장음표시 사용
501쪽
De nom1 ne Antichristi, &c. 48r
pse enim Te eles a vorem hane ex serjtuta. in qua nullum alium habet signfieatum. Nul- tibi enim reperitur haec ipsa vox in Scriptura nisi in epist. i.& a.Ioannis, ibi autem aperte significat hostem Christi. Nam cum cap. I. dixis et .l Audi sis . quia Antichristus venit, lsubdit inserius i l Qujs est mendax . nis is , qui negat. quia Iesus est Christus Hie est Antichristus, qui negat Patrem , R Filium.IEx quibus verbis euidenter consat . Antichristum opponi Christo negando Iesum esse Chlistum, illum utique singulariter promissum , ex dupliei natura In una persona diuina compositum, & ipsemet diuinitate, & Spiritu sancto singulariter unctum. ae proinde pet antonomasiam Christum. Vnde cap. q. repetit i l omnis spiritus, qui soluit Iesum . ex Deo non est ,& hie est Antichristus. Solis uere autem Iesum. J nihil aliud est, quam negare . Iesum esse diuinitate unctum per singularem utique unionem humanitatis ad Ver-hum & haec est summa ad Christum opposito, ut idem Apostolus iterum epist. I. explieauit dicens: I Multi seductores exierunt In mundum, qui non eonstenturae sum Christum venisse in earne, hie est seductor, R An elehrisus . In Scriptura ergo non habet nomen istud alium usum . In alias vero Scripturae loeis , in quibus non nominatur, sed deseribitur Antiehrissus . summus aduersarius Christi depingitur. Nam Daniel.ς.& Matth.
x4, per abominationem desolationis. Antiis christum praediei ereditur, sedem . di nomen Christi usurpaturum, maximamque persecuistionem contra Christum in Eeeles a sua esse
exellaturum. Et de eodem intellIsuntur .er
ha Christi Ioan. .lEgo veni in nomine Patris mei.& nonace epistis me . si alius venerit In nomine suo. illum accipietis. I De eodem etiam loquitur Paul. a. ad Thessal. a. ubi his nominibus illum onerat: l Homo peccati, filius perditionis, qui aduersatur, & extolli tur supra omne . quod dicitur Deus, aut quod colitur, ita ut in templo sedeat, ossendens se tamquam sit Deus. J Et tandem veostendat Pausus summam oppositionem Antichristi eum Christo, adiungit. I Tune reis uelabitur ille iniquus, quem Dominus Iesus intersei et spiritu oris sui, & destruet illustratione aduentus sui, I Apud Danielem 'item, L in Apocalypsi de selibitur Antichristus ta- quam insignis Christi .aduersarius, ve insta Videbimus. Atque in hune modum de Antiehristo.& nomine eius senserunt Sancti Patres exponentes haec loca, Chrysost. Homil. . in Ioan . Cyclis.lib. 3. in Ioan.cap. 6. N ibi Theophyl. Euth. N Beda, & late Irenaeuib. s. eontra haerescap. 13. Ambr. in Psal 43. Et lib. Ide spl-
tibitur signi senio, in Exeeh. & in Iambiis eo inscripto Desinitionis minus exactae . In fine Rum n. in exposit. Symbol.NIIar. de Unit. Patri N Fil.satis a prineipio, si eius est opus. Nelim, & certius lib.eon tr. Auxent.in principio ii Nominis Antichrisi proprietas sinquit est, Christo esse contrarium. 3 Et Hieronym .epist. Is I .ad Aletasquaest. ii. IIpse est enim uniuersorum perditio, qui aduersatur Christo , & ideo voeatur Antiehristus. J Et
hae ratione lib. a. contrIovinian. in princi p. Torn. XII. l Quomodo dies, & nox m Isceri non possunt. ita nee iustitia , & iniquitas. peccatum . dehona opera , Christus, S Antiehristus. J A
gust. tract. . in epist. I. Ioan .s Latine, ait, An
tichristus contrarius est chritici, I re postea reprehendit eos,qui interpretabantur nomen Antichristi. id est , ante Christum, & inquit: I Non sie dieitur . non se scribitur, sed Antichristus . id est, contrarius Christo. Et optime Damas lib. 4.cap. 23. Non nobis, sed aduersus Chri si umb qua etiam de causa Antiehristus dieitur. 3 Et in t m. s. Operum Augustini. auctor. tract.de Antichristo se in choat. I De Antichriuo scire volentes , pri reo notabitis, quare se voeatus si, ideo sellicet,quia christo in omnibus eontrarius erit Ν Chtilio eontraria faciet. J Et licet ille tractatus non censeatus esse Augustini, auctoritatem habet, & Rabani esse ereditur. Et Hugo Eteri an lib. de Regres. animar.cap. 2 a. I siit linquit de Antichristo ) homo, non Angelus, qui aduersabitur C hristo, & inem hris eius inde Antichristus appellandus.JPluresque alios in sequenti capite reseremus. Cum ergo haeretici nec et)mologiam hane, nee si nificationem negare possint , quid eis proci est, mutata vocis etymologia, noua signiscatione ex proprio cerebro illi at tributa, saltem nomine vi earium Christi Anti ebristum appellare Z Nam si de solo nomine in hoe eontendere stude ut contemnendi sirint.& ad se holas gramalieorum remittendi. Severo sub illa specie, & vmbra vocis suaderi contendunt, illum esse verum Antichristum sub hae propria vocis significatione . di tan- Ouam illi aduersarius,quia se Viearium Chrini, atque adeo Antichristum in alia ab eis e gitata fgnificatione , appellae, ita ut intelli
gant, non quemlibet hostem Christi, sed italum, qui lub nomine Viearii eius illi omponitur esse Antichrisum . Respondemus inprimis, eum, qui non per rapinam, vel usurispationem se Christi vicarium nominat, sed quia ab ipso Christeonstitutiis est, non esse Christi hostem, & ex hac parte non posse esse Antichristum. Deinde dielmus, illud signum Antie hessi non inueniri in Scripturis , nee in illis, vel a Patribus traditum esse . nimirum , Antichristum esse oppugnaturum Christum sub specie Viearis eius, sed aperte usurpando ipsum Christi nomen, & dignitatem. Et ideo
hae vana cogitatione. & nouitate omissa
per sena Antielitisi in scriptura fundata diis
scurrendum est. Non possum autem omIttere, quin prius aduertam ex hac nominis huius etymologia. di ex dictis testimoniis puplicem huius vocis aceeptionem distinguendam esse . Vnam proin priam, aliam commimem seu translatam ap pellare possumus. Nam quia nomen Antichriis si hominem Christi contrarium significat, per Antonomasiam accipitur , ut nomen a proprium singularis euiusdam hominis maximi Christi, S Eecleca aduersarii. generali autem modo, etiam de alijs christi hostibus dicitur. Hae duplici eius nominis aeceptio ne usus est Ioannes dicta epist. I. cap. a. eum
diti it .s Audistis quia Antiehristua venit. &nune Antichristi multi facti sunt. J Et rationem hnius posterioris senis eationis Insetius insinuans , dicit . t Qui negat, quoniam le-
502쪽
sus est Christus ; hie est ant Iehristus . J Idem isque Lia repetit cap. . de in epist. a. Et ita ex hoe loco duplicem hane .illius nominis a ceptationem adnotarunt Patres ibi. R Mati.
