulla est pulsandum iniuria , ut eorum status integer perlaueret . Quod ego maxime de s fidei statu intelligo, quia qui contra re e rentiam Apostolicae Sedi debitam omnia perturbant , in vera, de integra fide perseueraret non possunt. Et ideo fortasse modum loquendi nautauit, de quam prius vocaverat, Am
soliςam Sedem , postea vocat, Caput Fidςi,
ut indicaret magnum periculum imminereia, couleuanendo obedientiam, ερ reuerenti an
debitam Aposolicae Sedi, nani facile transevsque ad periculum amittendi fidem. Et confirmatur a quia non excessit certo , nequet incautς loquutus est Christus eum dixit Petro et i Et tu a liquando conuersus confirma fratres uo 1i lGc autem nauuus cum illo priuilegio: i Ego rogaui proce Perre . ut pon des.ciat suss tua, i non tantum personae, sed ecia Sedi Petri collatum e sit ergo nullus est ex liasus, neque incauta loquutio, si Pontifex, quiramquam viva regula fidei ad confirmandos fratres positus es, caput fidei appelletur. Vnde Patres Concilii Chalςcdonensis in epistola ad Leonem Papam L Firmitatem Fidei rillum appellant dicentes, i Firmitas tua sitis, quod u et, adimpleat. ἐ- EO Vςl vinxime , quod recte potest intelligi , vocari Caput Fidei, quia est Caput Oiunium Fidelium , posito abstracto pro concreto , ad denotandum, non esse veram fidem, nisi in meinbris huius capitis , vel fidem ipsam esse, quτ membra cum c/pite coniungit. Vnsic si ut tam caput, qum mςmbra lidei appellenturi, quia per fidem in unum corpus coalescunt, quod est Ecclesia. Atque ita nihil aliud est esse caput fidei, quam esse caput Ecclesiae, in quo capite in suo genere fides
Ecclesiae nititur. Quapropter ridiculum est, verba illa ad Reges temporales accomwO- dare , aut tantum de subernatore politico, solum ordinis externi causa leges serente , caput illud interpretati, cum Gregorius aperte loquatur de capite totius Ecclesiae , se i spiritualibus et nam propter hanc etiam caulam caput fidei vocat . Et quamvis verum sit,
in principio epistolae Gregorium traciaile.de concedendo Panormitano Episcopo usu pal- iij, qui usus ad quandam Ecclesiasticam ceremoniain pertinet, inde sumpta occasione illum postea monet, ut disciplinam Ecclesiasticam circa reuerentiam Apostolicae Sedis, iacirca incolumcur, de intemet tam canonum auctorizatem, de morum integritatem Obseruet, de obseruari iaciat, quae omnia ad Ecclesiasticum , de spirituale regimen pertinent igitur de capite huius regiminis loquebatur Gregorius, cum Sedem Apostolicam Caput
Retorquendo ergo Regis argumentum ex hoc loco legitimus aliorum sensus erui faci-
458쪽
sa esle potest. Nam si Gregorius sedem suam rem veram . & maxim/ saeram. & Melesiae
caput Fidei vocavit, quia firmitas si dei. & necessariam signifieat . tamen ut usurpata etita ae solicitudo eonseruandi, ae propagan. Patriareha Constantinopolitano propha di illam. . eonsequenter etiam hones Os tum erat, Ee plena superbiae , & praesumptionis.
