장음표시 사용
141쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 23stioque ipse constitueram , de inscriptis, quae attuli, Phoeniciis monumentis adnotavi. Sedar
editionibus accurate collegerunt Iohan. in primis Hiblius,Gerardus a Mastricli & Joan. Iacobus Mistentus .
At haec leviora sunt, quam ut quae POSuimus everte re videantur posse. Vocales etenim Graecorum , ut di Hebraeorum N, inter Se Saepe permutari satis est cognitum. Proinde si quicquam in eo exarando vocabulo sit varietatis quid mirum , quod in peregrino nomine, vel voce efferendo, vel litteris exprimendo, pro diversitate pronunciationis & dialecti varie d scriptum reperiatur λIam vero quod de hoc simulacro Re hau achiiun atque u τω Molocho in Amosi & Lucae prolatis locis, nequaquam diverso , sed veluti Solis symbolum potissimum habendo , hactenus statui R Sic comparatum esse mihi videre videor, ut inter tot dissentientium doctissimorum virorum opiniones, Secus e se existimandum non equidem putem .
Non persequar quae de hoc simulacro,cuius variae appellationes in unum & idem cadere Uidentur, quam-Plures eruditi disputarunt. Singula etenim , quae hanC in rem ab Aria Montano, Ioseph Scaligero, Claud. Salmasio, Lud. Cappello, Sam. Bocharto, Samuele Petito , Lud. De Dieu, Iano Drusio , Jo.Gerard. UOMSio,Dion. ssio,Thom.Stanteio, J .Henr. Maio, Aug. PDissero , Henric. Rippingio, Thom. GOod ino , Jo. Spencero , Humsred. Hodio , Herman. Witato, Io. Gotti ob Carpetovio , Iacob. Gussetio, Io. Henr. HO tingero , Aug. Calmet, Io. Franc. Buddeo , Salom. mylingio , Io. Georg. Schwabio , Christian. Zoega,
caeterisque recentioribus scriptoribus, ut veteres taceam ς haec, inquam , ab iisdem tradita litteris, quorum scripta partem maXimam evolvimus, sed non sine aliquo temporis dispendio, quod sane nostriS --
Iius impendissemus studiis,si recensere vellemus, longa
142쪽
r o De Borgiano Hebr. Samaritico m=no
gumenti ipsius , quod in disceptatione haud parum versabatur, ratio secit, ut perstringi pau-
quidem oratione & otio ipsi nostro abuteremur . Hoc breve dicam: haud paucos esse doctos viros , qui Reminphan pro Saturno habeant; quod de Molocho alii item
censent, licet numero pauciores . At qui sic opinan. tur, non OmneS animad ertunt, Saturnum non illum certe Graecorum , neque Latinorum , sed veterum
Orientalium, eumque sub nomine Bel & Bal cultum ab Assyriis quorum nomen antiquitus latissime patuisse, alibi declaravi ) ipsum fuisse Solem , ut Servius ad libr. I. Aeneidos , vers. 729. adnotavit. Alii pro Mercurio , Luna, Canicula , vel pro Hercule , sed ab Graecorum ejusdem noninis, Iovis, Alcm nae filio , plane alio, & certo sensu , eodem cum Osiride, pugnant. Utramque vero & de Saturno di de Hercule opinionem defendit Athanas. Κircher, Oedipi
Aegyptiaci Syntagm. IV. cap. XXII. pag.ῖ87. Sed quoniam alia plura urgent,neque est necesse, ut omnia disseramus ne longius abeamus,concludamus oportet Remphan, ut Superius est declaratum , vel
ximus, & Moabitarum & Ammonitarum , tum Baal Chananaeorum , sive Phoenicum , dc Adadum Syr rum , tum denique Osiridem Aeguptiorum , horumque Iovem Ammonem , & Dionysium Arabum , unum di idem fuisse λον ab Orientis Uetustis gentibus, vario ritu cultum,dc quidem diversis appellationibus in Sacris praesertim libris cognitum , sed uni attribue dum numini, quod SOLEM ipsum , μο ον γρανἀ Θεον&Βεελσα - , unum coeli Dominum , potissimum significaret .