24. N a. Thessas. a. ubi Hierony. chrys. oeeumeni ei, di alii. Et optime Cyprian. epis . s. in principio dieens, Ioannem, I uniis Det s. qui de Eccessa exissent, quique conatra Ecelesiam sacerent, Antichrillos appellare. I Et iusta . t unde apparet, aduersarios Domini Anti elisissos omnes esse. I & similia
sere habet epist. I. Et August. Itb a. contra Aduersar έum legis, S Prophetaruvi caq. vltimo de illo ait, s Deus verus est, in euius te
plum falsus ille J id est Antiehristus I sessurus
est, ad quem pertinet etiam iste, I utique legis aduersarius squi sub nomine Christi, quod est nomen Dei, hoe ess , Christianum se
videri volens, semper extollitur contra Clitiis stum, seque ostendit Antichristum, non vitii millum maiorem caeteris, sed ex his aliquem, de quibus dicit Ioannes Euangelista , nune Antiehristi multi saeti sunt. Eos enim dice. hat haereti eos, qui temporibus Apostolorum esse iam coeperant. J Idem lib. dici. de Civita.
cap. 36. Unde etiam Hieron v. Naum. a. tractans illud i. Petr. s. Aduersatius veser dia. bolus tanquam leo. &c. J subiungit: l Catulus leonis Antichristus . R omnes dodit in aperuersae , &e. J Et insta . s Audistis . inquit Ioannes, quia Antichristi multi sunt, tot enim
Antie hilui sunt, quot dogmata fassa. J Et
Mati. . iii fine omnes, squi eo utra Christum sapiunt. J Antiehristos vocat. Quae Omnia confirmant, quod diximus Antichristi me et summa ad Christum oppositione ita esse sappellatum, id inde derivatum esse nomen ad alio, insgniores Christi aduersatios denotaniados . Si eut etiam communi via , hominem valde erudelem Neronem esse die imus , di similem tyrannum esse Diocletianum, di magnum Philosophum esse Aristotelem. & se de
aliis . De hac rego translata fgitiscatione snulla est dubitatio, de altera υero super est eum haereti eis controuersia, quam sequenti eaps te prosequemur.
CAP. II. Virum Antichristus proprie dictus siuhomo aliquis singularis, mel S des aliqua, seu imperium.
HXretὶci contendunt. non esse sngula rem personam, sed seriem . vel genus personarum in aliqua se de , vel imperio su
cedentium r quem errorem excogitarunt, ut
Papam Antichristum esse suaderent. Hune errorem insinuarunt Uui eleph. art. 3O. NIoan. Huc art. I9. clannati in Concilio Conis stant. sis. s. N is. Clariu 2 Lutheri in eap. o. Gens. ubi hae ratione reis eii communem sententiam asserentem,Antichristum futurum
es e de trihu Dan , quam suisse dieit dia rauentum. Et quam Rodolphus Gualt, ii Homitiis de Anti elit isto irridet eos ,
asserunt Antichristum fore certum singuli hominem Sie etiam Bera in L Tilam l. aete, licet Paulus loquatur de Antichilao de quodam homIne, si h Illo nihilnminus Intelligere totum corpus Ecclesiasticae ivrannidis, ita vecti , ivt peculiarem tyrannidem deinelaret nimirum Romanam . Vnde eoncludit, aniselle hallucinatos esse , quicunque Paulum de .no quopiam homine esse loquutum intellexerunt , iras dent quempiam , qui a pauli secuso ad diem vique iudicii superstes maneat. Denique Caluinusretiam in eodem loeod N lib. η. de Iussit. cap. 7. idem supponit, eum Papam dicit esse Antichristum . Lehie sententia placuit Iacobo Regi, qui soliseoniecturis duci fatetur,quales autem illi sine postea videbimus. Veritas catholica, δ. in sile certa est. Antichristum proprie , seu antonomastita sumptam , futurum esse singularem quendam hominem insignem, ae peeuliarem Christi ad
uersarium . Ita docent sapientes, di Catholies viri, qui hac aetate eontra haereticos decerta. runt, di hoc putinum magna diligentia, dieruditione tractarunt. Et probatur breuiter ex sacra Scriptura, & Patribus. Et in primis expendo locum a. ad Thcsal. a. rubi licet Antichristus hoc nomine non exprimatur, de illo nihilominus loqui Paulum, sancti omnes,& catolici docent. Dce haeretici negant; imo eundem locum in contrarium inducunt, ut
posita videbimus : in illo igitur loco snstruit Paulus Thessalonicenses, ut non pertur tantur cohitantis diem Domini, id est, ulti mi iudicis, iam esse propinquum, quia necesse est, . t Antichristi aes uentus, di perseeutio antecedat . Vnde ait, l Neque vos seducat viso modo, quoniam nisi venerit discessio primum re reuelatus fuerit homo peccati, filius perditionis , qui aduersatur, & extollitur supra Omne, quod uicitur Deus, aut quod eo litur, ita, ut in templo Dei sedeat, tanquam sit Deus . I Le insta . t Et tune reuelabitur ille iniquus . quem Dominus Iesus intersi eiet die. JProfecto s verba singula attente ponis derentur, non possunt proprie, ae syneere in.telligi. nisi de singulari, ae definita persona . Quis enim thronum aliquem,vel sedem regni, i hominem peccati, aut filium perditionis. appellate solet; similia enim verba non colis lectionem . vel successionem , sed determina. tam personam in rigore signiscant, neque a sua propria signiscatione violenter, & sne eausa extrahenda sunt. Prasertim quia toteircunstantiis, moribus. R conditionibus ille homo vestitur, R a Paulo, ae prophetis describitur, vi necessario uni tantum personae conuenire debent. Vt eum Paulns ait: l Cuius est aduentus secundum operationem Sa. tane in omni virtute . & signis , di plodigiis mendacibus J D smilia. quia verisimile non 3 est, in omnibus laceessotibus , seu Regibus alicuius regni omnes illas proprietates , Bemorum qualitates esse suturas . Aecedit Paulum non absolute hominem , sed eum articulo Graeco, illum hominem peceati dixisse, ut etiam latinὰ Ambiqsus legit , R Valabius
vertit, arti lus autem Ctaeeus vim habet indieandi singularem personam , ut infra ex Patribus ostendam. Imo notatione dignum est. Paulunt quater repetere illum articulum
dieens, i ille homo mecati, ille filius perditionis, ille, qui aduersatur, &e. J Et instari Tunc
503쪽
De nomine Antichristi, &c. 483
I Tune reuelabitur Ille iniquus . t Positus
ergo est ad designandam singularem pers
nam , quam etiam demonstrat relatiuum ,
I Cuius est aduentus, die. I Et adhue apertius pronomen. l Ille iniquus, I cum subsequenti relativo, i quem Dominus Iesus interficiet, dic. I Atque ita hune locum Patres Intellexerent , Diuus Chrysostomus orat. 3. & q. in illum locum , qui per comparationem ad Christum, personae Antiehristi singularitatem declarat. Nam sicut Christus praedictus suerat tamquam singularis homo, de data sunteerta eius indicia. utique per signa, & prodiis pia, quae erat iacturus , ita illi opponitur Antichristus, eiusque aduentus tamquam cuiusdam partieularis hominis praedicitur. & per signa, di prodigia salia , quae operaturus est indieatur. Ergo ita est futurus Antiehristus determinata persona, sieut fuit Christus. Sie etiam Theophylact. illa verba exponens in is terrogat a s Quis autem ille es 8 numquid Sathanas ι nequaquam, sed homo quispiam omnem lathanae operationem recipiens . 3Idemque sere habet Theodoret. qui antithe sim inter Christum, & Antichristum magis expendit, dicens , daemonem Imitari eons-lium Dei. l Nam sieut Deus humana suscepta natura, nostram procurauit salutem, ita ille, cum eliget hominem, qui possit omnem
eius sese Ipere operationem, per eum omnes homines decipere conabitur, se Ipsum Christum, & Deum 8e hominem nominans: J Vbi solum notamus aequi parationem tu hoe,quod
uterque est certa,& partientaris persona, nam in modo est diuersias . Non enim sieut Chri
sus est verbum in humanitate assumpta, ita erit Astiehristus persona demonis in assumista natura hypostatice, sieue quidam falsonxerunt, quos alibi impugnanimus; solum ergo fit in hoe eomparatio , quod sieut Christus suit individuus homo, ita etiam erit Aniat letitistus. Vnde etiam ipse Theodoretus d i te mutauit loquendi modum, nam de eliti so dixit. I sieue Deus humana natura s siepta, flee. 1 de d mone autem ait, lita ille cum eliget hominem, qui possit omnem eius suscipere operationem: 3 sentiens suturum non solum speeralem naturam, sed etiam paristi eularem perso pam inter alias erectam a dae
mone tamquam aptam ad omnem suam prauam operationem.
