장음표시 사용
201쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando I9storum eiusdem gentis ope dignoscendae, eum Hebraico & Syro-Chaldaico sermone magna comto tribui vetustas debet, quam numis ipsis Tyri uir
que inscriptis lingua . Horum namque Omnium ep etiam anno 3I2. aerae Seleucidarum inseriorem sui se , nullus est Antiquariorum , qui secus pugnet.
De iisdem bilinguibus Tyriis numis Cl. viro ita
statuenti, equidem non repugno . Verumtamen horum numorum ejusdem generis, ac Melitensis monumenti plane diversam esse ac prorsus discrepantem rationem , quam vellem , ut Cl. Perezius-Bayerius a tentiori considerasset animo . Ante etenim quam syro-Μacedones rerum in Oriente potirentur, deque
Graeca lingua sua, quoquo ubi imperium post obtinuissent , disseminanda cogitarent; iamdudum & a longe multa aetate Μelitenses ipsi, utique sui iuris, sed Graecis immixti colonis , utraque & Graeca, ct Phoenicia utebantur dialeeto. Quid igitur mirari subit, quod id aetatis & multo ante Syro-Macedonum imperium Μelitenses Herculi suo numini Tyrio, Phoenici Graece inscriptum Monumentum posuissent λTyrii vero tunc temporis, quippe Syro-Μacedonum iugum nondum experti, si numos unquam percuSSerint ; non alia profecto , eaque una Phoenicia, quam Instituto patrio jam inde ab vetustissima aetate usu pabant, dialecto eosdem emissos fuisse arbitror i
Quod autem multo post id temporIs, Phoenices praesertim & Tyri & Sidonis, Alexandri Magni a
mis subacti, mores ad instituta Graecorum componere non dedignati fuissent, atque eorumdem partim saltem suscepissent linguam; historica apertissime testantur monumenta. Quin immo , quod uno sermone Tyrii di Sidonii suos potissimum numos saepe signassent
Graecorum quae Valliantius, quae Froelichius, quae
202쪽
aoo Q De Boetiano Hebr. Samaritico Numo
iunctione adtulerim . Hoc vero eiusmodi est, de quo mihi quidem dubitare non licet. Stabit pro fecto huic ipsi eidem prope intimo vinculo sua auctoritas. His accedet summa id genus aut i pidum,aut metallorum summa consensio ; in quihus illustrandis, si modo is ego sum , qui tantum praeStare possim , eiusdem dialecti natura atque ratio magis magisque illucescet. Unde iIlud hac in litteratura, quantumvis, ut Saepenumero dixi, implexa atque obscura , demum assequemur, quo nihil supra desiderari posse
videatu . Pellerinius aliique Antiquarii multi id genus inscripta
protulere , metalla planissime evincunt. At haec , quae sane verissima sunt , quid tamen commune habent cum ipso Melitensi nostro, longe ante eandem aetatem inscripto monumento, in ipsa autem ejusdem nominis insula Herculi numini ereeta Tyriorum & quidem multo prius Graeca signato epigraphe, quam & in Phoenice & m Syria usus albquis obtinuisset sermonis Graeci. Stet igitur, quantum coniectura ad similitudinem propius accedente veri illud assequi possumus ,
quam initio proposui ea ipsa de bilingui laeti tensi inscriptione a nobis epocha constituta . Alia nonnulla in promptu essene producenda id genus monumenta, quae ad ea,quae de Phoeniciae di lecti ratione hactenus disputavimus comprobanda vel maκime conferrent. Verum haec alias . Ergo , ut extremum aliquid habeat ista nimium quantum longa adnotatio nostra , eam demum hela concludam oportet. Diuiti eo by COOste
203쪽
Phoenicum litteratura illustrando aci chlaec porro de Phoeniciae dialecti natura atque indole hactenus a me disputata , si Cl. Josephus Echhel secum ipse reputet, considerate diligenterque animadvertat; quid ego ab viro optimo , qui in hoc litteraturae genere quae tenenda videantur, aut reprobanda, aut in inceratis putanda, nullo partium studio, solo adductus