Haec mihi sere in mentem veniebant, quae Cl. Tychsenius sortasse opponeret. Quae utinam brevioribus absolvere verbis potuissem . Verum quid illa de
B eL Samea, de Remphan, de chbun deque Molocho,
143쪽
P, Phoenicum litteratura illustrando Q I4 Icioribus verbis posse nequaquam videretur . ESt
autem ejusmodi, ut haud pauca, quae primo im
quem pro Hercule quoque habet Joh.Marsham, Canon. Chronte. A uotlac. Icc. saecul .XI. edit. Lipsien. I 676. pag. 3οῖ. , a me adducta , faciant ad Cl. Tychsenii e ratum obtegendum , nondum profecto assequor . Quandoquidem vero in suis tuendis conjecturis neminem serme & eo solertiorem & ingeniosiorem vidi ; quid i sortassis inaui et etiam , novi ευρηματος Sui
aliis rationum momentis confirmandi ergo: si του Hercules vocis originem pervestigamuS,non veteres modo, sed &recentiores inveniemus Scriptores,quibus eadem doctrina probetur . At enim hanc in sententiam loquitur Macrobius, Saturnal. lib. I. cap.XX. Pag. 2 6.m Sed nee Hercules a substantia Solis alienus est. Uuippe Hercules ea est Solis potestas , quae humano generi virtutem ad similitudinem praestat Deorum . Paullo vero post haec is idem subjungit: Σ Et rezera Herculem Solem esse, vel eκ nomine Haret . 'Hρακλης enim quid aliud est nisi κραe, id est aeris κλεοe seu gloria quae porro est aeris gloria , nisi Solis illuminatio , c jus recessu, pronunditate occulatur tenebrarum λHorum sunt similia quae habet Porphyrius apud Eusebium , Praepar. Evangel. lib. m. cap. IX.pag. II 2.ν qui & ipse libri ejusdem cap. XIV. pag. I 2O.Seq., hujus cemodi commenta merito ridet,& quanta in iis sit in nitas atque sutilitas, graviter & copiose ibidem ostendit. Porphyrii autem, illius acerbi veritatis divinaedi purioris doctrinae hostis , testimonio eo lubentius supersedeo describendo, quod nolo esse Iongior,quam . Oportet . Nam infinitus essem , si quae arcano & my-Stico modo, per symbola & enigmata de suis fictitiis Diis veteres Mythographi tradidere. eo loci persequi Vellem . Quare mitto quas de SI NAn HemCol, illuminavit universa, vel N Or Co illustrator ominium , a nostris prodita sunt scriptoribus . Sunt enim
144쪽
I a De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qtuitu ab instituto aliena videantur, attingere necesse nobis suerit, quibus res nostra magis magisque illustraretur. qui ab Hebraicis iisdem vocabulis Hereulis appellati
nis etymon expiscentur . De quo etymo conser in primis Henr. Κippingium , loe. Super. cit. lib. I. cap. VI.num. IX. pag. I 37. Quidquid Vero hujusce erit etymi ex vocibus deprompti Hebraieis, eo recidet nominis Ἐροι-εεοe, Seu Herculis, Graeca ipsa a Macrobio, a Porphyrio aliisque nonnullis recentioribus , quos silentio praetermittendos duco , Μythographis , ante prolata expositio . Verumtamen qui in probatissimis eam legent scriptoribus,in ejusdem Vocis Hercules etymologiam inquirentibus, Graecam ipsam , quam ex Macrobio & Porphyrio. attulimus, nihil minus quam eoniectura aliqua saltem probabili sit nixa,confitebum tur . Qua de re conser Suidam voce 'Η, Σ Etymologicum magnum, edit. opera Frider.Sylburgii Is 94. pag. 433. : Eustathium in Iliadem, edit. Alexandr. Politi, Tom. III. pag. ΙΣΟΙ. At illud Herculis nominis etymon , quod Cl. Tychsenio detur, nolo repugnare.