res qui ea illa pendent, illi Sed I eommissa est, quia peream sibi tribuebat. quod non habe qii ado ndmen ς niuersalis Episeopi recusauit, hal. Et ob contrariam rationem attributa snhri supthmam Pastoralem 'eutam suae Sed is in eo sensu Pontifici Romano non est pro negare, sed uoibi . uuidiam, tu elationis, vel phana. sed veritatem significat, de ideo in , ambitionis speetera ea uete voluit. Neque , Concilio Chalcedonens Leoni Papa attribuis solum ex eitato lore; sed ex aliis etiam in- ta est, ut Gregorius Papa in dictis epistolis numeris , imo ex iisdem, ubi de nomine uni- saepe testatur. Et in eodem sensu aequi ualen nersat is tractae. manifeste eolligitur. Cre. tia nomina 1 CO illis . di vatribus spiseo totium in se , A in se sua eumni supremi , po Romano sunt attribota. ut esse caput uni-δe uniuertilis Pastoris agnovisse: Nam in ea- net salis Ecclesa, in Concilio Chaleedonem dem epis . ab ad Naisitium, dixit. l Cutia acti. I 6. habere curam uniuersalis Ecclesiae . Eis Euanhelium seientibus liquet, quod um Leo epist. 82. Euseb. epist 3. Diony. epist. 2.ee dominica sanio, di omnium Apostolo. Reciorem domos Dei, Ambrosi. I. ad Tim.3. rum petin prineisl Apostola totius Melasae denique Episcopum uniuersaris Eeelesiae, ut eura commissa est . , Et Insea . Cura ei totius saepe vocatur in epistolis Dontificis supra Ecclesiae , di, Principatus committitur, tamen allegatis. S in Concilio Chalcedonens aia. uniuersalis Apostolus non vocatur. J seee vhi N In multis aliis epistolis Episcoporum, vel A Prinei patum agnoscit, & nomen abnult. Principum seriuentium ad Dontisces Roma- Et in epist. ρε. de 38. simul nomen illud con- nos, qua in Assiis Cone istorum, & inter epia temnit, & vniuersali potestate υtituri dis ol- stolas Pontificias releruntur, de speetalitertiendo, Et reprobando illepitimum conet. videri possunt, quae in Coucilio Chalced alum sne auctoritate suae sedis congregarem nensi act. 3. leguntur.3 3e comminando censuras Ioanni, nisi resipi- Nihilominus tamen Ctestorius nomen scelet. Imo in lib. . epist. ε . eundem Ioia uniuersalis Episcopi repudiauit, tum proannem prDpter idem nomen reprehendit, liis ster humilitatis e , eessum . nam in hoe melius eἐm ipse non negareti se Apostoli eae sedi si, dicere potuisset neu Anglia exeessisse Gr iles , ut idem Gregorius refert, qui etiam a d. gotium , non per ambitionem . sed propterdit se ne se ite Episeopum ', qui eidem sedi humilitatis exemplum. Tum etiam, utem subiectus non si, ergo recusando vocabulum ea eius superbiam Constantinopolitani uia uniuersalis, non intendit sua sedi uniuersa- scopi eo hi ret, tum denique quia propteriemini sdictionem negare .i Vnde inania voela ambientiatem posset alios Episcopos epist. M. tractaturus eandem eansam, se in- ostendere, & hae ratione larius utitur Cr eipit, I suseepti regiminis eura eonfringi- gorius, di quia hoe perieulum in usu aliarum mur osset, nostri solicitudinem uigilanter voeum non inuenitur, ideo alias detestatus extendere, & eae t. Et infra eandem enneia non est. Et per hae e etiam responsum est ad ostendit, Hicens l Acta in Concilio sne sedis Pelagium Papam, nam eadem ratione , qua Apostolicae auctoritate , atque consensu nulla Gregorius, motus est, ut ex verbis in dist. vires habere ,-in fine prosere generalem, epist. t. est manifestum , de simul in eadem censuram contra violantes tua praecepta, ut epistola Romanum Episcopum vocat caput omittam alia loca supra citata , in quibux omnium Ecclesiarum. 