.eri amore dijudicare ci) aggressus est, non im- Petrabo tEt quoniam haec ipsa,quae toto hoc Sexto comprehendi para grapho , a me eo consilio atque ha mente dicta sunt, non uti quicquam de Cl. viri laudibus S magnis in rem antiquariam meritis detraheretur,verum omnino uti uni veritati ipse quoque litarem ; spero sore , ut bono libentique animo me de ista quaestione disserentem audiat. Tibi vero, amplissime Cardinalis BORGIA , qui hoc genere litterarum delectare , quem profecto judicem in re mea numquam recusabo , habebo equidem majorem etiam gratiam , si modo a Te obtinere potuero , ut quae de hoc argumento jam ipse declaravi S confirmare adhuc pergam,
tuo comprobes suffragio . Tantum apud me tua valet auctoritas . Quod vero superest argumento nostro albquid aspersurum luminis, quodque non praeter mittendum superius promisi, ad sequentem re mittamus paragraphum . r Idem , lo eo superius indicato De Numistingua Phoenicia inscriptis Proluomen . Pag.39 o.
204쪽
Ruae ad Phoenieue dialecti naturam atque ἰχώο-
Iem magis ac magis explorandam adjumento esse nobis possint .
At quid illud quoque tandem sit, quod de Sy
rorum atque Chaldaeorum Sermone, cui Phoeniciam linguam interdum immisceri, jam posui, videamus . At enim , ubi hujusce linguae natura est exploranda atque indoles, nisi cum Hebraei cum Syris aliquando es Chaldaeis,etsam comgrediamur , horumque varios dicendi modos ante perpendamus; tanquam unus de re prorsus
sibi ignota disputans iudicabimur . Nihil idcirco
eorum omittendum, quae ad eandem Phoenicum sicilius dignoscendam linguam alumento nobis sint futura . Neque vereor, ne nimio plus dicam , quoties reputo, quantum utriusque di, lecti & Syrorum & Chaldaeorum usu atque praesidio accedat luminis, qud Phoenicii ldiomatis ingenium ac proprietatem , quantulaecumque sunt hac atque illac dispersae ejus reIiquiae, aliqua saltem ratione animo comprehendamus . Quod quoniam argumenti genus, sTEINANE BORGIA Cardinalis praestantissime , ab hoc, quod propoSuimus, nequaquam abhorret, est quoque eXponendum.
205쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q aoISed vero ecquid aliud est ille Syriacus se mo , nisi quasi stirps vetustissimi Aramaei ci ,
13 Cuius Aramaei sermonis,co nomine ab Aram 's , Semi filio , Genes.X. 22. sic dicti, antiquissimum , licet plus justo exiguum, habemus fragmentum , ibid. XI.47., eo que loci, quod ab Labano Ar maeo sermone dicitur Nn In a , id est, Tumulus testimonii, de lapidum acervo in foederis signum erecto, Iacob illud idem Iuba Hebraice effert. Quae loquem di ratIo non Targumlatis solum in usu multo, sed in Syrorum quoque sermone versatur; uti ex sacrae scripturae Syriacae interpretationis locis, In Edmundi Ca telli Heptaglotio excussis, pluribus Patet . . Diversitas autem si qua exstitit in utriusque vocis proserendae describendaeque ratione, praesertim apud Syros, est sane levissima. De qua conser ejusd. Castelli Lexicon indicat . col. IS92. & 2478. et Caroli Sclinas Lexieon Syriar. pag. 373. Σ Ioh. Buxtorsi Patris LMDeon Chald. Talmud. O Rabbis., dc caeteros . Atque priorem dictionem Ny Ieghar, cum prothesis Olaph, ex more gentis Iethro,iidem Syri proserunt . Alteram vero vocem Nn In , addito quandoque articulo ο Dolath, genitivi casus nota , nempe ico . rus D saltato pronunciant, sed litterarum ejusilem organi , scilicet του in τὸ mutatione inducta . ΙΔque a Syris factum arbitror , propterea quod littera Hebraeorum Puncto ad sinistram notata, carent ipsi Syli,eiusque loco το - Semeath usurpant . Quod etiam Paraphrastae Chaldaei imitantur in verbo Nn nn Sa-haduta, & quidem vocis ipsius genuina pronunciati ne Servata ; ut quae ad veterem Chaldaeorum legendi proserendique modum magIs accommodetur. A simili quoque vocem efferendi ratione non abhorrent Syriorientales & Nestoriani, Punctum suum Vocale Ze ophe, i. e. erectio quod Syris occidentalibus vir Diuitiaso by Cooste