Sed quorsum ea singula evadant, haud equidem scio. Erant nihilominus heie proponenda , ut quibus tueri se se Cl.Tychsenium posse ostenderemus . Si autem eo Spectent, ut Cl. Vir Suam excuset lectionem, iam erit ratio excusandi indiligentes numorum tractato-xes omnes in promptu. Quamobrem in ejus generis auctoritatibus caeterisque ad symboli eas allegoricasque de Iove & Hercule expositiones relatis , atque a Pa Io Ernesto Iablonshi cumprimis, Panthra Aegypt. Part. I. lib.II.cap.II. . s. Seq. pag. I 66. Seqq. & cap.III. 9.6.Seqq. Pag. I9I.Seqq. indicatis, e Mythica vero gentium Τhe
Iogia desumptis; in illis quoque, quae de aliis num Nnibus ante attuli, si Cl. Tychsenius aliquid quaesiturus
145쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando Q I IEquidem dedi operam, ut multa tacituS prael rirem . Nam si licuisset mihi esse longiori; non-
praesidii unquam veniat Opinationis suae , Antiquariorum erit nemo , qui id genus Mythologicis allegoricisque adeo commoveatur rationibus, ut aliquando numos , quorum mentionem injeci, JOVIs nempe s
dentis &c. obsignatos typo , HERCULI esse adjudicandos arbitretur . Hoc ego Cl. viro LL. OO. in Unive sitate Rostochiensi PP. O. , Bibliothecae ct Musei Pra secto Sc. rursum confirmo atque promitto . Iam nunc id mihi esse reliqui puto, ut cuiu modi sint illa verba Nag bya,Dominus, sive Deus me citus, quae in adversa Se se numi parte deprehendisse .ct in Melitensi inscriptione , a me moX proserenda, Occurrere opinatur Cl. Tychsenius , quidpiam brevi adnotem . Quum perspectum mihi sit atque exploratum , ut est demonstratum Superius , VOcem V, n que in num o , neque in monumento Phoenicio , n
que in alio quovis ejus generis sive metallo , sive inscripto lapide unquam exstitisse illud praeterea non minoris ipsa habet incommodi, quod loquendi rationi ,
quae de Deo semper usurpatur, sacris in Hebraeorum libris perpetuo receptae omnimodis adversetur. Ut enim Hebraei, cum Deum Optimum Maximum, quem& rerum omnium rectorem sancte praedicabant &summum moderatorem, eum ipSum , non , singu
Deum exercituum, a NUT DINI, Dominatorem D minum exercituum,vel demum V snarragexercituum Dominatorem appellabant; quid ni pariter Chananaeae gentes, Phoenices praesertim , quorum dialectus ab Hebraicae locutionis usu haud certe abludebat, τὸ , PI,Deum illum BAALΕΜ suum ipsis quoque habitum tanquam suprema potestate pollentem , a'Pellatione quoque του narrast , sive Domini exerci-
146쪽
144 Θ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q nulla alia ab doctis hominibus prodita literis , quaeque passim me legere memini, ejus generis
tuum nominassent λ Phoenices, inquam, apud quem Hercules ipse, non ille, quem Graeci canebant, ut ait Lucianus de Dea Syria , cap. 3. Oper. edit. Amstelod. x743. Tom. III. pag. 433. sed multo antiquior , καὶ Tυρνος κρως , ct TyriuS Heros, magna & summa colebatur religione .