2Ctegorius Primatum I Rostanae Leelesiae, de De nomine autem summi Pontineis numis commendat, & exercet. quam dubitatum est, ut te satur Iustinianus Cur ergo Gregorius nomen unIuersalis Imperator . di in Ruthenti eo de Ecclesia Ro-Fpiscopi tanquam prophanum vetuit, A. te. mana collat. i. dicens. t ut legum originem pudiauit . Respondetur eum Cardinati Bel- anterior Roma sortita est, ita di sum tua Pon-larmino lib. a. de Claticis , eap. in s ne, tiscarus apicem apud eam esse . nemo est,qui duobus modis posse nomen . niuersalis Epia dkhitet, 3 imo concilium Chalcedonense scopi usurpati . Flimo ad signi fraudum . Leoni, in epist. ad eum, dicit, Summitas via uin Episeopum , qui se proprius . N proia tua di edit. & Cres. lib. I. Dialog. p. q. r ximus pastor totius Eceles ὐniuersalis, & serens historiam ce equitio ait, lEquitius omnium Melesartim, ae dicteesum particu erepit immensas gratias omnipotenti Deolarium , eo utique modo, quo v. g. Conima agere , asserens, quod se per sviximum Pon-hricensi s. est unietis Episeopus totius dictu tificem visitasset, i eum nuncius a Pontifice cess suae, in qua poteli habete vicarium unum reissus ei dixisset, I quia Patet eius Apostoli- vel plures, non tamen alium Episeopum.Hoc cus pontifex eum videre uellet. J Hieronym. igitur modo finilete.uniuersale Episeopsi toa varo in Prasat. ad Euangelia, Damasum votius Ecclesia, eontra ius diuinum est, di ideo eat summum sacerdotem. quod perinde est . vox illa uniuerulis Episeopi, in hae seni fi- Canon ergo ille Coneilii Carthaginens s. &catione usurpata. prophana est, δὲ saeti lega Africani non intelligitur de Romano Ponti. Alio modo potis diei uniuersalis Episeopus, fice , sed de Primate Asrieano , vi recte glos qui per modum causa uniuersalis iurisdictioia exposuit in eap. 3. dist. 99. Neque enim prinnem habit in totam Eec lasam non exedidie vincialia,seu nationalia Concilia, quomodo autem particulares Episeopos, qui &Visti Papa uocandus esset, statuere poterant, imo Episcopo int di quasi cause pro,ima haben- rtasse ne papae fieret Iniuria . Primatem nissimi suum Summum Pontificem appellari Patres 'l . .. . A signi catione sumpta illorum couciatorum vetuerunt. vox a Tia in se ιdem non est pristiana, quia CAP.
459쪽
D- , sest contenc Euris desumptis respondetur.
Quarta obiectio linfinuatur a Rege in
Praefata pagin. 6o. Phocae memoriam laetente; affirmanteque usque ad I hora: tem.
pora Pontisces Romanos Imperatoribus paruisse , Vnde indieat, quod alii protestantes asserere solent, Phocam statuisse, ut Romanus Episeopus I rimatum inter alios obistineret. Quibus aliqui ex historieis fauere videntur, nam Beda de Temporibus in Phoca, se inquit, I Hie rogante Papa Boniis.cio statuit, sedem Romanae, R Apostolicie Teclesia caput esse omnium Ecclesiarum , quia Ecelesia Constantinopolitana priman .se omnium selibebat. J Et eodem fere modo id narrant Paulus Diaconus in lib. q. de G sis Longobardorum eap. xi. di Anastasus Bibliotheeatius in historia, de Antonius Sabelleus AEneade s. lib. is & somponius Laetus in compendio histor. Romanar. in Phoca, &plures ali; eodem modo historiam referunt. Et propter illa sola verba persuadere volunt
protestantes, eo anno i qui fuit sexcente si mus septimus, ut Cenebrardus cum alijs, vel sexcentesimus sextus, ut vult Batonius)Ineepisse Romanum Pontiseem habere Prima tu in uniuersam Eeelesam, praelςrtimi r Orientalem. Quanquam neque iri hoc sulconstent: nam Magdehurgentes centur. 6. dixerunt Romanum Pontificem a Iustino Imperatore anno seto. iactum esse Patriarcham,
nisi fortὰ isti loquuti sint de Patriareiatu Cecidentali. illi vero de Primatu, qui ad
Crientalem etiam Ecclesam extenderetur.