206쪽
2o4 Θ De Boetiano Hebr. Samaritico Numa 4 quique, si quicquam in hisce studiis intelligo,neaque alius ipse ille videtur, quam Hebraicae lina
nitis atque Iacobilis est O , sive Te opho in proferentes ut, A, quemadmodum a Cl. viro Josepho Simonio
Assemano, Bibliothec. Oriental. Clement. Vatican.Τom. IlI. pari. II. pag. CCCLXXIX. dc a Iohan. Davide Μichaealis, ut altos omittam , Grammatione suae Syrite editi
At haec quamvis nimis minuta & probe subfrigida videantur, quaeque haud scio , an nonnullis, qui hisce litteris parum sortasse delectentur, sint placitura, eo tamen consilio adnotavi, Geneseosque locum mea moratum expressi , ut ex isto fragmento , licet perexiguo , ad veterem Aramaeum aliqua ratione Syriacum referri sermonem posse, qui eo nomine nunc venit, appareret. Quam porro linguam Georg. YIch. Amira , Grammat. Syriacae, sive chaldaicae extremo prael dio I. Resermatam vocat, eam ipsam jam usque a primo & in sequentibus ecclesiae saeculis Syri hactenus usurparunt, tum in Veteris & Novi Testamenti voluminibus convertendis, tum in libris , sed' stilo vario dissimilique oratione describendis suis, magno num to indicat & passim recenset idem vir Cl. Assemanus , loc. cit. Neque a vero me longe abiturum existimo, s Syriasmum veteris Aramaei dialectum alteram pronunciarem , eoque putiorem castigatioremque, quo aliaurum exoticarum linguarum commixtione minus inquia nata , atque a Syri Chaldaica , sive Palaestinensi, sive Hierosolymitana magis aliena, ad Chaldai eum auutem priscum sermonem Danielis & Esdrae, alteram Aramaeae veteris linguae nobilissimam dialectum , uti sequenti adnotatione exponam , propius accederet.
Nihil dico de iis, quae eruditi viri de Syrorum lingua' multis graecis admixta vocabulis adnotarunt, ut Carins
207쪽
Phoenicum litteratura illustrando 2os
guae, priscaeque Chaldaicae , sive Babylonicae, quae S germana Arameae veteris & Hebraicae
altera proles consociatio quaedam atque concretio . Syriaca tamen lingua , sicut Chaldaicus
Sermo, ipsa quoque suis est discreta dialectis i
lo c. ante Cit. cap. VIII. Pag. I 46. Seq. Σ Cl. Joan. Beris
nard.De-Rossi, Della lingua propria di Cristo, dissert.I. I. XXVIII. XXIX. & seq. pag. 49. seqq. T Eruditissim . August. Anton. Georgius De I ascriptionibus Palmyrenis , Pag. 3 I .seqq.Σ Iacob Georg. Christian. Adlerus , obse vation . in novi Testamenti versiones, simplicem Phila xenianam ct Hierosolymitanam lib. II.p. I 4 I.,dc praeterea alii plures . Qui vero utrumque sermonem & SPrum & Chaldaicum in Danielis & Esdrae,quae exfitant, capitibus, inter se contulerit, hanc consociationem& veluti concretionem, quam superius dicebam, facito
animadvertet . Ego certe tantam inter utrumque invenio amnitatem , ut qui Chaldaico jam bene imbutus sermone sit, ad Syriacum facili negotio deveniat. Quod prosecto neminem futurum puto , qui in quaestionem revocet. Legantur idcirco hanc in rem eruditae t cubrationes Joh. Wilhelm. Hilligeri, Joh. Leusden, Valentin. Schindleri , Briani Naiton , Joh. Ηottingeri, Georg. Michael. Amyrae, Ludovici De-Dicu, Caroli
Schaaf, Bonavent. Cornel. Eertramini, Edm. Castelli, Io.David. Michaelis caeterorumque multorum . Cons Tenda , quae sequitur, adnotatio .