Deniq; in eisdem verbis Theodoreti ratio
alia ponderari potest . Nam praeeipua intentio Antiehristi, maximaque ad Christum oppositio erit, quia persuadere conabitur, se es e Christum , & vetum Messam, & Ostendere tamquam sit Deus, ut ibidem ait Paulus. Hoc autem non potest fingi de throno aliquo, aue
sedentium in illo suecessione. Nam seue Christus non est praedictus, nisi vi particularis homo, Ita nemo se finget Christum . . nisi in sua particulari persona . Et scEt multi is finxerint Christum, nullus autem nisi in sua. de pro sua propria persona: & inter eos, qui In signis, proci iss , mendaciis, ae potentia
praecellet, per antonomasiam erit Antiehrustus . Vnde Ambrosius ibidem ait, Antichristum suturum esse i primum, & summum pr notum hominum, qui se ut Deos eoli volu iunt. I Rectὰ etiam Tertuli. lib. s. contra Tom.XII. Marc. eap. I 6. luit Iest , ale, homo de IIcll. filius perditionis . quem revelari prius opor
tet ante Domini aduentum . &e. Secundum nos quidem Antichristus, ut docent veteres , de nouae Prophetiae . I
tres cum citatis verbis Pauli coniungunt alia Christi .etha Ioann. s. t Ego veni in nomine Patris mei, Ae non accipitis me , si alius veneiarit in nomine suo, illum aeeipietis. J In quihus manifeste eonst at Christum loqui de aliua determinata presona, quam Iudiat ut Meiaam suscipient. Et ita dicti Patres, Ad alii praecedenti eapite allegati verba illa Christi de Antichristo inter pietantur. Et August.
tract.2s. in Ioan . exponens verba illa eap. 7.l Qui a semetipso loquitur , gloriam pi priam quaerit, I dicit, talem suturum esse Aniatichristum. l Ipsum quippe annuiactans D
minus , gloriam suam quaesiturum, non gloriam Patris, ait ad Iudaeos, ego veni,&c. J α
Ambros in Psalm. η . ait, signifieasse Christum illis verbis, s Iudaeos in Antichristum
credituros , qui in illum eredere noluerunt.
Et idem habet lib. t. de Spiritu sancto cap. 14. Quamuis enim multi futuri essent Pseudois Christi,& Pseudo Prophetae. ut ipse etiam praedixit Matth. 14.) quos aliqui Iudai pro Messia suseepturi essent, ut ex parte impletum legimus Actor. s. & postea apud Euseb. lib. 8. Hist. cap. 6. Nihilominils neminem Iudaei ita pro Messa suseipient, sevi Anti-ehristum. 8e ideo illum sngulariter Christum verbis suis designasse intelligimus . Et se
etiam dixit Curillus Hierosolymitan. cateis ches. I x. t Iudaeorum liberi venientem reie
cerunt , male autem venturum expectant, ve
rum C hrisum negauerunt. salsum autem ipsi errantes recipient. Qua de re etiam Salitator
vere dixit, ego veni, &e. I Quod autem illa salsus Christus, futurus si singularis quidam homo . 8e Antichristus , declarat late idem
Praeterea hoc apertὰ eonfirmat modus loquendi Ioannis epist. r. l Et se ut audistis, quia Antichristus venit, & nune Antichristi
multi facti sunt. 3 Nam In his verbis distinguit quemdam Antichristum singulariter
praedicatum, Ae praedictum. a multis, petquamdam eius partieipationem, & transla-isonem sie nominatis . Ergo aperti supponit, illum priorem esse partieularem pers nam . Praesertim quia illi multἱ Anties isti . quos Ioannes dirabat iam sectos, non erant multa Regna, aut Imperia tyrann Iea, sed vel multi, qui ex Iudais eontra Christum iam Insurgebant, vel plures Haereti et . vi Ebion , Cherinius, Sinion Magus, vel plures etiam Imperatorea Romani Christianorum persec tores, ut Nero, Domitianus, ut Sancti passim exponunt; ergo etiam ille sngulatis Antiis christus est v naeerta , ae definita persona.
Αeeedit. In dictis vestis, &paulo insertos.
R in cap. & epist. I. ubienmque ponitur Iusingulari nomen Antichristus , poni cum a ticulo, o, id est, ille, qui arti eulus vim habet designandi certam personam. & eum quadam singularitate, iuxta generalem Patrum tegulam, quam tradunt Epiphanius lib.I. eontra haeres. Secta. o.& lib. a. haeres. 36. &Chrysos. enarrat. in cap. . Isai. Ponderans, non dixisse
504쪽
addidisse artieulum ad des gnandam singula. em, Ae exeellentem Virginem, de Cyriliai, r.
v Ioctrin. ea p. q. circa fine m, ponderans, assidi disse Ioatinem artieulum .eum dixit, linminei pio et at verbum. I Et orig. tom. . in Ioah. et rea illa verba, i Propheta es tu i I Ad hane etiam veritatem confirma dam multa argumenta de sumi possunt ex I eis Daniel.& Apoealyps in quibus Antichristum praediei. de Patres doctiat. 8e haeretici
non negant. Itaque Dan. eam T. post quam explieuit, quartana bestiam esse regnum quatis tum , utique Romanorum i postea per decem
Reges diuidendum , subiungit. l Et alius
consurget post eos, 3 per quem omnes Patres Antichristum intelligant , , t ibi Hieronymus testatur , & sequitur August. et . de Ciuit. capit. α 3. & D. Gregor. lib. 3 1. Moral. cap. II. I particula,alius, satis demonstrat sineu lais rem personam, cuius actiones statim deseri hit Propheta satis eonsentanee ad Paulum . Et eerte negati saltem non potest, in throno,
di imperio illius, qui contra decem Reges pugnaturus est , quique tres destria et, & semtem alios sibi subitet et, suturum elu aliquem primum Regem , qui eontra alios insurget in ecessarium ergo est, illum esse eertam, aede. terminatam perscinam , ille autem erit Antichristus. Tum quia in illum specialiter eon veniunt omnia, quae ibi subiiciuntur Sermones eontra exeelsum loquetur, sanctos alistissimi eonteret, Ne . a Tum maxime quia tempus regni illius tam erit breue , ut in eo
non sit habiturus successorem , sed in illo, fleeum illo sit thronus eius extinguendus , ut ex eodem loco Danielis, de ex cap. 1 . Ae I 2. Nex Apoc. cap. H. R sequentibus , de ex veris
his Pauli i l Quem interficiet Dominus Iesus spiritu citis sui. & ex aliis insta ostende.
Hoc argumenti m etiam eon uinete, ilis tum ultimum Regem per cornu paruum si gnifieatum non fuisse Mahome tum , ut aliqui voluerunt) neque alium similem tyrannum. Vnde etiam potest haec veritas confit. mari ex eieeumstantiis temporis, loei, Oriel. ni bellorum . et aliis similibus , eum quibus deseribitor Antichristus venturus in allegatis seripi Mae locis, qua postea tractatuti sumus, non enim potest singularis persona euiden. eius desinari , quam per ei reum stantias huis
Iusmodi, vel sut eum dialecticis imoamur ,
per eollectionem proprietatum , quae nonnisi in v uum,& partim late individuum eonvenire possinti ita autem Antichristus describitur in seriptura negati, ergo non potest, quia paristi laris persona futurus sit. Denique de Antiehristo fingulariter me. dicto a Daniele, Paulo , Ee Ioanne Euaugeliissa omnes antiquissimi Patres , qui de illo seripserunt. vhique supponunt, esse futurum
singularem hominem, cuius genus. mores,&alias proprias circumstanti as describunt . ut eonstat ex his, quae tradunt Irenaeus lib. . Contra haeres. 4 cap. 13. Hypoliti orat. do Consummat. Mundi. Ephtem trade Amtichristo in tom. t. Cnidi. Hiemsolymitau. Ιἰb to in rap. 2 . I.utra
larem, de samosum Antleh Istum, qui perseia quuturus est Eeesesiam In fine Mundi. Meetiam depingit Antichristum Lactant. lib.
l Hie est autem, qui voeatur Antichristua. sed se ipse Christum mentietur. 8e contra veis rum dimicabit. J similiaque repetit in Epiis
m. Institution. eam ii. 8e eodem modo I
quitur Hug. Eterian. dict. lib. de Regres. aulia mar. eap. a 3. Prosper In Dimidio tempori . capit. 6. usque ad t6. praesertim vero Hier niam. Daniel. 7. dioens, i putamus, Anti christum unum esse de hominibus, in quo imeus Sathanas habitaturus sit. 3 Idem supponit epist. 13 ia ad Algas qu. I. ubi latὰ ita ex. povit locum Pauli ad Thessalonieens. Idemisque habet Theodoret. in eisdem locis. Dauniel. de Paul. Et similitet Chrys. orat. 3. In et . ad Thessalon. ait, Antichristum non esis futurum ipsum Sathanam , t Sed hominem
quemdam suscipientem omnem eius operaistionem a J Vbi eadem verba habet Theophyl. dicensi l Non erit Sathanas, sed homo qui Dpiam, i Cyprian. etiam lib. 3. ad Quirin.