Alii diaeerunt Romanam Ecelesiam a
Coustantino IV. habuisse Primatum, quia aulatina In Benedicto 1. dieit i Constantinum Benedicti sanctitate permotum, ad illum sanctionem misisse , ut ille . quem clerus, po pulus . exercitusque Romanus Pontificem delegisset eundem statim verum Christi vi
earium esse, omnes crederent, nulla vel Conins antinopolitani Ptineipis, vel Exarchi Italiae expectata auctoritate , ut ante fieri eonia
sueuerat. I Alii in Constaut Inum I. hanc Romani Episeopi reserunt dignitatem , quia in edicto Constantini in cap. penult. dist. 96.se
dieitur. 1 Constantinus Impetator quarta
die sui baptismi. priuilegium Romanae E
elasae Pontifici contulit, ut in toto orbe Romano Sacerdotes ita hune caput habeant, s.cut iudices Regem . J Ee posse a ponuntur la-tὰ verba Privilegis, quae etiam restiuntur Iax. tom. Coneilior. & approbantur a Ce Iasio
eum C Onc. o. Episcopor. Et eisdem fere vertabis utit it Leo IX. contra Michael cap. I
Λtque hine alii dixerunt a Concilio Nicaeno datum esse priuilegium heclesar Romanat. nam Leo tri supra dieit Pontificem a nemiis ne iudieari posse . l Beatissimo, de Apostolieo Pontifice sylvestro decernente, di Conias antino Augusto spiti tuali eius filio eum uniuersa synodo Nieaena approbante J Simia
lesque loquutiones inueniuntur In Coneil. 4. sub symmacho, & in aliis supra allegatis. Alij denique ad tempora quidem Apostolorum hane resernnt institutionem , dicunt tamen Apostolicam esse non diuinam, quia interdum die uni antiqui scintifices Petrum v lentibus aIlis Apostolis in Priae ipem eorum constitutum suisse. De quibus, & aliis erroribus videri possunt Turrecrem. lib. a. de Eceles ea p, et s. & sequentibus de Bellarmin.
lib. a. de Ponta cap. II. Uerumtamen haec omnia neque fundamentum habent , neque verisimilitudinem ullam, quia Primatus Ecclesiae Romanae antiquior est omnibus Imperatoribus Christianis, ut ex traditione antiquissima supra demonstratum est . Praeterquam quod etiam probauimus, temporales Reges nullam hae. hete spiritualem potestatem , vel iurisdictio nem . qua de rebus Leelesiastieis possint disponere. Primatus autem Ecelesiasticus spiritualis, Ae superuaturalis est , ut probauinius, quomodo ergo poterant Imperatores illum instituere, aut conserre . Denique prohauimus , dignitatem hane esse ex Christi iii-stitutione . de ex vi illius durare per conti in uuam successionem, seni perque ex eodem diuino iure transire ad Romanum Pontificem
supposta determinatione ad talem sedem a Petro facta, ergo vanum est quirere in stituistionem huius dignitatis ab Imperatoribus. Quin potius neque a Conciliis, vel Patrihus, ueq. ab Apostoris , sed ab ipso Domino initium habuit, ut Anactetus, de alij Pontificis
supra relati leuantur, de ex Euangelio ita a Datribus intellecto prohauimus. Vnde ubia eumque ciriptum inuenia in ab aliquo ex Patribus, vel Seriptoribus catholicis. Roamanam 1edem ab aliquo concilio, vel a P a tribus habere primatum, sensus est habuisse.