r Quum Syriacus praesertim sermo variis iam inde a multa aetate dialectis , distinctus ad Phoenicia illa verba, quae ab Hebraismi analogia aliquantum desciscant , haud parum conserat interpretanda, eaque Chaldaismi etiam praesidio illustrari posse intelligam ;ut quae de utroque sermone & Syriaco & Chaldaico ab aliquibus , etsi doctissimis hominibus, ἀμφιβολως , ut uitiam by Corale
208쪽
ao6 Θ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo QChaldaici vero prisci sermonis nomine eum indicari censeo,quo, ut eruditi eSSent pueri Hebraeo-
ita dicam , sive ambigue & obscure tradita sint litteris, distinctius explicemus, ad ista, quae Sequuntur , adnotanda devenimus, Atque apud hos ipsos scriptores sic reperio, ut nullo sere discrimine & Syriasmum & Chaldaismum unum eumdemque Sermonem habere videantur; quamquam non pauca in utriusque linguae ratione esse, quubus inter se differunt, non est quare dubitemus . Qua tacumque igitur sit illa, de qua ante admonebam , Syriaci sermonis atque Chaldaici consociatio & similit
do , ut vix alium esse ab altero ac ne vix quidem natura & indole , sive, uti Graeci loquuntur, eυσιωδως substantialiter liversum appareat; attamen non sunt adeo consimiles , ut aliqua internosci nequeant diversitate . Utrique etenim linguae non una est eademque facies , non eadem lineamenta , neque iidem colores ; tametsi multo adfinibus vinculis tamquam sorores inter se conjunctissimae sint. Ipsis namque illud accommodare optime possumus, quod Poeta canit: Σ-- Facies non omnibus una, Nee diversa tamen,quaIem decet esse sororem . Sed quoniam ex uno eodemque sente , illo vides,cet vetustissimo Aramaeo Sermone, cujus mentionem superius inieci, Syri & Chaldaei multa acceperunt; ieci reo Aramaeae linguae nomine utrumque eorum sermonem appellare , plures scriptores consueverant. Cujus sane appellationis quum late pateat ratio,sic eam explicandam plerique Philologorum censent, ut tribus dialectorum generibus veterem Aramaeum sermonem circumscribi velint. Quamobrem priorem hujus dialectum nominant Babylonicam , sive Chaldaicam , quemadmodum in Danielis & Esdrae sacrorum voluminum aliquot capitibus oratione purissima fluit, haud
paullo quidem minus puriori, licet plus minusve, in
209쪽
P, Phoenicum litteratura illustrando Q ao
rum nonnulli, jussit Nabuchodonosor, Babylonis rex, uti auctor est Sacer Scriptor Daniel pri-
Chaldaicis , quas vocant Paraphrasibus, uti onhelosi in pentateuchum & Ionathanis, seu Uzielis in Prophetas , tam Priores quam Posteriores praeter Danielem ;at his multo impuriore in illa Talinudis Babylonici parte , Gemara dicta estque complementum, sive satis ampla expositio eorum , quae in Mischna ., seu δευτερωσι obScurius traduntur . Haec vero ad Hebraeorum dicendi genus purum , sed pressum & concisum , atque ad Chaldaismum minus corruptum propius accedere, quis in hisce exercitatus literis nesciat ὸ De quo corpore Talmudico & altero Hierosolymitano post Buxtorfium & Bartoloccium in primis , multa disputat Io. Christoph. Wolfius in Bibliotheea