cap. a is . de Antiehristo exponit illud Isa. 1 l Hie homo , qui concitat terram , t supponens profecto futurum esse particularem ho
quit, Dubium est, eum de Antiehristo ista diistiisse, dieque iudieii . Hune enim appellae
diem Domini, Ad ait, non esse venturum, nisi ille prior renerit . quem risugam vocat, vilisque a Domino Deo. si de omnibus impiis merito diei potest, quanto magis de isto. Et infra tractans locum Ioannis, ait εSicut ante finem e2ierunt multi haerellei de medio Eeclesiae. quos multos dicit Antietatinos, ita omnes tune inde exibunt, qui non ad Christum, sed ad illuna nouissimum Antichri sum pertinebunt. Et cap. a 3. ita etiam ex ponens Danielem, ait, I Antichristi adversus Beelesiam futurum saeuissimum regnum. Iteὰe exiguo spatio temporis sui linendum, donee Dei .ltimo iudieio regnum lancii accipiant sempiternum, qui non comitans hae e legit, dubitare non sinitur. I Praeterea idem cocte Gregor. lib. I 6. Moral. capit. II. ubi Antichristum dieit, suturum esse eaput omnium iniquorum, &quae in cap. s. Iob dicuntur.
ita intelligi de unoquoque iniquo, i vi referri quoque debeant ad ipsum specialiter ea tiniquorum. Et Iib. 3I. cap. IN I Antiquus hostis, ait, illum perditum hominem ingredietur , qui specialiter Antichristus nuneupavitur. I Ae denique Damascen . lib. . de Fido cap. 17. l omnia, ait, qui Christum non eonis Metur. Antichristus est . Gutum peculiari. ac praecipuo modo Antichristus ille dieitur qui sub mundi eatastrophen venturus est. CAP.
505쪽
Duabus protesantium Osiectionibas ex Danaele, Pa. f mptis contra doctrinam superioris
O vomam si Antichristus una sngularἱ s
persona sutura est , evanescit hx reti eo rum phantasia. quod in throno Apostolicae sedis Antiehristus sedeat, conantur veritatem ex scripturis demonstratam, eisdem Scripturis impugnare. Et primo obiicit Beeta loeum Dan. 7. bi per quatuor hestias quatuor regna signifieata sunt, singula autem illotum regnorum multo tempore durarunt, de plures Reges habuerunt. qui per singulas hesias significati fuerunt, & eodem modo die untur ibidem de eem cornua quartae bestiae esse deiscem Reges, quos non oportet esse singulas personas. sed plurium seriem in unius regni sedea ergo eadem ratione dicendum est de regno Antichristi. quod per cornu paruum significatur, non esse unum tantun hominem, sed unum thronum , in quo multi per successonem sedebunt: quorum collectici vocatur a Paulo homo peccati, quia erit velut unum corpus sibi succedentium tyrannorum. Respondeo in primis, dissimilem esse rationem de verborum significatione, de de re praesentatione per figuras . vel imagines a in parentium rerum, ut hestiarum, vel animalium . Nam verba habent propriam signifi
cationem quasi permanentem, Fc communem.
a qua extrahenda non sunt, nisi ubi necessitas. vel su Sesens auctoritas coegerit,&.ma ximὰ cauendus est sensus improprius, di me taphoricus, quando ex aliis verbis,& cireum. sanitia in ipti contextu, di sermone adiunctis proprietas sermonis constare potest . At voci res, vel imagines apparentes non habent per se stabilem significationem, sed illam
tantum, ad quam tunc, cum apparent, assumunt ut . seu imponuntur, quae metaphorica .
seu quasi analoga est, pendetque ex volunt te , seu intentione Dei reuelantia, & ideo est obseurissima, δὲ intelligi non potest, nisi ab eodem propheta per verba declaretur , vel ex aliis seripturae loeis signifieatio eolligatur, vel eerte postea tamdem e et essectu eognoseatur. Paulus ergo non per visiones imaginum , sed per verba loquutus est de Antichristo & talibus verbis eum indieat, ut plane de illo tamquam de una singulari persona loquatur , & mores eius. ac ei reumstantias ita describit, ut uni tantum, & non omnibus, qui in aliquo throno succedunt, conuenire soleant . At veto Daniel narrat sutura sibi reuela. ta, non verbis, sed sub imaginibus bestiarum. Vnde utitur quidem verbis, quae immedia id signis eant hesias, S ut indicet, non esse ve ras , sed apparentes, non absolute dicit, prima erat terna, sed quasi letna, secunda sna LIis vrsci , tertia quasi pardua, ipsae autem bestia id signifieabant, ad quod repraesentandum per quandam analos iam fuerant imp sita, di ostensa, & aliam lignifieationem impropriam, seu translatam non habebant .
Ideoque potuerunt iacile repraesentate regna. ed non certas personas, 1 ἡ conuerso, pro M. hitrio reuelantis. Hinc ergo fit, ut per bestias interdum significentur regna, intcrdum certae personae. Nam Daniel. 7. per leaenam alas aquilae babentem, fgnificatur regnum Chaldaeorum a per ursum, regnum Persarum, de Medorum 3 per pardum regnum Graecorum, di per quartam bestiam , Romanorum regnum. At vero in cap. s. per Arietem signi seatur Darius Rex a per Hircum, Alexander, ut ipsemet Daniel exposuit. Igitur ex reprae sentatione per visionem bestiarum nullum seri potest argumentum ad significationem verborum . nam illa variatur, vel imponitur pro arbitrio reuelantis, hae vero de se fixa est, de certa, nisi aliunde eonseti ad metapho ricum sensum transfitri .
Addo praeterea, Iieet pet bestias signis
centur regna apud Danielem cap. 7. nihil
minus per singulas plineipaliter fignificari
primos uniuscuiusque regni conditores, de amplificatores, in quibus praecipuὸ inueniun. tur proprietates, quae per tales imagines, de visones repra sentantur. Et se leaena alataptaecipue repraesentabat Nabuchodonosor regni Chaldaorum stin datorem , hominem se rocissimum , de libidini deditum, ut notat Hieronymus , qui etiam ait, ursum, Cyrum maiorem Imperii Persarum conditorem ob eius duritiam, di serocitatem repra sentasse. Pardus vero a latus fgnificabat Alexandrumi perii Graecorum caput, qui masna sorti
tudine , ac velocitate orbem domuit. Ita er
go per quartam hestiam signifieari potuit Iulius . vel Augustus Calai, sie4t probabilius, ideatur, non Disse signifieatam particula ri m personam . quia Impersum istud in principio non monarchicum, sed aristocraticum fuit. Per deeem autem cornua lilius besiae expresse dicuntur sanis cari decem Reges, utique illi. qui decem regna , in quae imporium Romanum diuident. debellaturi sunt. Ita ergo per cornu paruulum Rex quidem noui Imperii inelio a tot repraesentatus es, qui non est alius, nisi Antichristus, ut Hieronymmus, Theodoretus, di omnes Patres intellexe runt . Est autem disserentia, quia de caeteris impetiis , vel de decem Regibus non dicitur, quantum throni eorum duraturi fuerint, vel sint, & ideo tam ipsi fundatores , quam eo rum successores poterunt per illasmet imagines heniarum . aut per decem connua reyrae sentarii de imperio autem Antie litisi satis signiscatur, tum ibi, tum alijs loeis insta tractandis, breui tempore esse duraturum , Ee eum suomet landatore esse extinguendum. Ecideo pet illud eornu paruulum ita fignifica. tur Antichristi imperium, ut etiam una tan tum, di singularis persona repraesentetur . Seeundo obii et une Protestantes loeum
Pauli a. ad Thessal. a. die untque ut supra ex Beeta retuli nis unus homo detur. qui ἀ tem- potibus Pauli usque ad diem iudicii supere L
se maneat, non posse Antiehristum esse eeditum aliquem singularem hominemi nam Pa Ius citato loco eum Thessalonicenses docui cset. I Diem Domini utique ad iudieandum nondum instare, quia nisi venerie dileessioptimum. & reuelatus fuerit homo pereati. non veniet dies illa, subiungiti Nune quid de tineat
506쪽
tineat se it Is, ut reveletur In suo temporo. Nam mysterium iam operatur iniquitatis ,
tantum ut qui tenet nune teneat, donee e medio fiat. R tune reuelabitur ille iniquus, quem Dominua Iesus interse Iet spiritu oris sui. Duo ergo Meet Paulus, scilicet, Antichristima iam tune ineepisse operari suam iniquitatem. R apostasiam a Christo in fine mundi esse ab Antichristo e summandam, Ipliamque esse interfieiendum , ct tune diem
Domini esse venturum . Hdie autem non pol.