non tamquam ab instituente, vel donante, sed .e a declarante, vel de sendente . seu eoi s. ruante talem dignitatem, sie enim Conei lium Nici num declarauit, Romanum Ept- seopum habere primatum in omnes , fle adisdit . semper etiam habuisse . optimὰ vero Nicolaus I. in epis. ad Michaelem Imperatoia
rem dixit i priuilegia hute saucta Melesiae a
Christo sunt donata, a Synodis non donata , sed celebrata, di honorata. Sie dixit Iustinian. Imp. in Authen. de Ecclesiast. tit. p. t Sancimus seeundum definitionem synodo roma sanctissimum senioris Romae sapam primum esse omnium Saeerdotum. JQuod ergo Rex Augitie dixit, ante pho eam Romanos Pontisces paruisse Imperatoistibus ad sequentia capita spectat ubi de eo m- paratio e utriusque potestatis agemus, de id falsum esse ostendemus . Quod vero insinuat,& elatius contendunt alii protestantes, Pho-
eam aliquid potestati Avel inrisdictionis Roamano Pontis ei contulisse. salsum est. N aue ex ignorantia, aut quod verisimilius est) ex
malevolentia protestantium introd imam. Est enim ex dictis in pracedenti puncto reeolendum , inter Gregorium, fle Ioannem Conia stantinopolitanum nisse contentione de voeabulo uniuersalis , quae non tam suit, de re;
seu de potestate ipsa nam Ioannes ipse, . t dimis, subditum se esse Cregorio satebatur . quam de titulo, qui propter aliorum
460쪽
ossensonem , superbiam, fle perieulnm tran- risdictionem in uniuersa rectes a exereebae. seundi in sthisma , Romanis Episcopis ma- non solum in Occidente . sed etiam In
xime di splicuit. i Cum ergo Pelagius, δὲ Cre- Oriente, . t satis in superioribus ostensum est. gorius neq. siis monitis. neqne interuentu Nihil ergo ad hane potestatem pertinens In peratorum Isaimem Constantinopolita- Consantinus Ecclesiae Romanae eontulit, sed num ad suam sevientiam, di saniorem men- quos innenit, id probauit, S eredidit; imo tem trahere potuissent, de Cyriaeus Ioannis etiam sua obedientia, di subiectione teconno sueeestor in eadem dementia perseueraret . uit, N in reuerentia, Je honorem tant . di Mni factus III. qui post Sabinianum unius gnitatis remporalia etiam bona Ecclesiae Ro tantum anni Pontificem, Cegorio successi, manae concessit, ut maiorem honorem, Napud Phoeam obtinuit, vi Cyrtaeum com- splendorem illi conciliaret. Quod e Y , et bis pelleret, illum titulum non usurpare , decla- eiusdem edicti constare potest. Nam in prin-rando soli Ecclesiae Romanae posse competere, cipio constetur, Deum per Apostolos Pe- ut recte Platina in Boni iacio III. Blondus li- trum,& Paulum mirabilia erga 1e operatumhro s. decad. I. Genebrar. in Chronico ann. esse . t Interueniente ait Patre nostr o sylue. εο . oe Baronius in Annalib. ann.ses. deela. stro, di uniuersali Papa. J Et infra se inquit. rarunt. Estque per se euidens, quia multo I Quantam potestatem idem saluator nostri ante Phoeam in Conei liis Nieaeno ad aliis suo Apostolo Beato Petro contulit in coelo, declaratus fuerat sedis Apostoli ex stima- ae in terra lucidissime nobis idem venerabiliatus , At specialiter in Coneis io Chalcedonensi Pater edixit. J Et insta subiungit. I iudiea proclamatus fuerat Romanus Pontifex viai. uimus , ut sciat in terris sanctus Petrus Viea- uersalis Episcopus, quamuis Pontificum mo- tius si ij Dei videtur esse constitutus , etiam destia, ae moderatio nomen illud acceptare Ad pontifices, qui successores sunt ipsius Prin- noluerit. Aduertit etiam Baronius Cyria- cipis Apostolorum, Principatus potesatem cum non negasse subiectione , & obedien- amplius , quam terrena Imperialis amplitiam Romano pontifici, quia statim post ele- tudo habere videtur obtineant. J Interpo-ctionem suam responsales suos simul cur . nat autem haee verba . s Concessam a ii epistula synodali ad Gregotium Papam mi- bis, de a nostro imperio . I quod intelli si, ut ex eodem Gregorio habetur libro 6. gendum est de eo nee suo ne per consensum , epist. 3 . Ex quo etiam constat, Gregorium ad recognitionem , non per propriam do numquam fuisse conquestum de usurpata iu- nationem, ne verba haee repugnent praece.