Hebr. UOl. II. seu pari.II. lib.IV. cap. I. seqq. pag. 638. seqq. & vol. xv. lib. IV. cap. I. pag. 32Ο. Seqq. Vid. quae
ego ipse de eodem disputavi in eo , quem Gallice intscripsi, libro : Σ Des Titres Primitis de la Revelation ,
Alteram dialectum appellant Syrorum linguam proprie dictam , quam cum in sacris , tum suis in 1ibris Syri ipsi utuntur ; quae tamen, quod paullo post
ostendemus, variis etiam distinguitur dialectis . Te tiam denique Aramaeae linguae volunt esse Hierosolymitanam, quae Syro-Chaldaici sermonis nomine communiter venit, ut in Talmudis Hierosolymitani altera praesertim comparet Gemara , pro Iudaeis terram
Israelis dc Hierosolymam inhabitantibus consecta, sed ipsa Babylonica in eorumdem gratiam conscripta, qui in Babylonia sedes suas habebant, minus plena & paullo
recentioris aetatis , quaeque ad Μischnam etiam ill strandam tota spectat. Haec autem haud paucis immi ea est peregrinis vocabulis ac plane barbaris, sicuti videre etiam est in Targum Hierosolymitano super Pentateuchum & in altera pseudo - Ionathanis Paraphrosi in eundem Μoysis librum . Disitici oste
210쪽
mo oraculorum suorum capite V.4. Atque hujusce sermonis egregia quoque exhibentur fragmem
Ae plena est vocabulorum hujusce dialecti, nempe Hierosolymitanae , Syriaca ipsa illa, Cl.Adlero iudiee , versio insignis apographi doetis viris diu incogniti, cui
in toto terrarum orbe fortasse non est simile, quod in Vaticana adservatur Bibliotheca. Eximium codicem antiquum in to. membraneum , anno Christi Ioyo.
exaratum , perico pas ex Evangelio desumptas in primis eomplectentem diligenter & operose descripserunt Bibliothecae ejusdem Codd. ΜSS. Catalogi Cn. editores, Stephanus Euodius & Josephus Simonius Assemanii,
Tom. II. pag. 7O - Ioa quam quidem versionem esse dialecto Psilaestinensi conscriptam , eamque litteris palaestinis exaratam,illi ipsi iudicant pag. 7o., ejusdemque specimen ex capite primo Evangelii sancti Johamnis, pag. 7 I. seq., cum Versionibus Simplici Syriaca &Heracleensi collatum atque Latina interpretatione illustratum ibid. protulerunt . Quod praestantissimum apographum postea multa eruditione, nec minori diligentia & cura fuse recensuit doctus Danus Halaiensis in volumine, cui inscriptio est: Σ Novi Testamenti ve siones Syriacae SIMPLEx, PHILOXENIANA & HIEROso-LΥΜITANA, denuo examinatae ct ad fidem codicum manu scriptorum Bibliothecae Vaticanae , Angelieae, Assemanianae, Regiae , Medicae , aliarumque , novis observationibus atque Tabulis aere incisis illustratae a Iacobo Georg. Christiano Adter , in Universit. HUniensi Theol. profess. Oc. Haseiae I 789. in to. pagg. 2o S. Cuius quidem eruditi operis exemplar, singulari Eminentissimi Cardinalis Borgia, qua est, humanitate ad me transmissum , Cl. Auctoris dono &amicitiae tribuo . Dignum sane quod conseratur opus doctrinis multis ad Syryrum versiones simplicem &Philoxenianam spectantibus , resertum & in primis totus liber legatur tertius, quo de hujus versionis ad