sunt de eadem persona intelligi. quia non potest unus, & idem homo operara iniquitatem tempore Pauli , & durare persequendo Eeelesiam usque ad finem seculi, & tuae re uelati, & a Christo intersci. Propter hoe testimonium quidam dixerunt, Neronem suisse Antiehristum, quorum sententiam infra cap. . tractabimus, quia illision negabant Antichristum e se partieula' rem personam. Illa ergo opinione omissa , Protestantes vel ignorant, vel ignorare se stamulant duplieem significationem nominis Antichristi se eundo ea pite postam . nam ex illius ignoratione obiectio facta procedit. Stetit enim dixit Ioannes, i Anti et, risus ve-mit Ae nune Antichristi multi iacti stitit a quia unus est, qui singulariter praedictus est. ει multi, qui eius iniquitatem participando, Illum quasi praefigurant, & ideo nomen etiam eius partiei panti ita etiam dixit Paulus, Antiet, risum, suo tempore iam inchoasse operari iniquitatem. Iieet id in fine mundi
sit consummandum . Errant ergo haeretici non distinguentes inter Antichristum communiter, di propriὰ dictum , seu quod idem est inter Antichristum in typo . N in perso
na. Antichristus. enim in typo non est una persona, sed corpus . vel Reeessio plurium tutannorum nomen Christi persequentium Proprius autem Antichristus in persona , &qui per antonomasiam prophetatus est, unica est,ti singularis persona. De utroque autem loquutus est Paulus in citato loco . Nam cum ait, l Mysterium iam operatur iniquiatatis. I loquitur de Antichristo typico. Quem tune fuisse Neronem multi Patres intellem e-tunt , praesertim Chrysostom. ibi, de Theophylact. Et idem Chrysost. serm. de Eleem ba. N eollat. & Nomii. de Praemiis Sanctor. Ambros ibi, de Hieronym. epist. Is I. ad Alis gasi. quast. s. Attigit Tertullian. lib. de Resurrect. carn. cap. χε. & Augustin. dio. de C Ultat. cap. I s. ubi incertam quidem dieit esse expositionem propter loci ambiguitatem . non tamen illam reprehendit . Addit vero aliam, quam Theodor. de Sedulius in Paulum sequuntur, seiIieet, quemlih et Haeresiarcham,
vi Christi hostem sub illo, I qui mysterium
operatur iniquitatis, J comprehendi. Quod parum ad praesens refert: omnes enim in hoe conueniunt, quod ille , qui tune operabatur mysterium iniquitatis, non erat Antichristus, sed typus . imago, praecursor, aut insigne membrum Antie hiisti. Quod visgnifiearet Paulus non dixit simpliciter, operatur iniquitatem . sed musterium operat ut iniquitatis,
vel ipsum Neronem vocando mysterium inἰ- Multatis nomen mysterium se suppositum allius Proprisitionis, &in casu nominandi positum sit, α vocetur stetiunt, quia figura erat Antichristis vel rari ἐ Ipsa et perse-
qiuitionem Neronis vocando mysterium ini- qti ita is in catu accusandi, quia Nero perfrquendo Chrisianos, operabatur mysterium itiiquitatis ; idest, tyrannidem, quae erat ima go persicutionis Antichristi suturae. Vnde tantum abest, ut ex illo loco probetur , Antichrisum proprium non esse unam certam personam , vi oppositum potios inde conuincatur. Nam Paulus euidentet distinguit mysterium iniquitatis, seu illum, bilrunc operabatur myserium iniquitatis ab illo iniquo , quem Dominus Iesus interficiet spiritu oris sui. J Imo inde docet Thessalonicenses, nondum instare diem iudicii, quia I nondum reueratus suerat homo peccati, lidest. verus, de proptius Antichristus . De quo
etiam subiungit: l Quid detineat, scitis, 'cia
nimirum , ne ille Antichrisus veniat. Noria declarat autem aperte Paulus, quidnam esset, quod aduentum Antichristi detineret, sed signis eat. Thessalon Ieenses iam illud seis .
quia cum esset eum illis, eos Iam instruxerat
vi satim sublunait 3 Antichristum non esse
venturum, donee Romanum imperium e medio tolleretur, vel ad eum statum perueniret,
in qlio per Antiehristum posset omniu4 de. frui, ut Patres exponunt. Ergo semper saulus supponit. proprium Antichristum es alium distinctum ab eo, qui tunc operabatur mysterium iniquitatis, di de illo semper tamquam de singulari homine loquitur, ut capi te praecedenti ponderaui . Unde etiam Rex Angliae in praefat. p.67.
latetur ex illo loco potius probari, stempus quo venturus est Antichristus, di uniuet salia
discessio futura est. non nisi longo post tempore quo Paulus seripsit illam epistolam fuisturum fuisse. I Nam hoe ipsum est, quod Pa Ius Thessalon transibus tradere, Ee persuadere studebat ex illo principio, quod Antichrisus
non sol sim nondum venerat, sed neque tam cito vesturus erat, alioqui non recte conclusisset. diem Eomini nondum instate . Nihilominus tamen idem Rex negat, Antie hi istum esse particularem personam , quamuis non
e sto to eo, sed ex alio id suadere nitatur , ut capite sequenti videbimus.
TFrtio obiicit Rex Angliae In prasat Nis
gin. 98. ubi sie inquiti I scorto Babylonio, quod bestia in quitat, sedem alleuius Imperii, di suecessione continuatam aliquo tum hominum seriem illi praesidentem, non unum aliquem desgnari, perspicuum est , ex forma , qua diuersis libri loeis Ant Iehi Issus
ipse describitur, J utique in Apoealypsi, de
inducit cap. 1 . eiusdem libri, in quo refert Ioannes ostensam sibi esse i mul Ierem mereis trieem sedentem super bestiam eo ineam a splenam nominibus blasphemiae , habentem carita septem , de cornua decem . a De qua
507쪽
mullere eo ne ludit In sine eapiti si s Et mulier
quam vidisti, est ciuitas magna, quae habet regnum super Reges terrae.J Ex quo Rex conis cludit, mulierem illam inon posse significare eertam vilius hominis personam, sed plures homines sibi continenter succedentes, quoin tum sedes est magna illa civitas . I Respondeo , etiams Regi demus, ciuitatem illam per mulierem significatam , esse 'Romam ut ipse intendit & septem Reges
per septem eornua signiscatos esse septem . formam regiminis illius eluitatis,& octauu in futurum esse Antiehristum , ut idem Rex arishitrio suo eommentatur i licet, inquam haee omnia gratis demus, non uideo, unde inferre possit eum fundamento in illo textu , Antichristum non esse unam certam personam
Nam licet mulier signiseet ei uitatem in qua est aliquod Imperium per bestiam repraesenatatum cum sueeessione plurium Regum , seu lurium formatum regiminis di nihilominus estia, quae etiam significare dieitur Antiis christum unum Tyrannum, unumque hominem fgnificare poterit. Neque ex textu aliquid induet potest , quod vel apparenter aliud indicit. Nam s sertὰ fiat argumentum a simili , quia si mulier signifieat esuitatem ,
di bestia Imperium eum necessione praesidentium in illa, etiam bestia . . t reprae lentat
Anti elit istum . simili modo significabit seriem Tyrannorum, &c. prosecto eonsequentia nullius momenti est . Nam lim imaginariae repraesentationes, seu aenigmaticae figurae non semper ostenduntur, seu proponuntur ad signifieandum idem, vel eodem modo, ut per se eonstat.