xisdictione, sed de ambitiola titulo, aliis spi- dentibus, in quibus, Petrum fuisse Christi opis, x maxime Sedi Romanae iniurioso . . Vicarium . S Romanum Pontificem , esse se Igitur Phocas auctoritate sua Romanam, cessorem eius, consessus est, de ideo eius Prin-Sedem defendit, Ae superbiam Cyriaci com- cipatum priseri Impetiali .non poterat autem pressit, nihil viro nouum Benedicto eoatu. Imperator dare potestatem Imperiali maio-lit. re me vel etiam intelligitur eoueessisse sedi De Iussino autem nullam inuenio histo- Petri splendorem. 3e Principatum tempora riam , quae in auctoritate sit , reserentem, Iu- Iem in spiritualia honorem, ut ita in maioris in iam seniorem aliquid potestabis Romano esset honore. qnam ipsum imperium. Quod Episcopo contulisse, non solum in illo anno signifieant urba sequentia, in quibus valde n
quingentesimo vigesimo. verum etiam nee in tanduin est, appellare imperium lcrrenam-ε toto tempore Imperii sui. Nam licit euuia pote utiam, di tetrenum thronum t Pontifica-
magna fide, & reuerentia ad Ilormisdati , tum vero sacrosanctum, &sedem sacratissi-Pap. tape scripserit, δὲ ad Eeelesiam Roma- inam Beati Petri, dec. Nam munera miserit; nunquam tamen speeta Ad vltimam partem de Concilio Nicaelia priuilegia illi sedi contulit, unde igitur eria no, Raliis, patet etiam responsio ex dictis rorrem illum, vel suseipionem eius haeretiei At ex verbis Leonis ix. ibidem citatis, prius sumere potuerunt λ Praesertim quia e2 actis in enim es et t. Ponti fieem a nemine iudicari, concilio Calcedonens, di multi, alijs supra 1 Sancto Sulli esto diuinitus decernente. 4 hoc adductis euidenter ostensu inest, Ptimatum est, non a senatuente, sed ius diuinuna de- Ecclesiae Romanae ante Iustitium in uniuerso clarante i hoe enim verba in rigore indu orbe fuisse notissimum. Atque eodem modo cant, & materia postulat, non enim pote facile consulatur, quod de Constantino I v. rat ipse auctoritate sua se ipsum eximere ς deis dicebetur, nam hie plus quam dueentis annis clarauit ergo se diuinitus exemptum . Et ad- post Iustinum Imperauit, sed Primatus Delm die Leo, l Constantino Augusto, di Nicaenasa Romanae antiquior fuit Iustino , di ideὰ synodo approbante, & subscribente , J utique ab illo esse non potuit, ergo multo minus a cles niendo, declarando, & promni gando ta- Constantino noui ore oriri potuit. Neque ver- . te esse diuinum priuilegium Aposolier sedis. ba Matinae hoe indieant, sed solum. Imperat. Et nihilominus addit Leo,Constantinum con- Constantinum cessisse eonsuetudini, qua so- tulisse hoc priuilegium, quod necessario intelis labat consensus imperatoris, vel Me, archi ad ligendum est iuxta superius dicta contulisse, consumatamPonti fieis ereationem expectari, scilicet 2pprobando , de ut Obseruaretur, sta- de potestate autem summi Pontis eis nihil tuendo Et se etiam ditiit Ioann.: .in epist .ad Constantinus loquutus est , imo ex verbis Iustinianum Imperatorem I Romanae sedis r eius aperte colligitur, ipsum sensile, pom uetentiam eon seruatis,' ei cuncta subiicitis. tificem rite electum statim esse vlearium . di ad eius deducitis unitatem, ad euius aucto-Cbristi. rem , hoeis Apostolorum primum Dominori ' x sponsio locum habet in Con- loquente , praeceptum est Pasce oves meas,
itantino Nagno . nam ante illiti, donuersio- quam esse omnium vere Eecies arum capurs