At pugnat profecto, Iudice Cl. Tychsenio vid.
supra, pag. II 8.ὶ ut simul homines Tyrii Herculem, quem Deum suum dicebant, Tyrium cognomina mrint ; maxime , quod τὸ-,va n : ' u , Melicertat sie enim ille idem legit in Deus exercitius , cum Graeco optime concinit . Quare τὸ erit omnino admittendum, cognomen Uero τN'et, Tyrii , Herculi inditum , a Tyriis vero prolatum ,
uti plane supervacaneum atque incongruum rejiciem dam . Verum id acute quidem ac subtiliter est excogitatum , sed prorsus inane est. De Hercule autem cΟ-gnomento 'Aρχηγετει , Ductore , quum superioribus Pagg. 94. - 96. dixerim , nunc omittatur . Ecquid demum contra numorum & Phoenicii monumenti fidem omne illud ab docto viro sic disputatum , faciat, non equidem suspicor . Is certe numquam extorquebit, ut plus conjecturis id genus suis, quam monumenti S ,
iisque integris atque incorruptis testibus , & n Syz& 'et Sua , vel Sua apertissime prodentibuS, credendum arbitremur. Paullo attentius considerasset vellem Cl. ROStOchiensis Bibliothecae & χusei Praefectus , non unam eandemque esse utriusque bilinguis, Phoeniciae nempe& Graecae , quam pag.93. primum protulimus , Μeli tensis epigraphes rationem . Ergone , quod in Graeca inscriptione Dionysius 3c Serapion se se Tyrios dixerint, ut quibus Phoenicius sermo , quo suum quoque ins
eribunt monumentum , minus fortasse esset notum sDiuili co by Cooste
147쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando I4 et monumenta Si hoc seXto paragrapho recensere aggressus fuissem ς copiosiori Sane oratione, em
Herculi, Tyriarum coloniarum Ductori, id ipsum voto consecrasse, illi intelligerent; idcirco erit consequens, eosdem neque potuisse, neque debuisse in altera Phoenicia epigraphe , ubi suppresso Tyriorum nomine , plane aliter se sevocant, BAALEM suum Tyrii cognomine appellare λ Immo vero, quia Dionysius & Serapion Tyrii erant, Tyriorum tamen nomen heic praetermittunt; tantum abest, ut fpbu Melicertam sive Metharthum 'I SVI , Tyri Dominum , incongrue
protulerint, ut quam opportune hoc numen suum
di Melitensibus & Carthaginiensibus aliisque Phoeniciae gentis longe lateque diffusis colonis sacratissimum , eadem non potuerint modo , sed etiam debuerint ipsa illa appellatione vocare . At Cl. Viro Tychsenio ineptissima sua lectione decepto, qui haec ista consequutio unquam venisset in mentem λ Uerum desino de hoc altero doctissimi viri ευρηματι plura dicere , quum id secerim sane ad satietatem. Quae nihilo tamen secius Cl. vir singula accipiat velim , sicuti a me dicta sunt sine ulla animi asperitate ac malevolentia . Nunc autem jam animadversis aliquot doctorum
hominum de Melitensi epigraphe infructuosis conj cturis , depulsa jamque falsa invidia , quam omni contentione in doctissimi Galli Barthelemyi fidem ae
summam in ejusmodi transcribendis monumentis cum diligentiam,tum industriam singularem , Cl. o laus Ge-rhardus Tychsen concitare adnisus est; plane expeditus patet aditus ad ipsam eandem Phoeniciam celebrem inscriptionem . Sed quoniam eruditorum neminem praeterire Uolui, qui suam in Velitensi exponenda epigraphe expertus sit industriam ; restat, ut illos, quibus Phoenicia litteratura quasi ortum suum suaque debuisse incrementa superius declaravi pag. II S., commemorare
148쪽
a46 Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Num o Q
trema haec nostra , imis compleXa paginis, jam
satis longa crevisset adnotatio .
persequar . Hos namque Caeteris , quos iam nominavi, plane dissimiles , & quorum monumenti Phoenicii interpretationes ad ingenii libitum effictas fuisse recte observarat IlI. Princeps de Turre Μutati Gabr.