Addo , in illa eet positione Regis, In qua
suam obiectionem sundat, esse quidem aliqua , in quibus cum nonnullis Catholicis conuenit, quae probabilia sunt, sed incertata, alia vero esse Regis propria, quae vix, aut nullo modo possunt subsistere . Nam in primis lie et probabile sit, meretricem illam Romam repraesentasse, ut ea ponit Hieronym. epist. Is r. ad Algus q. II. & Tettuli. lib. a. contra Marc.& eontra Iudae. qui non intesti-gunt Romam Christianam, sed et lini eam; tamen etiam est valde probabile, non repraesentasse ciuitatem aliquam particularem, sed ciuitatem diaboli,aut mundi, sie ut illam Augustinus distinxit a ciuitate Dei, id est, totumere tum impiorum . Quomodo etiam dixit Hieronym. psal. sq. duas civitates esse in mundo, Babylonem . di Hierusalem. Per Babyloniam, inquit intelligitur mali . J Et
hae solet Scriptura mundum appellare. In illum enim eonveniunt omnia, quae de illa muliere dicuntur , nam eum illa fornieati sunt omnes Reges terrae. & ab ea inebriantur omnes, qui inhabitant terram , utique tamia quam terreni, & animales homines. Et effiatera simili modo. Hae autem posta mulieris interpretati ne, non oportet bestiam, cui i sidere visa est, esse Antiehristum , sed sat ha nam, ut multi Scriptores docuerunt, diabo lus enim quasi su stinet totum impiorum corispus, & ideo illi insidere dieitur, & caetera , . quae ibi dicuntur, saei id diabolo aeeommo
dantur. iam ergo Diabolus,vel Sathanas non
si eollectio personarum tibi in aliquo Imperio succedentium, sed una certa sngularis persona, non est necessarium hesiam illanc,
reprx sentasse ut Rex vult, continuatam peris
sonarum seriem, sed unum Phinei pem Daemoniorum, qui ad Christum , eiusque Ecele-sam impugnandam satellitibus suis tam marilis Angelis, quam prauis hominibus. multis. que Tyrannis per te porum successionem
Praeterea licet demus, Scottum illud Babylonium , ut Rex loquitur, esse Romam, x hestiam, cui in s det, esse Antichristum , non est neeesse illum esse solum Antichristum in persona , seu verum, & proprium. sed misti iis dicendum est, illam bestiam prius fuisse
Antiet, risum in figura, seu mysterio,tandem vero in proprium,ac verum Antichristum de .fecturam . Ac proinde licὰt demus Anti etiastum per bestiam repraesentatum non unum
tantum hominem, sed plurium sueremonem postulare . nihilominus dicimus illam sue eessionem in Imperatoribus, qui malitia sua,
di tyrannide Antichristum praesignarunt .im pleti: cum autem in vero Antichristo successio consummabitur, illum tantom esse futurum unam singularem personam. Quam vero tesponso haec sit consentanea Enangelistae saeile intelliget qui attentd considerauerit, quam apposite Imperatores Romani tyrannidem exercentes in christianos , fgniseentur per i bestiam coccineam, & plenam nominibus blasphemiae a 3 haec enim epitheta
non steminae, sed bestiae attribui, & omnes in terpretes docent, & ex graeeo textu manifestim est. Dicitur autem e ccinea , quia erat circumdata purpura, & coccino, ut insta dicitur, per purpuram autem Imperium significari solet, quia erat quasi proprium illius
distilitatis insigne, & ad id magis explicandum dieitur etiam hesia illa circumdata l inaurato auro, & lapide praetioso , & margaritis . a Potest etiam dici coccinea, propter sanguine u Martyrum , de quo insta dicitur , & vidi i mulierem ebriam de sanguino Martyrum. J Quamuis enim bestia sanguinem effunderet,& inde eoecinea denominari possit, mulier tamen, id est ei uitas, illum bibebat . eo quod inebriabatur , odio perseia quens Chrisianos, & idola eolendo, propter quod etiam l mater fornieationum di abominationum terrae J ibidem appellatur . Quod autem bestia non lotum Antiehitissum in persona. sed etiam in figura in sua repraesentatione complectatur, illo verbo,mysterium, a Ioanne interposito satis significatum est, & explicatur optime per verba Pauli α. Thessal. 1. I Mysterium iam operatur iniquitatis, I utique Nero, qui caepit in Christianorum persecutione Antichristum adumbrare , ut omnes Patres exponunt. Idemque
optime declarant alia verba ibi subiuncta, &se intellectar I Bestia quam .idisti, fuit, &non est, & astensura est de Abysso, fuit, J utique in myperio. & sguta, quia prius quam
Ioannes id scriberet, iam Nero mysteriam operabatur iniquitatis, quem multi Imperatores postea imitati sunt, i Non est, autem in persona, sed ascendet de abysso, & in interitum ibit, I vi cap. II.& 13. de Antichrisii persona praedictum suetat. Denique sic etiam intelligi non ineongrue possunt alia
verba postea subiuncta, I & bestia, quae erat, utique
508쪽
utique In fgural & non es, 3 id est, nondum venit, i di ipsa ociaua est, i quia est dist in
persona a septem Imperatoribus, qui tyrannide sua illam insgnius repraesentarunt, Rideo I de septem est . J quia eorum imperium
surpabit, & crudelitatem augebit, & conis summabit, ipsa tamen i in interitum vadit: a quia breui tempore regnabit .& statim condemnabitur. Ex hac ergo interpretatione , quae valde probabilis est, potius colligitur, qudd sicut Imperatores septem, stur im se rium iniquitatis Antichristi operati sunt, perisonae fuerunt e errae, di stagulares, ita di pro. prius Antiehristus , qui post illos veniet, erit ratia ,& sngularis persona. Imo lici)t priora septem capita possint ita intelligi, ac exponi, ut in singulis non tantilm personae unicae, sed aliqua sueeessio personarum intelligaturi nihilominus octaua , t quae erat, di non est, Ietit singularis persona uni ea , quia breuitamo tempore dura hit, & sat Im sine iacetaicine i in interum ibit, I ut ibidem signifieatur. Quapropter ad obiectionem disso n-dam, non multum refert erponere, qui sunt
illi septem Reges, quos per septem capita M. niae significati Angelus interpretatus est . Quomodocumque enim illi Reges intelligantur Antichristus , qui post illos suturus
est , persona erit uniea. R singularis, quod breuiter de elato iuxta duas magis receptas expositiones. Vna est multorum , qui ad ex.
plieandos septem illos Reges, distingunt seditem mundi aetates , primam ab Adam usque ad diluuium i seeundam a diluuio ad Ahra ham: tertiam ab Abrabam usque ad David; quartam a Dauid usque ad Babylonicam eaptiuitatem , & finem eius a quintam a fine, seu exitu populi a captiuitate usque ad Chri-
sum ; sextam a Christo, usque ad AntichrIsuin a & septimam tribuunt temporibus Antichristi. Vnde in prioribus siti aetatibus per singulos Reges intelligi di eunt omnes Reges crudeles , & Tyrannos , qui per singulas states Sanctos persequuti sunt . Ex quibus Regibus i quinque praecesserunt, seu eeciderunt, ut ait Ioannes, unus, id est, seYtus est . &alius, id est septimus, nondum venit. J vitisque Antichristus . De quo addit idem Ioannes : l Et cum venerit, oportet illum breui tempore manere, I ut fgnificet, licet priores neges non in una persona, sed in plurium suecessione durauerint, quia aetates illor diuis turnae fuerunt, ultimam vero suturam es a breuissimam , & ideo Regem in ea pugnaturum . unam tantum , & singularem suturam esse personam. Iuxta hanc tamen expostionem bestia, quae statim octaua esse dicitur, non intelligitur esse Antichristus, sed diabo. Ius, qui dicitur, suisse in prioribus, qui a s
lutus erat, nunc vero in sexta aetate dicitur
non est e. quia ligatus per Christum est, &γ- se a dicitur ascensurus de abysso, quia soluetur tempore Antichristi, di in ipso ,eniet, de cum ipso regnabit.
Altera expost Io supponit, per bestiam
non daemonern , sed Antichristum intelligi, vel potita Imperium Romanum noti abs lute, & in tota sua amplitudine, sed ut Ope-
TI: γ' rium iniquitatis, id est persecuti
aianorum in proeeursoribus Anti- ωu, usque ad Antichristum uetum, qui omnem Iniquitatem egundet. Et se best Ia illa In Nerone ineepisse optimὰ ,& consenta ianee ad Paulum intelligitur. Dieitur autem habere capita septem propter Imperatores sueeessores eius: Sub quibus aliqui putant, comprehendi omnes, qui in illo Imperio persequuti sunt Christianos, siue plures, sue , pauciores fuerint, sun pro numero certo proineerto , seu pro uni uersali. Sed di melle hoe ereditum est , cum Ioannes distinctu numeree quinque, qui praecesserunt , & unum , qui est. & alium, qui futurus est , haee enim tam distincta computatio non fit in numero in-
eerto . Et id ed alii prome verba intelligunt de septem tantum Imperatoribus, qui post
Neronem usque ad Neruam suerunt . Illo enim tempore Ioannes vixit, & prophetauit,& ideo tantum myseri uin iniquitatis , quod in eo tempore. in quo scribebat, pari; in praecesserat, partim agebatur, partim duraturum proxime erat, coninacinorauit, inde vero ad Antichrissum transitum fecit. Quod cliam dissicile videtur. Cur enim alis ibi non numerantur, praesertim Traianus , qui eodem fere tempore, & vivente Ioanne, acerbi sit me
Christianos vexavit λ Vnde addi potest , per septem Reges intelligi polle aliquos insgni
res Chtisti persecutores , qui inter ethnicos Imperatores Romanos suerunt, & typi suerunt Antichristi. Quamitis enim Ecclesis persecutiones variis modis numerentur , nihil minus stib aliqua non contemnenda conlid ratione ad euin numerum teduci possitiat, qui
illi visioni accommodari possit.Seuerus enim
Sulpitius lib. r. sac. his l. nouem tant Um numerat Ecclesiae persequutiones, illas a Nerone Inchoando. Alii vero ab eodem principio numerant decem, teste Augustino lib. 18. de Civit. cap. 3 α. Vnde aliquam ponit Sulpitius, quae in narratione Augustini omittitur.& e conuersor quare saeile possemus nos illa ad septem. vel octo reducere . Augustinus au tem non putat esse inchoandum a Neroneis, nee sistendum in Diocletiano, vi alii satiunt,& ideo in multo maiori numero esse putat, eumque esse incertum, & pro varietate temporum multiplicari.
Sed quidquid sit de re ipsa in se, & nu
de spectata, in ordine ad locum Ioannis ,
quem tractamus . non sine causa dicitur, Ne is
ronem fuisse primum Chri si persecutorem, quia Ioannes non de omnibus Chrisi hos i-bus, sed de Antichristo , & praeeursoribus eius loquitur , I fortasse non absolute, &smplieiter de omnibus, sed de his. super
quos Romanum Imperium, vel Romana ciuiistas infidebat. Inter hos autem Nero suit primus , qui post Chlistum publieo edicto contra Christum bellum mouit, propter quod de illo sngulariter dixit Paulus, mysterium iam operatur iniquitatis, de quo mysterio etiam Ioannes loqui videtur. vi dixi, ide/q; merito ille reputatur initium. & quasi sundamentum Antichristianismi misti ei iti Romano Imperio. Post illum vero numerat septem , in quibus eos numerare, & intelligere probabile est, qui nouarum perseeutionum Christianorum eapita fuerunt. Nam ut dixit Optat. lib. 3. aduersus Parmenian. Tunc noua perseeutio Chtistiano rcm in Romano Imperio facta esse censetur, cum publico Im
509쪽
pe ratorum edicto noua III qua ratione Chri fiant diuexati sunt , t ideoque non omnes, qui persecutionem ab uno inceptam eontinuarunt, inter perseeutores . he Antiehristos
mysti eos distincte numerantur . sed illi soli qui vel nouis modis. At edicti persecutionem
innovat uni, vel qui eam . quae iam cessaueiarat . redintegrarunt. Sic post Neronem inter perseeutores numeratur Domitianus, &post hune TraIanus . licet inter eos alia Intereesserint. & se possunt alia numerari. ve Mareus Aurelianus . Decius. Diocletianus.
Iulianus Apostata, vel alius similis . obstant ueto maxime huie expositioni verba Ioannis . ubi de illis septem Regibus ait. t Quinque ceciderunt, unus est, di alius non dum venit, I signifieat enim Ioannes hi verbis, quando illa seribebat, quinque ex septem illis praeeessisse. & sextum actu imis perasse , quod si ita est. non poterunt in illa
numero computari Imperatores . qui post Ioannem suerunt. vi Deeius , Diocletianus& alis . Posset tamen quis dicere Ioannem loquutum esse prophetico more de re sutura Partim ut praeterita vel praesenti, partim vefutura diuersis respectibus in ordine ad imperium Christianum. Ita ut cecidisse dieat Ioannes illos quinque praeeipuos Christi h stes, qui ante Christianos Imperatores, id est ante Constantinum scelesiam perseeuti sunt
quales probabiliter existimari possunt primi quinque illi, qui proximὰ post Neronem imperarunt . scilicet Galba, Vespasianus, Titus, Domitianus, & Nerua. Praetermissis Othone, di Vitellio, quorum propter temporis breuitatem non habetur ratio, di non computato Nerone . quia necesse noti est. vi In illo numero eomprehendatur. sextus urro. qui additur tanquam praesens . non male
intelligi potest Lieinius. qui statim in principio imperii Christiani tempore Constantiis
ni grauissime Christianos perseeutus est, teste Livebio in vita Constantini lib. I. cap. 4. de
lib. a. eap. I. & in histor. libr. I . cap. s. Alter vero qui venturus postea dicitur,
non immerito Iulianus Apostata intelligi potest. In quem recte conuenit illud . t quod Ioannes subiungit, Ioportet illum hietio
tempus manere . de fuit ultimus Imperator
Romanus. qui Christum ipsu in , de chris lais
num nomen persequutus est . Nam lieet multi alii Imperatores haeretiei Melesiam Cathoisileam impugnauerint, fle Constans, de va laas,Conctantin.Copron. de similes illi tamen
non eontraChristum apertu hellum mouerunt
sed sub nomine Christiano, veros Christianos inseqtiebantur. Aliorum ver8 perseeutorum Melesiae licee plurimi in variis regnis, di se-His suerint) hie ratio non habetur , quia . ut diui . solum de Romano Imperio Ioannes imquebatur . Vetuntamen haec omnia incerta esse fatemur , quia non certa verborum exispositIone . sed sola eonlectura . & humani iaceommodatione nituntur . ea tamen solum proponimus a ut ostendamus, quocumque smodo probabili Ioeus ille exponatur . ex illo non colligi Octauum illum Regem, per quem Antichristus designatur . ese eorpus aliquos tyrannorum, aut seriem Regum sibi succedentium, sed laturum esse eertum , & singuis larem hominem, sicut suit Nerq, vel Diocie- m. XII. tianus a te alii Imperatores ibi de senati At vero Rex Angliae his expositionibus
non eontentu R. nouam ves iuuenit vel a suis . Protestantibus didieit, adhoe solum inuenia tam . vi ad Apostolicam sedem reuelationem illam Ioannis accommodent. Ait enim , septem Reges nota esse personas certas, nee imperatores Romanos , sed varias frirmas regiminis, quae in ciuitate Romana a principio eius usque ad eius destructionem erunt, quas dieit esse septem , di illas intelligi per septem capita bestiae . seu per septem Reges quos per septem capita significari, Euangelista deel rauit. l Nam Romae, inquiti Reges primo fuerunt, deinde exactis Regibus, Consules Dictatores . Decem viti, Tribuni militum.