Ludov. Castellus , Siciliae ct obiacentium insular. v terum Inscription. novae collection. Classis XX. pag.3 I 8 ;hos,inquam doctissimos viros in totam hanc ipsam inscriptionem longe diligentius accuratiusque inquisivisse, ex iis quae dicenda a nobis sunt, nemo unus intelliget . Atqui ut uno veluti intuita res omnis appareat; rationem plus minusve diversam atque variam statun proferamus oportet,qua eruditi iidem Antiquarii ex linsius Melitensis monumenti archetypo, magna integritate ab Barthelemyo transcripto,suam quisque lectionem expresserint epigraphes, eamque suerint interpretati . Rem autem ab ipsius Barthelemyi explicatione a cessam . Hujus etenim eruditi Academici Parisiensis propria laus certe fuit, quod unus multorum , qui in Μelitensi epigrammate eruendo suum studium ante collocassent atque operam , ad ejus intelligentiam maxima ex parte ingrediendam quasi manu nos duxerit. Neque errare me arbitror, si alteris duobus egregiis viris , Cll. nempe Ioanni Smintono & Francisco Fe- reaio-Bayerio idem postea conantibus, facem ipsum
illum praetulisse dicam . Tametsi hancce erudito Gallo laudem modis serme omnibus praeripere sed frustra tentavit Cl. Anglus SWintonus apud Oxonienses , cum in vivis ageret, linguarum Orientalium Professor . Sed abstineo me ab illis inter utrumque doctum virum de hac Melitensi epigraphe aliisque Phoenicio-Punicis monumentis , sectis litibus maximis heic recensendis ; de quibus tamen alibi & suo loco erit opportunior disserendi locus . Nunc vero ad ipsam epigraphen venio , quam dissertat. suae , Actis Academ. Regiae inscript. Diuiti os by Corale
149쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q 1 7 Quod si quis caussam quaerat, quamobrem ab iisdem Phoeniciis aut enumerandiS , aut eX-
Tom .XXX. pag.427. insertae , Supra pag. II p. indicatae,
& ejusd. epistol. pag. I 8. ille idem Gallice sic reddidit : m Abda sar ct mon fere Asseremor , fila HAsseremor, fila oubien celuDei fila legitime TAbdassar,avonsfait ce voeu 2 notre Sestueur Melcrat, divinite tutelaire de Tyr. misse- il les benir astrὸs Ies avoir egares , ou dans leur route incertatuo . Id est Abdassar Ofrater meus Asseremor, filius Asseremor , filius vel is ille legitimus tiber) Abdassar , hoc votum fecimus Domiuo nostro Melerato sive Methartho , Tyriorum tutelari Deo . Benedicat eis , qui eos deviare fecit; vel sit ipsis propitius in eorum via incertain .
Quo propemodum revolvuntur quod loc .cit.Actorum Reg. Academ . pag. 4o9. - 4I2. in eiusdem suae translationis analysi pluribus adducit Barthelemyus, cujus conser ad M. olivieri epiSt., ubi pag 6. I3. IS. ' Σ3. interpretationem suam ab Smintoni cavillati
nibus vindicandam suscipit. Si quid tamen in eadem
150쪽
x48 D De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Q ponendis epigrammatiS, quorum tamen, sed altero loco suo & tempore mentionem facere insti-
eonvertenda epigraphe aliquid humani passus ipse Ba thelemyus fuerit, id profecto in minus recte legendis praesertim vocibus laadi, Iudet & p est dicendum; quod paullo infra animadvertam . Interea in hujus CL
viri laude quoque pono , quod, ut erat nudae veritatis maxime Studiosus, neque ex suis scriptis gloriolam indigna vanitate aucupari quaeritabat; suos, si unquam commisisset, errores hoc in studii praesertim genero sicile obvios , palam confiteri non dedignabatur . In ejusdem namque epistolae exemplari, quod sua plane singulari erga me humanitate atque affectu, aὸ me transmittere curavit , haec in libri fronte propria sua scripsit manu , sei licet: - J'avias pris mur un
m ce 3 o. Μars I 784. Barthelemy is . Quid ureo, ut aliquo procedamus ordine, Cl Sm intono in eodem interpretando epigrammate ipsi debeamus, est etiam declarandum . Atqui Transactionum Philosophie. Anglice conscriptarum vol. LIV. pag.