Sexta erat , quo tempore Ioannes conscripse Apocalypsim , Caesarum Imperatorum , se ptima, quae nondum venerat, & exiguo tempore erat duratura . Leclesiastica est Epist porum, quae translationem Imperii Roma
Constantinopolim subsequuta est. LicEt iulorum regimen , ali , Imperatoribus quodammodo suit se hordinatum . I Et insta addit, octauam esse Antichrissum , quod mul. tis vel his declarat . dicens , illum esse regimen eorundem Episcoporum Romanorum ,
quod post annos , 6. In eadem sede subsequutum est. viique a tempore Bonisaeis III. ut inseritis expresse dieit. Quae omnia sine ulla probatione, sola dicendi auctoritat
Prius quam de hae Interpretatione iudicium proferam . Tertulliani animaduersionem praemittendam censui. in lib. de Plaeseriptio cap. II. dieentis. I Tantum veritati
obstrepit adulter sen*s ., quantum, de com ruptor nylus. variae praeiumptiones nece Liario nolunt agnoscere ea, per quae reuincun. tur, Ze his nituntur . quae ex salso composue runt, de quae de ambieuitate coeperunt. Hoc
igitur in tota hac causa de Antichristo Prois testantibus aceidisse, et ex hae ipsa interpretatione . quam tractamus . manifestum est.
Nam in primis in tota illa auctoritatem aliis quam fide dignam, vel probationem requirimus . nam si haec omnia tamquam dictata prophetieo spiritu vendieantur . oportet, vitalis propheticus spiritus aliquo signo , vel modo suiseiente nobis ostendatur, s autem sola humana coniectura , vel potius aceo mismodatione inuenta sunt . qua faei litate ducuntur, contemnuntur. Non solum qu Ia
humana e niectura plerumque fallitur, sed etiam quia illa nullum habet in textu land mentum . neque in verbis. Imo Rex illa de. totquet ad peregrinam , R inusitatam signi sieationem. Qualis est quod per quinque Reges , qui praecesserunt, seu ceciderunt, iii-telligantur Reges, Consules, Dictatores, Decimuiri, Ttibuni Romanae ciuitatis, de ideo nullus ante Nouatores, illos Reges ita intellexit. Deinde immerito illa quin quo
membra numerantur ut quinque regimina illius ei uitatis inter se distincta, Ed sibi laecedentia . Nam Consules , ex quo incoeperunt
semper durarunt. de ordinarium regὲmen te nuerunt, usque ad Imperatores. Nuinquam
enim ante Iulium Casarem suit in illa Rep bliea ordinarium regimen per Dictatorem .
sed solum per easonem interdum ad breue
510쪽
tempus creabatur . Ideoque Consiles , &Dictatores dici non posivit mulιiplicat se Reges . ves ordinaria regimina in illa ciuitate Nam Consules semper durabant, etiam si
su Iorta graui occasione, Dictator crearetur qui post Lx menses, vel celsante occasone raceliabat. Vnde solum erat quasi extraordinarium rubiicium. non regiminis mutatio. Eademque, vel maior r tici in uocem vi. ris militat, quia decem viri non ad mutandam reipublicae regimen . sed tantum legum serendarum causa Freati sunt; de interim p tectatem regendi Rempubi icam acceperunc. Intra trienninni autem cellarunt, & partem illius temporis non ta reipublicae am2oritate quam vi obtinuerune. Hoc autem non satis est , ut illa censeatur peculiaris regni, seu regiminis mutatio , alioqui etiam numerand esset mutatio regni in inter regnum, in quo
centum gubernabant. unus tamen caeteris praeerat . cuius imperium tantum per quinq;
durabat dies. Ae ita vicitim inter se per an ni circuitum sortiebantur. Nam haec ratio gubernandi non minus i regno distat, quam
decemviratus a Consulatu, nec minori tem. Pore interregnum, qaam decemviratus du. tauit. Tandem eadem sere ratio in tribunis militum urget. Quia propter tribunorum
militum adiectionem, nihil de regimineis, vel de Consulibus immutatum est, sed illi sunt adiuti ai de plebe tribuni militum, sola fere nomine a Consulibus distincti. Est ergo illa distinctio. x numeratio non solum volontaria sed etiam in rigore falsa; & contraveritatem historit conficta . Nam omnes hi, storiae tantum tria tempora Romanae gubera nationis usque ad Cousiantinum distinguunt. Regum. Consulum, de Imperatorum, nam csterae dignitates lautum fuerunt quasi coinnaitantes tempora Consulum i eosque in diuersis occasionibus, vel ministeria adiuua
Praeterea incredibiIe est , & intolerabile quod septimus Rex este dicatur, reginien sis ctorum Pontificum a Sν luestro usque ad B
nisaeium Tertium . Eo enim tempore non
fuit Roma meretrix so mearia, per idol rum cultum , nec habebat in manu tua populum plenum abominatione, sed doctrinae si . dei , de sanctitatis. Nam lieet soriaste plutea idolorum cultores in ea in vim irentur. ciuistas ipsa in Christum credebat, bc verum inum dorabat. de quatenus talis erae Pontificum humeris insulebat. Ideoque Pontificum re omen . quod eo tempore fuit, dici non potest esse unum ea illis leptem capitibus . Prae. sertim eum Ioannes dicat . . bellam illam coccineam planam esse nominibus blasphomiae , cui meretrix magna iusidebat. Im. Pium ergo est cogitare, bestiam illam, ut fornieationum fundalneatum . seu fulcimen. tum esse in illo capite repraesentatam aliqua ex Parce, seu, quoad unum caput suilla San. ctorum Pontificum regimen, vel, quod pe rinde est, hoc Pontificium regnum unum ellillis septem capitibus bestiae fuisse. Praeter qu m quod immerito diceretur de illo septio
m Rege soportere illum breui tempore ninnς xl l ii 2 o. annis durauit, nam liceo com P-ζδxi ne sequentium illud regimen sit minii Giuturnum , absolute, de in se non pos ostdici breue. Et praesertim quia comparatio ne praecedentium, fuit diuturnius, quam is primorum Regum Romanorum , qui septem tantum suerunt, & iuxta receptam sententiam ad summum annis χρο. durarunt, & ab initio Consulum usque ad initium imperii Auis gusti solum 4 8. anni transierunζ, iuxta comis muniorem computationem . Vnde si ille n merus annorum in tria regna diuidatur , ut Rex vult, quodlibet eorum Ionge breuiori Lempore durauit , quam regnum illud Sanctorum Pontificum , quod Rex septimum facit , cur ergo de illa potius, quam de omnibus praecedentibus dictum fui I et, oportere ilIud lare ui tempore manere . Neque omitis tam aduertere talium omnino esse, quod Rex obiter, de quasi aliud agens interponit, re gimen illorum Pontificum Imperatotibus fuisse subordinatum, contrarium enim in
superioribus ostensum est. Denique quod supponit. regimen Pontificium P, seu Romanorum Episcoporum tempore Bonisaeli Tettii adeo fuisti diuerissum a regimine superiorum Pontificum, ut ex Christiano factum sit Antichristianum rdogma liaeretieum est, de impia Protestan-τium, ac mera impos tura, contra omnem
hi itoriam. imo contra experientiam usquὐ ad hodiernum diem. Nam eadem fides quae in prioribus suit, in Bonifacio Tertio, Belaecellori biis eliis perseuerauit, di Primatus quem idem Bonisecius habere voluit. de professus est , non per rapinam usurpauit, sed a suis praedecessoribus, ve sic dicam , haeredi
tauit , eundem enim illi exercuerunt , di tuis
ti sunt, ut in superioribus demoustratum est, neque in vitare alia substantiale diseri.
men regiminis Ecclesiastici ostendi potest. Est ergo vana illa distinctio regiminum in
Romana Sede . di conte queuter tota expoliistio Regis . totaque calumnia Antichristiantia mi Romanis Episcopis imposita evanescit. Ac tandem euidenter conuincitur P ex dicta loco Ioannis non colligi, Antichristum esse, seriem plurium hominum in eodem regno, sed potius contrarium indicari, nimirum illum futurum esse aliquem singularem homunem , licet ex aliis Scripturae locis id euidentius comprobetur.
C A P. U. De Impore persecutimis, ἐν mortis Antichristi.
QVamuis ex sola proprietate nominis ΑΔ
tichristi, di certitudine, ae singulariis late personae eius, euidentissimum sie, inediti fit me ad thronum Romanae Sed is applicariea. quae de Antichristo praedicta sunt, nihilominus, quia Rex Angliae contrarium nititur saltem coniecturis ostendere, diicurrendo per tria capita,ad quae reuelationes de Antichristo iactas reducit, scilicet, ad tempus aduentus eius, Sedem eius, Ac descriptionem pers nae eius . Operae pretium existimamus singula ponderare . di in omnibus ostendere, non solum coniecturam probabilem ad id, quod i seuditur, inde non sumi, verum potius Oppia situm